2,371

(0 replies, posted in 1990-1999)

Samenvatting

  • Wat? Autobrand, een kleine jeep

  • Wanneer? 28 Februari 1991

  • Waar? Zevenbronnenstraat in Dworp » Google Maps

  • Wie? Een 45-jarige man uit Beersel

  • De man was met een ketting vastgemaakt aan de wagen.

Vreemd feit in Dworp; op 28 februari wordt een brandende wagen gevonden. Aan het stuur vindt de brandweer het verkoold lichaam van een 45-jarige man. Hij zat met een ketting vast. Gezien de periode, locatie en de leeftijd van de man deel ik het hier. De identiteit van de man heb ik (nog) niet kunnen achterhalen.

Verkoolde man in auto aangetroffen in Dworp

De brandweer van Halle werd donderdag even na de middag opgeroepen om een autobrand te blussen in de buurt van de Zevenbronnenstraat in Dworp. Toen de brandweer ter plaatse kwam, stond een kleine jeep in lichte laaie. Van het voertuig was niets meer te redden.

De spuitgasten troffen echter een stoffelijk overschot aan in het uitgebrande voertuig. Het lichaam was volledig verkoold, zodat niet meer kon vastgesteld worden of het om een man of een vrouw ging. De rijkswacht van Halle deed de eerste vaststellingen en het parket van Brussel, met aan het hoofd onderzoeksrechter Bulté gingen ter plaatse.

Het slachtoffer zou een man zijn van circa 45 jaar, die in Beersel woonde. Mogelijk gaat het om een zelfmoord, maar men denkt steeds meer in de richting van een misdaad omdat het slachtoffer aan zijn stuur was vastgebonden. De buurt van de Zevenbronnenstraat is zeer rustig en de kleine landwegel mondt in de velden uit. Het onderzoek is volop aan de gang. Het stoffelijk overschot blijft ter beschikking van het parket voor een lijkschouwing.

Bron: Gazet van Antwerpen | 1 Maart 1991

Raadsels rond verkoold lijk In Dworp nog niet opgelost

De autopsie die werd uitgevoerd op het verkoolde lijk dat eerder deze week in Dworp werd gevonden in een uitgebrande auto, heeft geen zekerheid gegeven over de omstandigheden van het overlijden. De auto was donderdag ontdekt bij het voetbalterrein van Dworp. Vermoedelijk is het de 45-jarige eigenaar van de wagen die in de vlammen om het leven is gekomen, maar zeker schijnt dit nog niet te zijn.

Daar de man met een ketting vast zat en de wagen blijkbaar tijdens het branden nog 30 meter verder is gereden, werd rekening gehouden met de mogelijkheid dat hij vermoord was. De onderzoekers sluiten echter ook de mogelijkheid van zelfmoord niet uit.

Bron: Gazet van Antwerpen | 2 Maart 1991

2,372

(15 replies, posted in 1990-1999)

Samenvatting

  • Wat? Roofmoord in een café.

  • Wanneer? 4 Mei 1991

  • Waar? Café "Oud Gemeentehuis", Varentstraat 2 in Kaster » Google Maps

  • Wie? Onbekend

  • Status: Onopgelost

Op 4 mei 1991 werd café-uitbater André Maroy (69) in Kaster tijdens een gewelddadige roof overvallen door vier gemaskerde, Franstalige mannen, die hem en zijn vrouw Elza Desmet knevelden en geld, juwelen en kasbons ter waarde van 170.000 Belgische frank meenamen; Maroy overleed door verstikking. Het onderzoek vond onder meer een vermoedelijk gebruikte gestolen Opel Omega, maar leverde aanvankelijk weinig harde aanwijzingen op.

Vier verdachten van de Becker-clan uit Bergen en Noord-Frankrijk werden aangehouden, ondanks hun ontkenningen en een mogelijk alibi, maar kwamen later wegens onvoldoende bewijs vrij. Onderzoek naar onder andere vezels en een stuk chocolade leidde niet tot een definitieve doorbraak; begin 1992 werd Maroys lichaam zelfs opgegraven voor bijkomend forensisch onderzoek. Kort daarna werd in Frankrijk een vijfde verdachte opgepakt, die gedeeltelijk bekende maar daar zou worden berecht.

Roofmoord te Kaster

Zaterdagavond pleegden in de Anzegemse fusiegemeente Kaster vier onbekende Franstalige mannen tussen 22u en 22u30 een roofmoord in het café "Oud Gemeentehuis", gelegen aan de Varentstraat 2. Zij knevelden het uitbatersecbtpaar Maroy en gingen aan de haal met geld, kasbons en juwelen. André Maroy, de 69-jarige exploitant van het "Oud Gemeentehuis", overleefde de overval niet.

Na het sluitingsuur van het café ‘Oud Gemeentehuis" ging de uitbater André Maroy achteraan zijn woning om zijn hond te eten te geven. Hij bleef echter ongewoon lang weg. Zijn echtgenote, de 72-jarige Elza Desmet, ging zien waar hij bleef. Eens op de koer overmeesterden vier mannen de vrouw en knevelden haar. Vervolgens schoven zij in de gelagzaal de biljarttafel voor de ingangsdeur en doorzochten daarna de woning.

Zij ontvreemden geld, kasbons en juwelen voor een gezamenlijk waarde van 170.000 fr. Na hun vertrek kon de 72-jarige Elza Desmet haar voeten losmaken. Zij liep de straat over, waar zij hulp kreeg van buren. In het hok achter de woning trof zij haar echtgenoot Adré Maroy gekneveld aan. Bij aankomst van de hulpdiensten was de uitbater overleden, volgens de eerste vaststellingen door wurging.

Het onderzoek berust in handen van de Kortrijkse BOB. De enige gegevens waarover de gerechtelijke diensten beschikken, zijn dat het gaat om vier Franssprekende mannen die bivakmutsen droegen en die zich verplaatsten met een voertuig waarvan geen enkel specifiek kenmerk geweten is.

André Maroy en Elza Desmet vormden een gepensioneerd slagersechtpaar, dat enkel nog in de weekeindes het bijhorende café “Oud Gemeentehuis” openhield.

Bron: Gazet van Antwerpen | 6 Mei 1991

Voertuig overval Kaster gevonden In Kluisbergen

In de Stationstraat in Kluisbergen werd maandag een gestolen auto teruggevonden, die waarschijnlijk gebruikt werd door de overvallers van het café in Kaster waarbij een man om het leven kwam.

Het voertuig is een grijze Opel Omega die op 5 april in Ronse werd gestolen. Het Oudenaardse parket is er echter nog niet volledig zeker van of het voertuig werd gebruikt bij de overval die Noordfranse overvallers op het café 't Oud Gemeentehuis in Kaster pleegden. Bij deze brutale overval overleed de 68-jarige uitbater André Maroy.

Het parket van Kortrijk werd van de zaak op de hoogte gesteld en de auto werd voor verder onderzoek naar Kortrijk overgebracht.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Mei 1991

Onderzoek roofmoord Kaster zit muurvast

Het gerechtelijk onderzoek in de roofmoord die zaterdag tussen 22u en 22u30 werd gepleegd in het West-Vlaamse Kaster zit muurvast. De Kortrijkse gerechtelijke diensten zoeken nog altijd naar de vier gemaskerde, Franssprekende mannen, verdacht van de roofmoord. Ze gingen er met 170.000 fr. aan geld, juwelen en kasbons aan de haal.

De speurders beschikken evenwel over bitter weinig gegevens en bovendien hebben de regenbuien van de afgelopen dagen de zoektocht naar sporen bemoeilijkt. Vandaar dat de Kortrijkse onderzoeksrechter Marc Allegaert een beroep doet op de medewerking van de bevolking. Hij wil weten wie tijdens of na de feiten personen en/of voertuigen in de omgeving van de herberg "Het Oud Gemeentehuis" heeft opgemerkt. (…)

Bron: Gazet van Antwerpen | 8 Mei 1991

Vier roofmoordenaars bestuurden gestolen Opel Omega

De vier gemaskerde, Franssprekende mannen die zaterdag jongstleden tussen 22u en 22u30 een brutale roofmoord pleegden op André Maroy, de 69-jarige uitbater van het café "Oud Gemeentehuis" aan de Varentstraat 2 in Kaster, verplaatsten zich met een gestolen voertuig Opel Omega. Dit vormt meteen de enige zekerheid, waarover de Kortrijkse speurders momenteel beschikken.

Tijdens het uitkammen van de landerijen rond de woning van de overleden André Maroy trof de BOB van Kortrijk een stuk aan van een koplamp, dat ontbrak in een grijskleurig voertuig van het merk Opel Omeg. Dit voertuig troffen de speurders eerder deze week aan in de Stationsstraat in Berchem, vlakbij Kluisbergen. Het voertuig, dat in Ronse gestolen was en aan een zekere Rubbens toebehoort, liet de BOB van Kortrijk naar de Groeningestad overtakelen voor nader onderzoek.

Ook zijn in de aanpalende landerijen de kousen teruggevonden van Elza Desmet, de 72-jarige echtgenote van André Maroy. Daarnaast hebben de gerechtelijke diensten een grondige huiszoeking verricht in de woning van de dochter van het echtpaar Maroy, die in Zulte woont. De verstandhouding tussen moeder en dochter was namelijk niet bepaald optimaal. Voor het overige zet de BOB van Kortrijk de speuractie intens verder. Nuttige inlichtingen zijn nog steeds welkom bij de rijkswacht van het district Kortrijk op het telefoonnummer 056/21.32.23.

Morgen zaterdag 11 mei om 10u heeft de uitvaartplechtigheid plaats van André Maroy in de Sint-Petruskerk in Kaster.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Mei 1991

Vier verdachten aangehouden na roofmoord in Kaster

De Kortrijkse onderzoeksrechter Marc Allegaert heeft vrijdagmorgen vier mannen aangehouden. Zij worden verdacht van de brutale roofmoord, vorige week zaterdagavond in het café “Oud Gemeentehuis” in Kaster. De begrafenisplechtigheid van het slachtoffer, de 69-jarige André Maroy, heeft vandaag plaats om 10u in de Sint-Petruskerk in Kaster.

De rijkswacht wist de vier mannen donderdagavond te klissen toen zij een overval beraamden in een pand, gelegen op de baan Waregem-Anzegem. Het gaat om een Fransman - die in Frankrijk wegens drie misdrijven gezocht wordt - en drie Franssprekende Belgen uit Bergen, die in gerechtelijke kringen geboekstaafd staan als “zeer gevaarlijke jongens”.

Zij blijven alle betrokkenheid bij de roofmoord van zaterdag jongstleden in Kaster ontkennen. De speurders trekken momenteel alle gegevens na. Dinsdagmorgen verschijnen de drie in Kortrijk voor de raadkamer.

Bron: Gazet van Antwerpen | 11 Mei 1991

Verdachten van roofmoord in Kaster blijven ontkennen

De vier mannen die verdacht worden van de roofmoord in Kaster, hadden zondag nog niet bekend. Het gerecht is er evenwel zo goed als zeker van dat zij de ware daders zijn. Op zaterdag 4 mei werd het echtpaar Maroy-Desmet dat in Kaster (Anzegem) herberg “Het Oud Gemeentehuis” uitbaat, overvallen. André Maroy (69) werd geboeid achtergelaten in de paardenstal en stikte. De boeven gingen aan de haal met 170.000 fr.

De rijkswacht zette de grote middelen in om de daders te strikken. Donderdag werden vier kerels, een uit Noord-Frankrijk en drie uit Bergen, ingerekend. Ze hebben een zwaar strafregister en pleegden al eerder gelijkaardige overvallen.

Dinsdag verschijnen ze voor de raadkamer. De speurders hebben hen al serieus op de rooster gelegd, maar tot nog toe hielden ze de kaken stevig op elkaar. Het parket meent evenwel over voldoende elementen te beschikken om dinsdag een bevestiging van de arrestatiebevelen te kunnen vragen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Mei 1991

Verdachten roofmoord in Kaster blijven hardnekkig ontkennen

Dinsdagmorgen verlengde de raadkamer in Kortrijk het aanhoudingsmandaat tegen de vier mannen, die ervan verdacht worden op zaterdagavond 4 mei de 69-jarige uitbater André Maroy van het café” Oud-Gemeentehuis" in Kaster om het leven te hebben gebracht. Het betreft de twee broers Fernand en Jean-Claude B. en hun neef Emile B., drie leden van een zigeunerfamilie uit Bergen, en een 26-jarige Fransman, een zekere H. Zij blijven evenwel alle schuld ontkennen.

Volgens hun verklaringen vertoefden zij op het ogenblik van de feiten - tevens de avond van het Eurovisiesongfestival - op de paardenwedrennen in Waregem. Hun alibi zou kunnen kloppen, want getuigen hebben hen daar inderdaad opgemerkt. De Konrijkse BOB staat voor een zeer moeilijke klus, want van de vier gearresteerde mannen krijgen zij niet de minste vorm van medewerking.

In het midden van vorige week rekende de rijkswacht het viertal in op de weg Waregem-Anzegem, niet zo ver van het "Oud-Gemeentehuis" in Kaster. Het had er toen alle schijn van dat zij een (nieuwe) overval aan het voorbereiden waren. De BOB van Kortrijk blijft intens verder speuren.

Tijdens de voorleiding van de vier mannen had men dinsdagvoormiddag in en rond het Kortrijkse gerechtsgebouw hoge veiligheidsmaatregelen getroffen. De gang van het gerechtsgebouw was zeer streng bewaakt door talrijke rijkswachters en aan de vier hoeken van het Kortrijkse gerechtsgebouwen stond een rijkswachtcombi.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Mei 1991

Verdachten roofmoord Kaster op plaats van misdaad

Vrijdagnamiddag ging het Konrijkse gerecht met de vier verdachten van de roofmoord op de herbergier in Kaster ter plaatse. De Kortrijkse onderzoeksrechter Marc Allegaert, substituut Coppens, wetsdokter Deberdt en leden van de Kortrijkse BOB en de rijkswacht doorkruisten Kaster met de vier verdachte mannen en confronteerden hen met de plaats van het misdrijf, met de omgeving en met de binnengekregen getuigenissen.

De vier mannen blijven hun onschuld keihard staande houden en hebben tevens beroep aangetekend tegen de beslissing van de Kortrijkse raadkamer om hen nog een maand langer in de cel te houden. Het betreft de broers Jean-Claude (28) en Fernand (34) Becker en hun neef Emile (35), drie telgen van een bij de gerechtelijke diensten goed gekende zigeunerfamilie uit Bergen, en de 26-jarige Noordafrikaan Farik Haichour die in Noord-Frankrijk woont.

Dat de Kortrijkse gerechtelijke diensten resoluut weigeren geloof te hechten aan hun voorgewende onschuld, heeft alles te maken met de 300 geweldplegingen op bejaarden, waarmee het gerecht hen sedert 1988 associeert. Bij hun inrekening op de weg Waregem-Anzegem door de rijkswacht verklaarden de vier mannen dat zij van de paardenrennen in Waregem kwamen. Wat ook klopte, volgens ooggetuigen. Als verklaring voor het in de koffer van hun Volkswagen Golf aangetroffen inbrekersmateriaal zegden de vier mannen dat zij in oud ijzer handelden. Het onderzoek gaat verder.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Mei 1991

Verdachten roofmoord Kaster verraden door chocolade

Er is meer klaarheid gekomen in de roofmoord op André Maroy, de uitbater van van het "Oud-Gemeetehuis" in Kaster. Tijdens een inspectie van de herberg, waar Maroy op zaterdagavond 4 mei tijdens het Eurovisiesongfestival om het leven kwam, vonden de speurders een stuk chocolade. De inkervingen op de chocolade zijn afkomstig van het gebit van één van de vier verdachten, die hun onschuld blijven staande houden.

Ook hebben laboratoriumanalyses uitgewezen dat de onderzochte textielvezels opvallende gelijkenissen vertonen met de werkkleding van de drie zigeunerfamilieleden en de Fransman van Noord-Afrikaanse afkomst, die zij droegen tijdens hun arrestatie op Hemelvaartsdag. De rijkswacht reed hen enkele dagen na het misdrijf klem op de baan Waregem-Anzegem. Hun Volkswagen Golf was voor de roofmoord tot tweemaal toe in Kaster opgemerkt. Bovendien herkenden ooggetuigen twee inzittenden.

Begin mei verlengde de Kortrijkse raadkamer hun arrestatie met één maand, en de Kamer van Inbeschuldigingstelling in Gent verwierp het beroep dat de vier verdachten tegen deze beslissing aantekenden.

In speurderskringen neemt men algemeen aan dat de Kortrijkse raadkamer begin juni het aanhoudingsmandaat van de vier verdachten met nog een maand zal verlengen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 31 Mei 1991

Lijk van slachtoffer roofmoord in Kaster wordt opgegraven

Op het kerkhof van Kaster, deelgemeente van het Westvlaamse Anzegem, is het lijk van André Maroy opgegraven. De man werd op zaterdag 4 mei het slachtoffer van een brutale roofmoord in Kaster. Maroy was 69 jaar. De Kortrijkse onderzoeksrechter Marc Allegaert wil een bijkomende lijkschouwing

Ingewijden menen dat hij wil nagaan of de tandafdrukken op een achteraf aangetroffen stuk chocolade overeenstemmen met het gebit van het slachtoffer. Aanvankelijk dacht men immers dat de tandinslag op de chocoladereep afkomstig was van één van de vier verdachten uit Mons. Het viertal zat vier maanden in de gevangenis, maar werd wegens gebrek aan afdoend bewijsmateriaal in augustus op vrije voeten gesteld.

Het drama voltrok zich op het moment dat nagenoeg alle televisiestations het Eurovisiesongfestival aan het uitzenden waren. André Maroy en zijn 72-jarige echtgenote Elza Desmet vormden een gepensioneerd slagersechtpaar dat enkel nog tijden het weekeinde het bijhorende café 'Oud Gemeentehuis' openhield.

Die zaterdagavond 4 mei na sluitingsuur ging Maroy even achteraan zijn woning om zijn hond te voeden. Hij bleef echter ongewoon lang weg. Zijn echtgenote, Elza Desmet, ging zien waar haar man bleef.

Eens op de koer overmeesterden vier mannen de vrouw en knevelden haar. Vervolgens schoven zij in de gelagzaal de biljarttafel voor de ingangsdeur en doorzochten daarna de woning. Zij ontvreemdden geld, kasbons en juwelen, met een gezamenlijke waarde van 170.000 fr. Na hun vertrek kon de 72-jarige Elza Desmet haar voeten losmaken. Zij liep de straat over, waar zij hulp kreeg van buren.

Verstikking

In het hok achter de woning trof zij haar echtgenoot André Maroy gekneveld aan. Bij aankomst van de hulpdiensten was de uitbater overleden ingevolge verstikking. De gerechtelijke diensten moesten met bijzonder weinig gegevens hun onderzoek aanvatten. Het enige wat zij wisten. was dat de vier mannen Frans spraken, dat zij bivakmutsen droegen en dat zij zich met de wagen verplaatsten.

Niet zo lang nadien arresteerde de rijkswacht in Anzegem vier mannen uit Mons: twee broers van resp. 28 en 34 jaar, hun neef en een 26-jarige vreemdeling, die reden met een Volkswagen Golf. Zeer groot was het spontaan engagement van de Kasterse gemeenschap, want massaal kamde men haarfijn de buurt uit, op zoek naar eventueel bewijsmateriaal. Men trof een geopende reep chocolade aan, waarop de tandinslag opvallende gelijkenis vertoonde met het gebit van de neef.

De vier arrestanten herwonnen in augustus echter hun voorlopige vrijheid, krachtens een beslissing van de Kortrijkse raadkamer.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Januari 1992

Vijfde aanhouding in moordzaak te Kaster

Als gevolg van een rogatoire opdracht op bevel van de Kortrijkse onderzoeksrechter Marc Alleaert, heeft de BOB van Kortrij in de buurt van het Franse Bordeaux een 47-jarige Fransman in een zwerfcaravan opgepakt onder de verdenking van mededaderschap aan de moord op de 67-jarige kroegbaas André Maroy uit Kaster, op zaterdagavond 4 mei vorig jaar.

De Fransman, die tot de kennissenkring behoort van de vier eerder gearresteerde mannen die thans in voorlopige vrijheid zijn gesteld, ging over tot gedeeltelijk bekentenissen. Hij zit opgesloten in de gevangenis. Aan België zal men hem evenwel niet uitleveren. De Franse gerecht zal hem voor de hem te laste gelegde feiten zelf berechten.

Zoals bekend voltrok het drama zich op het moment dat nagenoeg alle televisiestations het Eurovisie Songfestival aan het uitzenden waren. André Maroy en zijn 72-jarige echtgenote Elza Desmet waren een gepensioneerd slagersechtpaar dat enkel nog tijdens het weekeinde het bijhorende café "Gemeentehuis'' uitbaatte. Die zaterdagavond 4 mei ging Maroy achteraan in zijn woning om zijn hond te voeden. Hij bleef ongewoon lang weg. Zijn echtgenote, Elza Desmet, werd ongerust en ging kijken waar haar man bleef.

Op de binnenkoer overmeesteren vier mannen de vrouw en knevelden haar. Vervolgen schoven zij in de gelagzaal de biljarttafel voor de ingangsdeur en doorzochten daarna de woning. Zij verdwenen met geld, kasbons en juwelen voor een totale waard van 170.000 fr.

Na hun vertrek kon de 72-jarige Elza Desmet zichzelf bevrijden. In het hok achter de woning trof zij haar echtgenoot André Maroy gekneveld aan. Bij aankomst van de hulpdiensten was de man al overleden door verstikking.

Niet zolang nadien arresteerde de rijkswacht in Anzegem vier mannen: twee broers van respectievelijk 29 en 35 jaar, en hun 36-jarige neef, die behoren tot een zigeunerfamilie uit de Borinage, en een 27-jarige Fransman van Noord-Afrikaanse herkomst. Op 22 januari liet de Kortrijkse onderzoeksrechter Allegaert het lijk van André Maroy ontgraven voor een lijkschouwing.

Bron: Gazet van Antwerpen | 8 Februari 1992

2,373

(6 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

De getuigenis van Asmaoui tijdens het proces-Bouhouche en Beijer:

(...) De namiddagzitting werd volledig gewijd aan het verhoor van Mohamed Asmaoui, een jeugdvriend van Christian Amory, destijds BOB'er in Bergen, die ook in het kader van het proces Bouhouche-Beijer moet terechtstaan. Asmaoui moest normaal gezien reeds op 30 september komen getuigen in het kader van het luik "garageboxen en flats" maar hij kwam toen niet opdagen.

Asmaoui kwam een verrassende getuigenis afleggen over de rol die Amory zou gespeeld hebben bij wapenleveringen aan de MDA (een revolutionaire Algerijnse beweging) en over een zogenaamde "Mendez-filière" van wvapentrafiek. Zijn getuigenis viel echter op het einde van de zitting als een kaartenhuisje in elkaar.

Asmaoui hing een heel verhaal op over contacten met de MDA, die een wapenleverancier zocht. Asmaoui bracht de Algerijnen in contact met Amory, die Bouhouche als mogelijke leverancier zou genoemd hebben. Asmaoui zou ook geïnfiltreerd zijn in de MDA en zou naar eigen zeggen ook samengewerkt hebben met de Franse geheime dienst. Asmaoui getuigde vervolgens dat Amory hem een eerste handvuurwapen geleverd had "bij wijze van staal". Hij stelde ook dat hij samen met Amory naar Parijs gereden was om een tiental revolvers te leveren aan de MDA, iets wat door de verdediging van Bouhouche werd aangevochten.

Nog volgens Asmaoui zou Amory gezegd hebben dat het eerste wapen afkomstig was van Bouhouche, de andere zouden op de parallelle markt in Brussel gekocht zijn. Echter, na een tussenkomst van Amory zelf, zei Asmaoui: "Excuseer mij, ik heb me vergist. Het was niet met Amory dat ik naar Parijs reed."

Kenden de MDA-leden Juan Mendez? Asmaoui zei dat hij uit gesprekken kon opmaken dat zij inderdaad Mendez kenden als een wapentrafikant. Bouhouche's advocaat Lempereur veerde daarop recht en zei dat het de eerste keer was dat hij een getuige de stelling hoorde ontwikkelen over een wapentrafiek door Mendez naar Frankrijk. Ook volgens Amory was de hele zaak opgeblazen door Asmaoui, doordat deze zich belangrijk wilde maken tegenover de MDA-mensen.

Dan volgde nog een heel verhaal over hoe Amory aan zijn jeugdvriend vroeg bepaalde wapens uit één of twee garageboxen weg te halen. Later meldde Amory dan weer dat de betrokken wapens "bewaakt" werden. Uiteindelijk kwam aan het licht dat de bewuste wapens er weggehaald werden door de vierde beschuldigde René Chang Wai Ling. Asmaoui vertelde ook nog dat hij Beijer tweemaal ontmoet heeft te Nijvel, in het gezelschap van Amory. Beijer zou hem gevraagd hebben te helpen bij een uitbraakpoging van Madani Boubouche en ook om "iemand te laten overkomen uit Italië om de ballistische expert Dery te 'zelfmoorden'". "Dit tweede voorstel heb ik niet ernstig opgenomen en er is nooit een vervolg aan gegeven", aldus nog Asmaoui.

Beijer zou hem ook gevraagd hebben "verbrande" wapens op te halen en ze door te spelen aan de MDA of andere "subversieve" groepen buiten België. De beschuldigde herinnerde eraan dat hij deze opdracht gegeven had na informele contacten met de Waverse BOB-kapitein Rousseau en dat deze op de hoogte was. De bedoeling was de wapens uit de schuilplaatsen te krijgen, legde meester Galand uit. (...)

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 November 1994

2,374

(1 replies, posted in Andere Personen)

Chris Huyck is een gewezen gangster uit Kruibeke. Hij werd in november 1995 veroordeeld voor een overval op een kledingzaak in Temse. Hij had op dat moment reeds een zwaar strafblad. In 1984 was hij tot een celstraf van vier jaar veroordeeld.

Hij heeft als huurling gevochten en heeft in het Vreemdelingenlegioen de graad van korporaal gehad. In 1998 vestigde hij zich definitief in Frankrijk. Hij werd daar in september 2003 vermoord.

Broederpaar naar de cel

De correctionele rechtbank van Dendermonde heeft dinsdag Chris Huyck (32) uit Kruibeke veroordeeld tot twee jaar cel en zijn broer Wesley Huyck (18) tot dezelfde straf, maar met uitstel voor de helft.

Het tweetal pleegde in de nacht van 30 op 31 juli 1995 een diefstal in de kledingszaak Pasta Jeans Store in Temse. De daders vernielden de vitrine en gingen aan de haal met voor ruim 600.000 frank aan kledingstukken.

Substituut-procureur Rita Van Den Berghe wees de rechtbank op het zware verleden van Chris Huyck die in 1984 tot een celstraf van vier jaar was veroordeeld en op het feit dat zijn broer had gewacht tot hij net meerderjarig was om de diefstal te plegen. Aan de burgerlijke partij moeten de broers een provisie van 400.000 frank betalen.

Gazet van Antwerpen | 2 November 1995

Belg afgemaakt op terras

In de omgeving van de Zuid-Franse stad Montpelliers is deze week een 40-jarige man uit Rupelmonde bij Kruibeke doodgeschoten. Het slachtoffer, Chris Huyck, woonde sinds 1998 in Frankrijk. De moord is het werk van een Franse inbreker met een indrukwekkend strafblad.

Over het motief van de moord bestaan er verscheidene versies. Chris Huyck verzeilde jaren geleden in het Franse Vreemdelingenlegioen. Hij schopte het tot korporaal. Aan zijn verblijf aldaar hield hij vele vrienden over. In 1998 keerde hij ons land definitief de rug toe. Huyck trok naar Tarasac, in het departement Hérault. Na in de streek wat te hebben rondgezworven, leerde hij de Française Marie-Hélène Roger kennen.

Om aan de kost te komen, voerde de Waaslander allerlei karweitjes uit. Af en toe week hij wel eens af van het rechte pad. Bij de Franse politie was Chris Huyck geen onbekende.

Wraakactie

Eerder deze week werd Huyck onder de ogen van zijn twee stiefkinderen Roxanne (17) en Eddy (10) lafweg doodgeschoten. Naar verluidt ging het om een wraakactie. De dader werd onmiddellijk na de feiten gearresteerd. Het gaat om de 35-jarige Thierry Baa:ou uit Tarasac. Volgens familieleden van de vermoorde Chris Huykx werd Baccou onlangs opgepakt voor een reeks inbraken. Baccou verdacht Huyck ervan dat hij de politie had getipt. "Toen Baccou vrijkwam, bedreigde hij mijn broer en zijn gezin met de dood", zegt Chris' broer Wesley Huyck (26), die in de Polderstraat in Kruibeke woont.

"Het klopt dat Chris de politie op de hoogte had gebracht. Maar de politie vond het blijkbaar niet nodig om mijn broer te beschermen. Zo had men tenminste kunnen voorkomen dat mijn broer vermoord werd. We overwegen nu klacht in te dienen bij de Franse justitie."

Chris Huyck en Thierry Baccou konden het al een tijdje niet meer met elkaar vinden. Wesley: "Baccou heeft in de cel gezeten voor autozwendel. Net voor de vakantie kwam hij op borgtocht vrij. Hij herviel in een oude gewoonte: inbraken plegen. Hij zocht vooral de vakantiewoningen van buitenlanders op. Daar viel altijd wel wat waardevols mee te graaien. Mijn broer had daar lucht van gekregen. hij is meteen naar de politie gestapt."

Baccou werd op 4 september opgepakt. Twee dagen later was hij weer vrij. Baccou bedreigde Huyck en diens vrouw met de dood. Op een dag heeft Baccou met zijn jachtgeweer Huyck op diens terras doodgeschoten. De Franse politie houdt het bij een uit de hand gelopen burenvete. Het gerecht in Béziers sluit dan weer een afrekening niet uit.

Gazet van Antwerpen | 27 September 2003

2,375

(106 replies, posted in Mededelingen)

Forum

Ik merk deze ochtend dat forumlid Bossi een dikke, rode lijn heeft overschreden: namelijk het posten van autopsieverslagen van slachtoffers van de Bende van Nijvel. Dit is iets wat ik absoluut niet kan aanvaarden.

Daarom heb ik besloten om Bossi (tijdelijk) te bannen. Ik raad aan dat hij met mij contact opneemt zodat we kunnen bespreken hoe we zijn informatie kunnen plaatsen en - vooral - wat we kunnen plaatsen.

Het autopsieverslag is ook verwijderd van het forum.

Miljoenenbuit uit Brusselse warenhuizen

Twee grootwarenhuizen en een juwelierswinkel in het Brusselse werden tijdens de voorbije dagen bezocht door dieven, die op een totale buit van om en bij de drie miljoen fr. beslag konden leggen.

In de Priba, aan de Jeruzalemstraat te Schaarbeek, werd 1,4 miljoen fr., de ontvangst van vorige zaterdag, uit een brandkoffer gehaald. In een grootwarenhuis van Delhaize te Anderlecht vond een dievenbende (vermoedelijk gaat om een en dezelfde bende) 1,2 miljoen fr. (…)

Bron: Gazet van Antwerpen | 8 Juli 1970

2,377

(1 replies, posted in Bibliografie)

Kanonnenvoer op krediet

Huurling, misschien wel het oudste mannelijke beroep ter wereld. De Romeinen stelden hun legioenen in de veroverde gebieden samen uit Galliërs en Germanen; in de Middeleeuwen deden de ridders zonder enige gewetensprobleem een beroep op geboefte, vechtersbaasjes en avonturiers voor hun Heilige Kruistochten en tijdens de Honderdjarige Oorlog vochten er Engelsen in de Franse gelederen en omgekeerd. De huurling is van alle tijden.

In de achttiende en negentiende eeuw, bij het ontstaan van de nationale staten, werden de privé-legers van de vroegere oorlogsheren vervangen door nationale legers. Daarmee veranderde de rol van de huurling. De heuse huurlingenlegers verdwenen en zijn op dit moment zelfs zo goed als onbestaand. De moderne huurling is nu veeleer een soort contractkoelie geworden. In ruil voor harde munt is hij bereid zich met de contractueel vereiste doodsverachting in de strijd te gooien.

In het boek De Huurlingen wordt het voorbeeld verteld van twee 'hoevebewakers' in Rhodesië. Ze werden in 1977 aangeworven voor 5.000 Franse frank per maand. Ze hebben er helaas niet lang van kunnen genieten want op 28 april van dit jaar werden ze in de hoofdstad van Zimbabwe opgeknoopt.

Een ander voorbeeld heeft Serge Dumont, de auteur van 'De Huurlingen', uit Soldier of Fortune, (the monthly for professional adventurers). Kolonel Brown, stichter van 'Soldier of Fortune', bood tijdens de dictatuur van president Amin Dada 10.000 dollar aan wie deze opperslager vermoordde en op dit moment looft het blad nog altijd 100.000 dollar uit 'aan de eerste communistische piloot die naar het Westen overloopt in een vliegtuig dat uitgerust is met gas, chemische en/of biologische wapens'.

Het zal de lezer intussen duidelijk zijn: hoofdmotief voor vele 'dogs of war' om zich van de ene in de andere oorlog te storten is de poen. Het huurlingencircuit is trouwens vaak een uitweg voor werkloze, ongeschoolde arbeiders, gewezen misdadigers, wapengeile stoere binken en ratés van allerlei slag.

Erg diep gaat Serge Dumont op deze categorie huurlingen niet in. De sociaal-psychologische kant van het huurlingendom interesseert hem niet. De dompelaars die ver van huis hun vege lijf riskeren vormen voor hem niet meer dan het nodige voetvolk, het kanonnenvlees voor het slagveld.

Extreem-rechts

Serge Dumont spitst zich dan ook hoofdzakelijk toe op een tweede categorie: de ideologische huurlingen. Bij deze vechtjassen primeert een primair anti-communisme, aangelengd met een stevige scheut racisme. Niet zelden vormen deze ideologische huurlingen de vooruitgeschoven posten van extreem-rechtse milieus. Ze beramen complotten en staatsgrepen, plegen terroristische aanslagen en voeren destabilisatie-acties uit. Soms werken ze ook in dienst van nationale staten.

Zo was de bekende Franse huurlingenleider Bob Denard lange tijd de bewaker bij uitstek van de Franse overzeese belangen. Hij werkte bijvoorbeeld in dienst van Ojukwu tijdens de afscheuring van Biafra, hij steunde' Omar Bonga van Gabon en werd zo hoofd van de Gabonese stoottroep “Groupement Etranger d'Intervention” die rechtstreeks afhankelijk was van de president.

Via dit huurlingenlegertje rekruteerde Denard ook mensen voor de FLEC, de bevrijdingsbeweging die de enclave Cabinda los wil van Angola. Niet toevallig heeft het Franse olieconcern ELF zijn belangrijkste oliebronnen in Gabon en Cabinda.

Staatsgreep

Bob Denard is ook de man die Ali Soilih, de progressieve president van de Comoren, via een 'staatsgreep sleutel op de deur', in 1978 ten val bracht. Niemand minder dan de toenmalige Franse premier Michel Debré juichte die staatsgreep toe. Intussen is Bob Denard zelf chef geworden van de veiligheidsdienst van de Comoren en wordt hij regelmatig met diplomatieke opdrachten belast.

De bindingen tussen huurlingenleiders en regeringen, neo-fascistische clubs, veiligheidsdiensten, inlichtingenorganisaties en geheime loges als P2 of de maffia zijn legio. Huurlingen vechten namelijk niet alleen, ze zijn vaak ook betrokken bij wapensmokkel, drughandel, de uitbouw van doodseskaders en privé-milities en het internationale terrorisme. Zo meldde de krant De Morgen in 1981 dat Jean Schramme, destijds een beruchte Belgische huurlingenbaas in Katanga (het huidige Shaba) opgedoken was als 'raadgever' van de SES in Bolivië. Deze Servicio Especial de Securidad controleert ondermeer de gevreesde Boliviaanse militie: de Verloofden van de Dood.

Deze parallelle politiemacht rekruteerde vooral Europese neo-fascisten voor het smerige werk. In datzelfde Bolivië was tot voor kort ook de oorlogsmisdadiger Klaus Barbie werkzaam bij de ontwikkeling van repressiestructuren. Hij omringde zich daarvoor met gewezen nazi's, voortvluchtige neo-fascisten, drugsmokkelaars, wapentrafikanten en ander janhagel. Barbie bracht via een staatsgreep onder meer generaal Banzer aan de macht. Eén van de belangrijkste medewerkers van Barbie was Stefano Della Chiaïe, alias 'de bommenwerper van Rome', de aanstichter van de golf van zwart terrorisme die Italië einde jaren zestig overspoelde.

Serge Dumont slaagt er behoorlijk in om dit soort banden tussen extreem-rechtse broeinesten, dictatoriale regimes en huurlingen bloot leggen, of het nu om de Seychellen gaat, Libanon, Nicaragua, Bolivië, Libië, Zaïre, Angola, Vietnam of de dollars van Clint Eastwood. Toch heb ik twee bezwaren tegen het boek. Serge Dumont behandelt nagenoeg uitsluitend extreem-rechts geïnspireerde huurlingen. Of er ook linkse huurlingen zijn, daar is het raden naar. Door wie worden die dan betaald? Wie rekruteert ze? Waar worden ze opgeleid? Het is één grote blinde vlek bij de auteur.

Bovendien is het boek in een zeer harkerig Nederlands gesteld en verzandt soms in een haast onverteerbare inventaris van namen en feiten. Wat een bijzonder boeiend en zelfs spannend dossier had kunnen zijn is daardoor een rommelig en saai naslagwerk geworden. Het is niet de eerste keer dat de Vlaamse (linkse) uitgeverij EPO elk potentieel leesplezier verknalt. EPO heeft dringend behoefte aan een politieke Jeroen Brouwers.

Bron: NRC Handelsblad | 9 Juni 1984

2,378

(1 replies, posted in Bibliografie)

Info

  • Titel: De Huurlingen

  • Auteur: Serge Dumont

  • Uitgever: EPO

  • Jaar: 1983

  • Paginas: 183

  • Taal: Nederlands

Korte inhoud:

Serge Dumont speurt in dit boek heel de wereld af naar plaatsen waar huurlingen actief zijn. Bolivië, Vietnam, Libië, de Seychellen: in alle continenten kunnen deze vechters voor geld en avontuur terecht. Al wie de macht wil grijpen of ze wil behouden, doet beroep op huurlingen, professioneel getrainde doder.

Ook in eigen land worden de diensten van de “verschrikkelijken”, zoals ze ook wel genoemd worden, op prijs gesteld. De auteur toont aan hoe de geheime diensten van Frankrijk, Engeland, de Verenigde Staten hun belangen in o.m. Afrika trachten te vrijwaren. En ook op binnenlands vlak, om bv. stakingen te breken, zijn huurlingen nuttig.

Extreem-rechts maakt op zijn beurt ook gretig gebruik van de hulp van huurlingen. De aanslag op het station van Bologna, anti-semitische aanslagen in Parijs, Antwerpen en Brussel: extreem-rechts en huurlingen zijn nooit ver uit de buurt.

Serge Dumont maakt in dit boek duidelijk dat de rol van de huurlingen nog niet is uitgespeeld.

2,379

(23 replies, posted in Organisaties)

In het Front de la Jeunesse waren er zeven oefenniveau’s:

  1. Parachutisme

  2. Schietoefeningen

  3. Militanten kampen

  4. Fysieke trainingen (meestal op terreinen van het Belgisch leger)

  5. Verbetering propagandamethoden in verzamelen inlichtingen door Paul Latinus

  6. Anti-terroristische strijdmethoden, door Robert Thomas

  7. 'Close-combat', boksen en conditietraining door Gaston "Tony" Dossogne

2,380

(0 replies, posted in Andere Personen)

Luc Eeman was een gangster, waarschijnlijk geboren in 1955. In de nacht van 14 op 15 maart 1980 schiet hij in een café aan de Zwarte Onze-Lieve-Vrouwstraat te Brussel een caféklant dood na een ruzie. In juli 1981 wordt hij hiervoor tot vier jaar cel veroordeeld.

In augustus 1982 overvalt hij een turfkantoor in Knokke-Heist. Hij geeft zich dezelfde dag aan bij de rijkswacht.

Caféklant schoot jonge man kogel in oog te Brussel

Een 20-jarige jongeman uit Anderlecht, Jean-Louis Leskens, kreeg zaterdag om 4u30 ’s morgens voor een café aan de Zwarte Onze-Lieve-Vrouwstraat te Brussel een kogel in het oog, die was afgevuurd door een caféklant, een zekere Luc uit Brussel. Deze had voordien de bril van het slachtoffer stukgegooid. Jean-Louis Leskens overleed achteraf aan de opgelopen verwondingen.

In de herberg zelf was het zaterdag in de vroege ochtend tot een vechtpartij gekomen tussen verscheidene jongelieden. Tijdens deze worsteling verloor de 20-jarige Jean-Louis Leskens uit Anderlecht zijn bril, die even later werd vertrappeld en gebroken. Leskens maakte toen vooral verwijten aan een van de caféklanten, de Brusselaar Luc, die volgens hem zijn bril had afgerukt en vervolgens stukmaakte.

De betrokkene was het helemaal niet eens met Leskens en na een tijdje gingen beiden de straat op, waar ze andermaal handgemeen geraakten. Toen haalde de Brusselaar plots een revolver tevoorschijn waarmee hij één kogel afvuurde naar het hoofd van Leskens.

Deze kreeg het projectiel in het oog. Zoals achteraf kon worden uitgemaakt door radiografie was de kogel zich achteraan in de schedel gaan nestelen.

Het slachtoffer da naar het Sint-Pietershospitaal werd overgebracht, verkeerde dan ook in levensgevaar. De dader wist te ontkomen en was zondagvoormiddag nog steeds zoek. Intussen was het slachtoffer aan de opgelopen verwondingen bezweken. Het onderzoek werd ingesteld door onderzoeksrechter Ost, die samen met substituut mevrouw Jochmans ter plaatse kwamen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 Maart 1980

Moordenaar uit Brussel nog voortvluchtig

De 26-jarige Luc E., werkloze uit Brussel, die in de vroege ochtend van zaterdag de 26-jarige ruitenwasser Jean-Louis Leskens uit Anderlecht met een kogel in het oog doodschoot, is steeds voortvluchtig. De feiten deden zich voor in de Zwarte Onze-Lievevrouwstraat te Brussel, rechtover een café waarin het voordien reeds tot een algemene vechtpartij tussen twee groepen jongelieden was gekomen.

Toen de vechtpartij op straat werd voortgezet, kreeg Luc E. plots een vuistslag in het aangezicht vanwege Leskens. Hierdoor viel de bril van Luc E. op de grond, waar hij door omstaanders werd vertrappeld. Daarop haalde Luc E. een revolver tevoorschijn waarmee hij naar het hoofd van Leskens mikte. Deze kreeg een kogel in het linkeroog en overleed enkele uren later in het Sint-Pietersziekenhuis.

De jonge moordenaar is nog steeds voortvluchtig.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Maart 1980

Moordenaar geeft zich gevangen te Brussel

De man die tijdens de nacht van 14 op 15 maart voor café La Veine aan de Zwarte O.L. Vrouwstraat te Brussel de 20-jarige Jean-Luc Leskens uit Anderlecht doodschoot, meldde zich gevangen bij de gerechtelijke politie te Brussel.

Het betreft de 25-jarige Luc Eeman, Leonardo da Vinci-straat te Brussel.

