6,851 Reply by Ben

(4 replies, posted in Westland New Post)

Maar komen we terug op de eerste les in schaduwtechnieken die plaatsvond in het appartement van Marcel Barbier,  Frère Orbanstraat 7, Vorst:

"Voor die les had Latinus me inderdaad een witte kaart gegeven met in grijze overdruk de letters WNP. Daarvoor had hij me ooit eens een wit documentje toegestopt dat hem zogezegd moest toelaten contact op te nemen met mijn eventuele opvolger bij de Staatsveiligheid als mij iets overkwam. Dit papier werd verscheurd en in de plaats kwam dus een soort gecodeerde bankkaart. Ik heb die in een lade van mijn bureau gelegd en er verder geen aandacht aan besteed."

Meer info over de lidkaarten van WNP vind je hier » Forum

"Begin november 1981 heb ik een eerste les gegeven aan de mannen van Latinus. Ik werd in extremis verwittigd door Calmette die me in zijn wagen ter plekke bracht. Daar heb ik voor het eerst de drie leiders samen gezien: Libert, Latinus en Barbier. Ik heb toen een masker opgezet, een soort blauwe bivakmuts met twee ooggaten. Ik had ze van Barbier gekregen."

"Er waren zes of zeven leerlingen; de les heeft vijfendertig minuten geduurd. Ik heb daar niets verteld dat je ook niet kan vernemen in schriftelijke detectiecursussen of in boeken over bewaking en schaduwtechnieken die je in de eerste de beste boekhandel kan kopen. Barbier zei aan zijn leerlingen dat ze moesten aanspreken met kolonel."

"De tweede les was enkele maanden later, februari of maart 1982. Ik heb toen een praktische oefening opgegeven als toepassing op het theoretische gedeelte. Ik heb toen inderdaad het adres opgegeven van de Ahornboomstraat in Etterbeek. Ik kon ze niet om het even waar sturen en het risico lopen dat ze bijvoorbeeld voor de woning van een officier van de rijkswacht zouden postvatten."

Kleine opmerking: Dit is een rare redenering, de Ahornboomstraat bevindt zich vlakbij de grote rijkswachtkazerne in Etterbeek. Als je schrik hebt om officieren van de rijkswacht tegen te komen, zou ik daar geen oefening organiseren.

De vrouw die daar woonde en die ze de naam Esperanza gegeven hebben, kende ik enkel van horen zeggen. Ik heb nooit beweerd dat ze de minnares was van terrorist Carlos. Zoiets kon alleen opkomen in de verbeelding van Paul Latinus. Ik heb tijdens de oefening een korte inspectie uitgevoerd. Dat heeft hoogstens een kwartier in beslag genomen. Naast mij in de wagen zat Calmette. In tegenstelling tot wat ze u verteld hebben, was er geen ander lid van de Staatsveiligheid betrokken."

Paul Latinus houdt vol dat het thema van de oefening wel degelijk door commissaris Canard was aangegeven. Canard zou gezegd hebben dat de Staatsveiligheid wou weten met welke personen Esperanza contact onderhield om op die manier het net van Carlos op het spoor te komen. Volgens Latinus heeft de commissaris achteraf de WNP-militanten gefeliciteerd: met hun hulp was de Staatsveiligheid erin geslaagd een belangrijk net van drugsmokkel op te rollen. De commissaris zou Latinus ook geld gegeven hebben om de onkosten van de 'leerlingen' te betalen: verplaatsingskosten, telefoontjes, hapjes tussendoor, taxi, ... Latinus beweert dat het geld overhandigd werd in het Grand Café bij het Brusselse beursgebouw; eerst een som van tienduizend frank en daarna nog eens vijftienduizend frank. Latinus beweert verder dat hij de rapporten over de oefening in hoogsteigen persoon in de brievenbus van de commissaris in Molenbeek gestopt heeft.

"Ik heb nooit een dergelijk thema opgegeven voor de oefening", antwoordt Christian Smets. "Ik heb nooit rapporten van de oefening verbeterd  noch de leerlingen gefeliciteerd. Ik heb nooit gesproken over een net van drugsmokkel dat dank zij de oefening opgerold zou zijn. Ik heb nooit Latinus geld gegeven. Ik heb nooit de verslagen ontvangen in mijn brievenbus."

Bron: Operatie Staatsveiligheid | René Haquin

Go to forum: Westland New Post

6,852 Reply by Ben

(77 replies, posted in Westland New Post)

Merovinger wrote:

Het is mogelijk dat Paul in opdracht van zijn bazen toen op zoek ging naar wapens en munitie en die door andere helpers, die ik niet mocht kennen, liet verstoppen. We beschikten in elk geval over militaire instructies die gebruikt worden door speciale legereenheden voor aanslagen en sabotageacties. Ik kan het weten want de instructies zaten bij mij en bij Libert verborgen. We hebben in Brussel en in Waals-Brabant ook een tijdje gezocht naar safe houses. 

Dit is zeer interessante info. Niet enkel zaten er in WNP tal van mensen die bereid waren om te moorden en om terroristische aanslagen te plegen, ze hadden blijkbaar ook een netwerk van safe-houses en geheime wapenopslagplaatsen. Het zou zeer nuttig kunnen zijn om de locatie van deze safe houses te weten.

Go to forum: Westland New Post

6,853 Reply by Ben

(246 replies, posted in Gladio - Staatsveiligheid)

Kolonel Canard heeft in werkelijkheid Christian Smets [in het boek wordt nergens de volledige naam gegeven]. Geboren in 1944, studeerde hij Romaanse filologie aan de Université Catholique de Louvain. Tijdens zijn studieloopbaan is hij actief in de syndicalistische beweging MUBEF (*). Hij noemt zichzelf, niet zonder enige ironie, een mislukt historicus. Na zijn legerdienst blijft hij reserve-officier bij de Luchtmacht. In 1972 wordt hij aangenomen bij de Staatsveiligheid. Na een korte periode op de dienst 'enquêtes' komt hij terecht bij de afdeling toezicht op de vreemde kolonies. Van 1973 tot 1975 houdt hij zich voornamelijk bezig met het verzamelen van inlichtingen over Arabische onderdanen die in België gevestigd zijn. Zijn taak bestaat erin mogelijke steunpunten van het Palestijns terrorisme op te sporen.

In 1975 wordt hij bevorderd tot inspecteur bij de sectie extremisme van Brabant. Deze afdeling is belast met het verzamelen van inlichtingen over extremistische splintergroepen zowel van links als van rechts. Vanaf eind 1976 staat hij aan het hoofd van een ploeg die zich speciaal toelegt op de infiltratie van extreem-rechts. Zijn collega 'Petit Christian' [Christian De Roock], die zoals we weten nauwe relaties heeft met het Front de la Jeunesse, behoort eveneens tot die groep.

De eerste ontmoeting tusen Canard en Latinus dateert van augustus 1978. Aanvankelijk zien ze mekaar vaak. Latinus verkoopt inlichtingen van zowel linkse als rechtse bewegingen. Het jaar erop zijn de contacten tussen de inspecteur en de tipgever heel wat minder frequent.

In november 1979 verlaat Christian Smets de afdeling in Brussel. Hij slaagt in zijn examen voor commissaris en op 1 december 1979 neemt hij de leiding van de sectie extremisme van Charleroi. Het grootste deel van het werk dat hij vroeger persoonlijk uitvoerde, wordt nu toevertrouwd aan andere inspecteurs. In de omgeving van Charleroi stelt hij zich in verbinding met een reeks extreem-rechtse organisaties zoals de Milices de Jésus-Christ en de beweging Occident. Deze groepen staan eveneens in contact met extreem-rechts in Brussel. Verder maakt hij kennis met Bernard Mercier, een figuur die telkens weer opduikt in alle grote schandalen van extreem-rechts en vooral in het WNP-dossier. Ondertussen blijft hij tot het einde van de zomer van 1981 vaak extreem-rechtse figuren uit het Brusselse ontmoeten. Een van hen is Paul Latinus.

Sinds december 1980 wordt de afdeling extremisme van Brabant geleid door een zekere André. Bij de Staatsveiligheid wordt alle informatie met betrekking tot een bepaalde dienst altijd doorgegeven aan de verantwoordelijke, ook al komt de informatie van een andere bron. Maar nu doet er zich een eigenaardig feit voor. André wordt niet op de hoogte gebracht van de contacten tussen Christian Smets en zijn tipgever Paul Latinus. Waarschijnlijk weet André ook niet dat dezelfde Paul Latinus officieel zijn kandidatuur gesteld heeft voor een betrekking als ambtenaar bij de Staatsveiligheid, en trouwens voor het eerste examen in november 1980 geslaagd is. Hij zal dan ook opgeroepen worden voor de tweede proef in februari 1981.

Bron: Operatie Staatsveiligheid | René Haquin

(*) Iets meer info over MUBEF (puur informatief):

Le MUBEF, le syndicat étudiant francophone, se divise lui aussi sur la question. Le 17 mars1968, son Congrès approuve à Liège une motion dans laquelle il est acté que "la Belgique est un Etat binational composé de deux communautés nationales et d’une entité, Bruxelles, à traditions socioculturelles et à situations économiques différentes". Visiblement inspirés par le mouvement régionaliste wallon, les étudiants liégeois parviennent à faire approuver par le syndicat que "l’autonomie communautaire est (…) indispensable à toute politique de démocratisation de l’enseignement".

C’en est trop pour la délégation des étudiants louvanistesqui le soir même décident de se retirer du MUBEF. Les enfants de la bourgeoisie catholique francophone ont beaucoup de mal à accepter le fédéralisme, notamment parce qu’il implique l’acceptation de la scission de leur université. Une fois la décision prise par le gouvernement qui sort des élections du 31 mars, ceux-ci vont se mobiliser pour obtenir du gouvernement les moyens nécessaires au transfert de la section francophone en terre wallonne. Ils apportent leur appui à tous ceux qui au sein de l’establishment catholique francophone font pression pour obtenir le financement de ce transfert et le préparent par ailleurs dans la plus grande discrétion. 

Bron » www.etopia.be (PDF-bestand)

Go to forum: Gladio - Staatsveiligheid

6,854 Reply by Ben

(88 replies, posted in Onderzoeksdaden)

In mei 1983 is er een rapport van de Staatsveiligheid over Bernard Mercier. De steller van het rapport is van mening dat WNP waarschijnlijk over een verborgen wapenarsenaal beschikt, misschien in de Tuin der Druïden in Haacht.

Bron: Operatie Staatsveiligheid | René Haquin

Go to forum: Onderzoeksdaden

6,855 Reply by Ben

(29 replies, posted in Westland New Post)

Op 11 januari 1983 is de Staatsveiligheid in het bezig van een affiche die de viering aankondigt van de zomerzonnewende. We weten dat een soortgelijke viering in december van 1982 tal van extreem-rechtse militanten in Haacht had samengebracht. 

Bron: Operatie Staatsveiligheid | René Haquin

Denkpiste: is tijdens die viering besloten om José Vanden Eynde (op rituele wijze) te vermoorden?

Nog wat info uit hetzelfde boek:

Op 17 februari 1983 is er een nieuw rapport van de ploeg van Kausse-Estiévenart, ditmaal over de vzw Iggdrasil. We vernemen dat de vereniging vergadert in de Lakenstraat in Brussel. Eén van de leiders, Herman Wachtelaer, bezit in Haacht een domein dat Tuin der Druïden heet, later omgedoopt tot Levensboom.

In het rapport is eveneens sprake van een publicatie met de naam Thingvellir, wat in de Vikingtaal zoveel betekent als 'Parlement van de Gemeenschap'. Ook de titel van de eerste publicatie, Althing, 'Plaats der Wijzen', verwees naar de Noord-Germaanse cultuur.

Go to forum: Westland New Post

6,856 Reply by Ben

(24 replies, posted in Organisaties)

Begin november 1983 maakt de liga voor de Verdediging van de Rechten van de Mens op een persconferentie een aantal vragen wereldkundig. Het gaat onder andere over Pour en de rol van de Staatsveiligheid:

(...) Andere persorganen beweren dat een ambtenaar van de Staatsveiligheid onthullingen doorspeelde aan het weekblad Pour. Na de revelaties van Pour over de VMO-kampen in 1979 bleef het parket in het ongewisse over de bron van de onthullingen. Dit verklaart waarom het parket van Antwerpen twijfelde aan de juistheid en de authenticiteit van de gepubliceerde gegevens. Deze algemene onzekerheid heeft geleid, zoals men weet, tot een huiszoeking in de lokalen van Pour.

  1. Behoort het tot de bevoegdheid van de Staatsveiligheid, niet alleen de eerste minister en de minister van Justitie te informeren maar ook privé-groeperingen?

