Het Hof van Beroep te Brussel heeft zich woensdag onbevoegd verklaard in het proces van acht leden en sympathisanten van de extreem-rechtse groepering Westland New Post, beschuldigd van inbreuken op de wet op de privé-milities, van de diefstal en heling van militaire documenten en het openbaar maken ervan.

Eerder had ook de correctionele rechtbank zich onbevoegd verklaard. Het dossier zal nu naar het Hof van Cassatie gaan dat het opnieuw zal doorsturen naar een Brusselse raadkamer.

Westland New Post kwam in het nieuws toen NAVO-telexen werden gestolen in Evere. Verder werd een lid van WNP tot levenslang veroordeeld wegens een dubbele moord in Anderlecht en was er de geheimzinnige zelfmoord van een kopstuk van de groepering [Paul Latinus].

Toen de dossiers "privé-militie" en" NAVO-telexen" in januari van dit jaar voor de correctionele rechtbank werden gebracht, was het parket van mening dat de betichten niet door de correctionele rechtbank, maar uitsluitend door een assisenhof moesten worden geoordeeld, omdat de diefstal van NAVO-telexen een politiek delict is.

Deze NAVO-documenten waren geheim en hadden betrekking op de verdediging van het grondgebied en de buitenlandse veiligheid van de staat. Precies deze laatste beschuldiging ligt aan de basis van het probleem. Het openbaar maken van geheime documenten is immers een politiek delict waarover een assisenhof moet oordelen. De beschuldigden hebben steeds staande gehouden dat ze uit ideologische redenen hebben gehandeld.

Het Hof van Beroep was gisteren eveneens van oordeel dat de beschuldigden niet uit winstbejag hebben gehandeld en dat uit hoofde daarvan het assisenhof bevoegd is in deze zaak.

Bron: Gazet van Antwerpen | 30 Juni 1988

Een grote verrassing maandag voor de Brusselse correctionele rechtbank. In de zaak tegen acht leden van de uiterst rechtse organisatie Westland New Post vroeg de openbare aanklager, substituut Ullman, de verwijzing van de zaak naar het Hof van Assisen van de provincie Brabant.

De acht beschuldigden, onder wie de 38-jarige Marcel Barbier uit Ukkel, worden o.m. beschuldigd van lidmaatschap van de privé-militie WNP en van diefstal van documenten, die omwille van hun geheim karakter in hoge mate de staatsveiligheid aanbelangen. In concreto ging het om diefstal van NAVO-documenten.

Volgens het openbaar ministerie hebben de feiten echter een duidelijk politiek karakter, zodat de correctionele rechtbank niet langer bevoegd is om de zaak af te handelen. Politieke misdrijven
dienen door de assisenjury te worden beoordeeld.

De diefstallen van militaire documenten, o.m. ten nadele van het transmissiecentrum van de NAVO in Evere, worden ten laste gelegd tegen 7 van de 8 beschuldigden. Marcel Barbier, die in mei 1987 door het Hof van Assisen van Brabant werd veroordeeld tot levenslange dwangarbeid wegens de moord op een koppel in de Herdersliedstraat in Anderlecht, wordt alleen verdacht van deelneming aan een privé-militie. Hij weigerde de gevangenis van Luik te verlaten om voor de Brusselse rechtbank te verschijnen. Zijn zaak wordt dan ook bij verstek behandeld.

De zitting van maandag beperkte zich tot de ondervraging van de 7 resterende beschuldigden, die allen vrij voor de rechtbank verschenen. Eén van hen, de 34-jarige Frederick Saucez uit Brussel, verklaarde aan voorzitter mevr. Berlemont dat hij bepaalde militaire documenten, zoals telexen van de NAVO te Evere, wegnam op verzoek van de Staatsveiligheid.

De rechtbank zal verscheidene zittingen nodig hebben om deze vrij ingewikkelde zaak te behandelen, tenzij gevolg gegeven wordt aan het verzoek van het openbaar ministerie. In dat laatste geval moet de rechtbank zich onbevoegd verklaren en komt het proces later voor het Hof van Assisen van Brabant.

Bende van Nijvel

Naast Saucez, zei ook Michel Libert dat WNP voor de Staatsveiligheid werkt. Libert voegde er trouwens aan toe ook voor Frankrijk, Zwitserland, Luxemburg, Groot-Brittannië, West-Duitsland, Nederland en de Verenigde Staten te hebben gewerkt. Volgens Michel Libert was elke WNP-cel gefinancierd door hogere overheden die hij evenwel niet kent

Frederic Saucez, de tweede verdachte, werkte vroeger in het transmissiecentrum van het opperbevel van de NAVO-strijdkrachten te Evere. Ter zitting zei hij dat “niet het klein grut moet hangen, terwijl de grote vissen ontkomen”. Sommigen zijn van mening dat de WNP-zaak ook overeenkomsten vertoont met de zogenaamde Bende van Nijvel.

Madani Bouhouche en Robert Beijer, die verdacht worden betrokken te zijn in de moord op FN-topman Juan Mendez, zouden ook contacten hebben gehad met WNP. En aangezien de zaak Bouhouche na de onthullingen van de Nijvelse onderzoeksrechter Schlicker ook verbonden wordt met de aanslagen van de Bende van Nijvel zou er meteen ook een verband zijn tussen WNP en de bende. Daarbij gaat men er van uit dat de moordpartijen van de bende, vooral in 1985, politieke motieven zouden hebben gehad. Deze mogelijke verbanden zijn nu echter nog steeds louter speculatief.

Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Januari 1988

WNP-zaak nu naar assisen?

Voorzitster Berlemont van de Brusselse correctionele rechtbank heeft zich onbevoegd verklaard in de behandeling van het dossier tegen de extreem-rechtse groepering Westland New Post. De bendevorming en de diefstal van NAVO-telexen, waarvoor acht WNP-leden terecht staan, is niet tegen vergoeding gebeurd. De leden handelden alleen uit idealisme. Bijgevolg gaat het hier om een politiek misdrijf, waarvoor de correctionele rechtbank niet bevoegd is.

Einde januari waren de acht WNP-leden voor de 56ste kamer van de Brusselse correctionele rechtbank verschenen. Zij moesten terecht staan wegens inbreuken op de wet op privé-milities. Daarnaast werd hen ook de diefstal van NAVO-telexen ten laste gelegd. Met de publicatie van die telexen wilde de WNP aantonen dat de veiligheidsorganisatie daar zo lek als een zeef is.

Tijden het proces had de vertegenwoordiger van het Openbaar Ministerie Ullman gevraagd om de onbevoegdheid van de rechtbank over deze zaak te verklaren, omdat het om een politiek misdrijf ging. Voorzitster Berlemont is op die vraag ingegaan.

De zaak gaat nu in cassatie om ie tegenstrijdigheden in de behandeling van het dossier te beslechten. De Raadkamer heeft de zaak immers naar de correctionele rechtbank verwezen en daarmee toegegeven dat die bevoegd is. Maar de correctionele rechtbank zelf verklaarde zich onbevoegd.

Wanneer het Hof van Cassatie die laatste stelling ook bevestigt, moet de Kamer van Inbeschuldigingstelling uiteindelijk oordelen of de WNP-affaire verder behandeld zal worden voor het Assisenhof.

Bron: Gazet van Antwerpen | 24 Februari 1988

Openbare aanklager: ook Hof van Beroep onbevoegd

Het Brusselse Hof van Beroep heeft dinsdag het proces aangevat tegen acht leden en/of sympathisanten van de extreem-rechtse groepering Westland New Post (WNP). Op 23 februari verklaarde de correctionele rechtbank zich onbevoegd in deze zaak, hiermee de stelling volgend van het openbaar ministerie. Enkele beschuldigden gingen echter in beroep zodat het hof nu met dezelfde vraag geconfronteerd wordt. Volgens de advocaat-generaal, die dinsdagmorgen aan het woord kwam, is het echter duidelijk dat ook het Hof van Beroep zich onbevoegd moet verklaren en de zaak moet doorgeschoven worden naar het Hof van Assisen.

De acht leden en/of sympathisanten van de WNP worden beschuldigd van inbreuken op de wet op de privé-milities, maar ook van diefstal en heling van militaire documenten met betrekking tot de verdediging van het land en de externe veiligheid van de staat en het openbaar maken van deze documenten.

Deze laatste beschuldiging vormt precies het probleem. Immers het openbaar maken van geheime documenten is een politiek vergrijp dat dus door een Hof van Assisen moet behandeld worden - indien er geen geldbejag mee gemoeid is. En dat blijkt, volgens de verklaringen van betichten, niet het geval te zijn. Zij zouden enkel en alleen uit ideologische overwegingen gehandeld hebben.

Banale twist

Op 17 mei e.k. zal het proces voor het Hof van Beroep worden voortgezet, nadat dinsdag het openbaar ministerie en de advocaten van de verdediging werden gehoord. Een banale twist tussen twee broers lag ten grondslag aan de ontdekking van de geheime NAVO-documenten in de woning van Marcel Barbier in augustus 1983. Marcel Barbier beweerde toen dat hij de documenten had gekregen van Michel Libert, die zich nu ook onder de beschuldigden bevindt.

Het verder onderzoek leidde destijds tot de ontdekking van het bestaan van de groepering Westland New Post en het tijdschrift "Althing", waarin, tussen '81 en '83 de geheime NAVO-documenten waren gepubliceerd. De raadsman van Marcel Barbier voerde dinsdag ter zitting aan dat zijn cliënt enkel beticht wordt van inbreuken op de wet op de privé-milities en dus niet voor het Hof van Assisen moet verschijnen. Marcel Barbier werd op 25 mei verleden jaar reeds tot levenslange dwangarbeid veroordeeld wegens een dubbele moord in Anderlecht.

Barbier was dinsdag zelf aanwezig voor het Hof van Beroep. Voor de correctionele rechtbank liet hij steeds verstek gaan.

Bron: Gazet van Antwerpen | 4 Mei 1988

Militair proces voor WNP-leden

Het Hof van Cassatie onder het voorzitterschap van eerste voorzitter Marc Châtel heeft woensdag het beroep ingesteld door Frédéric Sausen, Marc de Rode en Michel Libert tegen het arrest van de Kamer van Inbeschuldigingstelling verworpen.

Het bewuste arrest had op 19 mei zeven leden of sympathisanten van de uiterst rechtse beweging Westland New Post (WNP) wegens verraad en diefstal van vertrouwelijke NAVO-telexen, verzonden naar een militaire rechtbank.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Augustus 1989

Vrijspraak en verjaring voor WNP-leden

Maandag heeft de Krijgsraad in Brussel een arrest geveld over zeven leden van de extreemrechtse vereniging Westland New Post van de inmiddels in 1984 overleden Paul Latinus. De zeven stonden terecht wegens deelname aan diefstallen van ongeveer 400 telexen uit het NAVO-gebouw die omschreven waren als "Nato vertrouwelijk", "Nato geheim" en "Nato restricted" (beperkt circuit). De diefstallen gebeurden in de periode 1980 tot 1983 door zeven beroepsmilitairen en miliciens die achteraf beweerden dat zij "telkens op bevel en in opdracht" hadden gehandeld.

Slechts vijt van de zeven militairen zijn maandagnamiddag voor de krijgsraad verschenen. Het gaat om Michel Libert die ooit samen met Latinus medestichter was van de WNP en die momenteel privé-speurder is, en verder Jean-Bernard Peche, Francine Vandenborre, Françoise Durvin en Marc De Jode. Philippe Vanden Herreweghen en Frédéric Saucez waren niet aanwezig.

Westland New Post gaf volgens verklaringen van Michel Libert op een oplage van amper 20 exemplaren het tijdschrift "Alting" uit waarin vertrouwelijke stukken die bij het Belgisch leger en bij de NAVO waren ontvreemd, werden opgenomen. Het tijdschrift zelf zou bestemd geweest zijn voor "journalisten die geaccrediteerd waren door de Staatsveiligheid''.

Verjaard

Sinds juni 1988 reeds waren bepaalde dossiers ten laste van het WNP verjaard behalve dat met betrekking tot "misdrijf door verraad" dat door de kamer van inbeschuldigingstelling werd verzonden naar het krijgsaudidoriaat. Michel Libert verklaarde ter zitting uit niet aflatende bezorgdheid en "vaderlandsliefde" te hebben gehandeld. Hij erkent de feiten die hem ten laste worden gelegd behalve deze die betrekking hebben op "verraad".

"Ik heb terzake gehandeld met toestemming en toelating van de NAVO". Bedoeling van de telexdiefstallen was "nauwkeurige informatie te bezorgen en ook inlichtingen te geven over de Sovjet-Unie". Voorts ook wensten wij door onze handelwijze aan te tonen dat het Westen niet in staat is om zijn geheimen waterdicht te bewaren. Daarom ook wilden wij de "pseudo-democratische activiteiten" aan de kaak stellen."

In zijn rekwisitoir wees krijgsauditeur N. van Zinzen erop dat in de periode dat de telexen werden gestolen "de koude oorlog nog voelbaar was. Tevens was de dreiging die van het Oosten uitging geen ijdel woord". Vervolgens relativeerde de krijgsauditeur de aanklacht. Hij vroeg de raad dat Françoise Durvin niet schuldig zou worden bevonden. Voor de anderen vroeg hij de verjaring van de feiten. Tevens vroeg de krijgsauditeur dat de gestolen documenten bij hun respectieve eigenaars zouden terugkeren en dat de proceskosten ten laste zouden komen van de staat.

De krijgsraad is de krijgsauditeur in zijn rekwisitoir gevolgd. De beklaagden worden schuldig bevonden maar tevens wordt verjaring van de feiten vastgesteld behalve dan voor Française Durvin die vrijspraak geniet.

Bron: Gazet van Antwerpen | 2 Oktober 1990

Een grote verrassing maandag voor de Brusselse correctionele rechtbank. In de zaak tegen acht leden van de uiterst rechtse organisatie Westland New Post vroeg de openbare aanklager, substituut Ullman, de verwijzing van de zaak naar het Hof van Assisen van de provincie Brabant.

De acht beschuldigden, onder wie de 38-jarige Marcel Barbier uit Ukkel, worden o.m. beschuldigd van lidmaatschap van de privé-militie WNP en van diefstal van documenten, die omwille van hun geheim karakter in hoge mate de staatsveiligheid aanbelangen. In concreto ging het om diefstal van NAVO-documenten.

Volgens het openbaar ministerie hebben dc feiten echter een duidelijk politiek karakter, zodat de correctionele rechtbank niet langer bevoegd is om de zaak af te handelen. Politieke misdrijven dienen door de assisenjury te worden beoordeeld.

De diefstallen van militaire documenten, o.m. ten nadele van het transmissiecentrum van de NAVO in Evere, worden ten laste gelegd tegen 7 van dc 8 beschuldigden.

Marcel Barbier, die in mei 1987 door het Hof van Assisen van Brabant werd veroordeeld tot levenslange dwangarbeid wegens de moord op een koppel in ie Herdersliedstraat in Anderlecht, wordt alleen verdacht van deelneming aan een privé-militie. Hij weigerde de gevangenis van Luik te verlaten om voor de Brusselse rechtbank te verschijnen. Zijn zaak wordt dan ook bij verstek behandeld.

De zitting van maandag beperkte zich tot de ondervraging van de 7 resterende beschuldigden, die allen vrij voor de rechtbank verschenen.

Eén van hen, de 34-jarige Frederick Saucez uit Brussel, verklaarde aan voorzitter mevr. Berlemont dat hij bepaalde militaire documenten, zoals telexen van de NAVO te Evere, wegnam op verzoek van de Staatsveiligheid.

De rechtbank zal verscheidene zittingen nodig hebben om deze vrij ingewikkelde zaak te behandelen, tenzij gevolg gegeven wordt aan het verzoek van het openbaar ministerie. In dat laatste geval moet de rechtbank zich onbevoegd verklaren en komt het proces later voor het Hof van Assisen van Brabant.

Bende van Nijvel

Naast Saucez, zei ook Michel Libert dat WNP voor de Staatsveiligheid werkt. Libert voegde er trouwens aan toe ook voor Frankrijk, Zwitserland, Luxemburg, Groot-Brittannië, West-Duitsland, Nederland en de Verenigde Staten te hebben gewerkt. Volgens Michel Libert was elke WNP-cel gefinancierd door hogere overheden die hij evenwel niet kent.

Frederic Sausen, de tweede verdachte, werkte vroeger in het transmissiecentrum van het opperbevel van de NAVO-strijdkrachten te Evere. Ter zitting zei hij dat “niet het klein grut moet hangen, terwijl de grote vissen ontkomen”.

Sommigen zijn van mening dat de WNP-zaak ook overeenkomsten vertoont met de zogenaamde Bende van Nijvel. Madani Bouhouche en Robert Beijer, die verdacht worden betrokken te zijn in de moord op FN-topman Juan Mendez, zouden ook contacten hebben gehad met WNP.

En aangezien de zaak Bouhouche na de onthullingen van de Nijvelse onderzoeksrechter Schlicker ook verbonden wordt met de aanslagen van de Bende van Nijvel zou er meteen ook een verband zijn tussen WNP en de bende. Daarbij gaat men er van uit dat de moordpartijen van de bende, vooral in 1985, politieke motieven zouden hebben gehad.

Deze mogelijke verbanden zijn nu echter nog steeds louter speculatief.

Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Januari 1988

Proces Westland New Post verdaagd

Het proces tegen een achttal leden van Westland New Post, de uiterst rechtse privé-militie wordt verdaagd tot dinsdag 23 februari. Op die datum zal de rechtbank door een vonnis bekendmaken of ze al dan niet onbevoegd is de zaak verder te behandelen, rekening houdend met het politiek karakter van de zaak. Indien het antwoord negatief zou zijn, dan wordt de zaak naar het Hof van Assisen verwezen.

Tijdens de zitting van maandag had openbare aanklager, substituut Ullmann, gevraagd de zaak naar assisen te verwijzen. Vooral de beschuldiging, die verband houdt met een soort spionage komt hiervoor in aanmerking.

Deze beschuldiging zegt dat zeven van de acht beklaagden opzettelijk bij de NAVO gestolen militaire documenten, die de veiligheid van de Belgische staat in het gedrang konden brengen, doorspeelden aan derden.

De advocaten van de verdediging verklaarden dinsdag het eens te zijn met de zienswijze van het openbaar ministerie. Zelfs indien er maar een beschuldiging een werkelijk politiek karakter heeft, krijgen de andere beschuldigingen ook dit karakter gezien ze onderling samenhangen.

Voor de 34-jarige beklaagde Frédérique Saucez uit Brussel vroeg zijn advocaat Mr. Christian Georges dat alle vervolgingen tegen hem zouden worden gestaakt. Het is volgens hem strijdig met de elementaire rechten van de mens dat een beklaagde die twee en een half jaar geleden naar de correctionele rechtbank werd verwezen, eerst nu moet terechtstaan.

Bovendien heeft Saucez volgens de advocaat ondertussen alle banden met Westland New Post definitief verbroken.

Bron: Gazet van Antwerpen | 27 Januari 1988

Maandag begint voor het assisenhof in Brussel een proces tegen twee mannen die verdacht worden executies te hebben uitgevoerd en documenten te hebben gestolen van de Navo en de Generale Staf van België. Ook zouden zij lid zijn geweest van de verboden neo-naziclub Westland New Post.

De zaak is interessant omdat het gaat om politieke afrekeningen in extremistische politieke milieus en om de ledenlijst van de organisatie. De laatste zou namen van beroepsmilitairen en leden van de Staatsveiligheid bevatten. De zaak is aan het rollen gekomen toen de politie van de Brusselse gemeente Vorst in augustus 1983 een man aanhield die zojuist op een Noordafrikaan had geschoten. Bij de arrestant, Marcel Barbier, werd vervolgens huiszoeking verricht.

Er werd beslag gelegd op diverse wapens, mappen met instructies voor paramilitaire eenheden, plannen voor ontvoeringen en verslagen van oefeningen. Verder werden gegevens aangetroffen over het bestaan van Westland New Post (WNP), die in de plaats was getreden van het verboden Front de la Jeunesse, een extreem rechtse en paramilitaire organisatie die krachtens een wettelijk verbod op dergelijke clubjes leek te zijn opgedoekt. Tevens werden enkele plastic zakken aangetroffen met geheime telexen en Navo-documenten die blijkbaar afkomstig waren van de Belgische Generale staf die hoofdkantoor houdt in het Navo-gebouw te Evere.

Dubbele moord

Gedurende de verhoren bekende Barbier een belangrijk delict. Hij zei een van de twee daders te zijn bij een dubbele moord op de als uiterst links bekend staande Fons Vandermeulen (31) en zijn vriendin Francesca Arcoulin (44). De stoffelijke overschotten werden anderhalf jaar voor het schot in Vorst, en wel in februari 1982, aangetroffen in een appartement in de gemeente Anderlecht. Vandermeulen en Arcoulin bleken gewurgd en daarna met kogels doorzeefd te zijn. Volgens deskundigen betrof het een executie: Vandermeulen zou agent voor de KGB zijn geweest.

Interessant is dat Barbier al op het moment van de moord werd verdacht van medeplichtigheid. Maar het parket werd toen bedolven onder alibi's die ten faveure van Barbier werden verstrekt door militairen. Het parket zag toen van verdere rechtsvervolging af. Kort daarna trok Barbier zijn bekentenissen in. In een lange brief schreef hij dat hij opdracht van bovenaf had gekregen om de bekentenis af te leggen. De opdracht zou volgens Barbier zijn verstrekt door Paul Latinus, toen „maarschalk" van de WNP.

In werkelijkheid zouden de executies zijn uitgevoerd door Eric Lammers. De laatste staat maandag als tweede verdachte terecht. De naam Latinus deed een bel rinkelen bij Staatsveiligheid: "hij had daar in 1980 vergeefs gesolliciteerd. Het spoor Latinus leidde vervolgens naar betrokkenheid van functionarissen van Staatsveiligheid bij de handel en wandel van WNP. Minister Gol (Justitie;) verklaarde eind 1983 naar aanleiding daarvan in een besloten kamerzitting dat zijn diensten in en om WNP opereerden en dat er niets aan de hand was. Latinus zelf zal niet voor het verdachtenhekje verschijnen. Hij werd eind april 1984 dood aangetroffen in het huis van zijn vriendin in het Waals-Brabantse dorp Court-St.Etienne.

Bron: NRC Handelsblad | 2 Mei 1987

Meer informatie over de dubbele moord in Anderlecht » Forum

Ex-kopstuk bevestigt: WNP bestaat vandaag nog steeds

De zaak van de dubbele moord in de Herdersliedstraat te Anderlecht op 18 februari 1982 begint stilaan bevreemdende vormen aan te nemen. Gisteren stonden twee kroongetuigen voor de jury: Michel Libert en Christian Smets. Als spilfiguren in de WNP-zaak werd er van hen opheldering verwacht in een dossier dat nog onnoemelijk veel duistere kanten kent.

Michel Libert stond in de neo-nazistische organisatie WNP op dezelfde hiërarchische hoogte als beschuldigde Marcel Barbier. Beiden stonden als kapitein rechtstreeks onder het bevel van “commandant” Latinus.

Overigens is het Libert geweest die op het einde van de WNP Latinus naar de koon stak en een scheuring binnen de organisatie heeft veroorzaakt. Libert is in zijn antwoorden tegenover voorzitter uitdagend en agressief. Hij leeft duidelijk voor zijn paramilitair wereldje. Voortdurend doorspekt hij zijn antwoorden met gewichtig-aandoende afkortingen, spreekt telkens over zijn opdrachten van mysterieuze personen en kleedt zich zelfs op bijna militaire wijze in strakke zwarte commandobroek en de das diep in het hemd weggestoken. Een kind dat in zijn - gevaarlijk - fantasiewereldje leeft. Zijn onthullingen zijn even spectaculair als onbetrouwbaar, wellicht.

Als enige van de getuigen houdt hij voor het Hof vol dat de WNP wel 300 effectieve leden telde. De organisatie bestaat trouwens vandaag nog, zo zegt Libert fier, hoewel hijzelf er geen lid meer van is.

Libert bevestigt dat hij de nacht van de moord Barbier heeft gedekt met een vals alibi. Barbier had hem gevraagd te vertellen dat hij de hele avond in café Bacchus was gebleven. “Dat was voor mij geen punt. In het kader van een opdracht was het normaal dat wij elkaar dekten”, pocht hij. Hij dacht echter dat het om een vrouwen-affaire ging. Hij heeft Lammers en Barbier trouwens nooit verdacht van de moord in Anderlecht “omdat zij niet goed genoeg waren om zo’n grote en discrete taak tot een goed einde te kunnen brengen.”

Staatsveiligheid getuigt

In de namiddag is commissaris Smets van de Staatsveiligheid aan het woord. Binnen de Staatsveiligheid was Smets belast met het infiltreren van extremistische groeperingen, en in die functie heeft hij verschillende vergaderingen van WNP bijgewoond. Smets’ rol binnen de WNP is op zijn minst wel dubieus te noemen. Hij stuurde, zo blijkt uit zijn antwoorden, nauwelijks rapporten door naar zijn oversten en gaf zelfs aan de WNP-leden cursussen in achtervolgingstechnieken. Twee cursussen werden in totaal gegeven, die telkens gevolgd werden door een praktische oefening op straat. Rond januari ’82 moest het huis van Vandermeulen in de Herderliedstraat in het oog gehouden worden. In maart van datzelfde jaar beveelt de zogenaamde “Operatie Esperanza” dat een bepaalde vrouw in Etterbeek gevolgd wordt.

Tot driemaal toe ontkent Smets dat hij ooit opdracht heeft gegeven tot de observatie van het appartement van Vandermeulen, waar enkele dagen later de moord zou gepleegd worden. Wel heeft hij de operatie Esperanza gesuggereerd. “Ik heb de vrouw van een vriend als doelwit naar voor gebracht waarvan ik wist dat ze geen enkele politieke binding had. Als ik geen doelwit aanbracht, hadden de WNP-leerlingen wel iemand anders gevolgd”, zo verdedigde Smets zich.

Via gerichte vragen suggereert Mr. Dumont, de verdediger van Lammers, dat in de operatie Esperanza mevrouw Pinon werd geschaduwd. Zij is de vrouw van een psychiater [André Pinon] die er destijds prat op ging ophefmakende onthullingen te kunnen doen over verschillende hooggeplaatste personen. Dat verhaal was trouwens al eerder in de media verschenen. Daarin werd de WNP-affaire verbonden met een heleboel duistere zaken die zich in rechtse kringen afspeelden.

Wellicht brengt de uitspraak in dit proces, die pas binnen een tiental dagen verwacht wordt, meer duidelijkheid in dit intrigerende scenario.

Bron: Gazet van Antwerpen | 9 Mei 1987

Een geheimzinnige waas nestelt zich steeds manifester over het proces van Marcel Barbier en Eric Lammers voor het assisenhof van Brabant. Daar wordt niet alleen uitgemaakt of Barbier en Lammers effectief schuldig zijn aan de dubbele moord in de Herdersliedstraat te Anderlecht op 18 februari 1982, maar tevens wordt er komaf gemaakt met de geheimzinnige activiteiten van de extreem-rechtse militie Westland New Post.

Helemaal ten einde zijn die activiteiten nog niet, want verschillende getuigen verklaarden gisteren nog bedreigingen ontvangen te hebben.

De publieke belangstelling op het proces gisteren was opvallend groot. Niet verwonderlijk overigens, omdat eindelijk de leden van WNP zelf aan het woord zouden komen. De eerste in de rij was Mark Vander Meiren, jeugdvriend van Eric Lammers.

Na de bekentenissen van Barbier in 1983 heeft Vander Meiren Lammers geholpen zich voor de politie te verbergen. Hij wist dat zijn vriend "erge feiten" had begaan, maar niet dat het om een moord ging.

Nochtans zouden Saucez en Nemry later aan de politie vertellen dat de vier vrienden op het moment van de vlucht over de moord in de Herdersliedstraat gepraat hebben. Vander Meiren ontkent dat echter formeel. "Het was", zo vertelde hij op het proces, "precies alsof de WNP-leiding mij graag had horen vertellen dat ik reeds van bij de aanvang alles van de moord afwist."

Saucez, in streepjespak, bevestigde even later dat er tussen de vier vrienden effectief over de moord is gesproken. "Toen Eric Lammers terugkwam uit Chamonix en opgeroepen was door commissaris Marnette, vroeg hij of Marcel Barbier bekend had en misschien ook zijn naam genoemd had. Eric was echter ontspannen. Hij had immers een alibi van beton: die moordavond was hij in de militaire school."

Familie bedreigd

Saucez vertelde dat hij meewerkte aan WNP uit nationale gevoelens. De publicatie van de gestolen NATO-documenten had hij verzorgd om de geringe bewaking van de Alliantie aan de kaak te stellen. Vandaag heeft hij echter spijt van zijn lidmaatschap. Verscheidene malen heeft hij van WNP-leden dreigtelefoontjes ontvangen.

Door Libert, één van de WNP-kopstukken, werd hij gedwongen een brief naar onderzoeksrechter Lyna te schrijven waarin stond dat hij zijn verklaringen onder druk van Latinus had afgelegd. Zoniet zou zijn vrouw en kinderen wel eens iets kunnen overkomen. Daarnaast had Libert ook een nota laten circuleren waarin vermeld werd dat Saucez, Delombaerde en Nemry spoedig geëlimineerd zouden worden.

Jean-Louis Nemry bevestigde daarna de bedreigingen. Tijdens zijn legerdienst in Duitsland werd hij dringend bij commissaris Marnette geroepen die bedreigingen tegen Nemry had ontvangen. Marnette verwittigde hem vooral voorzichtig te zijn. De commissaris van de gerechtelijke politie die gisteren in de rechtszaal aanwezig was, werd om bevestiging gevraagd, maar hij kon zich het voorval nog nauwelijks herinneren.

Nemry had nochtans enkele serieuze onthullingen in petto. Zo vertelde hij dat Libert hem had gezegd dat de eerste arrestatie van Marcel Barbier opzettelijk uitgelokt was met de bedoeling de politie de fameuze NATO-documenten te laten vinden.

Verder had Nemry Lammers horen pochen over een operatie die hij succesvol had uitgevoerd. Er werd op de moord gezinspeeld, maar Nemry geloofde er niet veel van, tot Latinus hem vertelde dat Lammers wel eens een lid van de Bende van Nijvel zou kunnen zijn. Toen werd hij ontzettend bang van zijn vroegere kameraad, zo vertelde hij.

Geestelijke vader

Laatste in de rij van de lange getuigenverhoren was Karel Delombaerde. Hij was als oud lid van de Waffen SS de "Geestelijke vader" van de WNP. Delombaerde, een kranige tachtiger die niet onder de indruk is van het proces, verklaarde dat Barbier hem op een communiefeest de moord in Anderlecht verteld heeft. Ook Libert en Latinus waren van de misdaad op de hoogte, maar volgens hen lag die buiten de activiteiten van de WNP.

Delombaerde vertelde verder over de opdrachten binnen de militie: hoe een infiltratiepoging bij Libische terroristen werd gepland, hoe er geheime dossiers over Distrigaz werden aangelegd, hoe men zelfs plande de NAVO-raketten in Florennes te ontvreemden. Een fantastische en intrigerend amalgaam van hersenspinsels, waarin wellicht Libert vandaag met zijn getuigenis meer klaarheid kan brengen als laatst overgebleven leider van het WNP.

Bron: Gazet van Antwerpen | 8 Mei 1987

HOF VAN CASSATIE - 2e KAMER - 21 september 1988

1° REGELING VAN RECHTSGEBIED
STRAFZAKEN - TUSSEN  ONDERZOEKS- EN VONNISGERECHTEN - BESCHIKKING TOT VERWIJZING NAAR DE CORRECTIONELE RECHTBANK WEGENS POLITIEKE MISDADEN EN WANBEDRIJVEN EN WEGENS DAARMEE SAMENHANGENDE MISDRIJVEN - ONBEVOEGDVERKLARING VAN HET HOF VAN BEROEP - VERNIETIGING VAN DE BESCHIKKING EN VERWIJZING NAAR DE KAMER VAN INBESCHULDIGINGSTELLING

2° BEVOEGDHEID EN AANLEG
STRAFZAKEN - BEVOEGDHEID - VONNISGERECHT WAARBIJ DOOR AFZONDERLIJKE BESCHIKKINGEN FEITEN WAARVOOR HET WEL EN FEITEN WAARVOOR HET NIET BEVOEGD IS, AANHANGIG ZIJN GEMAAKT - ONBEVOEGDVERKLARING WEGENS SAMENHANG - ONWETTIGHEID.

3° SAMENHANG
STRAFZAKEN - AANHANGIGMAKING VAN DE ZAAK BIJ DE RECHTER - VERSCHEIDENE AKTEN VAN AANHANGIGMAKING - BEVOEGDHEID  VAN  DE  RECHTER OM UITSPRAAK TE DOEN OVER DE FEITEN AANHANGIG GEMAAKT DOOR EEN VAN DE AKTEN - ONBEVOEGDHEID VOOR DE FEITEN VAN DE ANDERE AKTEN - GEVOLG.

4° REGELING VAN RECHTSGEBIED
STRAFZAKEN - TUSSEN  ONDERZOEKS- EN  VONNISGERECHTEN - VONNISGERECHT WAARBIJ DOOR AFZONDERLIJKE BESCHIKKINGEN WANBEDRIJVEN NAAR GEMEENRECHT WAARVOOR HET BEVOEGD IS, EN POLITIEKE MISDADEN EN WANBEDRIJVEN WAARVOOR HET NIET BEVOEGD IS, AANHANGIG ZIJN GEMAAKT – ARREST WAARBIJ  HET VONNISGERECHT ZICH WEGENS HET BESTAAN VAN SAMENHANG ONBEVOEGD VERKLAART WAT DE WANBEDRIJVEN NAAR GEMEENRECHT BETREFT - GEDEELTELIJKE VERNIETIGING VAN HET ARREST - VERWIJZING NAAR HETZELFDE, DOCH ANDER SAMENGESTELDE HOF VAN BEROEP.

1° Wanneer de raadkamer een verdachte naar de correctionele rechtbank heeft verwezen wegens politieke misdaden en wanbedrijven en wegens daarmee samenhangende misdrijven, het hof van beroep zich bij een in kracht van gewijsde gegaan arrest onbevoegd heeft verklaard en er vooralsnog tegen de beschikking van verwijzing geen enkele voorziening openstaat, vernietigt het Hof, op het verzoek tot regeling van rechtsgebied, de beschikking van de raadkamer en verwijst het de zaak naar de kamer van inbeschuldigingstelling (1).

2° en 3° Wanneer bij een vonnisgerecht door afzonderlijke verwijzingsbeschikkingen feiten aanhangig zijn gemaakt waarvan sommige wel en andere niet tot zijn bevoegdheid behoren, kan dat gerecht zich niet wettig onbevoegd verklaren voor de gehele zaak, terwijl het zelf vaststelt dat de verschillende feiten samenhangend zijn (2).

4° Wanneer de raadkamer bij afzonderlijke beschikkingen een verdachte naar de correctionele rechtbank verwezen heeft, enerzijds, wegens wanbedrijven naar gemeenrecht, anderzijds, wegens politieke misdaden en wanbedrijven, en het hof van beroep zich op grond van samenhang onbevoegd verklaart voor het geheel, vernietigt het Hof, op een verzoek tot regeling van rechtsgebied, het arrest van het hof van beroep in zoverre het zich onbevoegd heeft verklaard voor de gemeenrechtelijke wanbedrijven en verwijst het de aldus beperkte zaak naar hetzelfde, doch anders samengestelde hof van beroep (3).

(PROCUREUR-GENERAAL BIJ HET HOF VAN BEROEP TE BRUSSEL IN ZAKE LIBERT E.A.)
ARREST (vertaling)
(A.R. nr. 7032)

HET HOF; - Overwegende dat de raadkamer van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Brussel, bij beschikking van 11 Juni 1985, in de zaak I met nr. 69.20.32 647/83 in de notities van het parket van de procureur des Konings te Brussel:

1° Barbier Marcel, René, Albert, zonder beroep, geboren op 4 augustus 1959 te Charleroi, wonende Parmastraat 42, te Sint-Gillis, thans wegens een andere zaak in hechtenis;

2° Libert Michel, privé-detective, geboren op 19 februari 1958 te Brussel wonende Sint-Bernardusstraat 35 te Sint-Gillis, heden naar de correctionele rechtbank heeft verwezen ter zake dat ze beiden in het gerechtelijk arrondissement Brussel en, bij samenhang, elders in België:

A. met overtreding van de artikelen 1, 2 en 3 van de wet van 29 juli 1934 waarbij de privé-milities verboden worden, welke artikelen aangevuld zijn door de wet van 4 mei 1936, een privé-militie of elke andere organisatie van particulieren waarvan het oogmerk is geweld te gebruiken of het leger of de politie te vervangen zich met dezer actie in te laten of in hun plaats op te treden hebben opgericht, hun steun eraan hebben verleend of ervan deel hebben uitgemaakt, en

B. deel hebben uitgemaakt van een vereniging met het oogmerk om een aanslag te plegen op personen of op eigendommen door het plegen ofwel van misdaden waarop de doodstraf of dwangarbeid gesteld is, ofwel van een andere misdaad dan die waarop doodstraf of dwangarbeid staat, ofwel van wanbedrijven;

dat de raadkamer van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Brussel, bij beschikking van 11 juni 1985, in de zaak II, ingeschreven onder het nummer 25.11.1496/83 in de notities van het parket van de procureur des Konings te Brussel:

1. Libert Michel, rijksambtenaar, geboren op 19 februari 1958 te Brussel wonende Sint-Bernardusstraat 35 te Sint-Gillis;

2. Peche Jean Bernard, Baudouin, beroepsmilitair, geboren op 7 september 1952 te Brussel, wonende Raversijdestraat 46/A4, te Oostende;

3. Vanden Borre Francine, Gina, Madeleine, beroepsmilitair, geboren op 8 februari 1958 te Brussel, wonende Raversijdestraat 46/ A4, te Oostende;

4. Saucez Frederic, Ovilio, Michel, radiotelegrafist, geboren op 5 juni 1953 te Jemappes, wonende Franklinstraat 128, te Brussel;

5. Durvin, Françoise, Gilberte, Marie beroepsmilitair, geboren op 17 december 1956 te Elisabethville, wonende Callaerts Walledreef 23, te Gistel;

6. Vanden Herreweghen Philippe Andre, beroepsmilitair, geboren op 7 februari 1958 te Watermaal-Bosvoorde, wonende Steenboklaan 218 bus 29, te Sint-Lambrechts-Woluwe; en

7. De Jode Marc, René, Jozef beroepsmilitair, geboren op 16 april 1958 te Etterbeek, wonende Onderwijsstraat 46/5, te Zaventem naar de correctionele rechtbank verwezen heeft,

eerstgenoemde (Libert), de tweede (Peche), de vierde (Saucez), de vijfde (Durvin), de zesde (Vanden Herreweghe) en de zevende (De Jode) wegens het feit dat ze in het gerechtelijk arrondissement Brussel, in hun hoedanigheid van rijksambtenaar, ten deze van beroepsmilitair, door middel van hun ambtsbediening, bedrieglijk een niet nader bepaald aantal hun niet toebehorende stukken, waaronder telexberichten met een militaire inhoud, van een niet nader bepaalde waarde, hebben weggenomen ten nadele van hetzij het Ministerie van Landsverdediging, Strijdkrachten, hetzij van het Ministerie van Buitenlandse Betrekkingen, (telastlegging A), de vijfde (Durvin) wegens het feit dat ze in haar hoedanigheid van rijksambtenaar, door middel van haar ambtsbediening, bedrieglijk haar niet toebehorende aantekenboekjes, nietmachines, van een niet nader bepaalde waarde, heeft weggenomen ten nadele van de Belgische Staat, Ministerie van Landsverdediging (telastlegging B), de derde (Vanden Borre) en de vierde (Saucez), ter zake dat ze ten nadele van de Belgische Staat, Ministerie van Landsverdediging, geheel of gedeeltelijk, stukken waaronder telexberichten met een militaire inhoud, van een niet nader bepaalde waarde, alsook zaken die weggenomen, verduisterd of verkregen zijn door middel van een misdaad of een wanbedrijf, hebben geheeld (telastlegging C), eerstgenoemde (Libert), de tweede (Peche), de derde (Vanden Borre), de vierde (Saucez), de vijfde (Durvin), de zesde (Vanden Herreweghen), en de zevende (De Jode), ter zake dat ze voorwerpen, plans, geschriften, bescheiden of inlichtingen die in het belang van de verdediging van het grondgebied of van de uitwendige veiligheid van de Staat geheim moeten worden gehouden, geheel of ten dele, in origineel of in reproductie, wetens hebben overgeleverd of medegedeeld aan een persoon die onbevoegd was om die in ontvangst te nemen (overtreding van de artikelen 118 en 119 van het Strafwetboek - telastlegging D), eerstgenoemde (Libert), de tweede (Peche), de derde (Vanden Borre), de vierde (Saucez), de vijfde (Durvin), de zesde (Vanden Herreweghen) en de zevende (De Jode), ter zake dat ze met overtreding van de artikelen 1, 2 en 3 van de wet van 29 juli 1934 waarbij de privé-milities worden verboden, welke artikelen zijn aangevuld door de wet van 4 mei 1936, hun steun hebben verleend aan of deel hebben uitgemaakt van een privé-militie of van elke andere organisatie van particulieren waarvan het oogmerk is geweld te gebruiken, het leger of de politie te vervangen, zich met dezer actie in te laten of in hun plaats op te treden (telastlegging E);

