3,631

(135 replies, posted in Hypotheses)

fenix wrote:

Is dat een reden om mensen die bereid waren te spreken leugenaars te noemen?

Je stelt de verkeerde vraag. Je moet jezelf afvragen: is het omdat mensen bereid zijn te praten, dat ze daarom ook de waarheid spreken?

fenix wrote:

Kan jij mij bijvoorbeeld uitleggen waarom de overval van de Ratz kazerne in Viesalm, de wapenroof in de kazerne van Etterbeek, de aanslag op majoor Vernaillen geen bendefeiten waren maar de overval op een kruidenierswinkel in Maubeuge wel. En laat ons de wapens vergeten die deze feiten linken want daarvan is achteraf gebleken dat de analyses niet klopten.

Omdat een gerechtelijk onderzoek geen roman is maar gebaseerd is op beschikbare bewijzen: welke wapens zijn gebruikt, wat was de modus operandi, welke wagen gebruikten de gangsters, met hoeveel waren ze, hoe zagen de gangsters er uit, … Al die elementen leggen de speurders samen om te zien welke feiten gelinkt kunnen worden aan bende x of bende y. Op basis daarvan hebben de speurders zeer sterke aanwijzingen dat de overval in Maubeuge wel degelijk in de lijst van overvallen van de Bende van Nijvel hoort. En wees maar zeker dat wij absoluut niet al die aanwijzingen kennen.

LEO wrote:

Er waren dus tekenen van 'speciale training’.

Dat klopt, maar hoe concreet waren die tekenen? En het was vooral deze vraag die ik het meest belangrijk vind: En wijst dit speciaal militair gedrag op special forces of kon dit aangeleerd zijn op andere momenten, bv. tijdens de dienstplicht of tijdens een carrière als huurling in Congo?

LEO wrote:

Chièvres was/is de hub voor US Special Operations in Europe!

Dat kan, - en sorry dat ik hierover doorboom smile - maar Chièvres heeft niets met de Bende van Nijvel te maken.

3,632

(32 replies, posted in Plaatsen)

Alainke wrote:

In de morgen van 12 november 1985 (9 november gebeurd, 10 november zondag, 11 november feestdag, 12 november dus eerste berichten in de krant verschenen) spreekt men van 30 september en vernoemd men enkel machinepistool en bivakmuts

De post van Alainke maakt het nogmaals duidelijk: één keer wapens gevonden voor Aalst, op 30 september 1985.

3,633

(190 replies, posted in Onderzoeksdaden)

We weten niet wat de echte reden was voor deze onderzoeksdaad van de speurders, vermits ze er zelf niet over gecommuniceerd hebben, maar ik ga ervan uit dat ze er een heel goede reden voor hadden, net zoals bv. de rogatoire commissie naar Thailand of de opgravingen in het bos van Pécrot. Die dingen gebeuren niet zomaar, daar moet een goede reden voor zijn, want de speurders en magistraten zijn zich zeer goed bewust van het feit wat voor effect dit heeft op de publieke opinie en de nabestaanden.

3,634

(3 replies, posted in 1970-1979)

Ben wrote:

Na hun ontsnapping worden ze verdacht van verscheidene overvallen te hebben gepleegd. Zo o.a. op het postkantoor van Tertre voor enkele dagen, aangezien daar ook een jachtgeweer met afgezaagde loop werd gebruikt.

Iets meer informatie over deze overval:

Mislukte overval te Tertre

Dinsdag [21 september] hebben twee mannen gepoogd het postkantoor in Tertre te overvallen. De zaak mislukte echter. Het tweetal had kappen over het hoofd getrokken en was flink gewapend. Een droeg een machinegeweer, terwijl de andere een jachtgeweer met afgezaagde loop bij zich had.

Omstreeks 7u dinsdagochtend bedreigden zij een postbode, net op het ogenblik dat deze het postkantoor binnenging. De man werd verplicht zich naar de binnenplaats van het gebouw te begeven, waar hij samen met vijf aanwezige postbedienden werd gekneveld. Toen het gangsterduo, dat intussen versterking had gekregen van een derde zware jongen, uit de postzakken geen geld wist te halen, werden de bedienden aangespoord de koffer te openen. De postbedienden moesten daarop antwoorden dat zij de sleutel niet in hun bezit hadden ... wat voor de drie overvallers blijkbaar voldoende was om de benen te nemen. Zij worden nog steeds gezocht.

Bron: Gazet van Antwerpen | 22 September 1976

3,635

(3 replies, posted in 1970-1979)

Samenvatting

  • Wanneer? Woensdagnacht 22 september 1976

  • Waar? Voor de bar “Tabou” op de weg Quiévrain-Thulin » Google Maps (locatie bij benadering)

  • Wat? Tijdens een identiteitscontrole worden twee rijkswachter neergeschoten door gangsters. Eén rijkswachter raakt zwaar gewond, een andere is licht gewond.

Daders:
De daders waren drie ontsnapte gevangenen uit de gevangenis van Leuven:

Ze gebruikten een mes, een revolver en een jachtgeweer met afgezaagde tweeloop.

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/daders10.jpg

Twee rijkswachters neergekogeld te Thulin

In een ziekenhuis van Bergen onderging rijkswachter Coine donderdagnamiddag en -avond een urenlange chirurgische ingreep om zijn leven te redden. De man was de nacht voordien samen met een collega neergeschoten voor een bar in Thulin toen ze er de identiteit van drie verdachte mannen controleerden. Het drietal, drie uit Leuven ontsnapte gedetineerden, opende het vuur op de twee rijkswachters en ontkwam.

Het drama begon woensdagavond even na 23u. In de bar “Tabou” op de weg Quiévrain-Thulin werden drie verdachte personen gesignaleerd.

De wachtmeester Coine en Herbin werden er naartoe gestuurd. Toen ze de bar binnenstapten zagen ze al spoedig het verdachte trio. Ze sommeerden de drie mannen mee naar buiten te gaan, naar de combi, om de identiteitspapieren te controleren. Een van de drie nam echter de benen en ontsnapte langs een zijingang.

Op het ogenblik dat de rijkswachters met de twee verdachten buiten kwamen, werden ze besprongen door de man die even voordien ontsnapt was. Daarvan maakten de twee andere boeven gebruik om zich los te rukken. Samen met hun medeplichtige doken ze in het struikgewas aan de overkant van de straat. Vanwaaruit openden ze het vuur op de twee rijkswachters. Wachtmeester Coine werd door verscheidene schoten uit een jachtgeweer getroffen, wachtmeester Herbin kreeg een revolverkogel in de schouder.

Maak hem af

Onmiddellijk daarop sprongen de drie gangsters in een auto en reden weg in de richting van de Franse grens. Na ongeveer 300 meter keerden ze terug naar de plaats waar wachtmeester Coine lag. Rijkswachter Herbin hoorde toen een van het drietal zeggen: “Maak hem af”. Deze uitspraak werd ogenblikkelijk gevolgd door een schot dat Coine trof in de onderbuik. Daarop vertrok de auto en reed pijlsnel in dezelfde richting weg.

Even later kwamen gealarmeerde rijkswachters en politieagenten voor de bar “Tabou” aan. De wachtmeesters Coine en Herbin werden naar een ziekenhuis te Bergen overgebracht. Waar de toestand van de h. Herbin bevredigend werd genoemd, wordt deze van zijn collega levensgevaarlijk geacht. Donderdagnamiddag en -avond werd hij gedurende uren geopereerd. Volgens sommige geruchten zou de h. Coine aan zijn verwondingen zijn bezweken, maar dit werd even later door de rijkswacht ontkend. In de loop van de avond kwam er zelfs een lichte verbetering in zijn toestand en kon hij even ondervraagd worden.

Uit Leuven ontsnapt

Hieruit en ook uit de ondervragingen van wachtmeester Herbin werd duidelijk dat de drie uit Leuven ontsnapte gedetineerden zijn, nl. Michel Ghassoul, een uit Algerije afkomstige Fransman die te Sint-Gillis (Brussel) woonde; Freddy Vandeputte uit Doornik en Christian Lebon van Charleroi. Op de plaats van de schietpartij werd trouwens een gestolen identiteitskaart gevonden met de foto van Lebon erop.

Dinsdag 7 september ontsnapten de drie samen met de wegens roofmoord veroordeelde Francis Tislair uit de centrale gevangenis van Leuven. Ze hadden daarbij de hulp gekregen van enkele familieleden van Freddy Vandeputte, medeplichtigen die intussen werden aangehouden. Freddy Vandeputte en Christian Lebon zaten in de gevangenis een levenslange straf uit wegens roofmoord, Ghassoul was veroordeeld tot tien jaar wegens een gewapende overval en om te pooien.

