1,591 Reply by Ben

(4 replies, posted in 1980-1989)

Dolle schutter doodt weerloze agent te Lokeren

“Eigenlijk zou de Minister van Binnenland Zaken moeten bepalen dat geen enkel agent alleen mag opereren. Dan was het drama te Lokeren waarbij een politieagent gedood werd, misschien niet gebeurd. Momenteel beslist elk gemeentebestuur echter zelf of de agenten al of niet alleen mogen uitrukken. Nu moet men wel eerst onderzoeken waarom die agent in Lokeren op zijn eentje de dader achtervolgd heeft.”

Dat is de reactie van Jos Vloeberghen, verantwoordelijke voor de public-relations van de Koninklijke Federatie an Politiecommissarissen van België, op de schietpartij in de nacht van zaterdag op zondag in Lokeren. Daarbij werd politieagent Yves Cuypers (32) door een dolle schutter gedood.

Tijdens die nacht werden te Lokeren verschillende diefstallen gepleegd. Onder andere ook bij beenhouwer Paul Meert aan de Sterrestraat 240. Omstreeks 3u40 werden Luk Meert en zijn vrouw, die boven de beenhouwerij wonen, gewekt door verdachte geluiden. ”Mijn man wou direct beneden kijken wat er aan de hand was. Ik kon hem gelukkig tegenhouden. We wachtten tot alles rustig was. Beneden waren alle laden geopend. De draden die de kassa met de geldschuif verbonden, werden doorgeknipt.” In de lade zat echter geen geld zodat de inbreker zich moest tevreden stellen met 7.000 fr uit de tas van Mw. Meert en een sleutelbos. Aan die sleutelbos hingen ook de sleutels van de wagen van Luk Meert, een Ford Fiesta.

Met die wagen vluchtte de inbreker. Ondertussen verwittigde Luk Meert de politie. Die stuurde een patrouille met ondermeer agent Cuypers en een agent met waakhond naar de Sterrestraat. Luk Meert vertelde aan de drie agenten zijn verhaal en agent Cuypers stapte naar de dienstwagen om de gegevens over de gestolen wagen door te geven.

Over wat toen gebeurd is, tast men nog in het duister. De gegevens werden in elk geval doorgeseind, vermoedelijk heeft Yves Cuypers de wagen opgemerkt. De agent zette de achtervolging in en merkte even later het voertuig op bij café Do-re-mi aan de Heiendestraat. Cuypers stapte uit en werd onthaald op een regen van kogels. Hij slaagde er nog in om zijn combi te bereiken. De schutter zette het op een lopen richting kerk. Zodra de kogelregen voorbij was (op de parking vond met 18 hulzen), kwamen de gasten die nog in café Do-re-mi zaten, naar buiten. “Wij wisten eerst niet goed wat er aan de hand was”, vertelt Francisca Van Brussel. Zij bleef trouwens bij de gewonde agent tot hij het bewustzijn verloor. “Hij vroeg me nog de ambulance op te roepen. Zijn wapen had hij nog in de hand. Ik vergeet het nooit”, zegt ze.

Agent Cuypers werd overgebracht naar het ziekenhuis te Lokeren. Bij zijn aankomst was hij echter al overleden. Een kogel in de buik was fataal. Diezelfde nacht werd de schutter nog opgemerkt door slager Lucien De Messemaeker aan Hillare 84. De Messemaeker werd gewekt door zijn waakhonden. In het licht van een lantaarn merkte hij een onbekende op. Die zette het op een lopen.

Beste agent

Yves Cuypers, de vermoorde agent is een West-Vlaming, afkomstig van Avelgem. Op 1 oktober 1980 werd hij opgenomen in het politiekorps van Lokeren. Hij was gehuwd. Hij woonde aan de Haarsnijderslaan. Agent Cuypers was een sportief man. Hij was lid van de wandelclub Penalty en ging twee jaar geleden te voet naar Lourdes.

“Hij was één van onze beste agenten. Hij is er dikwijls in geslaagd zeer belangrijke opsporingen tot een goed einde te brengen”, aldus de Lokerse politiecommissaris De Leeuw.

Bron: Gazet van Antwerpen | 11 April 1988

De dader

Van de dader werd ondertussen al een signalement verspreid. Hij is tussen de 25 en 35 jaar oud, heeft een gebruinde huid, geen baard of snor. Hij is 1m72 tot 1m82 groot en normaal gebouwd. Hij droeg donkere kleren. Hij zou gewond zijn aan zijn linkerhand of -arm. In de nacht van zaterdag op zondag werd hij nog eens opgemerkt te Berlare. Ook daar probeerde hij in Ie breken. Ten slotte vluchtte hij met een gestolen Citroën 2 PK met nummerplaat BCL-732. De wagen is grijs en heeft een zwart dak. (…)

Bron: Gazet van Antwerpen | 11 April 1988

Nationaal Syndicaat Belgische Politie: "Yves Cuypers niet schietensklaar, gangster wel"

“Wij rekenen erop dat de overheid eindelijk inziet dat het geen vijf voor twaalf is, maar wel twaalf uur. Er moeten dringend voorzieningen getroffen worden, over het gehele land, los van de gemeentelijke autonomie en dit op kosten van de nationale overheid.” Dat is de reactie van het Nationaal Syndicaat van de Belgische Politie op de schietpartij in Lokeren, waarbij politieagent Yves Cuypers (32) het leven verloor.

Volgen het Syndicaat heeft Yves Cuypers, een politieman in hart en nieren, niet geaarzeld om de achtervolging alleen in te zetten, toen hij het gestolen voertuig met de inbreker achter het stuur, bemerkte. Hij slaagde erin de inbreker klem te rijden op de parking van een café. Zijn wapen had hij niet schietensklaar, de inbreker wel, aldus het Syndicaat. De gangster schoot liefst achttien maal en Yves Cuypers werd dodelijk getroffen.

Daarmee is hij de tiende wetsdienaar die gedood wordt na een achtervolging. Het Syndicaat besluit hieruit dat de politie zich in een zeer delicate positie bevindt. Volgens hen wordt bewezen dat een zeer uitgebreide opleiding, voortdurende bijscholing, een aangepaste uitrusting en degelijk materiaal dringend nodig zijn. Ook in de strafbedeling zou er, volgen het Syndicaat, heel wat moeten veranderen. Er zouden strengere straffen moeten gegeven worden voor misdaden tegen wetsdienaars. Tot slot moet de bewapening aangepast worden en moet iedere agent van beschermingskledij voorzien zijn, vindt het syndicaat.

Niemand zag moordenaar

Dinsdagavond werd via de BRT een oproep gelanceerd voor eventuele getuigen van de moord op een politieman te Lokeren. De Dendermondse onderzoeksrechter Troch die met de zaak belast is, moest echter vaststellen dat de oproep niets opleverde. De stelling wint nu veld dat de dader waarschijnlijk een buitenlander is, wellicht een Zuid-Europeaan, die vanuit Nederland naar ons land kwam.

Men heeft stilaan het vermoeden dat een bende vanuit Nederland in ons land opereert en hier reeds vele diefstallen pleegde. Tijdens het weekend is een reeks diefstallen gepleegd in de buurt van Geel en Turnhout, vermoedelijk door dezelfde bende. Eerder dit jaar werd in Sint-Niklaas een Joegoslaaf neergeschoten door de politie toen hij bezig was in te breken in een woning op Tereken. De daders waren vrijwel altijd te voet of ze verplaatsten zich met een gestolen fiets. Waarschijnlijk komen ze naar België met auto-stop.

Vluchtauto politiemoordenaar van Lokeren blijft zoek

De vluchtauto van de man die tussen vrijdag en zaterdag in Lokeren politieagent Yves Cuypers doodschoot, is nog niet teruggevonden. ln kringen van het parket in Dendermonde werd dinsdagavond wel gezegd dat de ontdekking van een Citroën 2 PK, lichtblauw en met nummerplaat BCL 732, het onderzoek een flinke stap zal vooruit helpen. Volgens dezelfde woordvoerder is men ervan overtuigd dat de dief van de twee fietsen ook de autodief en dus de politiemoordenaar is. Eén van de fietsen werd overigens teruggevonden in de nabijheid van een hoeve in Berlare, waar de gewonde man zich hoogstwaarschijnlijk een tijdlang in een stal heeft verborgen.

Dat de man waarschijnlijk niet uit de streek afkomstig is, leidt het parket ondermeer af uit de aangifte van een viertal kleine inbraken in Overmere en Berlare, daags na de moord op Yves Cuypers. Een aanduiding. zo meent men, dat de man niet onmiddellijk een onderdak kon vinden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 April 1988

Is politiemoordenaar van Lokeren Joegoslaaf uit nomadenkamp

Het pessimisme neemt toe. Dat zei woensdagnamiddag een woordvoerder van het parket te Dendermonde in verband met de speurtocht naar de koelbloedige moordenaar van de Lokerse politieagent Yves Cuypers. Het steeds kleiner wordend geloof in een snelle oplossing van dit drama wordt veroorzaakt door de stilaan gegroeide overtuiging dat de doder niet uit de streek afkomstig is. “Toen we konden afleiden dat de dief van de lichtblauwe 2PK ook de moordenaar van Lokeren was, zagen we onze kansen slinken”, zo werd nog gezegd.

De onderzoekers gaan er nu vanuit dat de betrapte dief best een van de Joegoslaven kan zijn die in woonwagenkampen verblijven in de buurt van het Nederlandse Eindhoven. Meestal worden zij door hun chef aan een of andere uitrit van de autoweg gedropt om inbraken te plegen. Voor een al dan niet gemotoriseerd vervoermiddel moeten ze zelf zorgen. Een vingerwijzing in dit verband is overigens de schietpartij in januari van dit jaar tussen de stedelijke politie van Sint-Niklaas en betrapte inbrekers, waarbij op de wijk Tereken een van de dieven werd gewond.

Toen ging het om intussen veroordeelde Joegoslaven die uit het zuiden van Nederland naar het Waasland waren afgezakt. Ook in de Kempen zijn deze Joegoslavische nomaden actief.

Bron: Gazet van Antwerpen | 14 April 1988

Lokeren nam afscheid van politieman Yves Cuypers

"Een politieagent loopt permanent risico. We moeten ons ook realiseren dat dat niet alleen het geval is in grootsteden, maar ook in gemeenten als Lokeren. Wat hier gebeurd is, kon iedere agent, in iedere gemeente overkomen!" Aldus commissaris De Leeuw van Lokeren tijdens een korte rouwplechtigheid donderdagvoormiddag ter nagedachtenis van politieagent Yves Cuypers (32) die zaterdag doodgeschoten werd. De ouders van de overleden agent hadden uitdrukkelijk de wens uitgedrukt dat hun zoon later in zijn geboortedorp nabij het West-Vlaamse Avelgem zou worden begraven.

Op de plechtigheid waren. naast de familieleden van de agent, ook staatssecretaris Miet Smet, senator Antheunis, volksvertegenwoordiger Willockx, arrondissementscommissaris Dassen en burgemeester Liebaut aanwezig. Verder vertegenwoordigers van het Parket met Procureur De Saeger, politie- en rijkswachtkorpsen uit heel België, het gemeentebestuur en het gemeentepersoneel van Lokeren. Talrijke politiekorpsen hadden voor rouwkransen gezorgd.

Vooraf deelde burgemeester Liebaut mee dat Yves Cuypers postuum het Burgerlijk Kruis Eerste Klasse voor een daad van moed en zelfopoffering krijgt. Dat ereteken werd door een afgevaardigde van de minister van Binnenlandse Zaken op de lijkkist gelegd. In zijn speech legde de burgemeester vooral de nadruk op de verantwoordelijkheidszin en de moed van Yves Cuypers. Hij hoopte dat de dood van deze politieman ertoe zou bijdragen dat overheid en burgers samen iets ondernemen om het toenemend geweld en de toenemende egoïstische hardheid om te buigen.

Wilskrachtlg

Commissaris De Leeuw schetste de situatie van de politie vandaag-de-dag ... “Het werk van de gemeentepolitie wordt bepaald in de wet van 11 februari 1986, maar ondertussen is duidelijk dat we veel meer moeten doen! Daardoor lopen wij voortdurend risico. Nu was Yves het slachtoffer, maar er zijn al tientallen andere politiemannen tijdens hun werk gestorven. Hun korpsen hebben de jongste dagen contact met ons opgenomen. Het is nu duidelijk dat criminaliteit overal de kop opsteekt. Ik dank alle korpsen die ons helpen die misdadiger te pakken”, aldus de commissaris.

Verder vertelde de commissaris over Yves Cuypers als collega en politieagent. "Yves was een wilskrachtig man. Zijn taak als politieman was ook zijn hobby. Tijdens de voetbalwedstrijd Lokeren-Antwerp konden we dank zij hem enkele hooligans oppakken. Hij was tussen hen gaan staan. Hij had nochtans vakantie …”

Yves Cuypers wordt zaterdagmorgen te Bossuit nabij Avelgem ten grave gedragen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 April 1988

Vermoorde politieman begraven in Bossuit

In het kerkje van de Avelgemse deelgemeente Bossuit werd zaterdagvoormiddag een laatste eer gebracht aan Yves Cuypers, politieman uit Lokeren die vorig weekeinde op lafhartige manier door een autodief werd neergeschoten. In de kerk werd donderdag al een eredienst opgedragen. De 33-jarige politieman is afkomstig van Bossuit waar hij dan ook zijn laatste rustplaats kreeg. Tientallen agenten en rijkswachters van diverse korpsen en heel wat gezagsdragers woonden de plechtige uitvaart bij.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 April 1988

Vluchtauto moordenaar Lokerse agent teruggevonden in Antwerpen

In Antwerpen, vlakbij de voetgangerstunnel op de rechteroever, werd zondag de 2PK teruggevonden waarmee de moordenaar van de Lokerse agent Yves Cuypers in de nacht van zaterdag 9 op zondag 10 april vluchtte. In de wagen heeft men echter geen enkel spoor teruggevonden dat naar de moordenaar kan leiden.

Die beruchte nacht werden er in Lokeren verschillende inbraken gepleegd, o.a. in de slagerij van Paul Meert aan de Sterrestraat. Agent Yves Cuypers werd er samen met een collega en een hond op afgestuurd. Toen de slager zijn verhaal had gedaan, ging Cuypers naar de combi om het signalement van de dief door te geven. De man was immers gevlucht met de wagen van de slager, een Ford Fiesta. Zijn bericht heeft het commissariaat nooit bereikt.

Waarschijnlijk merkte Cuypers de wagen op en zette hij de achtervolging in. Later vond hij de Fiesta op de parking van café Do-re-mi aan de Heiendestraat. Hij parkeerde de combi er naast. Toen hij uitstapte schoot de inbreker 18 kogels op hem af. Yves Cuypers wist zich nog naar zijn combi te slepen. De dief vluchtte te voet in de richting van de kerk. De cafébezoekers die naar buiten kwamen gesneld, konden hem niet meer inhalen.

Cuypers overleed tijden zijn overbrenging naar het ziekenhuis. De moordenaar werd later nog opgemerkt door een getuige in Lokeren. In diezelfde nacht werd hij nog een gezien in Berlare, waar hij een grijze 2 PK stal. Deze wagen werd nu in Antwerpen teruggevonden. Het ziet er echter niet naar uit dat de wagen veeI opheldering brengt in de zaak. Men beschikt nu alleen nog maar over een vaag signalement van de moordenaar van Yves Cuypers: een man van 1m72 tot 1m82 groot, geen baard of snor, een gebruinde huid en in donkere kleding. (…)

Bron: Gazet van Antwerpen | 30 Mei 1988

Gerecht wil meer weten over auto

Het gerecht zoekt nog steeds naar de dader van de dodelijke aanslag op de Lokerse politie agent Yves Cuypers, gepleegd in de nacht van 8 op 9 april om 3u30. Het commissariaat-generaal van de gerechtelijke politie doet op verzoek van onderzoeksrechter Troch van Dendermonde een nieuwe oproep tot getuigen. Dé vermoedelijke dader heeft immers in de daaropvolgende nacht van 9 op 10 april in Berlare een blauwe Citroen 2CV gestolen, met nummerplaat BCL 732, een auto met zwarte binnenbekleding en zwart vinyl dak. Het grijze radiatorrooster van het 2 PK-tje is beschadigd.

Vorig weekeinde, op 28 mei, om 12u45, werd de auto aangetroffen in Antwerpen, naast, afdak 20 op de Scheldekaai, tegenover het kruispunt Plantinkaai-Ernest Van Dijkkaai-Sint-Jansvliet. Het eendje stond geparkeerd achter de waterkeringsmuur, op ongeveer 30 meter van de Schelde, tegenover de ingang van de voetgangerstunnel. Het is niet uitgesloten dat het voertuig er reeds geruime tijd stond. (…)

Bron: Gazet van Antwerpen | 1 Juni 1988

Moordenaars van Lokerse politieagent onvindbaar

Bijna 4 maanden geleden werd in Lokeren agent Yves Cuypers (32) doodgeschoten toen hij een
autodief trachtte te snappen. De dader van deze gruwelijke moord blijft echter onvindbaar. Meer nog, het parket van Dendermonde geeft toe dat de kans om de mogelijke moordenaar te ontmaskeren met de dag kleiner wordt.

Politieagent Yves Cuypers werd op de parking van het café Do-re-mi aan de Hillaerestraat te Lokeren op brutale wijze neergeschoten nadat hij er in geslaagd was om een autodief klem te rijden. De dader wist te ontsnappen, eerst te voet, daarna met een gestolen wagen, een lichtblauwe 2PK Citroën.

Een intense speuractie en zelf oproepen via TV, radio en dagbladen leverden echter geen enkel spoor naar de dader of de vluchtauto op. Op 22 mei werd de gestolen auto, waarmee de dader vluchtte, aangetroffen in de omgeving van de voetgangerstunnel te Antwerpen. Het onderzoek werd dan in die richting toegespitst, maar leverde geen resultaten op.

Groot was evenwel de verrassing toen de Dendermondse onderzoeksrechter Troch halfweg juni door de politie van Berlare in kennis gesteld werd van het feit dat er bij hen een procesverbaal was binnengelopen in verband met de wagen. De eigenaar van de wagen was de h. De Schepper, Kattebroekstraat 37 te Overmere. Op zijn erf werd de bewuste wagen gestolen. De Antwerpse politie wou weten waarom de familie De Schepper de geldboete van 750 fr. voor foutief parkeren op 11 april nog steeds niet betaald had twee dagen na de feiten.

Begrijpelijke verbijstering bij de onderzoekers. Hoe kon zoiets gebeuren terwijl in gans het land naar het lichtblauwe 2 PK gespeurd werd? Bovendien is op die manier misschien wel de kans aan de speurdersneuzen voorbijgegaan om de dader in de beruchte Antwerpse buurt te klissen.

Onderzoeksrechter Troch van het Parket van Dendermonde: “Als we op de dag van de verbalisering op de hoogte gebracht waren, dan hadden we de buurt van de Scheldekaai volledig uitgekamd. Nu is het zo goed aIs zeker dat de dader nog geruime tijd met het te Overmere gestolen voertuig heeft rondgetoerd, gezien de auto pas eind mei werd teruggevonden. Het bewijst bovendien dat de dader het lef had om met die wagen, die in gans het land gezocht werd, te blijven rijden.”

Bijna vier maanden na de feiten is men nog geen stap vooruit in het onderzoek. De gerechtelijke diensten geven toe dat dat de kans om de moordenaar nog te vatten erg klein is geworden ...

Bron: Gazet van Antwerpen | 27 Juli 1988

Antwerpse politie reageert niet op aantijgingen van onderzoeksrechter

De Antwerpse. politie heeft nog altijd niet officieel gereageerd op de kritiek van onderzoeksrechter Troch in Dendermonde. In een gesprek met onze krant haalde hij uit naar de agenten in verband met het onderzoek naar de moord op hun collega uit Lokeren, Yves Cuypers op zondagmorgen 10 april.

De kritiek van de onderzoeksrechter ging uit naar de agent die de wagen twee dagen na de feiten de boek opgooide en naar het Antwerpse politie-apparaat dat zich afvroeg waarom de foutparkeerder nog niet betaald had. Een reactie kwam er niet maar wel heel wat uitleg over de manier van seinen van een verdacht voertuig.

Zoals in onze krant van gisteren al gesteld kan een verbaliserend agent onmogelijk alle geseinde wagennummerplaten (van auto's die om één of andere reden gezocht worden) uit het hoofd kennen. Enkele leden van het korps, die daar een uitzonderlijke neus voor blijken te hebben, niet te na gesproken. Wanneer een wijk een verdachte wagen wil laten seinen voor opsporing gebeurt dat automatisch met het Alfa Numeriek Datasysteem (AND), een wat duur woord voor een centrale computer. Als de wagen niet langer gezocht wordt - ontseining heet dat in het jargon - wordt de nummerplaat op dezelfde manier uit het bestand gehaald. Elke dag worden die lijsten aangepast.

Nationaal is het Centraal Signalementenblad daarvoor verantwoordelijk. Het AND-systeem werkt reeds geruime tijd in Antwerpen. Momenteel zijn al drie wagens uitgerust met een terminal die op de centrale computer aangesloten is. De berichten worden gecodeerd overgedragen van patrouillewagen naar centrale computer, die automatisch decodeert. Die code is nodig om het risico van afluistering te beperken. Waarschijnlijk komen er volgend jaar nog enkele mobiele terminals bij.

"Wat het verbaliseren zelf betreft, daarin zal altijd een menselijke factor blijven spelen, computer of geen computer. Mocht de wagen op een storende plek gestaan hebben, zou de agent in kwestie de nummerplaat hebben "opgevraagd". Nu stond het twee-pekaatje samen met tientallen andere verkeerd geparkeerd op de Scheldekaaien. Bovendien is het onmogelijk - ook al zou iedereen met een computer-terminal uitgerust zijn - alle nummerplaten op te vragen. Ook een computer wordt slechts door mensenhanden bestuurd”, aldus een zegsman van de politie.

Een proces-verbaal met onmiddellijke inning komt terecht bij de Opsporingsdienst. Die wacht nog één tot twee weken, alvorens de schuldige thuis bezocht wordt door de wijkagent. Wanneer hier een fout werd gemaakt, buigt de opsporingsdienst nederig het hoofd, maar de dienst daarvoor nawijzen zou te ver gaan.

Ook hier geldt immers dat de behandelende speurden een zestigtal platen uit het hoofd zou moeten kennen. "Ten slotte is het nog zeer de vraag of een alerte reactie de zaak van de vermoorde agent wel naar een oplossing zou hebben gestuurd. Het zou een haast onmogelijke opdracht zijn geweest de bewuste wijk uit te kammen. Wie zou men hebben moeten zoeken en in de wijk zou gegarandeerd niemand iets gezien hebben."

