3,621

(7 replies, posted in Overzicht Bendes)

Michel van het Franstalige bende-forum schreef recent dit op Facebook:

On peut rajouter le WNP Jandrain. Ou l'un des tueurs italiens de la bande à la Fiat une blanche, véritable copyright des TBW.

Bron » www.facebook.com/groups

Als je de activiteiten van deze bende bekijkt, dan lijkt het me extreem interessant om te onderzoeken of één van die bende-leden begin jaren '80 toevallig in België vertoefde. Ik heb zelden een bende "ontmoet" waarvan de feiten zoveel overeenkomsten vertonen met de Bende van Nijvel (behalve misschien de Lada-bende).

Onderstaande samenvatting is gebaseerd op de Franstalige Wikipedia-pagina van deze bende » fr.wikipedia.org

Inleiding

De 'bende van de witte Fiat Uno' (in het Italiaans: 'Banda della Uno bianca') was een criminele organisatie die in Italië actief was, vooral in de regio Emilia-Romagna. De naam van de bende verwijst naar een Fiat Uno, een stadsauto die door deze bende werd gebruikt. De auto was gemakkelijk te stelen en moeilijk te identificeren vanwege het wijdverbreide gebruik in Italië in die tijd.

De meeste bendeleden waren extreem-rechtse politieagenten. Tussen 1987 en 1994 pleegde de bende 103 overvallen, voornamelijk gewapende overvallen, waarbij 24 doden en 102 gewonden vielen.

Leden

Van links naar rechts: Fabio, Roberto en Alberto Savi:

https://i0.wp.com/citymilano.com/wp-content/uploads/2021/11/128527-fabio-roberto-e-alberto-savi-che-fine-hanno-fatto-i-killer-della-uno-bianca.jpg

Roberto Savi

Roberto Savi, geboren in Forlì op 19 mei 1954, was samen met zijn broer Alberto lid van de Polizia di Stato aan de Questura in Bologna, waar hij werkte als radiotelegrafist in het operatiecentrum. Als jonge man was hij een militant van de extreem-rechtse Fronte della Gioventù. Tijdens de rechtszaken werd het publiek geschokt door Savi's brutale koelbloedigheid bij het beschrijven van de gruwelijkste misdaden die hij had gepleegd. Als hij vragen beantwoordde in de rechtszaal, zei hij niet "ja" of "nee", maar "positief" of "negatief".

Fabio Savi

Geboren in Forlì op 22 april 1960; broer van Roberto, medeoprichter van de bende. Net als zijn broers solliciteerde hij ook bij de politie, maar een probleem met zijn gezichtsvermogen beïnvloedde zijn carrière. Sinds zijn 14e heeft Fabio, met zijn arrogante en agressieve karakter, verschillende baantjes gehad. Samen met Roberto is hij het enige bendelid dat betrokken is bij alle criminele daden. Fabio werd een paar dagen na zijn broer gearresteerd, 27 kilometer van de grens met Oostenrijk, toen hij het land probeerde te verlaten. Hij werkte als bodybuilder en vrachtwagenchauffeur en woonde in Torriana met een jong Roemeens meisje, Eva Mikula, wier getuigenis doorslaggevend bleek bij het oplossen van de zaak. Na zijn veroordeling tot levenslange gevangenisstraf werd hij overgebracht naar de Sollicciano gevangenis in Florence en vervolgens naar Fossombrone.

Alberto Savi

Geboren in Cesena op 19 februari 1965 en de jongere broer van Roberto en Fabio, vormden ze samen de hoofdstructuur van de bende. Net als Roberto was Alberto ook politieagent en op het moment van zijn arrestatie werkte hij op het politiebureau van Rimini. Hij had blijkbaar een zwakker karakter en werd beïnvloed door zijn oudere broers. Hij werd veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf op 26 november 1994. Na 23 jaar in de gevangenis kreeg hij in februari 2017 12 uur verlof om zijn zieke moeder te bezoeken.

Pietro Gugliotta

Pietro, geboren in Catania in 1960, nam niet deel aan de moorddadige acties van de groep. Hij werd echter wel veroordeeld tot 18 jaar gevangenisstraf. Hij was ook politieagent en werkte als radiotelegrafist op het hoofdbureau van de politie in Bologna met zijn collega Roberto Savi. Hij werd vrijgelaten in 2008.

Marino Occhipinti

Geboren in Santa Sofia op 25 februari 1965; een minderjarig lid van de bende, nam deel aan een overval in Casalecchio di Reno op 19 februari 1988 waarbij een bewaker om het leven kwam. Hij werd veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Sinds 2002 werkt hij in een sociale coöperatie.

