Een paar verhalen van huurlingen uit het archief van de Gazet van Antwerpen:

Alfred Lefèvre

Hij heeft gevochten aan de zijde van Bob Denard. Op 7 april 1979 werd aangehouden op de Seychellen wegens mogelijke voorbereidingen van een invasie door huurlingen.

Zie: GVA 11/04/1979

Michel Dury

Hij heeft als huurling gevochten voor Moïse Tombe. In 1971 werd hij veroordeeld tot een jaar en zes maanden (waarvan twee derde met uitstel) voor een miljoenendiefstal aan het Zuidstation in Brussel. In zijn woonplaats werd toen het plan ontdekt van een supermarkt te Luik waarop vooral de plaats van de brandkoffer duidelijk was aangetekend.

Zie: GVA 24/10/1971

Olivier Danet

Een Franse huurling die bekend staat om zijn extreem-rechtse ideeën. In 1981 werd hij gearresteerd vanwege een wapensmokkel tussen België en Frankrijk. Hij woonde op dat moment in het Franse Rouen.

Zie: GVA 12/10/1981

Jean-François Vanachte

Hij pleegde op 24 juli 1987 samen met Jean-Luc Wagner en een derde man een inbraak in een videozaak in Waregem. Ze gingen aan de haal met twee videorecorders en één camera. Op 27 juli braken ze in bij een juwelier in Waregem en op 7 augustus deden ze hetzelfde bij een juwelier in Tielt. Op 1 september 1987 werden ze gearresteerd.

Zie: GVA 05/09/1987

Jean-Luc Wagner

Hij pleegde op 24 juli 1987 deed hij samen met Jean-François Vanachte en een derde man een inbraak in een videozaak in Waregem. Ze gingen aan de haal met twee videorecorders en één camera. Op 27 juli braken ze in bij een juwelier in Waregem en op 7 augustus deden ze hetzelfde bij een juwelier in Tielt. Op 1 september 1987 werden ze gearresteerd.

Zie: GVA 05/09/1987

Yves Debay

Hij heeft als huurling gevochten in Rhodesië en Zuid-Afrika. In 2005 richtte hij het blad Assaut mee op. Het is een gespecialiseerd magazijn over wereldwijde militaire conflicten, met veel aandacht voor de opdrachten van Special Forces en voor wapens. Hij werkte jaren als oorlogscorrespondent maar kwam in 2013 om het leven nadat hij in Aleppo (Syrië) gedood werd door een scherpschutter.

Zie: GVA 19/01/2013

Het motief van deze roofmoord? "We kregen te weinig zakgeld van onze ouders."

Vijf mannen worden beschuldigd

Maandag is voor het Assisenhof van Henegouwen het proces begonnen tegen vijf jonge mannen die beschuldigd worden van het opzettelijk doden van André Beraadt, een 64-jarige juwelier, op 5 oktober 1985 in de Dampremystraat te Jumet.

Op de beklaagdenbank zitten de 23-jarige Eric Trésinie uit Jumet, Ahmet Makhlout (22), Giancarlo Garilli (23), Alain Vassamillet (28) en Daniël Droumart (22), alle vier uit Marcinelle. Daarnaast moet het vijftal zich nog verantwoorden voor verscheidene inbraken met geweld. De jury is samengesteld uit 7 vrouwen en 5 mannen.

Eric Trésinie, die door voorzitter Vereecke als eerste aan de tand wordt gevoeld, heeft de juwelier neergeschoten met 5 kogels uit een .22 Long Rifle, terwijl zijn medeplichtige Makhlout volop juwelen bijeen graaide. De voorzitter herinnert de rechtbank er aan dat beklaagde niet aan zijn proefstuk is en dat de eerste diefstal waarvoor hij dit keer terechtstaat werd gepleegd tijdens zijn probatie na een correctionele veroordeling tot vier jaar voor diefstal met geweld. Drie maanden later, op 19 september 1985 sloeg hij opnieuw toe, en de derde inbraak pleegde hij op 26 september van hetzelfde jaar.

“Waarom al deze diefstallen”, vraagt de voorzitter. “Omdat we van onze ouders niet genoeg zakgeld kregen”, antwoorden Trésinie en Droumart. Trésinie neemt tijdens de ondervraging resoluut de verantwoordelijkheid op zich voor de feiten die hem ten laste worden gelegd en hij hoedt er zich voor zijn makkers te beschuldigen. Hij zegt zelfs dat Vassamillet hem de long rifle heeft geleend zonder te weten dat de karabijn voor een hold up zou worden gebruikt.

“Waarom heeft u dat wapen in bruikleen gegeven”, vraagt de voorzitter. “Trésinie is mijn neef en ik kan hem niets weigeren, luidt het antwoord van Vassamillet.

Geldnood

Trésinie wordt ook ondervraagd over Fabienne Bourguignon, die hem regelmatig onderdak verschafte. De voorzitter wil weten of er “iets” was tussen beiden, waarop beklaagde ontkennend antwoordt. Uit zijn verklaringen blijkt voorts dat de overval op de juwelier bij de vrouw thuis werd beraamd door de eerste drie beschuldigden. Het motief voor de hold up was geldnood, en volgens Trésinie namen ze het wapen mee alleen maar om de juwelier te bedreigen.

Op de vraag waarom het wapen geladen was, zeggen ze dat ze rekening hielden met de mogelijkheid dat ze in het plafond moesten schieten “om de man tot meer bereidwilligheid aan te zetten”.

“Toen ik Deraedt op mij zag afkomen met een beeldje in zijn hand, heb ik het hoofd verloren en heb ik de trekker overgehaald”, aldus Trésinie. Hoe het komt dat hij vijf kogels heeft afgevuurd, weet de beklaagde niet meer. Makhlout vertelt dat hij zich slechts met de juwelen moest bezighouden en dat hij, net als Garilli overigens, de dood van Deraedt via de radio heeft vernomen.

Vassamillet geeft toe dat hij wel besefte dat Trésinie zijn long rifle in bruikleen had gevraagd om hem voor een overval te gebruiken, maar hij heeft zich nooit kunnen voorstellen dat de klus bij de juwelier zou doorgaan. Tijdens de namiddagzitting worden onderzoeksrehcter Pierre Dandois en de politiecommissaris Derbaudrenghien van Charleroi ondervraagd.


De eerste merkt op dat het wapen dat bij de overval werd gebruikt niet automatisch is. De beklaagde heeft dus vijf keer moeten herladen. Dat is in tegenstrijd met de verklaringen van Trésinie dat hij in paniek vijf keer de trekker overhaalde.

Bron: Gazet van Antwerpen | 11 Oktober 1988

De beklaagden tijdens het proces:

Dit is het vervolg van bovenstaand artikel:

(...) Le vent avait tourné pour les “affreux” du Katanga. Avant de se reconvertir, Jacques Laffaille avait suivi son chef aux Comores, au moment où celui-ci participait au coup d’etat de septembre 1975. Bob Denard a depuis été expulsé de l’archipel, en décembre 1989, à la suite de l’assassinat, dans des circonstances mystérieuses, du président comorien Ahmed Abdallah, dont il dirigeait la garde présidentielle. Le plus célèbre des mercenaires français a toutefois gardé suffisamment de protecteurs pour trouver refuge en Afrique du Sud.

Jacques Laffaille paraît lui aussi décidé à jouer cette carte. A ceux qui l’interrogent, il raconte qu’il a passé des “contrats” avec les services officiels français pour, notamment, “descendre” les membres du commando responsable de l’attentat de la rue Marbeuf, commis en avril 1982 à Paris. Coup de bluff, affabulation? Le soldat perdu n’hésite pas à citér les noms de deux de ses protecteurs, un commissaire des Renseignements généraux et un colonel de la Direction générale de la sécurité extérieure (DGSE).

Deze foto staat ook al op pagina 1 van dit topic maar dit is de volledige foto, en in iets betere kwaliteit:

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 November 1992

Un ancien bras droit de Bob Denard inculpé de vol aggravé et écroué "Carcassonne", mercenaire devenu truand

Jacques Laffaille, ancien lieutenant du chef mercenaire français Bob Denard, a été inculpé de vol aggravé et écroué, vendredi 13 avril, par M. Pierre Petriat, juge d'instruction près le tribunal de Nantes. Au confluent du banditisme et de la politique, Jacques Laffaille a une personnalité remarquable. Ancien militaire, garde du corps du général de Gaulle, connu des mercenaires sous le nom de guerre de "Carcassonne", il fut mêlé à l'enlèvement du trésorier de l'OAS, Raymond Gorel, le 20 décembre 1968 à Malakoff, qui sera retrouvé assassiné. Au procès en 1974, Jacques Laffaille fut condamné à quatre ans de prison.

Quand un ancien "chien de guerre" de Bob Denard se recycle dans le grand banditisme, il jouit de protections particulières. Au moment de son arrestation, mercredi 11 avril, Jacques Laffaille était ainsi en possession de faux papiers, réputés inimitables, mais plus vrais que nature: sa carte tricolore de policier, établie au nom d'André Legoff, et son passeport ont, semble-il, été fabriqués par des services officiels français. Il est vrai que l'ancien bras droit de Bob Denard a, comme tant de mercenaires, souvent travaillé main dans la main avec les services secrets.

Quand les policiers de la PJ nantaise et leurs collègues de Pau interpellent Jacques Laffaille au domicile de sa mère, près de Tarbes (Hautes-Pyrénées), ils découvrent tout un arsenal de guerre. La chambre regorge de munitions, de fusils-mitrailleurs, d'armes de poing et de fusils d'assauts, soigneusement entretenus. Non pas que l'ex-baroudeur soit, à cinquante ans, un nostalgique des combats menés, dans les années 60, aux côtés de Bob Denard, du Congo au Biafra, en passant par le Yémen. Les enquêteurs pensent plutôt que tout cet armement a servi plus récemment lors d'attaques à main armée commises par une bande de truands nantais. D'ailleurs, dès 1969, Jacques Lafaille avait été condamné à quatre ans de prison, après un hold-up commis à Marseille.

A l'arme de guerre

Surnommé "Carcassonne" chez les "soldats de fortune", Jacques Lafaille a aussi cherché la richesse en France. Dans l'aventure toujours, mais du côté du grand banditisme. C'est à l'arme de guerre qu'un fourgon blindé fut donc attaqué, le 2 janvier 1979, sur le parking d'un hypermarché de Nantes. Les douilles des balles retrouvées sur place étaient d'un calibre OTAN 7,62, utilisé notamment pour les Kalachnikov. Le "braquage" avait rapporté plus de trois millions de francs à ses auteurs.

Jacques Laffaille et son équipe du "milieu" nantais - dont Lionel Abgrall, dit "Yoyo", tué l'an passé dans un règlement de comptes - auraient à leur actif d'autres attaques à main armée. Une équipe dont certains membres sont soupçonnés d'avoir eu, dans le passé, des accointances avec l'ex-SAC (Service d'action civique, dissous en 1982). (...)

De rest van het artikel is enkel voor abonnees » www.lemonde.fr

Bron: Le Monde | 15 April 1990