"Men heeft het steeds over de achtentwintig slachtoffers van de Bende van Nijvel. Sinds kort rekent men daar Juan Mendez van FN als nummer 29 bij. In werkelijkheid vielen er zeker vijftig doden. Waaronder een Borain en onze maarschalk [Latinus] die beiden stierven omdat ze teveel wisten ..."

Frederic Saucez (35) is afkomstig uit Jemappes. "Ik hoop dat men daar geen nieuw verband in ziet met de Bende van de Borinage", zegt hij. Een vlotte prater. Eer hij bij Westland New Post verzeilde was hij een militant geweest van de Socialistische Jonge Wacht. "Men kan mij een oudstrijder van mei '86 noemen, met wie het verkeerd liep."

Tien jaar diende Saucez als radiotelegrafist bij de Zeemacht in Oostende en Zeebrugge, maar liefst op zee. Aan boord had hij de tijd om zich in de bijbel, de oude Germaanse geschriften, de Oosterse Rigveda en Bahavakita en veel historische werken te verdiepen. "De anderen, die liever SAS lazen of Playboy inkeken, verklaarden mij gek."

Toen er vanwege de oliecrisis en de besparingen steeds minder kon uitgevaren worden, kreeg Frederic zijn bekomst van het leger. "Daar heerste ook geen echte soldatengeest meer, wij werden bureaucraten in uniform."

Op het transmissiecentrum van de Generale Staf in Evere ontmoette hij de meeste van de vrouwen en mannen, die nu zijn medebetichten zijn. Marc De Jode (29) uit Zaventem kon een boom opzetten over Oosterse filosofie, over kunstgeschiedenis en karate. Saucez was een aanhanger geworden van het Zen boeddhisme en dweepte met de middeleeuwse ridderorden.

Een nieuwkomer op de dienst, die nadien Saucez zou vervangen toen die als meester afzwaaide, had daar wel oor naar. Michel Libert was kapitein bij de toen nog volslagen onbekende Westland New Post. "Hij voeg me of ik wilde toetreden tot een orde," vertelt Saucez. "hij had het over de filosofische studie waarop men zich daar toelegde. Maar reeds in dat eerste gesprek zei hij dat die orde voor Belgische inlichtingendiensten opdrachten uitvoerde, die deze zelf als officieel organisme niet konden vervullen."

Met het oog op zijn toetreding bracht Libert hem bij een dame, die hij als Nicole voorstelde. "Zij ontving ons op haar appartement te Oudergem. Een kokket verblijf, met klassieke muziek op de achtergrond. Alles wilde zij weten over mijn familie, mijn bezigheden, mijn ideeën. Zij bleek al verrassend veel te weten, ook zaken die zij onmogelijk van Libert kon vernomen hebben, bijvoorbeeld over mijn tijd bij de Socialistische Jonge Wacht."

Lang bleef de dame volgens Saucez peilen naar wat hij over Guy Cudell en Paul Vanden Boeynants kon weten. "Uit beider omgeving omgeving kende ik slechts oppervlakkig een paar mensen, maar daar bleef zij over doorgaan, met haar vragen. Het gesprek duurde anderhalf uur. Tenslotte deelde de dame mij zonder nadere precisering mede dat wij samen goed werk zouden kunnen verrichten. Ik heb haar nooit meer teruggezien, maar een paar weken later kreeg ik wel mijn lidkaart van Westland New Post."

Naderhand kwam Frederic Saucez er achter dat hij ondervraagd was door Nicole Schollaert van de Staatsveiligheid. Die dame liep toendertijd, zo vernam De Post, stage bij de Sûreté. Na een onderzoek over een lek werd zij, volgens sommigen onterecht, bedankt voor haar diensten.

Als nieuw lid moest Saucez op cursus, zowel bij Nieuw Akropolis te Brussel, als binnen WNP. Michel Libert zelf gaf onderricht over de Keltische mythologie. Maar het bleef niet bij filosofische bespiegelingen.

"Om onze capaciteiten op het terrein te testen moesten we een eerste verkenning uitvoeren in de Herderliedstraat te Anderlecht", vertelt Saucez. "Mijn opdracht was na te gaan welke antennes er op de daken stonden. Er waren twee radio-amateurs, daarover heb ik toen een rapport opgemaakt."

(...) Naderhand bleek wat was voorgesteld als een bespieding van een stel KGB'ers niets anders geweest te zijn dan een terreinverkenning voor een dubbele moord. In de Herderliedstraat werden Fons Vandermeulen en Francine Arcoulin neergeschoten en ritueel de keel over gesneden. (...) Frederic Saucez houdt voor dat hij, die veel filosofie leest maar nooit kranten, over die dubbele moord nog niet de eerste letter vernomen had ... toen hij door Libert naar de begrafenis werd gestuurd.

