Moeilijk. Dat zijn gedrag/houding (niets of niemand ontzien) doet denken aan de Bende van Nijvel, is zeker te begrijpen. Dat de feiten zich bovendien in Aalst afspelen, maakt dat het verband nog sneller gelegd wordt natuurlijk.

Het enige wat ik zeker weet, is dat hij geen 'gewone' overvaller kan zijn geweest; en/of dit zeker niet zijn eerste keer moet zijn geweest.

Van Hipa lees ik dat Bonkoffsky in het café van Oste vertoefde. Als dat zo is, dan is natuurlijk de vraag wat deze twee mannen met elkaar gemeen hadden. Wat wisten ze van elkaar? Hoelang kenden ze elkaar? En hoe goed?

Ik wil helemaal niets insinueren, maar ah, vergeef het me. (Als ik fout zit, dan kan ik best tegen wat kritiek) ...

Stel nu dat Oste effectief deel heeft uitgemaakt van de bende; dan is de kans heel groot dat Bonkoffsky dat wist. En andersom ook natuurlijk. Ze hebben het er soms eens over, een cynische vorm van nostalgie.

Oste (kan dat worden nagegaan?) heeft wat cashflow problemen, en in een zotte bui zegt Bonkoffsky dat 'in den goede ouwe tijd', je toch gewoon een overval pleegde. Er wordt wat uitgedaagd en Oste beslist dat hij zal laten zien dat hij het nog steeds kan.

Bovenstaade is natuurlijk gissen. En op zich ben ik er niet echt een grote voorstander van. Misschien laat ik me leiden door mijn buikgevoel, maar zelf heb ik dit (zelfs van voor het Bonkoffsky nieuws) altijd al in verband gezien met de bende. Geen idee waarom, ... maar dat gevoel heb ik altijd gehad.

Op 26 april 1989 werden Dutroux en Martin beiden veroordeeld voor verkrachting van vijf minderjarige meisjes. Dutroux kreeg hiervoor een gevangenisstraf van dertien jaar en zijn echtgenote Michelle Martin een straf van vijf jaar. In 1992 werden zij door de toenmalige minister van Justitie Melchior Wathelet in het kader van de Wet-Lejeune vervroegd vrijgelaten.

Eind 1990 werd op zijn kabinet beslist dat onderzoeksrechter Freddy Troch van het dossier Bende van Nijvel gehaald werd. Het onderzoek werd gecentraliseerd in Charleroi.

Ik blijf toch met vragen zitten ...

Bijvoorbeeld, wanneer heeft hij (Latinus) dat dossier in handen gekregen van (als wat Libert zegt de waarheid is) van Lecerf? En ook, waarom, in welke omstandigheden.

Kreeg Latinus dat, op een moment dat hij zich al minder goed in zijn vel voelde, of had hij dat reeds langer dan dat in zijn bezit?
Stond er dienst voor het verkrijgen van dit dossier een prijs/dienst tegenover? Zo ja, welke?

Ik stel die vragen, omdat zo zwaar dossier toch niet 'zomaar' van de ene hand overgaat in de andere. Zo een dossier is wel iets waard.

Zijn we niet te veel aan het afwijken van de kern van de zaak? M.i. speelt de geaardheid van eventuele daders zo goed als (*) geen rol in deze zaak; en al zeker niet in het licht van de opvattingen van het nazisme (voor of na dat ze aan de macht kwamen).

(*) zo goed als ... ttz: voor wat betreft de piste 'roze balletten', zou dat (zeker gezien de opvattingen in die tijd) iets of wat van betekenis kunnen zijn.