1

(657 replies, posted in 1983)

Ben wrote:

Linda: "Jos werd wakker omdat hij glas hoorde breken, en is buiten gaan kijken. Toen hij de gangsters zag, gooide hij de deur meteen weer dicht, maar ze schoten door het hout en de kogel doorboorde zijn maag. Daarna moet hij op handen en voeten naar de slaapkamer gekropen zijn om ons te waarschuwen, terwijl ze hem achtervolgden. In de keuken hebben ze hem met een paar schoten afgemaakt. Hij moet nog gevochten hebben, want in zijn hand hebben ze plukken blond haar gevonden ik vraag me af wat de onderzoekers daarmee gedaan hebben."

Die plukken haar zijn wel een interessant gegeven. Broeders zelf was blond, dus hoe zeker zijn we dat het om haar van een dader gaat? Als het van een dader was, dan vermoedelijk geen blonde Libanees of Arabier. En hoe kwam hij aan haar van een dader als de daders gemaskerd waren met bivakmutsen? Dan moet er inderdaad een gevecht aan de moordpartij voorafgegaan zijn, eentje waarbij hij een dader ontmaskerd heeft. (Wat mogelijk de reden kan zijn voor de bloeddorstige reactie van de bende.)

Waarom droegen de daders in Temse bivakmutsen en in Nijvel niks? Ze waren vermoedelijk verder van huis in Temse dan in Nijvel, dus kans op herkenning zal niet heel groot geweest zijn. We zijn amper een week na de slachtpartij in Temse en je gaat doodleuk weer wat inbreken en aan het moorden, maar dan zonder vermomming?

Ben wrote:

Reconstructie
De wagen passeert met hoge snelheid de Vroonhoflaan. De wagen stopt, rijdt achteruit en draait deze straat in. Twee of drie minuten later passeert de wagen opnieuw langs de fabriek, nu richting de N16. De lichten zijn aan en in het voertuig zit nog maar één persoon.

Als de daders in Temse een tweede vluchtauto voorzien hadden in de buurt van de woonwijk van de Vroonhoflaan, dan kan je er van uitgaan dat ze in Nijvel ook wel een tweede auto zullen voorzien hebben. Zie ook de getuigenissen van de Borains hierover. Opvallend ook dat ze de Vroonhoflaan eerst missen en dan op hun stappen terugkeren.

https://lh4.googleusercontent.com/-fd0AALYLjIE/T1Uz0QkxEkI/AAAAAAAACkg/n2ydP6uSKCI/s847/Temse%25201.jpg

Dit lijkt me toch redelijk goed geschoten of niet? Twee keer recht door het slaapkamerraam op het eerste verdiep.

2

(8 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

Er is een naamgenoot die in 1987 aan de Camel Trophy deelnam. Is dit de persoon die Bouten bedoelde? Er zijn wel wat foto's van terug te vinden.

3

(23 replies, posted in Getuigen)

Als het café waar Freddy naar de politie gebeld heeft tegenwoordig een Chinees restaurant is, dan is de volgende foto van dat restaurant misschien wel interessant.

Foto getrokken vanuit het restaurant (voorheen dus een café). Je kan door het raam de Delhaize zien liggen. Geeft een idee van wat Freddy S. kan gezien hebben toen hij in het café stond.

https://img05.restaurantguru.com/rd0e-design-Le-Chef-Poon.jpg

4

(97 replies, posted in Bewijsstukken)

In een artikel over de vondst van het bolognaisewapen staat ook het volgende:

Zo werd in de kelder van Robert Beijer (...) een kist aangetroffen waarin de loop werd teruggevonden van een Ingram-machinepistool, dat op 30 september 1982 geroofd werd tijdens de overval op wapenhandelaar Dekaise in Waver. Deze loop werd enkele dagen geleden door Dekaise formeel herkend. De kist waarin de loop ontdekt werd, zou door Anne Bouhouche in de kelder van Beijer zijn achtergelaten.