"Ik werkte 's nachts bij een bewakingsfirma. Bij mijn thuiskomst kwam Libert me opzoeken. Ik moest meteen m'n beste pak aantrekken en me naar een begrafenisplechtigheid spoeden. Ook Barbier was daar. Waarom ik daar heen moest heb ik nooit begrepen. Maar Libert was in WNP de kapitein, zijn bevelen moesten uitgevoerd worden. Het zal wel opgevallen zijn dat al degenen, vrouwen en mannen, die thans op het beschuldigdenbankje zitten militairen of oud-militairen zijn. Als je zoals ik tien jaar bij het leger geweest bent, dan blijf je knikken, dan gehoorzaam je zonder vragen te stellen."

Bron: De Post | Februari 1988

Geen idee wat 'Gigungagap' wil zeggen, daarom heb ik het even opgezocht:

De Ginnungagap (de afgrond van ginn; Oudnoors ginn, tover, magie, het komt overeen met het Sanskriet tat dat dat betekent) is de kloof van schijnbare leegte, materievrije ruimte, niets of vacuüm uit de Noordse mythologie. De kloof wordt nadien ook Himthusen genoemd maar komt voor als oorspronkelijke gapende afgrond in het scheppingsverhaal van de Edda.

De Ginnungagap was aan het begin der tijden de ontmoetingsruimte tussen nevels en vuur, voordat de kosmos zich in deze leegte vormde. Doordat Niflheim (een nevelwereld) en Muspelheim (een vuurwereld) in het begin der tijden in de Ginnungagap bij elkaar kwamen ontstond Ymir die als materiaal voor de verdere schepping werd gebruikt. Vergelijk: Chaos.

Ginnungagap in de Edda

Völuspá over het begin van de wereld:

In de aanvang was
het oneindige niets;
er was zand noch zee
noch zilte golven;
niet was er de aarde,
niet de hemel erboven;
gapend de chaos,
gras was nergens.

De Proza Edda verhaalt verder

'Toen de rivieren die Elivágar genoemd worden zo ver van de bron weggestroomd waren dat de ijzig koude delen in hen hard begonnen te worden, zoals smeltijzer dat uit het vuur wegstroomt, werden ze tot ijs. En toen dit ijs tot stilstand kwam en niet verder stroomde, sloeg de waterdamp die van de ijskoude massa opsteeg erop neer en bevroor tot rijp; en de ene laag rijp zette zich af op de andere, helemaal tot in Ginnungagap.'

'Het noordelijk deel van Ginnungagap werd door een zware massa ijs en rijp gevuld, met daarvóór regen en ijskoude wind. Maar in het zuidelijk gedeelte van Ginnungagap werd het lichter door de vonken en gloeiende sintels die uit Múspellsheimr kwamen aanvliegen.'

'Zoals al wat uit Niflheimr kwam koud en vreselijk was, zo was al wat in de buurt van Múspell lag heet en licht. In Ginnungagap zelf was het een luwte als bij windstil weer. En toen de hete gloed de rijp bedekte, begon die te smelten en te druppelen en in de koude druppels ontstond leven door de kracht van degene die de hitte zond, en het nam de gedaante aan van een man. Die man wordt Ýmir genoemd, maar de rijpreuzen noemen hem Aurgelmir. Van hem stammen de rijpreuzen af zoals in de Völuspá gezegd wordt.

De bakermat van het ontstaan

Ginnungagap is dus de gapende leegte waarin de werelden zich spontaan condenseren en vormen vanuit het niets. Er is scheiding of polarisatie vanuit dat neutrale niets in het warme lichte, en het koude duistere. De oerstroom van wervelende deeltjes die uit het niets lijken op te borrelen differentieert zich daarbij en transformeert tot opeenvolgende vastere vormen van energie en materie in opeenvolgende werelden.

Etymologische naamherkomst

Stentoften

Het grondwoord ginn betekent tover, magie. Het daarvan afgeleide ginnung is betovering en de Vanen worden ginnregin of magische machten genoemd. De oerruimte was dus vol krachten die nog geen goddelijke orde hadden.

Ginn is overigens een woord dat met name in het religieuze of spirituele taalgebruik vaker voorkomt. Ginnheiligar zou zoveel als met heilige kracht betekenen. Reeds in de taal der runenmonumenten (Stentoften en Björkertorp) staan ginna- of ginnurunar (krachtrunen) vernoemd. Dr. Jan de Vries (taalkundige) stelt dat als men bedenkt dat daarnaast ook in ablaut het woord gandr als toverij staat, men mag aannemen zich hier in een magische sfeer te bevinden en dat het woord ginnungagap de mededeling is van een met magische kracht gevulde oerruimte.

Bron: Wikipedia

Ik heb dit artikel van De Post vandaag aangekregen via mail (een heel grote merci voor degene die het heeft doorgestuurd). Ik probeer het artikel vandaag over te nemen.

Hieronder het artikel uit Le Soir Mag: