Ik zal nog maar eens op dezelfde spijker kloppen alhoewel ik er op dit forum al een paar keer voor belachelijk gemaakt ben.

Michel Libert spreekt in een codetaal die enkel door ingewijde neonazi’s wordt begrepen. Dat verhaaltje over die Rosenbergschaal lijkt ook mij te gek voor woorden. Hoe kan Michel Libert geweten hebben dat hij die Rosenbergschaal (wat dat dan ook mag zijn) moest gebruiken als zijn opdrachtgever hem dat nooit eerder had duidelijk gemaakt? Hoe kan Michel Libert dan beweren dat hij niet wist wie zijn opdrachtgever was (als hij al niet op eigen houtje handelde)?

Als Michel Libert plattegronden en uurregelingen van grootwarenhuizen in kaart moest brengen, maakte hij daar dan nadien verslag over op? Aan wie bezorgde Michel Libert dan die verslagen? Welke codering gebruikte Michel Libert dan om ervoor te zorgen dat die verslagen voor buitenstaanders onleesbaar waren? Als er in 1982 al grootwarenhuizen overvallen waren, had Michel Libert dan totaal geen vermoeden waarom hij plattegronden en uurregelingen van grootwarenhuizen na 1982 in kaart moest brengen? Zou Michel Libert dan echt niet geweten hebben waar hij aan meewerkte? Waarom ging Michel Libert eigenlijk zo ver in het uitvoeren van opdrachten als hij niet eens wist wie zijn opdrachtgever was? Als de opdrachten werkelijk zo geheim waren dat ze gecodeerd moesten worden via die ingewikkelde Rosenbergschaal, waarom pakte Michel Libert er dan nadien zo openlijk mee uit?

Sinds wanneer is ‘een schaal’ te interpreteren als ‘een code’? Dat zijn noch in het Nederlands, noch in het Frans synoniemen.

In een volgend interview kan Michel Libert misschien eens proberen om ons te laten geloven dat het Bois de la Houssière eigenlijk het grote sprookjesbos was en dat Michel Libert kabouter Pief was, dat Marcel Barbier kabouter Poef was en dat Eric Lammers kabouter Paf was. Het zou eens wat anders zijn.

Even ernstig: in de documentaire ‘Tu Tueras, Point’ wordt Eric Lammers voorgesteld als een moordmachine die opgeleid was binnen WNP onder rechtstreekse leiding van Michel Libert. Eric Lammers zegt in die documentaire letterlijk dat WNP-leden even erg geradicaliseerd waren als moslimextremisten vandaag geradicaliseerd zijn.

In het fameuze artikel uit De Post van 1989 zegt Michel Libert dat hij cursussen gaf in de Keltische filosofie. Als de opdrachten die Michel Libert kreeg van hogerhand kwamen, waarom heette een bepaalde operatie dan eigenlijk Ginungagap? Dat is toch bij uitstek een term uit het vakgebied waar Michel Libert les in gaf? Michel Libert noemt zichzelf ook altijd erg anticommunistisch.

Ik kan maar blijven herhalen dat Michel Libert fabuleert en een codetaal gebruikt die enkel wordt begrepen door neonazi’s die liefst ook nog eens ingewijd zijn in de oud-Keltische gebruiken en filosofie. Als we spreken over ‘Rosenberg’ in de context van nazi’s, oud-Keltische gebruiken, anticommunisme, enz. lijkt het me nodig om ons af te vragen of Michel Libert het toevallig niet zou kunnen hebben over deze Rosenberg » nl.wikipedia.org

Nazi, spiritueel bewogen, anticommunist, tijdens de Tweede Wereldoorlog minister van de bezette Oost Europese gebieden, ... Of zal ook dit allemaal toeval zijn? ‘Opdrachten via de schaal van Rosenberg’ zou wel eens kunnen betekenen ‘opdrachten naar het wereldbeeld van Rosenberg’. ‘Naar de maatstaven van Rosenberg’ betekent in het Frans immers ‘À l’ échelle de Rosenberg’. Als je het aan mij vraagt weet Michel Libert perfect wat hij zegt, waar hij mee bezig is en wat er 33 jaar geleden gebeurd is.

Dit is wel heel erg kort door de bocht. Libert heeft zijn riotguns van de hand gedaan. Justitie is die riotguns later gaan ophalen bij de nieuwe eigenaars. Vervolgens heeft justitie geen onderzoek gedaan op die wapens, om ze dan uiteindelijk te laten vernietigen. Wie heeft dus de wapens van Libert laten vernietigen? Justitie zelf. Niet Libert. Natuurlijk zijn er geen materiële bewijzen (meer) tegen WNP. Justitie liet ze zelf verdwijnen. Dat op zich kan toch al gemakkelijk bewezen worden dacht ik.

Kijk eens goed naar dit nieuwsfragment op chronostand 00m10s » www.tvoost.be Daar lees je rechtsboven in beeld dat het alweer het spoor Smets (infiltrant van Staatsveiligheid bij WNP) was, dat niet mocht onderzocht worden. Ik denk eerder dat justitie al 30 jaar een tunnel graaft om WNP/SDRA/SDRA8/STAATSVEILIGEID/DIANE heen, en iedereen langsheen die tunnel om de tuin leidt. Dit lijkt me geen tunnelvisie maar een globaal patroon.

Dan nog iets over dat materieel bewijs: Men moet een googelen op 'strafrecht' en 'bewijslast'. Een vette kluif, maar men leert al snel dat een bewijs lang niet altijd van fysieke aard moet zijn en dat de overtuiging van de rechter altijd heel erg meespeelt. De zwart-witdenkers zijn precies diegenen die het altijd maar over tastbaar en staalhard bewijs hebben. Ook dat is een drogreden.

Kijk naar dit nieuwsfragment op chronostand 00m10s, rechtsboven in beeld » www.tvoost.be

Het was blijkbaar het onderzoek naar Christian Smets dat niet gevoerd mocht worden?

Hofstade ligt inderdaad op slechts een paar kilometer van Aalst.

Als men het heeft over ‘de bende van Hofstade’, dan denk ik dat men bedoelt dat er in Hofstade een locatie was waar woonwagens van de De Staerke-clan standhielden. Het staat me voor dat ik dit ooit ergens gelezen heb.

We moeten bovendien onderscheid maken tussen toeval en toeval. Het eerste soort toeval is het toeval dat zich toont bij gebeurtenissen die zich afspelen in dode materie. Een schoolvoorbeeld hiervan is de manier waarop de balletjes vallen tijdens een loterij. Maar dan is er nog dat andere soort toeval: Wanneer we spreken over het gedrag van levende dingen, dus ook dat van mensen, dan moet men er veeleer van uitgaan dat de gebeurtenissen het gevolg zijn van beweegredenen. In dat geval is een gebeurtenis het gevolg van gedrag. Voor bijna elke vorm van gedrag is er een verklaring. Misdadigers doen niet zelden een beroep op misleiding om diegenen die hen trachten te klissen telkens een stap voor te zijn. Ik ben dus veeleer geneigd om het telefoontje naar de radiostudio niét als toeval te beschouwen. Laat ons redelijk wezen: iemand telefoneert niet toevallig naar de studio van een Aalsterse een vrije radio, met de groeten van de bende van Nijvel, een kwartier voor een aanslag van de bende van Nijvel in datzelfde Aalst, om een plaatje aan te vragen over Scherpenheuvel, terwijl de vriendin van diegene die al in de kijker van justitie loopt en die men verdacht wil maken toevallig werkt als barmeisje in Scherpenheuvel, goed wetende dat duizenden Aalstenaars op dat moment meeluisterden, en goed wetende dat er een collectieve angstpsychose aan de gang was ronddit onderwerp. Misschien was het zelfs de bedoeling om de diskjockey naar de politie te laten bellen om de politie de beller te laten opsporen en aldus weer een patrouille te immobiliseren. Misschien was het zelfs de bedoeling om een veelheid aan Aalstenaars naar de politie te laten bellen in verband met dat verzoekplaatje, om op die manier de telefooncentrale van het politiekantoor te overbelasten.

Jean-Claude Marlair zegt in ‘Tu Tueras, Point’ dat zelfs dokter Daniëlle Zücker op het verkeerde been werd gezet door aan haar de opdracht te geven om een profiel op te stellen van de daders, ervan uitgaande dat de eerste bendefeiten gepleegd werden door dezelfde daders als de laatste bendefeiten.

Het al dan niet één jaar later droppen van bewijsmateriaal, dat al dan niet moest dienen om aan te tonen dat de eerste bendefeiten en de laatste bendefeiten door dezelfde daders werden gepleegd, moet mijns inziens in hetzelfde licht gezien worden als het mysterieuze telefoontje naar de radiostudio. Door de speurders te laten geloven dat alle bendefeiten door dezelfde daders werden gepleegd werd het veel moeilijker om een profiel van de daders op te stellen en een eenduidige richting te bepalen in dewelke men diende te zoeken. Ordinair banditisme (waar ikzelf niets van geloof) of ideologisch terreur? Ik ben dus geneigd om aan te nemen dat het mysterieuze telefoontje ertoe diende om het onderzoek te manipuleren, nog voor de aanslag in Aalst werd gepleegd. De daders van de bende van Nijvel waren écht niet op hun kop gevallen, voor wie daar vandaag nog aan mocht twijfelen.