Centraal-Afrikaanse Republiek: Amerikaanse spion of Russische mol… Wie is Bruno Lugon?

Manipulatie van informatie, valse identiteiten, geheime bijeenkomsten... Zes maanden lang achtervolgt een vreemde adviseur van het presidentschap, een voormalige goede vriend van extreemrechts en de Europese inlichtingendiensten, de oevers van de Oubangui. Wie is hij en vooral, voor wie werkt hij?

Sommige Afrikaanse hoofdsteden zijn anders dan alle andere en Bangui is daar een van. Aan de oevers van de Oubangui komen we Russische instructeurs tegen , allerlei soorten diplomaten, opportunistische zakenlieden, voormalige barbouzes die hun talenten aan de hoogste bieder komen verkopen... Ook enkele spionnen, waaronder de hotellounges Ledger, de enige restaurant met een Michelin-ster, en een handvol chique restaurants verstikt geheimen .

Sinds begin 2020 is het een individu met een geschoren hoofd dat de aandacht trekt. Officieel adviseur van het presidentschap, onder de naam Bruno Lugon, had hij zomaar een mounzou in het land van Boganda en Bokassa kunnen zijn. Hij bevindt zich echter in het hart van een onderzoek door het panel van deskundigen van de Verenigde Naties voor de Centraal-Afrikaanse Republiek, dat verantwoordelijk is voor het informeren van de Veiligheidsraad. Maar wie is Bruno Lugon?

Veel gezichten

Op zijn visitekaartje met het wapen van Centraal-Afrika staat de zeventigjarige “adviseur van het presidentschap” voor “Nationale Veiligheid”. Volgens verschillende getuigen is een van zijn bevoorrechte contacten niemand minder dan Fidèle Gouandjika, invloedrijke minister-adviseur van het presidentschap en dicht bij Faustin-Archange Touadéra . In het ambt van staatshoofd beweren ze hem echter niet te kennen. Eerste hapering? Niet echt: in werkelijkheid bestaat Bruno Lugon niet. Hij is pas de eerste onbekende in een identiteit met vele gezichten. (...)

Bron » www.jeuneafrique.com

Ik kan het artikel niet verder lezen gezien het achter een betaalmuur zit maar ben 100 procent zeker dat dit onze vriend Elio Ciolini is.

Voor de Bende Haemers was hij de "zogezegde kolonel Bastiani" maar ik begin mij echt af te vragen in hoeverre we dit "zogezegde" moeten uitgommen. Ik verklaar mij nader. In het tijdsschrift Le Monde zou op datum van 2 november 1985 deze tekst verschenen zijn:

M. Roland BACC/ONI promu au grade de lieutenant-colonel.
- Chefd'escadron de la gendarmerie, I'équivalent du grade de commandant

Ik kan deze tekst niet meer terugvinden in het archief van Le Monde, het archief is toegankelijk voor iedereen. Nochtans acht ik het zeer belangrijk deze tekst terug te vinden want indien klopt wat ik teruggevonden heb dan werkte Bastiani of Ciolini op dat moment voor de Franse Veiligheidsdiensten waardoor we een heel ander beeld krijgen wat betreft zeer belangrijke zaken.

Volgens Haemers was Ciolini of Bastiani lid van de organisatie die we tot nu toe niet kennen. Begrijp mij niet verkeerd, ik bedoel met die organisatie absoluut niet de Franse Veiligheidsdiensten.

Zou ik met AI het artikel uit Le Monde van 1985 kunnen terugvinden? Ik hoop dat ik met het artikel uit Jeune Afrique het belang van de figuur Ciolini heb kunnen aantonen.

Anderzijds en los hier van zit ik mij af te vragen of Ramael dingen weet die wij niet weten. Zo ben ik te weten gekomen dat één van de Slimans mogelijk, met de nadruk op mogelijk, voor de Staatsveiligheid werkte. Het is mij niet duidelijk of hier mee de Franse of de Belgische werd bedoeld. Maar indien dit wel zo was zullen we dit waarschijnlijk toch nooit te weten komen. In tegenstelling tot wat men hier denkt, namelijk dat ik alles geloof wat ik lees of hoor , probeer ik veel zaken in mijn achterhoofd te houden en heel af en toe komen die dingen later van pas en worden die bevestigd of ontkend. Wat Ciolini betreft zitten er nog zo een aantal zaken in mijn hoofd. Ik moet eerlijk toegeven dat de meeste dingen niet meer te controleren zijn. Toch blijf ik verder zoeken en reken ik op een portie geluk.

Belangrijk detail, de inbrekers aten en dronken ter plaatse. Je kan eten met handschoenen aan maar drinken met een condoom in de mond lijkt mij nogal moeilijk, dus waar zijn de sporen van dit eet- en drinkfestijn? Ander belangrijk detail, het waren geen prof. inbrekers gezien ze de deur op de verkeerde plaats probeerden open te breken. En als laatste, wie deed de eerste vaststellingen en waar kwamen we deze man nog tegen?