Luca Vallicelli

Luca Vallicelli was ook politieagent ten tijde van zijn arrestatie op 29 november 1994. Hij was agent bij de verkeerspolitie van Cesena. Hij was een minder belangrijk lid van de bende en nam alleen deel aan de eerste overvallen, die zonder dodelijke slachtoffers afliepen. Hij pleitte schuldig en werd veroordeeld tot drie jaar en acht maanden. Ontslagen door de politie is hij nu op vrije voeten.

Feiten

De bende begon zijn misdaden in 1987. De reeks bloedige misdaden eindigde in 1994.

1987

  • 19 Juni 1987: Overval op een tolhuisje langs de A14-autostrade. Buit: 1.300.000 lire. Het is het eerste feit dat aan de bende wordt toegeschreven.

  • De volgende 2 maanden werden 12 diefstallen gepleegd op tolhuisjes.

  • Oktober 1987: Poging tot afpersing tegen Savino Grossi, een inwoner van Rimini. De handelaar lichtte de politie in. Dit onderzoek leidde tot de aanhouding van de afpersers. Voor de arrestatie kwam het tot een schietpartij waarbij één inspecteur zwaar gewond raakte. Hij overleed in 1989 aan zijn verwondingen.

1988

  • 30 jJanuari 1988: Tijdens een overval op een supermarkt wordt een bewakingsagent doodgeschoten.

  • 29 Februari 1988: Tijdens een overval op een supermarkt wordt een bewakingsagent doodgeschoten, zijn collega raakt gewond.

  • 20 April 1988: Twee carabinieri controleren het voertuig waarin de gebroeders Savi zitten. Beide agenten worden hierbij vermoord.

1989

  • In 1989 werd Adolfino Alessandri, een 52-jarige gepensioneerde ooggetuige, tijdens een overval op een supermarkt in de wijk Corticella in Bologna doorzeefd met schoten.

1990

  • 15 Januari 1990: Giancarlo Armorati raakte ernstig gewond op de Via Mazzini in Bologna tijdens een overval op een postkantoor. Hij overleed een jaar later aan de gevolgen van zijn verwondingen. Andere mensen raakten gewond.

  • 6 Oktober 1990: Primo Zecchi, die de nummerplaat van de criminelen had genoteerd, werd gedood.

  • 23 December 1990: De bende opent het vuur op woonwagens in het zigeunerkamp van Bologna in de via Gobetti, waarbij twee mensen omkwamen (Rodolfo Bellinati en Patrizia Della Santina) en anderen gewond raakten.

  • 27 December 1990: Twee mensen werden gedood in twee episodes van geweld. Luigi Pasqui, een 50-jarige winkelier, werd gedood tijdens een overval op een tankstation in Castel Maggiore toen hij alarm probeerde te slaan. Een paar minuten later doodde de bende Paride Pedini, die de verlaten witte Uno met geopende deuren naderde.

1991

  • 4 Januari 1991: Rond 22.00 uur werd in de wijk Pilastro in Bologna een patrouille van de carabinieri aangevallen. De bende kwam toevallig langs op weg naar San Lazzaro di Savena, op zoek naar een auto om te stelen. In Via Casini wordt de auto van de bende ingehaald door de patrouille en de manoeuvre wordt door de criminelen geïnterpreteerd als een poging om het kenteken te lezen, dus besluiten ze de carabinieri te vermoorden. Drie agenten kwamen om het leven. Twee van hen lagen gewond op de grond en werden afgemaakt met een schot in het achterhoofd.

  • 20 April 1991: Claudio Bonfiglioli wordt vermoord in Borgo Panigale tijdens een overval op zijn benzinestation.

  • 2 Mei 1991: Licia Ansaloni, de eigenares van een wapenwinkel in Bologna, en Pietro Capolungo, een gepensioneerde carabiniere, worden vermoord. Tijdens de overval zag een vrouw Roberto Savi buiten de winkel en gaf na de overval een identiteit aan de rechercheurs. Toen hij aan Ansaloni's man werd getoond, zei hij dat hij veel leek op Roberto Savi, zijn vaste klant, een politieagent uit Bologna. Maar geen van de rechercheurs legde een verband tussen Savi en de bloedsporen die in de eerdere zaken waren gevonden.

  • 19 Juni 1991: In Cesena Graziano Mirri wordt de vader van een politieagent, voor de ogen van zijn vrouw, gedood tijdens een overval op zijn benzinestation in Viale Marconi.

  • 18 Augustus 1991: Ndiaj Malik en Babou Chejkh, twee Senegalese arbeiders, werden gedood in een hinderlaag in San Mauro Mare, terwijl een derde, Madiaw Diaw, gewond raakte. Aanleiding voor de aanval was racistisch gedrag van de bendeleden. Kort na de dubbele moord passeerde de auto van de bende een Fiat Ritmo met enkele jongemannen erin, die de bestuurder van de Uno de les leerde over zijn riskante manoeuvre. Er werden schoten gelost op de Ritmo, maar niemand werd gedood.

1992

In 1992 pleegt de bende vier overvallen op banken en één op een warenhuis. Bij die overvallen wordt er niemand vermoordt.

1993

  • 24 Februari 1993: De bende vermoord Massimiliano Valenti, een 21-jarige jongen die de auto had gezien na een bankoverval. De bende ontvoerde de jongeman, bracht hem naar een afgelegen gebied en executeerde hem. Valenti's lichaam werd gevonden in een greppel in de gemeente Zola Predosa. Een autopsie onthulde kogelgaten in zijn gezicht, van boven naar beneden geschoten.

  • 7 Oktober 1993: De elektricien Carlo Poli wordt vermoord in Riale frazione in Zola Predosa.

1994

  • In 1994 intensiveerde de bende haar criminele activiteiten tegen banken en pleegde 9 overvallen.

  • 24 Mei 1994: Ubaldo Paci, manager van de Cassa di Risparmio bank in Pesaro, wordt doodgeschoten toen hij om kwart over acht 's ochtends de bank opende.

Proces

De bende werd vanaf november 1994 opgerold. Het daaropvolgende proces eindigde in maart 1996 met driemaal levenslang voor elk van de broers Savi, levenslang voor Marino Occhipinti en 28 jaar gevangenisstraf voor Pietro Gugliotta, omgezet in 18 jaar. Luca Vallicelli, een minderjarig lid van de bende, werd veroordeeld tot 3 jaar en 8 maanden.

Als onderdeel van het bendeproces werd ook bevolen dat de staat de familieleden van de 24 slachtoffers 19 miljard lire zou betalen.

De vader van de broers Savi, Giuliano Savi, pleegde op 29 maart 1998 zelfmoord door zeven blikken Lorazepam in te slikken in een witte Uno die geparkeerd stond in Villa Verucchio, 13 kilometer van Rimini.

3,622

(190 replies, posted in Onderzoeksdaden)

fenix wrote:

Nogal wiedes he Ben dat ze een goede reden hadden.

Dus dan is er geen enkel probleem. wink

fenix wrote:

Mijn grootste angst en bekommernis is dat ook de verloren stukken voorgoed zullen verdwijnen. Ik heb het reeds aangehaald, gezien het verleden van dit dossier zijn mijn twijfels gegrond. En deze keer zouden ze er kunnen voor zorgen dat het op onmacht lijkt. Ze gaan geen tweede keer "vuurtje stoken".

Ik ken de werkwijze van de speurders niet maar ik ga ervan uit dat de Cel Waals Brabant volledig gedigitaliseerd is. Dus als er documenten gevonden worden, zullen deze ingescand worden en toegevoegd worden aan het volledig gedigitaliseerde dossier. En als de IT-dienst van de federale politie een beetje mee is met de huidige technologie dan zullen er ook regelmatig (lees als: dagelijks) back-ups genomen worden van hun digitale bestanden en worden alle aanpassingen gelogd (en is er dus steeds een digitaal spoor van alle aanpassingen).

Samenvatting

Op dinsdag 7 september 1976 ontsnappen vier gangsters uit de gevangenis van Leuven Centraal. Het gaat om:

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/ontsna10.png

Enkele weken later schoten drie van de ontsnapte gangsters twee rijkswachters neer in Thulin » Forum

Francis Tislair is de enige van het viertal die na deze ontsnapping nooit werd teruggevonden. Tislair was in 1975 veroordeeld tot de doodstraf in verband met de moord op een taxichauffeur.

Ontsnapping was bliksemoperatie

Er werden woensdag meer bijzonderheden bekend over de manier waarop dinsdag te 18u20 vier gevaarlijke misdadigers uit de centrale gevangenis te Leuven konden ontkomen.

De ontsnapping was degelijk voorbereid en werd uitgevoerd met behulp van een broer van één der misdadigers. Daarbij hebben de faciliteiten die de gedetineerden in deze gevangenis genieten sedert de “beruchte nacht van Leuven” zoals het gevangeniswezen de herrie en de staking van een paar maanden nu noemt, de ontvluchting vergemakkelijkt.

Op het moment dat de alarmbel schril door de gevangenis klonk en de misdadigers over de muur klommen, was de inspectrice-generaal op bezoek in Leuven-Centraal.

Aan het alarmsignaal kon men aanstonds uitmaken in welke hoek van het geweldige gevangeniscomplex de uitbraak gebeurde. Maar men was reeds te laat. Een Leuvenaar van 76 jaar die buiten op straat een toevallige getuige was van de ontsnapping noemde ze “een bliksemoperatie”.

Goed gekozen

De vier vluchters zijn: Michel Ghassoul (29), veroordeeld tot tien jaar voor gewapende overvallen en op te pooien, geboren in Frankrijk en wonende te Sint-Gillis (Brussel), Alfred Vandeputte, 28 jaar uit Doornik, Christian Lebon, 23 jaar uit Charleroi, beiden veroordeeld tot levenslange dwangarbeid voor roofmoord en Francis Tislair, 26 jaar, veroordeeld tot de doodstraf voor roofmoord.

Ze hadden het ogenblik goed gekozen, net toen het personeel van ploeg verwisselde. De ontvluchting gebeurde vanuit een vleugel waarin zich een kamer bevindt voor algemeen gebruikt (waar de gedetineerden hun toiletemmer mogen komen ledigen) en die in een uithoek van het gebouw ligt. Sedert hun kleine opstand hadden de gedetineerden de toelating gekregen zich in deze vleugel te bewegen.

De mannen hadden over verloop van tijd vier tralies die elk 2,5 centimeter doormeter hebben, doorgezaagd. In de gezaagde gleuf hadden ze stopverf geduwd om te beletten dat de cipiers er iets van zouden merken. Dinsdagavond werden op het uur de tralies volledig verwijderd waardoor een opening van 34 cm op 34 cm ontstond. De vier gevangenen hebben zich er snel doorgedrongen en sprongen drie meter naar beneden. Ze kwamen terecht in de hoek van de gevangenis ter hoogte van de Brabaçonnestraat aan de hoek van de Regastraat.

Opgewacht

De broer van Vandeputte, die onlangs uit dezelfde gevangenis werd ontslagen, stond het viertal op te wachten met een blauwe VW-combi die hij bij een Brusselse firma gehuurd had. Hij smeet een touwladder over de zes meter hoge buitenmuur waardoor het viertal snel de straat opgeraakte. In gevangenisplunje sprongen ze snel de bestelauto in die in een vaart vertrok.

Het was een goed beraamd plan waaraan denkelijk dezelfde middag de laatste hand werd gelegd vermits Vandeputte toen nog het bezoek kreeg van zijn broer die goed op de hoogte was van de structuur van het gebouw en van de gebruiken in de gevangenis.

Maar deze laatste heeft geen geluk gehad. Hij werd in de loop van woensdag te Doornik opgepikt door de politie. De bestelauto waarmee de ontsnapping gebeurde werd te Brussel weergevonden in de buurt van de firma waar hij gehuurd werd.

De gedetineerden kunnen volgens onze wetgeving niet gestraft worden voor een ontsnapping, indien deze niet gepaard gaat met geweld en gebruik van wapens. Ze worden wel gestraft voor de feiten die ze plegen om hun ontsnapping mogelijk te maken, in dit geval braak (doorzagen van tralies) en beschadiging. Ook de broer van Alfred Vandeputte kan niet zo veel ten laste gelegd worden omdat onze wetgeving geen straf voorziet voor het verlenen van hulp bij een ontsnapping van rechtstreekse bloedverwanten. In dit geval heeft Vandeputte echter wel hulp geboden aan drie man die geen familie zijn en kan hij ook medeplichtig geacht worden aan braak.

Door de rijkswacht werd in de loop van woensdag nog een speractie gehouden en wordt ijverig verder gezocht om een spoor van deze vier zware jongens te vinden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 9 September 1976

Massale klopjacht in Huldenberg en Overijse

Een aanwijzing van de vrouw van Roger Vandeputte, de broer van één van de ontsnapte boeven uit de centrale gevangenis te Leuven, heeft donderdag geleid tot een massale klopjacht in de bossen van Huldenberg en Overijse, waar verschillende honderden rijkswachters, de anti-terroristengroep Diane en een helikopter uren en uren hebben gezocht naar de vier ontsnapten.

