Paul Latinus zou in februari 1984 dienst hebben gedaan al chauffeur op een feest binnen de PRL. Namelijk als chauffeur voor Louis Michel. Er was zelfs overleg inzake een staatsgreep.

Dan het contact dat plaatsvond in het Meerdaelbos tussen Louis Michel en Paul Latinus. Het ging om het overhandigen van een dossier op verzoek van Louis Michel waarbij een aanzienlijk bedrag werd aangeboden. Maar ook de moeder van Paul Latinus informeerde over een ontmoeting tussen haar zoon en Louis Michel in het Meerdaelbos.

Later zal ik in mijn hypothese kenbaar maken waarom een politieke partij voor mij niet alleen als zeer verdacht naar voor komt. Dit spruit niet enkel en alleen voort uit de aanwezigheid van Louis Michel in het Meerdaelbos.

En waarom dient men als politieke partij een hardnekkige weigerende houding aan te nemen en zelfs verzet te tonen tegen de oprichting van een onderzoekscommissie indien men niets te vrezen heeft? Indien partijgenoten hun mandaat en voorbeeldfunctie in eer en geweten volgen?

Ik verwijs naar het verhoor van René Haquin van 24 mei 1984. Het verhoor van Jean-Louis Nemry ivm de toelichtingen van mevrouw Latinus.

De Valkeneer: "Ik heb alles gelezen, en ik ga er niets over zeggen. Het is aan onderzoeksrechter Martine Michel om te beslissen of hij ondervraagd wordt. We moeten wel een onderscheid maken tussen mensen die nieuwe feiten aanbrengen en mensen die hypotheses neerschrijven over wat er gebeurd is."

Doe uw taak zoals hoort, mijnheer de Procureur Generaal.

Geen regenscherm gebruiken ter ontduiking van verantwoordelijkheid. Een onderzoek naar de inhoud van de PV's is meer dan wenselijk als tevens naar de eventuele vernietiging ervan. Dit getuigt van optimale verantwoordelijkheidszin naar de werkelijke waarheid en de nodige vervolgingen waarvoor u als ambt werd aangesteld en beëdigd. Dit zou al minstens de geloofwaardigheid en het behoud in ons Belgisch rechtssysteem in de positieve zin kunnen beïnvloeden. Een onderscheid maken in dergelijke omvang van misdrijven, tast regelrecht de geloofwaardigheid aan van ons rechtssysteem en waar waarheid absoluut een prioritair karakter hoeft te bieden. Wat in het verlengde ligt in de ontegensprekelijke zienswijze en de vurige hoop van slachtoffers, nabestaanden en gans de Belgische bevolking.

Uw houding in het verleden getuigde niet van enige bezorgdheid inzake uw verplichtingen en gebondenheid aan het beroepsgeheim noch aan de geheimhouding van een lopend gerechtelijk onderzoek. Integendeel zelfs. Ook de lopende juridische geplogenheden waaraan een onderzoeksrechter dient te voldoen en een afwachtende houding dient aan te nemen, werden, mijn inzien, opzettelijk met de voeten getreden. In deze zin ontstond ontegensprekelijk het onrecht dat indruist tegen de normale te verwachten rechtsgang.

Ik acht uw houding dermate zo ernstig, dat zelfs in een dossier als de Bende van Nijvel, een bijzonder zorgwekkende rechtsonzekerheid is geschapen. Het kan echter niet de bedoeling zijn, dat door dergelijke ongeoorloofde machtsaanwending, alle ambtenaren met politionele bevoegdheid, op een dergelijk spoor worden gezet dat nuttige, correcte onderzoeken aangetast zouden worden door onjuiste vaststellingen die in het verlengde zouden kunnen liggen van die rechtsonzekerheid.

Het is droevig en onwaardig dat conclusies die enkel en alleen voorbehouden zijn aan zowel de zittende als staande magistratuur, in handen worden gelegd die absoluut niet toebehoren aan de bevolking, de politici, advocaten waar alle sereniteit hopeloos zoek kan worden.

Vandaar de enorme voorzichtigheid dat een Procureur Generaal aan de dag dient te leggen onder afwezigheid van boute inspraken in het kader van het geheim van het onderzoek.

De houding van een Procureur Generaal dat in het verlengde ligt van de informatie die de heer Vernaillen vrijwillig ter beschikking stelt, geeft blijkbaar de uitdrukkelijke intentie dat de weigerende waarheidsvinding vanuit de staande magistratuur het gevolg is van het onmiskenbaar voltrekken van een ingegeven gestuurde opdracht.

Zulke verwerpelijke werkwijze zou de aandacht erop moeten vestigen, dat onderzoeksrechters een volwaardige en te behouden taak blijvend te bieden hebben in onze huidige maatschappij. Dat nog enige waarborg kan bieden dat parketmagistraten niet omkleedt kunnen worden als zijnde 'personae non grata's' waarvan enkel en alleen al het dossier Bende van Nijvel het ontegensprekelijk voorbeeld heeft getoond en dat de geloofwaardigheid in onze rechtstaat ernstig heeft aangetast. Wat niet wegneemt dat de functie van onderzoeksrechter vatbaar is voor verbetering.

Dit lijken mij toch wel zware uitspraken, Aubanel. Wellicht zal u dan ook over de nodige informatie beschikken die uw uitspraken staven? Ik meen dat de eventuele aanleiding en het motief tot de moord op Peter de Vleeschauwer een totaal andere richting uitgaat of zou kunnen uitgaan dat totaal los staat van het onderzoek met betrekking tot de Bende van Nijvel. Indien u over ernstige aanwijzingen beschikt in verband met luitenants die wellicht het vuile werk dienden op te knappen, zou ik dit graag vernemen. Dat het wel degelijk rammelt in het kader van dit onderzoek, is een feit.

Wat de bende van Nijvel betreft, staat het voor mij buiten kijf, de medeplichtigheid van ex rijkswachters, ex Rijkswacht officieren, WNP, magistraten en politiek. Ook de bende commissies gaan voor ons niet vrijuit. Om redenen dat zij te weinig gebruik hebben gemaakt van de middelen die tot hun bevoegdheid behoorden. Op zich al een verdachte houding dat, mijn inzien, een beschermende hand aanreikte. 

Ondanks een onderzoeksrechter wel cruciale punten kan maken die voor velen misschien terecht kunnen lijken. Ipso facto, een Procureur Generaal dat de geheimhouding van een gerechtelijk onderzoek aan zijn laars lapt door de media te informeren over een mogelijke manipulatie van een onderzoek. Een mogelijke manipulatie is voor mij nog steeds geen absolute manipulatie.

Ik heb dus, nogmaals, mijn ernstige bedenkingen over deze Procureur Generaal die zich uitspraken kan veroorloven over een dossier dat nog steeds behoort tot het geheim van het onderzoek. Waarbij deskundige verslagen nog steeds niet onderworpen werden aan enige tegensprekelijkheid. Deskundige verslagen die nog steeds niet vatbaar werden gesteld op kritiek. Het zou zelfs wenselijk zijn indien de Voorzitter bij het Hof van Cassatie zulke magistraat ter orde roept om de normale en geloofwaardige rechtsgang te beogen en te herstellen.

Het ligt in handen van de Procureur Generaal om het tegendeel te bewijzen waar tot op heden de speurders van de cel Delta niets kan verweten worden.

Vastgesteld dat men zich zou hebben laten manipuleren door een informant. Van de veronderstelling uitgaande dat het inderdaad zo is dat men een tip krijgt dat er zich een aantal goederen zouden bevinden. Dan zou men toch al een héél slecht speurder zijn om niet opnieuw te gaan zoeken in die befaamde bocht van Ronquières. Men heeft dan nog alle middelen aangewend, zéér grondig gezocht en véél materiaal boven gehaald en gevonden dat men aan de bende of een andere bende zou kunnen koppelen.

Met andere woorden, de speurders hebben hun taak en opdracht uitgevoerd.

Als dan 20 of zoveel jaar later zou blijken dat iemand dat daar speciaal is gaan deponeren, om welke manipulatie dan ook. Om iemand op een spoor te brengen? Iemand op een vals spoor te brengen? Om een aantal zaken te verdoezelen? Dat weten we niet. Dat maakt nou net het deel uit van een gerechtelijk onderzoek. In deze fase kan men de speurders tot op heden niets verwijten.

Ik neem dan nog steeds een afwachtende houding aan tot het tegendeel kan bewezen worden door de Procureur Generaal.

Eveneens voor alle forumgebruikers en hun familieleden de beste wensen en vooral een uitstekende gezondheid toegewenst.