  2. Was het de bedoeling van de Staatsveiligheid om door het laten uitlekken van gedeeltelijke informatie spanningen te creëren tussen groeperingen van verschillende tendensen?

  3. Kunnen we aanvaarden dat de Staatsveiligheid gaat oordelen over het politiek gebruik van haar informatiewinning terwijl deze taak enkel en alleen toebehoort aan de politieke macht aan wie de informatie moet doorgespeeld worden?

Nog in verband met Pour wordt gemeld dat een ambtenaar van de Staatsveiligheid dit blad onthullingen toeschoof in verband met 'vooraanstaande politici en hun rol in het zakenleven'. Het zou onder meer gaan om dossiers over VDB, Simonet, de zaak Pinon en Distrigas. Je vraagt je af hoe de Staatsveiligheid in het bezit komt van die meestal onthullende documenten.

Moeten we die vooraanstaande politici beschouwen als gevaarlijke extremisten of gaat de Staatsveiligheid haar bevoegdheid schromelijk te buiten, beweegt ze zich, naast haar toegemeten terrein van politieke contra-spionage en strijd tegen de subversie, ook op het terrein van het gewone politieke en syndicale leven? Een variatie op deze laatste mogelijkheid zou zijn dat de commissaris van de Staatsveiligheid in kwestie deel uitmaakt of minstens toegang heeft tot een netwerk van politieke spionage. In dat geval zou het interessant zijn te weten of hij daartoe de toestemming heeft gekregen van zijn meerderen.

Bron: Operatie Staatsveiligheid | René Haquin

Go to forum: Organisaties

6,857 Topic by Ben

(24 replies, posted in Organisaties)

Pour was een links weekblad waarvan de lokalen zich in de Eendrachtstraat in Elsene bevonden. De hoofdredacteur was Jean-Claude Garot. Op 4 juli 1981 werden de redactielokalen door een extreem-rechts commando in brand gestoken. In november 1982 werden de uitvoerders veroordeeld. De daders waren Yves Trousson, Philippe Van Engeland, Fernand Urbain en Michel Van Hove (ook Luc Vankeerberghen wordt in deze zaak genoemd).

Volgens Kausse was Smets samen met De Roock de opdrachtgever van de brandstichting omdat Pour het dossier Pinon ging publiceren.

Pour had bekendheid gekregen door artikels over extreem-rechtse trainingskampen in de Ardennen (o.a. van het Front de la Jeunesse) en de geheime rol van Latinus waardoor hij naar chili is gevlucht. Pour stond ook op het punt om het dossier-Pinon te publiceren.

Go to forum: Organisaties

6,858 Reply by Ben

(11 replies, posted in Politiek & Business)

Uit een nota van de Liga voor de Verdediging van de Rechten van de Mens uit november 1983:

De pers maakt gewag van de provocerende rol die de Staatsveiligheid zou hebben gespeeld in de zaak Graindorge (de advocaat Michel Graindorge werd aangehouden maar uiteindelijk weer vrijgesproken in eerste aanleg en daarna voor het hof van Beroep). Tijdens het proces ging het gerucht dat de Staatsveiligheid elementen zou hebben verzameld die niet aan het officiële dossier waren toegevoegd, maar die circuleerden als parallel dossier. 

Bron: Operatie Staatsveiligheid | René Haquin

Go to forum: Politiek & Business

6,859 Reply by Ben

(10 replies, posted in Gladio - Staatsveiligheid)

Merovinger wrote:

Zijn schoonvader was (in 1985) een zeker dokter Alain Devaux lid van de directie van de Front de la Jeunesse.

Uit een nota van de Liga voor de Verdediging van de Rechten van de Mens uit november 1983:

De Liga stelt vast dat de minister de verdediging opneemt van de commissaris die in opspraak kwam bij het uitbreken van het WNP-schandaal [Christian Smets]. Maar dezelfde minister zwijgt in alle talen over de tweede ambtenaar van de Staatsveiligheid die volgens bepaalde kranten ook aan de infiltratie deelnam. Dezelfde kranten signaleren dat deze ambtenaar een directe familierelatie is van een van de leiders van het Front de la Jeunesse. De Liga is ten zeerste verwonderd dat een ambtenaar van de Staatsveiligheid, die toch een ernstig veiligheidsonderzoek ondergaan heeft en wiens familierelaties dus gekend zijn, toch de opdracht krijgt te infiltreren in een extreem-rechtse groepering.

