Buiten het feit dat Ruth in zijn vrije tijd graag de boeken leest van Guy Bouten, is hij ook de grote sloper van bendemythes:

De politieman heeft ons [Hilde Geens en Raf Sauviller] - hij was diplomatisch en had het over 'de media' - langdurig de levieten gelezen, wat hij in diezelfde periode ook deed tegenover de parlementaire onderzoekscommissie. Alles wat we dachten en zeiden, was fout.

"Aalst niet voor het geld? Ja, de bende heeft inderdaad het koffertje met ongeveer 20 kilo aan stukken van 50 oude centimes in het kanaal gegooid [nu zijn die ongeveer 1 eurocent waard], maar de bende had dat koffertje toch maar meegesleept naar de wagen, terwijl ze elk moment onder vuur van de politie kon liggen. Maar toen ze merkten wat erin zat, hebben ze vriendelijk bedankt voor al die munten. Gaat u inkopen doen met stukken van één eurocent?"

Ruth vervolgde: "Ik lees ook dat geheime diensten de zakken in Ronquières in het water gegooid hebben met de bedoeling dat we zouden vinden. Ik wil wel, maar dat was daar 's nachts een godverlaten plek, zeker toen. Had die frituuruitbater een tijd daarvoor geen inbraak gehad, dan hadden we allicht nooit geweten dat daar zakken gedumpt waren, want dan was hij niet in zijn frietkot blijven slapen. Dat stond daar niet op de deur geschreven, hé. Er was daar trouwens al gedoken en toen hadden ze die zakken niet gevonden."

"Dat hoopje as [in het bos van La Houssière]waarin ze de notities van schietinstructies van een vriendin van Butltot gevonden hebben, dat zou dan zogenaamd zijn om een vals spoor te leggen naar Bultot? Laat me niet lachen, dat hoopje lag daar al een week voor het gevonden werd, en het is een wonder dat die papiersnipper daar nog lag, want het had die dagen flink gewaaid. Volgens mij had de bende een box leeggemaakt en de zware rommel in het kanaal geloosd en de paperasserij waar ze niks mee konden doen in brand gestoken."

"Er lagen in die as folders die ze in de Delhaize van Overijse meegescharreld hadden, publiciteit voor plastic tapes die op de ruiten kleeft om te beletten dat die aan diggelen gaan bij een impact, de verkoolde resten van zes afstandsbedieningen, een treinticket. De brandhaard werd pas ontdekt op de dag van Aalst. Weken na Overijse. God weet hoe lang was hij daar al? Spelende kinderen hadden er een half verkoolde cheque van Eigenbrakel uit opgevist en mee naar huis genomen en hun ouders hadden die weggegooid met de woorden: 'Daar houden wij ons niet mee bezig.' Andere mensen hadden dat haardje nadien gevonden en zij hebben de politie gewaarschuwd. Een doelbewust spoor naar Bultot?"

"Wapenkenners waren die overvallers ook al niet. Dekaise overvielen ze met een 7.65 mm-pistool, dat veel te licht is, en met die tweeloop van Centaure, dat is bijna een bazooka, zo lomp. De wapens en onderdelen die we hebben teruggevonden, zijn echt mishandeld, de nummers slecht weggeveild, de lopen onhandig afgezaagd. Madani Bouhouche ging met meer zorg om met zijn spullen. Jullie hebben veel mythes gecreëerd."

Ruth lachte zelfverzekerd. maar je kon toch niet ontkennen dat er een verschil was tussen de overvallen van 1982-1983 en de drie laatste raids i 1985? Die twee in Eigenbrakel en Overijse, op een en dezelfde dag amper twintig minuten na elkaar, en dan Aalst, je daar opsluiten in een rattenval met maar één uitweg aan dat parkeerterrein, dat is toch vragen om een vuurgevecht. Dat ging toch niet alleen om geld, daar zat toch provocatie in?

Ruth ging er niet op in. "Ik wil alleen de klok juist zetten", zei hij. "Jullie schrijven al die theorieën ergens van hoog boven op wolk 27.066, maar ik sta met de voeten op de grond en kijk naar het dossier. In het dossier zitten de feiten en die feiten zeggen ons geregeld dat jullie fout zetten. Je kunt niet vertrekken van een verleidelijk idee, een verhaal, een informant. Je moet vertrekken van de feiten".