Zoals men weet waren dinsdag in de late namiddag vier gedetineerden - dankzij hulp van buiten - uit de Leuvense gevangenis ontsnapt. Het waren Michel Ghassoul, Francis Tislair, Christian Lebon en Alfred Vandeputte. Het viertal zaagde de tralies over in een afgelegen kamer van de vleugel waarin ze verbleven en gingen aan de haal. Roger Vandeputte stond hen op te wachten en gooide op het gepaste ogenblik een touwladder over de 6m hoge gevangenismuur.

Woensdag werd Roger Vandeputte en zijn vrouw door de politie te Doornik opgepikt. Roger zou bij de ondervraging bekend hebben dat hij aan zijn broer een geweer had overhandigd. Zijn vrouw zou gezorgd hebben voor kleren voor het ontsnapte viertal. Als mogelijke plaats voor de verkleedpartij werd een weekendverblijf in de bossen van Huldenberg en Overijse gesuggereerd.

Dit en het feit dat vermoed werd dat minstens één van de vier gewapend was heeft geleid tot de grootscheepse klopjacht donderdag.

Villa

Reeds van donderdagmorgen werd in de Meeuwenlaan 41 te Overijse een villa van prof. Van Belle van UCL discreet in het oog gehouden. Deze villa die enkel in het weekend bewoond is, bood een ideale schuilplaats voor de vier gangsters. Er was voor drie weken voedsel en onder de woning liggen grote kelders, waar men zich rustig kan verschuilen. Het was omstreeks 14u toen door de rijkswachters een cordon werd gelegd rond het huis en het nabijgelegen bos van ongeveer 1 hectare. De groep Diane kwam daarna in actie met kogelvrije vesten en drongen de villa binnen, maar er werd geen enkel spoor van het viertal gevonden.

Wel moeten de vier kerels zich in de buurt hebben opgehouden zoals gebleken is uit de ondervraging van Roger Vandeputte, zijn vrouw en hun halfzuster, die tijdens de ondervragingen hebben verklaard dat ze het viertal hebben afgezet in de buurt van de grens met de gemeenten Ottenburg, Huldenberg en Overijse. Roger en zijn halfzuster, die woensdagavond in Doornik werden aangehouden, hebben rechtstreeks deelgenomen aan de bevrijdingsactie. De vrouw van Roger Vandeputte, die donderdag eveneens te Doornik werd opgepikt, was minder rechtstreeks bij de ontsnapping betrokken. Ze werden alle drie naar Leuven overgebracht en onder aanhoudingsmandaat geplaatst.

De speuractie werd donderdag omstreeks 17u30 beëindigd, maar men wil verder blijven zoeken in de bosrijke omgeving van Overijse, Sint-Agatha-Rode en Ottenburg om na te gaan of het viertal geen schuilplaats heeft gevonden in een van de vele weekendverblijven of kampeerplaatsen in de buurt.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 September 1976

3,624

(0 replies, posted in Wapenhandel)

Samenvatting

In november 1983 rolt de Brusselse BOB een wapentrafiek op. Twee personen werden aangehouden (de namen zijn afgekort in het artikel):

  • P.B., een Fransman

  • A.L. (25), een Brusselaar

Bij de huiszoekingen werd ook drugs gevonden.

BOB rolde wapentrafiek op te Brussel

Dank zij een zorgvuldig onderzoek, waarbij dag en nacht discrete bewaking werd uitgevoerd, lukte de BOB van Brussel er in een wapentrafiek op te rollen. Er worden daarbij twee personen aangehouden, een Fransman, P.B. wonende in Brussel en een 25-jarige Brusselaar, A.L.

Tijdens een huiszoeking bij de gearresteerde Brusselaar vond de BOB niet alleen een 25-tal pistolen en een 1.000-tal kogels, doch eveneens een hoeveelheid verdovende middelen.

In speurderskringen stelt men zich de vraag of het aangehouden tweetal zou betrokken zijn bij een illegale wapenhandel met het buitenland. Het feit echter dat men ook drugs bij de wapentrafikanten vond, intrigeert de BOB. Toch zou het niet om terroristen gaan.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 November 1983

3,625

(17 replies, posted in Organisaties)

Ben wrote:

In juli 1983 werd een illegale wapenhandel in Borgloon opgedoekt. Eén van de betrokkenen was een zekere Romain Simons uit Wellen. Toen hij werd aangehouden, werkte hij al 28 jaar bij FN in Herstal. Hij gaf toe wapens en onderdelen te hebben gestolen bij FN en ze nadien te hebben doorverkocht.