Bron: Gazet van Antwerpen | 28 Juli 1988

Twee Lokerenaars verdacht van moord op agent Cuypers

Het Parket van Dendermonde heeft een Lokerenaar aangehouden, verdacht van moord op de Lokerse politieagent Yves Cuypers. Het gaat om een 35-jarige man die in Duitsland verbleef. Hij werd door de Duitse gerechtelijke diensten uitgeleverd. Drie weken geleden werd al een eerste verdachte, M.D.M. (50) uit Lokeren, aangehouden. Daarover werd toen echter niets meegedeeld.

Politieagent Yves Cuypers (32) werd in de nacht van zaterdag 9 op zondag 10 april neergeschoten voor café Do-re-mi aan de Heiendestraat. Die nacht waren te Lokeren verschillende diefstallen gepleegd, onder meer bij een beenhouwer, die de politie verwittigde. Men stuurde een patrouille, waar agent Cuypers deel van uitmaakte, naar de plaats van de overval. Wat daar precies gebeurd is, is nooit duidelijk geworden. Waarschijnlijk heeft Yves Cuypers de overvallers opgemerkt en heeft hij de achtervolging ingezet. Even later werd hij onthaald op een regen van kogels. Hij overleed tijdens zijn overbrenging naar het ziekenhuis.

De politie tastte aanvankelijk volledig in het duister omtrent de indentiteit van de dader (s). Eerst werd gezocht in het milieu van Joegoslavische zigeuners, even over de grens met Nederland. Enkele weken later werd een auto, die vermoedelijk in Uitbergen gestolen was door de dader(s), teruggevonden in Antwerpen. Daarna werd het stil in de zaak tot drie weken geleden O.M. aangehouden werd.

O.M. werd vroeger al veroordeeld voor verschillende dief tallen met braak. Zijn aanhouding leidde tot de arrestatie van R.H. Ook hij staat bekend als een zware jongen. Hij liep een waslijst veroordelingen op, meestal voor diefstallen in de streek. In de periode van de moord verdween hij plotseling naar het buitenland. Uiteindelijk bleek hij in Duitsland te zijn. Vrijdagnamiddag werd hij door de Duitse autoriteiten uitgeleverd en door onderzoeksrechter Troch van Dendermonde onder aanhoudingsmandaat geplaatst.

Bron: Gazet van Antwerpen | 24 September 1988

Verdachte moord Lokerse politieman blijft aangehouden

Rudy H. uit Lokeren, die vorige vrijdag in het kader van het onderzoek naar de gewelddadige dood van de Lokerse politieagent Yves Cuypers in de nacht van zaterdag 9 april door de Duitse politie werd uitgeleverd, weigerde dinsdag voor de Raadkamer te Dendermonde te verschijnen. Hij blijft aangehouden.

Rudy H. en Marcel D.M., die vroeger was aangehouden, verdwenen precies op 9 april uit Lokeren en werden als verdachten geseind. Marcel D.M. werd het eerst gevat, Rudy H., waarvan men vermoedde dal hij naar Duitsland was gevlucht, liep in de omgeving van München tegen de lamp.

Bron: Gazet van Antwerpen | 28 September 1988

Verdachte in de moord op Lokerse politieagent blijft aangehouden

Rudy Heyndrickx (35), aangehouden als verdachte in de moord op de Lokerse politieagent Yves Cuypers, verscheen dinsdag in beroep voor de Gentse Kamer van Inbeschuldigingstelling. Die kamer verwierp het beroep, zodat Heyndrickx aangehouden blijft. Maandag werd Rudy Heyndrickx door de 14de kamer van de correctionele rechtbank te Dendermonde veroordeeld tot een maand gevangenisstraf wegens het niet-betalen van onderhoudsgeld.

Ondertussen is ook het resultaat bekend van het DNA-bloedonderzoek, uitgevoerd door de universiteit te Antwerpen. Uit dit onderzoek is gebleken dat het aangetroffen bloed wel overeenstemt met de bloedgroep van verdachte, maar dat het een andere DNA-structuur heeft.

Bron: Gazet van Antwerpen | 30 November 1988

Dief moet één jaar brommen

Rudi H. (35), uit Lokeren, sinds 23 september 1988 aangehouden als verdachte in de moord op de Lokerse politieagent Yves Cuypers, verscheen woensdag voor de correctionele rechtbank in Dendermonde onder beschuldiging van diefstal met braak en gewone diefstal. De feiten dateren van 26 april 1988. Op die dag pleegde hij een diefstal in de auto van een vrouw uit Mespelare. Hij ging aan de haal met 10.500 fr. en allerlei sleutels.

Korte tijd later vluchtte hij naar Duitsland, waar hij midden augustus werd aangehouden om in september te worden uitgeleverd. Procureur-substituut Roelandt haalde zwaar uit naar beklaagde, die volgens haar leeft van de misdaad en daarom ook een zwaar strafregister heeft. De verdediging had daar weinig tegen in te brengen. De rechtbank veroordeelde Rudi H. tot één jaar effectieve gevangenisstraf en 6.000 fr. boete.

Gazet van Antwerpen, 15 december 1988

Moord op Lokerse agent onoplosbaar?

Rudy Heyndrickx (35) en Marcel De Maerschalck (50), beiden uit Lokeren en aangehouden in verband met de moord op de Lokerse agent Yves Cuypers werden door de Kamer van Inbeschuldigingstelling te Gent vrijgelaten. De twee verdachten waren reeds eerder bij de Raadkamer te Dendermonde in beroep gegaan. Het beroep werd telkens afgewezen.

Op 9 april '88 werden te Lokeren een reeks diefstallen gepleegd. Zo werd o.a. een wagen gestolen. Een patrouille van twee agenten rukte uit. Eén van hen was Yves Cuypers (32). Hij seinde de gegevens vanuit de dienstwagen. Over de rest van het verhaal tast men zelfs na bijna één jaar nog altijd in het duister, maar vermoedelijk merkte Cuypers de gestolen auto op en zette hij de achtervolging in. Aan het pleintje voor café Do-Re-Mi aan de Heiendestraat ontstond een schietpartij. Agent Cuypers werd getroffen door een regen van kogels.

De bezoekers van het café verwittigden de hulpdiensten, maar voor Yves Cuypers kwam alle hulp te laat. Diezelfde nacht werd de schutter nog opgemerkt door een jager te Lokeren-Hillare, die door zijn waakhonden gewekt werd. In het licht van zijn lantaarn merkte hij een onbekende op, die het onmiddellijk op een lopen zette.

Later werd de dolle schutter nog te Berlare opgemerkt. Daar had hij een 2 PK’tje gestolen. De auto werd weken later in Antwerpen teruggevonden. Door de nieuwe evolutie in het onderzoek op de moordenaar wordt het voor de gerechtelijke diensten uitermate moeilijk een spoor te vinden van de "dolle schutter" die te Lokeren een agent neerknalde.

Bron: Gazet van Antwerpen | 21 Januari 1989

Go to forum: 1980-1989

1,592 Reply by Ben

(12 replies, posted in Andere Personen)

Luciano Bender en James Shortt kenden elkaar. James Shortt wordt ook door verschillende personen genoemd in verband met de Bende van Nijvel (zie onder andere de gelijkenissen met robotfoto nr. 20). Hoe betrouwbaar die getuigenissen zijn, kan ik niet beoordelen.

In de jaren '80 had Shortt in de buurt van Londen een privé-terrein waar hij speciale trainingskampen organiseerde voor politie en leger. Hij heeft ook training gegeven aan Belgische politie- en legereenheden.

Burgers leren soldaten de dodelijkste truuks

Diep in de bossen, op een immens privéterrein aan de buitenrand van de Londense voorstad Croydon, worden al minstens enkele jaren iedere maand heel speciale trainingskampen gehouden. Reservisten, soldaten van het actief kader, en veiligheids- en politiemensen uit verschillende landen duiken hier dan op om zich, een weekend lang, te komen bekwamen in heel aparte gevechtstechnieken. “Combat Training”, zo worden deze bikkelharde sessies kortweg genoemd, waarbij de nadruk uitsluitend ligt op twee zaken: doden, en overleven.

Deze speciale opleiding wordt verschaft door leden van het CTT, het “Combal Training Team”: ex-militairen, die tijdens hun jarenlang verblijf in elite-legereenheden, experten waren in speciale gewapende en ongewapende gevechtstechnieken, en deze vaardigheden daarna nog in verschillende continenten gingen aanscherpen. Uit al deze ervaringen distilleerden zij wat zijzelf “de meest efficiënte kill-and-survive methodes ter wereld” noemen.

“Reeds van 1975 af werd in de Britse legereenheden - met uitzondering misschien van de Special Air Service - steeds minder de nadruk gelegd op lijf-aan-lijf-gevechtstechnieken” aldus instructeur James Shortt, 35, directeur van de organisaties. “De volgende oorlog wordt een afstandsoorlog”, zo redeneerde men op de hoogste echelons.

“Computers zouden immers in de moderne oorlogsvoering een belangrijkere rol gaan spelen dan de soldaten zelf. Een denkwijze, die blijkbaar ook in andere NAVO-legers werd gevolgd. Lichamelijke opleiding, hindernissenpisten en uithoudingsmarsen, dat nog wel, maar doorgedreven, uit de praktijk gelichte man-aan-man-technieken werden hoe langer hoe meer beschouwd als overblijfselen uit een vervlogen tijdperk.

“Maar toen kwam de Falklandoorlog”, gaat Shortt verder. “En daar werd plots overduidelijk bewezen dat de Britse troepen in dit conflict deze vaardigheden “uit grootmoeders tijd” zeker hadden kunnen gebruiken, als zij ze maar hadden gekend. Na de oorlog zijn wij onmiddellijk naar het ministerie van Defensie geslapt, om daar onze “cursus” te gaan voorstellen. Het ministerie van Defensie besloot het CTT-programma toe te laten voor de verschillende regimenten, maar er geen enkele verplichting aan te koppelen. In de praktijk betekent dit dat ofwel de bevelhebber van een of ander regiment ons in zijn eenheid zelf uitnodigt, ofwel dat de geïnteresseerden in hun vrije tijd naar ons eigen opleidingsterrein te Croydon komen.”

“Ons trainingsprogramma sloeg van meet af aan zo enorm in, dat we dra besloten ook niet-Britse reservisten, actieve militairen, en gespecialiseerd veiligheidspersoneel toe te laten. Al moet ik eraan toevoegen dat de opleiding voor politiemensen en veiligheidspersoneel enigszins verschilt van de trainingen voor militairen.”

“Bij close-dombat, man-aan-man gevechten zonder wapens of close-quarter-combat, man-aan-man met wapens, passen geen “onschuldige” trucjes, zoals deze die in judo of Jiujitsu worden gebruikt. De Falklands bewezen het overduidelijk: het is overleven of sterven. Daarom ook zijn de door ons gebruikte technieken ook technieken zonder pardon. Daarbuiten betekent overleven in een noodsituatie eveneens weten hoe je te beschermen tegen uitputting, warmte, koude, wonden, vergif. Weten welke planten je kan eten, hoe je wild kan strikken, hoe je met voor de hand liggende middeltjes voorlopige, maar toch efficiënte eerste op jezelf kan toepassen …”

Naast Shortt verlenen nog 11 instructeurs hun medewerking aan de CTT-opleiding: Bernie Finnan, en Ted Kelland, ex-survivalspecialisten bij de Britse Royal Marine Commandos, Brian McCarthy, ex-Britse Militaire Politie, Lucien Ott, Fransman ex-legionair-parachutist en ex-Frans en Amerikaans presidentieel bodyguard, Martin Simpson, ex-gevechtsduiker bij de Britse Commando’s, Jan De Jong, ex-Australische SAS, Mark Dudley, Brit, dokter—specialist in gevechtsgeneeskunde, Ben Mangels, ex-Zuid-Afrikaans luchtmachtofficier, Ken Wright, Brit, ex-commando, Bo Münthe, Zweed, ex-luchtmachtofficier, en Mike Collins, Brit, medisch gevechtsinstructeur.

“Wij hadden hier ook al verschillende Belgen op bezoek”, aldus Shortt. “En wij werden tevens geïnviteerd om sessies te organiseren voor de Belgische en de Luikse politie. Wij gaven eveneens demonstraties voor een kern van het Belgische paracommando-regiment en voor de Belgische Infanterieschool. Dat bewijst dal, ook in het atoomtijdperk, de bekwaamheid van de individuele soldaat nog steeds belangrijker is dan drieduizend computers …”

Bron: Gazet van Antwerpen | 28 Juni 1986

Go to forum: Andere Personen

1,593 Topic by Ben

(0 replies, posted in Politiek & Business)

Op 13 mei 1985 wordt in Marseille een bloedige overval gepleegd op een geldtransport. Philippe De Staerke wordt ervan verdacht betrokken te zijn bij deze overval. In die periode zou hij samen met Apostolos Papadopoulos en Béatrice Belloni, zijn Franse vriendin, in Marseille verbleven hebben.

Op 13 juli 1985 zou Philippe De Staerke in Marseille een auto-ongeluk hebben gehad met een gestolen BMW. De Franse politie hebben echter hun twijfels over dit ongeluk. De politie vermoedt dat het ongeval in scène is gezet.

De advocate Corinne Nicolas, die later De Staerke en Papadopoulos zal verdedigen, dringt er zelfs bij bij Béatrice Belloni, de vriendin van Papadopoulos, op aan haar verklaringen te wijzigen.

In 1995 wordt Corinne Nicolas veroordeeld tot drie jaar voorwaardelijk en 50.000 fr. voor valsheid in geschrifte, oplichting en verduistering.

Drie jaar voor advocate-oplichtster

De Brusselse advocate Corinne Nicolas (39) kreeg vrijdag 3 jaar voorwaardelijk en 50.000 fr. boete voor valsheid in geschrifte, oplichting en verduistering.

Op 16 oktober 1990 gaf ze zich in de gevangenis van Vorst uit voor de raadsvrouw van ene Tomassoni, een beklaagde uit een maffiaproces. Ze wilde van hem allerlei informatie lospeuteren en stelde hem voor om al de schuld op hoofdbeklaagde Barcella te schuiven. Daardoor zou een vriendje van haar dat ook in deze zaak betrokken was, buiten schot blijven.

Ze suggereerde Tomassoni zelfs dat hij hiervoor zou betaald worden. Maar ... in feite was ze in deze zaak niemands advocaat. “Nicolas gebruikte haar positie van advocaat om de loop van het gerecht te hinderen", zo zei rechter Martine Devos.

Corinne Nicolas werd op 12 april 1991 door de Orde van Advocaten geschrapt na een resem klachten die nooit de strafrechter bereikten. Maar ze zei hiervan niets tegen cliënten en gaf zich vier jaar uit voor advocaat. Deze praktijk leidde tot kleine drama's. Eén cafébaas lag in een geschil met zijn brouwerij, die hem eruit wilde gooien. Hij ging naar Nicolas om de zaak voor de vrederechter te brengen. Die aanvaardde, maar ging niet pleiten omdat ze niet mocht.

De cafébaas kreeg tot twee keer toe ongelijk bij verstek. Toen kwam alles uit. Haar meeste slachtoffers waren Turken, die het Belgische recht niet kenden.

Rechter Devos hekelde "het schandalige en onwaardige gedrag" van Nicolas. De Orde van Advocaten kreeg 1 frank morele schadevergoeding. Drie slachtoffers kregen elk 30.000 fr. voorlopig en een
vierde 100.000 fr. op een schade geraamd op 1,5 miljoen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 November 1995

Go to forum: Politiek & Business

1,594 Reply by Ben

(156 replies, posted in Filière Boraine)

Michel Cocu is met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid één van de twee daders van de diefstal van de VW Golf in Plancenoit. Voor zijn mededader heb ik een aantal vermoedens, maar ook niet meer dan dat.

highonprozac wrote:

Iedereen gelooft maar wat hij wil, maar de Borains die zogezegd “een beetje schuldig waren maar toch zijn vrijgesproken, daar geloof ik niet in.

Er is een groot verschil tussen de "gerechtelijke waarheid" en de "echte waarheid". Het is niet omdat iemand vrijgesproken is voor een bepaald feit, dat die persoon ook onschuldig is. Volgens de democratische rechtstaat natuurlijk wel, maar dat betekent daarom niet dat we dan de "echte waarheid" kennen. We kennen na een proces enkel de "gerechtelijke waarheid".

highonprozac wrote:

Waarom is men er niet in geslaagd om deze bende te laten bekennen?

Verschillende Borains hebben verschillende keren hun betrokkenheid bij bepaalde feiten bekend. De speurders zijn er alleen niet in geslaagd om "hard bewijsmateriaal" te vinden waardoor ze verschillende keren hun bekentenissen terug konden intrekken.

Go to forum: Filière Boraine

1,595 Reply by Ben

(2 replies, posted in 1990-1999)

De moordenaar - Veselin Vukotic - is recent op de “Most Wanted”-lijst van de politie gezet:

De 66-jarige Serviër Veselin Vukotić is in januari van dit jaar door het Brusselse hof van assisen tot een levenslange celstraf veroordeeld. Voor de tweede keer al. Vukotić schoot 25 februari 1990 de Kosovaarse mensenrechtenactivist Enver Hadri op straat dood, in de Brusselse gemeente Sint-Gillis. Hij deed dit in opdracht van de toenmalige Joegoslavische geheime dienst SDB. Hadri was van plan om bezwarende documenten aan een groep Europarlementsleden te overhandigen.

Opvallend: in februari 2006 werd Vukotić al eens opgepakt op de luchthaven van Madrid, en goed vier maanden later overgeleverd aan België. Maar: eind 2008 stuurde ons land Vukotić naar Servië, nog voor hij in België voor het hof van assisen kon verschijnen, omdat hij in dat land voor de rechter moest komen. Vukotić kwam in Servië al na enkele maanden weer vrij, en het land heeft daarna geweigerd om hem terug over te leveren aan België.

Veselin Vukotić werd in 2016 al bij verstek door een volksjury tot levenslang veroordeeld. Nadat Vukotić verzet aantekende, werd dit proces begin dit jaar overgedaan.

Go to forum: 1990-1999

1,596 Reply by Ben

(4 replies, posted in 1980-1989)

Samenvatting

  • Wat? Een inbreker vermoordt een agent

  • Wanneer? 9 April 1988

  • Waar? Heiende, een gehucht nabij Lokeren » Google Maps

  • Wie? Onbekend

  • Wapen: pistool van zwaar kaliber

  • Status: Onopgelost

Na enkele oproepen van inbraken, achtervolgt politieman Yves Cuypers een verdachte. In het gehucht Heiende parkeert de verdachte zijn wagen. De politieman parkeert zijn wagen achter het voertuig, stapt uit en loopt naar de verdachte. Deze aarzelt niet en vuurt met een wapen naar de agent, die dodelijk getroffen wordt.

De man vlucht te voet verder en beschiet nog twee mannen met zijn wapen. Die ontsnappen ternauwernood aan de kogels.

In Overmere steelt de onbekende persoon vermoedelijk een 2PK’tje. Deze wagen wordt nadien in Antwerpen teruggevonden.

In 2007 verschenen er in de pers een aantal artikels naar aanleiding van het einde van het onderzoek naar deze moord:

Go to forum: 1980-1989

1,597 Topic by Ben

(0 replies, posted in Overzicht Bendes)

Na Michel Dewits dood is Julien De Staerke gaan samenwerken met diens weduwe Simone Menin. Samen specialiseerden ze zich in het helen van gestolen cheques.’ De bende helers waarvan hij samen met Simone Menin de spil was, was actief tot in Zwitserland. De gestolen cheques lieten ze verzilveren door hoertjes.

Leden:

Simone Menin is de schoonmoeder van Axel Zeyen. De dochter van Simone Menin en Michel Dewit, Michelle Dewit, was de partner van Axel Zeyen. Simone Menin stond ook in heel nauw contact met Michel Gigot.

Brabantse gaatjesboorders pleegden zeventig inbraken

De rijkswacht van Halle heeft een inbrekersduo gevat dat liefst 70 inbraken pleegde. Het gaat om een zekere Savonet uit Brussel en Nitelet uit Nijvel, die vooral actief waren in de Zenne-streek. Beide mannen verschenen voor de Brusselse onderzoeksrechter De Ruyver die hun aanhoudingsmandaat met één maand verlengde.

Het verder onderzoek door de BOB en rijkswacht van Halle gaat in de richting van een plaag van inbraken waarbij meestal gaatjes in een vensterraam geboord werden. Het totaal van inbraken gepleegd door Savonet en Nitelet wordt op 70 geraamd. Of het duo vriendschapsbanden onderhield met de Bende van Baasrode en de Bende van Nijvel wordt momenteel onderzocht. Daartoe moet er een samenwerking tot stand komen tussen verschillende rijkswachtdistricten en de parketten van Nijvel, Brussel en Dendermonde.

Dendermonde

“De aanhouding van de twee verdachten te Halle is inderdaad het gevolg van het onderzoek naar de Bende van Baasrode, zo genoemd omdat de leden verscheidene diefstallen, maar ook enkele postovervallen - onder ander te Baasrode - op hun kerfstok hebben”, aldus Procureur des Konings De Saeger te Dendermonde. De Procureur ontkent echter dat er nieuwe feiten aan het licht zijn gekomen.

Volgens De Saeger zitten de twee, Savonet en Nitelet, overigens al twee maand vast. Procureur De Saeger wijst er op dat de inbrekers, gespecialiseerd in de gaatjesboren-techniek, voornamelijk in het arrondissement Halle actief waren. Volgens De Saeger is het dan ook logisch dat dit luik van het onderzoek naar Vlaams-Brabant wordt doorgeschoven.

De Procureur blijft echter bij zijn vroegere stelling dat de reeks diefstallen los moet gezien worden van de bloedige overvallen die door de zogenaamde Bende van Nijvel werden gepleegd. “Pure fantasie”, noemt de Procureur het krantenbericht dat de twee Halse dieven riotguns gestolen hebben die later bij misdaden van de zogenaamde Bende van Nijvel werden gebruikt.

Wel zijn de twee goeie bekenden van de drie De Staerkes die te Dendermonde vast zitten, beschuldigd van lidmaatschap van de Bende van Baasrode. Een van de De Staerkes zou de onderzoekers overigens op het spoor van Savonet en Nitelet hebben gebracht. Procureur De Saeger sluit het ook niet uit dat de drie De Staerkes samen met het duo te Halle gemeenschàppelijke diefstallen hebben gepleegd. Maar hoe, wat en waar, dat wordt momenteel nog onderzocht, aldus de Dendermondse procureur.

Bron: Gazet van Antwerpen | 1 Augustus 1986

Politiediensten schakelen bendes uit

Na een ruim twee jaar durend onderzoek, gevoerd door verscheidene politiediensten in binnen- en buitenland, werden verscheidene bendes, die zich gespecialiseerd hebben in inbraken, oplichtingen, het uitgeven van valse cheques en het stelen en helen van juwelen, uitgeschakeld. Dat werd vrijdag in Brussel meegedeeld. Talrijke bendeleden werden aangehouden in ons land, maar ook in Frankrijk en Spanje. Onder hen de leden van de beruchte “Bende van Baasrode”, geleid door de gebroeders De Staerke.

De meeste feiten zijn dus niet nieuw. Sedert begin 1986 waren de rijkswacht van Gent en van Brussel op het spoor van een bende die in België en in het buitenland inbraken pleegde en daarbij telkens gebruik maakte van dezelfde techniek, nl. het boren van gaatjes in raamkozijnen. De bende had nauwe banden met twee andere groepen, die zich bezig hielden met diefstal van cheques en juwelen.

Tijdens één van de acties werd Nicolas Karafilis, een lid van de bende van Baasrode, ingerekend. Zijn loslippigheid leidde tot vele andere aanhoudingen. In totaal kwamen ongeveer 250 diefstallen aan het licht.

Brussels milieu

Het onderzoek naar de handel in gestolen cheques leidde tot de aanhouding van een andere bende van wel 20 personen. De kopstukken waren onder meer Simone Menin, Emile Menin en Renée Maugui, figuren uit het Brusselse milieu. Veel van deze cheques bleken gestolen door de “gaatjesboorders”, Simone Menin maakte om de gestolen cheques te innen, gebruik van identiteitskaarten, die gestolen waren in het gemeentehuis van Anderlecht. De speurders sluiten niet uit dat er medeplichtigheid is geweest van gemeentepersoneel.

Het onderzoek leidde ook naar de arrestatie van Julien De Staerke, nog een lid van de bekende familie. Hij blijft echter elke betrokkenheid bij de juwelendiefstallen ontkennen.

In Spanje stuitte men op een Uruguayaanse bende. De leider, Eduardo Leite, werd in Valencia gearresteerd. Hij was in het bezit van een partij cheques gestolen door de “gaatjesboorders”. In Madrid werd een zekere Lionel Hébert aangehouden, eveneens wegens het bezit van valse cheques. In Frankrijk tenslotte werd Stéphane Rondaux in de kraag gegrepen. Hij had valse Belgische identiteitskaarten bij zich, waarmee hij bankrekeningen opende in Frankrijk. Met gestolen cheques deed hij voor miljoenen fr. aankopen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 2 Juli 1988

Zware straffen wegens diefstal van cheques

De correctionele rechtbank van Brussel heeft strenge straffen uitgesproken in een omvangrijke zaak van gestolen identiteitskaarten en ontvreemde cheques. Simonne Menin werd tot vijf jaar gevangenisstraf veroordeeld. Daarbovenop kwam nog een straf van vier jaar opsluiting wegens lidmaatschap van een misdadigersbende. Haar vriendin en medeplichtige Renée Mangy kreeg respectievelijk drie en twee jaar gevangenisstraf voor dezelfde feiten.

De twee mannen van de bende, Julien De Staerke en Pierre Heyne, kregen respectievelijk 42 maanden en vijf jaar opsluiting.

Bron: Gazet van Antwerpen | 30 Juni 1990

Zie ook deze artikels in het Claude Nitelet-topic.

Go to forum: Overzicht Bendes

1,598 Topic by Ben

(0 replies, posted in Plaatsen)

De nationale luchthaven van Zaventem, nu gekend onder de naam 'Brussels Airport', komt een aantal keer aan bod in het Bende van Nijvel-dossier. Ik probeer dit hier op te lijsten, samen met een aantal andere criminele feiten die betrekking hebben op de luchthaven.

Wat was er eigenlijk aan de hand op de luchthaven? De diefstal van de twee wapens, de moord op Zwarts, de overval op het transport van Kirschen (onderweg naar de luchthaven), ... Allemaal op heel korte tijd.

  • 16 Januari 1982: diefstal van twee pistolen bij de rijkswacht van de luchthaven » Forum

  • 6 Juni 1982: overval op een waardetransport » Forum

  • 26 Oktober 1982: overval op een waardetransport en moord op Francis Zwarts » Forum

  • 18 Augustus 1983: Inbraak bij Sobelair (zie hieronder)

  • 3 Januari 1984: Inbraak bij Brucargo » Forum

Daarnaast heb je ook diefstal van een jeep door Bouhouche en Beijer op het tarmac van de luchthaven. Het verhaal dat Jacques Van Camp, vermoord in Ohain, uit de luchthaven gestolen goederen kocht. En het verhaal van Paul L., als ingenieur werkzaam bij Sabena. Hij reed de nacht van Nijvel achter de VW Golf van de Politie van Eigenbrakel, zie hiervoor de schietpartij aan de Diable Amoureus in Eigenbrakel.

Twee miljoen weg bij Sobelair te Zaventem

Inbrekers zijn ’s nachts binnengedrongen in de lokalen van Sobelair, een dochtermaatschappij van de “Societe Anonyme Belge d’Exploitation Navigation Aerienne”, kortweg Sabena genoemd. Ze gingen aan de haal met ongeveer 2 miljoen frank. Dit bedrag haalden de dieven uit de brandkast die werd gekraakt. De daders waren blijkbaar goed op de hoogte van de geplogenheden bij Sobelair. Daarom acht men het niet uitgesloten dat ze onder het personeel, dat op de luchthaven werkt, moet worden gezocht.

Bron: Gazet van Antwerpen | 19 Augustus 1983

Arrestaties wegens corruptie op Zaventem

In gerechtelijke kringen te Brussel werd vernomen dat een douane-hoofdcontroleur op de luchthaven van Zaventem en een meubelfabrikant onlangs werden aangehouden. De eerste wordt beschuldigd van passieve en de tweede van actieve corruptie. De aanhoudingen gebeurden na een onderzoek dat door het Hoog Comité van Toezicht werd verricht. Namen werden nog niet vrijgegeven.

Bron: Gazet van Antwerpen | 22 Oktober 1985

Mogelijk gerechtelijke politie op Zaventem

Op het vliegveld van Zaventem zit de rijkswacht opgescheept met een reeks diefstallen. die door eigen mensen werd gepleegd. Een erg vervelende zaak. Zes jonge rijkswachters werden aangehouden. Reeds eerder lieten op Zaventem rijkswachters drugs ongemerkt doorgaan. Zelfs hadden ze verdovende middelen gesmokkeld.

De zaak Leon François is na enkele jaren in de vergeethoek geraakt, maar met de aanhouding van zes rijkswachter komt het elitekorps toch opnieuw in opspraak. Naar alle waarschijnlijkheid zullen deze nieuwe feiten niet zo’n omvang nemen als Vier jaar geleden met François, Cammerman, Decuyper enz. Niettemin kan men de vraag stellen op welke manier de generale staf deze keer de barsten zal kunnen lijmen.

Het rijkswachtkorps telt ongeveer 16.000 manschappen en enkele honderden bij het veiligheidsdetachement op Zaventem. Men hoeft nog geen moord en brand te roepen, omdat er nu weer zes rijkswachters ziJn uitgeschoven. Van belang is echter dat verkeerde toestanden, zoal de gepleegde diefstallen op het vliegveld, niet blijven aanslepen en dat men op voorbeeldige wijze moet ingrijpen waar iets misloopt.

Toch ziet het ernaar uit dat andermaal het prestige van de rijkswacht een deuk kreeg. Op het vliegveld van Zaventem bezit de rijkswacht een zeker monopolie. Sommigen menen dat precies dit verworven recht een ongezonde situatie doet ontstaan.

Magistratuur

Men kan zich ook de vraag stellen waarom het parket van Brussel afwezig blijft op de luchthaven. Naar verluidt heeft de Regie der Luchtwegen al geruime tijd lokalen ter beschikking gesteld op de verdieping, met uitzicht op de transithal, waar vroeger de rijkswacht haar werkkamer had.

Maar gerechtelijke politie is er niet op de luchthaven. Een tekort aan personeel? Eigenlijk niet, want er is recent een examen geweest om in het tekort van 17 officieren bij de GP van Brussel te voorzien.

Voorts blijkt de magistratuur erop gesteld dat de gerechtelijke politie op Zaventem zou werken. Want, zo zegt men, in vele gevallen is het beter dat jongeren, die op de een of andere manier op Zaventem in botsing komen met het gerecht, door politiemensen in burger worden opgevangen.

Gelet daarop zit het er in dat na de arrestatie van zes rijkswachter, naast de douane, de staatsveiligheid, de Sabena-politie en de Rijkswacht, nu ook de gerechtelijke politie haar intrede doet op het vliegveld van Zaventem.

Bron: Gazet van Antwerpen | 30 Juni 1984

Voor 8 miljard frank cocaïne op Zaventem

Op de luchthaven van Zaventem nam de rijkswacht, in samenwerking met de douane en de gerechtelijke politie, 273 kilogram Zuidamerikaanse cocaïne in beslag. De drugs zaten verstopt in een lading gedroogde vis en vertegenwoordigen een straatwaarde van ruim 8 miljard frank. Het is de grootste cocaïnevangst, die tot nog toe op Zaventem werd gedaan.

De vangst gebeurde al verleden week vrijdag, maar werd pas gisteren, "om het onderzoek niet te schaden”, bekendgemaakt. Volgens een zegsman van de rijkswacht was vorige week "van buiten de grenzen" de tip binnengelopen, dat een vliegtuig uit de Surinaamse hoofdstad Paramaribo met passagiers en vracht aan boord een belangrijke lading cocaïne, weggestoken tussen gedroogde vis, herbergde. Het vliegtuig zou als bestemming de luchthaven van Oostende hebben gehad, maar op het laatste nippertje zijn afgeleid naar Zaventem.

De lading droge vis werd daar opgeslagen in de vrachtzone van de luchthaven, en dan was het wachten geblazen tot iemand de waar kwam ophalen. Verleden week vrijdag was het zover. Een vrachtwagen dook op en nam de lading aan boord. Net toen het voertuig de luchthaven ging verlaten, werd het klemgereden. Tot nog toe werd één arrestatie verricht. De rijkswacht wil de nationaliteit van de arrestant niet kwijt, en wil evenmin zeggen of de drugs al dan niet naar een naburig land moesten worden verder getransponeerd.

Met de recente drugvangsten in Oostende, Zeebrugge en Brussel wordt nogmaals aangetoond dat ons land steeds een belangrijker draaischijf wordt in de internationale drugtrafiek. Afgelopen jaar werd in België 530 kilogram cocaïne in beslag genomen. Zaventem was verleden jaar goed voor 50 kilogram cocaïne, en in 1987 voor 115 kilogram.

Politie-oorlog

In verband met de drugvangst ronken weer de hevigste geruchten over een oorlog tussen rijkswacht en gerechtelijke politie. Het Centraal Bureau voor Opsporingen van de rijkswacht (CBO) leidde de drugvangst op Zaventem. Maar volgens bronnen bij de gerechtelijke politie was het dankzij de collega's in Brugge, dat de vangst kon gerealiseerd worden. De Brugse gerechtelijke politie was immers over de komst van het vliegtuig van Paramaribo naar Oostende getipt, en de Oostendse douanediensten waren op de hoogte gebracht. Maar toen werd het toestel afgeleid naar Zaventem.

Dezelfde bronnen stippen aan, dat om tactische redenen ook afgesproken werd de drugvangst niet aan de pers bekend te maken. "De gerechtelijke politie hield zich aan deze afspraak, maar de rijkswacht niet, omdat zij alleen de bloemetjes op haar hoed wil steken”, zo luidt het nu.

De stichting "Luchthaven Promotie Oostende" verklaarde gisteren van haar kant dat "de betrokken vlucht nooit op Oostende gepland was".

Bron: Gazet van Antwerpen | 5 Maart 1991

Go to forum: Plaatsen

1,599 Reply by Ben

(325 replies, posted in 1983)

Het feit blijft dat ook in Ohain het duidelijk is dat de daders geen auto konden stelen zonder de sleutel. Als ze dat wel konden, dan hadden ze rustig hun slag geslagen terwijl de klanten en het personeel binnen zaten en zouden niet naar binnen zijn gestormd. De diefstal zou dan pas opgemerkt geweest zijn toen de eigenaar van die wagen buiten zou gegaan zijn om naar huis te vertrekken.

Vergeet ook niet dat ze eigenlijk eerst een andere auto wilde stelen in Ohain, namelijk de Porsche van Van Camp. Dit is deze "klungelaars" echter niet gelukt.

We zouden zelfs kunnen speculeren dat ze een mogelijke koper hadden voor de Porsche. Maar vermits ze de Porsche niet hebben kunnen stelen, hebben ze ook geen geld gekregen. Dit heeft ervoor gezorgd dat ze enkele dagen later het Delhaize-warenhuis van Beersel hebben overvallen.

Go to forum: 1983

1,600 Reply by Ben

(148 replies, posted in Wagens)

Waarom werd de in Ohain gestolen VW Golf zwart geschilderd? Het is - voor zover we weten - de eerste en enige keer dat de Bende van Nijvel dit gedaan heeft. Daarnaast werden de velgen van het voertuig vervangen door een andere soort. Ook hier kunnen we ons de vraag stellen waarom ze dit hebben gedaan.

Het zijn vragen waarover wij enkel kunnen speculeren, we kunnen "potentieel mogelijke antwoorden" opsommen, maar of daar het juiste antwoord zal bij staan, zullen we wellicht nooit weten. Ik som hieronder een aantal mogelijkheden op:

  1. Te opvallend: De wagen viel te hard op. Knalrood en met speciale - goudkleurige - velgen. Maar waarom dan een rode wagen stelen?

  2. Verkopen in een andere kleur: De daders in Ohain konden de Golf verkopen aan een andere crimineel. Ze waren leverancier van wagens en wapens voor deze andere crimineel. Deze andere crimineel wou geen rode VW Golf maar een onopvallende zwarte Golf. Daarom deze lieten ze auto herspuiten. Maar ook hier de vraag: waarom dan de moeite doen om de auto een andere kleur te geven en niet simpelweg een nieuwe auto stelen.

  3. Mislukte verkoop: De daders in Ohain hadden een potentiële koper voor een zwarte VW Golf gevonden maar niet voor een rode VW Golf. Ze hebben deze dan zwart laten verven. De potentiële koper haakte af (en wou dus de VW Golf toch niet om eender welke reden). De daders van Ohain hadden "geïnvesteerd" in deze Golf en waren hun investering dus kwijt aangezien ze de VW Golf niet konden verkopen. Om hun investering te recupereren hebben ze er een overval mee gepleegd.

Vergeet ook niet dat op de achtergrond van deze diefstal het verhaal afspeelt van Maurice Lammers en Francis Verzar en de nummerplaat voor een zwarte VW Golf.

En in verband met punt 1 ("te opvallend"): Niet opvallen, zelfs in het zwart, is hen niet gelukt aangezien de VW Golf op 3 plaatsen werd gespot in Namen. Eén getuige was net 'gealarmeerd' door de manier waarop de auto geparkeerd stond dat hij er net veel aandacht aan heeft besteed i.p.v. die auto helemaal te negeren.

Go to forum: Wagens