Bron: Operatie Staatsveiligheid | René Haquin

Go to forum: Gladio - Staatsveiligheid

6,860 Reply by Ben

(113 replies, posted in Andere)

Begin november [1983] maakt de liga voor de Verdediging van de Rechten van de Mens op een persconferentie haar vragen wereldkundig. 

De Liga herinnert eraan dat de extreem-rechtse en neo-nazistische 'groupuscules' geen recent fenomeen zijn. Volgens de Liga worden ze pas rechtstreeks gevaarlijk voor de democratische staatsordening wanneer twee elementen verenigd zijn: enerzijds wanneer ze een verbinding tot stand kunnen brengen met gevestigde diensten die ze voor hun politieke inzichten winnen, of wanneer ze minstens op hun medewerking kunnen rekenen, anderzijds wanneer ze gebruik kunnen maken van evoluties binnen de 'klassieke' staatspartijen om in deze formaties door te dringen en hun ordewoorden - in afgezwakte vorm - te doen aanvaarden.

De democratische staatsvorm loopt eveneens gevaar wanneer delen van politieke groepen die bij de machtsuitoefening betrokken zijn het antagonisme tussen de als links en rechts gecatoligiseerde groepen aan te wakkeren. Zo'n strategie van de spanning doet de onrust bij de bevolking toenemen. De openbare opinie zelf gaat aandringen op het invoeren van een sterk gezag; de bevolking eist de uitbouw van repressieve organen die de ruggengraat moeten vormen van de 'sterke staat'.

De Liga stelt vast dat WNP beschikt over informatie die alleen vrucht kan zijn van een intense samenwerking met buitenlandse of binnenlandse organismen die over een geautomatiseerd informatiesysteem beschikken. Bovendien is het gevaar niet denkbeeldig dat dergelijke extreem-rechtse groeperingen door veiligheidsdiensten gebruikt worden als parallelle groepen, als 'barbouzes' van het regime.

Bron: Operatie Staatsveiligheid | René Haquin

Na de persconferentie van de Liga voor de Verdediging van de Rechten van de Mens komt ook de PS-fractie met een verklaring:

In de Senaat is er een bijeenkomst van de PS-fractie. Met algemene stemmen neemt de fractie een tekst aan waarin wordt aangedrongen op de oprichting van een onderzoekscommissie van de Senaat:

"De socialistische senatoren begroeten de vastberadenheid waarmee sommige journalisten een aantal bijzonder verontrustende feiten aan het licht gebracht hebben. De groep stelt vast dat alles erop wijst dat bepaalde commissarissen van de Staatsveiligheid onder het mom van infiltratie samengewerkt hebben met leden van extreem-rechtse groeperingen en privé-milities."

"De groep stelt vast dat bepaalde persartikels aantonen dat dezelfde ambtenaren twijfelachtige en schandalige inlichtingen verspreid hebben om enerzijds incidenten te veroorzaken tussen de verschillende extremistische groepen en anderzijds de openbare opinie in het harnas te jagen tegen de gevestigde instellingen, tegen het politiek personeel en tegen het gerechtelijk apparaat. De Liga voor de Verdediging van de Rechten van de Mens heeft deze politiek omschreven als de strategie van de spanning."

"De socialistische groep, bijeen onder het voorzitterschap van Fernand Delmotte, is van oordeel dat de activiteiten van de ambtenaren van de Staatsveiligheid, hun manoeuvreerruimte tegenover de hiërarchie, de relaties van de administratie van de Staatsveiligheid met het ministerie van Justitie en meer in het bijzonder met de minister, aan een grondige herziening toe zijn. De politieke rol van de ambtenaren en hun loyauteit tegenover het democratisch regime moeten beter en strenger gecontroleerd worden."

"De ernst van de berichten die ons ter ore kwamen, maakt het noodzakelijk dat de hangende gerechtelijke procedures versneld worden en dat zonder uitstel klare wijn geschonken wordt. De groep stelt voor dat aan het eind van de gerechtelijke procedure een onderzoekscommissie van de Senaat zich over de gestelde problemen buigt en rapport uitbrengt aan het Parlement."

Bron: Operatie Staatsveiligheid | René Haquin

Go to forum: Andere