You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Ik weet niet wat jullie ervaringen zijn met dokters, maar ik moet de eerste nog tegen komen die gaat googelen.
Een dokter die Google (of andere bronnen) gebruikt tijdens een consultatie noemen ze in de gezondheidszorg "OOS" (Online On the Spot). Dat betekent dat je samen met de patiënt op zoek gaat naar goede en wetenschappelijk onderbouwde informatie over de ziekte.
Honderdtal getuigen opnieuw verhoord te Jumet
Het is duidelijk de wens van onderzoeksrechter Lacroix uit Charleroi om klaarheid te brengen in het raadselachtige dossier van de zogeheten “Bende van Nijvel”. Nadat hij reeds tot de wedersamenstelling overging van de bloedige overvallen te Nijvel en Halle, laat de onderzoeksrechter nu weer getuigen verhoren van diverse moorddadige raids, onder wie die van Eigenbrakel en Overijse. Die verhoren worden te Jumet afgenomen en begonnen reeds maandag. In totaal moeten zo'n 100-tal getuigen worden ondervraagd. Deze van de Delhaize te Overijse komen heden donderdag aan de beurt.
Gevolgen
“Wat kan ik in godsnaam gaan vertellen”, zegt een getuige uit Overijse. “Op die bewuste avond in september 198S was ik inderdaad met mijn schoonzus in de Delhaize te Overijse. Net toen ik aan de kassa was, kwamen de overvallers schietend naar binnen. Zoals iedereen heb ik me zo vlug en zo diep mogelijk gebukt. Ik zou zelfs niet weten hoeveel overvallers er waren, laat staan dat ik ze zou herkennen. Het nieuwe verhoor, om wederom dit verhaal te gaan doen, heeft geen zin. Een erge wonde wordt terug open gewreven. En wat moet dat dan zijn voor de familieleden van de slachtoffers …”
Het ontnemen van het dossier, gekend onder de benaming “Bende van Nijvel” aan de ter plaatse gevestigde gerechtelijke diensten heeft vele gevolgen. Niet alleen verloor onderzoeksrechter Schlicker te Nijvel alle bevoegdheden terzake, met het aanduiden van het parket van Charleroi als “dominus litis” blijkt men nu toch komaf te willen maken met deze veel te lang aanslepende zaak. Het nut van het andermaal onderhoren van alle mogelijke getuigen lijkt echter twijfelachtig. Vermoed kan worden dat men de getuigen zal vragen de intussen gevonden wapens (o.a. in het kanaal) te herkennen als de moordwapens.
“Aan de kassa naast mij werd een vrouw doodgeschoten”, vertelt een andere getuige. “Dat beeld vergeet ik nooit, maar de persoon achter het masker herkennen kan ik niet.”
Emotie
“Samen met mijn vrouw schoof ik aan aan één der kassa's in de Delhaize te Overijse. Ons zoontje was al vooruit gelopen naar het hobbelpaard aan de ingang. Schietend kwamen de moordenaars binnen. Ik zag ons zoontje niet meer. Ik hoorde boven het geroep en gegil het huilen van een kind, ons kind? Plots werd er nog eens geschoten. Een onbekende persoon had ons zoontje intussen gegrepen en beschermd. Hoe wilt men dat ik die gangsters kan herkennen of beschrijven. De emotie maakte denken of opletten onmogelijk. Liefst was ik alles vergeten.”
Heden donderdag worden talrijke getuigen te Jumet verwacht door rijkswacht en gerechtelijke politie. Een bus van de rijkswacht zorgt voor vervoer vanuit Overijse en terug. Een tolk zal voor de vertalingen zorg dragen. De meeste getuigen zouden het liefst van al deze ellende voor eeuwig vergeten. Het opnieuw confronteren van al deze personen met de doffe nasmaak van een avondje winkelen komt erg zwaar over. Dat iedereen, en eerst en vooral de slachtoffers van de moorden, wenst dat de daders gepakt en gestraft worden is duidelijk. Blijkt dit echter om welke reden ook niet tot de menselijke mogelijkheden te behoren, dan dient proceduraal het dossier afgesloten te worden.
Onvermogend
Vindt men immers nieuwe sporen, kan men het altijd heropenen. Maar voor bepaalde getroffenen is een “zonder gevolgstelling” nodig opdat een vergoeding kan worden bekomen. Bij toepassing van de wet van 8 augustus 1985 kunnen slachtoffers van gewelddaden aanspraak maken op een wettelijk bepaalde vergoeding indien enerzijds de daders onvindbaar zijn, en anderzijds deze daders onvermogend zijn.
Door het van kracht maken van de uitvoeringsbesluiten op deze wettelijke regeling wordt dit Fonds gespijsd. Een beroep op dit Fonds kan gebeuren (elke veroordeelde tot een criminele of correctionele hoofdstraf krijgt een bijkomende boete van 5 fr. x 60, K.B. van 18.12.1986 - B.S. 20.2.87).
Zodra de zaak geregeld is door een veroordeling of een klassering zonder gevolg, kunnen de slachtoffers een procedure aanhangig maken. Akkoord, de wonden blijven, een geliefd familielid kan niet worden vervangen door een geldbedrag, maar anderzijds blijft elke welkdanige hulp welkom.
Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Juni 1987
En wat hoop je dan te kunnen bereiken met een lijst van mensen die aan het stuur van hun wagen werden vermoord? (Met een beetje opzoekwerk op deze site kan je al een "mooie" lijst maken.)
Tijdens de overvallen waren de daders telkens gemaskerd, hetzij met hoofdkappen of met carnavalmaskers en ze waren in het bezit van een riot-gun, een machinepistool, geweren met afzaagde lopen, revolvers en een speciaal soort munitie. het onderstaand artikel specificeert echter niet welk soort munitie dit was.
Zware straffen voor Noord-Afrikaanse overvallers
De correctionele rechtbank te Brussel achtte donderdag vier Noord-Afrikaanse gangsters, van wie de leeftijd schommelt tussen 20 en 23 jaar, schuldig aan bendevorming en overvallen op banklopers of op banken. Verder zijn ze verdacht van het bezit van een grote hoeveelheid vuurwapens en munitie die hun toeliet een slordige 18 miljoen frank buit te maken. Het betreft de genaamden Hassan Maâche en Abdelmalek Abarchan, die elk tot twaalf jaren cel werden veroordeeld en Abdellatif Aoufi en Mohammed Arbikane, die elk acht jaren gevangenisstraf kregen.
Het viertal beliep het misdadigerspad tussen januari en september 1986. De Noord-Afrikanen overvielen telkens twee banklopers respectievelijk in Oudergem en te Sint-Jans-Molenbeek van de firma's Bricks-Ziegler en Securitas. De banklopers verplaatsten zich in beide gevallen met gepantserde voertuigen.
De daders waren bij de overvallen telkens gemaskerd, hetzij met hoofdkappen of met carnavalmaskers en ze waren in het bezit van een riot-gun, een machinepistool, geweren met afzaagde lopen, revolvers en een speciaal soort munitie.
Bijna alle voornoemde wapens en munitie werden na de aanhouding van het viertal teruggevonden op de zolder van de woonplaats van Maâche die toen bij zijn ouders Debeckerstraat te Koekelberg inwoonde.
De bende was ook betrokken bij bankovervallen op de Sofi-ank te Sint-Pieters-Leeuw en de BBL te Etterbeek. Op 30 september 1986 pleegde Mohammed Arbikane gans alleen een overval bij de BBL aan de Naamsepoort te Elsene. Hij werd toen echter door het bankpersoneel overmeesterd. Als gevolg van deze arrestatie konden zijn medeplichtigen worden aangehouden. Ondertussen werd van de buitgemaakte 18 miljoen geen frank teruggevonden.
Bron: Gazet van Antwerpen | 19 Juni 1987
Samenvatting:
Wat? Een dubbele moord op twee mannen
Wanneer? 19 November 1992
Waar? In het gehucht Tinlot, nabij Hoei » Google Maps
Wie? Twee doofstomme mannen uit Israël; Ilan en Asaf Dersner. Vermoedelijk was er nog een derde dodelijk slachtoffer.
Wapen: een mes
Status: Onopgelost
De auto van het slachtoffer - een VW Golf - stond in een bos. Eén lijk lag in de koffer, het andere lag op enkele meters van het voertuig.
Twee lijken gevonden in auto in Tinlot
In het Luikse Tinlot, zo’n 10 kilometer ten zuiden van Hoei, is donderdagavond omstreeks 18u30 een auto ontdekt met twee lijken aan boord. Dat heeft de rijkswacht van het district Hoei bevestigd. Officiële bronnen wilden geen andere informatie kwijt, behalve dat het parket van Hoei de plaats van de macabere ontdekking heeft bezocht.
Bron: Gazet van Antwerpen | 20 November 1992
Twee doofstomme mannen vermoord in Tinlot: afrekening?
Het gerecht is erin geslaagd de twee mannenlijken te identificeren die vorige week donderdag zijn ontdekt in een auto in het Luikse Tinlot. Het gaat om doofstomme mannen uit Israël, die legaal in ons land verbleven. Hoe ze aan hun einde kwamen is nog een raadsel. Het gerecht zoekt nog naar een mogelijk derde slachtoffer omdat in de auto een doorkerfde en bebloede jas is aangetroffen, die aan geen van de twee slachtoffers toebehoort.
De doden zijn de gebroeders Ilan (27) en Asaf (28) Dersner, uit Haïfa in Israël. Ze waren in het bezit van een geldig paspoort en verbleven in Schaarbeek. Het gerecht achterhaalde dat de mannen zinnens waren zich in het Luikse te vestigen.
In de wagen werden sleutelhangers en folders over het doofstommenalfabet aangetroffen, materiaal dat door leurders te koop wordt aangeboden. Aangenomen wordt dat de mannen tot een circuit van ambulante verkopers behoorden. Daarom wordt rekening gehouden met de thesis van een afrekening. Roof lijkt quasi uitgesloten, vermits in hun rode Volkswagen Golf nog geld lag. De mannen hadden geen papieren op zak.
De auto stond in een bos in de gemeente Tinlot, zo'n 10 kilometer ten zuiden van Hoei. De lijken vertoonden talrijke messteken. Een lijk lag in de koffer, het andere lijk lag op enkele meters van het voertuig, waarvan een van de deuren openstond.
Bron: Gazet van Antwerpen | 27 November 1992
Samenvatting
Wat? Twee aanslagen op twee personen die gelieerd waren aan de Federatie van Socialistische Mutualiteiten van Charleroi.
Wanneer?
- Aanslag 1: 18 Februari 1991, Marcel Modrikamen
- Aanslag 2: 4 April 1991, op Yvan Massart
Waar?
- Aanslag 1: Nabij de woning van het slachtoffer
- Aanslag 2: In La Hestre nabij La Louvière
Wie? Onbekend
Wapens:
- Aanslag 1: Twee kogels uit een riot gun
- Aanslag 2: .22 Long rifle
Status: Onopgelost
De twee aanslagen gebeurden in een periode van verschillende schandalen binnen de Socialistische zuil in België. Zie dit nieuwsbericht voor een overzicht » Nieuws
Voorzitter socialistische mutualiteiten neergeschoten
De 63-jarige Marcel Modrikamen, voorzitter van de Federatie van Socialistische Mutualiteiten van Charleroi, is maandagavond zwaar gewond bij een aanslag. Het slachtoffer werd door een onbekende onder vuur genomen toen hij zijn wagen parkeerde nabij zijn woning in Couillet. Modrikamen werd in de rug getroffen. Hij werd onmiddellijk overgebracht naar het Medisch Chirurgisch Instituut Arthur Gailly, waar hij nog steeds op de afdeling intensieve zorgen vertoeft.
De ordediensten beschikken voorlopig enkel over de getuigenis van een voorbijganger, die een gemaskerd individu in een Volkswagen Jetta heeft zien rondrijden in de buurt van de plaats van het gebeuren. Volgens sommige bronnen werden er twee weken geleden doodsbedreigingen geuit aan het adres van Modrikamen. Marcel Modrikamen kan terugblikken op een lange carrière binnen de socialistische beweging van Charleroi. Vooraleer het voorzitterschap van de socialistische mutualiteiten op zich te nemen, was Modrikamen reeds voorzitter van de socialistische vakbond SETCA, schepen van Couillet en gemeenteraadslid in Charleroi.
Conflicten
In zijn functie van voorzitter van de VZW lnstitut Gailly en tevens van de socialistische mutualiteiten speelde Modrikamen een belangrijke rol in de conflicten rond beide instanties. Samen met Zagrodnik, de toenmalige secretaris-generaal van de socialistische mutualiteiten, ontsloeg Modrikamen immers twee topmannen van de socialistische vakbondsdelegatie van het Instituut Gailly.
Het conflict eindigde met het ontslag van Zagrodnik en de belofte vanwege de paritaire commissie om de twee vakbondsmensen te reïntegreren en onderhandelingen aan te knopen tussen personeel en directie, ten einde de problemen voorgoed van de baan te helpen. Gevreesd wordt nu dat de vakbonden met de tijdelijke afwezigheid van Modrikamen hun enige gesprekspartner in de onderhandelingen verliezen.
Bron: Gazet van Antwerpen | 20 Februari 1991
Aanslag op ziekenfondsvoorzitter mogelijk politiek geïnspireerd
De aanslag op de nationale voorzitter van het socialistische ziekenfonds (NVSM) Yvan Massart (51) wordt in het Henegouwse in verband gebracht met schoten die zo’n zes weken geleden werden afgevuurd op Marcel Modrikamen (63), voorzitter van de Federatie Charleroi van de socialistische mutualiteiten. Voorlopig behandelt het parket van Charleroi beiden afzonderlijk en blijkt elk spoor naar de dader(s) nog te ontbreken.
Volgen sommige bronnen zou Modrikamen korte tijd voor de aanslag wel bedreigingen hebben ontvangen. Maar sinds de aanslag wordt hij door zijn omgeving haast hermetisch afgeschermd voor de buitenwereld.
Het parket sluit geen enkel motief voor deze aanslagen uit en wijst ook niet zomaar een mogelijke band van de hand. Of de kogels bij de twee aanslagen bedoeld waren om te doden dan wel om te intimideren is al evenmin een uitgemaakte zaak. Alvast in de zaak-Modrikamen zou dit het geval kunnen zijn, vermits de overvaller zijn slachtoffer de kans bood om te ontsnappen.
De gebeurtenissen hebben in Henegouwen hoe dan ook heel wat opschudding veroorzaakt, want de slachtoffers hebben een rol gespeeld in het verbaal over het financiële schandaal bij de socialistische ziekenfondsen in Charleroi en het ziekenhuis van die mutualiteit. Bovendien lopen er geruchten dat een en ander te maken heeft met een machtsstrijd tussen de verschillende strekkingen bij de socialisten in Henegouwen.
Vorige dinsdag omstreeks 22u30 vuurde iemand vanop kort afstand (vanop 2 m wordt aangenomen) twee schoten af naar de woonkamer van Ivan Massart in La Hestre nabij La Louvière. Massart zat aan tafel met zijn echtgenote, twee vrienden en een jong meisje. Bij het tweede schot zocht iedereen dekking en werden de lichten gedoofd.
De kogels van het lichte kaliber .22 bleven steken in de dubbele beglazing van het raam. Nieman raakte gewond. Onmiddellijk na de aanslag hoorden de aanwezige een auto wegrijden. Massart verklaarde aan de gerechtelijke politie dat hij de afgelopen maanden geen bedreigingen had ontvangen.
Intussen heeft de gerechtelijke politie Ghislain Zagdronik, "Zagro", ondervraagd. Hij is ex-secretaris van de Federatie van Charleroi, die na slecht financieel beheer van de polikliniek "Institut Gailly” in Charleroi rond de jaarwisseling de laan werd uitgestuurd door … Massart en werd vervangen door … Marcel Modrikamen. Laatstgenoemde kreeg op 18 februari twee kogels uit een riotgun in de arm. Modrikamen is nog steeds herstellende en van de dader van die aanslag is voorlopig geen spoor.
“Vriend"
Tijden de ondervraging verklaarde Zagrodnik dat Massart een vriend van hem was en dat hij trouwens op de avond van de aanslag met vrienden in Parijs vertoefde. En op 18 februari was Ghislain Zagrodnik in Polen.
Yvan Massart volgde op 1 januari vorig jaar vice-premier Willy Claes (SP) op als voorzitter van het NVSM. Voor deze bevordering was hij al voorzitter van de Federatie van het Centrum (het gebied rond La Louvière) en hij is nog steeds directeur van het universitaire ziekenhuis Tivoli in La Louvière.
Onder zijn leiding onderzocht een delegatie van het NVSM de boeken van het Gailly-ziekenhuis waarna het wanbeheer aan de oppervlakte kwam. Eind vorig jaar brak in de kliniek overigens nog een sociaal conflict uit tussen de directie en het personeel, wat leidde tot het ontslag van twee vakbondsafgevaardigden. Die vonden in François Janssens, nationaal voorzitter van de socialistische vakbond, een vurig verdediger.
Politiek
Sedert enkele dagen heeft de polykliniek een nieuwe leiding, nadat het NVSM-nationaal enige tijd het bestuur van de Gailly zelf had waargenomen. Zo kwam aan het licht dat o.a. "Zagro" en Morikamen een zakcentje overhielden aan de winst van een particulier reisbureau dat in samenwerking met het socialistische ziekenfonds reizen organiseerde naar verre streken.
In Charleroi wordt ook verwezen naar politieke aspecten in de zaak van de Gailly-kliniek. Jean-Caude Van Cauwenberghe, burgemeester van Charleroi, was steeds voorstander van een fusie tussen het stedelijk OCMW-ziekenhuis en de polikliniek Gailly. "Zagro” was daar totaal tegen. Toen "Van Cau" in 1988 tegen de PS-deelname aan de regering stemde, schaarden de socialistische mutualiteiten en "Zagro" zich achter PS-voorzitter Guy Spitaels en de Karolingse PS-kopstukken Philippe Busquin en André Baudson. Beiden werden trouwen minister en Van Cauwenberghe werd zelf tot begin dit jaar uit het partijbestuur “gestemd”.
Bron: Gazet van Antwerpen | 6 April 1991
Daders van aanslagen in Henegouwen nog niet ontdekt
De 23ste Nationale Brigade pluist ook de aanslag uit op de nationale voorzitter van het socialistische ziekenfonds (NVSM) Yvan Massart (51) die begin april in La Hestre werd gepleegd. Toen vuurde iemand vanop korte afstand twee schoten af naar de woonkamer, waar Massart aan tafel zat met zijn vrouw, twee kennissen en een jong meisje. Niemand raakte gewond.
Ziekenfondsen
Yvan Massart had op 1 januari 1990 vice-premier en minister van Economische Zaken Willy Claes opgevolgd als voorzitter van de NVSM. De dader van die aanslag is tot dusver niet bekend.
Ook zoekt het parket van Charleroi nog altijd naar de dader die in februari van dit jaar de voorzitter van de Federatie Charleroi van de socialistische ziekenfondsen Marcel Modrikamen onder vuur nam.
Beide gebeurtenissen zorgden in het Henegouwse voor heel wat opschudding. Zowel Marcel Modrikamen als Yvan Massart hebben een rol gespeeld in het verhaal over het financiële schandaal bij het socialistische ziekenfonds in Charleroi en in het ziekenhuis van dit ziekenfonds.
Voor wat nu de moord op André Cools betreft, sluit de politie geen enkel motief uit. Politiek geïnspireerd? Niet onmogelijk maar privé-motieven worden evenmin uitgesloten.
Bron: Gazet van Antwerpen | 19 Juli 1991
Aanslag op Yvan Massart
Op dinsdag 4 april 1991 wordt een mislukte aanslag gepleegd op Yvan Massart, voorzitter van de socialistische ziekenfondsen. Terwijl hij thuis in Manage, nabij La Louvière gasten ontvangt, vuren onbekenden vanop straat twee kogels af met een long rifle. De kogels van het te lichte kaliber .22 blijven steken in de dubbele beglazing.
