De binnenkant van het huis van Bouhouche in Zuid-Frankrijk:

Ik heb geen kraam. Ik ben enkel op zoek naar de waarheid.

Ik beschik zelf over heel weinig informatie.

Ik sta altijd open voor verbeteringen dus toon gerust aan dat mijn informatie fout is. Daar heb ik geen enkel probleem mee.

Geen idee, weet jij het?

Op 13 juli 1986 omstreeks 22 uur voerden eerste wachtmeester André Goeman (44) uit Serskamp en wachtmeester Luc Schuddinck (31) van de rijkswacht een routinecontrole uit op de E40 ter hoogte van afrit 15 in Zwijnaarde, toen zij twee motorrijders met pech controleerden; deze bleken de op 7 juni 1986 uit de gevangenis van Hoei ontsnapte gangsters Philippe Gonda (22) en Christian Karko (27) te zijn, die met valse identiteitskaarten reisden en betrokken waren bij eerdere overvallen.

Toen Goeman hun identiteit verder wilde verifiëren en een verhoorblad liet invullen, trok Gonda in paniek een vuurwapen en schoot hem van dichtbij met een nekschot dood; vervolgens gijzelden de daders Schuddinck, namen diens dienst-Volvo over en reden met gedoofde lichten naar Wenduine, waar zij hem met zijn eigen handboeien aan een paal vastklonken en achterlieten.

De daders vluchtten nadien per trein naar hun schuiladres in Luik, maar werden daar op 14 juli 1986 opgepakt; bij het proces voor het Hof van Assisen van Luik in december 1988 werden zij schuldig bevonden aan moord, gijzeling, hun gewelddadige ontsnapping en twee gewapende overvallen, en uiteindelijk ter dood veroordeeld.

Gangsters gevat na moord op rijkswachter

Maandagnamiddag werden in Luik de twee daders aangehouden van de brutale aanslag op twee rijkswachters zondagavond te Zwijnaarde. De daders Philippe Gouda (22) en Christian Karko (27), ontsnapten op 7 juni j.l. uit de gevangenis van Hoei. Zondagavond even na tienen hadden zij rijkswachter André Goeman (44) uit Serskamp meedogenloos afgemaakt met een nekschot. Zijn collega, Luk Schuddinck uit Gent, werd gegijzeld in zijn dienstvoertuig en onder bedreiging meegevoerd naar Wenduine, waar hij aan een paal werd vastgeklonken.

De twee ontsnapte misdadigers werden maandagmiddag aangetroffen op het appartement van hun gemeenschappelijk vriendinnetje te Luik.

Eerste wachtmeester André Goeman (44) uit Serskamp en wachtmeester Luc Schuddinck (31) van de provinciale verkeerseenheid van de rijkswacht met standplaats te Wetteren voerden zondagavond omstreeks 22 u. enkele controles uit op de autosnelweg naar de kust ter hoogte van uitrit nr. 15 te Zwijnaarde. Dat behoorde op dat moment niet tot hun specifieke opdracht.

Hun aandacht werd getrokken door twee lifters op dat late uur. Een beetje verder stonden twee motorrijders bij hun zware rode motor. Zij hadden blijkbaar met pech af te rekenen. Terwijl Luc Schuddinck de lifters verzocht de drukke autosnelweg te verlaten, stapte André Goeman op de twee motorrijders toe. Uit een vluchtige controle bleek dat deze motor niet ingeschreven stond en evenmin verzekerd was.

Na een bijkomende identiteitscontrole wist Goeman vermoedelijk met wie hij te doen had. In elk geval stond het vast dat de opgegeven identiteitskaart vals was. Goeman stapte op de mannen af. Hij wilde er meer van weten.

Toen Luc Schuddinck zijn collega wilde vervoegen, haalden de gangsters wapens te voorschijn en nog voor André Goeman zijn dienstpistool kon grijpen, werd hij van op korte afstand meedogenloos afgemaakt met een nekschot. Dodelijk getroffen viel hij naast de motor neer.

Luc Schuddinck werd onder bedreiging gedwongen plaats te nemen in de rijkswacht-Volvo. Een van de gangsters kroop achter het stuur, met naast hem de rijkswachter die vanop de achterbank onder schot werd gehouden. De gangsters zetten met gedoofde lichten (vermoedelijk brandden enkel de standlichten) koers naar de kust. De tweede rijkswachter, die onophoudelijk smeekte om zijn leven te sparen, werd in Wenduine aan een paal in een gracht naast de weg vastgeklonken met zijn eigen boeien. De gangsters gooiden nog de twee fluorescerende regenmantels uit het voertuig over hem.

Legpuzzel

Ondertussen was er bij de centrale rijkswachtpost een melding binnengelopen, via een praatpaal, dat ter hoogte van de verkeerswisselaar te Zwijnaarde een motorrijder naast zijn voertuig lag te slapen. Daar ontdekte men later het lijk van de rijkswachter.

Ondertussen had de centrale ook reeds “staande orders” uitgezonden naar alle patrouillevoertuigen. Daarom dienen alle brigades onmiddellijk te antwoorden en toen bleek al dat een van hen monddood bleef. Het was 2.30 u. toen groot alarm werd geslagen.

Vele uren later werd de Volvo teruggevonden aan de De Smedt-De Nayerlaan in de buurt van het station te Oostende. Om 8.45 u. werd de vastgeklonken rijkswachter gevonden aan de Uitkerkestraat te Wenduine. Boer Daniel Schellewaert, die zijn echtgenote naar het werk bracht, trof rijkswachter Luk Schuddinck aan. Urenlang had die tevergeefs getracht de aandacht te trekken, tot hij werkelijk geen stem meer had.

De wachtmeester werd overgebracht naar het politiecommissariaat van De Haan. Vanaf dat moment trachtte de rijkswacht de legpuzzel in elkaar te passen.

Speracties over heel het land - en vooral in de buurt van Oostende - bleven evenwel zonder gevolg. Ook de mogelijke link met misdrijven de voorbije nacht brachten het parket geen stap verder. De urenlang gegijzelde en vastgeklonken rijkswachter was bovendien zodanig overstuur dat hij geen nauwkeurige beschrijving van de daders kwijt kon.

Bij vriendinnetje

Philippe Gonda (22), en Christian Karko, konden maandagmiddag door de BOB aangehouden worden te Luik. De twee verbleven in het appartement van hun gemeenschappelijk vriendinnetje aan de Sint-Walburgastraat aldaar.

Gonda en Karko ontsnapten op 7 juni jl. uit de gevangenis van Hoei, samen met Florimond Mathonet. Bij hun ontsnapping bedreigde het trio liefst vier bewakers. Drie cipiers werden in een cel opgesloten, een vierde werd gedwongen de gevangenisdeur open te maken. Vervolgens trachtte het trio een wagen te stelen, doch de eigenaar bedreigde hen met een wapen, zodat zij op de vlucht sloegen. Sindsdien waren de drie spoorloos.

Philippe Gonda, die in Ouffet woont, zou tot november 1990 in de gevangenis moeten vertoeven wegens inbraak met geweld. Karko, met verblijfplaats in Boussu, diende tot juli 1997 in de cel te blijven wegens een gewapende overval.

De twee werden maandagavond nog in Gent verwacht voor een eerste reconstructie van de feiten.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Juli 1986

Daders lieten in paniek verhoorblad achter

De twee gangsters Philippe Gonda en Christian Karko, die zondagavond laat rijkswachter André Goemans tijdens een routinecontrole doodschoten op de snelweg naar de kust te Zwijnaarde en dienstcollega Luc Schuddinck gijzelden tot in Wenduine, werden gisterenmiddag door de Gentse onderzoeksrechter onder aanhoudingsmandaat geplaatst.

De beschuldiging, luidt doodslag en gijzeling. Moord werd volgens een woordvoerder van het parket verworpen omdat uit verklaringen van de betrokkenen, zowel de twee gangsters als de overlevende rijkswachter, is gebleken dat alles in een reflexbeweging moet gebeurd zijn en in een lichte paniekstemming.

Uit de ondervraging van de twee daders en het getuigenis van rijkswachter Luc Schuddinck (31) hebben de Gentse gerechtelijke diensten zich stilaan een duidelijk beeld kunnen vormen van wat zich die bewuste zondagavond te Zwijnaarde moet hebben afgespeeld, Rijkswachter André Goeman (44), voerde een routinecontrole uit bij twee motorrijders, die met hun motor wegens benzinegebrek waren stilgevallen op de autosnelweg naar de kust, net voor uitrit nr. 15 ter hoogte van de verkeerswisselaar te Zwijnaarde.

De rijkswachter controleerde de motor, die niet ingeschreven noch verzekerd bleek te zijn. Daarop besloot hij de identiteit van beide motorrijders te noteren, wat ook gebeurde in het inlichtingenboekje dat rijkswachters gewoonlijk bij zich hebben. Daarop kregen de twee gangsters een verhoorblad voorgelegd dat zij dienden in te vullen. Dat is een gebruikelijke werkmethode bij Nederlandstalige rijkswachters die Frans sprekenden een bekeuring willen geven. Bovenaan die voorgedrukte formulieren had rijkswachter Goeman eerst de identiteit van heide betrokkenen genoteerd: Jacques Donny en Gabriel Kodek.

Beide personen bestaan ook echt, ze hadden hun identiteitskaarten in bruikleen gegeven aan de twee gangsters Philippe Gondé (22) uit Ouffet en Christian Karko (27) uit Luik, sedert 7 juni ontsnapt uit de gevangenis van Hoei. Sedertdien hadden ze enkele gewapende overvallen gepleegd en zondag waren op weg naar de kust. Daar was André Goeman hoegenaamd niet van op de hoogte. Hij had enkel telefonisch contact gehad met de centrale rijkswachtpost in verband met de motor.

Beide gangsters schreven slechts een gedeeltelijke verklaring neer en Goeman vroeg hen die te vervolledigen. Daarop begon Philippe Gonda argwaan te krijgen en hij greep plots naar zijn wapen. Toen ook Goeman hetzelfde probeerde te doen, moet Gonda in een reflexbeweging van kort bij het fatale schot hebben afgevuurd met een 9 mm-pistool.

De twee gangsters, zo blijkt thans uit hun eigen verklaring en uit die van de andere rijkswachter, handelden vanuit een panieksituatie. Toen zij de tweede rijkswachter gijzelden en met de rijkswacht-Volvo aan de haal gingen, vergaten ze de twee verhoorbladen die op hun motor lagen. Toen het parket ter plaatse afstapte voor de nodige vaststellingen bij deze meedogenloze moordaanslag ontdekte men al vlug deze twee bladen en de ware identiteit van de twee.

Die waren naar Wenduine gevlucht en hadden van daaruit de trein naar hun onderduikadres aan de rue Sainte-Walburge te Luik genomen. Daar werden ze maandag kort na de middag aangehouden. Diezelfde avond nog werden ze samen met Gabriel Kodek naar Gent overgebracht.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 Juli 1986

Arrogante gangsters tonen hoe ze rijkswachter doodschoten

Zeer arrogant, soms lachend en vaak druk discussiërend over onbelangrijke details hebben Philippe Gonda (22) en zijn vriend Christian Karko (27) gisteren te Zwijnaarde getoond hoe de jongste van de twee Luikse gangsters op 13 juli rijkswachter André Goeman doodschoot.

Van Zwijnaarde reed men daarna naar Wenduine, waar de gangsters diezelfde zondagnacht rijkswachter Luc Schuddinck gekneveld achterlieten. De rijkswacht had gisterennamiddag alle mogelijke voorzorgen genomen om journalisten en fotografen op een veilige afstand te houden, want Gonda en Karko schuwen belangstelling vanwege de pers als de pest. Dat hadden ze trouwens al laten blijken tijdens hun eerste ondervraging in het Gentse gerechtsgebouw.

Langs de E40 ter hoogte van de brug voor afrit 15, waaronder de motor zonder benzine stond geparkeerd, had de rijkswacht een indrukwekkend veiligheidscordon opgetrokken. Niets werd aan het toeval overgelaten; overal patrouilleerden gewapende rijkswachters, zelfs met honden.

Het was iets na 14 u. toen het voltallige Gentse parket afstapte bij de Volvo van de provinciale verkeerseenheid van de rijkswacht. Voorop onderzoeksrechter Thierry De Reghel die de wedersamenstelling leidde. Alle bewegingen van Gonda en Karko werden minutieus gevolgd door procureur des konings De Vriese, advocaat-generaal Van Belle, wetsdokter Timperman, wapendeskundige Pletinckx en gerechtspsychiater Deberdt. Zij vormden een menselijke haag rondom de twee gangsters.

Refleks

Tijdens de reconstructie toonde Luc Schuddinck, de collega van de vermoorde rijkswachter Goeman, eerst hoe hij twee jeugdige lifters van de autosnelweg wegzond. Vervolgens werden de twee gangsters ter plaatse gebracht, Alles werd nog eens haarfijn overgedaan, onder meer hoe Gonda van kortbij het fatale schot loste dat Goeman trof in de nek. Volgens het parket een soort refleksreactie op de beweging die de rijkswachter had gemaakt naar zijn pistool.

Toen wij met de auto langsreden konden we duidelijk zien hoe Gonda het fatale schot afvuurde op de 44-jarige rijkswachter. Hij stond daar met een arrogant gezicht, de haren doorwaaid, luid roepend naar de gerechtsdeskundigen en druk gesticulerend uit te leggen welke beweging hij precies gemaakt had met het 9mm-pistool.

Beide gangsters deden geen moeite om te verbergen dat ze echt zware jongens zijn. Begin juni waren zij ontsnapt uit de rijksgevangenis van Hoei, waarna ze onderdoken te Luik om van daaruit verscheidene overvallen te plegen.

Toen ze te Zwijnaarde aan een rijkswacht controle werden onderworpen waren ze op weg naar de kust, maar hadden met benzinepech af te rekenen. Toen ze dreigden ontmaskerd te worden, raakten ze in paniek met de gekende fatale afloop tot gevolg.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Juli 1986

Medeplichtige revolverdieven gearresteerd

Te Luik is dinsdag een man door de BOB gearresteerd als medeplichtige aan de diefstal van de revolver die op 13 juli gebruikt werd bij de moord op rijkswachter André Goeman. Gianfranco Cavagnera (27) werd bij hem thuis te Ans opgepakt. Hij wordt ervan verdacht medeplichtig te zijn aan de diefstal van de Smith and Wesson 357 Magnum die door Philippe Gonda op 13 juli gebruikt werd voor de moord op rijkswachter André Goeman.

Gonda was samen met Christian Karko uit de gevangenis van Hoei ontsnapt en stuitte te Zwijnaarde op een rijkswacht-patrouille. De patrouille werd door Gonda beschoten. André Goeman kwam hierbij om het leven. Achteraf werden beide ontsnapten op een onderduikadres te Luik aangehouden.

De rijkswacht arresteerde toen ook de bewoonster van de flat, Régine Lecomte. Samen met haar vader André en Cavagnera had zij bij het gemeentebestuur van Gedinne zes paar handboeien en een revolver gestolen. De revolver werd doorgegeven aan Gonda.

Bron: Gazet van Antwerpen | 21 Augustus 1986

Gonda en Karko schoten rijkswachter dood op E40

In het Luikse gerechtshof is maandag het Assisenproces begonnen tegen de 24-jarige Philippe Gonda uit Ouffet en de 29-jarige Christian Karko uit Luik. Beiden werden beschuldigd van de moord op rijkswachter Andre Goeman, die op 13 juli 1986 op de autoweg E40 in de buurt van Gent werd afgemaakt met een nekschot. En verder voor verscheidene misdrijven die betrekking hebben op hun ontsnapping uit de gevangenis van Hoei in juni 1986 en drie overvallen in de streek van Luik en Hoei.

Er gelden uitzonderlijke veiligheidsmaatregelen voor dit proces. Iedereen die het paleis van justitie wilde betreden werd gefouilleerd. De ochtendzitting was geheel gewijd aan het samenstellen van de jury en het voorlezen van de vijftig bladzijden lange akte van beschuldiging. Die werd gevolgd door een akte van verdediging van meesters Radelet en Neve.

de advocaten van Gonda, die hun voornemen aankondigden om te pleiten dat er geen intentie was om te doden en ook geen voorbedachtheid bij de moord op Goeman. Ze willen ook de vrijspraak pleiten voor een van de drie overvallen.

Christian Karko volgde het verloop van de zitting met veel aandacht, Gonda leek nauwelijks te beseffen dat het over hem ging. De ondervraging van de twee beklaagden werd maandagnamiddag bijgewoond door een uitgebreide delegatie van de drie nationale rijkswachtsyndicaten. Een honderdtal rijkswachters uit Gent, Brussel en Luik betuigden op die manier en in alle sereniteit een laatste eer aan hun gestorven collega.

Philippe Gonda verklaarde aan de voorzitter dat hij een gelukkige jeugd had gekend, die wel werd overschaduwd door de plotse dood van zijn vader. Hij groeide op tot een twistzieke en ongedisciplineerde jongen, behaalde geen enkel diploma en ook in het beroepsleven gooide hij geen hoge ogen.

In 1983 liep de beschuldigde een eerste veroordeling op wegens opzettelijke slagen, de eerste in een lange reeks gewelddelicten. Gonda kan zich daar weinig van herinneren en gaf slechts toe dat hij inderdaad lid was van een “bende vechtersbazen”. Op die wijze leerde hij alle gevangenissen van het Waalse land kennen; Lantin, Hoei, Bergen, Saint-Hubert, aldus nog de voorzitter. In de gevangenis van Hoei heeft hij onder meer cipiers opgesloten. Hij was er gedurende enkele dagen, waarna hij ontsnapte. Hij moest toen een gevangenisstraf uitzitten wegens een reeks diefstallen met geweld in 1985.

Karko heeft zijn ouders amper gekend. Hij was slechts 2 jaar toen ze ontzet werden uit hun ouderlijke macht en hij groeide op in jeugdtehuizen. Hij kende dezelfde mislukkingen als zijn medebeklaagde. Ook hij wordt getypeerd als een uitgesproken lastige kerel die reeds vroeg met de jeugdrechtbank in aanraking kwam wegens diefstallen. Vanaf zijn 24ste jaar belandde hij in de zware criminaliteit en liep in 1986, 10 jaar gevangenisstraf op wegens een roofoverval. Karko zat amper twee weken in Hoei toen ook hij uit de gevangenis wist te ontsnappen.

