Nog een aantal artikels over het onderzoek en het proces naar deze moord.

Schoonbroer van moordenaar van Chimay aangehouden

Donderdag werd op het justitiepaleis van Charleroi vernomen dat een tweede persoon in beschuldiging is gesteld in de zaak van de moord op de Franstalige BAC-bankdirecteur Bernard Balle te Chimay, namelijk de 40-jarige Georges Lamaire uit Couvin, de schoonbroeder van de moordenaar. Hij was aanwezig bij de aanhouding van De Mey na de overval in een grootwarenhuis in Lodelinsart op donderdagavond.

Feitelijk heeft Lamaire niet deelgenomen aan de moord van Chimay maar tijdens de overval van 17 februari 1984 in de self service van een grootwarenhuis te Châtelineau met een buit van 140.000 fr., had De Mey een medeplichtige en de gebruikte wagen was een Toyota Crown. Lamaire heeft bekend te hebben deelgenomen aan die overval met zijn eigen wagen.

Hij is beschuldigd van afpersing van geld met geweldpleging en bedreigingen.

In verband met de wapens in deze zaak werd het jachtgeweer met afgezaagde loop dat gebruikt werd door De Mey tijdens verscheidene overvallen, teruggevonden in zijn woning maar het wapen dat gebruikt werd bij de moord op de bankdirecteur te Chimay was de 7,65, verborgen in een modderplas te Chimay. Woensdag heeft de BOB van Thuin wel het pistool gevonden in de modderplas, niet ver van de woning van De Mey. Dit wapen zou vermoedelijk in het zwart zijn gekocht van een waponverkoper in de grensstreek van Couvin.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Mei 1984

Schoonbroers staan terecht voor bloedige overval

Maandag begon voor het assisenhof van Henegouwen het proces van de 29-jarige Jean-Claude De Mey, uit Chimay, en van diens schoonbroer, de 44-jarige Georges Lamaire uit Couillet. Laatstgenoemde verbleef wel te Marcinelle.

Beide mannen worden beticht van een serie misdrijven en vooral van één misdaad. Dat is een overval met moord op 28 juni 1984 op een kantoor van de COB (BAC) te Chimay. Slachtoffer was de filiaalhouder, Bernard Balle (35). De man werd door De Mey met een ijzeren kleerhanger de schedel ingeslagen, en zou wat later overlijden. Eerst kreeg Bernard Balle wel een kogel in het hoofd.

De Mey moet zich ook verantwoorden voor een tiental overvallen, diefstallen, pogingen tot diefstal, verboden wapendracht, valsheid in geschrifte en gebruikmaking daarvan.

De tweede betichte, Georges Lamaire, wordt eveneens beschuldigd van de noodlottige overval te Chimay evenals van drie andere overvallen waarbij geweld werd gebruikt. Lamaire houdt vol geen uitstaans te hebben met de overval te Chimay; het is overigens alleen De Mey die hem daarvan beschuldigde.

Bron: Gazet van Antwerpen | 22 November 1988

Pistool geladen vóór bankoverval

Op het proces tegen Jean-Claude De Mey en George Lamaire getuigde dinsdag wapendeskundige Demanet dat er een kogel in de loop van de revolver stak toen het tweetal een bankfiliaal in Chimay binnenstapte om een overval te plegen. "Het wapen was dus al geladen voor het betreden van de bank”, aldus getuige.

Bij die overval op 28 januari 1984 werd filiaalhouder Bernard Balle omgebracht door slagen met een kapstok. Ook werd op het slachtoffer geschoten en een kogel trof rakelings zijn schedel. Getuige kon niet vertellen of het De Mey of Lamaire was die had gevuurd. Volgende getuige was psychiater Sauvegarde. Volgens hem is De Mey geen debiel, maar heeft hij geen greintje verantwoordeliojkheidszin. Zonder onderscheid tussen goed en kwaad bevredigt hij zijn instincten. Lamaire is minder intelligent dan De Mey. Hij is een onevenwichtige, maar wel verantwoordelijk voor zijn daden, besloot getuige.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 November 1988

Betichten schuiven schuld naar mekaar toe

Voor het assisen hof van Henegouwen te Bergen werd woensdag vooral aandacht besteed aan de relatie tussen de twee beklaagden Jean-Claude De Mey en Georges Lamaire. Het tweetal wordt beschuldigd van roofmoord en een lange reeks overvallen en diefstallen. Lamaire hield vol dat bij geen schuld had aan de overval in Chimay waar de BAC-filiaalhouder werd gedood. De Mey schoof echter de schuld naar zijn metgezel door. De kinderen van Lamaire getuigden dat de twee mannen ogenschijnlijk elkaar goed konden verdragen, maar dat hun vader meer dan eens zei dat hij De Mey in feite niet kon luchten.

Nadien getuigden de slachtoffers van de ruim 50 overvallen en aanrandingen. Er liep een rode draad door de getuigenissen, vermits het duo steeds op dezelfde manier opereerde.

Tenslotte was er een ex-gedetineerde die Lamaire in 1984 in de gevangenis leerde kennen. Lamaire zou hem toen bekend hebben dat hij had deelgenomen aan de overval te Chimay en dat hij de filiaalhouder Bernard Balie had neergeschoten. De ex-gedetineerde ging dat echter pas in 1986 opbiechten bij de politie van Charleroi, omdat hij schrik had voor represailles.

Bron: Gazet van Antwerpen | 24 November 1988

Verdediging waarschuwt voor gerechtelijke dwaling

Op het proces tegen Jean-Claude De Mey en Georges Lamaire, die beschuldigd warden van een reeks misdrijven waaronder een bankoverval in Chimay die het leven kostte aan de filiaalhouder, kwamen donderdag de openbare aanklager en de verdediger aan het woord. De zitting begon met het requisitoor van advocaat-generaal Dessart die vooral handelde over de overval in Chimay.

Voor de openbare aanklager stond de schuld van De Mey vast, maar voor Lamaire lagen de zaken niet zo simpel. Volgens de advocaat-generaal heeft Lamaire waarschijnlijk deelgenomen aan de voorbereiding van de overval. Of hij eveneens meegegaan is naar de bank staat niet vast. Het openbaar ministerie vroeg dan ook de jury wegens twijfel ontkennend te antwoorden op de vraag betreffende het mededadeschar.

Mr. Couquelet, verdediger van De Mey, zei dat zijn client zijn aandeel in de feiten heeft toegegeven maar niet bereid is op zich te nemen wat een ander heeft gedaan. De advocaat stelde dat Lamaire heeft deelgenomen aan de overval en aan andere misdrijven.

Mr. Mayence, raadsman van Lamaire, zei dat de veroordeling van een onschuldige het drama rond deze vreselijke misdaad nog zou vergroten. Hij vroeg voor zijn client de vrijspraak, niet op grond van twijfel zoals de advocaat-generaal pleitte maar omdat er geen enkel bewijs voor de schuld is. De jury moest 135 vragen beantwoorden, maar gezien het gevorderde uur heeft de voorzitter de lezing van de vragen onderbroken, zodat het arrest pas vandaag kan geveld worden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 November 1988

Doodstraf voor De Mey

Jean-Claude De Mey werd vrijdagavond door het Assisenhof van Henegouwen tot de doodstraf veroordeeld. Medebeklaagde Georges Lamaire werd door de jury niet schuldig bevonden en onmiddellijk in vrijheid gesteld. De Mey en Lamaire stonden terecht voor een reeks misdrijven en voor een bankoverval in Chimay op 28 januari 1984 waarbij filiaalhouder Bernard Balle werd vermoord. Na de replieken heeft vrijdagnamiddag de jury urenlang beraadslaagd over de schuldvragen. Ze antwoordde bevestigend op alle vragen betreffende De Mey. Op de vragen betreffende Lamaire werd ontkennend geantwoord. Na een nieuwe beraadslaging samen met het hof werd De Mey tot de doodstraf veroordeeld. Hij aanhoorde het vonnis zonder enige reactie.

Bron: Gazet van Antwerpen | 26 November 1988

Op 2 oktober 1983 neemt Eric Lammers contact op met Michel De Bondt en Marc Vander Meiren. Hij zegt hen dat hij “problemen heeft”. Hij is twee dagen ondergedoken geweest bij Yves Brams. Brams brengt hem op 3 oktober 1983 naar het Fort van Dave.

Hebben zij de VW Golf van Van Camp gestolen om Lammers naar Namen te brengen?

Op 4 oktober 1983 wordt Maurice Lammers, vader van Eric, verhoord door de gerechtelijke politie. Hij vertelt de speurders dat de moeder van Marcel Barbier met hem contact heeft opgenomen op 1 oktober 1983 om hem te zeggen dat Eric Lammers betrokken was bij “une affaire d’assassinat”.

Op 4 oktober 1983 wordt Eric Lammers gearresteerd in een bunker in het Fort van Dave. Op 5 oktober 1983 wordt Eric Lammers ondervraagd door de onderzoeksrechter en ontkent hij elke betrokkenheid bij de dubbele moord in Anderlecht. Hij beschuldigt Michel Libert van betrokkenheid bij de moord.

Moord voor 100 fr.

Tijdens het afgelopen weekeinde heeft de onderzoeksrechter te Nijvel de 28-jarige Albert De Bakker uit Nijvel onder aanhoudingsbevel geplaatst. Hij wordt beschuldigd van roofmoord op een 78-jarige man. Vrijdagnamiddag trof een buurvrouw het stoffelijk overschot aan van de 78-jarige Victor Staignier in de rue de Villers te Tangissart, een gehucht van Court-Saint-Etienne. Het lichaam lag in een plas bloed, de schedel was bewerkt met hamerslagen.

Vlug leidde het onderzoek naar een kennis van het slachtoffer, Albert De Bakker. Buren hadden de man even voor de feiten opgemerkt. Uiteindelijk gaf De Bakker toe dat hij de 78-jarige ombracht en hem beroofde van 100 fr. Bedrag dat voor de moordenaar zelfs te klein was voor de plaat die hij zich wilde kopen.

Bron: Gazet Van Antwerpen | 15 Maart 1983

Onderstaande staat ook al in het topic over de dubbele moord in Anderlues maar gezien de relevantie voor dit topic, neem ik het hier over:

(...) Er was nog een derde mogelijk motief. Een klant getuigde bij de Cel Waals-Brabant dat ze een tijd voor de moord in de zaak geholpen werd door Maria Szymusik. In de winkel kon ze achter de accordeondeur de radeloze stem van de juwelier horen, die in de woonkamer aan de telefoon was. "Ik betaal niet meer, het is genoeg geweest." De maffia zou beschermgeld geëist hebben. In het dossier las Marius [Szymusik] dat andere juweliers in de streek gedwongen werden om pizzo te betalen. Zijn speurtocht bracht hem onder meer in Italië. In een bijlage bij het verslag van de tweede parlementaire onderzoekscommissie stond dat de moord een soort van strafexpeditie zou zijn, gestuurd vanuit Italië.

De Szymusik-speurder bij de politie had contacten met Nederlandse collega’s die op dat ogenblik volop verwikkeld zaten in Operatie Spaghetti, een onderzoek naar de hold-up in juni 1988 op een juwelier in Almelo. Drie met vuurwapens en stiletto’s gewapende gemaskerde mannen beschoten daar de politie. Het spoor leidde niet alleen naar Italianen in Almelo, maar ook naar een club Sicilianen uit La Louvière en Anderlues met connecties met de Cosa Nostra. In de streek rond Anderlues wemelde het van de Italianen, vooral in Binche, en Marius ging naar de cafés waar ze kwamen, en stelde met luide stem vragen.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens