You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
'Te voet naar Scherpenheuvel' is pas uitgebracht voorjaar 1985?
Inderdaad, het bestormde de Ultratop op 13 juli 1985. Wat moeten we nu in de vuilbak gooien? De getuigenis, het boek of beiden?
Een onopgeloste moord, die buiten de tijdszone valt die we hiervoor beschreven hebben, maar waar veel aandacht aan besteed werd, is die op de 37-jarige rijkswachter Peter De Vleeschauwer. In 1996 werd hij ontvoerd uit de kazerne van Sint-Niklaas, gelegen in volle stadscentrum. Zes weken na zijn verdwijning, op Tweede Kerstdag, vond een binnenschipper zijn lijk in Hamme, langs de boorden van de Schelde. Onderzoek wees uit dat de man met een 9mm-pistool, met een nekschot, geëxecuteerd werd.
"De moord op Peter mocht nooit worden opgelost omdat dit een zoveelste schandaal aan het licht zou hebben gebracht waar het rijkswachtkorps bij betrokken was", beweerde zijn broer Chris. Voor deze krasse uitspraak baseerde hij zich louter op de feiten. Het was 20u00 en nadat de laatste BOB'er de rijkswachtkazerne verlaten had, sloegen de ontvoerders toe. Wie anders dan collega's konden weten dat Peter daar toen alleen was, dat hij zich bevond in het onthaallokaal aan de ingang en dat zijn dienstwapen nog in de kast van zijn bureau lag?
Het onderzoek naar deze moord viel als een pudding in elkaar en het duurde tot de nieuwe onthullingen in 2017 rond de Bende vooraleer dit dossier opnieuw vanonder het stof werd gehaald. Advocaat Walter Van Steenbrugge, die in beide dossiers nabestaanden van slachtoffers als klant heeft, meent dat er veel parallellen bestaan tussen deze misdaden. In beide moordzaken zijn er volgens hem rijkswachters betrokken en is er sprake van manipulatie. Zo zouden sporen niet onderzocht zijn en werden speurders blijkbaar geïntimideerd door hun oversten?
Het parket-generaal gaf hier gevolg aan en wil nu nagaan of die aantijgingen ook grond hebben. Daarom gaf ze het Comité P de opdracht om speurders en betrokken agenten van toen opnieuw te verhoren met als doel na te gaan of het onderzoek naar de moord op Peter De Vleeschauwer indertijd bewust werd gesaboteerd. Net zoals Vermassen beweerde dat hij de namen van de Bende van Nijvel kent, zo beweerde de broer van Peter dat hij ook weet wie zijn broer vermoord heeft. In een nieuw boek van hem zal iedereen die het aandachtig leest trouwens te weten komen wie hem vermoordde, aldus Chris De Vleeschauwer.
Bron: Littekens - Het spoor Aalst | Henri Van Nieuwenborgh
Het gevaar van een beloning:
Naast fantasten doken er in het onderzoek ook geregeld helderzienden, pendelaars en paragnosten op, zowel in België als uit het buitenland. Hun adviezen, gebaseerd op de paranormale gaven die ze bezaten waren echter vaak tegenstrijdig, oncontroleerbaar of helemaal fout. En dus konden ook de paragnosten met hun paranormale gaven, toegeschreven aan bovenaardse krachten, geen doorbraak forceren in het onderzoek naar de Bende van Nijvel.
Een vraag blijft ook of het van Delhaize wel zo een goed idee was om een premie van 250.000 € uit te loven aan degene die de nuttige tip kon leveren om een doorbraak in het onderzoek naar de bende te forceren. Hoort iemand die op mensen jaagt, die door justitie gezocht worden, immers niet meer thuis ergens in het Wilde Westen?
Wanneer veel geld op het spel staat moet men immers 'gouden tips' met een korrel zout gaan nemen. Personen die zich afvragen of zij hiermee geen recht hebben op de premie van Delhaize of een deel ervan, doen denken aan goudzoekers die hopen dat er tussen de vele rotzooi die ze bovenhalen ook iets steekt dat blinkt.
Idem dito met verhalen uit de tweede hand van mensen die zich plots iets gaan herinneren of degene die uit wraak personen als mogelijke daders naar voor schuiven. Dikwijls leek dit meer op de macabere dans op het graf van de slachtoffers dan op een serene verklaring.
