2,051

(118 replies, posted in Politiek & Business)

fenix wrote:

Ben, kan je ons de inhoud van het artikel van 2 december 1987 eens bezorgen aub?

(...) Over de andere aanslagen van de Bende van Nijvel wil Bultot niets kwijt. “Ik geef niet alle troeven uit de hand”, zegt hij nadrukkelijk. “Maar ik weet veel, zeer veel, té veel... Ik beschuldig justitieminister Gol ervan dat hij bepaalde zaken uit het dossier VdB heeft ingehouden, en uiteindelijk alleen het ‘fiscaal luik’ heeft doorgespeeld. Ik vraag hem wie allemaal milde giften heeft gestort voor zijn laatste verkiezingscampagne? Ik weet de antwoorden daarop! Mijn informatie komt trouwens uit zeer hoog- en goedgeplaatste kringen... En hoe zit het met de affaire Kirschen, mijnheer de minister? Wie recupereert momenteel het geld der klanten? Ook daarover weet ik meer dan voor mij veilig is!”

Het volledige artikel kan je hier lezen » Forum

2,052

(322 replies, posted in Andere Personen)

"Ik beschuldig minister van Justitie Jean Gol"

"De overvallen, toegeschreven aan de Bende van Nijvel, werden verricht door vier verschillende ploegen", zo stelt Jean Bultot, 36, licentiaat in de Criminologie, ex-adjunct-directeur van de gevangenis van Sint-Gillis, en sinds januari van vorig jaar naar Paraguay gevlucht.

“Een eerste ploeg was betrokken bij de overval op wapenhandelaar Dekaise te Waver op 30 september 1982. Een tweede groep bestond uit lieden, die bij hun acties enorm hebben geklungeld. Een derde groep opereerde in opdracht van de Libische leider Kadhafi, waarbij zijn persoonlijke arts, een Fransman. betrokken was. Bij een vierde groep ten slotte leidden de sporen naar enkele leden van de Belgische Staatsveiligheid.”

“Ik heb al gezegd dat ik geen koorknaap ben, en verschillende wapentransacties heb bewerkstelligd die niet zuiver op de graat waren. Dat ik echter 200 wapens naar Paraguay wou smokkelen - die zouden begraven zijn geweest in de tuin van de gevangenis te Sint-Gillis, en waarvoor de ontmijningsdienst van het leger de hele bedoening met metaaldetectoren heeft uitgekamd - zijn leugens, in België gelanceerd om mij te compromitteren.”

“Als adjunct-directeur van de gevangenis te Sint-Gillis heb ik inderdaad met heel wat gangsters te maken gehad. Na de eerste moordaanslagen van de zogeheten Bende van Nijvel was ook ik geïnteresseerd in de zaak: de warenhuizen stelden enkele miljoenen ter beschikking voor wie informatie kon bezorgen om de overvallen op te helderen. Verschillende ‘kostgangers’, die in die tijd te Sint-Gillis zaten opgesloten, wisselden eveneens inlichtingen aan mekaar uit om de uitgeloofde miljoenen te kunnen binnenrijven.”

“In 1984 vertelde een gedetineerde van Sint-Gillis mij, dat hij samen met nog enkele anderen, in 1982 was ingehuurd om wapenhandelaar Dekaise ‘een lesje te leren’, zonder hem te doden. (1) Het overvalcommando moest daarbij vooral enkele machinepistolen Ingram uit de vitrine recupereren en buitgemaakte wapens naar een café te Drogenbos brengen. Verscheidene van de bij Dekaise geroofde wapens zouden trouwens later gebruikt worden bij andere overvallen die aan de Bende van Nijvel worden toegeschreven…”

“Verder onderzoek van de overval op Dekaise bracht onthutsende sporen aan het licht”, vervolgt Bultot. “Begin 1982 werd de wapenhandelaar benaderd door een Belgische wapentrafikant, in gezelschap van nog een landgenoot, een Brit en een Amerikaan. Zij verklaarden dat ze geïnteresseerd waren om geluidsdempers voor Ingrams door Dekaise te laten ontwerpen, omdat de bestaande hen geen voldoening schonken. Uiteindelijk kreeg Dekaise opdracht om 250 geluidsdempers voor dit wapen-type te vervaardigen.”

“Hij zou als voorschot 1.000 dollar, en nog eens 400.000 Belgische frank, zijnde één derde van het totaal bedrag der bestelling, 1,2 miljoen frank, ontvangen hebben. Ook ontving hij van de opdrachtgevers 5 machinepistolen Ingram, als supplementaire betaling in natura.”

“Dekaise zou de bestelling nooit hebben afgeleverd”, aldus Bultot. “En zou evenmin de al ontvangen voorschotten hebben terugbetaald. Verder onderzoek van de achtergronden van de opdrachtgevers leerde dat zij behoorden tot een import-export-firma, die o.m. zaken deed met Libanon. Nog verder onderzoek bracht aan het licht, dat wapenleveringen via deze firma aan de christelijke milities in Libanon werden betaald met fondsen, afkomstig van de verkoop van drugs uit het Midden-Oosten. Het overvalcommando op Dekaise werd gestuurd om de man ‘een lesje te leren’. Het ‘recupereerde’ twee Ingrams, en nam terzelfdertijd een omgebouwd machinepistool Beretta mee, plus nog ander tuig.”

“Volgende stap is de moord op Jacques Van Camp, restauranthouder van Les Trois Canards te Ohain op 2 oktober 1983. Daarbij werden wapens gebruikt, die bij Dekaise op 30 september het jaar voordien waren gestolen. (2) Ik weet dat Van Camp volledig op de hoogte was van de zogeheten Roze balletten van Waals-Brabant, de affaire Pinon: orgieën met minderjarigen, waarbij verschillende hooggeplaatste personen waren betrokken, maar waarbij het gerechtelijk onderzoek nooit enig uitsluitsel heeft geproduceerd, en de affaire ten slotte als ‘praatjes’ werd geklasseerd.”

“Van Camp had een kopie van dit dossier in zijn bezit... Mag ik hier even aan het geval-Latinus, de extreem-rechtse figuur die op 24 april 1984 dood werd aangetroffen. herinneren? Latinus stond in contact met bepaalde lieden van de Staatsveiligheid, en het gerecht concludeerde toén: zelfmoord. Deze zelfmoord wordt door anderen sterk in twijfel getrokken. Ik weet dat Latinus eveneens een kopie bezat van de Roze balletten, en hij had trouwens al verschillende malen verklaard dat dit dossier ‘zijn levensverzekering’ was…”

Over de andere aanslagen van de Bende van Nijvel wil Bultot niets kwijt. “Ik geef niet alle troeven uit de hand”, zegt hij nadrukkelijk. “Maar ik weet veel, zeer veel, té veel... Ik beschuldig justitieminister Gol ervan dat hij bepaalde zaken uit het dossier VdB heeft ingehouden, en uiteindelijk alleen het ‘fiscaal luik’ heeft doorgespeeld. Ik vraag hem wie allemaal milde giften heeft gestort voor zijn laatste verkiezingscampagne? Ik weet de antwoorden daarop! Mijn informatie komt trouwens uit zeer hoog- en goedgeplaatste kringen... En hoe zit het met de affaire Kirschen, mijnheer de minister? Wie recupereert momenteel het geld der klanten? Ook daarover weet ik meer dan voor mij veilig is!”

“Ik beschuldig niet alleen justitieminister Gol, ik klaag eveneens de ‘vergetelheden’ van de Nijvelse onderzoeksrechter Schlicker aan. In een telefoongesprek dat ik midden 1986 vanuit Paraguay voerde met de onderzoekers van Dendermonde, heb ik duidelijk gezegd dat te Nijvel verschillende dingen in het onderzoek naar de moordaanslagen ‘vergeten’ waren. Een voorbeeld maar: het kwam later toch uit dat een welbepaald ballistisch verslag van het Duitse Kripo daar maanden in een lade ‘vergeten’ werd... En kan het ten slotte een toeval genoemd worden dat FN-ingenieur Mendez werd vermoord op de dag voor te Brussel het proces VdB begon?…”

Weet Bultot inderdaad veel, té veel, of bluft hij met een grote, té grote mond? Misschien zal de toekomst het ooit uitwijzen... 

Bron: Gazet van Antwerpen | Hugo Merckx | 2 December 1987

(1) Dit was Bruno Vandeuren.
(2) Dit klopt niet. De gebruikte wapens waren gestolen van de rijkswachters in Nijvel.

2,053

(8 replies, posted in Onderzoekspistes)

Nog in 1997 wordt in Thorembais-Saint-Trond, steenweg op Charleroi, nabij een bos genaamd "Bois de Buis" het lijk van een onbekende man gevonden. Het lichaam was in verregaande staat van ontbinding:

Lijk aangetroffen in Waals bos

In het Bois du Bus in Thorembais-Saint-Trond bij Perwez in Waals-Brabant is donderdagnamiddag rond 16u30 een lijk lijk in staat van ontbinding aangetroffen. De identiteit is nog niet bekend, maar de rechercheurs denken nu al dat er sprake is van een verdachte doodsoorzaak.

De gerechtelijke politie van Nijvel en een wetsdokter kwamen ter plaatse.

Bron: Gazet van Antwerpen | 29 Augustus 1997

Op verzoek van mevrouw De Saedeleer, onderzoeksrechter te Nijvel, vraagt de algemene politiesteundienst het volgend bericht te verspreiden:

Op donderdag 28 augustus 1997, omstreeks 15.00 uur werd het lijk van een man aangetroffen te Thorembais-St-Trond, steenweg op Charleroi nabij een bos genaamd "Bois de Buis". Het lijk vertoefde in een verregaande staat van ontbinding en werd tot op heden niet geïdentificeerd. Er werd een gouden tand aangetroffen, hetzij een snijtand hetzij een maaltand. Het stoffelijk overschot was als volgt gekleed: "bluejean" van het merk Pueblo en Co; een lichtkleurige polo met fijne blauwe streepjes, korte mouwen en ritssluiting vooraan; geschoeid met wit-blauwe baskets van het merk Nike, met rood merkteken, maat 142.

In de broekzakken werden volgende voorwerpen aangetroffen: damesuurwerk van het merk Prince Time; een mini FM radio, ongeveer 7 cm lang, van rode kleur, merk Xiongying; een sleutelhanger met merkteken Porsche waaraan een autosleutel van het merk Volkswagen. (...)

Bron: Belga | 31 Augustus 1997

2,054

(2 replies, posted in 1980-1989)

Drie verdachten in autosmokkel vrijgelaten

De raadkamer te Brussel stelde drie mannen, die er van verdacht worden deel te hebben genomen aan de uitvoer naar de Verenigde Staten van in België gestolen wagens, weer in vrijheid. De smokkel van gestolen huurwagens kwam aan het licht in het kader van het onderzoek in de gruwelijke roofmoord die enkele weken geleden op de Schaarbeekse garagist Theo Salomon, werd gepleegd. Voor die moord werden midden april vier jonge kerels, drie uit Wezembeek-Oppem en één uit Vilvoorde, aangehouden.

Theo Salomon (25) verdween op 28 maart uit zijn woning. Hij had een afspraak met een onbekende, die hem een Mercedes 500 zou verkopen. Om die reden had hij overigens 1,5 miljoen fr. op zak. Vier Brusselaars lokten hem in de val en hebben hem beroofd en vermoord. Zijn lijk werd in de koffer van zijn Porsche verborgen en die wagen werd achtergelaten op de parking van de luchthaven van Zaventem. De gerechtelijke politie van Brussel achterhaalde dat de Mercedes, die het slachtoffer Salomon wilde aankopen, een gestolen auto was. Die zou, voorzien van valse papieren, worden overgesmokkeld naar de Verenigde Staten. Daar worden immers Duitse luxewagens zoals Mercedes en BMW fel gegeerd. Een hele sluikhandel in gestolen auto’s werd ontdekt en het is in dat verband dat enkele verdachten werden voorgeleid, doch nu weer vrijgelaten.

Bron: Gazet van Antwerpen | 22 Mei 1985

Dubbele ontsnapping te Marneffe

Donderdagnamiddag zijn twee gevangenen van de strafinrichting te Marneffe, nabij Hoei, ontsnapt. Even voor vier uur 's namiddags, terwijl ze landbouwwerkzaamheden verrichten, slaagden de twee erin te voet het hazepad te kiezen. Donderdagavond was men hun spoor nog steeds bijster. De twee zijn: de 24-jarige Christian Richelle uit Ramillies, die wegens vaandelvlucht opgesloten zat, en de even oude Yves Hannecart uit Bergen, die wegens diefstal opgesloten werd. Op het ogenblik van hun ontsnapping hadden beiden een kaki vest en een blauwe werkbroek aan.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Juli 1984

2,056

(9 replies, posted in Wapenhandel)

(...) In Thionville (Frankrijk) werd de gearresteerde Amerikaan Douglas Stowell ondervraagd door een Belgische onderzoekscommissie. Douglas Stowell was eveneens een vriend van Mendez. Hij verklaarde aan de Belgische speurders dat de moordenaar(s) van de FN-handelsdirecteur niet in de wapentrafiek moet worden gezocht, noch in familieverband, maar bij zijn vrienden. Waarschijnlijk is dit de reden waarom de speurders nog eens de naaste relatiekring van het slachtoffer hebben onderzocht en zo bij de ex-BOB'er (*) terechtkwamen. Niemand is voorgeleid of aangehouden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Januari 1986

(*) Madani Bouhouche

Het artikel lijkt uit te schijnen dat Stowell de speurders in de richting van Bouhouche heeft gestuurd. Had Stowell echte vermoedens tegen Bouhouche of probeerde Stowell het onderzoek in een verkeerde richting te sturen?

2,057

(24 replies, posted in Organisaties)

In mei 1982 gaat Pour failliet:

Pour is niet meer

Het uiterst-linkse Franstalige weekblad Pour is niet meer. Problemen van financiële aard liggen aan de basis van dit verdwijnen. Met name bleek de directeur-hoofdredacteur op 10 mei jl. niet in staat te zijn de achterstallige loonsaldi van de maand april, ten belope van 187.000 fr. uit te keren, evenmin als de lonen van mei.

Omdat twee derde van het personeel weigerde enig herstructureringsplan te aanvaarden dat op afdankingen zou stoelen, besloot de directie daarop de publicatie van Pour stop te zetten.

Bron: Gazet van Antwerpen | 14 Mei 1982

2,058

(0 replies, posted in Andere Personen)

Eric De Keyser, geboren in 1957, en bevriend met Rodolphe Culot. Hij werd eind maart 1982 gearresteerd in Madrid. Hij was in het bezit van 1,5 kg. cocaïne. Hij verklaarde toen in opdracht te werken van de rijkswacht en in contact stond met een Nijvelse BOB'er, eerste chef V. Hij woonde in Ohain en werkte daar in een restaurant.

Brusselaar verklaart te werken voor de rijkswacht

De aanhouding van een jonge Brusselaar, die te Madrid werd gesnapt met 1,5 kg. cocaïne, meer dan 5 miljoen waard, verwekt heel wat deining. Vooral omdat de man in kwestie, de 27-jarige Eric D.K., tijdens zijn ondervraging door de Spaanse politie verklaarde te werken voor de rijkswacht. Om zijn verklaring kracht bij te zetten citeerde hij zelfs de naam van een BOB’er uit Nijvel.

Men herinnert zich wellicht ook dat in de rand van het François-proces, de Brugse drugskoerier Joseph Vienne eveneens vertelde een opdracht voor de rijkswacht uit te voeren toen hij 13 oktober 1978 in Karachi in de val liep met 27 kg. heroïne, die een waarde had van ongeveer 1,2 miljard op de zwarte markt. Staat men hier voor een nieuwe trafiek die door de rijkswacht werd opgezet met de bedoeling de kopstukken van een grote cocaïnesmokkel uit Zuid-Amerika in de val te lokken? Dit zal het onderzoek dat te Nijvel in handen is van de procureur moeten uitwijzen. Toch wordt daar in Waals-Brabant opgemerkt dat de rijkswacht geen uitstaans heeft met Eric D.K.

Niettemin vertrekt binnen afzienbare tijd een onderzoekscommissie naar Madrid om er de Belg, die sinds eind maart opgesloten zit, aan de tand te voelen. Een andere onderzoekscommissie, met ondermeer een rijkswacht-luitenant van Nijvel, is naar Parijs geweest waar ondermeer een Française, die te Brussel woont, gevangen zit.

Deze E.N. staat in nauwe relatie met de te Madrid gearresteerde Eric D.K. en is op hoogte van de zwendel in cocaïne uit Bogota, de hoofdstad van Bolivië. Voor dezelfde zaak verblijft te Nijvel, een vaderlandsloze uit Brussel, een zekere M.A., in de cel.

Uitgesloten is het dus niet dat de hele affaire nog een nasleep krijgt. Daar is overigens een reden voor want Eric D.K. houdt in Madrid staande dat hij werkte voor rijkswacht. Het blijkt immers dat er reeds in december 1981 rechtstreekse contacten waren tussen hem en een lid van de BOB van Nijvel.

Wat de rijkswacht hierover denkt, is dan weer een andere vraag. Trouwens, de moeilijkheden van Joseph Vienne, die sinds begin november 1981 in de Brusselse gevangenis zit, zijn voor de rijkswacht nog niet helemaal van de baan. Vreemd is in elk geval dat een maand voor de arrestatie van Vienne te Karachi, ook Mohammed Asfaque Khan, gekend als een peetvader in de drugbranche, toen hij in Londens hotel in bezit van verdovende middelen werd gepakt, liet uitschijnen dat ook hij werkte voor de rijkswacht.

Bron: Gazet van Antwerpen | 14 Mei 1982

Liegt aangehouden Brusselaar?

In de streek van Nijvel en vooral in Lasne en omgeving gonst het van geruchten nadat bekend is geraakt dat de 27-jarige Eric D. K. uit Ohain in Madrid in de val is gelopen toen hij zo’n 1,5 kg cocaïne bij zich had.

De Jonge kerel zweert bij hoog en bij laag dat hij in opdracht van de rijkswacht werkte. Reeds in december had hij contact met een lid van de BOB uit Nijvel. Het gaat om eerste chef V., die naar verluidt aan Eric D K. zou hebben gevraagd om voor de rijkswacht naar Bogota in Colombia te gaan en drugs over te smokkelen met de bedoeling een grote professionele bende te kunnen oprollen.

Naar verluidt was het de eerste keer dat Eric D.K. cocaïne vanuit Bolivië naar België wilde oversmokkelen, toen hij in Madrid door de politie werd opgepakt. Hij zit reeds sedert eind maar in de Madrileense gevangenis en hij blijft erbij dat hij door de rijkswacht werd gedekt. Maar volgens de rijkswacht zelf klopt dit aan geen kanten. Wat Eric D.K. vertelt, is puur verzinsel om zich te trachten wit te wassen zegt men in Nijvelse gerechtskringen.

Toch is het eigenaardig dat Eric D.K. de naam van de Nijvelse BOB’er V. vernoemt, wat laat veronderstellen dat er contacten zijn geweest. Als Eric D.K. in zijn Spaanse cel nu probeert zijn onschuld te bewijzen, gebeurt dit volgens sommigen omdat hij zich door de rijkswacht bekocht en bestolen voelt. Men herinnert zich wellicht ook nog dat jaren geleden de Brugse heroïne-smokkelaar Joseph Vienne eveneens op de proppen kwam met het feit dat hij voor de rijkswacht werkte, toen hij in Karachi met 27 kg. heroïne werd aangehouden.

Schakel

Personen uit de omgeving van Eric D.K. zijn ervan overtuigd dat hij niet ligt als hij beweert in opdracht voor de rijkswacht de cocaïne te hebben willen oversmokkelen. Het zou de eerste keer niet zijn dat de rijkswacht een beroep doet op koeriers om in een grote zwendel te kunnen infiltreren. De mannen op de achtergrond van intercontinentaal vertakte organisatie zijn meestal niet gekend. Ze worden zelden ontmaskerd en gestraft.

Dank zij tussenpersonen kan men de leiders van het doorgaans goed opgezet distributienet op het spoor komen. Had de rijkswacht nu Eric D.K. ingezet om die laatste schakel van een grote cocaïneketen te kunnen ontdekken? Het is als gevolg van ons bericht van vorige vrijdag, dat men bij het parket te Nijvel met een verklaring terzake heeft uitgepakt. Wenselijk is nochtans dat er klare wijn wordt geschonken. Want, ofwel liegt Eric D.K. in zijn cel te Madrid, ofwel neemt het parket te Nijvel een loopje met de waarheid.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Mei 1982

Brusselse juwelier wilde rijk worden met cocaïne uit Bogota

Bij de BOB van Nijvel is men niet erg gelukkig met het uitlekken van de arrestatie van vier drugkoeriers die in Columbia cocaïne bestemd voor Brussel en Waals-Brabant, gingen ophalen. Zoals we reeds schreven liep einde maart te Madrid Eric De Keyser, een 27-jarige Brusselaar, in de val toen hij 1.5 kg cocaïne bij zich had.

Op 2 maart werd Henri Leroy, een andere Belg, te Zürich aangehouden met 5.8 kg. cocaïne en op 30 maart werd de 21-jarige Française uit Sint-Joost-ten-Node, Nolwenn Escoubet met 1.5 kg. cocaïne gegrepen. Op 14 april werd dan André Miodezky, een 29-jarige vaderlandsloze uit Brussel, gearresteerd op het Fernand Cocqplein te Elsene.

De rijkswachters uit Nijvel sluiten niet uit dat er nog aanhoudingen kunnen gebeuren. Meer dan eens werd hier aangestipt dat Eric De Keyser in zijn Madrileense cel heeft verklaard in opdracht van de rijkswacht de cocaïne uit Bogota te hebben willen oversmokkelen. Maar die bewering houdt volgens de BOB geen steek. Temeer daar nu meer en meer de rol aan het licht komt die André Miodezky bij dit alles heeft gespeeld. Sedert augustus 1981 verliet deze Miodezky zijn appartement te Koekelberg om zich in een villa te Lasne, Waals-Brabant, te vestigen. Die villa huurde hij aan 20.000 fr. per maand, doch hij “vergat” zich hij de gemeentelijke administratie van Lasne te laten inschrijven. Te Lasne ontmoette André Miodezky die eigenlijk een juwelier is, ondermeer Eric De Keyser, die naar verluidt moeilijk de eindjes aan elkaar kon knopen.

Eric De Keyser stemde toe een “vracht” te gaan ophalen in Colombia en dit was ook zo met Nolwenn Escoubet, die verklaarde André Miodezky in een Brusselse bar te hebben ontmoet. De “expeditie Bogota” werd zorgvuldig door Miodezky voorbereid. Onder een valse naam begaf hij zich naar Colombia waar hij enkele dagen onderdak kreeg bij een Fransman.

Roissy

Voor bewezen diensten gapte Miodezky de identiteitskaart van de gastvrije Fransman en het was kinderspel voor hem om er zijn foto op te kleven. Er werd achterhaald dat Miodezky zich vijf verschillende namen toe-eigende. In Bogota ontmoette hij ook Eric De Keyser, Nolwenn Escoubet en Henri Leroy.

Hij verwisselde er meer dan eens van hotel, wijzigde ook de in Brussel genomen richtlijnen en veranderde regelmatig de data van afspraken met zijn koeriers. Gebleken is dat André Miodezky als een doorgewinterd drugtrafikant te werk ging. Hij werd echter reeds weken in de gaten gehouden en toen de 21-jarige Française uit Sint-Joost-ten-Node op het vliegveld van Roissy in Parijs werd opgepikt, vertelde ze iets te veel.

Voor de BOB van Nijvel was dit voldoende. Interpol werd ingeschakeld en veertien dagen later werd André Miodezky achter slot en grendel gezet. Zijn verdediging is eenvoudig: hij ontkent alles. Maar Eric De Keyser, die te Ohain woont (een deelgemeente van Lasne), weerlegt niet de hem ten laste gelegde feiten. Alleen voegt hij eraan toe voor de rijkswacht te werken en in die zin reeds in december van vorig jaar door een eerste chef van de Nijvelse BOB te zijn benaderd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 24 Mei 1982

2,059

(325 replies, posted in 1983)

Reconstructie

Het is zondagnacht, 2 oktober 1983, rond 1u05 wanneer Jacques Van Camp met twee meisjes, P. en B., zijn restaurant verlaat. De twee meisjes zijn zussen en werken als dienster in Aux Trois Canards, het restaurant van Van Camp. Hij wilt hiervoor de VW Golf GTI van zijn dochter gebruiken. Deze wagen staat op de parking voor het restaurant geparkeerd en hij heeft de sleutels van het voertuig in zijn hand.

Eén van de meisjes, B., merkt een gemaskerde persoon op die tegen de muur van het restaurant staat. Ze verwittigt onmiddellijk haar zus. De man haast zich naar P., neemt haar vast bij de arm en verplicht haar om terug in het restaurant te gaan. Op dat moment merkt B. een tweede gemaskerde persoon op die zich richting Jacques Van Camp haast. B. haast zich echter in het restaurant om bij haar zus te blijven.

In het restaurant verzamelt de gemaskerde man alle mensen die aanwezig zijn in de keuken. In deze ruimte moeten ze alle zeven onder bedreiging van een handvuurwapen op de grond gaan liggen. Mevrouw Van Camp volgt dit bevel niet snel genoeg op en wordt op de grond geduwd door de man.

De gewapende man is nerveus en bedreigend. Hij eist de sleutels van de Porsche en de Alfa Romeo, twee voertuigen die buiten op de parking staan. Hij krijgt te horen dat zijn verzoek niet kan worden ingewilligd. Maar plots haalt één van de werknemers de sleutels van zijn auto, de Alfa Romeo, uit zijn zak en geeft ze aan de gangster.

Daarop eist de man de inhoud van de kassa. Ook nu weer krijgt hij het antwoord dat dit niet kan en ze dit aan de eigenaar moeten vragen. De gangsters wordt nog zenuwachtiger en roept: “C’est du sérieux …” Op dat moment vuurt hij een schot af, waarschijnlijk om zijn gijzelaars angst aan te jagen. Het schot belandt in de ijskast waar het een paar flessen wijn verbrijzelt.

Iets daarna komt een tweede persoon binnen in de kamer. De twee mannen beginnen met elkaar te praten in een onbekende taal, waarschijnlijk Arabisch. Daarna vertrekken ze. Eén van de mannen loopt achterwaarts de kamer uit. Hij geeft ondertussen zijn gijzelaars het bevel om op de grond te blijven liggen, anders zal hij opnieuw vuren.

Wanneer de twee mannen buiten zijn, horen de gijzelaars drie schoten die afgevuurd worden, gevolgd door een wagen die vertrekt.

Als alles rustig is, verlaten de mensen de keuken en ontdekken ze buiten het lichaam van Jacques Van Camp. Hij ligt op zijn rug in het midden van de parking. Over zijn hoofd ligt de suède jas die hij droeg. Hij wordt overgebracht naar het ziekenhuis waar hij zal sterven.

Daders:

Er waren 2 of 3 daders. Buiten worden er twee personen opgemerkt. Eén gangster is de keuken binnen gegaan, de andere is buiten bij Jacques Van Camp gebleven. Op een bepaald moment is een tweede persoon de keuken binnen gekomen. Het is niet duidelijk of dit de persoon was die buiten was gebleven bij Jacques Van Camp of er nog een derde dader was.

Toen de gijzelaars in de keuken op de grond lagen, hoorden ze in het restaurant een geluid. Het was alsof een persoon muntstukken aan het verzamelen was.

Dader 1:

  • Lengte: 1m70 - 1m80

  • Dikke buik

  • Draagt een jeansbroek en zware bottines

  • Hij spreekt Frans met een Arabisch of Noord-Afrikaans accent en hij spreekt eveneens een andere taal, mogelijk Arabisch. Zijn huid is donker in de hals.

  • Draagt een carnavalmasker van een oude man

  • Draagt roze handschoenen, type afwashandschoenen

  • Hij draagt het wapen in zijn rechterhand

Dader 2:

  • Draagt donkere kleding en zware bottines

  • Draagt een carnavalsmasker

Buit:

  • VW Golf GTI van Catherine Van Camp, rode kleur, bouwjaar 1981. De auto had gouden sportvelgen.

  • De sleutels van de VW Golf

  • De boorddocumenten van de VW Golf

  • De identiteitskaart en het rijbewijs van Jacques Van Camp

  • De autosleutels van de Alfa Romeo

Auto’s op de parking:

Op het moment van de overval stonden er vier wagens op de parking van het restaurant:

Wapens:

  • Twee pistolen FN, kaliber 7,65

  • Er werden in totaal 4 kogels en 5 hulzen van het kaliber 7,65 gevonden.

  • Beide wapens die gebruikt werden, waren gestolen in Nijvel. Het waren de wapens van Jean-Marie Lacroix en Marcel Morue.

  • De man in de keuken had een zwart pistool met een soort geluidsdemper

De schoten die buiten werden afgevuurd waren opvallend luider dan het schot dat in de keuken werd afgevuurd. De schoten buiten hebben zelfs een buur wakker gemaakt.

Gevonden voorwerpen:

  • Een stuk canvas koord dat wordt gebruikt om een schort op zijn plaats te houden werd gevonden nabij het lichaam van Van Camp.

  • Een beige jas van het merk Burberry. De binnenkant van de jas is beige met zwarte, rode en grijze strepen, maat 46. De jas werd aan de achterkant van het gebouw gevonden. De jas was niet van Jacques Van Camp of geen enkel personeelslid.

Andere:

  • Iets na middernacht was Van Camp naar de achterkant van het restaurant gegaan. Hij had toen niets verdacht opgemerkt.

  • De man in de keuken was vooral geïnteresseerd in de sleutels van de voertuigen die op de parking stonden. Pas in de tweede plaats wou hij het geld. Uiteindelijk was hij tevreden met de sleutels van de Alfa Romeo.

  • Voor ze vertrokken met de VW Golf hebben ze drie schoten afgevuurd; een schot in de band van ieder voertuig dat op de parking stond. Op die manier werd iedere achtervolging onmogelijk gemaakt.

  • Het is mogelijk dat op voorhand het restaurant in de gaten werd gehouden door de gangsters. Vanaf de achterkant van het gebouw was een grote erker met niet dichtgetrokken gordijnen die een gemakkelijke bewaking mogelijk maakte. Het was aan de achterkant dat de jas werd gevonden.

2,060

(26 replies, posted in Organisaties)

Bomaanslag doodde ETA-leider

Een vooraanstaande figuur in de Baskische separatistische guerillabeweging ETA is dinsdag bij een bomaanslag in Biarritz omgekomen.

De 28-jarige José Martin Sagardia, die als lid van de militante vleugel van de ETA door de Spaanse autoriteiten werd gezocht, verloor het leven toen zijn auto bij het starten explodeerde. Hij woonde in Biarritz en werkte in het nabijgelegen Socoa.

Op precies dezelfde wijze werd twee jaar geleden in Frankrijk "Argala", het toenmalige hoofd van de ETA, bij een aanslag door rechtse extremisten omgebracht. Aan de strijd tegen leden en instellingen van de ETA in het zuiden van Frankrijk nemen ook voormalige leden van de Franse Organisatie van het Geheime Leger (OAS) deel. Die schreef dinsdag het Madrileense blad El Pais, onder aanhaling van welingelichte politiekringen.

De OAS was een ondergrondse organisatie, hoofdzakelijk bestaande uit Algerijnse Fransen en leden van de Franse strijdkrachten die zich verzetten tegen de onafhankelijkheid van Algerije. In het begin van de jaren '60 voerde de OAS in Algerije en in Frankrijk talrijke terroristische aanslagen uit.

Onderwereld

De aanslagen op ETA-leden in Zuid-Frankrijk zouden het werk zijn van ongeveer 20 mensen die niet in Frankrijk maar in Spaanse kustprovincies zoal Alicante en Valencia wonen. Zij zouden zelf hun acties opzetten. Daarbij zouden zij nooit op Spaans gebied opereren.

Volgens El Pais zouden de commandoleden vaak gebruik maken van de diensten van onderwereldfiguren uit Marseille die hun invloed langs de gehele Franse en de Spaanse kust langs de Middellandse Zee zouden doen gelden.

Elk commandolid zou per actie een miljoen peseta (ongeveer 400.000 fr.) ontvangen. Naar El Pais meldde zou een commandogroep die onlangs naar aanleiding van een aanslag op een bar in de Franse grensplaat Hendaye, waarbij twee doden en tien gewonden vielen, door de Spaanse Guardia Civil werd aangehouden en toen weer losgelaten, hebben bestaan uit drie Fransen van wie er twee in Algerije waren geboren. (*)

Volgens andere bronnen zou de bestrijding van de ETA in Zuid-Frankrijk vier jaar geleden zijn opgezet door enige leden van de Spaanse politie.

Bron: Gazet van Antwerpen | 31 December 1980

(*) Over de aanslag op het café in Hendaye:

Moorddadige terreuraanslag in Frans-Baskisch café

Een terroristengroep met de naam “Baskisch-Spaans Bataljon” heeft in verscheidene telefoontjes met kranten Bilbao gezegd zondagavond de moordaanslag op een café in Hendave, in Frans-Baskenland gepleegd te hebben.

Bij de aanslag kwamen twee mensen om en werden negen anderen verwond. De aanval werd uitgevoerd door drie gemaskerde mannen, gewapend met machinepistolen. Zij kwamen voor het café aan per auto.

Een man stapte uit en vuurde ongeveer dertig schoten af in de verbruikerszaal. Twee Fransen, de 67-jarige Pierre Aramendi, en de 53 - jarige José Camio, die zaten te kaarten, waren op slag dood. Negen mensen liepen verwondingen op. Vijf van hen zijn er erg aan toe. In het café komen veel Spaanse Basken die in Frans-Baskenland wonen, ook verscheidene Basken die voor de Spaanse politie op de vlucht zijn.

Na de moorddadige schietpartij sprong de dader weer in de auto en verdween met zijn twee medeplichtigen. Van hen ontbreekt elk spoor. Het zogenaamde ”Baskisch-Spaans Bataljon” heeft gezegd ook de moord op een Spaans echtpaar in Caracas, dat zich inzette voor de vrijlating van Baskische gevangenen, gepleegd te nebben.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 November 1980