Bron: De Standaard | 22 januari 1988

Uiteindelijk is dus gebleken dat dit de loop was van een bij Dekaise en door Bouhouche gekochte Ingram. Vraag blijft waarom deze loop in een kist bij Beijer ondergebracht werd. En was de Ingram die in 1986 in beslag genomen werd bij Bouhouche dan zonder loop of uitgerust met een andere loop? En hoe moet ik de formele herkenning van een loop door Dekaise zien?

5

(132 replies, posted in 1982)

Dit wapen kan toch echt door om het even wie gestolen zijn? Twee onnozele dieven zonder wapenkennis die passeren en een opportuniteit zien bijvoorbeeld. Is al raar dat ze met twee zijn om één wapen mee te graaien.

En niks bewijst dat dit dezelfde daders zijn als bij de andere feiten van de eerste golf. Het wapen kan na de diefstal ook gewoon doorverkocht zijn in het milieu.

6

(1 replies, posted in Afpersing)

Enkele opvallende elementen uit het recent Humo-artikel van Douglas De Coninck » Nieuws

In de afpersing van Nestlé in april 1986 zijn er twee elementen die naar Beijer wijzen. Telefoongesprekken in die afpersingszaak werden teruggeleid naar een adres in Elsene, naar een appartement in Residentie Ladbroke, waar iemand verblijft die zich voordoet als de Duitse CEO van Nestlé. Het toestel kan niet onder observatie gezet worden. Het Ladbroke-gebouw is immers vanwege de diplomatieke status van enkele residenten verbonden met een eigen, aparte telefooncentrale waarop geen enkel gesprek kan worden afgeluisterd of nagetrokken, iets wat slechts een klein kringetje van (ex?)-politiemensen kan weten. De receptioniste van Ladbroke zal later beweren dat ze Robert Beijer herkend heeft.

Net voor de gelddrop langs de E19 zien de speurders een Renault 4 van de Bergense Watermaatschappij, met nummerplaat DUJ 501, kort halt houden. Die nummerplaat zal in 1987 teruggevonden worden bij de huiszoekingen in de garageboxen en flats van Bouhouche en Beijer.

Er wordt door de speurders ook gespeculeerd dat het geen toeval is dat de drop zich in Henegouwen afspeelt, aangezien Beijers kompaan Amory lid is van de BOB van Bergen en er dus de rijkswachtcommunicatie kon afluisteren.

Er zijn in de tweede helft van de jaren 80 blijkbaar verschillende afpersingszaken geweest die zich allemaal volgens een zeer gelijkaardig proces afspeelden: dreigen producten te vergiftigen, communiceren via berichtjes in Le Soir en een gelddrop langs de E19 in Henegouwen.

  • Côte d’Or: februari-maart 1985 (niet te verwarren met de afpersing van juni 1985, waarvoor Mario Perusko veroordeeld werd)

  • Nestlé: april 1986

  • GB-Inno-BM: maart 1987

  • Materne: maart 1987

  • Batard: juli/augustus 1988

Merk ook op dat Bouhouche van januari 1986 tot november 1988 in de cel zat voor de zaak-Mendez. Een actieve rol kan hij dus niet gespeeld hebben bij de meeste afpersingen. Beijer was telkens op vrije voeten, behalve bij de afpersing van Batard uit 1988. Toen zat Beijer in voorarrest en werd hij ervan verdacht dat hij iets met de afpersing van Nestlé te maken had. Hij werd ook geconfronteerd met de verklaring van de Ladbroke-receptioniste. Niet veel later werd er een Batard-chantagebrief uitgestuurd waarin de E19-afpersers zelf de link legden met de afpersingen van 1986 en 1987. Nadien verdween Beijer uit beeld voor deze afpersingen, aldus het artikel.

7

(217 replies, posted in Andere Personen)

Ik heb de Spaanse connectie rond Bruno Vandeuren eens op een rijtje gezet:

Op zijn zeventiende vlucht hij naar Spanje. Op 14 maart 1980 belandt hij een eerste keer in de gevangenis wegens desertie, een vergrijp dat hem twee jaar cel zal kosten.

Bron: De Morgen | 21 augustus 2022

De persoon die beweert zijn zus te zijn op het Franstalig forum zei hierover (vertaald):

(...) Hij was nog steeds verplicht zijn militaire dienst te vervullen, weigerde in het leger te gaan, werd een maand gevangengezet, ontsnapte vervolgens en ging met zijn toenmalige vriendin naar Spanje. Zij, die heimwee had, keerde terug naar Spanje, werd op de luchthaven gearresteerd en verraadde Bruno's verblijfplaats (en alsof dat nog niet genoeg was, trouwde ze met een politieagent). Er werd een internationaal arrestatiebevel uitgevaardigd en hij werd gerepatrieerd naar België, waar hij werd veroordeeld voor desertie met de verzwarende omstandigheid dat hij het land had verlaten.

(…) In Spanje, als ik me goed herinner (het is lang geleden), werkte hij in een vakantiecentrum en gebruikte hij, voor zover ik weet, geen drugs.

Er is ook Spaanse familie:

Nog meer pech. Ook de Spaanse zwager van Bruno was verdwenen en Jean-Luc Piavaux, de bron van advocaat Delhuvenne, was zoals bekend in duistere omstandigheden overleden in Kinshasa.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

De zus op het Franstalig forum zei hierover (vertaald):

Bruno's ex-zwager, de Spanjaard, is niet verdwenen; hij leeft nog en was mijn ex-man. (...)

In 1982, twee weken voor de overval op Dekaise, ontsnapt Vandeuren uit de gevangenis, met de hulp van een Spanjaard:

Het is een gevaarlijk heerschap. Raphael Martinez-Noguera (35), geboren in Spanje, is al herhaaldelijk gezocht wegens verschillende bandietenstreken. In 1975 nog werd hij tot vier jaar veroordeeld wegens diefstal. Hij wordt gezocht door het gerecht in Spanje en in Frankrijk. De man, die bij zijn aanhouding verklaarde Cornu te heten en in Parijs te wonen, is in werkelijkheid de kerel die aan het stuur zat van de auto waarmee een andere misdadiger, Bruno Vandeuren uit de gevangenis van Verviers kon ontkomen.

Bron: Het Laatste Nieuws | 1 oktober 1982

Duikt de Spaanse zwager ook op in zijn misdaadentourage?

Tot tanden gewapend viertal aangehouden te Vorst

De politie van Vorst arresteerde vier verdachten die zich verplaatsten met een BMW. Het voertuig werd aanvankelijk opgemerkt op de Brugmanlaan te Vorst en kon na een achtervolging op het grondgebied van Elsene tot staan worden gebracht.

De inzittenden waren de 23-jarige Belg Bruno V., de 33-jarige Spanjaard Francesco R., de 26-jarige Fransman Jean-Jacques C., en de 25-jarige Belg Etienne D.

Bron: Gazet van Antwerpen | 11 maart 1986

Forum-gebruiker Alainke redeneert dat Francesco mogelijk zijn Spaanse schoonbroer is.

Alainke wrote:

(...) En zou het dan toeval zijn dat Bruno's schoonfamilie (man van zijn zus) hun familienaam R. (Rodriguez) is?

Via de stamboomwebsite MyHeritage is een Michelle Vandeuren terug te vinden die getrouwd was met een Francesco Rodriguez-Montalvo, geboren in 1954 (dus 32 en geen 33 jaar in 1986, zoals het artikel stelt).

Maar in het artikel van De Morgen staat dan weer te lezen dat de halfzus geen contact had met Vandeuren tijdens diens korte ontsnapping in 1986. Maar trok Vandeuren dan wel op met haar Spaanse (ex-)man?

Een vorige poging om hem een weekendje vrije lucht te gunnen is er op 6 maart 1986 op uitgedraaid dat hij diezelfde dag al in Brussel door de politie staande werd gehouden in een gestolen BMW. “Ik heb geen enkel contact gehad met hem in die periode”, zegt zijn halfzus. “Ook zijn advocaat en zijn moeder niet, wat ons altijd erg verwonderd heeft.”

Bron: De Morgen | 25 augustus 2022

8

(10 replies, posted in 1980-1989)

Oké, ik begrijp vanwaar de verwarring komt:

Medio september had [Vandeuren] tijdens zijn transfer van de gevangenis van Saint-Hubert naar Verviers de benen genomen en sindsdien zat hij ondergedoken bij vrienden die niet geïdentificeerd werden.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

Dus is Vandeuren dan bij zijn ontsnapping in de witte Volvo van Raphael Martinez-Noguera gesprongen? Was het dan zijn handlanger? Een medevluchter? Of zijn er nog ontsnapt en heeft Vandeuren gewoon zijn karretje mee aan deze ontsnapping gehangen? Er duiken wel wat Spanjaarden in zijn omgeving op (denk zelfs dat zijn zus getrouwd was met een Spanjaard) dus het is best mogelijk dat dit zijn eigen kompaan was.

9

(10 replies, posted in 1980-1989)

Vandeuren is niet ontsnapt uit Verviers, maar Saint-Hubert (op 14 september 1982). Dus vergist het artikel zich van gevangene of gevangenis?

10

(144 replies, posted in 1990-1999)

Je kan inderdaad niet zomaar conclusies voor het ene onderzoek doortrekken naar een andere zaak. Maar het gaat hier natuurlijk wel over dezelfde politiediensten en justitie als in de zaak over de bende van Nijvel. Als speurders midden jaren 1990 nog op veel vlakken hopeloos achter de feiten aanliepen en blunderden, dan weet je dat de situatie een decennium eerder niet veel beter was.

Er is op een gegeven moment een huiszoeking bij Dutroux, maar men vindt de kooi niet, hoewel men zelfs even kinderstemmen hoorde. Nu, ter verdediging van de speurders: de kooi was goed verstopt en ook latere speurders zouden ze niet meteen terugvinden en hadden Dutroux’ aanwijzingen nodig. Maar men is dus op zoek naar kinderen, men hoort op een gegeven moment zelfs kinderstemmen en men heeft niet zoiets van ‘we gaan hier niet weg tot we elke steen hebben omgedraaid’. Nee, men concludeert dat de stemmen van ergens anders moeten gekomen zijn (buiten of de buren) en houdt het voor bekeken. (Journaliste Caroline Van den Berghe laat in de podcast ook uitschijnen dat de speurder in kwestie niet bekend stond als het scherpste mes uit de la.)

Vergissingen en tegenslagen kunnen altijd, maar in de zaak-Dutroux lijken ze toch vooral voort te komen uit een wijdverspreide onverschilligheid/laksheid, in wat nochtans een zeer ernstige ontvoeringszaak was. Dát is wat opvalt. Idem met de ontsnapping van Dutroux: toen de zaak ontplofte en alle media erbovenop zaten, werden de daders door tientallen rijkswachters geëscorteerd, kwamen er parlementaire onderzoekscommissies, etc. Even lijkt de ernst van de zaak door te dringen, maar paar jaar later is de laksheid alweer daar en wordt Dutroux nog door amper twee rijkswachters bewaakt, waarvan er dan nog eentje wandelen ging om iets te gaan halen, waardoor hij kon ontsnappen. En oh ja, de deur was niet op slot. Oepsie.

Als ik dat allemaal zie en hoor, dan kan ik me wel iets inbeelden bij hoe bijvoorbeeld bepaalde plaatsen delict in de jaren 80 behandeld werden. En we kennen ook de verhalen uit het bende-onderzoek zelf, over Dery die bewijsmateriaal in onoverzichtelijke confituurpotten bewaarde of een PdK die hulzen in het rond zou getrapt hebben. Het gebrek aan deftige en snelle reconstructies, ooggetuigen die niet meteen (of gewoon niet) verhoord werden, enzovoor enzoverder.

Voor wat het waard is: in de podcast heeft men het op een bepaald moment ook over de vele complottheorieën en Van den Berghe laat toch duidelijk optekenen dat die onderzocht zijn en er geen bewijzen voor gevonden zijn. Ze laat ook uitschijnen dat de figuur van Nihoul voor een stuk opgeblazen is door de pers (en maakt de kanttekening dat zijn befaamde 'arm langer dan de Donau' ook moet gezien worden als opscheppen van Nihoul zelf).