Gonda vertelde in detail het verhaal van die ontsnapping. “Het plan werd de dag zelf gesmeed. Dat gebeurde spontaan en in gezamenlijk overleg.” Hij weigerde echter te vertellen waar en hoe ze het mes hadden bemachtigd waarmee de cipiers werden bedreigd. De beklaagden loochenden overigens echte bedreigingen te hebben geuit aan het adres van de cipiers en stelden dat ze “met onthutsend gemak” hadden kunnen ontsnappen.

Overvallen

De voorzitter van het Hof bleef maandag amper stilstaan bij de drie overvallen die de beschuldigden na hun ontsnapping hebben gepleegd in respectievelijk Oupeye, Clavier en Luik. Deze laatste overval wordt door het duo trouwens formeel ontkend. Op 13 juli trokken ze “voor een korte vakantie” per motorfiets naar de kust, hun zakken vol geld en het wapen tussen de broekriem. Ter hoogte van het verkeersknooppunt Gent-Zwijnaarde raakten ze zonder benzine. Ze werden opgemerkt door een rijkswachtpatrouille die een routinecontrole uitvoerde. Volgens Gonda raakten ze in paniek vermits ze valse identiteitspapieren moesten voorleggen en ook omdat de documenten van hun motor niet klopten.

“Toen ze ons vertelden dat we mee moesten voor een identiteitscontrole, heb ik mijn wapen getrokken. Ik eiste dat ze hun handen op de motorkap van hun wagen zouden leggen. Op dat ogenblik riep Christian mijn voornaam. Ik heb mij omgedraaid en gelijktijdig geschoten”, aldus Gonda.

De voorzitter zei dat het duo nadien wel zeer koelbloedig te werk ging. Ze ontwapenden de tweede rijkswachter die smeekte om in leven te worden gelaten. Maar volgens Gonda hadden ze hoe dan ook niet de bedoeling om ook deze man te doden.

Karko bevestigde dat hij “in paniek had geroepen” toen hij bemerkte dat rijkswachter André Goeman zijn wapen trok. “Het gebeurde in een fractie van een seconde.” De beklaagde bevestigde dat Gonda niet had moeten panikeren, wat hij ook in de loop van het onderzoek heeft gezegd. “Wat gebeurd is, is indroevig en wij hebben er spijt om. Maar de context was toen gans anders. We waren vluchtelingen en er hing elektriciteit in de lucht…” aldus de tweede beschuldigde.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 December 1988

Duo maakte van lawaai in gevangenis gebruik om te ontsnappen

Het Assisenhof van Luik behandelde dinsdag - op een gezapig tempo - de ontsnapping van Philippe Gonda (24) en Christian Karko (29) uit de gevangenis van Hoei en de drie overvallen die kort daarna werden gepleegd. Het duo staat terecht voor de moord op eerste wachtmeester bij de rijkswacht André Goeman (44) uit Serskamp nabij de autoweg te Zwijnaarde, gijzeling van diens collega Luc Schuddinck en een reeks diefstallen met geweld.

De directeur van de gevangenis van Hoei verzette zich tegen de opmerking van de voorzitter van het Assisenhof als zouden de gedetineerden weinig hinder ondervonden hebben bij hun ontsnapping. Directeur Piron beweerde dat het duo handig gebruik had gemaakt van een verplaatsing van de gedetineerdengroep na afloop van een filmvoorstelling.

"Dat is steeds een luidruchtig moment", zei hij, "poorten en hekken worden open en dichtgeklapt en de gevangenen praten honderduit." De directeur meende dat dit lawaai het hulpgeroep van de cipiers had overstemd.

De cipiers werden immers door Gonda en Karko in een cel opgesloten. Ze werden bedreigd door een blinkend voorwerp en een van hen moest de deuren naar de vrijheid openen. Volgens de directeur kan dat wel een tafelmes geweest zijn, vermits de gevangenen in Hoei hun bestek bij zich mogen houden.

Overvallen

Tijdens de namiddagzitting werd gesproken over de overvallen in Oupeye op 24 juni 1986 op een kantoor van de ASLK en te Clavier op 11 juli 1986 op een kantoor van de bank Naegelmackers. Beide beschuldigden hebben de overvallen slechts na lange ondervragingen toegegeven.

De directeur van het ASLK-katoor herkende formeel Gonda en Karko, die bij de overval, die 1,2 miljoen fr. buit opleverde, niet eens gemaskerd waren. De getuige zei dat de gangsters gewapend waren, maar hij kon de wapens niet herkennen die in de assisenzaal op tafel lagen.

Ook in Clavier waren de gangsters gewapend en ook daar gebruikten ze geen geweld. Daar droegen ze wel maskers en sloegen na de kraak met een motorfiets op de vlucht. Bij deze overval bedroeg de buit 540.000 fr., maar noch Gonda noch Karko konden formeel herkend worden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 14 December 1988

Psychiater: “Gonda en Karko blijven gevaarlijk”

Voor het hof van Assisen van Luik werd donderdag het proces voortgezet tegen de 24-jarige Philippe Gonda uit Ouffet en de 29-jarige Christian Karko uit Luik, beiden beschuldigd van deelname aan verscheidene overvallen en van moord op een onderofficier van de rijkswacht, André Goeman (43), op de E40 te Zwijnaarde. De laatste getuigen werden gehoord, evenals de psychiaters.

Dr. Deberdt, de psychiater die door de Gentse onderzoeksrechter werd ontboden, hing ter zitting een vrij somber beeld op van de twee beklaagden. De deskundige woonde de wedersamenstelling van het drama bij en werd getroffen door de cynische houding van de twee mannen die met mekaar wedijveren in het stoer doen en in het voor de buitenwereld gevaarlijk overkomen.

“Vooral Gonda is erg impulsief. Hij is een voorbeeld van een egotripper die al wat gebeurt in functie van zichzelf ziet. Het tweetal blijft gevaar-lijk. Het brute eigenbelang primeert”, aldus Dr. Deberdt.

Dr. Thys werd door de onderzoeksrechter te Luik belast met een onderzoek van Gonda. Zijn verhaal over Gonda is wat genuanceerder. “Gonda is een onrijp en onzeker man. Hij is nogal afhankelijk van zijn omgeving en ook van de sfeer. Hij stelt zich nogal aan, heeft een bijna natuurlijke hang naar pose vooral op momenten waarop hij zich - zoals bij de reconstructie van de feiten - niet helemaal op zijn gemak voelt.”

