Ex-vriendin noemt Callewaert moordenaar
Op het proces tegen de 49-jarige Georges Callewaert voor het West-Vlaamse assisenhof heeft Lucia De Neef woensdag getuigd. De 42-jarige ex-vriendin van de beschuldigde praatte hem destijds aan de galg.
Lucia De Neef had een relatie met Georges Callewaert tussen 1993 en augustus 1996. Hun relatie werd verbroken toen Callewaert naar Spanje vluchtte. Na de breuk tipte de vrouw de speurders over het aandeel van haar ex-vriend in de moord op Yves Deforche op 3 mei 1996 in Menen. Callewaert zou aan De Neef hebben verteld dat hij de man doodschoot, omdat hij hem bij de politie had verklikt. Na haar verklaringen kreeg De Neef politiebescherming.
De Neef gaf bij aanvang van haar verhoor toe dat ze destijds drugs gebruikte. Ze leerde de beschuldigde destijds kennen bij vrienden van haar. "Maar ik voelde me door hem bedreigd", vertelde de vrouw. "Hij liet me onder meer schaduwen. Hij was heel jaloers."
Callewaert insinueerde tijdens het proces al enkele keren dat zijn ex-vriendin een relatie had met onderzoeker Wim Debu, maar De Neef ontkent dat. De Neef verzekerde de jury dat zij de onderzoekers zelf ging opzoeken om haar verhaal te doen.Volgens de getuige wist ook de moeder van Callewaert voor de moord over de plannen van haar zoon. Ze zou ook alles hebben gedaan om het uit zijn hoofd te praten.
De Neef vertelde de jury en het hof ook nauwkeurig dat Callewaert haar op de avond van de feiten vertelde hoe hij de moord op Deforche had gepleegd. Hij had Deforche opgewacht en hem aangereden, waarop het slachtoffer met zijn hoofd tegen de voorruit belandde. Callewaert richtte vervolgens zijn wapen op Deforche. Die smeekte hem nog om vergiffenis maar tevergeefs.
Na de feiten ging De Neef mee met Callewaert naar het voertuig. Ze zag hoe de voorruit was gebroken. Ze was er niet meer bij toen hij het voertuig in brand stak.De getuige zei nog dat ze beseft dat Callewaert alles doet om haar verklaringen als ongeloofwaardig te doen overkomen. "Maar alles wat ik destijds heb verklaard, is de waarheid", beklemtoonde ze.
Bron: Het Nieuwsblad | 15 September 2005
Arrogante Callewaert breekt tijdens getuigenis van zoon
De strop wordt steeds strakker rond de nek van Georges Callewaert, de 49-jarige Menenaar, die in het hof van assisen terecht staat voor de moord op rijkswachtinformant Yves Deforche nu bijna tien jaar geleden. Dat is de indruk van velen na de getuigenis van gisteren. Callewaert, die zich meestal arrogant gedraagt, brak evenwel toen zijn zoon kwam getuigen. Hij moest luid snikkend worden weggebracht en bood zijn zoon zijn verontschuldigingen aan.
De verdediging hechtte gisteren veel aandacht aan de verklaringen van politieman Danny Norman. Die bracht verslag uit van een verklaring van een anonieme Franse getuige, die beweerde dat de moord op Deforche werd gepleegd door twee Russen. "Ik vind dat we die getuige moeten horen, desnoods anoniem en achter gesloten deuren", poneerde meester Frank Scheerlynck. "Die informant wil niet naar België komen", reageerde de voorzitter.
Contact verbroken
Pakkend was de tussenkomst van Anthony Callewaert, de 28-jarige zoon van Georges. Hij heeft gebroken met zijn vader. Hij heeft evenmin nog contact met zijn grootmoeder, die haar zoon door dik en dun verdedigde. Hij relativeerde wel zijn verklaring van mei '96, waarin hij zei dat zijn vader aan hem de moord had bekend.
"Ik werd door de speurders en de onderzoeksrechter onder druk gezet en zou in de gevangenis belanden indien ik niet verklaarde wat zij wilden horen. Mijn moeder had bekend en ik was haar gevolgd. Ik had dit nooit mogen doen."
Georges Callewaert bood luid snikkend zijn verontschuldigingen aan zijn zoon aan en moest het beschuldigdenbankje verlaten.
Bron: Het Laatste Nieuws | 16 September 2005
Georges Callewaert in tranen bij getuigenis van zoon
Niet alle getuigen kwamen gisteren naar Brugge voor het assisenproces tegen de 49-jarige Georges Callewaert. Verscheidene van zijn makkers uit het milieu gaven verstek.
Georges Callewaert staat voor het West-Vlaamse assisenhof terecht voor moord op de 49-jarige politieinformant Yves Deforche op 3 mei 1996 in Menen. Het slachtoffer werd met vijf kogels doodgeschoten. Het parket neemt aan dat Callewaert het slachtoffer ombracht omdat hij hem verklikt had in verband met de diefstal van een lading parfum enkele weken eerder. Callewaert kreeg voor de moord in 2002 bij verstek al eens levenslang.
Omdat getuigen gisteren niet opdaagden, moest voorzitter Alain Smetryns van het hof de hele dag door eerdere verklaringen voorlezen. De 28-jarige zoon van de beschuldigde kwam wel getuigen. Hij heeft al een viertal jaar gebroken met zijn vader en zijn grootmoeder. Callewaert begon tijdens het verhoor van zijn zoon luidop te snikken.
Anthony Callewaert vertelde de jury en het hof dat zijn vader niet veel aanwezig was tijdens zijn jeugd. "Mijn moeder heeft mij opgevoed", zei hij. "Mijn vader heeft niet veel voor mij gedaan, maar ik heb hem niets te verwijten. Enkele jaren geleden heb ik alle contacten verbroken met hem en mijn grootmoeder. Zij aanbidt haar zoon en zijn manier van leven. Ik heb een andere kijk op het leven."
Als Anthony zijn vader destijds diensten verleende, dan was dat volgens de betrokkene vooral omdat zijn grootmoeder het vroeg, niet voor zijn vader. "Hij staat voor 20 jaar delinquentie", aldus Anthony Callewaert. "Een deel van de familie heeft ons vanwege hem laten vallen. Ik heb een kruis over het verleden gemaakt."
Dommigheden gedaan
Destijds verklaarde de zoon dat zijn vader hem had verteld dat hij Yves Deforche had vermoord. Die verklaring werd later ingetrokken. Ter zitting verduidelijkte Anthony Callewaert dat zijn vader niet letterlijk had gezegd dat hij Deforche had omgebracht. "Hij zei dat hij veel dommigheden had gedaan en dat het tijd was om te stoppen en België te verlaten."
Anthony zei dat hij zijn verklaringen destijds onder druk had afgelegd. "De onderzoekers wezen me erop dat ik samen met mijn vader zou worden opgesloten als ik niets zei. Ook door de onderzoeksrechter voelde ik me bedreigd. Het was net of ik het had gedaan. Ze vertelden me ook dat mijn moeder bekentenissen had afgelegd." Op het einde van de getuigenis zei de beschuldigde tegen zijn zoon dat hij trots was op hem.
Douglas Vandenbroucke getuigde dat hij destijds via Yves Deforche een garagebox ter beschikking stelde van Georges Callewaert. In de garagebox zou daarop een gestolen lading parfum zijn gevonden. Maar bij de diefstal van de parfum was hij niet betrokken. Vandenbroucke zei een blanco strafblad en schone handen te hebben.
Wapen verstopt
Eric De Neef, de broer van de toenmalige vriendin van de beschuldigde, verklaarde destijds dat zijn zus hem vertelde dat Callewaert het slachtoffer had omgebracht.
Zij zou zelf het wapen hebben verstopt en doen verdwijnen. Callewaert zou Deforche hebben gedood omdat hij een informant was.
In de verklaring van De Neef staat dat zijn zus hem heeft verteld dat ze een relatie had met één van de onderzoekers. Over Callewaert verklaarde hij destijds dat de man zeer intelligent was, maar dat er iets schortte in zijn bovenkamer. Hij zou feiten uitvergroten en iedereen bedreigen. "Al zijn vrienden moeten doen wat hij denkt. Hij is niet agressief maar is in staat om een vuurwapen in iemands mond te steken. Hij heeft dat destijds gedaan bij Lucia. De rechtbank is voor hem een spel. Het is zijn show."
De voorzitter las ook de verklaringen voor van mensen met wie Callewaert criminele feiten pleegde. Ook zij wijzen Callewaert aan als de man die Deforche wilde vermoorden omdat hij informatie over hun daden had doorgespeeld naar de politie.
Bron: Het Nieuwsblad | 16 September 2005
"Ik ken dossier het best" Georges Callewaert bijt van zich af tijdens assisenproces
Het belooft voor het hof van assisen in Brugge, waar Georges Callewaert uit Moeskroen sinds vrijdag terecht staat op beschuldiging van moord op de Meense BOB-tipgever Yves Deforche, een proces van lange adem te worden. De voorziene twee weken zouden er wel eens drie kunnen worden.
Niet minder dan 73 getuigen - de verdediging kon er nog enkele aan toevoegen - moeten de revue passeren voor het proces tegen Georges Callewaert (49) met Franse en Belgische nationaliteit. Hij zou op 3 mei 1996 in Menen de toen 49-jarige informant Yves Deforche hebben geëxecuteerd. De man die in 2003 bij verstek en in besloten zitting tot levenslange opsluiting werd veroordeeld, staat dit keer lijfelijk voor zijn rechters. En dat zullen ze geweten hebben. Vijf vrouwen en zeven mannen moeten oordelen of de betichte al dan niet schuldig is aan de hem ten laste gelegde feiten.
Het voorlezen van de akte van beschuldiging kreeg vrijdag nog een verlengstuk toen de verdedigers van Callewaert erop aanstuurden om uitstel te verkrijgen. "Ik ben pas tien dagen geleden door mijn cliënt aangezocht hem te verdedigen," voerde de Gentse raadsman Frank Scheerlinck die, bijgestaan door Antwerpenaar Bart Herman, de opzijgezette Gentse meester Vansteenbrugge verving.
Een vergiftigd geschenk, want de jonge pleiter had naar zijn zeggen niet genoeg tijd gekregen om zich het omvangrijke dossier eigen te maken. Het hof stond echter maandag in een tussenarrest geen uitstel toe.
In de hoofdrol
Om halftien pas kon iedereen vrijdagavond naar huis en dat was maandag niet anders. Callewaert greep elke gelegenheid aan om in discussie te treden, zowel met de voorzitter als met de getuigen. Raadsheer Smetrijns liet begaan, maar moest toch toestaan dat beklaagde zich tijdens de debatten geregeld de hoofdrol toe-eigende. Georges Callewaert heeft zowel de Franse als de Belgische nationaliteit.
"Hoe zit dat?" wilde de voorzitter weten. "Mijn vader is Belg, mijn moeder Française," wist de beklaagde die bijgestaan wordt door een tolk. "We woonden in Moeskroen en mijn moeder wilde bevallen in Frankrijk, in Roubaix. Maar ik vind het een beetje moeilijk om over mezelf te spreken."
Met zijn moeder leefde hij in conflict. "Dat was vroeger misschien zo, maar dat bekijk ik nu anders. Ik ben wat rijper geworden."
"Ik wilde mecanicien worden, maar dat mocht aanvankelijk niet. Later mocht het wel, maar ik behaalde geen diploma. Mijn vader hield zich niet bezig met wat ik op school deed. Ik was ontgoocheld, maar verwijt hem niets. Met hem had ik geen band." Dat het zijn biologische vader niet zou zijn, doet beklaagde af als roddels. "Mijn vader blijft mijn vader." Financiële problemen waren er thuis niet. Andere wel en die begonnen toen Georges twaalf was. "Mijn ouders hebben me nog naar school bij de pastoors gestuurd, maar dat hielp niet," grapte een zelfverzekerde betichte.
Thuis hielpen moraallessen en zelfs kastijdingen niet. De beklaagde beloofde telkens weer zich beter te zullen gedragen, maar deed dat niet. Zijn criminele loopbaan was begonnen. "In het dossier vind ik niet veel over eventuele vrienden," viste de voorzitter. "Die had ik wel, maar de onderzoekers zochten niet waar ze moesten zoeken," was het antwoord. "Ze hebben enkel naar mensen gezocht die kwaad over me wilden spreken." Callewaert verbood zijn moeder en zijn ex verklaringen af te leggen. Dat deden de vrouwen dan ook aanvankelijk niet.
Door ex verklikt
Op 19-jarige leeftijd trouwde Georges Callewaert met Myriam Lemeire, met wie hij een zoon Antony kreeg. Die is er nu 29, maar de vader-zoon-relatie is stuk. "Hoe was je huwelijk?" wilde de voorzitter weten. "Goed, maar ik was een slechte echtgenoot," klonk het oprecht. Dat het niet boterde, lag blijkbaar aan de buitenechtelijke relaties die beklaagde erop nahield. Zo had je Kathy Hantson, Noëlla Meyer, bij wie hij ook een zoon heeft en vooral Lucia De Neef, met wie hij een stormachtige relatie had. Dat hij haar sloeg, wilde Georges niet geweten hebben. "Zij sloeg mij," antwoordde hij. "En dan moest ik me verdedigen." Het geraakte ten slotte uit. Het was precies De Neef die de zwaarste beschuldigingen tegen haar ex uitte.
Geen stap verder
Toen het over de feiten ging, kwam Callewaert pas goed op dreef. Er was heel wat te doen omtrent de pruik die in een wagen in Kortrijk werd gevonden en waar het dna van beschuldigde kon worden getraceerd. "Ik ben niet de enige die een pruik draag," was zijn verweer, "In Charleroi is dat in het milieu de regel. En trouwens, als ik iets had uitgespookt met die pruik, dan had ik die al lang weggedaan. De BOB heeft er trouwens alles aan gedaan om bewijsstukken die mijn onschuld kunnen bewijzen te laten verdwijnen. Ook het uitgebrande voertuig aan de Kongoweg bracht heel wat discussie mee. "Indien de feiten niet zo ernstig waren, zou je hier beginnen te lachen," besloot hij het verhoor. Na anderhalve dag stond men in de zaak nog geen stap verder.
Bron: Krant van West-Vlaanderen | 16 September 2005
Beklaagde deelt zelf de lakens 'Al Capone' Georges Callewaert gebruikt zijn dossierkennis om marathonproces te maken van zijn
Voor wellicht drie weken lang staat Georges Callewaert (49), die zowel de Franse als de Belgische nationaliteit heeft, terecht voor het hof van assisen in Brugge, waar hij zich moet verantwoorden voor de moord die hij op 3 mei 1996 aan de Westkaai in Menen zou hebben gepleegd op de toen 49-jarige Meense informant Yves Deforche. Callewaert werd in 2003 al veroordeeld tot levenslang maar kon zich toen niet verdedigen omdat hij in Frankrijk was gearresteerd en dat land hem niet wilde uitleveren.
Voor zijn rechters weet een zelfzekere Georges Callewaert zich terdege te verdedigen, want hij heeft negen jaar de tijd gehad om het lijvige dossier over de moordzaak te bestuderen. Maar hij deed nog beter. Hij heeft zich de zaak zo goed eigen gemaakt dat hij geregeld voorzitter Smetryns terechtwijst. "Ik word hier beschuldigd en dien zelf de onwaarschijnlijkheden in het dossier aan te tonen", klonk het geregeld als Callewaert naar zijn mening een onnauwkeurigheid in het onderzoek ontdekte.
Nog erger voor de voorzitter werd op het moment dat Callewaert hem voorhield: "Mijnheer de voorzitter, wellicht kent u het dossier niet goed. Als u dit dossier en ook dat van Bergen (zaak van parfumdiefstal, jvd) niet kent, kunt u niet oordelen. De raadsheer, die blijkbaar al erger had meegemaakt, bleef er kalm onder en liet begaan. De vrees dat Callewaert, als hij zijn zegje niet kreeg, wellicht zou dichtklappen was hierbij een goede raadgever.
Raadsmannen van de verdediging Frank Scheerlinck (Gent) en Bart Herman (Antwerpen), die vrijdag een poging hadden ondernomen om uitstel te krijgen maar bot vingen, hadden middels het voorlezen van een akte van verdediging van meet af aan in hun kaarten laten kijken. Zij wezen vooral op het feit dat de ondervragers de verhoren door de ondervraagden enkel in het inlichtingenboek lieten ondertekenen en naderhand niet meer op de processen-verbaal.
"Dat was dan geen origineel meer, waardoor manipulaties mogelijk zijn geweest", voerden de verdedigers aan. "Deze kans behoort tot de realiteit nu men weet dat Georges Callewaert verre van populair is bij de ondervragers en doordat al zonder enige aanwijzing als het ware een heksenjacht op hem werd gemaakt, van bij de aanvang van het onderzoek."
Geen gelukkige jeugd
Georges Callewaert staat ongedwongen in de beklaagdenbank. Nooit kan de voorzitter hem zodanig in het nauw drijven dat de man twijfelt, want voor alles heeft hij een uitleg klaar. Zijn kennis van het dossier lijkt enorm. En hij blijft beleefd. Tijdens de ondervraging door de voorzitter wist de beklaagde de aandacht van de jury altijd naar zich te trekken.
Een gelukkige jeugd heeft hij niet gekend. "Ik kwam geregeld in conflict met mijn moeder en een echte relatie met mijn vader is er niet geweest", gaf hij mee. Materieel was er thuis niets tekort. Zijn vader overleed op 52-jarige leeftijd, Georges was er toen 19 en had er al een criminele minicarrière op zitten.
De problemen begonnen al op zijn twaalfde. Met vrienden werd bij een autohandelaar op een gesloten circuit gecrost met enkel vernielde wagens al gevolg. "Het was een 'jeu de gamins', een kwajongensspelletje", vergoelijkte Callewaert. "We dachten niet aan de gevolgen van onze daden. Toen heb ik thuis mijn eerste straf gekregen."
Bromfiets- en autodiefstallen volgden. Het feit dat Georges geregeld achter de tralies belandde zorgde ervoor dat zijn huwlijk met Myriam Lemeire werd beëindigd. "Ze kwam me een jaar lang bezoeken in de gevangenis en toen vroeg ik haar niet meer te komen, beseffend dat ik haar leven naar de knoppen aan het helpen was", stelde Callewaert.
Dé probleemrelatie kwam er met Lucia De neef die aan drugs en alcohol was verslaafd en die hem uiteindelijk achter de tralies praatte. "We waren volledig tegengestelden in onze interesses, maar ik heb veel van haar gehouden en zij van mij", zei beklaagde verrassend. "En ik ben hier niet om het proces van Lucia De Neef te maken."
Eén keer kwamen hij en zijn raadsmannen serieus in conflict met de voorzitter. Dat was toen onderzoeker Rony Van Hoecke van de Kortrijkse federale politie kwam getuigen. Tegen hem werden door Callewaert twee klachten ingediend, maar ook Van Hoecke diende een klacht in tegen beklaagde. Hier was er luid protest tegen het feit dat de inspecteur toch de eed mocht afleggen, wat volgens de betichte en zijn verdedigers niet kon. De voorzitter vond van wel en snoerde het drietal de mond. Incident gesloten.
Pruik
Veel was er te doen omtrent de pruik waarmee Callewaert vaak werd gezien, die ook werd gevonden in een achtergelaten (gestolen) wagen. En waar zijn dna-sporen op werden getraceerd. Volgens Callewaert had die auto niets met de zaak te maken. "En dat ik een pruik droeg, was niet zo abnormaal. In het milieu in Charleroi draagt zowat iedereen een pruik. Ik werd trouwens in de krant vernoemd als een van de vijf grootste gangsters van België. Wel, in Charleroi lopen er heel wat rond waar ik niet kan aan tippen", verdedigde hij zich.
Als getuigen beweren hem met een pruik gezien te hebben, doet hij dat af als een vergissing. "Je moeder heeft verteld dat je een moord hebt begaan", probeerde de voorzitter nog. "Dan moet je dringend het Frans van Moeskroen leren", sneerde Callewaert. "Ze heeft gezegd dat ik een 'connerie' had begaan. Wel, dat is dan een stommiteit, maar daarvoor geen moord."
Of Georges Callewaert, die onschuldig pleit, toch schuldig is, zal de volksjury op het einde van de zitting moeten uitmaken. Hopelijk zijn ze tegen dan nog voldoende fit om een juist oordeel te vellen.
Bron: Krant van West-Vlaanderen | 16 September 2005
Callewaert wil veertig extra getuigen laten oproepen
De timing van de assisenzaak tegen Georges Callewaert (49) uit Menen loopt deftig uit de hand. De beschuldigde wil nog eens veertig extra getuigen laten opdraven. De voorzitter heeft daarom gisternamiddag alle partijen in zijn kabinet geroepen voor een spoedberaad.
Georges Callewaert staat terecht voor de moord, negen jaar geleden, op rijkswachtinformant Yves Deforche, omdat die hem zou verklikt hebben voor een parfumdiefstal. Callewaert werd voor die moord drie jaar geleden reeds bij verstek tot levenslange opsluiting veroordeeld. Omdat hij een jaar later in Frankrijk werd gevat, moet dit proces nu worden overgedaan. Het loopt bijlange niet zo vlot als men had gehoopt. Callewaert stelt voortdurend extra vragen aan de getuigen.
Hij liet bovendien weten dat hij veertig extra getuigen wil laten opdraven, uiteraard allemaal mensen die hem naar de mond zullen spreken. Voorzitter Alain Smetryns riep vervolgens de partijen bij zich om een nieuwe timing af te spreken en het aantal bijkomende getuigen te beperken.
Bron: Het Laatste Nieuws | 17 September 2005
Vragen over druk van onderzoekers
Voor het West-Vlaamse assisenhof hebben de diverse partijen zich vrijdag vooral beziggehouden met het horen van speurders. De getuigenissen moesten meer duidelijkheid brengen over de eventuele druk die vanuit de speurders werd uitgeoefend op getuigen die Georges Callewaert aanwezen als dader van de moord op Yves Deforche op 3 mei 1996 in Menen.
Onder de getuigen bevonden zich diverse leden van de toenmalige BOB in Kortrijk en de federale politie van Ieper en Kortrijk. De verdediging wil al het hele proces lang aantonen dat de onderzoekers een belangrijke rol hebben gespeeld bij het afleggen van verklaringen in het dossier.
Beschuldigde Callewaert zelf heeft tijdens zijn voorbereiding van het proces elke bladzijde van het dossier uitgeplozen op zoek naar tegenstrijdigheden. Callewaert houdt namelijk zijn onschuld vol. Hij stelt ook zelf veel vragen aan de onderzoekers.
De agenda van het proces is intussen volledig overhoop gegooid. De voorzitter riep gisteren alle partijen bij zich met het oog op de opmaak van een nieuwe timing. Die zal hij maandag aan de jury bekendmaken. De verwachting is dat het proces nog tot dinsdag 27 september zal duren.
Bron: Het Nieuwsblad | 17 September 2005
Slachtoffer moord kreeg drie kogels in het hoofd
Yves Deforche, die op 3 mei 1996 vermoord werd in Menen, had vijf kogels in zijn lichaam, waarvan drie in het hoofd. Dat getuigde de wetsdokter gisteren tijdens het assisenproces tegen de 49-jarige Georges Callewaert. Hij staat voor het West-Vlaamse hof van assisen terecht voor de moord, maar ontkent. Zowel het slachtoffer als de beschuldigde werkten als informant van de politie.