De toenmalige veiligheidschef van Delhaize zei daarover het volgende: "Met dat bedrag van 250.000€ sloegen mensen door. Het bracht ook een niet aflatende stroom van aangiftes op gang. Ik heb urenlang zitten luisteren naar helderzienden en wichelroedelopers. Ik snapte dikwijls niet waar ze het over hadden, maar ik kon niet anders dan luisteren."
En, wat te zeggen van speurders die de premie van Delhaize zagen als een soort loterij. Ze zochten informanten op met de vraag of ze een 1m90 grote gangster kenden. Wanneer dit het geval bleek te zijn vroegen ze een verklaring te ondertekenen met de naam van degene die volgens de 'reus' was. Het bleef een gratis gok maar wanneer het toch klopte, was het 125.000€ voor elk.
Bron: Littekens - Het spoor Aalst | Henri Van Nieuwenborgh
De Roze Balletten kwamen uitvoerig in de media door de getuigenissen van dokter Pinon. (...) Videocassettes met compromitterend materiaal van vooraanstaande personen zouden o.a. opgenomen geweest zijn in de Villa Mathot en als chantagemiddel gediend hebben om zaken in de doofpot te doen belanden.
Op 23 maart 1997 verscheen er in dit verband een artikel in De Morgen dat verwees naar deze spookvilla. In de betere wik van Terhulpen zou deze riante villa ooit cadeau zijn gedaan door een Brusselse projectontwikkelaar [Charly De Pauw] aan Guy Mathot. Ook TVCom wijdde er een reportage aan en suggereerde een verband met de bouw van WTC III, een kantoorgebouw in de Noordwijk.
Mathot had het nationale departement Openbare Werken immers verplicht te verhuizen naar deze toren. Het erfpachtcontract werd afgesloten voor ene periode van 24 jaar tussen de minister en World Trade Center. De destijds afgesproken huurprijs lag volgens het Rekenhof abnormaal hoog. In totaal betaalde de overheid immers op die manier tien miljard BEF wat neerkwam op zowat driemaal de kosten van de bouw zelf van de kantoortoren.
Nooit van die villa gehoord reageerde Mathot op de berichtgeving van TVCom. Waarom hij dan een aanvraag voor aansluiting gas, elektriciteit en TV-distributie ingediend had op dit adres en het document ondertekende met Zeer dringend, Mathot, minister van Openbare Werken is op zijn minst eigenaardig. Guy Mathot overleed in 2005.
Ander bizar gegeven met deze spookvilla is dat ze sinds 1988 op naam staat van Flora Mendez-Blaya, de zus van de in 1986 vermoorde FN-directeur Juan Mendez.
Bron: Littekens - Het spoor Aalst | Henri Van Nieuwenborgh
Een zekere Herman Dullaerts mocht begin 1981 zich eveneens eigenaar van de Pullman Award (1) noemen. Hij werd van de Brusselse BOB overgeplaatst naar het rijkswachtdistrict Aalst, meer bepaald naar de deelgemeente Erpe-Mere. In datzelfde jaar vond een inbraak plaats in deze kazerne. Op 8 mei 1981 verdwenen een grote partij wapens waaronder een tiental machinegeweren. Dullaerts werd hiervan verdacht omdat hij als laatste de avond daarvoor vertrokken was. Harde bewijzen kon men evenwel niet voorleggen, omdat alle sporen vakkundig uitgewist waren door een brandblusser leeg te spuiten. (2) (...)
Bonkoffsky en Dullaerts moeten elkaar dus gekend hebben, misschien al van in de periode dat ze in Brussel werkzaam waren, maar alleszins vanaf hun mutatie naar Aalst waar er maandelijks districtsoefeningen plaatshadden. Net als Bonno was Dullaerts trouwens een wapenfreak en niet vies van geestelijke dranken.
Een jeugdvriend van Dullaerts meende op één van de robotfoto's hem te herkennen. Net zoals Marc Van Damme zijn cafémaat Christiaan Bonkoffsky meende te herkennen op een robotfoto en dit doorgaf aan de politiediensten, deed deze man dit ook. Hetzelfde scenario voltrok zich echter want ook deze aangifte werd geklasseerd zonder gevolg. (3)
Nog een curiositeit: na de overval op de Delhaize in Aalst herinnerde diezelfde schoolvriend zich dat Dullaerts zijn lijflied op de vakschool 'Te voet naar Scherpenheuvel' was, een 45-toeren plaatje dat uitgebracht werd door The Marlets. (...)
Bron: Littekens - Het spoor Aalst | Henri Van Nieuwenborgh
(1) De pullman is een gedwongen mutatie.
(2) Meer informatie over deze overval vind je hier » Forum
(3) Dit is fout, er werd wel degelijk een onderzoek uitgevoerd.
Het assisenproces [Bouhouche en Beijer] nam nog een nieuwe wending nadat Beijer aanwijzingen had gegeven waar er nog wapens en munitie verstopt lagen. Op het privédomein van baron Van Wassenhove in Sart-Dames-Avelines, vond de gerechtelijke politie twee vuilniszakken op Beijers designatie. IN de eerste zak zaten drie wapens: een 9mm pistool van Russische herkomst, een pistool FN22 en een FN halfautomatisch geweer. In de tweede zak vond men totaal vergane explosieven, valse identiteitskaarten en nummerplaten van auto's. De baron zelf had hiermee niets te maken. De schuilplaats was gelegen op zo'n 130 meter van zijn woonst en op een paar meter van de weg Nijvel-Namen [de N93], zodanig dat iedereen er wel ongezien zijn gang kon gaan. (*)
Deze opgravingswerken werden gefilmd en de beelden getoond aan de juryleden. De inhoud van de vuilniszakken was afkomstig uit een garagebox van Parking Des Marchés in Brussel. Beijer beweerde dat hij die gesloten zakken daar vond, nooit opendeed en enkel maar gevoeld had dat er wapens inzaten. Van de andere inhoud wist hij niets af.
Bron: Littekens - Het spoor Aalst | Henri Van Nieuwenborgh
(*) Is het hier » Google Maps?
Op woensdagavond, 15 januari 1986 werd Alfred Vlassenroot dood aangetroffen in zijn Mercedes 500. Hij werd vermoord met een riotgun kaliber 12, hetzelfde type dat ook de Bende van Nijvel gebruikte. De vier schoten werden vanop korte afstand afgevuurd. Omdat zijn wagen fel beschadigd was, ging men er vanuit dat het slachtoffer door de dader(s) klemgereden was. Vlassenroot had al 17 jaar een relatie met een jongere vrouw met wie hij samenwoonde in een riante villa te Sint-Genesius-Rode. Zijn echtgenote, die vijftig procent van de aandelen van het bedrijf bezat, weigerde halsstarrig van hem te scheiden.
Alfred Vlassenroot was zaakvoerder van de PVBA Ateliers Vlassenroot. Dit bedrijf was actief in de metaalsector en dat sinds 1926. Zij waren gespecialiseerd in de bewerking van non-ferro metalen en voerden perswerken tot een lengte van 25 meter uit.
Het bedrijf was ook betrokken in de wapenindustrie. De moord op Vlassenroot volgde amper één week nadat Juan Mendez geliquideerd werd. Had de moord iets te maken met een jaloerse echtgenote of zat de wapenhandel er voor iets tussen? Als brein achter deze huurmoord werd privédetective Herman Van Herzele in 1989 veroordeeld. De man bleef echter zijn onschuld uitschreeuwen toen in het Hof van Cassatie en het Europees Hof toe.
Bron: Littekens - Het spoor Aalst | Henri Van Nieuwenborgh
Jarenlang probeerde het gerecht te achterhalen wie op 14 november 1983 Paul Cams doodschoot. De man maakte fortuin met de fabricatie en verkoop van haarlak. Nadien investeerde hij in een medisch laboratorium, bezat hij een schoonmaakbedrijf en een gekend restaurant. Paul Cams was ook een graag geziene gast in de hoogste kringen. In de Jacques Sermon Laan te Ganshoren woonde hij in een imposante villa die volgestouwd was met allerlei kunstvoorwerpen.
De moordenaar van Cams slaagde er die avond blijkbaar probleemloos in om de villa binnen te dringen. De man werd afgemaakt terwijl hij voor de televisie zat, met drie kogels achteraan het hoofd en drie kogels in het aangezicht. Vervolgens nam de dader de tijd om de zes kogelhulzen in het halfduister, het enige licht kwam van het televisietoestel, op te rapen. (*) Daarna stapte de moordenaar rustig door de voordeur naar buiten.
Odile, de dochtervan een café uitbater uit Lebbeke en een echte schoonheid, was de enige aanwezige in de villa. Deze made werd door meerdere mannen aanbeden en voor haar verliet Cams trouwens zijn echtgenote. Vlak voor kerstmis werd deze vrouw opgepakt en urenlang ondervraagd door de Brusselse gerechtelijke politie. Ook nadat ze een nacht in de cel doorgebracht had, kraakte ze niet. Omdat er geen elementaire bewijzen tegen haar gevonden werden, liet de onderzoeksrechter haar weer vrij. Hierop nam Odile het vliegtuig naar Marbella en keerde nooit nog naar België terug.
Wanneer de speurders Paul Cams' levenswandel verder uitplozen ontdekten ze dat hij vaak in bedenkelijk gezelschap in illegale casino's verbleef. Zonder dat er iets concreets kon vastgesteld worden kwam ook de Bende van Nijvel ter sprake. Nog een andere denkpiste was dat de dader gezocht moest worden bij de drugsorganisatie aan wie Cams mobiele labs zou geleverd hebben. Wist Cams teveel?
Sinds 2 juli 2012 is de moord officieel verjaard en kan de moordenaar dus niet meer gestraft worden mocht hij toch nog gevat worden.
Bron: Littekens - Het spoor Aalst | Henri Van Nieuwenborgh
(*) Er zijn blijkbaar geen hulzen gevonden? Weten we zeker welk wapen er werd gebruikt (het kaliber was .38)? Bij een pistool komen de kogelhulzen vrij bij het vuren, bij een revolver blijven de hulzen in het wapen zitten. Indien het een pistool was, is er nog een andere mogelijkheid die bij de dubbele moord in de Herderliedstraat in Anderlecht werd gebruikt: een nylonkous rond het pistool die de wegvliegende hulzen opvangt. Dan moet je nadien "in het halfduister" niet op zoek naar de hulzen.
In de lente van 1978 was de BOB een drugshandel op het spoor gekomen van een Tunesiër. Deze laatste had verdacht veel contacten met een Luxemburgse firma die diepgevroren vlees verhandelde. Het vermoeden bestond dat in dit bedrijf onder het mom van vleestransporten ook drugs verhandeld werden. In de pers dook de naam van een gewezen Brusselse politicus [Paul Vanden Boeynants] op omdat deze Luxemburgse firma ook vlees leverde aan drukbeklante slagerszaken in Brussel [Boucheries Ghysels] waar hij belangen in had.
Vandendaele die werkte voor het Centraal Bureau Opsporingen (CBO) beet zich in het dossier vast. Op 13 maart 1981 pleegde hij zelfmoord in de buurt van zijn woning. De manier waarop, met een kogel in zijn borst, kwam vreemd over. (*) Diezelfde dag werd er ook in zijn bureau ingebroken en de dossiers die hij over deze zaak aangelegd had, werden gestolen. Bij de Luxemburgse firma ging ongeveer gelijktijdig de volledige administratie in vlammen op.
Bron: Littekens - Het spoor Aalst | Henri Van Nieuwenborgh
(*) Heeft er iemand een bron van deze info?
Geen idee of er een verband is met Podevijn:
Toen de brandweer van Aalst op 2 december 1994 een zolderbrand moest blussen in een pand gelegen in de Sint-Jobstraat, rechtover de motorhandel van Laurent Podevijn, waar Mendez nog gewerkt had, konden ze hun ogen niet geloven. Op de zolder lag immers een echt wapenarsenaal. Niet minder dan twaalf wapens waaronder revolvers, karabijnen, kruit en zo'n duizend patronen werden in beslag genomen. Voor dit alles had de eigenaar geen vergunning net zo min als voor twee verweerwapens en een Mauser, dat als oorlogswapen bestempeld werd.
Op de zolder had de man een geïmproviseerde schietstand ingericht waar hij regelmatig oefende. Hij had echter nagelaten de ruimte tijdig te ontstoken zodat bij het vuren het kruit dat tegen de muren plakte, ontbrandde. Het bleef onduidelijk of er nog andere personen hier kwamen oefenen en wat de uiteindelijke bedoeling van dit alles was.
Bron: Littekens - Het spoor Aalst | Henri Van Nieuwenborgh
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.