Onmiddellijk na de feiten liet de dader zich naar zijn woonplaats te Brussel voeren, waarna hij zijn wapen in een vuilnisbak wegwierp. Het pistool had hij op een onwettige wijze gekocht toen hij milicien bij het leger was. Hij vluchtte vervolgens naar Luik en nadien naar Frankrijk, waar hij achtereenvolgens in Parijs, Marseille en Nice terechtkwam.

Door wroeging aangegrepen keerden hij tenslotte naar België terug en na een bezoek aan zijn ouders meldde hij zich gevangen. Hij verklaarde dat het op 15 maart omstreeks 4u in de morgen tot een vechtpartij kwam tussen twee groepen jongelieden, die voordien het voornoemde café hadden bezocht. Op zeker ogenblik voelde Eeman zich diep beledigd door een jonge tegenstrever, zodat hij naar zijn pistool greep en er mee dreigde. Omdat het ruziemaken bleef aanhouden, verloor hij zijn koelbloedigheid en haalde de trekker over.

Jean-Luc Leskens kreeg de afgevuurde kogel in het oog en overleed enkele uren later in het Sint-Pietersziekenhuis. De dader werd onder arrest geplaatst wegens opzettelijke doodslag, wat niet wegneemt dat later ook rekening kan worden gehouden met de provocatie vanwege het slachtoffer.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Mei 1980

Dodelijke schot na vuistslag

Voor de vakantiekamer van de Correctionele Rechtbank te Brussel verscheen dinsdag de 26-jarige Luc Eeman, een gemeentebediende uit Brussel. Tijdens de nacht van 14 op 15 maart schoot hij Jean-Louis Leskens dood na zelf een vuistslag te hebben opgelopen waarbij hij zijn linkeroog verloor.

Op 15 maart 1980, omstreeks 3 uur in de morgen, waren er in een café aan de Zwarte Onze-Lieve-vrouwstraat te Brussel, twee groepen van vier tot vijf personen aanwezig. Door allerlei omstandigheden ontstond er “hoogspanning” tussen beide groepen. Op zeker ogenblik zegde Leskens tegen iemand: “Als ik wil maak ik gehakt van jou”. Eeman antwoordde daarop: “Dat zou ik eens willen zien.” Eeman kreeg toen van Leskens een zodanige vuistslag dat zijn linkerbrilglas brak en er glasscherven in zijn linkeroog drongen.

Eeman verklaarde voor de rechtbank dat hij toen woedend werd, naar zijn revolver greep en dadelijk 1.000 fr. eiste voor zijn bril en de verwonding die hem werd toegebracht.

In de vijandige groep was niemand bereid te betalen en toen zou Eeman, althans volgens sommige getuige, tot vijf hebben geteld alvorens van op een afstand van 2 meter een kogel af te vuren, die Leskens in het linkeroog trof en spoedig daarop de dood tot gevolg had.

Eeman vluchtte naar Frankrijk en keerde eerste naar België terug nadat al zijn geld op was. Hij was onderweg zijn persoonlijke papieren kwijtgeraakt en in België aangekomen, liet hij zich onder een valse naam inschrijven in een hotel nabij het Zuidstation te Sint-Gillis. Hij ging zich een paar dagen nadien gevangen melden bij de politie.

Mr. Steghers, die pleitte voor de weduwe en het dochtertje van het slachtoffer, stelde vast dat betichte nooit blijk gaf van spijt voor de gestelde daad.

Het slachtoffer was een zelfstandige ruitenwasser, zodat de weduwe op geen hulp kon rekenen. Ze kreeg gelukkig een betrekking als dienster in het restaurant voor magistraten te Brussel. Mr. Steghers eiste een schadevergoeding van 4 miljoen fr. voor het materieel verlies en nog eens 450.000 fr. voor het morele leed.

Substituut Leroy wees op de ernst van de gepleegde feiten en eiste voor de opzettelijke doodslag het maximum van 5 jaar cel.

Voor de verdediging pleitte toen Mr. Vergauwen, die zegde dat zijn cliënt er ongetwijfeld verkeerd aan deed met een revolver rond de lopen en zeker niet het recht had een tegenstrever dood te schieten. De advocaat vroeg om een gematigde straf, gezien zijn cliënt toch spijt voelt over was hij deed.

Uitspraak vandaag.

Bron: Gazet van Antwerpen | 29 Juli 1981

Vier jaar gevangenis voor bediende die fataal schot afvuurde

De vakantiekamer van de Correctionele rechtbank te Brussel veroordeelde woensdag de 26-jarige Luc Eeman, gemeentebediende uit Brussel, tot 4 jaar cel en 6.000 fr. boete.

Eeman had op 15 maart 1980 om 3u in de morgen Jean-Louis Leskens met een pistool doodgeschoten. Dit gebeurde nadat hijzelf van het slachtoffer een vuistslag had geïncasseerd, waarbij glasscherven van zijn bril zijn linkeroog binnendrongen.

De feiten deden zich voor in een herberg in de Zwarte O.L. Vrouwstraat te Brussel waar een hevige ruzie tussen twee groepen was ontstaan.

Eeman ontsnapte aan het Assisenhof omdat hij voor het afvuren van het dodelijke schot ernstig door het slachtoffer werd gekwetst, wat als provocatie werd weerhouden. Eeman zal aan de familie van het slachtoffer een provisie van 20.000 fr. moeten uitkeren op een globaal bedrag van 4.450.000 fr. aan materiële schade.

Bron: Gazet van Antwerpen | 30 Juli 1981

Turfkantoorhouders sneller dan overvaller te Knokke-Heist

Pierre Masyn baat sinds jaren een turfkantoor uit aan de Elisabethlaan te Knokke-Heist. Zondagmiddag kreeg hij te maken met een overvaller. Deze - zoals later bleek een ex-bediende van een turfkantoor - wist dat half oogst ook in de wedrenwereld een hoogdag is.

De overvaller, de 28-jarige Luc Eeman uit Anderlecht, kwam er echter bekaaid van af. Masyn was allerminst uit het lood geslagen toen de overvaller hem met en wapen bedreigde en het geld opeiste. Integendeel. De man nam vliegensvlug een schietensklare revolver uit een lade en beval de overvaller op de grond te gaan liggen.

Eeman zette het echter op een lopen. Zijn gehuurde moto liet hij achter. De overvaller ging zichzelf nadien bij de rijkswacht aanmelden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 Augustus 1982