Massart had in november 1989 Willy Claes opgevolgd. Hij brengt de aanslag in verband met die op Marcel Modrikamen, de voorzitter van het ziekenfonds in Charleroi, die zes weken eerder was neergeschoten en zwaar gewond.
Hoewel daarvan nooit sluitende bewijzen zijn gegeven, zouden de aanslagen een onderdeel zijn van een bittere machtsstrijd binnen de Karolingisch federatie van het ziekenfonds. Inzet daarvan waren de problemen rond de noodlijdende polikliniek Gailly. Burgemeester Jean-Claude Van Cauwenbergh van Charleroi had aangedrongen op een fusie tussen Gailly en het stedelijk OCMW-ziekenhuis. Maar toen Van Cauwenbergh tegen de deelname van de PS aan de regering stemde, zou PS-voorzitter Spitael zich samen met andere kopstukken als Philippe Busquin en André Baudson tegen hem hebben gekeerd.
Volgens Massart was het de bedoeling hem te doden, en de Waalse pers suggereerde meteen dat er afrekeningen werden gepleegd "zoals in de film".
Bron: Gazet van Antwerpen | 7 September 1996
Marcel Modrikamen zat tijdens de Tweede Wereldoorlog in het verzet. Hij stierf in 1995:
(...) Vader Marcel militeerde als zestienjarige bij de weerstand, werd opgepakt en overleefde een jaar gevangenschap onder het bewind van de Gestapo. Marcel Modrikamen werkte zich later op tot vertaler bij Hainaut-Sambre. Toenmalig staalbaron Albert Frère kon het wel vinden met de vakbondsmilitant en bood hem de functie van personeelsdirecteur aan. Hij weigerde.
Wel rees de ster van Marcel Modrikamen in de socialistische beweging. Hij werd PS-schepen, later burgemeester van de Karolingische randgemeente Couillet. De topman van de Socialistische Mutualiteiten werd ook voorzitter van het ziekenhuis Institut Gailly. In 1991 nam hij ontslag uit zijn functies, nadat hij nipt een moordaanslag met een riotgun overleefde. Franstalige kranten koppelen de daad aan een fraudezaak, die Marcel Modrikamen (overleden in 1995) aan het licht zou hebben gebracht.
Bron: Trends | 16 Juli 1998
Allebei gedood in of bij hun auto.
Dat is wel een heel zwakke gelijkenis. Er zijn in het verleden al ontzettend veel mensen vermoord in of bij hun auto. Ik betwijfel dat die allemaal door dezelfde persoon vermoord zijn. Taxichauffeurs waren in de jaren '70 en '80 een geliefkoosd doelwit voor (kleine) criminelen die op zoek waren naar gemakkelijk geld. Bekijk zeker dit topic eens voor echte gelijkenissen tussen feiten » Forum
Het toeval wil dat de broer van de directeur van het Delhaize-warenhuis in Eigenbrakel als receptionist in deze garage heeft gewerkt. Het Delhaize-warenhuis werd in 1985 door de Bende van Nijvel overvallen.
Tijdens de derde fotoronde herkent de eigenaar van de garage Michel Cocu als één van de daders.
Edmond Douxfils is een gewezen gangster en garagist in Sint-Joost-ten-Node. Hij stond in contact met het misdaadmilieu in Marseille en was bevriend met Albert Farcy. Op 10 maart 1980 probeerde hij samen met de Antwerpenaar Jean Buts CVP-voorzitter Leo Tindemans te ontvoeren. Het plan werd echter tijdig ontdekt en het duo werd gearresteerd. Hij werd hiervoor in oktober 1980 tot vier jaar cel veroordeeld.
Douxfils had als bijnaam 'José le Corse' en is een verdachte in het Bende van Nijvel-dossier.
Op 24 oktober 1979 werd hij bij verstek als pooier veroordeeld tot 18 maanden cel en 28.000 fr. boete.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.