“Gekneveld aan bed, zes kogels door hoofd... Er is maar één uitleg: José moet hen gekend hebben.” Bende van Nijvel folterde nachtwaker tot de dood aan Kasteel van Beersel

Marc Vanden Eynde is op dat moment de kok in Auberge du Chevalier. Zijn vader José ziet het wel zitten om wat geld bij te verdienen en neemt in juli 1982 zijn intrek in een appartementje boven de zaak. Eind 1982 slaan dieven toch opnieuw toe. De kassa wordt nog maar eens gestolen in de nacht van 30 november op 1 december. Exclusieve champagne, kreeft en zelfs paté worden meegenomen. Nachtwaker José verklaart in een verhoor nadien dat hij iets voor 3 uur wakker werd door het raam op zijn kamer dat dicht waaide. Dat gebeurt zelfs twee keer, maar hij valt in slaap en wordt pas om kwart voor zeven wakker. Dan merkt hij dat het opnieuw prijs is.

Bloedbad

Enkele weken later dringen voor een derde keer dieven binnen. Dit keer zijn ze meedogenloos en richtten ze een bloedbad aan in L’Auberge. Het is woensdag 23 december, twee dagen voor Kerstmis. José Vanden Eynde speelt een gezelschapspelletje bij zijn schoondochter die hem ’s avonds terugbrengt naar ‘l Auberge. Wat er zich nadien afgespeeld heeft, weet niemand. Omwonenden zagen wel nog dat er heel laat licht bleef branden.

Het is zoon Marc die donderdagochtend de gruwelijke ontdekking doet. Het is de sluitingsdag van het restaurant. Hij zou met zijn vader naar de markt in Halle gaan om er kerstinkopen te doen. Marc claxonneert om 9.30 uur  verschillende keren vanuit zijn wagen op de parking, maar zijn vader komt niet naar buiten. Wanneer hij binnen een kijkje neemt, stort zijn wereld in. 

Vastgebonden

Op de bovenverdieping treft hij het levenloze verminkte lichaam van zijn vader aan. De conciërge ligt vastgebonden aan polsen en enkels op het bed. Armen en benen gespreid. De moordenaars schoten José zes keer door het hoofd. Zelfs doorwinterde rijkswachters spreken nadien van een schokkend tafereel. De conciërge is duidelijk gefolterd voor hij werd omgebracht. De technieken die de daders gebruiken worden vooral ingestudeerd door paracommando’s. Uit onderzoek blijkt dat de man heel wat klappen kreeg. Vanden Eynde verweerde zich nog. Hij kreeg van zijn baas een alarmpistool om dieven af te schrikken. Daarmee sliep hij onder het hoofdkussen, maar tegen zoveel bruut geweld is niets opgewassen. De daders maken ook buit: de aktetas van het slachtoffer is leeg en zijn portefeuille werd doorzocht. 

Maar nog vreemder is het feit dat het moordcommando de tijd nam om wat te eten in L’Auberge. De kerststronk is aangesneden en er werden flessen likeur uitgedronken. Je zou denken dat zoiets heel wat sporen oplevert, maar vingerafdrukken worden er niet gevonden. Uit de voorraad nemen de daders onder andere champagne, koffie maar ook reebout en bier mee. Vijftien borden van het servies zijn ook verdwenen. De BOB van Halle staat voor een raadsel. De Bende van Nijvel heeft op dat moment zijn naam nog niet gekregen. De feiten worden dan ook pas veel later aan de bende gelinkt, wanneer blijkt dat de kogels waarmee Vanden Eynde werd afgemaakt uit een vuurwapen komen dat ook bij andere zware misdrijven is gebruikt. De beruchte ‘killer’ van de bende zou hier al in het spel zijn. De feiten maken deel uit van een eerste reeks misdaden voor de overvallen op de supermarkten van Colruyt en Delhaize voor terreur en angst zaaien onder de bevolking.

In de media wordt gesproken over de Kerstmoord. Jef Jurion heeft een eigen theorie die hij graag uit de doeken doet het weekend na de moord. Op dat moment denkt iedereen dat er maar één dader in het spel is. “Diegene die hier kwam stelen kent het restaurant bijna zo goed als wij”, zegt hij. “De dief is ook een kenner. Wie in de kelder komt ziet verschillende kisten met goedkopere wijn. Voor de duurdere moet je helemaal achteraan zijn. Wel, die goedkopere wijn heeft men laten staan. Voor de champagnekelder moet men door een deels verborgen deur. En die heeft men gemakkelijk gevonden.”