Volgens wetsdokter Paul Theunynck, die destijds de lijkschouwing uitvoerde op het lichaam van Yves Defoche, werden geen sporen van een aanrijding met een personenwagen gevonden. Op het lichaam van het slachtoffer werden enkel vijf schotwonden teruggevonden, geen breuken of bloeduitstortingen. De verdediging wees de jury erop dat dit niet logisch is, gezien er wordt volgehouden dat de dader eerst op het slachtoffer zou zijn ingereden. De expert meent dan ook dat een eventuele aanrijding zeer licht moet zijn geweest.
Informant
Inspecteurs Piet Nollet van de federale politie in Kortrijk en Daniël Renard van de politie Menen kwamen meer uitleg geven over de rol die zowel het slachtoffer Yves Deforche als beschuldigde Georges Callewaert speelden als informant van de politie.
De voorzitter zal vandaag een nieuwe agenda voor het verloop van het proces voorleggen. Mogelijk worden de pleidooien verschoven naar het begin van volgende week. De burgerlijke partijen, het openbaar ministerie en de verdediging zouden dan vrijdag een extra dag krijgen om hun pleidooi voor te bereiden.
Bron: Het Laatste Nieuws | 20 September 2005
Slachtoffer was betrouwbaar informant
Commissaris Demeestere lichtte gisteren tijdens het assisenproces de persoonlijkheid van slachtoffer Yves Deforche toe. Negen jaar geleden werd de politie-informant neergeschoten door Georges Callewaert (49) uit Menen. De beschuldigde blijft ontkennen.
«Deforche was een goede leerling. Na zijn humaniora ging hij bij de marine in Sint-Kruis. Na vier jaar stopte hij omdat de zeereizen vooral voor zijn vrouw moeilijk lagen. Hij werd nadien mecanicien, verkoper van parfums, wapens en huishoudtoestellen, en hij was ook werkzaam op een douanekantoor. In 1978 scheidde hij van zijn vrouw. Tussen 1985 en 1991 liep hij drie veroordelingen op voor in totaal ruim vijf jaar cel. Na zijn gevangenschap vond hij geen werk meer. Hij wilde kappen met zijn verleden en werd politie-informant.
Deforche genoot aanzien in het milieu wegens zijn wapenkennis. Hij werd tipgever van de BOB van Veurne. Hij genoot ervan dat hij beschouwd werd als een professioneel informant. Hij was vlot in de omgang, maar slechts weinig mensen beschouwde hij als vrienden. Hij hield afstand», zei commissaris Demeestere.
Er is in deze debatten veel gesproken over de politieoorlog tussen de toenmalige BOB, een afdeling van de rijkswacht, en de gerechtelijke politie. "Wat is nu de waarheid?", wilde de advocaat van Callewaert weten. "Die politieoorlog mag men niet overroepen", getuigde Paul Vandurmen van het Comité P, dat de politiediensten controleert.
Bron: Het Laatste Nieuws | 21 September 2005
Hugo Coveliers opgeroepen als getuige
De verdediging van Georges Callewaert (49), die voor het West-Vlaamse hof van assisen terecht staat voor moord op politieinformant Yves Deforche (49) op 3 mei 1996 in Menen, heeft senator Hugo Coveliers opgeroepen als getuige. De verdediging wil hem horen over een parlementaire vraag die hij destijds stelde over het dossier.
Tijdens de achtste procesdag werd onderzoeksrechter Marc Allegaert gehoord. Hij vertelde hoe de speurders bij de beschuldigde zijn terecht gekomen. Dat kwam onder meer door het verband met de diefstal van een lading parfum enkele weken eerder. Callerwert werd voor de moord ook in de buurt opgemerkt met een pruik op.
De magistraat bekende dat er in het onderzoek wat communicatiestoornissen waren tussen de rijkswacht en de gerechtelijke politie, maar ontkende dat er dwang werd uitgeoefend bij het verhoor van Lucia De Neef, de toenmalige vriendin van Callewaert, en zijn zoon Anthony.
Verder werd stilgestaan bij de moraliteit van het slachtoffer. Yves Defoche had een gewone jeugd. Vader was mechanicus, moeder verzorgde het huishouden. Op aandringen van zijn vader begon hij op zijn achttiende een carrière bij de marine. In 1968 werd zijn zoon geboren. Drie jaar later verliet hij het leger. Daarop kende hij zes verschillende werkgevers. Hij was onder meer automecanicien, zelfstandig verkoper, verkoper van wapens en bediende in een douaneagentschap.
In 1977 bedreigde hij zijn echtgenote met een wapen en loste daarbij vermoedelijk accidenteel een kogel. Het gezin kende in die periode huwelijksmoeilijkheden. In 1978 werd het huwelijk verbroken en trok Deforche in bij Rosanne Van Quathem. Vanaf 1985 kwam het slachtoffer regelmatig met het gerecht in contact. Hij liep celstraffen op voor verboden wapendracht, heling en voor zijn aandeel in een gewapende overval op zijn werkgever. In 1992 kwam hij bij na 25 maanden cel. Nadien vond hij geen werk meer. Rond die periode begon hij de politiediensten te tippen.
De verdediging heeft nog vier extra getuigen laten dagvaarden ter verdediging van Callewaert. Onder hen senator Hugo Coveliers. Hij stelde destijds over het dossier een parlementaire vraag.
Bron: Het Nieuwsblad | 21 September 2005
Hugo Coveliers getuigt vandaag
Senator Hugo Coveliers uit Antwerpen is deze namiddag door de verdediging van Georges Callewaert opgeroepen als extra getuige. Mr. Frank Scheerlynck heeft namens de verdediging met positief gevolg die vraag gericht aan de assisenvoorzitter.
Tijdens de debatten is er al veel te doen geweest rond de politieoorlog, nl. de strijd tussen de BOB en de gerechtelijke politie. Callewaert zegt dat hij daarvan de dupe is. Enkele jaren geleden heeft Coveliers, als toenmalig justitiespecialist van de VLD, een parlementaire vraag over dit dossier heeft gesteld. Hij had het daarin specifiek over de politieoorlog.
Bron: Het Laatste Nieuws | 22 September 2005
Callewaert weigerde elk gesprek met psychiater
Dr. Roger Deberdt, de éminence grise onder de gerechtspsychiaters, kwam gisteren getuigen over de geestestoestand van Georges Callewaert, de man die in het hof van assisen terecht staat voor de dood van politie-informant Yves Deforche.
Veel over Menenaar Georges Callewaert kon de arts niet meedelen aan de jury, want de beschuldigde boycotte elk gesprek met de psychiater. Hij vond deze gesprekken overbodig omdat hij toch onschuldig was.
"Toen ik hem in de gevangenis ging opzoeken, zette Callewaert zich in een hoek van de kamer op een stoel met zijn rug naar mij. Hij weigerde elke medewerking en antwoordde niet op mijn vragen. Hij maakte zich bovendien druk en zei dat hij klacht zou indienen. Toen ik hem later een tweede maal ging opzoeken, zei hij dat dit tweede gesprek ook nutteloos was, maar hij toch vriendelijk genoeg was mij dat te komen zeggen. Het weigeren van medewerking gebeurt zelden. Ik heb het in mijn lange loopbaan maar driemaal meegemaakt", meldde psychiater Deberdt.
Grootste gangster
Callewaert had hoe dan ook een hoge dunk van zichzelf, wist zijn gewezen vriendin Cathy Hanson te vertellen. "Hij provoceerde graag de politiemensen. Hij dacht dat hij de grootste gangster van de wereld was en niet te pakken was. Hij besefte ook de draagwijdte van zijn daden niet", vertelde ze aan de jury.
Bron: Het Laatste Nieuws | 22 September 2005
Georges Callewaert werkte psychiater Deberdt tegen
Voor het assisenhof van West-Vlaanderen heeft gerechtspsychiater Roger Deberdt gisteren zijn advies over Georges Callewaert (49) gegeven. Deberdt bezocht Callewaert, beschuldigd van de moord op politie-informant Yves Deforche op 3 mei 1996 in Menen, twee keer in de gevangenis. Telkens weigerde de beschuldigde mee te werken aan het onderzoek.