Donderdagnamiddag, tijdens de pleidooien van de burgerlijke partijen en vooral tijdens het pleidooi van de stafhouder van de balie van Gent, Mr. Jagenau die de belangen behartigt van de echtgenote van rijkswachter André Goeman uit Serkamp, werden vooral de eerste beschuldigingen tegen het duo toegelicht en even later door advocaat-generaal Close een na een behandeld. Het betreft gebruikmaking van valse documenten, valse naamdracht, rijden met een motor zonder verzekering, drie overvallen en wederrechtelijke vrijheidsberoving van gevangenisbewakers te Hoei.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 December 1988

Gonda en Karko schuldig aan moord

De jury bij het Hof van Assisen van Luik heeft vrijdag slechts twee uur nodig gehad om te antwoorden op 68 vragen die door het Hof waren gesteld in het proces tegen Gonda en Karko.

Vooraf werd het verzoek van de verdediging van Philippe Gonda afgewezen om een bijkomende vraag te stellen betreffende de mogelijkheid dat er geen sprake zou zijn van moord, maar van vrijwillige slagen en verwondingen met de dood tot gevolg zonder het inzicht te doden.

In haar uitspraak volgde de jury het rekwisitoor van de advocaat-generaal. Alle beschuldigingen werden bewezen geacht, behalve de doodsbedreigingen tegen twee gevangenisbewaarders tijdens de ontsnapping te Hoei en een van de drie overvallen die hen ten laste waren gelegd.

De jury achtte beide beklaagden dus schuldig aan moord op de 43-jarige rijkswachter Goeman op 13 juli 1986 te Zwijnaarde, op de autoweg naar de kust.

Vooraf had openbare aanklager Close de thesis verdedigd dat niet moet getwijfeld worden aan het feit dat zowel Gonda als Karko een moord met voorbedachtheid hebben gepleegd. De advocaten van Gonda daarentegen zegden dat er van voorbedachtheid noch van bedoeling tot doden sprake was.

"Gonda heeft nooit anders gezegd dan dat hij uit paniek en in een reflexbeweging geschoten heeft. Nooit heeft hij het vermoorden van Goeman overwogen en het feit dat hij uit de gevangenis van Hoei is kunnen ontsnappen was te wijten aan een zeer uitzonderlijke samenloop van omstandigheden" aldus de verdediging.

De advocaten van Karko pleitten de onschuld van hun cliënt voor de feiten na de ontsnapping uit de gevangenis van Hoei en uiteraard ook voor de moord.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 December 1988

Gonda en Karko ter dood veroordeeld

Philippe Gonda (24) en Christian Karko (29) werden zaterdag door het assisenhof van Luik ter dood veroordeeld. Ze werden schuldig bevonden aan de op 13 juli 1986 te Zwijnaarde gepleegde moord op de 43-jarige rijkswachter Goeman, aan de gijzeling en opsluiting van vijf gevangenisbewaarders te Hoei en aan twee gewapende overvallen te Oupeye en Clavier.

Bij zijn rekwisitoor zei het openbaar ministerie dat er van enige verzachtende omstandigheden geen sprake kon zijn.

De verdedigers van het duo deden nadien nog een laatste poging om mildering van straf voor hun cliënten te krijgen, verwezen naar de mogelijkheden tot wederopname in de maatschappij van Philippe Gonda en naar de bijzonder ongelukkige jeugd van Christian Karko.

Nadat Gonda en Karko hadden gezegd zeer veel spijt te voelen over hun daden trok het hof zich terug om zich over de strafmaat te beraden. Twee uur later werden beide mannen tot de doodstraf veroordeeld. Karko vroeg voor een laatste maal het woord om de voorzitter van het hof te bedanken voor de wijze waarop hij de debatten had geleid.

Bron: Gazet van Antwerpen | 19 December 1988

Gangsters wilden 300 miljoen losgeld voor Tindemans

Wordt het Wilfried Martens of Leo Tindemans? Tot enkele uren voor de aanvang van de spreekbeurt “H. Benedictus, vader van Europa” in de 8 eeuwen oude abdij van Affligem, wist de rijkswacht nog niet of de premier of de CVP-voorzitter het mikpunt van een ontvoering zou worden.

Dat het één van beiden zou worden was wel zeker: Martens en Tindemans werden reeds een tiental dagen extra bewaakt. Pas maandagochtend kwam men erachter - hoe, daarover wil men niets kwijt- dat het lot op Leo Tindemans was gevallen: zijn wagen zou klem gereden worden als hij na zijn causerie de Hekelgemse abdij zou verlaten, op weg naar huis in Edegem.

De plannenmakers weren geen politieke activisten: het waren gangsters, die 300 miljoen frank losgeld wilden opeisen. Tindemans werd onmiddellijk verwittigd dat er onheil op komst was. Maar de CVP-voorzitter wilde desondanks toch zijn spreekbeurt houden.

“Ik ga in alle geval naar Affligem”, was zijn reactie. Deze vastberadenheid had alvast tot gevolg dat de kandidaat-kidnappers quasi op heterdaad konden betrapt worden, zodat ze onmogelijk nog onder de beschuldiging van “poging tot ontvoering” onderuit konden.

Dat maakte het werk van het parket alleszins heel wat lichter. De valse nummerplaten, de handboeien en het Smith & Wesson-pistool dat in de auto werd gevonden, sprak trouwens duidelijke taal.

Het grote raadsel in deze zaak is nog steeds hoe de Antwerpse rijkswacht erin slaagde om lucht te krijgen van deze spectaculaire zaak. Ook kolonel Gaby Bogaert, die het onderzoek van zijn BOB leidde, wil daarover niks kwijt. Vast staat alleen dat de kidnapping te Antwerpen werd beraamd en voorbereid.

Eén van de gearresteerden is trouwens woonachtig in de Antwerpse gemeente Stabroek waar hij een huis betrekt aan de Wilgenlaan 76, samen met vrouw en zoon. Het betreft de 37-jarige Jean Buts. Deze man had ook een adres in de Duitse stad Düsseldorf. Hij noemde zich adjunct-directeur, maar de firma was een louter nep-bedrijf dat diende om zijn praktijken van koppelbaas te camoufleren.

Buts verdiende zowel in ons land als in Duitsland flink aan zwartarbeid, waarvan hij alle RMZ- en andere bijdragen in z'n zak stak. Hiervoor werd hij ook door de Kriminalpolizei gezocht. De laatste weken was hij evenwel niet meer thuis geweest en vertoefde hij vooral in het gezelschap van de 41-jarige Luikse garagist Edmond Douxfils, bijgenaamd “Le Corse”.

Deze arrestant is beslist geen kleine garnaal en hij onderhield goede contacten in het Brusselse milieu. Hij was vorig jaar tot 1 jaar en 3 maand veroordeeld wegens antiekdiefstal en trafiek van springstoffen. Bij hem thuis werden trouwens plastiek ladingen aangetroffen.

Schaduwen

Sinds de Antwerpse rijkswacht erachter kwam dat deze twee criminelen enkel het gunstige moment afwachtten om Martens of Tindemans te ontvoeren, werden ze dag en nacht geschaduwd. Dat duurde nagenoeg twee weken. Maandagavond was het uiteindelijk zover.

Terwijl het Cultureel Centrum van de Affligemse abdij vol liep met belangstellenden en Leo Tindemans het avondmaal gebruikte met de organisators, werd de omgeving onopvallend afgegrendeld door gendarmes en leden van de anti-terreurgroep Diane.

Omstreeks 19 u. arriveerde in de omgeving van de Abdijstraat een Opel Kadett met Douxfils en Buts. De wagen stopte op een onopvallende plaats achter de abdij en de twee inzittenden stapten uit. Op het ogenblik dat ze druk bezig waren de nummerplaten los te schroeven om er valse aan te brengen, werden ze verrast. Ze konden geen weerstand meer bieden.

In de Opel vond de rijkswacht maskers, een zwaar Amerikaans pistool Smith & Wesson punt 38, een namaakrevolver, een kap die men Tindemans over het hoofd wilde trekken en handboeien om het slachtoffer te ketenen.

Toen Leo Tindemans zijn gehoor onderhield over het Europa “avant la lettre” van de H. Benedictus, werden de gangsters weggebracht. De toeschouwers merkten niets en zelfs tijdens de receptie achteraf vertrok Tindemans geen spier …

Enkel de twee combi's op de parking voor de abdij wekten aandacht: “Maar we dachten dat dat bij de gewone bewaking van Tindemans hoorde”, aldus één van de aanwezigen. “Pas dinsdagochtend hoorden we op de radio dat het ernst was geweest.”

Tot 100 miljoen

De verdachten werden de hele nacht aan een intensief verhoor onderworpen. Ze bekenden dat ze Tindemans naar Nederland wilden voeren. Het losgeld dat ze van christelijke organisaties wilden afpersen bedroeg 300 miljoen frank. “Maar”, aldus Buts, “Desnoods zouden we nog tot 100 miljoen gezakt zijn.”

Intussen wordt nog gezocht naar medeplichtigen, maar tot nu toe wordt verondersteld dat beiden op eigen houtje opereerden.

Bij de Antwerpse rijkswacht, waar men qua ontvoeringen stilaan het klappen van de zweep begint te kennen, was men niet erg onder de indruk van de plannen en voorbereidingen van Buts en Douxfils. Die hadden zelfs geen schijntje van de professionaliteit waarmee de kidnappingen van Apers en van baron Bracht waren uitgetekend.

Premier Martens toonde zich gisteren erg opgelucht dat de zaak achter de rug was: “We waren ervan verwittigd dat er plannen waren gesmeed over de ontvoering van Tindemans of mezelf. Maar men sprak toen van een onevenwichtige.”

Dat het bloedige ernst was vernam men pas maandagochtend ...

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 Maart 1980

Ontvoerders Tindemans voor raadkamer

Jean Buts en Edward Douxfils, de twee mannen die werden aangehouden in verband met de verijdelde poging CVP-voorzitter Tindemans te ontvoeren, zullen vrijdag voor de raadkamer te Brussel verschijnen. De mannen blijven aangehouden wegens “poging tot ontvoering”.

Voor deze feiten kunnen zij later eventueel 15 tot 20 jaar dwangarbeid oplopen. Alhoewel Douxfils Franstalig is wordt de hele zaak in het Nederlands behandeld.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Maart 1980

Tindemans-ontvoerders baseerden zich op bericht in onze krant

Een artikeltje van slechts enkele regels lang, verschenen op pagina 25 van onze krant van vrijdag 7 maart, is de rechtstreekse aanleiding geweest tot de ontvoeringspoging van CVP-voorzitter Leo Tindemans.

Tijdens een huiszoeking bij de arrestant Jean Buts (37) te Stabroek, werd onze krant gevonden. En daarin was het stukje “Leo Tindemans over Sint-Benedictus”, met stift omlijnd. Er werd melding gemaakt dat Leo Tindemans op maandag 10 maart om 20 u. in het Cultureel Centrum van de Abdij van Affligem een spreekbeurt zou houden over “Sint-Benedictus, vader van Europa”.

Op korte afstand van de abdij werden Jean Buts en zijn medeplichtigen Edmond Douxfils (41) uit Luik een uur tevoren overrompeld door de rijkswacht toen ze valse nummerplaten op hun auto aanbrachten. In de wagen lagen een Smith & Wesson pistool, een namaakrevolver, handboeien, maskers en een kap.

Plannen en foto’s

Toen koppelbaas Buts en de Luikse pooier-garagist Douxfils 's nachts aan een verhoor werden onderworpen, bekenden ze dat ze voor het leven van Tindemans 300 miljoen frank hadden willen eisen.

Daarop werd in de woning van Jean Buts aan de Wilgenlaan 76 te Stabroek een huiszoeking uitgevoerd, die al het andere bezwarende materiaal over de ontvoering opleverde. De rijkswacht vond er nog een alarmpistool en verscheidene documenten die reeds enkele tijd waren voorbereid in het vooruitzicht van een kidnapping van Martens of Tindemans.

De documenten waren met de hand geschreven en leidden naar een andere plaats, waar nog meer plannen werden aangetroffen. Het gaat onder meer om tekeningen en aanwijzingen omtrent de plaats en de manier waarop het losgeld van 300 miljoen zou moeten gedeponeerd worden. Men herkende er telkens het geschrift van Buts in.

In de Wilgenlaan vond men ook het fototoestel waarmee de ontvoerder plaatjes hadden geschoten van de plek waar het geld moest worden neergelegd. De foto's waren reeds ontwikkeld.

Bij Buts thuis lagen ten slotte nog patronen voor het zware Smith & Wesson pistool plus een alarmpistool in de kast. Daarmee heeft het parket meteen al het materiaal en het scenario in handen van wat wellicht de spectaculairste kidnapping in ons land had kunnen worden.

Voor de beide arrestanten is het bewijsmateriaal nu zo verpletterend geworden, dat zij niet meer onder artikel 51 van het strafwetboek betreffende “poging tot ontvoering” onderuit kunnen. Dat artikel zegt: “Strafbare poging bestaat, wanneer het voornemen om een misdaad of een wanbedrijf te plegen, zich heeft geopenbaard door uitwendige daden die een begin van uitvoering van die misdaad of van dat wanbedrijf uitmaken en alleen ten gevolge van omstandigheden van de wil van de dader onafhankelijk, gestaakt zijn, of hun uitwerking hebben gemist”.

Onevenwichtig?

Normaal staat op poging tot ontvoering 15 tot 20 jaar gevangenisstraf. Maar voor het geval Buts is die beteugeling misschien niet toepasselijk. Er zijn immers twijfels omtrent zijn toerekenbaarheid. Reeds bij eerdere contacten met het gerecht bleek dat Buts een tamelijk onevenwichtige figuur is. Er bestaat dus een kans dat hij niet voor het assisenhof zal moeten verschijnen, maar integendeel geïnterneerd wordt.

Bij Douxfils liggen de zaken eenvoudiger. Hij wordt beschouwd als koel en toerekeningsvatbaar. In Brussel Düsseldorf en Marseille staat de Luikenaar in het “milieu” bekend als “José le Corse”. In het Luikse kent men hem als pooier. Hij werd verleden jaar wegens illegaal transport van springstoffen veroordeeld.

Gepantserde dienstwagens

Dat de keuze van de twee nu aangehouden gangsters op Leo Tindemans viel, is niet toevallig. Omdat hij geen regeringsfunctie meer bekleedt, wordt de CVP-voorzitter ook niet meer extra bewaakt. Alleen zijn Edegemse villa wordt in het oog gehouden.

De huidige ministers daarentegen genieten op verzoek een permanente escorte van minstens twee leden van de keurbrigade “Diane”. Hun privéwoningen worden op verzoek bewaakt en via een alarmsysteem kunnen de ministers en hun gezinsleden in onmiddellijk contact komen met de rijkswacht.

Bron: Gazet van Antwerpen | 14 Maart 1980

Verbazing in zaak der Tindemans-ontvoerders

Het heeft verwondering gewekt dat één van de daders, die bij de mislukte ontvoering van CVP-voorzitter Leo Tindemans, maandagavond te Hekelgem, was betrokken, reeds in voorlopige vrijheid werd gesteld.

Dit is hoogst zonderling omdat toch voldoende is gebleken dat de 41-jarige Luikse garagist Edmond Douxfils met snode plannen in het hoofd liep.

Het was de Raadkamer bij de Rechtbank van Eerste Aanleg te Brussel, voorgezeten door Mw. Halsberghe, die vrijdag de verdachte in voorlopige vrijheid stelde. Dit betekent echter niet dat hij buiten vervolging is. Voor de ontvoeringszaak Tindemans werd het verlengen van het aanhoudingsmandaat van Douxfils niet nodig geacht, omdat die man nog heel wat heeft te brommen.

Te Luik werd hij immers tot 18 maanden gevangenisstraf veroordeeld voor een dubieuze handel in springstoffen. Van de gevangenis van Vorst, waar hij sinds dinsdag zat opgesloten, zal Edmond Douxfils nu naar de Luikse gevangenis worden overgebracht.

De Brusselse Raadkamer bevestigde echter het aanhoudingsmandaat tegen de 37-jarige Jean Buts, adjunct-directeur uit Brasschaat. Hij blijft opgesloten onder beschuldiging van poging tot ontvoering.

Ondertussen lekt heel weinig uit over het onderzoek. Toch kwamen we aan de weet dat het aanvankelijk in de bedoeling lag premier Martens te ontvoeren. Beide kidnappers lieten echter dit plan varen omdat de eerste minister een zeer goede bescherming geniet.

Geld

Dit betekent natuurlijk niet dat CVP-voorzitter Tindemans onbeschermd is. Maar toch hebben Buts en Douxfils gedacht dat ze met Tindemans meer kans hadden tot slagen.

Ze kwamen echter bedrogen uit. Want de rijkswacht, en vooral de mannen van de “Groep Diane” sloegen toe vooraleer de gangsters hun plan tot uitvoer konden brengen.

Alhoewel er werd gedacht dat er nog een derde medeplichtige was - de kidnappers hadden de bedoeling Tindemans naar Nederland over te brengen - wat onmiddellijk de vraag deed rijzen bij wie en waar - blijkt dat Jean Buts en Edmond Douxfils met hun tweetjes de ontvoering op hun naam wilden brengen.

Het zou louter om geld te doen zijn geweest. Deze veronderstelling wordt gevoed door het feit dat Jean Buts financieel aan de grond zat. Met de ontvoering van Leo Tindemans had hij op een flink pak geld gerekend.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Maart 1980

Ontvoerder van Tindemans bevriend met voortvluchtige Farcy

Over het in voorlopige vrijheid stellen van de 41-jarige Luikse garagist Edmond Douxfils doen wilde geruchten de ronde. Volgens sommige bronnen zou deze man, die vorige week Leo Tindemans wilde ontvoeren, een tipgever zijn van de politie.

Indien dit waar is, dan valt het te begrijpen hoe het komt dat de rijkswacht zo goed was getipt over het geplande misdrijf. Men vertelt zelfs dat de rijkswacht maandag 10 maart ervan werd verwittigd dat de ontvoering dezelfde dag zou gebeuren.

Caravan

Deze Edmond Douxfils, die als officieel adres Schipperijkaai 5 te Brussel opgaf, is geen onbekende voor de Brusselse speurders. Een paar jaar geleden werd hij te Luik reeds ondervraagd omdat hij samen met een gewezen Franse legionair betrapt werd toen hij 14 kg. krachtige explosieven vervoerde.

Die springstof was voor Nederland bestemd. Voor die feiten werd hij bij verstek veroordeeld. Vorig jaar werd hij, eveneens bij verstek, tot 18 maanden gevangenisstraf veroordeeld wegens pooierij. Eigelijk heeft Edmond Douxfils nog niet veel moeten brommen.

En zijn voorlopige invrijheidsstelling wegens een poging tot ontvoering van de CVP-voorzitter doet dan ook nog meer vragen oproepen. Wel is bekendgemaakt dat de andere ontvoerder, Jean Buts (37) uit Stabroek, ergens in Nederland een caravan met staanplaats had gehuurd waarin men Tindemans, nadat hij aan de Abdij van Affligem zou ontvoerd zijn, zou hebben opgesloten.

Beide ontvoerders kwamen met elkaar in contact in Düsseldorf. Jean Buts werkte er zogezegd als adjunct-directeur van een duistere firma, Douxfils dook in het milieu op.

Diensten

Hij had ook contacten met de onderwereld van Marseille. En Edmond Douxfils was goed bevriend met Albert Farcy, de Brusselse Fransman, die eind vorig jaar in nogal geheimzinnige omstandigheden ontsnapte uit de gevangenis van Scheveningen waar hij wegens drugsmokkel zat opgesloten.

Albert Farcy is steeds voortvluchtigen van hem weet men dat hij geen onbekende was voor rijkswachtcommandant Leon François, het Nationaal Drugbureau van de Rijkswacht, de Criminele Informatie, enz.

Edmond Douxfils zou heel wat diensten hebben verleend aan Albert Farcy. Onder meer ook op gebied van wapen- en drugsmokkel.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 Maart 1980

Kandidaat-ontvoerder van Tindemans als pooier voor rechtbank te Brussel

Voor de Correctionele Rechtbank te Brussel verscheen woensdag de 40-jarige Edmond Douxfils, garagist uit Sint-Joost-ten-Node, de man die op 10 maart samen met Jean Buts uit Stabroek te Hekelgem poogde gewezen eersteminister Leo Tindemans te ontvoeren. Douxfils verscheen echter voor de rechtbank om tussen januari en oktober 1978 als pooier te zijn opgetreden t.o.v. een jonge vrouw, zekere Eliane.

Douxfils die de bijnaam kreeg van José de Corsicaan, waarschijnlijk wegens zijn kleine tengere gestalte, zijn zwart haar en dikke snor, werd op 24 oktober 1979 bij verstek als pooier veroordeeld tot 18 maanden cel en 28.000 fr. boete. Acht dagen nadat hij te Hekelgem werd aangehouden tekende hij verzet aan tegen dit vonnis.

Toen hij woensdag voor de rechtbank verscheen maakte eerste substituut Deprêtre de opmerking dat hij de jongste maanden herhaaldelijk werd aangehouden. Douxfils antwoordde heel bedaard dat hij onschuldig is voor alles wat hem wordt verweten.

Nadat de rechtbank het verzet had aanvaard werd Douxfils in deze zaak weer in voorlopige vrijheid gesteld. De zaak zal ten gronde worden behandeld op woensdag 21 mei.

Bron: Gazet van Antwerpen | 27 Maart 1980

Acht maanden gevangenis voor Douxfils

Voor de 21ste kamer van de Correctionele Rechtbank te Brussel is woensdagnamiddag de zaak Edouard Douxfils behandeld. Het betreft een 40-jarige garagehouder uit Sint-Joost-ten-Node, die met een zekere Jean Buts uit Brasschaat betrokken was bij een mislukte ontvoeringspoging. Op 10 maart jl. probeerden zij namelijk CVP-voorzitter Leo Tindemans te ontvoeren.

Douxfils verscheen thans voor de rechtbank in beroep tegen een vonnis van 24 oktober, waarbij hij bij verstek werd veroordeeld tot 18 maanden effectieve gevangenisstraf en een boete van 28.000 fr. wegens proxenetisme.

Namens de verdediging zei Mr. Martial Lancaster dat Douxfils niet leefde van de prostitutie van Liliane. Hij leeft weliswaar samen met haar, waar zij delen de kosten. Bovendien heeft Liliane nooit klacht ingediend tegen Edouard, die over eigen inkomsten beschikt.

Procureur Fischer was het daar niet mee eens, omdat niet bewezen is dat beschuldigde tijdens de beschouwde periode wel degelijk eigen inkomsten had. Hij vroeg hoe Edouard zich anders een auto kon kopen en een reis naar de Canarische Eilanden kon betalen.

Tijdens dit proces werd woensdag even allusie gemaakt op de ontvoeringspoging, toen de advocaat van de verdediging verklaarde dat dank zij zijn cliënt de ontvoering van CVP-voorzitter Tindemans kon worden verijdeld.

De rechtbank veroordeelde Douxfils tot 8 maanden gevangenisstraf en 28.000 fr. boete. Hij zit momenteel een straf van 15 maanden uit voor andere feiten.

Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Juni 1980

Man die Tindemans wilde ontvoeren krijgt 4 jaar cel

De Correctionele Rechtbank te Brussel veroordeelde donderdag de 37-jarige adjunct-directeur Jean Buds uit Antwerpen-Hoevenen tot 4 jaar gevangenisstraf.

Op 10 maart jl. had hij gepoogd Leo Tindemans te ontvoeren in de nabijheid van de abdij van Affligem te Hekelgem waar de gewezen eerste minister een spreekbeurt wilde houden over: “De heilige Benedictus, vader van Europa”.

De kidnapping mislukte doordat de metgezel van Buds, de gangster Edmond Douxfils die hij toevallig in Nederland had ontmoet, in net geheim de BOB van Luik op de hoogte had gebracht van de ontvoeringsplannen. Toen Buds de avond van 10 maart jl. nabij de abdij werd gearresteerd door de rijkswacht bleek hij in het bezit te zijn van een 99 mm-revolver.

In de bagagekoffer van zijn auto lagen bovendien een paar handboeien en ook een kap die over het hoofd van het slachtoffer zou worden getrokken evenals een valse autonummerplaat.

Buds zal aan de burgerlijke partij de h. Tindemans 1 fr. als morele schadevergoeding moeten uitkeren.

Bron: Gazet van Antwerpen | 31 Oktober 1980