Na hun ontsnapping worden ze verdacht van verscheidene overvallen te hebben gepleegd. Zo o.a. op het postkantoor van Tertre voor enkele dagen, aangezien daar ook een jachtgeweer met afgezaagde loop werd gebruikt. De inbraak in het gemeentehuis van Thulin wordt eveneens op hun rekening geschreven. Daar werden identiteitskaarten ontvreemd. Een van deze werd voor de bar “Tabou” gevonden met de foto van Lebon erop geplakt.

Bron: Gazet van Antwerpen | 24 September 1976

Klopjacht op gangsters van Thulin zonder resultaat

Een grootscheepse klopjacht en talrijke speracties hebben nog geen spoor opgeleverd van de drie gangsters die woensdagnacht voor een bar te Thulin twee rijkswachters neerschoten.

Rijkswacht- en politieposten kregen vaak telefoontjes van mensen die de drie mannen gezien hadden, maar telkens was het loos alarm. Intussen wordt nog steeds voor het leven gevreesd van wachtmeester Coine. Het tweede slachtoffer, wachtmeester Herbin, is aan de beterhand.

De onderzoekers gissen nog altijd naar de identiteit van een van de gangsters. Het staat vast dat Michel Ghassoul bij de schietpartij betrokken was. Zeer waarschijnlijk was Christian Lebon er ook bij. Over de derde man die tijdens het drama niet geschoten heeft, weet men niets. De gerechtelijke diensten hebben de neiging te geloven dat het Freddy Vandeputte van Doornik is. Deze drie waren samen met Francis Tislair voor enkele weken uit de gevangenis van Leuven ontsnapt.

Over Ghassoul is men dus zeker, ook al zag hij er anders uit dan toen hij ontsnapte uit de gevangenis. Hij heeft een chirurgische ingreep aan de neus ondergaan en heeft zijn baard afgeschoren. Het enorme litteken, een aandenken aan een gevecht, ontsiert echter nog altijd zijn linkerwang. De tweede bandiet zou Lebon zijn. De neergeschoten rijkswachter Coine had immers een gestolen rijbewijs in zijn handen, op naam van een zekere Blareau, een inwoner van Thulin wiens document inderdaad gestolen was. Maar op het rijbewijs was een foto aangebracht die veel gelijknis vertoonde met Christian Lebon.

Blijft dan de derde man. Hij heeft zich tijdens de schietpartij afzijdig gehouden en is samen met zijn twee trawanten gevlucht. Het zou Freddy Vandeputte kunnen zijn, het brein van de ontsnapping uit de Leuvense gevangenis. Zekerheid is er echter niet, enkel maar een vermoeden.

Tip

Over de gebeurtenissen te Thulin is vrijdag ook meer bekend geraakt. Woensdagavond kreeg de rijkswacht van Door een telefonische tip dat er in de bar “Tabou” personen waren “die de rijkswacht konden interesseren”. De hh. Coine (50) en Herbin (28) werden er naar toe gestuurd. In de bar zaten toen vijf personen: de uitbaatster, een prostituée en drie mannen, waarvan een bij het binnenkomen van de rijkswachters een andere kamer binnen glipte. Die man was, zoals later zou blijken, Michel Ghassoul.

De twee overige mannen werden meegenomen naar de rijkswachtcombi voor een controle. Voor de bar trok een van de twee verdachten, degene die voor Lebon wordt aangezien, een mes. Rijkswachter Herbin trok hem dat wapen uit de handen, maar daarop greep de bandiet een pistool en schoot er Herbin mee in de linkerarm.

Rijkswachter Herbin trok eveneens zijn wapen en vuurde verscheidene malen, zonder te raken evenwel. Toen riep Lebon: “Michel, viens vite”. Onmiddellijk verscheen Ghassoul met een jachtgeweer met afgezaagde loop in de handen. Hij schoot driemaal op wachtmeester Coine, die geraakt werd in het hoofd, de buik en de benen.

Vervolgens opende ook Lebon het vuur op Coinne, die door pistoolkogels in de linkervoorarm, het linkerdijbeen en dichtbij de ruggengraat geraakt werd. De eveneens gewonden wachtmeester Herbin op zijn beurt vuurde op de gangsters (waarschijnlijk zonder te raken) en trachtte zich toen kruipend in een gracht in veiligheid te brengen. Op dat ogenblik riep Ghassoul, doelend op rijkswachter Coinne: “maak hem af”. Lebon richtte zijn pistool en vuurde. Coinne had de gelukkige reflex zijn hoofd opzij te rukken, zodat de kogel millimeters naast het hoofd op de weg uiteenspatte.

De drie gangsters zijn toen snel weggereden in de richting van Boussu. Het vermoeden bestaat dat ze via binnenwegen naar Frankrijk zijn gevlucht. De grens ligt slechts vijf kilometer voorbij Thulin.

Reacties

Het drama heeft van verscheidene zijden reacties losgeweekt, vooral in rijkswachtkringen. Minister Vanden Boeynants ontving vrijdag een delegatie van het nationaal syndicaat van het rijkswachtpersoneel. De afgevaardigden overhandigden de minister een memorandum. Daarin worden geëist: een onmiddellijke versterking van de rijkswachteffectieven, een versterking van de patrouilles, het zoeken naar en het instellen van daadwerkelijke middelen om ontvluchtingen van gevangenen te voorkomen en ten slotte het opleggen van strenge straffen aan gangsters als die van Thulin. De ministerraad heeft vrijdag een speciaal ministercomité opgericht om de problemen te onderzoek in verband met de uitbreiding van het geweld.

Dit ministercomité wordt voorgezeten door minister van Landsverdediging Vanden Boeynants en omvat verder de ministers van Justitie, Binnenlandse Zaken, van Nationale Opvoeding en de minister voor Hervorming van de Instellingen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 September 1976

Heel wat ontsnapte gevangenen zijn nog altijd spoorloos

Turato, Walterhy en Gillon zitten weer in hun cel. Hun zoveelste ontsnapping liep die keer vlug ten einde. Volgens Julien De Ridder, directeur-generaal van het gevangeniswezen, zou men er goed aan doen hen zo vlug mogelijk voor het Hof van Assisen te brengen. Na hun veroordeling zou men ze dan in verschillende gevangenissen opsluiten.

Maar ook in andere cellen zullen boeven van het slag Turato het de moeite waard vinden om nog eens te proberen weg te lopen. En er zullen ook altijd medegevangenen opduiken die het eveneens willen wagen. Daar komt bij dat sommige gedetineerden steeds op medeplichtigen van buiten de gevangenis kunnen rekenen, wat laat veronderstellen dat de laatste ontsnapping nog niet achter de rug is.

Intussen zijn nog altijd beruchte gangsters op de loop of hebben ze ergens, vermoedelijk in het buitenland, een dak boven het hoofd gevonden. Vooraan op de lijst van de meest gezochte misdadigers staat François Tislair. Deze Waal werd op 10 oktober 1975 door het Hof van Assisen van Namen ter dood veroordeeld wegens de moord op taxichauffeur Leon Legros. Twaalf uur na die moord, gepleegd op 19 april 1973, werd Francis Tislair gevat. Zijn straf werd na het proces in levenslang omgezet. Op 7 stepmber 1976 ontsnapte hij uit de centrale gevangenis van Leuven, samen met Christian Lebon, Michel Ghassoul en Freddy Vandeputte. Laatstgenoemd trio werd opnieuw gevat, maar van Francis Tislair heeft men nog steeds niet het minste nieuws. Men beweert zelfs dat hij intussen door “het milieu” vermoord werd.

Proces-Graindorge

Alfred (Freddy) Vandeputte, nu 30 jaar, en tot levenslange dwangarbeid veroordeeld door het Assisenhof van Henegouwen op 6 november 1975, wegens een dodelijke aanranding op een Doornikse cafébaas, ontsnapte op 12 februari 1979 opnieuw, maar dan uit de gevangenis van Namen. De vlucht van Freddy Vandeputte, die in de “Vijftorenstad” een taxi-onderneming uitbaatte, was een van de meest besproken momenten in het proces van de Brusselse advocaat Michel Graindorge, die de betichte voor het assisenhof had verdedigd.

Vandeputte deed voor zijn vlucht een beroep op een “mijnheer X”. Tot dusver is niet geweten wie die persoon eigenlijk is geweest. Zoals Francis Tislair is Freddy Vandeputte nog altijd niet gevonden, al denkt men in gerechtelijke kringen dat hij in Frankrijk of in Spanje een veilig onderkomen heeft.

Op de derde plaats van de op te sporen Belgische boeven komt Michel Anthemus (37), die al drie ontsnappingen op zijn actief heeft: Namen, Luik Sint Leonard en Luik Lantin. Er wordt van uitgegaan dat Michel Anthemus eveneens in het buitenland verblijft.

En dan is er ten slotte nog François Besse, die op 26 juli 1979 uit het Brusselse justitiepaleis wegliep en van wie men niets meer heeft gehoord, tenzij tijdens het proces-Graindorge. François Besse, wiens zuster enkele weken geleden werd gearresteerd doch achteraf weer vrijgelaten, wordt niet alleen door het Belgische, doch eveneens door het Franse gerecht gezocht. Geruchten doen de ronde dat hij zich in Australië zou bevinden.

Ontsnappen uit gevangenissen hebben moordenaars, oplichters, dieven, bankkrakers en overvallers geprobeerd. Sommigen met geweld, anderen met schranderheid. Die ontsnappingen bewijzen onomstotelijk dat “de meest ongeruste man van een gevangenis de directeur is”. Dit zijn woorden van Bernard Shaw.

Bron: Gazet van Antwerpen | 30 Juli 1980

3,637

(3 replies, posted in 1990-1999)

Moord op GP-officier Poncelet is nog niet opgehelderd

De verdwijning van Peter De Vleeschauwer midden november deed meteen denken aan enkele andere zaken in het milieu van de rijkswacht en van de gerechtelijke politie.

Allereerst is er de nog steeds onopgehelderde moord op de jonge officier van de gerechtelijke politie, Simon Poncelet. Die werd begin dit jaar op woensdagavond 21 februari even voor middernacht in Bergen in de hal van het kantoor van de gerechtelijke politie door onbekenden doodgeschoten.

Poncelet, zoon van een magistraat, was reeds enige tijd met zware onderzoeken bezig, o.m. in een zaak van autodiefstallen. Op het ogenblik van de feiten was hij alleen in het gebouw aanwezig. Allicht deed hij open voor een bekende. Ondanks een vaag signalement van een mogelijke dader en oproepen tot getuigen werd tot dusver geen bruikbaar spoor gevonden.

Sterk gelijkend maar na enige maanden gelukkig opgelost, was de gruwelijke moord op twee rijkswachters in de rijkswachtkazerne van Spa. De 43-jarige Joseph Sonveay en zijn 37-jarige collega Alphonse Ponsard werden er op 7 juni 1993 vermoord gevonden na een nacht waarin zij dienst hadden gehad. Beide mannen waren vermoord terwijl ze tv keken in hun radiokamer. Ponsard was met één 9mm-kogel door het hoofd geschoten, Sonveau kreeg vijf kogels door het hoofd en één in de borst.

Van meetaf was duidelijk dat beide onderofficieren waren vermoord door een bekende, vermits ze hoewel zelf gewapend, totaal geen weerstand hadden geboden en achteloos hun moordenaar in het dienstlokaal hadden binnengelaten. Pas tien weken later ging hun collega Francis Gillot (38) na eindeloze ondervragingen door de knieën. De man, brigadecommandant van Lierneux en depressief om gemiste bevorderingen, bekende niet alleen zijn collega’s in koelen bloede te hebben vermoord, maar vermeldde terloops ook nog twee dagen eerder een Joegoslaaf neergeschoten te hebben. Vorig jaar werd hij tot levenslange dwangarbeid veroordeeld.

Bron: Gazet van Antwerpen | 27 December 1996

3,638

(7 replies, posted in 1980-1989)

Ben wrote:

Bij de overval in Parijs werd zo’n 4,5 miljoen dollar buit gemaakt. Men houdt rekening dat het werk van de linkse guerrilla Action Directe is.

Over de bloedige overval in Parijs:

Twee doden bij overval te Parijs

Een politieman en een begeleider zijn donderdagmiddag te Parijs doodgeschoten bij de overval op een geldtransport door een groep dieven. Een tweede politieman werd zwaar gewond. Het is de derde politieman die dit jaar in Frankrijk tijdens zijn diensttijd werd gedood.