Deberdt verklaarde dat hij geen verslag heeft kunnen opmaken omdat Callewaert elke medewerking weigerde. Als reden voor zijn gedrag motiveerde de man dat hij onschuldig is. "Een dergelijke weigering heb ik in mijn loopbaan nog maar een drietal keer meegemaakt", aldus Deberdt.
De gerechtspsychiater schetste een algemeen beeld van een psychopaat voor de jury. Volgens hem zijn het mensen die vaak zeer goed hun rechten kennen en ze ook gebruiken. Doorgaans kennen ze ook bijzonder goed hun dossier.
Eerder die dag werd de moraliteit van de beschuldigde belicht door Tony Van Hoecke van de federale politie in Kortrijk. De opmaak van het moraliteitsverslag verliep ook niet zonder slag of stoot. Zowel de moeder van de beschuldigde, zijn echtgenote als zijn zoon weigerden na overleg met Callewaert om verklaringen af te leggen over het karakter van de man. Callewaert zelf weigerde eveneens over zijn familie, beroepsleven, vrienden en relaties te praten.
Georges Callewaert kwam op zijn dertiende voor het eerst in contact met het gerecht na een diefstal. Nadien volgden nog diverse feiten, waaronder bromfiets- en autodiefstallen. Zijn moeder zou haar zoon steeds hebben beschermd.
Cathy Hanson, die een tiental jaren een relatie had met Callewaert, kwam getuigen dat haar ex-vriend het een spel vond om de politie te provoceren. Volgens haar besefte hij de draagwijdte van zijn daden niet.
Bron: Het Nieuwsblad | 22 September 2005
Getuigenis Coveliers sluit debatten af
Met onder meer de getuigenis van de Antwerpse senator Hugo Coveliers zijn gisteren de debatten gesloten in het proces van Georges Callewaert (49) voor het West-Vlaamse assisenhof. Callewaert wordt beschuldigd van de moord op de 49-jarige politie-informant Yves Deforche in Menen op 3 mei 1996. Volgens het openbaar ministerie doodde Callewaert het slachtoffer omdat die hem had verklikt. Maandag starten de pleidooien.
Senator en advocaat Hugo Coveliers beklemtoonde meermaals dat hij enkel door de verdediging over het dossier was geïnformeerd. Het dossier zelf heeft hij nooit gezien. Bovendien was hij ook geen getuige van de feiten in het dossier.
De verdediging wou de parlementariër ondervragen over de werking van de senaatscommissie georganiseerde misdaad. Daarin stelde Coveliers destijds een vraag over de politie-informanten aan de toenmalige minister van Justitie Stefaan De Clerck.
"Ik stelde die vraag destijds op aangeven van de toenmalige advocaten van Georges Callewaert", getuigde Coverliers. Het werk van de senaatscommissie leidde later tot de basis van de wet op de informanten, de bescherming van de getuigen en de bijzondere opsporingsmethodes.
Politiediensten vechten
Assisenvoorzitter Alain Smetryns kwam enkele keren tussenbeide toen de verdediging poogde uit de mond van haar getuige te laten zeggen dat het onderzoek misschien niet correct werd gevoerd.
De kroongetuige van de verdediging besloot met de bevestiging dat diverse politiediensten destijds om de eer vochten voor een dossier. Voor het geld moesten ze het niet doen, want ze verdienden evenveel.
Na Coveliers werd ook nog een computerdeskundige gehoord over het manueel wijzigen van de datums op bepaalde processen-verbaal in het dossier.
De man zei dat de informaticasystemen van die tijd niet vergelijkbaar waren met deze van vandaag. Ze werkten veel stroever, waardoor er soms nog manueel werd verbeterd.
Vandaag is rustdag in het proces. Maandag wordt de jury uitgerust opnieuw verwacht voor de pleidooien. Die zullen starten na het voorlezen van een tussenarrest. De verdediging van Callewaert diende immers 52 bladzijden besluiten in over de schending van de rechten van de verdediging.
Volgens advocaat Frank Scheerlynck wordt daarin onder meer geargumenteerd dat het dossier valse pv's bevat. Vermoedelijk zal het proces nog tot dinsdag duren.
Bron: Het Nieuwsblad | 23 September 2005
Ex-vriendin slaat, zoon zalft Assisenproces tegen Georges Callewaert sleept zich voort
Het proces tegen de 49-jarige Georges Callewaert, die ervan beschuldigd wordt op 3 mei 1996 de toen 49-jarige Menenaar Yves Deforche in de grensstad te hebben vermoord, sleept zich voort. Callewaert blijft een vedettenrol opeisen, al wankelde zijn zelfzekerheid even toen zijn laatste ex, Lucia De Neef, kwam getuigen. Zoon Anthony daarentegen wijzigde zijn vroegere verklaringen ten voordele van zijn vader.
Zonder schroom nam Lucia De Neef, die drie jaar een verhouding had met Georges Callewaert, plaats op de getuigenstoel. Al was ze er, wat de toekomst betreft, niet gerust in. Zij was het immers die in oktober 1996 Georges zowat aan de galg praatte. Voor het hof wilde het dametje dan ook niet hardop haar woonplaats en beroep kenbaar maken. Ze moest enkel haar identiteitskaart voorleggen. Met haar getuigenis bracht ze Callewaert in nauwe schoentjes. De voorzitter confronteerde haar met het feit dat ze toxicomane was geweest. "Ik heb zo'n beetje van alles geproefd," gaf Lucia toe, "maar dat is verleden tijd."
Sterke persoonlijkheden
De voorzitter wilde weten hoe haar relatie met Callewaeert tot stand kwam. "Ik denk dat het echt begon in 1993," wist de getuige, "We hadden elk ons appartement, maar hij sliep geregeld bij mij. We hadden allebei een sterk temperament. Georges wilde mij kneden en dat veroorzaakte heel wat conflicten. Ik voelde me voortdurend bedreigd. Hij liet me zelfs schaduwen. Als het me te veel werd, dronk ik.”
Samen met Georges pleegde Lucia diefstallen. Dat stoorde haar niet want ze waren verliefd op elkaar. Dat er wederzijds op tijd slagen werden uitgedeeld gaf Lucia grif toe. Callewaert sloeg volgens haar voor de domste dingen. "Ik mocht soms niet naar andere mensen kijken of 't was van dat." Maar ook zij kende er wat van. Tot Georges naar Spanje vluchtte. "Ik wilde nog in de spiegel kunnen kijken en daarom ging ik naar de politie," vertelde Lucia. "Werd er een deal gesloten?" wilde de voorzitter weten. "Nee, ik ben naar hen toegegaan en heb gezegd dat ik alles wat ik over Georges wist, zou vertellen." En dat deed ze dan ook grondig. De diefstallen en overvallen van haar ex bracht ze aan het licht maar vooral over de moord op Deforche was ze formeel.
"Hij vertelde de avond van de misdaad dat hij Deforche had gedood," klonk het. "Hij had hem opgewacht op het einde van de garageweg, reed hem dan aan, stapte uit en vuurde. Deforche vroeg nog om vergiffenis maar Georges schoot naar zijn zeggen zijn lader leeg in diens hoofd." De verdedigers van Callewaert voelden dat hun cliënt in het nauw werd gedreven en gingen in de tegenaanval. Toen ze suggereerden dat getuige nu de gevolgen droeg van haar drank- en drugverleden, klapte Lucia dicht.
"Ik antwoord niet meer," stelde ze, "Veroordeel mij maar onmiddellijk in zijn plaats." Callewaert deed er nog een schep bovenop. "Ik ken dat mens," zei hij, "ge geraakt er nergens mee. Ooit probeerde ze me te doden met mijn eigen wagen." Lucia verliet de getuigenstoel met de woorden: "Bij Georges heeft het systeem gefaald. Hij glipt altijd tussen de mazen van het net. Hij dirigeert de rechtbank en leidt de debatten."
Op verjaardag voor assisen
Precies op zijn 28ste verjaardag diende Anthony, zoon van Georges Callewaert, voor het assisenhof te verschijnen. Hij is bediende, ziet er keurig uit, en wil vooral niet meer worden herinnerd aan het vroegere leven met zijn vader. "Ik moet hier verschijnen op mijn verjaardag en het voelt alsof ik zelf word veroordeeld," klonk het.
"Ik heb een vriendin waarvan ik hou, ik hou ook van mijn moeder en van mijn werk en ik heb vrienden. Ik heb niets anders te zeggen." De jongeman, die eertijds verklaarde dat zijn vader hem had gezegd dat hij de moord op Deforche had gepleegd, trok zijn woorden weer in, veranderde zijn verklaring nog eens voor de onderzoeksrechter en wijzigde die ter zitting nog maar eens. Hij had naar zijn zeggen bekend onder druk. Het werd hem te veel en snikkend verliet hij de rechtszaal. Maar ook de tot dan toe stoere Callewaert werd huilend weggeleid. Het was even stil bij jury en publiek.
Getuige met geheugenverlies
Typerend voor het proces was het getuigenis van Daniël Renard van de politie van Moeskroen. Hij was negen jaar geleden de runner van Callewaert, die bij hem met zijn tips terecht kon. Het opfrissen van de feiten werd een moeilijke zaak tijdens de zitting. Het begon al toen de voorzitter wilde weten of getuige Deforche kende van voor de feiten. "Ik denk het niet," klonk het voorzichtig.
De voorzitter trok de wenkbrauwen op. "Ik heb hier een pv van een jaar voor de feiten waarin je schrijft dat Sclabby verklikt werd door een zekere Deforche uit Menen." Getuige zweeg. Wat de voorzitter niet lukte, probeerde dan maar meester Scheerlinck. Ook hij ving bot tot hij uitpakte met de woorden: "Hebt u ooit gezegd: 'Op basis van wat ik weet, heb ik in mijn binnenste de mening dat Callewaert niet bij de zaak Deforche betrokken is.'? "Dat herinner ik me heel goed," was het verrassende antwoord. Het hof en de jury moesten het er nog maar eens mee doen.
Bron: Krant van West-Vlaanderen | 23 September 2005
Jury valt van de ene verbazing in de andere
Het wordt voor de juryleden, die moeten oordelen over de schuld of onschuld van Georges Callewaert uit Moeskroen, een zware klus. Callewaert staat al twee weken terecht voor het assisenhof van West-Vlaanderen in Brugge. Hij wordt beschuldigd van moord op de 49-jarige Meense BOB-tipgever Yves Deforche, die op 3 mei 1996 werd gedood. Zowat elke dag komen de juryleden voor nieuwe verrassingen te staan. Vooral de manier waarop het onderzoek werd gevoerd, zaait verwarring.
Al twee weken sleept het proces van de 49-jarige topcrimineel Georges Callewaert aan. Getuigen komen en gaan, of komen helemaal niet. Alleen vaststellingen van waar en hoe Yves Deforche werd gedood zijn een onbetwistbaar feit. De rest zijn woorden, gissingen, vergissingen en halve waarheden. Dat BOB en rijkswacht elkaar tijdens het onderzoek, in het begin althans, voor de voeten liepen en voor elkaar informatie achterhielden, kwam tijdens de debatten geregeld naar voor. Vooral de wedersamenstelling, zonder eventuele dader, leek een improvisatie eerste klas.
Hier durfden de experts het zelfs aan om elkaar tegen te spreken. Zo kon dokter Theuninck zich vinden in de thesis dat Deforche, voor hij werd afgemaakt, door een wagen werd aangereden. Even later achtte Ir. Piepers het onmogelijk dat de stervormige inslag op de voorruit door het slachtoffer kon zijn veroorzaakt. Al had hij dat vroeger anders verklaard...Wat er ook van zij, Callewaert en zijn verdedigers hoorden het graag zeggen en hoe langer het proces duurde, hoe meer verwarring er heerste.
Emotie
Toch was er nog plaats voor enige emotionele momenten. Die waren er toen Lucia De Neef, de ex van Callewaert, kwam getuigen, maar vooral ook als zijn zoon Anthony (28) in de getuigenstoel plaatsnam. De Neef kwam vertellen wat van haar werd verwacht. Georges Callewaert was drie jaar haar minnaar. Het was een verhouding met ups maar vooral downs. Het dametje zei wel dat ze bang was voor Callewaert, maar dat liet ze niet merken. Net als in haar vroegere verklaringen bleef ze volhouden door te stellen dat Georges Callewaert de moordenaar was van Yves Deforche. Hij had het haar namelijk zelf gezegd. De liefde was toen al een tijdje over en Lucia wilde met een schone lei herbeginnen.
Callewaert hield zich tijdens het hele verhoor gedeisd en liet het dit keer aan zijn raadsman over om enkele bijkomende vragen te stellen, wat hij bij de andere getuigen liever zelf deed. De vroegere geliefden stonden dit keer voor het assisenhof figuurlijk lijnrecht tegenover elkaar. Het was een pijnlijk moment.
Maar de emoties kwamen het meest op toen Anthony begon, de zoon die Georges Callewaert heeft met zijn eerste vrouw Myriam Lemeire. Al geruime tijd hadden vader en zoon geen contact meer met elkaar gehad, er was blijkbaar wat in te halen. Toch begon Anthony nogal koeltjes aan het verhoor. "Vader was niet veel aanwezig naar ik me herinner," begon hij.
"Het is mijn moeder die me heeft opgevoed en zij heeft van mij gemaakt wie ik nu ben." Anthony had zijn vader anders niets te verwijten want die was naar zijn zeggen nooit kwaadaardig tegenover hem of zijn moeder. Zijn vader kende hij slechts van in de peutertijd, later verbleef hij meestal in de gevangenis. Anthony, die nu bediende is, diende zijn leven te herpakken en dat deed hij blijkbaar met succes. Callewaert besefte schijnbaar wat hij de jongen had aangedaan en zat wenend op de beklaagdenbank.
Maar waar Anthony aan de onderzoeksrechter had verklaard dat zijn vader hem had verteld dat hij Deforche had gedood, wijzigde hij voor het hof en de jury die versie. "Ik werd onder druk gezet om dat indertijd te verklaren," was zijn uitleg. Anthony trok wenend de zaal uit, Georges Callewaert werd huilend weggeleid.
Onderzoek liep stroef
Dat er een stoet aan politiemensen op de getuigenstoel diende plaats te nemen, was verder te wijten aan het feit dat heel wat verhoren werden afgenomen, alsook dat aanvankelijk drie diensten in de zaak betrokken waren. Eerst waren er twee rijkswachters uit Veurne, voor wie Deforche de tipgever was. Ook de BOB van Roeselare en de collega's van Kortrijk waren present. Als onderzoeksrechter Marc Allegaert ten tonele verscheen, waren de Veurnse rijkswachters al ten huize Rosanne Vanquathem, vriendin van wijlen Yves Deforche. Daar bewaarde Deforche zijn notities en die waren erg gedetailleerd en gestoffeerd met gegevens over nog lopende zaken.
"Bij Vanquathem voelden we ons niet gemakkelijk," vertelde de onderzoeksrechter. "Van D'Huynslaeger (inmiddels al overleden, jv) zou daar beslissen wat werd meegenomen en wat niet. Ik vond dat niet normaal. Ik heb dan ook geëist dat de stukken op mijn diensten zouden worden neergelegd. Dat is ten slotte gebeurd maar het heeft heel wat moeite gekost. De band tussen de huisgenoten van Deforche oversteeg zichtbaar het professionele en ook dat zon me niet. Maar om humanitaire overwegingen heb ik Veurne getolereerd. En het was ook een meerwaarde om informatie te bekomen."
Waar de verdediging telkens weer de 'politieoorlog' die er toen heerste in de verf wilde zetten, bracht de onderzoeksrechter alles terug tot de ware proporties. Ook Paul Verdurmen van het Comité P was ervan overtuigd dat de problemen die er tussen BOB en rijkswacht geweest waren, te veel werden uitvergroot. Verrassing echter toen bleek dat de verdediging nog enkele bijkomende getuigen wenste te dagvaarden waaronder...Hugo Coveliers. En als er iemand thuis is in een mank lopende samenwerking bij de politiediensten, is hij het wel. De debatten worden vandaag vrijdag geschorst en maandag verder gezet. Zo krijgen de juryleden nog een weekend rust en dat zullen ze goed kunnen gebruiken.
Bron: Krant van West-Vlaanderen | 23 September 2005
Vandaag beslist assisenhof over schuld of onschuld Callewaert
Als er zich geen hindernissen meer voordoen, weet Georges Callewaert (49) uit Menen vanavond of de jury van het assisenhof hem al dan niet schuldig bevindt aan de moord op politieinformant Yves Deforche.
Bij de start van de maandagzitting las de voorzitter een tussenarrest voor waarin hij stelde dat de rechten van de verdediging in dit proces niet geschonden zijn en er dus geen sprake kan zijn van schorsing van deze zaak. Mr. Frank Scheerlynck had bijna vijftig bladzijden conclusies ingediend waarin stond dat het dossier onvolledig was en brieven aan de onderzoeksrechter ontbraken. De voorzitter noemt de opmerkingen irrelevant en wees dus alle argumenten van de hand, zodat de zaak kon worden voortgezet.
Burgerlijke partij
Elke partij krijgt voorafgaand aan de beraadslaging de tijd om zijn stelling naar voor te brengen. Voor de burgerlijke partijen is het duidelijk dat Callewaert, die een gepatenteerd leugenaar is, die moord heeft gepleegd. Zij vragen dan ook de bevestiging van het arrest van drie jaar geleden, waarbij Callewaert bij verstek
levenslange opsluiting kreeg voor die moord. Procureur-generaal Ermelinda Vanhorenbeeck noemt Callewaert eveneens een leugenaar. Het is haar bovendien opgevallen dat zoon Callewaert op geen enkel moment naar zijn vader keek tijdens zijn getuigenis. «Ik denk uit schaamte en misprijzen», zei ze.
De advocaten van Callewaert pleiten onvoorwaardelijk voor de vrijspraak. «Die zaak stinkt, en de politie weet maar al te goed waarom. Men was aan het varen en wist dat men de verkeerde richting uitging. Maar alle werk de prullenmand ingooien, dat kon niet, dus is men koste wat het kost doorgevaren. Het resultaat is dat hier een onschuldig man voor jullie zit», spraken ze tot de jury. Vandaag volgen nog de replieken, en dan kan de jury zich terugtrekken voor de beraadslaging.
Het Laatste Nieuws | 27 September 2005
Verdediging vraagt vrijspraak voor Callewaert
In het proces tegen de 49-jarige Georges Callewaert voor het West-Vlaamse hof van assisen zijn maandag op de elfde procesdag de pleidooien gestart. Dat gebeurde na voorlezing van een tussenarrest? waarbij het hof de argumenten weerlegde die de verdediging aanbracht om het proces nietig te verklaren. Het hof oordeelde dat de rechten van de verdediging niet werden geschonden. Callewaert staat in Brugge terecht voor moord op de 49-jarige politieinformant Yves Deforche
Ook een laatste procedurekwestie, aangebracht door de verdediging, werd uit de weg gegaan. Eén van de assessoren werkte ooit in een advocatenkantoor dat door de beschuldigde werd geconsulteerd. Rechter Liesbeth Macours werkte echter nooit in zijn zaak.
Meester Jacques Tremmerie, die optreedt voor de moeder en zoon van het slachtoffer, opende de pleidooien. De advocaat begon met de aandacht op het slachtoffer te vestigen. "Hij was geen doetje", bekende de raadsman. "Hij werd veroordeeld, maar hij had ook goede kanten", pleitte meester Tremmerie.
Meester Wim Mispreuve wees de jury nog eens op de persoonlijkheid van de beschuldigde. "Hij speelt zelf de advocaat, hij noemt de onderzoekers frauduleus en onbekwaam", luidde het. "Hoe dan ook is hij intelligent. Hij is het brein met een groot geheugen en niet de meeloper. Hij studeerde in de Franse gevangenis rechten en criminologie. Hij is ook sluw en probeert de onderzoekers steeds een stap voor te zijn. Daarenboven heeft hij ook een gevoel voor show."
Mr. Steven Vancraeyveldt had het over de pogingen van de beschuldigde om het proces te dwarsbomen. Volgens hem wijst ook de houding van Callewaert na de feiten in zijn richting: "Vluchtgedrag is schuldgedrag!"
Openbare aanklager
Openbaar aanklager Ermelinde Vanhorenbeeck overliep de akte van verdediging en haalde er voor haar enkele onjuistheden uit. "We moeten de verdediging dus niet teveel geloven." Ze overliep daarop haar versie van de feiten in een dossier waar ze al negen jaar aan werkt. Ze besloot dat Callewaert er enkel alles aan doet om het dossier onnodig complex te maken.
"Hij wil dat wie moet oordelen de hoofd- en bijzaken niet meer kan scheiden. Maar er is voor mij geen twijfel meer. Hij is niet de zondebok die door de politiediensten werd opgeofferd in een oorlog die enkel in zijn hoofd bestond."
De verdediging
Meester Bart Herman keerde naar eigen zeggen terug naar de essentie, de schietpartij, zelf. Volgens de verdediging zijn de eerste verklaringen van de getuigen de belangrijkste. De advocaat haalde diverse details aan die nooit het onderwerp waren van het onderzoek of waar weinig aandacht aan werd besteed. Het onderzoek zou uiteindelijk volledig in de richting van Georges Callewaert gevloeid zijn door het zesde zintuig van één van de speurders. De rest werd uit het oog verloren. Hoe verder in het onderzoek, hoe meer Callewaert moest hangen.
Meester Frank Scheerlynck ging nog dieper in op de elementen in het dossier die nooit werden onderzocht. "Maar de feiten zijn verschrikkelijk en dus hadden de speurders een dader nodig. Callewaert was daarbij alleen een gemakkelijkheidsoplossing. Hij was immers maar een crimineel van lager niveau.
Omdat mr. Frank Scheerlynck overtuigd is van de onschuld van zijn cliënt, kondigde hij aan niet te zullen pleiten over de strafmaat. "Vrijspraak of niets, luidde het.
Het Nieuwsblad | 27 September 2005
Callewaert schuldig aan moord: levenslang gevorderd
De jury van het hof van assisen van West-Vlaanderen heeft de 49-jarige crimineel en politie-informant Georges Callewaert uit Menen schuldig bevonden aan de moord op Yves Deforche uit Menen. Het openbaar ministerie vorderde daarop levenslange opsluiting.
De feiten hadden op 3 mei 1996 plaats in een garagecomplex in Menen. Deforche werd er afgemaakt met vijf kogels omdat hij Callewaert zou verklikt hebben bij de politie in verband met een parfumdiefstal. Na ruim twee weken van debatten en een laatste pleidooi van Callewaert zelf, vond de jury argumenten genoeg om Georges Callewaert schuldig te verklaren. Drie jaar geleden werd Callewaert, die toen op de vlucht was, door het assisenhof in Brugge tot levenslange opsluiting veroordeeld bij verstek.
Zestien maanden geleden kon hij worden gevat in Frankrijk en hij werd aan ons land uitgeleverd, met een nieuw assisenproces tot gevolg. "Maar het zijn zestien maanden dat ik onschuldig in voorarrest heb gezeten", zei hij tegen de jury. "Mijn moeder, die 80 jaar is, is ziek maar spreek mij daarvoor niet vrij. Spreek mij vrij omdat je overtuigd bent van mijn onschuld."
Callewaert maakte gretig gebruik van zijn recht op het laatste woord. Drie uur sprak hij de jury toe. "Ik ben geen leugenaar en het onderzoek is slecht gevoerd. Ik werd opgespoord voor de parfumdiefstal en had me verscholen in een flat aan de kust. Ik was dus al voor de moord op de vlucht. Diverse personen wilden bewijzen dat ik 6 dagen voor de moord gezien was met een pruik op. Dat is nonsens. Ik ben er ingeluisd. Als men het toch had gemunt op een witte bestelwagen met Franse nummerplaat, wel, getuige Douglas Vandenbroucke had ook zo'n witte bestelwagen."
Na enkele uren beraadslagen bevond de jury Callewaert schuldig aan moord op Deforche. De beraadslaging over de strafmaat zelf was bij het drukken van de krant nog aan de gang.
Bron: Het Laatste Nieuws | 28 September 2005
Beschuldigde pleit zelf drie uur lang
Is de 49-jarige Georges Callewaert schuldig aan de moord op de 49-jarige politie-informant Yves Deforche op 3 mei 1996? Dat is de vraag waarover de jury voor het West-Vlaamse assisenhof zich gisteren in de vooravond boog.
De jury aanhoorde maandag en dinsdag urenlang de pleidooien van de burgerlijke partijen, het openbaar ministerie, de verdediging en de beschuldigde zelf. Callewaert nam dinsdag zelf drie uur de tijd om de vijf vrouwen en zeven mannen van de jury te overtuigen van zijn onschuld.
De burgerlijke partijen en het openbaar ministerie hamerden er gistermorgen nog eens op dat er geen twijfel kon bestaan over de schuld van Callewaert. Er zijn voldoende aanwijzingen in het dossier, beweerden ze.
Het pleidooi van verdedigers Bart Herman en Frank Scheerlynck was één lange opsomming van onderzoekssporen die volgens hen niet of onvoldoende werden onderzocht. Volgens de advocaten is er geen bewijs tegen hun cliënt. Aangezien Deforche politie-informant was, had hij volgens de verdediging ook andre vijanden.
Beschuldigde Georges Callewaert hield gisternamiddag zelf nog een drie uren durend pleidooi voor zijn vrijspraak. Bij het ter perse gaan gisteravond moest de jury nog beraadslagen over de schuldvraag.
Bron: Het Nieuwsblad | 28 September 2005
Levenslange opsluiting voor Georges Callewaert
Callewaert (49) uit Menen heeft, net als in 2002 toen hij bij verstek werd veroordeeld, ook nu levenslange opsluiting aan zijn been. De man bleef ook dinsdagavond na zijn veroordeling volhouden dat hij onschuldig is. De jury, die meer dan twee weken de debatten met aandacht volgde, had er een andere mening over.
Callewaert is schuldig bevonden aan de moord op politie-informant Yves Deforche uit Menen, feiten die negen jaar geleden werden gepleegd in een garage in Menen. Deforche werd afgemaakt met vijf kogels. De speurders vermoedden van in het begin dat de gevluchte Callewaert schuldig was. Hij zou uit wraak
geschoten hebben omdat Deforche hem zou verklikt hebben in verband met een parfumdiefstal.
In zijn laatste woord, dat méér dan drie uur duurde, deed Callewaert er alles aan om op tegenstrijdigheden in het dossier te wijzen. Toch kreeg hij levenslange opsluiting. In de praktijk betekent dit dat hij minstens twaalf jaar in de gevangenis zal moeten blijven. Zijn advocaat Frank Scheerlynck is ontgoocheld: "De jury heeft er vier uur over gedaan om te oordelen over zo'n complex dossier, verspreid over 36 kaften. Dat lijkt me weinig. Maar, ik leg me neer bij het verdict, ook al heb ik het daar als advocaat moeilijk mee. Ik geloof nog altijd in de onschuld van mijn cliënt."
Bron: Het Laatste Nieuws | 29 September 2005
"U hebt mij veroordeeld, maar ik ben onschuldig!" Levenslang voor Georges Callewaert voor moord op Menenaar
Voor het hof van assisen in Brugge werd, na een meer dan veertien dagen durende marathonzitting, topgangster Georges Callewaert veroordeeld tot levenslange opsluiting. Hij zou op 3 mei 1996 de 49-jarige Meense tipgever Yves Deforche hebben vermoord.
In een wanhoopspoging om alsnog het vel van hun cliënt te redden, hadden de verdedigers van Georges Callewaert in extremis nog een viertal getuigen laten oproepen. Een daarvan was inmiddels overleden en een andere kwam niet opdagen. Wie er wel was, was senator Hugo Coveliers, die eertijds aan toenmalig minister van Justitie Stefaan De Clerck, een parlementaire vraag had gesteld omtrent de werking van de verschillende politiediensten.
Coveliers gaf de verdedigers niet wat ze wilden. Hij antwoordde wel gewillig op de gestelde vragen, maar hield zich toen het over de zaak-Callewaert ging, op de vlakte. "Over deze zaak wist ik niets," aldus de senator. "Ik was de spreekbuis van de toenmalige verdedigers van Callewaert, meesters Vansteenbrugge en Mussche."
Gerechtspsychiater Roger Deberdt kon evenmin veel bijbrengen in de zaak want Callewaert had bij de confrontatie niets te vertellen gehad en was zelfs ostentatief met de rug naar de psychiater gaan zitten. Op vraag van de voorzitter hield Deberdt dan maar een uiteenzetting over psychopatie en toerekeningsvatbaarheid. Opnieuw een maat voor niets wat het onderzoek betrof.
Tal van schijnmanoeuvres
Dat de voorzitter vrijdag een snipperdag inlaste, had zo zijn redenen. Donderdag werd hij immers naar huis gestuurd met een resem bezwaren omtrent het onderzoek die door de verdedigers van Callewaert werden ingediend. Toen op maandag de debatten weer werden geopend, bleek het hof zijn huiswerk goed te hebben gemaakt. Dat Callewaert geen eerlijk proces zou hebben gekregen, werd van tafel geveegd.
In een veertien bladzijden tellend tussenarrest werd het verzoek van de verdediging dan ook afgewezen. Maar het was nog niet gedaan. Meester Scheerlinck toverde nog een document boven waarin de naam van assessor Liesbeth Macours werd gelinkt aan het kantoor Dhulst, waarvoor ook meester Carl Vereecke werkte. Hij zou ooit door Callewaert zijn geraadpleegd. Ook hier ging het hof niet op in. Macours bleek in de zaak niet te zijn tussengekomen en Scheerlinck drong dan maar niet verder aan.
De drie verdedigers van de burgerlijke partijen wilden een oplossing voor de zaak die al negen jaar aansleepte. De familie van het slachtoffer kreeg ook nog niet echt de kans om de dood van haar verwante te verwerken.
"Hij lijkt charmant, maar is dominant"
Meester Jacques Tremmerie stelde het slachtoffer voor als 'geen doetje, maar toch een sociaal voelend man die de maatschappij hielp bij het oplossen van misdrijven.' "Callewaert daarentegen toont zich charmant maar is manipulatief en dominant," vulde meester Mespreuve aan. Raadsman Vancraeyveldt maande de juryleden aan de 23 kaften na te kijken en te constateren dat Callewaert een dwingeland is die terreur probeert te zaaien.
"Door te vluchten bekende hij schuld," stelde hij. Openbaar aanklager Ermelinde Vanhorenbeeck betwistte de akte van verdediging en vond de confrontatie tussen vader en zoon typerend. "Anthony keek tijdens het hele getuigenis zijn vader niet aan," merkte ze op. "Ik denk dat het was uit schaamte en misprijzen."
De verdedigers van Callewaert pakten uit met een gedegen betoog. Scheerlinck besloot als volgt: "Wij zijn voor honderd procent zeker van de onschuld van onze cliënt in deze zaak. Indien het toch tot een veroordeling komt, zullen we niet meer pleiten rond de strafmaat." Na de replieken nam Callewaert nog maar eens drie (!) uur het woord. De jury deed daar nog eens vijf uur bovenop om tot de conclusie te komen dat beklaagde schuldig was. Dinsdagavond om 23 u. viel dan het verdict. De jury en het hof beslisten dat beklaagde veroordeeld wordt tot levenslange opsluiting. Een aangeslagen Callewaert stelde daartegenover: "U hebt mij veroordeeld, maar ik ben onschuldig!"
Bron: Krant van West-Vlaanderen | 30 September 2005