En er volgt nog een sneer naar het gemeentebestuur van Beersel. “Men steelt niet alleen in het restaurant. Men heeft al ingebroken in mijn auto en ook in deze van een andere zaakvoerder op de parking. Het is er zo donker als in de hel. Na de eerste diefstal heb ik de gemeente gevraagd om verlichtingspalen te plaatsen. Ik kreeg toen te horen dat men het zou voorleggen aan Historische Gebouwen (toen eigenaars van het Kasteel van Beersel, red.) maar intussen gebeurde er niets. Nu er lijken uit de kast zijn gevallen, zal men misschien reageren.”

Zelfs het personeel is volgens een boze Jurion doodsbenauwd als ze ’s avonds naar hun wagen stappen. “Wanneer je aan de ene kant van de parking staat, zie je niet wat er aan de andere kant gebeurt. Ik heb zelfs de gewoonte genomen om nummerplaten te memoriseren van de auto’s die hier geparkeerd staan. Iemand kan je hier neerschieten zonder ooit gezien te worden.”

Jurion komt tot de slotconclusie: “Misschien is de dief wel gestoord geweest of heeft hij boven iets gehoord. Het blijft mogelijk dat José Vanden Eynde opgestaan is en dat de dief het gekraak heeft gehoord en dan naar boven ging. Maar toch, iemand zo meedogenloos neerknallen! Er is maar één uitleg, José moet hem gekend hebben. Het ergste is nog dat wij de plannen al hadden om een alarmsysteem te laten installeren. Dat komt er nu zeker, maar toch te laat voor José.”

Gokverslaving

José Vanden Eynde stond gekend als een zachte man. De speurders vinden dus niet meteen mensen die hem naar het leven staan. Maar de man blijkt wel een zwak punt te hebben: hij gokte graag en kaartte vaak. In L’Auberge werd in die tijd ook al eens een kaartje gelegd en stapten louche figuren binnen. Vanden Eynde kon je ook al eens vinden in hotel de Bruges nabij het Zuidstation om te kaarten. De eigenaar van het hotel zakt het weekend na de moord zelfs af naar L’Auberge om er mee te rouwen om zijn goede vriend. De onderzoekers richten zich op die piste, maar komen niet echt ver. Nadien blijkt wel dat Vanden Eynde heel wat baantjes had en zelfs nog een tijdje als taxichauffeur werkte. De gokverslaving kostte hem veel geld.

Maar het leek wel alsof de daders naar iets zochten in Beersel die avond. De inhoud van de lege aktetas op de kamer van Vanden Eynde fascineerde later de speurders. Zo werd doorheen de jaren geopperd dat Vanden Eynde een compromitterende video bezat over de Roze Balletten. Die seksfeestjes met minderjarigen waar ambtenaren, politici en andere hooggeplaatsten op aanwezig waren zouden in de jaren zeventig georganiseerd zijn om hen in diskrediet te brengen en af te persen. Het bestaan van de Roze Balletten kon nooit bewezen worden. Het bleek alweer één van de vele pistes te zijn die uitdraaide op een sisser. 

Pornoblaadjes

Eind jaren tachtig liet de zoon van Vanden Eynde in een verhoor optekenen wat er volgens hem in de aktetas had gezeten. Marc Vanden Eynde had het toen over een krant, een kaartspel, enkele verzekeringsdocumenten, een pensioencheque… en pornoblaadjes. De aktetas zelf verdween zelfs van de plaats van de misdaad, en dook later op bij een vriend van Vanden Eynde die beweerde dat één van de speurders hem toestemming gegeven had om die koffer mee te nemen als vereffening van een openstaande gokschuld. Tijdens de tweede Bendecommissie van het Parlement kwam aan het licht dat er na de moord op Vanden Eynde grote fouten gemaakt werden en dat de plaats van de misdaad niet grondig afgezet was. Heel wat bewijsstukken verdwenen zonder ooit goed onderzocht te zijn. 

Ondanks het feit dat de overvallers zichzelf die bewuste avond nog een luguber feestmaal serveerden, blijken er nooit DNA-sporen gevonden te zijn. Zelfs de sigarettenpeuken die werden uitgeduwd op het lichaam van de onfortuinlijke zeventiger werden nooit teruggevonden. De speurders die het onderzoek later overnemen zijn verbaasd over de stand van het dossier, want in de drie jaren na de moord werd er amper gezocht naar de daders. Zoon Marc windt er zich enorm over op in een interview in Humo begin 2000. Hij stelt zich dan alsnog burgerlijke partij. De familie blijft na al die jaren nog steeds met heel wat vragen achter.

De extreem-rechtse link

Er wordt doorheen de jaren ook in het extreem-rechtse milieu gezocht. Vanden Eynde zou zich in een ver verleden opgehouden hebben in de entourage van Rex-leider Léon Degrelle. Hij zou nog met hem gevochten hebben aan de zijde van dictator Franco tijdens de Spaanse burgeroorlog. Maar daarvan is in officiële archieven niets terug te vinden. Toch oppert Marc Vanden Eynde dat de moord op zijn vader misschien een wraak was voor wat zijn vader in Spanje had uitgespookt.

Twee weken na de moord op José Vanden Eynde wordt in Bergen het lichaam van taxichauffeur Constantin Angelou teruggevonden in de koffer van zijn taxi. Hij is afgemaakt met verschillende kogels in het hoofd. De kogels zouden uit hetzelfde wapen afkomstig zijn. Nadien blijkt dat Angelou en Vanden Eynde destijds nog voor hetzelfde taxibedrijf gewerkt hebben. Sommigen beweren dat ze elkaar zelfs goed kenden. Pas later worden er verbanden gelegd, maar net als in de dossiers over de andere Bende-feiten zijn ook 38 jaar later nog steeds geen daders ontmaskerd.

Jaren later zal de naam ‘L’Auberge du Chevalier’ voorgoed van de gevel verdwijnen. Die naam gaat al mee sinds de jaren dertig, maar de nieuwe zaakvoerders willen liever niet dat de klanten herinnerd worden aan de gruwelijke feiten. De huidige uitbater houdt het vandaag simpelweg op Brasserie Kasteel Beersel. Het interieur is er helemaal opgeknapt en niets doet nog vermoeden dat de Bende van Nijvel hier ooit toesloeg.-rechtse link

Er wordt doorheen de jaren ook in het extreem-rechtse milieu gezocht. Vanden Eynde zou zich in een ver verleden opgehouden hebben in de entourage van Rex-leider Léon Degrelle. Hij zou nog met hem gevochten hebben aan de zijde van dictator Franco tijdens de Spaanse burgeroorlog. Maar daarvan is in officiële archieven niets terug te vinden. Toch oppert Marc Vanden Eynde dat de moord op zijn vader misschien een wraak was voor wat zijn vader in Spanje had uitgespookt.

Twee weken na de moord op José Vanden Eynde wordt in Bergen het lichaam van taxichauffeur Constantin Angelou teruggevonden in de koffer van zijn taxi. Hij is afgemaakt met verschillende kogels in het hoofd. De kogels zouden uit hetzelfde wapen afkomstig zijn. Nadien blijkt dat Angelou en Vanden Eynde destijds nog voor hetzelfde taxibedrijf gewerkt hebben. Sommigen beweren dat ze elkaar zelfs goed kenden. Pas later worden er verbanden gelegd, maar net als in de dossiers over de andere Bende-feiten zijn ook 38 jaar later nog steeds geen daders ontmaskerd.

Jaren later zal de naam ‘L’Auberge du Chevalier’ voorgoed van de gevel verdwijnen. Die naam gaat al mee sinds de jaren dertig, maar de nieuwe zaakvoerders willen liever niet dat de klanten herinnerd worden aan de gruwelijke feiten. De huidige uitbater houdt het vandaag simpelweg op Brasserie Kasteel Beersel. Het interieur is er helemaal opgeknapt en niets doet nog vermoeden dat de Bende van Nijvel hier ooit toesloeg.

Bron: Het Laatste Nieuws | 12 Augustus 2020

402

Dit artikel uit Het Laatste Nieuws geeft een adequaat beeld van de modi operandi van de Belgische politie en justitie, die - mag ik dat zeggen, ja dat mag ik zeggen - wat mij betreft evenzeer onder de definitie ‘Bende van Nijvel’ mogen vallen. Ook in geval van de moord op José Vanden Eynde hebben zij zich, zacht uitgedrukt, de nodige moeite getroost de daders een vrijgeleide te geven, althans toentertijd bevond de stand van de politiële en justitiële wetenschap zich echt wel op een hoger niveau dan is weergegeven in voormeld artikel. In de jaren die daarop volgden, hebben politie en justitie er alles, zo niet veel aangedaan om ondermaats te blijven presteren.

In het tweeëneenhalf geleden door minister Geens aangekondigde proces tegen de Bende van Nijvel mogen - moeten - wat mij betreft als verdachten/medeplichtigen of getuigen worden meegenomen, degenen wier modus operandi was het wegschoppen en/of meenemen en/of stelen en/of verduisteren en/of vernielen en wat dies meer zij. Deze modi operandi waren als een plaag rond in het ‘Bendeverhaal’ of, om met Vanden Boeynants te spreken: "trop is teveel en teveel is trop!"

Wat heb je aan gerechtigheid als je de waarheid nooit zult kennen?

Liquidatie door een van de bendeleden (killer) gewoon omwille van openstaande gokschulden... of omdat hij weigerde de bende een dienst te verlenen om zo zijn schulden te vereffenen?

404

Andermaal bedankt kurt_hansen.

405

In het hierboven aangehaalde artikel lees ik het volgende:

De conciërge is duidelijk gefolterd voor hij werd omgebracht. De technieken die de daders gebruiken worden vooral ingestudeerd door paracommando’s.

Wat heeft dit nu weer te betekenen? Volgens deze journalist zouden (Belgische?) paracommando's marteltechnieken hebben aangeleerd gekregen? Naar welke technieken verwijst de journalist dan precies? Ter info, het uitdrukken van een sigaret op iemand is m.i. niet een techniek die je aangeleerd krijgt in het leger of waar je überhaupt enige bijstand voor nodig hebt om onder de knie te krijgen.

406

Misschien verwees hij hier naar: ivm Calmette die para's trainde in Marche-les-Dames. Bovenstaande zin is natuurlijk heel ongelukkig geformuleerd (om het zacht uit te drukken). Dat zal dan de persoonlijke interpretatie van de journalist geweest zijn.

Nu ja, een tijdje geleden waren er de uitzendingen van Tom Waes ivm het leger (Kamp Waes) en persoonlijk vond ik sommige technieken die daar toegepast werden ook al marteltechnieken of foltering. Maar dat is dus ook een zeer persoonlijke interpretatie.

407

Heb deze gevonden in dit topic » Forum

... En naar wie zou de kaart met naam Paul Van Den Eynde hebben moeten verwijzen vraag ik me dan af, en was dat ook om Bouhouche te plezieren? Ik geloof Amory wanneer hij dat zegt.

408

coconut wrote:

Misschien verwees hij hier naar: ivm Calmette die para's trainde in Marche-les-Dames. Bovenstaande zin is natuurlijk heel ongelukkig geformuleerd (om het zacht uit te drukken). Dat zal dan de persoonlijke interpretatie van de journalist geweest zijn.

Het lijkt me sterk dat hij daar naar verwees. Dit artikel is een artikel in een gewoon dagblad waarvan de lezers niet kunnen worden veronderstelt het hele dossier goed te kennen en verwijzingen te begrijpen naar personen (Calmette) wiens naam 99.9 procent van de bevolking niet kent.

Wat is trouwens de primaire bron van de bewering dat Calmette para's trainde? Ik heb de bewering inderdaad vaak gelezen in het verleden maar er stond nooit bij van waar die informatie kwam.

409

Wat die primaire bron betreft ivm de training van para's door Calmette. Ik kan alleen vermoeden dat dit te lezen moet staan in een PV van verhoor van Amory die verklaarde zelf les te hebben gehad van Calmette:

"... Rond 1974 traint Calmette para's in Marche les Dames. ... Volgens ex-SIE-lid Christian Amory, lid van de bende Bouhouche-Beijer, kreeg hij van Calmette nog les. (Paul Ponsaers in Terrorisme in België: Polarisering en politiek geweld)

Ivm Paul Ponsaerts https://www.apache.be/gastbijdragen/202 … pper-werd/

Ik heb dus niet onmiddellijk een reden om te twijfelen aan hetgeen deze wetenschapper neerschrijft.

410

coconut wrote:

Wat die primaire bron betreft ivm de training van para's door Calmette. Ik kan alleen vermoeden dat dit te lezen moet staan in een PV van verhoor van Amory die verklaarde zelf les te hebben gehad van Calmette : "... Rond 1974 traint Calmette para's in Marche les Dames. ... Volgens ex-SIE-lid Christian Amory, lid van de bende Bouhouche-Beijer, kreeg hij van Calmette nog les.( Paul Ponsaerts in
Terrorisme in België: Polarisering en politiek geweld ) Ivm Paul Ponsaerts https://www.apache.be/gastbijdragen/202 … pper-werd/

Ik heb dus niet onmiddellijk een reden om te twijfelen aan hetgeen deze wetenschapper neerschrijft.

Wat je laatste vraag betreft : "Mag ik dan vragen wat u concreet denkt dat de advocaten moeten doen met de mogelijkheden die de wetgeving hen biedt ?"

Wie is er bijvoorbeeld al veroordeeld voor het laten verdwijnen van cruciale stukken ?  Wie is er veroordeeld voor obstructie van het onderzoek ? En vind jij het normaal dat advocaten durven beweren " Ik ben het dossier nog nooit gaan inkijken" En vind je het ook normaal dat filmploegen in een dergelijk en gevoelig dossier mogen gaan filmen ?
Of dat justitie ons laat weten " C. Bonkoffski is niet de reus van de Bende"

Misschien moet ik het anders verwoorden, wat heeft die grote groep advocaten in die 35 jaar al bereikt? Aan u de eer om ons dat eens duidelijk te maken en mij de ogen te openen.

Een chronisch probleem in de literatuur over de Bende is dat het heel moeilijk is geworden om de daadwerkelijke feiten te onderscheiden van hele en halve onwaarheden die door slordig onderzoek, onkritisch bronnengebruik en dergelijke meer, in boeken en media zijn terechtgekomen. De primaire bron is juist heel belangrijk om te weten wie, wat, wanneer en waarom heeft gezegd en hoe hij of zij dit wist. Ponsaerts zegt bijvoorbeeld alleen "[Calmette] trainde paracommando's in Marche-les Dames (sic)". Die bewering, voor zover die al waar is, dekt een hele rist aan mogelijkheden gaande van Calmette heeft eens enkele paracommando's getraind in de bossen rond Marche-les-Dames, zonder medeweten van oversten, tot Calmette was een vaste instructeur op de legerbasis en ontving daarvoor een loon van Defensie.

Verder is ook belangrijk wie wat heeft gezegd en hoe hij dit wist. Is het bijvoorbeeld zo dat Amory, blijkbaar beschouwd als een betrouwbare bron, dit wist omdat hij erbij was, of heeft hij alleen verklaard dat hij dat van iemand had gehoord ?

Om nog te illustreren wat ik bedoel, mijn initiële vraag betrof de passage in het artikel "De conciërge is duidelijk gefolterd voor hij werd omgebracht. De technieken die de daders gebruiken worden vooral ingestudeerd door paracommando’s." Welnu, er bestaat nu een bron voor de bewering dat de marteltechnieken gebruikt door de daders vooral ingestudeerd worden door paracommando's. Het is dus goed mogelijk dat over X-aantal jaren dit door iemand anders wordt herhaald, verwijzend naar dit artikel en zeggend "ik heb geen enkele reden om te twijfelen aan wat deze journalist schrijft".

Dan de vraag over de advocaten.

Welnu, ten eerste kan de groep van de "advocaten" in deze niet worden onderscheiden van de groep van de "slachtoffers". De advocaten staan de slachtoffers bij en veel acties van de slachtoffers zullen dus gebeurd zijn in samenspraak met de advocaten. De advocaten treden ook alleen maar op in opdracht en op instructie van hun cliënten.

Ten tweede is het voor ons, die buiten het onderzoek staan, zeer moeilijk om te weten wat de advocaten concreet hebben gedaan. Zij behartigen de belangen van hun cliënten beroepshalve, het is niet de bedoeling dat zij zich verantwoorden t.a.v. het publiek of dat zij een soort van score bijhouden. Als advocaten naar buiten zouden treden met hun concrete stappen lopen zij de kans hun beroepsgeheim te schenden, alsook het geheim van het onderzoek, hun deontologie en het vertrouwen van hun cliënten.

Ten derde, en ik kan het niet genoeg benadrukken, moeten de advocaten werken met de wetgeving en strafprocedure die bestaat (en die traditioneel een kleine rol toebedeelde aan de slachtoffers en dus aan hun advocaten). Om als voorbeeld te geven, wat kunnen advocaten doen tegen de beweerde misdrijven i.v.m. obstructie van het onderzoek en verdwijning van stukken? Zelf kunnen zij daarover geen strafonderzoek voeren, dat behoort toe aan het gerechtelijk apparaat. Zij kunnen alleen, in theorie, pogen een klacht met burgerlijke partijstelling in te dienen. Echter, zij voldoen misschien niet eens aan de wettelijke voorwaarden om een dergelijke klacht in te kunnen dienen. Dat veronderstelt namelijk dat de klager reële en persoonlijke schade lijdt door het misdrijf. Louter eventuele schade is niet voldoende.

Verder zouden ook strategische overwegingen kunnen meespelen bij het niet indienen van een klacht. Indien namelijk een onderzoek wordt gevoerd naar het Bendeonderzoek, lijdt de voortgang van het eigenlijke Bendeonderzoek daaraan. Dan komt dan namelijk op de achtergrond. Het voeren naar een onderzoek naar de vorige Bendespeurders, intussen een enorme groep, zou niet alleen zorgen voor tijdverlies maar ook voor kwaad bloed bij die vorige speurders, die plots als verdachten worden behandeld. Zie bijvoorbeeld naar het gekissebis n.a.v. het onderzoek van CWB over de wapenvondst in Ronquières.

Een ander voorbeeld is de overheveling van het dossier van Dendermonde naar Charleroi, een kwestie die nog steeds soms de gemoederen op het forum beroert. Indertijd heeft de advocaat van de nabestaanden van Jan Palsterman, advocaat Hein Diependaele, geprobeerd om de overheveling van het dossier van Dendermonde naar Charleroi ongedaan te maken. Deze kwestie is tot voor het Hof van Cassatie (het hoogste rechtscollege) gekomen en het Hof heeft het cassatieberoep verworpen. De wil van de slachtoffers en advocaat botste hier dus op juridische limieten.

Het is om bovenstaande redenen niet aan mij om het optreden van de advocaten te beoordelen. Ik heb onvoldoende zicht op het gehele dossier en onvoldoende kennis van het strafrecht om te oordelen of een of meerdere advocaten op een bepaald ogenblik iets anders had kunnen of moeten doen.

We weten trouwens ook niet of de advocaten één gezamenlijke strategie hebben. Daarvoor is namelijk vereist dat de cliënten (en hun advocaten) allemaal met elkaar op dezelfde lijn zitten. Een gezamenlijke strategie uitwerken met een dergelijk grote groep is echt niet gemakkelijk. We weten ook dat de slachtoffers onderling van mening verschillen over wat nu juist moet worden gedaan en hoe dit dient te worden aangepakt. Ik geloof voor alle duidelijkheid wel dat bepaalde advocaten/slachtoffers elkaar gevonden hebben en min of meer op dezelfde lijn zitten.

Ik geef even een voorbeeld. Zoals uiteengezet in de topic over de verjaring is een proces of eender welk Bendefeit alleen mogelijk in die mate dat het feit ook kan worden gelinkt aan de overval in Aalst. Al de andere feiten zijn op zichzelf verjaard en kunnen alleen worden vervolgd als wordt bewezen dat de daders ook mededaders of medeplichtigen zijn voor wat betreft Aalst. Eender wie men voor welk feit dan ook voor de rechter wenst te brengen, Aalst zal (minstens gedeeltelijk) moeten worden opgelost. Anderzijds zijn de meeste feiten, doden en sporen dus te situeren in de periode vóór Aalst. Welnu, wat is dan de beste strategie ? Kijken naar welke sporen het meest veelbelovend zijn, die uitwerken en zo proberen om naar Aalst toe te werken ? of is het beter te concentreren op Aalst en proberen die zaak eerst op te lossen en dan naar achter in de tijd werken ? Voor beide pistes valt iets te zeggen maar ze gaan wel lijnrecht tegen elkaar in.