2,391

(572 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

Op 12 en 13 april 1975 heeft Juan Mendez meegedaan aan een moto-race op het circuit van Nijvel. Hij reed toen met een Norton John Player. Christian Tarin was er toen ook met een Ducati.

2,392

(9 replies, posted in Andere Personen)

Interessant artikel, bedankt voor de link. Ik zou het originele artikel graag willen vinden want ik vermoed dat er een foto van Lefevre in staat. Want volgens het artikel had hij een "block mustache and beard", wat zoveel betekent als een ringbaard.

We leren uit het artikel ook dat hij op 13 oktober 1951 zijn training bij de paracommando's in Schaffen succesvol heeft beëindigd.

Hieronder het volledige artikel:

Belgian-born mercenary arrested in the Seychelles

Who was that Belgian “tourist” recently arrested in the Seychelles? Our special correspondent in Victoria conducted an investigation locally. Here is what he discovered.

He is Belgian and was born on 2 April 1932 in Jumet (Charleroi) where his current home address is 5 rue d'Argenteteuil. He is 1.8 meters tall, has blue eyes and a block mustache and beard. He has three passports: one Belgian and two Comorian, the latter signed in juni 1978 in Moroni by Said Ahmed Saidali, director of the minister of the interiors personal staff. His Belgian passport, No P. 020 334-22935, shows that from January to April 1979, he traveled frequently between Keyna, the Comoros, Mayotte, Reunion, and the Seychelles. His name is Alfred Lefevre. He successfully completed his training at the Schaffen paratroop training center on 13 October 1951. He is a mercenary, a hired assassin. There is every indication that he has been involved in numerous commando operations in Africa and the Arab countries. In fact, he does not deny this and admits he belonged to the group of mercenaries commanded on the woefully famous Bob Denard who overthrew the All Soilth regime.

When he was arrested in late April on Mahe Island by Seychelles authorities, he was carrying an "order" dated 25 July 1978 appointing him second lieutenant and signed by Colonel Said Mustapha M’Hadjiu - one of Bob Denard’s aliases - who was then commander in chief of the Comorian armed forces and military police. Also found in his baggage was a whole collection of photographs in which he 18 flanked by "comrades" - some of them women - all armed to the teeth. But the most compromising item was found among his clothes, namely a uniform identical in every respect to those worn by Seychelles officers, with helmet, beret, and various insignia and badges. He also had letters allegedly written by girls from Moroni, but these were actually coded messages.

This Lefevre is unquestionably a tough customer. When initially interrogated, he promptly and calmly admitted he was a mercenary and intended to join Ian Smith's troops in Salisbury, But he swore he had no intention whatever of organizing any kind of action against the Seychelles. In that case, what was he doing there? Merely sightseeing like any other tourist, he explained. With a Seychelles officer uniform in his suitcase, a uniform that would probably have enabled him to mount a “coup” or organize an attempt on the lives of key Shechelles officials. Lefevre argued that these uniforms are readily available in Mombasa, Kenya, and he had bought his “as a souvenir”. Come, come now!

What was his assigned mission in the Seychelles? He had none. Had had come there from Reunion and was going to leave for Nairobi from where he proposed to join his pals in Rhodesia. What connections did he have with the three individuals, carrying German passports, who had preceded him to the Seychelles some 2 weeks earlier and had left in a hurry when they felt they were under surveillance?

He said he did not know what his questioners were talking about and could not understand why they wanted to implicate him in “alleged venture” about which he knew absolutely nothing. After that, as a good "professional" he practically no longer answered any questions. He now seems to be quietly awaiting his release.

The Belgian consul in Make had requested that he be set free, and “they” have already tried to organize his escape. He is mistaken in his expectations. Albert Rene, the Seychelles chief op state, told us: “We are determined to keep him in custody. We cannot release an individual who openly declares he is going to join Ian Smith’s racist forces for the purpose of massacring or African brothers.”

How did the Seychelles authorities become suspicious of Alfred Lefevre and subsequently arrest him? It seems that he was imprudent and made a few mistakes. There is no doubt that ever since “they" attempted to launch mercenary raids from Mombassa last year, the Seychelles security forces have been on permanent alert, and not only these forces. Aware of the threats hanging over them, all the people of the Seychelles are organized, under the leadership of their party, in an effort to spot subversive agents whether they be natives or foreigners.

Disastrous curiosity

If he had been a tourist, Lefevre would have spent his time swimming and getting a suntan in these paradise-like islands. But instead he appeared to be primarily interested in the country’s armed forces. Wherever he went, he would ask questions about the Seychelles troops, their strength, location, weapons, field exercises, nobility, and the kind and amount of foreign assistance they were receiving. He also inquired about the movement of Seychelles and foreign ships in the archipelago. He was curious about everything. He even tried to develop contacts with persons he did not know, but whom he no doubt believed were well-placed, and introduced himself to them under an assumed name.

In short, he was a rather peculiar tourist. Authorities kept him under surveillance for a short time and then arrested him. Upon examining his baggage, they realized they had done well. At present, the investigation is progressing normally, but what he has said and what was found in his possession already warrant his detention
and would amply justify his conviction.

President Albert Rene is quite firm on this point: he intends to take a series of measures and reform present laws to enhance the government's ability to repress subversive activities against his country. He is even considering the death penalty for those who organize such activities, particularly for mercenaries. “And I mean not only those who will be caught during an operation”, said President Albert Rene. “I mean all mercenaries we can arrest. And such legislation ought to be enforced in all countries threatened by mercenaries, in other words, actually enforced by all progressive countries who are the favorite targets of mercenaries.”

Congo-Leopoldville (Katanga), Nigeria (Biafra), South Yemen, Guinea-Conakry, the Comores, Benin, Guinea-Bissau, Cape Verde, Angola, Mozambique, Madagascar, and now the Seychelles. All of these are aforementioned countries are just so many projects for these soldiers of fortune financed, armed, trained and “remotely controlled” by various intelligence agencies who are prepared to do anything to destabilize the governments of countries that have already gained their independence, countries determined to extricate themselves from imperialist and neocolonialist control once and for all.

Bron: “A mercenary named Lefevre” | Paris Afrique-Asie | 28 May 1979 (in French, pp 15-16)

Kenniz05 wrote:

Geboren op 2 april 1932 in Jumet. Heeft er ook gewoond in rue d'Argenteuil.

Ik vind geen Rue d'Argenteuil in Jumet.

2,393

(9 replies, posted in Andere Personen)

In de lente van 1979 worden er naar het minister van Buitenlandse Zaken in de Verenigde Staten een aantal telegrammen gestuurd over de arrestatie van een Belgische huurling in de Seychellen, een zekere Alfred Lefevre. De arrestatie werd bekend gemaakt tijdens het avondnieuws op Radio Seychelles van 10 april. Hij werd gearresteerd op verdenking van betrokkenheid bij een staatsgreep.

Hij was één van Bob Denard’s luitenants tijdens de invasie op de Comoren in 1978.

Lefevre ontvluchtte België in 1977 om te ontsnappen aan de belastingen. Vanaf toen is hij een huurling geworden. Daarvoor zou hij zich nooit ingelaten hebben met huurlingen. In Las Palmas werd hij aangesproken om mee te doen met de invasie van de Comoren. Hij deed mee, op voorwaarde dat hij in de Comoren mocht blijven wonen als de invasie succesvol was.

Na de invasie bleef hij in de Comoren, bekeerde zich tot de Islam en trouwde er met een vrouw, ondanks het feit dat hij in België al getrouwd was.

Tegen het einde van 1978 keerde hij onopgemerkt terug naar België om familie te bezoeken. Toen hij in Brussel was, werd hij door huurlingen gecontacteerd in het café “Katanga”. Hij kreeg van een zekere Roger Drion het voorstel om mee te doen met de invasie van de Seychellen.

Belg aangehouden op Seychellen

Op de Seychellen is op 7 april een Belg aangehouden en van spionage beschuldigd. Volgens een mededeling van de informatiedienst van de Seychellen, die dinsdag Parijs bereikte, gaat het om een zekere Alfred Lefèvre.

“Het staat vast”, aldus het communiqué, “dat Alfred Lefèvre in 1977 als huurling aan de zijde van Bob Denard heeft deelgenomen aan de mislukte staatsgreep tegen de president van Benin, Kerekou. Hij heeft ook deelgenomen aan de staatsgreep die in 1978 leidde tot omverwerping van de regering-Ali Soilih en de moord op het staatshoofd”.

Volgens de mededeling is Lefèvre op 1 april op de Seychellen aangekomen via de Comoren en La Réunion, en bestaan er bewijzen “dat hij de plaatselijke situatie bestudeerde met het oog op een invasie van huurlingen, georganiseerd door oud-president James Mancham” (in juni 1977 bij een staatsgreep omvergeworpen).

Op het ministerie van Buitenlandse Zaken te Brussel wordt medegedeeld dat in verband hiermee tot dusver nog geen enkel bericht is ontvangen.

Bron: Gazet Van Antwerpen | 11 April 1979

TELEGRAMMEN

Er werden zes telegrammen gestuurd. Deze zijn terug te vinden via de website van Wikileaks.