Het desbetreffende artikel over het opdoeken van de wapenhandel:

Illegale wapenhandel opgedoekt te Borgloon

De BOB van Tongeren heeft tijdens de voorbije weken een illegale wapenhandel opgedoekt. Twee rijkswachtcombi’s waren nodig om de pistolen, oorlogswapens, sport- en jachtgeweren naar de kazerne te brengen. Drie personen werden aangehouden.

Alles begon met een op het eerste zicht gewone overval in de woning van de werkloze elektricien Jozef Gilissen, Tongersesteenweg 12 te Borgloon. Op 6 juni omstreeks 10u drongen twee mannen, één gemaskerd, de andere niet, maar beiden gewapend, het atelier van Gilissen binnen.

Onmiddellijk waren er twee verachte aspecten aan de overval. Het slachtoffer had na het vertrek van de overvallers enkel een geneesheer ontboden en de feiten niet aan de rijkswacht of politie gemeld. Bovendien kon de vraag gesteld worden, wat dieven bij een werkloze elektricien te zoeken hadden.

Toen de rijkswacht er uren later toch bijgeroepen werd, verklaarde Gilissen dat de daders zeven geweren hadden gestolen, waaronder twee Winchester Holland-geweren, die per stuk een half miljoen waard zijn. Omdat de rijkswacht wist van de verzamelwoede van Gilissen, werd een huiszoeking verricht. De resultaten daarvan waren verbluffend.

Twee combi’s waren nodig om het arsenaal naar Tongeren over te brengen: een 50-tal pistolen, een 40-tal oorlogswapens en een 90-tal sport- en jachtgeweren. Op de zolder van Gilissen werd nog een massa onderdelen van FN-pistolen gevonden. Gilissen zelf werd nog op 6 juni aangehouden.

Gestolen

De eerste dagen wilde de elektricien enkel kwijt dat hij wapens kocht van een Turk in Luik. Toen de BOB hem verplichtte mee te rijden naar de Turk in kwestie, bleek deze niet meer te bestaan. Toen ging Gilissen over tot bekentenissen. De FN-pistolen en onderdelen ervan had hij gekocht van Romain Simons uit Wellen, die al 28 jaar in de wapenfabriek te FN Herstal werkt.

Aanvankelijk ontkende Simons alles, maar gaf daarna toe wapens en onderdelen te hebben gestolen bij FN en ze verkocht aan Gilissen. Simons werd op zijn beurt aangehouden. Bleef dan de vraag waar Gilissen de overige wapens vandaan haalde. Hijzelf zegt de oorlogs- en collectiewapens van een oom te hebben geërfd en op markten te Luik, Hoei en Halle-Booienhoven gekocht te hebben. Gezien het grote aantal bevredigt deze uitleg de BOB niet volledig.

De nieuwe wapens verkocht Gillisen aan Robert Serneels uit Ukkel, bediende op een ministerie te Brussel. Op 14 juni werd bij Serneels eveneens een huiszoeking verricht. Achter een wand in de kelder staken genoeg wapens op een derde rijkswachtcombi te vullen. Deze wapens verhuisden naar Tongeren, evenals Serneels die opgesloten werd.

In tegenstelling met Gilissen en Simons is Serneels veel minder spraakzaam, zodat kan worden gesteld dat de wapenhandel is opgedoekt, maar dat weinig geweten is over de echte bestemming van de door Gillisen en aan Serneels geleverde wapens.

Een voorval dat de speurders boeit, heeft zich drie maanden voor de overval van 6 juni voorgedaan. Toen kwam Robert Serneels naar Borgloon met de boodschap dat “klanten” op komst waren. En inderdaad, een half uur nadien boden zich twee heren in een Porsche aan. Zij kwamen 20 pistolen GP 9mm halen, die Serneels een week voordien besteld had.

De handel ging normaal door, maar toen Gilissen de wapens overhandigd had, liepen de twee kopers weg. Serneels zei dat zulks niet erg was, omdat hij eerder al een zwart koffertje had gekregen met het geld. Bij nazicht door Jozef Gillisen bleek dat koffertje slechts krantenpapier te bevatten.

Dat was dus slecht betaald voor pistolen, die in de handel 34.000 fr. waard zijn, die Gillisen aan Serneels voor 15.000 fr. verkocht en waarvoor hij aan Simons 5.000 fr. betaalde.