Het is niet bekend met hoevelen de overvallers waren. Zeker is dat de bestelwagen in een echte hinderlaag reed: de straat werd afgesperd met een bestelwagen, minstens vier gangsters vielen het transport aan. De politiemannen kwamen toevallig op dat moment langs. De overvallers slaagden erin te vluchten met een deel van de lading, bestemd voor een zetel van de bank Crédit Lyonnais. De lading bedroeg in totaal tientallen miljoenen Franse franken.

Bron: Gazet van Antwerpen | 31 Mei 1985

3,639

(0 replies, posted in Overzicht Bendes)

Samenvatting

De bende pleegde begin jaren ’80 zestien overvallen op bankfilialen, 13 in het Brusselse, 1 in Merksem, 1 in Deurne en 1 in Manege.

De gangsters gingen steeds volgens hetzelfde patroon te werk en gebruikten rolkragen en bivakmutsen als vermomming terwijl de bedienden hoofdzakelijk door vertoon van wapens werden geïntimideerd. Als vluchtauto gebruikten ze steeds een Fiat.

De leden waren:

  • Carlo Pina

  • Luciano Montanari

  • Mauro Maddalena

  • Pieter Blessing

  • Annette Adam

De bende pleegde in maart 1981 hun laatste overval. Daarna werden ze opgepakt en in februari 1982 voor de correctionele rechtbank van Merksem veroordeeld.

ASLK-filiaal beroofd te Merksem

Even voor 1 uur kreeg het filiaal van de ASLK aan de Bredabaan 569 te Merksem het bezoek van drie gemaskerde onbekenden. Eén van de drie hield met een revolver de aanwezige bedienden in bedwang terwijl de andere twee over de toonbank wipten en van de kassier eisten dat hij de brandkast zou openen.

De gemaskerde bandieten - hun aangezicht deels verborgen onder een rolkraag en muts - eisten in het Frans geld. In totaal wisten ze voor ruim een half miljoen aan bankbiljetten in plastiek zakken te duwen en dan vliegensvlug met de buit de benen te nemen. Buiten het bankfiliaal stond een handlanger aan boord van een groene Fiat 127 de dieven op te wachten. Een van de spaarkasbedienden had evenwel de kans gezien de nummerplaat van de Fiat te noteren. De opsporingsbrigade van de Merksemse politie kon de auto weinig later terugvinden aan het Victor Roosensplein te Merksem.

De Merksemse politie gaat er van uit dat het mogelijk om dezelfde bende gaat die woensdag het filiaal van de NMKN aan de Ten Eeckhovelei te Deurne plunderde. De dieven die daar aan de haal gingen bedienden zich ook van een Fiat 127. In het Merksemse spreekt men in gerechtelijke kringen reeds van de “Fiat-bende”.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Maart 1981

Fiat-bende pleegde 16 bankovervallen

De meeste bankovervallen (13) waarvoor een internationale bende dinsdag voor de rechtbank terechtstond, werden in het Brusselse gepleegd. Op 10 april van vorig jaar werden drie leden ervan in Gent opgepakt maar toch werd heel het stel nu in Antwerpen veroordeeld.

De reden daarvoor was dat het bij de 16e bankoverval, gepleegd op 12 maart van vorig jaar op het ASLK-filiaal aan de Bredabaan in Merksem misliep en dat heel de gang in de cel belandde in Antwerpen.

De bende opereerde ook bij voorkeur met gestolen wagens, Fiat 126, die als vluchtwagen werden gebruikt waarna ze overstapten in een andere auto die soms gehuurd werd. En dat huren de laatste keer is de bende fataal geworden. Men kwam immers op het spoor van en cliënte van het verhuurbedrijf, Annette Adam (30), prostituee van beroep en de vriendin van het bendelid, de Italiaan Carlo Pina (33) uit Sint-Joost-ten-Node. Trouwens heel de gang bleek bij Annette samen te hokken en toen er onverhoeds bij haar thuis huiszoeking werd verricht werden er tot overmaat van ramp nog wapens en munitie aangetroffen ook.

De bende had andermaal pech in Gent toen drie onder hen louter toevallig door de rijkswacht werden gecontroleerd. In hun auto vond men toen een stadsplan met daarop aangeduid de ligging van de politiecommissariaten en van enkele interessante bankfilialen.