(U) ALLEGED BELGIAN MERCENARY ARRESTED

  • Datum: 11 Apr 1979

  • Van: Victoria, Seychelles

  • Naar: Department of State

(C) BELGIAN MERCENARY REMAINS INCARCERATED

  • Datum: 17 Apr 1979

  • Van: Victoria, Seychelles

  • Naar: Department of State

ALFRED LEFEVRE'S STORY

  • Datum: 19 Apr 1979

  • Van: Naar: Victoria, Seychelles

  • Department of State | Madagascar

(C) GOS REPORTEDLY LOOKING FOR A WAY OUT ON LEFEVRE CASE

  • Datum: 02 May 1979

  • Van: Victoria, Seychelles

  • Naar: Department of State | Madagascar

(U) CASE OF DETAINED BELGIAN MERCENARY LEFEVRE DRAGS ON

  • Datum: 23 May 1979

  • Van: Victoria, Seychelles

  • Naar: Belgium | Department of State

LEFEVRE NOW OFFICIALLY HELD UNDER POLICE SECURITY (DETENTION) REGULATIONS

  • Datum: 12 Jun 1979

  • Van: Victoria, Seychelles

  • Naar: Department of State | Kenya

Telegram 1 - 11 april 1979

Alleged Belgian mercenary arrested

Radio Seychelles has carried on each news broadcast since evening april 10 announcement of arrest of Belgian citizen, Alfred Lefevre, who is alleged to be professional mercenary. According to news broadcasts, Lefevre arrived in Victoria april 01 and has been under police surveillance since that date. He reportedly participated with Bob Denard in abortive Benin caper in 1977, and was one of Denard's lieutenants in 1978 invasion of Comoros. Broadcasts have asserted that Lefevre sent by ex-president Mancham to make final preparations for impending mercenary invasion of Seychelles.

They further state that operation financed by Mancham's "rich friend", generally understood here to be reference to Saudi Arabian financier Adnan Khashoggi. Each broadcast has concluded with appeal to populace to remain vigilant but calm.

Comment: this is first time (this year) gos has admitted to public that it concerned about possibility of imminent mercenary attack. As noted ref b, previous public position has been that security forces engaged only in joint night exercises. It is also first time former president Mancham has been linked publicly by name with mercenary machinations. While situation in Victoria remains completely calm, announcement of Lefevre's arrest has again heightened concern that gos will move to arrest alleged Mancham collaborators.

Telegram 2 - 17 april 1979

Belgian mercenary remains incarcerated

Belgian mercenary Alfred Lefevre remains incarcerated at Victoria central police station. Although daily and weekly newspapers have published two old photographs of Lefevre dressed in combat uniform, carrying machine gun, and looking ferocious, and have repeated allegation that he came to Seychelles to make final preparations for mercenary invasion, no evidence has yet been released substantiating this allegation.

Police commissioner Pillay told charge april 17 that attorney general warren had given strict order to gos personnel not to discuss evidence before charges are formally filed. In conversation april 13, attorney general asserted to charge that adequate evidence is available to convict Lefevre. He did not indicate, though, what evidence was or what specific crime Lefevre allegedly committed.

All embassy knows with reasonable certainty is that when Lefevre's baggage was searched, uniform of Seychelles army officer was found along with photographs of him in "battle dress”. According to minister of transport Loizeau, uniform was to be worn by a mercenary during actual invasion in order to confuse local soldiers.

Police commissioner said that gos was aware Lefevre received order to come to Seychelles from Roger Drion, a Belgian local employee of British airways in Brussels. Drion, he addes, was a known mercenary. He further indicated that gos knew about Lefevre's mission well before it took place. Honorary Belgian consul here informed charge that Lefevre was probably trapped through machinations of a Belgian ex-mercenary, Robert Noddyn, who currently lives in Seychelles.

According Belgian consul, Noddyn runs a local restaurant, but doubles as "special security advisor" to president Rene at salary of rs 11,000/month plus house. (This arrangement is reportedly closely guarded secret.) Belgian consul stated that Lefevre unsuspectingly stayed at Noddyn's house from day of his arrival in Seychelles and made Noddyn privy to his activities and plans. Noddyn reportedly passed everything to gos.

Many Seychellois and expatriate observers, though, detect element of unreality about entire episode, and are not convinced Lefevre came here in connection with invasion plot. These individuals point out that he entered country on passport in his own name, which he would not have done had he been here on nefarious mercenary business. Some skeptics tend to believe Rene fabricated and is whipping up mercenary scare to justify imminent arrest of regime dissidents in same fashion as in april, 1978. They note that despite repeated assurances that evidence proving conspiracy against last year's detainees would be forthcoming, no such evidence was ever made public.

What is missing from analysis of skeptics is convincing rationale as to why gos would go to exorbitant lengths to create impression of danger of mercenary invasion if one did not exist. Inventing spector of external threat is familiar ruse of leaders threatened by serious internal instability and dissatisfaction to draw attention away from domestic difficulties. This is not case here. Discontent, while it exists, is not rampant. Gos has no need to invent such an elaborate charade which, given recent Seychelles political history, excites divisive rather than cohesive sentiments here. In absence of facts to contrary, embassy believes that gos genuinely fears mercenary invasion and that Alfred Lefevre's presence in Seychelles is not coincidental.

Telegram 3 - 19 April 1979

Alfred Lefevre’s story

Honorary Belgian consul has provided embassy with Alfred Lefevre's explanation of his background and presence in Seychelles. Account was obtained during consular access session with Lefevre april 18. At Lefevre's request, Seychelles’ police representative was present throughout meeting with Belgian consul.

According to Lefevre, he fled Belgium in 1977 to escape tax collector. Prior to that time, he asserted, he had never been involved with mercenaries, and was not with Bob Denard in Benin. He was approached while in Las Palmas about joining mercenary group plotting Comoros invasion and accepted on condition he could live in Comoros if coup successful. After invasion of Comoros, he remained there, got married to Comoran girl, took Comoran citizenship, and received Comoran passport. He also became a muslim. This was to legitimize taking wife in addition to one he already had in Belgium. In late 1978, he departed Comoros on vacation.

He sneaked back into Belgium through Luxembourg to see family there. While in Brussels, he was contacted by mercenary types in Katanga bar. Attempt was allegedly made by Roger Drion to recruit him to join mercenary invasion of Seychelles, on behalf ex-president Mancham. Lefevre claims he refused offer. En route back to Comoros he visited Mombasa, where he spent 12 days at Manor Hotel and several weeks at home of Belgian citizen, Maurice Bosman. On feb 04, he sailed from Mombasa to Mayotte on Jacques I, a cement ship, operated by French citizen Henri Peffert.

Subsequent to arrival in Comoros, Lefevre learned that government wanted to withdraw his permit to remain in country. In casting about for another place to live, he was advised to contact Robert Noddyn, in Seychelles. He did so and was invited to visit with Noddyn here. When he arrived, however, he found Noddyn upset because he (Noddyn) had been expecting a different "Albert", who was friend from old days, not Lefevre whom Noddyn did not know. Nonetheless, Lefevre stayed at Noddyn's house. Noddyn, he said, denounced him to Seychelles police, although he does not know why.

Belgian consul believes Lefevre is flaky enough for his story to be true. Furthermore, he also unaware of any evidence in possession of gos which could be used to substantiate allegations of coup plotting or espionage by Lefevre in court.

Yet, there is at least one obvious inconsistency in Lefevre’s story. If he is now Comoran citizen with Comoran passport, how could Comoros government withdraw his permit to reside in country?

Lefevre has been summoned to appear before supreme court Justice april 24. At Lefevre's request, Belgian consul obtained.

Telegram 4 - 2 Mei 1979

Gos reportedly looking for a way out on Lefevre case

With deadline for collection of evidence against detained Belgian citizen Alfred Lefevre approaching (ref d), gos has reportedly made demarche seeking face-saving solution to case. According defense attorney Valabji and Belgian honorary consul Labrigue, Valabji was approached confidentially by gos official with proposition that if Belgian government were to appeal for Lefevre's release, gos would agree. Labrigue has cabled Nairobi and Brussels for instructions.

Gos is apparently attempting to put monkey on Belgium's back to avoid admission that public allegations made at time of Lefevre's arrest cannot be proven in court of law.

Telegram 5 - 23 Mei 1979

Case of detained Belgian mercenary Lefevre drags on

At may 18 hearing on case of detained Belgian mercenary Lefevre, attorney general warren requested and acting chief justice Sauzier accepted additional two-week postponement to permit gos to gather additional evidence. Another hearing has been scheduled for june 01 and public trail dates set for june 11-13.

While there has been no change thus far in legal status of case, there have been developments behind scenes, some of which are worthy of note. First, Belgian government followed through on what it interpreted to be authorized gos demarche seeking face-saving solution to case (ref b). Belgian honorary consul Labrique called on president Rene week of may 07 and formally requested Lefevre's release on humanitarian grounds. To Labrique's amazement, Rene politely but firmly refused. On rechecking with his source, defense attorney Valabji was told that source had recommended Belgian demarche to Valabji on his own initiative, and had not cleared it in advance with president. According to labrique, however, manner in which Belgian request was put permitted Rene to refuse without creating strain on Belgian-Seychellois relations.

On occasion may 04 hearing, Sauzier had granted what he said at time was one last two-week postponement (ref c). Yet, on may 18, he went back on that statement and allowed gos another two weeks. His reasons for doing so are not entirely clear. Some observers believe Sauzier merely wants, insofar as possible, to keep case in institutional legal channels. In view of arbitrary arrest provisions of new detention regulations (ref c), Sauzier knows gos has no need of court to hold Lefevre. Attorney general told charge last week that Lefevre being held both under detention regulations and under provisions of criminal code. Supreme court order for his release would thus have no practical effect. More likely explanation for sauzier's position is that president has brought pressure to bear on him not to embarrass government, particularly before june 05.

Associate judge of supreme court (wood) advised charge may 21 that sauzier is not reconciled to losing his position after june 05 (ref a). To wood's knowledge, gos has not yet made arrangements to hire different chief justice and Sauzier would like to be offered job once again in june after government is "legitimized" by return to constitutional government and elections. By bowing to pressure from president, Sauzier would be demonstrating willingness to cooperate with political authority and might thereby enhance his personal prospects. 4. (c) it now seems most unlikely that anything significant will transpire with respect to Lefevre case prior to june 05. Guilty or innocent, Lefevre has been most useful as symbol of mercenary threat gos believes exists and has helped attract and justify external military support. To release him prior to june 05 would be particularly embarrassing. It may be, however, that he will be quietly deported sometime after june 05 but before scheduled date for beginning of public trial, june 11.

Telegram 6 - 12 Juni 1979

Lefevre now officially held under police security (detention) regulations

This is a document "withdrawal card". It means the document was not declassified and released. However, some metadata is available, which you can use for your research and FOIA purposes.

2,394

(168 replies, posted in Gladio - Staatsveiligheid)

Geen "actie-dienst" bij Staatsveiligheid

In een interview met La Libre Belgique beweert administrareur-generaal Albert Raes van de Staatsveiligheid dat bepaalde overheidsdiensten herhaaldelijk op de hoogte werden gebracht van de verdachte activiteiten van Jean Bultot, de gewezen gevangenisdirecteur van Sint-Gillis die naar Paraguay is uitgeweken.

"Ook over het feit dat Bultot België wilde verlaten, hadden we inlichtingen", aldus nog Albert Raes, die ook zegt dat Bultot actief was in extreem-rechtse kringen. De Staatsveiligheid beschikt volgens de administrateur-generaal niet over een "actie-dienst", belast met het zogenaamd uitschakelen van personen.

Hij zei ook nog dat hij geen namen kan plakken op de personen die als de "Bende van Nijvel" berucht geworden zijn. Hij verduidelijkt dat in dit verband eigenlijk naar twee bendes werd gezocht. Wat de bende De Staerke betreft kon, uitsluitend via Bultot, een link worden gelegd met extreem-rechts. Het tweede spoor leidde naar de Borinage-bende die vorig jaar werd vrijgesproken. De werkhypothese die werd gevolgd in verband met een mogelijke link naar extreem-rechts werd nooit opgegeven, maar anderzijds werd geen enkele aanslag van de Bende van Nijvel ooit door een extreem-rechtse groepering of splintergroep opgeëist.

Bron: Gazet van Antwerpen | 31 Mei 1989

2,395

(75 replies, posted in Onderzoekspistes)

Huurlingen op zoek naar contracten in Brussel

De eerste heeft een witte gebreide muts op zijn kaalgeschoren knikker en een ring in zijn oorlel, de tweede draagt een groene legerjas met op de mouw een insigne van het Vreemdelingenlegioen, en de derde valt in feite helemaal niet op. Ze zijn met de auto van "ergens in Duitsland" naar Brussel gekomen want, zo hadden ze gehoord, in Brussel kon je je als huurling laten aanwerven. Voor Zaïre, dachten ze, maar als dat niet ging was Kroatië ook wel goed …

Waar ze in Brussel naartoe moesten, wisten ze zelf niet en daarom waren ze maar op goed geluk met een ronde begonnen van cafés in het rechtse circuit. Het heeft hen geen sikkepit wijzer gemaakt, zuchten ze, en ze beginnen er zich stilaan mee te verzoenen dat er voor hen nergens een contract als fortuinsoldaat uit de bus zal komen. Voor Zaïre niet, voor Kroatië niet, en hun auto zullen ze voor hun eerste engagement als huurling dan ook met in het Brussel sjachercircuit moeten verkopen, zoals ze hadden gepland.

"Er kan in heel Afrika en zeker in Zaire geen schot worden gelost of onmiddellijk gonst het overal van de geruchten dat in Brussel huurlingen worden aangeworven”, verklaart Charles Mazy achter de tap van "La Renaissance”, een café in het hartje van de hoofdstad. "Van heinde en ver komen dan onveranderd "kandidaten" naar hier afgezakt, om echter na enkele dagen ontnuchterd en platzak weer naar huis te keren omdat het zoveelste gerucht weer eens het zoveelste fabeltje bleek. Nu is het dus weer zover. Voor de huurlingen zijn de gouden jaren al heel lang afgelopen, maar jonge snaken willen dat nog altijd niet geloven. Wie al die nonsens blijft rondstrooien weet ik zelf niet."

Mazy, 64, heeft er zelf een korte carrière als huurlingenkapitein opzitten, eerst in het voormalig Belgisch-Congo, dan in Jemen. Zijn café nabij de Brusselse Grote Markt staat over de hele wereld bij echte en would-be avonturiers bekend. Voor al deze vogels van diverse pluimage is een bezoek aan zijn taverne bij een doorreis in België bijna een ongeschreven wet. Daarom kun je er soms ook de wildste en ongelooflijkste verhalen horen.

"Wild en ongelooflijk, dat zijn ze inderdaad", bevestigt Mazy. Of er één snuifje waarheid in steekt, dat is nog een andere vraag! Als die windverkopers er echter voor zorgen dat mijn schuif wordt gevuld en zich hier voor de rest koest houden, mogen ze voor mijn part iedere dag met hun cowboyverhalen komen aandraven ..."

Geen nieuws en dus slecht nieuws in Brussel voor vechtkassen die naar Zaïre willen. En hoe zit het met de zowat 3.000 geïnteresseerden die zich, mits betaling van 5.000 frank "dossierkosten" een jaar geleden bij de 53-jarige Luikenaar Paul-Louis Balbeur kandidaat stelden voor gespierde en gewapende privé-bewaking in Zaïre?

“Wachten, nog altijd wachten!", antwoordt Balbeur, die zelf huurling was in het toenmalige Belgisch-Congo maar nu een rekruterings- en adviesbureau leidt voor wat hij "overzees personeel" noemt. "Met die nieuwste onlusten rinkelt de telefoon hier weer onophoudend, want de kandidaten willen weten wanneer zij met hun job kunnen beginnen. “Er zijn er al genoeg geweest die mij uitscholden voor oplichter en hun geld terugeisten. Dat raakt mijn koude kleren niet!”

"Verleden week heeft de regering van Tshisekedi mij de toelating gegeven voor het beschermen van personen en goederen in Zaire, wat denk je daarvan?" ratelt Balbeur verder. "Maar zolang Mobutu in Zaïre de lakens blijft uitdelen krijgen wij geen schijn van kans.”

Evenmin schijn van kans voor beveiliging en aanverwante activiteiten voor Jean Bultot, de vroegere gevangenisdirecteur van Sint-Gillis. die na omzwervingen via Paraguay en Zuid-Afrika uiteindelijk toch weer in België belandde. In Zuid-Afrika was Bultot schietinstructeur en terug thuis stelde hij net als zovele anderen voor een job in Zaïre zijn hoop op Balbeur' recruterings- en adviesbureau.

Na een klinkende ruzie met de Luikenaar besloot hij het over een andere boeg te gooien: via tussenpersonen maakte hij zich bij enkele bedrijven met belangen in Zaïre bekend als organisator voor beveiliging ter plekke. Maar net als de would-be huurlingen in Brussel en het Luiks recruteringsbureau zat ook hij gisteren nog steeds vruchteloos te wachten op een eerste contract …

Bron: Gazet van Antwerpen | 5 Februari 1993

2,396

(7 replies, posted in Onderzoekspistes)

Christian Tarin overleden

De Fransman Christian Tarin, tijdens de huidige rally der Farao's navigator in de Citroën ZX van onze landgenoot Jacky lckx, is gisterenochtend in het brandwondencentrum van het militair hospitaal Percy in Clamart aan zijn verwondingen overleden. Tarin liep zaterdag zware brandwonden op over het grootste deel van het lichaam toen de Citroën over kop ging en in brand vloog. Daarnaast had hij ook zware ademhalingsmoeilijkheden.

Christian Tarin, ingenieur electronica, werd geboren op 19 april 1951 in Etterbeek en was beroepshalve piloot-instructeur op een Boeing 747. Hij debuteerde op 18-jarige leeftijd in de mechanische sporten al motorcros en trialpiloot. Drie jaar later eindigde hij derde in de 24 uren van Francorchamps. Daarna was hij als piloot van een privé-vliegtuigje viermaal aanwezig in Parijs-Dakar, gevolgd door drie deelnames als co-piloot van Jacky lckx: eerst in een Lada, vervolgens in een Peugeot Turbo 16. In juli vorig jaar voegde hij zich bij de "Citroen Sport"-renstal. Dat jaar eindigde het duo Jacky lckx-Christian Tarin tweede in Baja Aragon (Spanje) en legde nog beslag op de 5e plaat in de rally der Farao's.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 Oktober 1991

Christian Tarin was bevriend met Jean-François Buslik en was actief binnen het milieu van de Place Keym.

2,397

(24 replies, posted in Organisaties)

De zaak-Pour: aanhouding bevestigd

De raadkamer van Brussel, voorgezeten door de h. De Brabandere heeft het bevel tot aanhouding bevestigd ten laste van Philippe Carpentier, vertaler bij het Commissariaat Generaal, van de Gerechtelijk Politie, die beticht is van "verduistering door een persoon in overheidsdienst van bescheiden of documenten ambtshalve in zijn bezit" en van "schending van het beroepsgeheim".

De h. Carpentier had documenten, afkomstig uit Duitsland, doorgespeeld naar de redactie van het weekblad Pour. Hij houdt vol uit politieke overtuiging te hebben gehandeld. Documenten over de microfiches van de gerechtelijke politie zou hij echter niet aan Pour hebben bezorgd.

Carpentier werd verdedigd door Mr. G.H. Beauthier, die besluiten had ingediend waarin de aangehouden betichtingen in rechte werden aangevochten.

Bron: Gazet van Antwerpen | 30 Januari 1980

2,398

(54 replies, posted in Onderzoekspistes)

Andermaal BMW ontvreemd in het Brusselse

In verschillende gemeente van de Brusselse agglomeratie werden de jongste weken talrijke BMW's gestolen. Donderdagochtend, omstreeks 4u, poogde de politie van Vorst aan de Humaniteitslaan twee inzittenden van zo een wagen aan een identiteitscontrole te onder werpen. In plaats van aan het verzoek van de politie gevolg te geven, reed de BMW onmiddellijk weg. Het kwam toen tot een achtervolging langs het kanaal te Anderlecht en in de richting van Drogenbos.

Op grondgebied van deze gemeente werd de BMW achteraf verlaten teruggevonden. De inzittenden hadden op dat ogenblik de bagagekoffer van het voertuig opengebroken en waren met het radio-toestel van de wagen verdwenen. Toen bleek dat de BMW woensdag omstreeks 22u30 op het grondgebied van Anderlecht werd gestolen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 6 November 1982

2,399

(12 replies, posted in Gladio - Staatsveiligheid)

Belgische oplichter en overvaller aangehouden in Luxemburg

In het Groot-Hertogdom Luxemburg heeft de plaatselijke gerechtelijke politie de Belgische oplichter Lucien Dislaire aangehouden. Tegen deze man was een internationaal aanhoudingsmandaat uitgevaardigd door het parket van Marche. Lucien Dislaire werd in ons land niet alleen gezocht in verband met enkele oplichtingszaken met een totale buit van ruim tien miljoen, maar ook wegens twee gewapende overvallen en valse naamdracht.

Dislaire was ontvlucht toen hij een straf uitzat van vier jaar wegens die gewapende overvallen, en het wordt, niet onmogelijk geacht dat hij rechtstreeks of onrechtstreeks betrokken was bij de overval die in mei 1984 gepleegd werd op de kazerne van de Ardense Jagers te Vielsalm. Daar werden toen wapens ontvreemd nadat een onderoffidier werd neergeschoten. Twee van die gestolen wapens werden teruggevonden in het appartement te Ukkel waar zich terroristen hebben opgehouden.

Dislaire had ten andere begin van deze maand het dagblad Le Soir opgebeld om over die overval te Vielsalm en militaire manoeuvres bepaalde inlichtingen te verstrekken. De militaire overheid, die daarover gecontacteerd werd, ontkende dat verantwoordelijke militairen van het Belgische en Amerikaanse leger met deze overval gemoeid zouden zijn; maar erkende wel dat bepaalde inlichtingen van Dislaire met de waarheid overeenstemden.

Zijn verklaringen zouden in ieder geval voor gevolg hebben gehad dat zowel bij de rijkswacht als het leger bijkomende onderzoeken werden verricht waarvan de resultaten echter niet aan de gerechtelijke politie werden meegedeeld.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 September 1985

2,400

(95 replies, posted in Bewijsstukken)

Artikel over de wapenverkoop in het algemeen en de riot-gun in het bijzonder, het verscheen een paar dagen na de dubbele overval in Eigenbrakel en Overijse:

Enorm arsenaal in België vrij verkocht

Een riot-gun, een afschuwelijk moordwapen waarmee men een mens letterlijk doormidden rijt, werd net als twee jaar geleden bij de vrijdagavondovervallen in Waals-Brabant, ook nu weer gebruikt te Eigenbrakel en te Overijse.

De riot-gun werd de afgelopen jaren het uitverkoren wapen van niets ontziend schorriemorrie, niet alleen door zijn geringe afmetingen en zijn enorme doeltreffendheid op korte afstand, maar méér nog door zijn ongereglementeerde verkoop in de Belgische wapenwinkels.

Wie zulk moordtuig wil, stapt doodeenvoudig bij de dichtstbijzijnde wapenhandelaar binnen en dokt naargelang het type 15 tot 30.000 frank neer. Of de man achter de toonbank al dan niet vragen stelt, hangt zuiver van hemzelf af. Geen enkele wet verplicht hem dat te doen. Want de riot-gun staat in de Belgische wetgeving omschreven als ... sportwapen, en is dus vrij te koop.

Jarenlang werd in Kamer en Senaat met regelmaat van een klok gepalaverd over het al of niet reglementeren van de long rifle-verkoop, eveneens een sportwapen dat bijna iedere dag de moordverslagen in de kranten haalt. Terwijl pro's en contra's werden over en weer geschoven, ontsnapte een tuig dat duizendmaal gevaarlijker is blijkbaar volkomen aan de aandacht van wetgever en publiek. Het is ronduit onthutsend welk enorm arsenaal in België door om het even wie zonder probleem kan worden aangekocht. Vergeleken hiermee is de long rifle een speelgoedgeweer.

Wetgeving

In België wordt de wapenverkoop gereglementeerd door de wel van 1933, waarbij sportwapens (o.a. jachtwapens), vuist- en defensiewapens (o.a. pistool, revolver), en oorlogswapens, worden onderschheiden.

Iedereen kan zich vrij een sportwapen aanschaffen. Voor vuist- en defensiewapens is een goedkeuring vereist van de politiecommissaris, die in de praktijk zulke beslissing nogal dikwijls doorschuift naar de procureur. Een oorlogswapen veronderstelt de toelating van de provinciegoevemeur. Onder de sportwapens staan ook de shot- en riot guns gerangschikt. Met aangepaste munitie zijn ze op korte afstand enorm doeltreffend. Tuigen én munitie worden - gezien de noemer “sportwapen” - in ons land vrij verkocht.

De shotgun is in feite niets anders dan een jachtgeweer met afgezaagde loop. Hij schiet meestal met patronen kaliber 12, en moet dus na maximum twee schoten herladen worden. De shot-gun werd afgeleid van een halfautomatisch jachtgeweer. Hij bezit een hogere vuurcapaciteit, gewoonlijk van zes tot twaalf patronen, eveneens kaliber 12. Bij deze patronen vind je een heel gamma: ze kunnen bijvoorbeeld opgevuld zijn met fijne of grove hagel, mer stukjes metaal, of met loden kogels die met een fijn kettinkje aan mekaar zijn beveiligd om dispersie tijdens de vlucht te verhinderen.

Door zijn geringe afmetingen en zijn enorme trefzekerheid op korte afstand werd de riot-gun vlug het wapen bij uitstek van allerlei veiligheidsdiensten. Precies om diezelfde redenen verkoos de onderwereld even vlug dergelijk schiettuig.

Civiele oorlogstuigen

Een oorlogswapen is een wapen dat aan specifieke vereisten van legerspecialisten voldoet. Het vuurt met speciale munitie.

Een vergeten zaak blijkt voor de wetgever het feit dat omzeggens ieder oorlogsgeweer eveneens in een "burgerversie” op de markt re koop is. Deze burgerversie heeft een kaliber dat lichtjes van hel oorlogstype verschilt. In tegenstelling met de oorlogsversie vuurt het civiel tuig niet automatisch, maar enkel schot per schot. De burgeruitvoeringen van oorlogswapens werden in België bij de sportwapens gecatalogeerd, en genieten dus eveneens een vrije verkoop.

Het is een publiek geheim - waarover echter met geen enkele wet wordt gerept - dat vele van deze burgertypes door een wapenmaker - en dus door het milieu - kunnen worden omgebouwd tot volautomatische tuigen. In feite dus tot ... oorlogstuigen. Wapenexperten zijn het er unaniem over eens dat wat uitwerking betreft er bijna geen verschil bestaat met het “moedertype”.

De “civiele" markt loopt eenvoudig weg parallel met de oorlogsmarkt. Het aantal dergelijke "verburgerlijkte" oorlogstypes op de Belgische markt te koop wordt op ten minste 25 geschat.

Om enkele voorbeelden uit de praktijk te noemen: het FN Assault Rifle (FAL) bestaat als oorlogswapen met een kaliber 7 ,62mm Nato, maar als burgerversie met kaliber 300 Savage. De Sig-Manurhin is oorlogstuig met kaliber 7,62 mm Nato, maar sportwapen met kaliber 243 of 222 Remington Magnum.

De Ruger Mini 14 1s oorlogstuig met Nato kaliber, maar de civiele versie met kaliber 222 mag vrij worden verkocht. De M1 is oorlogstuig met kaliber 30 US, maar heeft een sportversie met een kogel die één millimeter korter is dan de oorlogsmunitie.

Wapenexperten wijzen er bovendien nog op dat verschillende “onschuldige" alarmpistolen makkelijk kunnen worden omgebouwd tot volwaardige vuistwapens ...

Wanneer de volgende maal de debatten over de reglementering der wapenverkoop weer in volle hevigheid oplaaien, zullen ook weer overvloedig de argumenten op tafel komen van de Unie van Belgische Wapenfabrikanten, van de Jacht- en Sportschutters en van het Syndicaat der Belgische Wapenhandelaars: werkgelegenheid, daling van het zakencijfer, onjuiste voorstelling van de feiten door de pers, overdrijving ... De logica van de wapenindustrie passeert steeds langs de kassa. En de wapenlobby is in België een machtige mastodont.

Bron: Gazet van Antwerpen | 2 Oktober 1985

In het artikel stond ook nog deze foto met volgend onderschrift:

De inslag van een riot-gun patroon, gevuld met loden kogels die met een kettinkje zijn verbonden om dispersie te verhinderen, in een autoportier. Het schot werd afgevuurd vanop 10 meter.

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/riot-g10.jpg