Overwegende dat de Correctionele Rechtbank te Brussel, na de zaken met parketnotitienummer 69.20.32647/83 en 25.11.1496/83 wegens samenhang te hebben gevoegd, zich bij een op 23 februari 1988 op tegenspraak gewezen vonnis onbevoegd heeft verklaard om van de strafvordering kennis te nemen;

dat het Hof van Beroep te Brussel, bij het op tegenspraak gewezen arrest van 29 juni 1988, die onbevoegdverklaring heeft bevestigd op grond dat in de tweede zaak « de beklaagden Libert, Peche, Vanden Borre, Saucez, Durvin, Vanden Herreweghen en De Jode onder de telastlegging D worden vervolgd wegens overtredingen van de artikelen 118 en 119 van het Strafwetboek, welke overtredingen politieke misdrijven zijn als ze zonder winstoogmerk zijn gepleegd ( ... ) en tot de bevoegdheid van het hof van assisen behoren ( ... );

dat in het omgekeerde geval, als die misdrijven wel met winstoogmerk zijn gepleegd ( ... ), zij als misdrijven van gemeen recht worden beschouwd en, door aanneming van verzachtende omstandigheden, kunnen worden gecorrectionaliseerd;

dat bovendien de personen aan wie de in de telastlegging D opgesomde feiten worden verweten, gelet op hun hoedanigheid van militair, onder de toepassing vallen van de artikelen 15 en 16 van het Militair Strafwetboek naar luid waarvan de militairen die een van de in de artikelen 113 tot 119 van het Strafwetboek opgesomde misdrijven plegen, zich schuldig maken aan de misdaad verraad en gestraft worden met hechtenis van 5 tot 10 jaar of met opsluiting;

dat bij de hoedanigheid van militair ook nog de verzwarende omstandigheid bedoeld in artikel 123 ter van het Strafwetboek kan voorkomen;

dat in dit geval en wanneer de gewone rechtbank bevoegd is omdat het misdrijf waarover de militaire gerechten uitspraak moeten doen, samenhang vertoont met een misdrijf waarvoor de gewone rechtbanken bevoegd zijn, het misdrijf door aanneming van verzachtende omstandigheden kan worden gecorrectionaliseerd;

dat, blijkens de gegevens van het dossier en de verklaringen van de beklaagden, dezen het in de telastlegging D omschreven misdrijf alleen uit ideologische overwegingen en niet uit winstoogmerk hebben gepleegd;

dat noch de vordering tot verwijzing van 2 mei 1985 noch de beschikking van 11 juni 1985 van de raadkamer voor de telastlegging D de verzwarende omstandigheden bedoeld in de artikelen 123 ter van het Strafwetboek en 15 en 16 van het Militair Strafwetboek, noch verzachtende omstandigheden in aanmerking hebben genomen, doch uitsluitend de artikelen 118 en 119 betreffende de politieke misdrijven »;

Wat de zaak II betreft :

Overwegende dat de tegen de op 11 juni 1985 in die zaak gewezen beschikking van de raadkamer van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Brussel vooralsnog geen enkel rechtsmiddel kon worden aangewend, en dat het op 29 juni 1988 gewezen arrest van het Hof van Beroep te Brussel in kracht van gewijsde is gegaan; dat uit de tegenstrijdigheid ervan een geschil over rechtsmacht is ontstaan dat de procesgang belemmert;

dat er grond bestaat tot regeling van rechtsgebied;

Overwegende dat de in de telastlegging D vermelde feiten, naargelang de dader al dan niet onder de rechtsmacht van de militaire gerechten valt, politieke misdaden of wanbedrijven opleveren wanneer zij zonder winstoogmerk zijn gepleegd;

dat zulks ten deze het geval schijnt te zijn;

dat krachtens artikel 98 van de Grondwet die misdaden en wanbedrijven tot de bevoegdheid van het hof van assisen behoren;

dat die misdaden en wanbedrijven samenhangend blijken te zijn met de overige, in de telastleggingen vermelde misdaden en wanbedrijven;

Overwegende dat sommige beklaagden, die bij de strijdkrachten waren ingelijfd, op de dag van de hun ten laste gelegde feiten, militair in actieve dienst of met onbepaald verlof waren;

Overwegende dat in de regel de militaire gerechten eveneens bevoegd zijn om uitspraak te doen over de politieke misdaden of wanbedrijven die aan militairen ten laste worden gelegd;

Overwegende dat uit de gedingstukken weliswaar schijnt te volgen dat bepaalde ten laste gelegde feiten door sommige beklaagden zijn gepleegd in hun hoedanigheid van lid van de strijdkrachten als militair in actieve dienst of met onbepaald verlof, maar dat zulks niet het geval is voor de andere in de telastlegging opgesomde misdrijven en beklaagden;

dat krachtens. artikel 26 van de wet van 15 juni 1899, gewijzigd bij artikel 15 van de wet van 30 april 1919, de burgerlijke en niet de militaire gerechten bevoegd zijn om kennis te nemen van de gehele zaak;

Wat de zaak I betreft:

Overwegende dat op de in de telastleggingen A en B vermelde feiten correctionele straffen staan en dat die feiten door de op 11 juni 1985 in die zaak gewezen beschikking van de raadkamer van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Brussel wettig voor het vonnisgerecht zijn gebracht;

Overwegende dat het hof van beroep, na te hebben vastgesteld dat de feiten bedoeld in de in zaak II gewezen beschikking van de raadkamer niet wettig bij het vonnisgerecht aanhangig was gemaakt, niet, met bevestiging van het beroepen vonnis, kon vaststellen dat die feiten samenhangend waren met de feiten bedoeld in de in zaak I gewezen beschikking van de raadkamer;

Om die redenen, beslissende tot regeling van rechtsgebied, vernietigt de beschikking van de raadkamer van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Brussel, die op 11 juni 1985 werd gewezen in zaak II met nr. 25.11.1496/83 in de notities van het parket van de procureur des Konings te Brussel;

vernietigt het op 29 juni 1988 door het Hof van Beroep te Brussel gewezen arrest in zoverre het, met bevestiging van het beroepen vonnis, het vonnisgerecht onbevoegd verklaart om uitspraak te doen in zaak I met nr. 69.20.32647/83 in de notities van het parket van de procureur des Konings te Brussel;

beveelt dat van dit arrest melding zal worden gemaakt op de kant van de vernietigde beslissingen wat hen betreft;

verwijst de zaak II nr. 25.11.1496/83 naar de kamer van inbeschuldigingstelling van het Hof van Beroep te Brussel en de zaak I nr. 69.20.32647/83 naar het Hof van Beroep te Brussel, anders samengesteld.
________________________________________________________________________________________________________

21 september 1988 – 2e kamer – Voorzitter en verslaggever: de h. Stranard, afdelingsvoorzitter Gelijkluidende conclusie van de h. Janssens de Bisthoven, advocaat-generaal.

(1) Cass., 29 nov. 1983, A.R. nr. 8115 (A.C, 1983-84, nr. 171).
(2) en (3) Cass., 5 dec. 1979 (A.C., 1979-80 nr. 224); 9 Jan. 1980 (ibid., 1979-80, nr. 279) en de noot get. R.A.-D.; 8 feb. 1984, A.R. nr. 3412 (Ibid., 1983-84, nr. 310).

Bron: Belgisch Staatsblad | Arresten van het Hof van Cassatie - Gerechtelijk jaar 1988-1989 – Deel I

Gelet op het arrest van het Hof van 21 september 1988

Dat arrest is hier te vinden » bib.kuleuven.be

Wanneer de verdachte voor de kamer van inbeschuldigingstelling betwist dat, in geval van verwijzing, het bevoegde vonnisgerecht een ander kan zijn dan het hof van assisen, is het arrest van dat onderzoeksgerecht dat, om de verdachte naar het militair gerecht te verwijzen, uitspraak doet over dat bevoegdheidsgeschil dat enkel betrekking heeft op de bevoegdheid van het vonnisgerecht, geen arrest inzake bevoegdheid, in de zin van art. 416, tweede lid, Sv.; het is een voorbereidend arrest en een arrest van onderzoek, in de zin van voormelde bepaling waartegen pas na het eindarrest cassatieberoep kan worden ingesteld (1).

(SAUCEZ, DE JODE, LIBERT)
ARREST (vertaling)
(A.R. nr. 7695)

HET HOF; - Gelet op het bestreden arrest, op 18 mei 1989 gewezen door het Hof van Beroep te Brussel, kamer van inbeschuldigingstelling, rechtdoende als rechtscollege waarnaar de zaak is verwezen;

Gelet op het arrest van het Hof van 21 september 1988:

Over het geheel van de voorzieningen:

Overwegende dat uit het bestreden arrest noch uit enig stuk waarop het Hof vermag acht te slaan, blijkt dat de eisers de onbevoegdheid hebben aangevoerd van de kamer van inbeschuldigingstelling die kennis moest nemen van de hun verweten feiten, die de tegen hen ingebrachte bezwaren moest beoordelen en die hen, in voor komend geval, moest verwijzen naar een vonnisgerecht;

Overwegende dat de eiser Frederic Saucez, die als enige een conclusie heeft genomen voor dat onderzoeksgerecht, verre van de bevoegdheid ervan te betwisten, dat gerecht integendeel gevraagd heeft de buitenvervolgingstelling of, subsidiair, aanvullende onderzoeksmaatregelen te bevelen en, nog meer subsidiair, enkel betwist heeft dat, in geval van verwijzing, het bevoegde vonnisgerecht een ander dan het hof van assisen zou kunnen zijn;

Overwegende dat aldus het bestreden arrest dat, om de eisers naar het militair gerecht te verwijzen, uitspraak doet over een bevoegdheidsgeschil dat enkel betrekking heeft op de bevoegdheid van het vonnisgerecht, geen arrest inzake bevoegdheid is in de zin van artikel 416, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering; dat het dus een voorbereidend arrest en een arrest van onderzoek is en dat de voorziening, nu ze vóór de eindbeslissing is ingesteld, niet ontvankelijk is;

Om die redenen, ongeacht de middelen van de eisers Frederic Saucez en Michel Libert wier memories geen verband houden met de ontvankelijkheid van hun voorziening, verwerpt de voorzieningen; veroordeelt iedere eiser in de kosten van zijn voorziening.
________________________________________________________________________________________________________

9 augustus 1989 – 2e kamer – Voorzitter: de h. Chatel, eerste voorzitter - Verslaggever : de h. Ghislain – Gelijkluidende conclusie van de h. Velu, eerste advocaat-generaal - Advocaten : mrs. Georges, Brussel, en Veldekens, Brussel.

(1) Zie Cass., 16 nov. 1931 (Bull. en Pas., 1931, I, 286) met conl. adv.-gen. Sartini van den Kerckove, 4 dec. 1933 (ibid., 1934, I, 93); 26 nov. 1945 (A.C., 1946, 249); 24 nov. 1947 (ibid., 1947, 379) met noot R.H., 7 juni 1971 (ibid., 1971, 996); 10 okt. 1972 (ibid., 1973, 151) en 30 nov. 1976 (ibid., 1977, 371) met noot E.K.

Bron: Arresten van het Hof van Cassatie - Gerechtelijk jaar 1988-1989 – Deel IV

Maandag begint voor het assisenhof in Brussel een proces tegen twee mannen die verdacht worden executies te hebben uitgevoerd en documenten te hebben gestolen van de Navo en de Generale Staf van België. Ook zouden zij lid zijn geweest van de verboden neo-naziclub Westland New Post. De zaak is interessant omdat het gaat om politieke afrekeningen in extremistische politieke milieus en om de ledenlijst van de organisatie. De laatste zou namen van beroepsmilitairen en leden van de Staatsveiligheid bevatten. De zaak is aan het rollen gekomen toen de politie van de Brusselse gemeente Vorst in augustus 1983 een man aanhield die zojuist op een Noordafrikaan had geschoten. Bij de arrestant, Marcel Barbier, werd vervolgens huiszoeking verricht.

Er werd beslag gelegd op diverse wapens, mappen met instructies voor paramilitaire eenheden, plannen voor ontvoeringen en verslagen van oefeningen. Verder werden gegevens aangetroffen over het bestaan van Westland New Post (WNP), die in de plaats was getreden van het verboden Front de la Jeunesse, een extreem rechtse en paramilitaire organisatie die krachtens een wettelijk verbod op dergelijke clubjes leek te zijn opgedoekt. Tevens werden enkele plastic zakken aangetroffen met geheime telexen en Navo-documenten die blijkbaar afkomstig waren van de Belgische Generale staf die hoofdkantoor houdt in het Navo-gebouw te Evere.

Dubbele moord

Gedurende de verhoren bekende Barbier een belangrijk delict. Hij zei een van de twee daders te zijn bij een dubbele moord op de als uiterst links bekend staande Fons Vandermeulen (31) en zijn vriendin Francesca Arcoulin (44). De stoffelijke overschotten werden anderhalf jaar voor het schot in Vorst, en wel in februari 1982, aangetroffen in een appartement in de gemeente Anderlecht. Vandermeulen en Arcoulin bleken gewurgd en daarna met kogels doorzeefd te zijn. Volgens deskundigen betrof het een executie: Vandermeulen zou agent voor de KGB zijn geweest. Interessant is dat Barbier al op het moment van de moord werd verdacht van medeplichtigheid. Maar het parket werd toen bedolven onder alibi's die ten faveure van Barbier werden verstrekt door militairen. Het parket zag toen van verdere rechtsvervolging af. Kort daarna trok Barbier zijn bekentenissen in. In een lange brief schreef hij dat hij opdracht van bovenaf had gekregen om de bekentenis af te leggen.

De opdracht zou volgens B. zijn verstrekt door Paul Latinus, toen "maarschalk" van de WNP. In werkelijkheid zouden de executies zijn uitgevoerd door Eric Lammers. De laatste staat maandag als tweede verdachte terecht. De naam Latinus deed een bel rinkelen bij Staatsveiligheid: "hij had daar in 1980 vergeefs gesolliciteerd. Het spoor Latinus leidde vervolgens naar betrokkenheid van functionarissen van Staatsveiligheid bij de handel en wandel van WNP. Minister Gol (Justitie;) verklaarde eind 1983 naar aanleiding daarvan in een besloten kamerzitting dat zijn diensten in en om WNP opereerden en dat er niets aan de hand was. Latinus zelf zal niet voor het verdachtenhekje verschijnen. Hij twerd eind april 1984 dood aangetroffen in het huis van zijn vriendin in het Waals-Brabantse dorp Court-St.Etienne.

Bron: NRC Handelsblad | 2 Mei 1987

Vooral als je daarna dit filmpje bekijkt » YouTube

De gewelddadige fractie van WNP dus als instrument van extreemrechtse krachten. Bovenstaande filmpjes lijken mij haast een soort van publieke bekentenis. Men weet immers dat er geen bewijskracht is en dat een proces futiel is.

"Volgens artikel 119 van het strafwetboek was dit een politiek misdrijf, dat moest beslecht worden door het hof van assisen. Het parket van Brussel heeft de beslissing genomen om de zaak naar de verkeerde rechtbank te brengen. Daar is zeer fel over gecorrespondeerd tussen het parket-generaal en het parket van Brussel, maar we hebben nooit iets anders dan een vage uitleg gekregen. Dat probleem heeft het dossier om zeep geholpen."

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

Het proces tegen zes vermoedelijke leden van de Bende van Nijvel werd vorige week verrassend stopgezet. Een onderzoeksrechter had nieuwe feiten aangedragen die erop zouden wijzen dat achter de Bende een goedgeorganiseerde, wellicht uiterst rechtse organisatie schuilgaat.

Nu begint steeds duidelijker te worden dat achter die organisatie wel eens niets minder dan de Staatsveiligheid, de Belgische BVD dus, zou kunnen schuilgaan. Zo werd gisteren bekend dat de Belgische justitie vorige week bij deze dienst een aantal dossiers in beslag heeft genomen. Een opmerkelijke stap, omdat de Staatsveiligheid en de gerechtelijke politie over het algemeen goede maatjes zijn. Dat de dienst zelf als misdaadorganisatie optreedt gelooft overigens niemand, maar wel dat zijn ambtenaren er verkeerde activiteiten op nahielden.

De dienst kwam in het nieuws door een proces dat gisteren voor de Brusselse rechtbank begon tegen tien leden van de extreem rechtse organisatie Westland New Post. Een al jaren bestaande club van mensen die er racistische ideeën op nahouden, in bossen schietoefeningen houden, nazisymbolen gebruiken en zelfs uniformen zouden dragen.

Hun leider, Karl De Lombaerde, een oud SS'er, evenals zijn inmiddels overleden voorganger Paul Latinus. Diens tweede man, Marcel Barbier, zit levenslang uit voor een dubbele moord. Geen lieve jongens dus.

De tien staan terecht op beschuldiging van het vormen van een privé-legertje en van diefstal van documenten. Voor de rechtbank gaven zij toe geheime stukken te hebben gestolen uit het NAVO-hoofdkwartier in Brussel. Maar zij verklaarden tegelijk dat zij gehandeld hebben op bevel van leden van de Staatsveiligheid.

Hoewel banden tussen de Bende van Nijvel en de Westland New Post nog niet zijn aangetoond, is al vaker gesuggereerd dat die iets met elkaar te maken zouden hebben. Een aantal hoofdverdachten van de bende komt ook uit uiterst rechtse kringen, waar wapengebruik en een militaire aanpak gemeengoed zijn.

Een van die verdachten, de oud-rijkswachter Robert Beijer, is gisteren door de Belgische politie opgepakt. En die Beijer verklaarde tegenover een verslaggever van de Luxemburgse radio onomwonden dat achter de Bende van Nijvel een rechts complot steekt, geleid door leden van de Staatsveiligheid, de Gerechtelijke Politie en de Rijkswacht. Volgens Beijer zouden die de bedoeling hebben gehad om door middel van terreurdaden in België zo'n publieke spanning te creëren, dat de ordediensten meer middelen en een grotere invloed op de samenleving zouden krijgen. Zelfs de bomaanslagen van de steeds als communistisch beschouwde CCC zouden daar volgens Beijer toe kunnen behoren.

Het is ook opvallend hoe in de stukken over de Bende van Nijvel en de WNP steeds weer namen van (voormalige) politie- en justitiefunctionarissen opduiken. Op het Bende-proces in Mons staan een ex-rijkswachtagent en twee leden van de Bijzondere Opsporings Brigade (BOB) terecht. De BOB is de rijkswachteenheid die de georganiseerde misdaad moet bestrijden.

Zoals al eerder zijn er ook nu weer te veel toevalligheden om nog toevallig te zijn. Bewijzen heeft justitie nog niet, maar de verklaringen van de onderzoeksrechter in Mons hebben duidelijk gemaakt dat men sporen heeft die nog tot verrassende uitkomsten kunnen leiden.

Bron: Leeuwarder Courant | 26 Januari 1988

Tegenover de eerste parlementaire onderzoekscommissie, die moest bekijken waarom het onderzoek naar de Bende van Nijvel fout liep, ging advocaat-generaal bij het Hof van Cassatie Patrick Duinslaeger niet zo ver, maar hij gaf toe dat het dossier van de dubbele moord voor het hof van assisen was gebracht zonder dat er voldoende elementen waren. Hij liet uitschijnen dat justitie geen andere oplossing zag om een einde te maken aan het al vijf jaar durende voorarrest van Marcel Barbier.

De parlementsleden vroegen de magistraat niet hoe justitie in zo'n benarde situatie beland was dat er niets anders op zat dan met een onaf dossier naar assisen te gaan. Wilden ze het antwoord op die vraag liever niet horen? Het antwoord is ook niet prettig: er is nooit een onderzoek naar de dubbele moord geweest. Je kunt het nog anders formuleren: het onderzoek naar de dubbele moord werd geleid door de daders. Zij maakten hun groep bekend, zij gaven zichzelf aan, zij leverden de aanwijzingen en de getuigen, en dat was het dan. 

Dus werd het proces een fiasco. Er waren minstens twee moordenaars. De tweede beschuldigde, Eric Lammers, werd vrijgesproken, maar heeft de moord daarna bekend bij de Cel Waals Brabant. In België kun je, in tegenstelling tot de Scandinavische landen, Engeland en Duitsland en sinds de lente van 2013 ook Nederland, niet opnieuw vervolgd worden voor hetzelfde feit als er nieuw bewijs is. Lammers is vrij voor eeuwig en altijd.

Het is hier geen theater

Ik [Hilde Geens] had het assisenproces van de dubbele moord in Anderlecht dag na dag gevolgd. De beelden van de grijnzende Lammers met zijn brutale Keltenkop die zijn moeder afsnauwde omdat ze huilde tijdens haar getuigenis, zal ik nooit vergeten. Een van zijn advocaten, de ondertussen overleden Jean-Paul Dumont, toen een Brusselse sterpleiter, schakelde geregeld over op een vrouwenstem. Zijn cliënt knipoogde naar iemand in het publiek. Dumont morste water, veegde het met zijn toga op de grond. Een schoolmeisje op de eerste rij onderdrukte een giechel. De voorzitster van het Brusselse assisenhof, Nicole Lumen, vroeg het publiek om niet voortdurend te lachen. "Het is hier geen theater."

Maar dat was het wel. Met waarheidsbevinding had het proces niet veel te maken. Als je de zaal binnenkwam, kreeg je een elektroshock van de spanning. Iedereen zat iedereen te begluren. Het was mei, de hitte was drukkend en de sfeer sinister. Achter de meisjesklas was het een komen en gaan van de fine fleur van extreemrechts en extreem-links, van nazi's uit de oorlog en neonazi's van later, van criminelen, politici en politiemensen. Oudere, meestal Franstalige collega's, gidsten me langs hun bekende koppen.

Je zag in de sombere, stoffige zaal meer mannen met zonnebril dan op het strand van Rimini. Heren in regenjas waren stiekem in de weer met cassetterecorders. Twee veertigers in pak en das zaten altijd op dezelfde plaats onverstoorbaar te kauwgommen, de ene met een zware microfoon ostentatief in zijn vestzak. Achteraan in de zaal liep een van de merkwaardigste Brusselse politiesterren van de jaren '70 en '80, Guy Goffinon met zijn rode kop en zijn witte haren, de hele tijd te ijsberen. (...)

Bij het binnenkomen in de gerechtszaal moest iedereen door een veiligheidssluis. Dat was niet naar de zin van De Standaard-verslaggever Louis de Lentdecker. Hij richtte zich tot collega Walter De Bock van De Morgen: "Dat ze dat hier scannen," hij zwaaide naar de persbanken, "tot daaraan toe. Maar dat wij door zo'n apparaat moeten. Schandalig!" De Bock liep rood aan en gaf geen antwoord.

Op de derde rij siste een man met tulband en baard "chantage!" toen de voorzitster wegens tijdsgebrek het reglement niet voorlas. Tussen de juryleden en beschuldigden stond een kleine tafel. Veel lag er niet op: een geweer, documenten en een plastic zak met damespantoffels.

In het publiek zat een man die nooit lachte, vader Vander Meulen. Het ging hier over zijn zoon Fons, die op 18 februari 1982 in de Herderliedstraat in Anderlecht moest knielen tegenover zijn vriendin Francesca Arcoulin voordat ze allebei werden doodgeschoten en hun de keel werd afgesneden.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens