7,271

(5 replies, posted in Organisaties)

Die beweging ontstond in 1940 uit een Rexistische jeugdbeweging in Aarschot, maar waarbij de leden Lucien Meyer en Theo Simon de collaboratiepolitiek van REX en het VNV bekritiseerden. Zij kwamen in contact met de Leuvense hoogleraar Eugène Mertens de Wilmars die de leiding op zich nam van de nieuwe organisatie. Professor Mertens was zelf ook een gewezen Rexist en een fervente aanhanger van koning Leopold. De NKB rekruteerde voornamelijk in studentenmilieus en bij onderofficieren.

Aanvankelijk deden zij zich voor als een turngroep, maar toen Lucien Meyer in 1941 door de Duitsers werd gearresteerd werd de NKB verboden. De NKB opereerde voortaan in de clandestiniteit en nieuwe leden uit katholieke en militaire milieus dienden zich aan: prins Albert Eduard de Ligne, Louis Boël, Jean Naus, generaal Ernest Graff, majoor Monteyne en kapitein Gaëtan Van Nooten. De leiding berustte bij Eugène Mertens (tevens reservecommandant) en met hem als ideoloog groeide de NKB uit tot een reactionaire beweging. Mertens werd echter in 1942 opgepakt en opgevolgd door generaal Graff. 

De NKB stond voor een autoritaire staat onder leiding van de koning, was tegen het algemeen enkelvoudig stemrecht en wilde het parlementair-representatieve systeem vervangen door een corporatief bestel. Om dit te verwezenlijken creëerde het koninklijke troepen en een koninklijke wacht. Die laatste was belast met de propaganda en de ordehandhaving. In 1941 werden de politieke grondbeginselen van de NKB vastgelegd in een brochure. Niet alleen werd er felle kritiek gegeven op de politieke partijen, maar ook de verlichtingsideeën moesten eraan geloven. Het zal de lezer opvallen hoeveel gelijkenissen de volgende visie van de NKB vertoont met de hoger vermelde stellingen van de CEPIC en van Coudenhove-Kalergi, maar ook zoals we zullen zien bijna letterlijk de leer van Charles Maurras verwoordt:

"Gelijkheid is louter hersenschim. Ongelijkheid is eigen aan de menselijke natuur. Er heerst orde wanneer die ongelijkheid op de meest harmonische wijze en met het oog op iedereens welzijn wordt geregeld."

De fervente koningsgezindheid van de NKB lokte echter veel wantrouwen uit bij de regering te Londen en er viel dan ook niet veel steun van haar te verwachten. Volgens de NKB aanzag die regering hen trouwens als een "dictatoriale organisatie, die een staatsgreep voorbereidde".

Na de oorlog toen diverse verzetsbewegingen alsnog door de regering werden erkend, verwierf de NKB moeizaam die status ondanks het heldhaftig optreden in Antwerpen waar zij een essentiële rol speelden in de bevrijding van de haven. 

(...) Intussen werd Marcel De Roover wegens zijn diverse contacten met het verzet in 1942 door de Duitse politie aangehouden. Hij werd evenwel een maand later vrijgelaten door tussenkomst van de koning en generaal Van Overstraeten. Het Rassemblement Biebuyck werd echter door de Duitsers verboden. De Roover ging vanaf dan intenser samenwerken met de NKB. Ook Jean Spiltoir van SEPES was intussen lid geworden van de NKB. 

In 1943 stelde NKB-man Eugène Colson een plan op tot redding van de haven van Antwerpen (1). In de gebouwen van de Bank van Brussel werd dit plan in aanwezigheid van De Roover en generaal Graff aan een SOE-agent voorgelegd. Tezamen met het Geheim Leger werd de operatie een succes. Het werd wel de enige grote bevrijdingsactie
van de NKB.

(...) Maar België kampte met een nog veel prangender probleem: met name de repressie. En uitgerekend vooral leden uit katholieke en Vlaamse middens die hadden gecollaboreerd, werden door deze repressie getroffen. Het is hier dat de kiem werd gelegd voor wat we hoger al aanhaalden, een toenadering tussen extreem-rechts uit de collaboratie en de erfgenamen uit het rechts verzet. Het royalisme van dit rechts verzet vond in de genadeloze etikettering van Leopold III als landverrader een opening naar rechts dat hetzelfde had gedaan. In het blad Vrij Volk van de NKB werd meteen na de bevrijding al opgeroepen tot kalmte inzake de vervolging van collaborateurs:

"In een beschaafd land is het hoge woord aan het gerecht. Wij doen geen zelfrecht."

De NKB werd na de oorlog heropgericht onder de naam Verbroedering der Nationaal Koningsgezinde Volksbeweging, en in de jaren 1948-50 waren leidende figuren onder meer Eugène Mertens, Ernest Graff, Frans De Moor en Alice Chèramy.

Enkele leden van de NKB richtten in 1945 het Eldrie-verbond op (2). Eldrie was een paramilitaire en uiterst antipolitieke organisatie waarin heel wat legerofficieren zaten. Het zag zichzelf als een soort bijkomende troepenmacht van de rijkswacht in het geval die moest ageren tegen linkse subversie. Bovenal ijverde men voor de terugkeer van Leopold III. Eldrie werd geleid door een raad van zes, bestaande uit Bob Van Steenlandt, Jacques De Groodt, Frans De Moor, Jan Verhaeghen, Tom Janssens en Eugène (Harry) Colson. Om lid te worden moest men de zogenaamde 'Grote Gelofte' afleggen. Volgens Bob Van Steenlandt legden tussen 1945 en 1950 meer dan 200.000 Belgen de eed af. 

Bron: De netwerking van een neo-aristocratische elite | Klaartje Schrijvers

(1) Hier staat een interessante voetnoot: Een andere protagonist in de bevrijding van Antwerpen was Eduard Pilaet, die geregeld ook opdook in vergaderingen van de NKB. Hij werd ook met aandacht bestudeerd in de Lumumbacommissie en zijn mogelijke betrokkenheid in de moord op Lumumba. Zo was hij inlichtingenagent in Kongo voor Norbert Laude. Zie: Rapport van de Parlementaire Onderzoekscommissie naar de moord op Lumumba, 2001, "missie Pilaet", 22 september – 20 oktober, pp. 49-53. 

(2) Zie de zaak-Lahaut voor meer info over het Eldrie-verbond.

7,272

(5 replies, posted in Organisaties)

De Nationale Koninklijke Beweging (NKB) - Mouvement National Royaliste (MNR) in het Frans - was een verzetsbeweging tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze was vooral actief in Vlaanderen en Brussel. De beweging ontstond in 1940 uit een Rexistische jeugdbeweging in Aarschot, maar waarbij de leden Lucien Meyer en Theo Simon de collaboratiepolitiek van REX [van Léon Degrelle] en het VNV bekritiseerden. 160 leden van de beweging werden geëxecuteerd of stierven in de kampen van de Nazi's.

Eén van de slachtoffers van de Bende van Nijvel - José Vanden Eynde, in december 1982 vermoord in Beersel - was van februari 1942 tot november 1944 actief bij het NKB.

7,273

(817 replies, posted in 1982)

Ben wrote:

Dus stel ik mij de vraag: waarom behoudt een gewezen verzetsstrijder contact met België's meest bekende collaborateur?

Vanden Eynde was tijdens de oorlog lid van de Nationale Koninklijke Beweging. Deze verzetsbeweging werd opgericht door ontevreden leden van Rex. Je kon dus akkoord gaan met de ideologie van het Rexisme (behalve de collaboratiepolitiek) en lid zijn van het verzet:

Die beweging ontstond in 1940 uit een Rexistische jeugdbeweging in Aarschot, maar waarbij de leden Lucien Meyer en Theo Simon de collaboratiepolitiek van REX en het VNV bekritiseerden. Zij kwamen in contact met de Leuvense hoogleraar Eugène Mertens de Wilmars die de leiding op zich nam van de nieuwe organisatie. Professor Mertens was zelf ook een gewezen Rexist en een fervente aanhanger van koning Leopold.

Bron: De netwerking van een neo-aristocratische elite | Klaartje Schrijvers

7,274

(33 replies, posted in Andere Personen)

Merovinger wrote:

Mevrouw F. werd over de brief aan de tand gevoeld. Zij zou hebben toegegeven hem te hebben geschreven maar zou elke deelname aan de bloedige overvallen hebben ontkend.

Als dit klopt, staat het dus vast dat de brief van Claudine Falkenburg was.

Ook nog dit uit het tweede verhoor van onderzoeksrechter Lacroix en substituut Jonckheere:

De voorwerpen die in het bos van la Houssière gevonden werden, brachten de speurders op het spoor van Jean Bultot. De getuigen vragen zich af of men de speurders niet op dit spoor heeft willen leiden.

Bron: Verslag Eerste Bendecommissie

7,275

(10 replies, posted in Magistraten)

Verscheidene leden ondervragen getuigen over de verklaringen die hij aan de krant La Dernière Heure heeft afgelegd, als zou het ontbreken van tastbare resultaten in het onderzoek naar de moordenaars van de Bende van Nijvel te wijzen zijn geweest aan verraad, met name doordat personen die in het onderzoek waren betrokken de doders bewust hebben ingelicht over het aan de gang zijnde gerechtelijk onderzoek.

De heer Poelman antwoordt dat hij het op een carrière van 45 jaar nooit heeft meegemaakt dat in een zaak van die omvang geen, zelfs geen gedeeltelijke resultaten worden geboekt. Hij constateert dat men weet dat ene Amory tezamen met anderen op bepaalde ogenblikken de zaak heeft gesaboteerd en hij vraagt zich af "Waarom zouden ze niet nog valser hebben gespeeld?" Hij wil evenwel niemand in het wilde weg beschuldigen.

Zelf heeft hij dat met zijn substituut, de heer Leroy, meegemaakt in een drugszaak die ook maar niet kon worden opgelost omdat zich een aanzienlijk lek had voorgedaan. Er is nog een andere zaak waarbij een lid van de politie de dossiers van zijn collega’s inkeek en de getuigen trachtte te doen verdwijnen door hen te waarschuwen dat degene die de feiten had gepleegd zich op hen zou wreken.

Getuige is zo maar, via redeneren, tot zijn conclusie gekomen. Hij beschikt over geen enkel gegeven, maar heeft zich de bedenking gemaakt dat in een zaak van die omvang resultaten onmogelijk kunnen uitblijven, indien in de afwikkeling van de zaken niet iets mis is gelopen. Volgens hem heeft een of andere onderzoeker gepraat. Hij denkt dat anderen zijn mening delen omdat Amory werd gevat. Dat is wel het bewijs dat er een onderzoek is geweest.

Bron: Verslag Eerste Bendecommissie

7,276

(3 replies, posted in Gladio - Staatsveiligheid)

Marcel De Roover:

http://i21.servimg.com/u/f21/11/22/12/24/marcel10.png

7,277

(3 replies, posted in Gladio - Staatsveiligheid)

Het Milpol-netwerk, dat een getuige heeft opgericht, zou volledig los gestaan hebben van het stay behind-netwerk. De getuige Moyen heeft dat zelf toegegeven en niemand anders heeft het over Milpol gehad.

Bron: Verslag Gladiocommissie

7,278

(12 replies, posted in Gladio - Staatsveiligheid)

Het netwerk Catena, door een getuige voorgesteld als een van het Belgische stay behind-netwerk, afgescheiden organisatie is bij alle andere gesprekspartners onbekend.

Bron: Verslag Gladiocommissie

7,279

(179 replies, posted in Magistraten)

Hieronder het bewuste interview dat Deprêtre vlak voor zijn dood heeft gegeven:

Tueurs du Brabant: Jean Deprêtre donne des noms

Trente ans après, l’ancien procureur de Nivelles défend toujours la thèse des prédateurs. Il vient de transmettre une lettre au parquet de Charleroi contenant les identités de cinq suspects.

"Il ne se passe pas une journée sans que je ne pense à cette affaire", nous dit-il d’emblée, entre deux bouffées de Kent. Trente ans précisément après le tout premier fait attribué à la bande des tueurs du Brabant (un vol dans une armurerie de Dinant le 13 mars 1982), le procureur du Roi émérite de Nivelles, Jean Deprêtre, reste hanté par cette énigme judiciaire. Dans sa villa de Lillois, au cœur du Brabant wallon, il a accordé au Soir magazine un entretien exclusif, lors duquel il martèle ses convictions: cette série de vols, assassinats et braquages sanglants commis entre 1982 et 1985 sont l’œuvre de braqueurs, de 'prédateurs' pour reprendre son mot exact, sans le moindre mobile politique. Il ne croit pas un instant à la piste de l’extrême-droite, pourtant encore privilégiée par les enquêteurs aujourd’hui.

L’enquête s’est perdue en plein brouillard

À 76 ans, retraité depuis 2002, Jean Deprêtre veut toujours connaître la vérité, enrageant que l’on ne cherche pas dans la bonne direction. C’est l’affaire d’une vie, de sa vie. Il nous révèle avoir adressé récemment une longue lettre au procureur du Roi de Charleroi, Christian De Valkeneer (désormais nommé au poste de procureur général de Liège). À l’attention des enquêteurs, il y détaille le scénario qui lui apparaît le plus crédible, le plus évident, à savoir les agissements criminels d’une bande de malfrats originaires de Braine-l’Alleud. Et il cite même dans ce document les identités de cinq suspects (plus de détails par ailleurs).

En tant que procureur du Roi de Nivelles, Jean Deprêtre a supervisé l’enquête sur les tueries de 1983 à 1987. La justice nivelloise a ensuite été déchargée de l’affaire, reprise à Charleroi. Une décision qui reste toujours en travers de la gorge du procureur Deprêtre: "Si nous avions pu continuer à travailler, nous aurions sans doute trouvé les auteurs. Au lieu de cela, l’enquête s’est perdue en plein brouillard." Voici la suite de cet entretien-vérité.

Tout converge vers Braine-l’Alleud

Que pensez-vous des derniers développements de l’enquête, et surtout des perquisitions menées en février dans la mouvance d’extrême-droite? Selon moi, l’extrême-droite n’a rien à voir dans ces faits. Et quand j’ai entendu qu’on avait perquisitionné chez Albert Raes, l’ancien patron de la Sûreté de l’État, j’ai trouvé cela du plus haut ridicule! Pour moi, les tueurs n’ont aucun mobile politique, ce sont des prédateurs. C’est ma conviction depuis 30 ans! Je vais plus loin: les auteurs sont sans doute des gens de Braine-l’Alleud. Prenez une carte de Belgique et pointez tous les lieux des faits et les déplacements des auteurs. Tout converge vers Braine-l’Alleud. Je suis aussi persuadé que le chauffeur de la bande, pilote très rapide, connaissait parfaitement la région et ses petites routes. À l’époque, il n’y avait pas de GPS!

Tout de même, les braquages ont fait 28 morts! Difficile de croire à de vulgaires voleurs tout de même? Pourquoi écartez-vous la piste de l’extrême-droite? Les enquêteurs ont déjà fouillé toutes ces pistes et n’ont absolument rien trouvé. Les tueurs n’ont rien à voir avec l’extrême-droite, ou avec Bouhouche et Beijer, avec la CIA, les syndicats américains en guerre contre Delhaize ou l’affaire des ballets roses où même mon propre nom a été cité! Tout cela, c’est du vent, zéro! Pour moi, les tueurs sont des prédateurs, des gens très violents capables de tuer pour emporter la caisse d’un supermarché. La plupart des attaques ont été commises en fin de semaine, dans des grandes surfaces vers 19-20 heures, au moment où il y a le plus d’argent dans les caisses! (Le montant total du butin des braquages est effectivement de plus de 6 millions de FB de l’époque, ndlr) Ils volent aussi de l’alcool, sans doute pour faire la fête ensuite. Vous croyez que des terroristes ou je ne sais qui d’autre agiraient de la sorte?

Delhaize propose toujours une rançon de 250.000 euros à qui fournira des informations permettant d’identifier les auteurs. Dans l’hypothèse de petits braqueurs, comment expliquez-vous qu’ils n’aient pas été dénoncés? Ces auteurs sont unis et se tiennent. Avec 28 morts sur le dos, ils vont tous se taire!

Une trace ADN a été retrouvée sur une pièce à conviction repêchée à Ronquières. Croyez-vous que les nouvelles techniques d’enquête vont permettre d’élucider le dossier? J’y crois, même s’il n’est pas évident que les auteurs soient déjà fichés dans des banques ADN. À titre personnel, je regrette de ne pas avoir pu bénéficier de telles techniques à mon époque. Je pense aux analyses ADN mais aussi aux écoutes téléphoniques. On aurait sans doute trouvé...

La prescription du dossier interviendra 2015. Pensez-vous qu’on aura identifié les auteurs à cette date? Je l’espère. Et je suis de toute façon favorable à un nouvel allongement du délai de prescription. La ministre de la Justice, Mme Turtelboom, y réfléchit. C’est une excellente idée. Il faut que l’on retrouve et que l’on juge ces tueurs!

Que pensez-vous de la polémique à propos de la profileuse Danièle Zucker, dont le rapport a été considéré par le procureur De Valkeneer comme "proche de l’escroquerie"? Je n’ai jamais rencontré Mme Zucker. Ce que je sais de son travail est plutôt positif. Elle a essayé de faire un rapport correct et, si je suis bien informé, elle rejoint plutôt une thèse assez proche de la mienne, celle de malfrats sans mobile politique.

En 2002, vous aviez le projet d’écrire un livre, vos mémoires. Où en êtes-vous? Nulle part! J’ai beaucoup de notes, mais un livre, j’hésite. Dire toute la vérité, vous savez, m’obligerait à avoir des mots durs pour certains enquêteurs, magistrats, journalistes… En ai-je encore l’envie?

Un proche tué au Delhaize de Braine

Jean Deprêtre allume une nouvelle Kent, enfoncé dans un fauteuil de velours posé devant la cheminée, ornée d’une statuette de Sainte-Gertrude, patronne de Nivelles. "Je ne devrais plus fumer. J’ai été opéré l’an passé. Artère bouchée", dit-il, en nous montrant une discrète cicatrice dans le cou. Il va conclure l’entretien: "Même si je suis retraité depuis dix ans, je n’ai jamais cessé de penser à cette affaire des tueurs du Brabant. Peu de gens le savent mais un membre de ma famille côté paternel (Roger Engelbienne, ndlr) a été tué lors de l’attaque du Delhaize de Braine-l’Alleud en 1985. Je pense souvent à toutes ces familles qui attendent une réponse. Et j’enrage en voyant que l’on enquête sur de mauvaises pistes. Il n’est pas trop tard pour découvrir la vérité. Je veux savoir."

Bron: Soir Mag | 22 maart 2012

7,280

(2 replies, posted in Plaatsen)

Ben wrote:
  • André Moyen heeft ook in Eigenbrakel gewoond. Hij is er ook jarenlang leerkracht geweest.

Ter info: hij woonde in de chaussée Reine Astrid nummer 25 in Eigenbrakel » Google Maps

Laten we ook niet vergeten wat procureur Deprêtre ooit over Eigenbrakel heeft gezegd:

"(...) Je vais plus loin: les auteurs sont sans doute des gens de Braine-l’Alleud. Prenez une carte de Belgique et pointez tous les lieux des faits et les déplacements des auteurs. Tout converge vers Braine-l’Alleud. Je suis aussi persuadé que le chauffeur de la bande, pilote très rapide, connaissait parfaitement la région et ses petites routes. À l’époque, il n’y avait pas de GPS! (...)"

Bron: Soir Mag | 22 maart 2012