Van Józef Gillisen wordt gezegd dat hij een onopvallend, rustig en onbesproken man is. De BOB’ers hebben goede redenen om aan te nemen dat zijn vrouw enkel op de hoogste was van zijn verzamel-woede, maar niet van zijn handel die hij trouwens hoofdzakelijk op zolder concentreerde.

Even onbesproken was de bediende bij een minister, Robert Serneels, die voor het gerecht een onbekende was.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Juli 1983

3,626

(34 replies, posted in Westland New Post)

Over het proces n.a.v. de aanslag op een rhijkswachterszoon en de brandstichting in een Moskee. Luc Vankeerberghen werd toen tot 30 maanden veroordeeld, waarvan 20 effectief.

Rijkswachterszoon werd “bij vergissing” neergestoken

Zeven Brusselse jongeren, stonden gisteren voor de Mechelse rechter. Als nasleep van hun uitspattingen in de nacht van 23 mei 1981 waarbij ze te Mechelen een 21-jarige jonge man neerstaken, hoorden ze zich veroordelen tot straffen van zes maanden tot 3 jaar.

De zeven waren toen flink bedronken en zakten naar Mechelen af met de bedoeling een Marokkaan neer te steken. Dat uiteindelijk de 21-jarige Mark Verbist, zoon van een lid van de Mechelse BOB, in een donkere straat hun slachtoffer werd, noemen de daders “een ongelukje”.

Mark Verbist kreeg een mes in de rug en werd hevig bloedend achtergelaten. Na de aanranding trok de bende naar Machelen waar ze drie molotovcocktails in een moskee gooiden.

De beschuldigden zijn de 20-jarige Alain Alderson, de 26-jarige Luc Van Keerbergen, en de 23-jarige Alex Hofmans (allen uit Machelen), en de 23-jarige Philippe Huart (Zaventem), de 21-jarige Guy Van de Maele uit Spa en de 30-jarige Jean Van Espen uit Kortenberg. Zondagavond 23 mei 1981 ontmoette het zevental elkaar op een bieravond te Diegem.

De openbare aanklager zei dat uit de verklaringen van de verdachten bleek dat ‘Rocky’ Luc Van Keerbergen de man is geweest die de anderen aanzetten om “ergens” een Marokkaan te gaan neersteken.

Vier maanden voor de steekpartij in Mechelen was Luc Van Keerbergen in het Brusselse door een Marokkaan met een geweer in de buik geschoten. Sindsdien had Van Keerbergen “moeilijkheden” met alle vreemdelingen. Dat uitte zich geregeld met vechtpartijen in dancings en op kermissen.

Die bewuste nacht werd naar Mechelen gereden. Dicht bij het politiecommissariaat aan de Lange Schipstraat zag de bende een jongeman lopen. Anderson greep hem langs achter bij de keel en stak hem in de rug. De aanranders sloegen onmiddellijk op de vlucht. Voorbijgangers konden het slachtoffer naar het ziekenhuis brengen waar hij meer dan een maand bleef opgenomen. Mark Verbist zag door deze aanslag een jaar van zijn universiteitsstudies verloren.

Brandstichting

Na de aanranding te Mechelen trok de bende naar de moskee aan de Kerktorenstraat in Machelen waar Van Keerbergen samen met Alderson om 6 uur ’s morgens drie molotovcocktails naar binnen gooide. De schade was aanzienlijk. Anderhalf jaar na de feiten kon de rijkswacht van Vilvoorde dankzij een tip de bende ontmaskeren. Toen zat kopstuk Alderson reeds in de gevangenis voor andere feiten.

Assisenhof ontsnapt

Openbaar aanklager Verrept meende dat de beschuldigden wel van geluk mochten spreken dat hun zaak niet voor het Assisenhof kwam. De zaak werd omgebogen naar brandstichting en opzettelijke slagen en verwondingen, wat de zeven voor de correctionele rechtbank bracht. De procureur achtte de feiten bewezen en vroeg zware straffen.

De verdediging van haar kant wees naar de sfeer waarin de feiten zich hadden afgespeeld: iedereen had die nacht veel gedronken en de advocaat van Alderson wees op het para-milieu waarin zijn cliënt iemand “leerde doden zonder dat die een kik gaf”.

Het openbaar ministerie bracht daartegen in dat zulks geen verzachtende omstandigheid is maar wel een bezwarende. “Die dodende tactiek leert men bij de para’s niet om de eerste de beste burger van kant te maken”, lichtte hij toe. Ten voordele van de andere betichten werd gezegd dat zij zich lieten meeslepen in een avontuur dat aanvankelijk als plezieruitstapje naar Mechelen werd gezien maar dat uit de hand liep.

Alain Alderson, die aangehouden voor de rechter verscheen, werd tot 3 jaar gevangenisstraf veroordeeld, 2 jaar hiervan zijn effectief. Luc Van Keerbergen, eveneens in de boeien, hoorde zich tot 30 maanden veroordelen, waarvan 20 effectief. Hofmans, Huart en Van de Maele moeten elk 3 maanden effectief brommen. Het vijftal moet ook, solidair, de kosten en de provisionele schade - eis van de burgerlijke partij - ten belope van 15.000 fr. betalen.

Michaux en Van Espen werden vrijgesproken.

Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Augustus 1983

3,627

(69 replies, posted in Organisaties)

Wapens en munitie ontdekt te Brussel

Er is een uitgebreid gerechtelijk onderzoek bezig nadat de bewakings- en opsporingsbrigade van de Brusselse rijkswacht drie personen heeft aangehouden die betrokken waren bij wapenbezit.

Het drietal maakte deel uit van een extreem-rechtse groepering. Naar verluidt gaat het om Vlamingen. Bij één van hen werden een mortiergranaat, wapens en munitie aangetroffen.

Welke hun bedoelingen waren kon niet worden vernomen. De drie werden in voorlopige vrijheid gesteld, nadat ze bekentenissen hadden afgelegd. Uit het stilzwijgen van het gerecht kan men vermoeden dat er wellicht nog aanhoudingen zullen volgen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Mei 1980

Was dit drietal lid van VMO? Of van een andere extreem-rechtse organisatie?

3,628

(568 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

Begin 1991 trok onderzoeksrechter Hennart samen met twee speurders van de cel-Mendez naar Thailand om Beijer te ondervragen. Beijer was in januari in Thaise hoofdstad gearresteerd:

Vandaag keren de Nijvelse onderzoeksrechter Luc Lennart en twee rijkswachters van de onderzoekscel Mendez terug naar ons land. Gedurende verscheidene dagen hebben ze in Bangkok de ex-BOB’er Robert Beijer ondervraagd die op 18 januari in de Thaise hoofdstad werd ingerekend. (...)

Lees hier het hele artikel » Nieuws

3,629

(37 replies, posted in Wapenhandel)

In 1996 werd een wapentrafiek opgerold. Er werden toen ook 2.000 afgeschreven rijkswachtpistolen gevonden:

“Het is weer eens duidelijk dat België een spil is in de internationale wapentrafiek”, getuigden experten gisteren nadat de Brusselse BOB een zeer omvangrijke wapentrafiek oprolde. Er werden minstens 5.000 wapens, waaronder 2.000 afgeschreven rijkswachtpistolen, op de illegale markt gebracht. Een wapenhandelaar uit Luik die de hele trafiek in elkaar zetten, is aangehouden. Zijn handlanger die de wapens ‘klaarmaakte’ voor het milieu, wordt gezocht. (...)

Lees hier het hele artikel » Nieuws

3,630

(6 replies, posted in Andere Personen)

Over de arrestatie van Olivier Danet:

Wapensmokkel tussen België en Frankrijk?

De Franse politie heeft dinsdag op de Autoweg A1, vlak bij Senlis, een wagen tegengehouden waarin een belangrijke hoeveelheid wapens, o.m. pistolen en handmitrailleurs, werd aangetroffen. Het zou gaan om een wapensmokkel tussen België en Frankrijk, waarden de sporen naar extreem-rechtse kringen leiden.

Naar verluidt hield de politie de chauffeur van de verdachte auto al een tijdje in de gaten. Na zijn aanhouding werd een tweede man aangehouden, die de opdrachtgever van de handel zou zijn en banden heeft met extreem-rechtse kringen.

Beide mannen zijn opgesloten in de gevangenis van Bobigny. Vier andere personen worden na ondervraging ter beschikking van de rechtbank gesteld. Hoewel de onderzoekers van het “Office Central de Répression du Banditisme” weigerde commentaar te geven, zou de handel volgens niet bevestigde berichten voor extreem-rechtse kringen uit de streek van Bordeaux bestemd geweest zijn.

De sectie van het OCRB die de zaak onderzoekt, houdt zich normaal bezig met de bestrijding van subversieve activiteiten en inbreuken op de staatsveiligheid, maar het is niet uitgesloten dat de smokkel gewoon voor het milieu bestemd was.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Oktober 1981