Uiteindelijk zat heel de bende achter slot en kon de balans worden opgemaakt: 13 bankovervallen in het Brusselse, één in Merksem, een andere aan de Ten Eeckhovelei op het NMKN-filiaal in Deurne, en een overval in de streek van Charleroi. In totaal werd 4,5 miljoen fr. afgehaald. De gangsters gingen steeds volgens hetzelfde patroon te werk en gebruikten rolkragen en bivakmutsen als vermomming terwijl de bedienden hoofdzakelijk door vertoon van wapens werden geïntimideerd. Dinsdag werd hen dan de rekening gepresenteerd.

Carlo Pina, die sindsdien naar Italië vluchtte en daar voor andere feiten in de nor zit, werd bij verstek tot 8 jaar veroordeeld. Zijn landgenoot Mauricio Lauro (22), eveneens bij verstek, kreeg 6 jaar.

Luciano Montanari (23), normaal in Sint-Joost-ten-Node verblijvend, kreeg ook 8 jaar. Voor Mauro Maddalena (25) werd mede op verzoek van zijn advocaat maar tegen het advies in van de procureur, een psychiater aangesteld. De Duitser Pieter Blessing (24), in Rotterdam verblijvend, werd tot 4 jaar en 4 maanden veroordeeld. Voor allerlei hand- en spandiensten, die ze evenwel ontkent, werd Annette Adam veroordeeld tot 2 jaar waarvan één jaar voorwaardelijk en tot drie maanden (verboden wapendracht) en 4.000 fr. boete.

In de rechtszaal waren uitzonderlijk strenge veiligheidsmaatregelen getroffen. Zo werden de uitgangen van de zaal bewaakt door rijkswachters, met machinepistolen gewapend.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 Februari 1982

Lid van bende van de Fiat geïnterneerd

Dinsdag is de internering bevolen van de 25-jaige Mauro Maddalena. Genoemde Italiaan was lid van de zogenaamde “Bende van de Fiat” en nam alzo deel aan de meeste van de 16 gewapende bankovervallen die deze bende pleegde. Hij was ook verantwoordelijk voor de diefstallen van de vluchtauto’s, altijd van het merk Fiat. De overige bendeleden werden begin dit jaar veroordeeld. Voor Maddalena werd toen een bijkomend psychiatrisch onderzoek bevolen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 April 1982

Straf van brein achter Fiat-bende bevestigd

De 35-jarige Carlo Pina van Italiaanse nationaliteit en verblijfhoudend in Schaarbeek, tekende woensdag voor de correctionele rechtbank van Antwerpen verzet aan tegen een vonnis - 8 jaar effectieve opsluiting wegens 7 bankovervallen in het Brusselse - dat lastens hem bij verstek werd uitgesproken.

Pina, zo stelde het openbaar ministerie, was in werkelijkheid het brein achter de zogenaamde Fiat-bende in Brussel, die betrokken was bij niet minder dan 16 hold-ups. De vriendin van Pina, Adam Annette, verklaarde later aan de gerechtelijke politie dat haar vriend de andere bendeleden rond zich groepeerde en ook onderdak verschafte.

Sommige van de handlagers duidden later Pina aan als mededader.

De verdediging pleitte dat Carlo Pina op het ogenblik van het vonnis in Antwerpen in zijn geboorteland achter de tralies zat voor andere feiten en dus materieel in de onmogelijkheid was in Antwerpen op het proces aanwezig te zijn.

Ter zitting bekende Pina nu drie van de hem ten laste gelegde overvallen op filialen van de ASLK in Manege (Wallonië) en in de Groot-Antwerpse districten Merksem en Deurne. De rechtbank achtte het verzet ontvankelijk maar bevestigde het vroegere vonnis.

Bron: Gazet van Antwerpen | 5 April 1984

3,640

(145 replies, posted in Andere Personen)

Familie?

Woning uitgebrand te Aalst

Een snel om zich heen grijpende brand heeft gisteren de woning van Alfons Podevijn aan de Kreupelveldstraat, 19 te Aalst in as gelegd. De brandweer van Aalst die spoedig ter plaatse was, diende zich te beperken tot het vrijwaren van de aanpalende woningen, die ondanks de inzet ook flink wat schade opliepen waar de woning van Alfons Podevijn volledig uitbrandde. De brandoorzaak is niet gekend.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 Juli 1986