Op de verklaringen van de zoon ivm zijn vader kunnen en mogen we niet afgaan, ook dat is een quasi zekerheid. Waarom ging de man trouwens kaarten met Luciano Bender?

Mocht Youssou een Turk zijn en Ramael een Marokkaan dan zou hetgeen jullie hier boven schrijven als racisme beschouwd worden. En zelfs al zou Ramael een schertsfiguur zijn dan nog doet dat niet ter zake. Een tijd geleden heb ik zelf over Ramael geschreven dat hij beter eerst de zaken in Frankrijk zou oplossen. Dat zijn allemaal persoonlijke meningen en opinie's (die ik zelf ook graag uit).

Laat het ons eens bij de inhoud houden en de manier van handelen van de rechter en onderzoeksrechter. Iedere burgerlijke partij heeft het recht om bijkomende onderzoeken te vragen en door wie zij zich laten verdedigen is niet belangrijk. Het antwoord op deze vraag naar bijkomend onderzoek was in beide gevallen zeer kort en zelfs niet gemotiveerd. Waarop beide partijen in mijn ogen terecht beroep aantekenden. En dan werd Ramael plots wandelen gestuurd terwijl het gerecht al meerder kansen voorbij liet gaan om dat te doen. Nogmaals, indien wij goed zijn ingelicht, was er zelfs een persoonlijke ontmoeting tussen Ramael en de onderzoeksrechter.

De familie van Youssou werd slachtoffer van een gerecht dat kansen voorbij liet gaan met als gevolg de afschuwelijke dood van een jonge vrouw. Hij postte hier zelf een link naar. Ik heb dus alle begrip dat hij met iets andere ogen naar het Belgisch gerecht kijkt.

Ben, hoe kunnen wij zelf met respect naar het Belgisch gerecht kijken dat er niet in slaagde na 40 jaar en honderden speurders een zaak met 28 doden op te lossen? Mijn vader heeft mij geleerd dat respect iets is wat je moet verdienen.

Django68, indien Ramael een schertsfiguur is zit hij als helemaal op zijn plaats in het Bendeverhaal tussen Strikmans en Deprêtre en co.

Zeg trouwens eens tegen de slachtoffers dat ze fier moeten zijn op het Belgisch gerecht, bij mijn weten is er op de laatste vergadering zelfs een slachtoffer thuis gebleven omdat hij die schertsvertoningen niet meer kon aanzien laat staan ondergaan.

"Catalaanse anarchisten opgepakt." Spanje zet Italiaanse extremisten land uit

Het Spaanse persbureau "Europa Press" Italiaanse maandag, dat drie Italiaanse fascisten, die in hun land gezocht worden in verband met politieke aanslagen, in Madrid zijn gearresteerd.

Het bericht volgt op persmededelingen, dat een ,,fascistische internationale" een rol gespeeld heeft in de golf van geweld, die vorige week Spanje teisterde.

Volgens „Europa Press" zijn Marco Possan, Elio Massagrande en Elidoro Pomar vrijdag aangehouden. Zij zullen onmiddellijk worden uitgewezen, omdat zij verdacht worden van het onderhouden van betrekkingen met terroristische organisaties.

Possan is de bekendste van de drie en wordt in Italië gezocht omdat hij deelgenomen zou hebben aan een bomaanslag op een Milanese landbouwbank waarbij 16 mensen de dood vonden.

In Barcelona, aldus een mededeling van de politie, werden 46 mensen aangehouden toen zij in een plaatselijk café vergaderden. Bij de aanhouding zou de politie vier kilo explosieven hebben gevonden.

» www.digibron.nl

Diezelfde Massagrande woonde op een bepaald moment in de Louisalaan en reed rond in Belgie met een witte Mercedes en ook diezelfde Massagrande zat op een ander moment bij Jean Bultot in Paraguay. De Delta-cel had er een informant maar tot groot ongenoegen van Willy Acke moest hij van deze piste afblijven omdat Jumet vond dat de piste Extreem-Rechts van hun was. Ook Claude Leroy, vroegere kabinetschef van Gol zat toen in Paraguay evenals Dossogne.

Toch raar he, dat overal waar die twee Elio's (de andere was Ciolini) kwamen een golf van geweld ontstond. Italie, Spanje, Belgie, Frankrijk ... wat dit laatste betreft:

18.12.1985: Attentat (bombe incendièrel aux Galeries Lafayette en France)

Ik heb nog niet kunnen nakijken of er ook in Griekenland sprake was van een golf van geweld toen Massagrande daar een restaurant bezat aangezien ik niet zeker ben van het tijdsstip dat hij er verbleef.