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

Joe Mendez, de broer van Juan, is overtuigd van het feit dat Bouhouche achter de Bende van Nijvel zit. Hij vond het een simpel dossier. "Absoluut! Negentig procent van wat erin staat is bullshit. Daar hebben ze het dossier doelbewust mee volgepropt." Dat volproppen had Bouhouche volgens hem gedaan. Dat zijn broer na de diefstal van zijn wapens en de benderaids in Overijse en Eigenbrakel had gesproken over een complot met Vanden Boeynants, kwam uit de koker van Bouhouche. "Typisch Bouhouche, om Vanden Boeynants erbij te sleuren." Dat er organisatie bestond, dacht hij ook al niet.

Joe Mendez vertelde: "Het is veel eenvoudiger. Bouhouche had relaties uit de periode dat hij rijkswachter was zowel bij gangsters als politiemensen. En die heeft hij gebruikt en samengebracht." Hij dacht niet dat zijn broer een van die mensen was, in elk geval niet in de zin dat hij zelf betrokken geraakt was in diens organisatie. Tonio had nochtans onder een valse naam een loods gehuurd in de Washuisstraat in Brussel in het kader van het Plan Supermarkten. Misschien had zijn broer zich beetje bij beetje gerealiseerd in wat voor web hij verstrikt was geraakt, maar hij zag geen uitweg.

Joe zei: "Welja, hij verkocht wapens aan Bouhouche, dat was niet koosjer en Bouhouche had hem in zijn greep. Niet alleen omdat hij die loods in de Washuisstraat gehuurd had, er moeten andere dingen geweest zijn." Joe schreef zelfs het extreme geweld van de Benderaids in 1985 op het conto van de vroegere BOB'er. Hij was ontgoocheld omdat de mensen zich door die man hadden laten manipuleren. "Iedereen stelt zich tevreden met een uitleg die rammelt. Ik geloof niet in het grote complot. Wat werd er niet allemaal verteld? Voor mij gaat het erom dat het systeem niet werkt en dat mensen als een Bouhouche niet eens erg slim moeten zijn om het te manipuleren."

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

Uit Beetgenomen van Hilde Geens:

Maar met de rijkswacht hadden ze allebei [Bouhouche en Beijer] een appeltje te schillen, en wat voor een. Tot in 1981 leken ze het prima naar hun zin te hebben bij de BOB van Brussel op de afdeling drugs. Ze stonden erg goed aangeschreven, vooral Beijer, en Bouhouche van zijn kant genoot van een bijzondere bonus. Hij gebruikte de faciliteiten van zijn werk voor het uitbouwen van zijn misdaadorganisatie. Bouhouche zoog de knowhow over de werking van het justitieapparaat en de mensen die het bemanden op als een spons, terwijl hij dagelijks kon vaststellen welke gigantische hoeveelheden geld er omging in de drugskartels.

Ze hadden een zware deuk opgelopen door hun degradatie. Ze hadden altijd honger gehad naar geld en naar macht, en kwam er nog iets bij, en dat was de behoefte aan wraak. Ligt rancune aan de basis van de bende van Nijvel? Justitie inpeperen wat een dom, slecht opgeleid en prehistorisch uitgerust en geleid politieapparaat hen had miskend in plaats van België te beveiligen? Was dat het motief achter de zeer uitdagende overvallen van de Bende van Nijvel? Het korps voor schut zetten dat een superbegaafd topspeurder als Madani Bouhouche eruit gooide? Er zijn speurders die dat geloven, die denken dat Madani Bouhouche in de cockpit zat van de Bende van Nijvel en dat dit de reden was waarom.

(...) Zelfs al wilde Madani Bouhouche graag bewijzen hoe slim hij was en hoe stom zijn vroegere werkgever, dan grenst het toch wel aan het waanzinnige om daar een bende van Nijvel voor op te richten.

Twee kogels van de schietpartij in Overijse waren eind juni 1987 (dus bijna twee jaar na de feiten) nog altijd niet aan een expertise onderworpen.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens