Oud-journalist Leo Stoops over het overlijden van Michel Graindorge:

(...) Als advocaat raakte hij vooral bekend door zijn optreden in de zaak van de Bende van Nijvel, waar hij een aantal slachtoffers verdedigde. Michel Graindorge maakte er nooit een geheim van dat volgens hem de toenmalige rijkswacht achter de moordaanslagen zat, omdat ze het land wilde destabiliseren. Achterliggende bedoeling : een rechtse regering in het zadel hijsen.

Graindorge publiceerde op een bepaald ogenblik zelfs een lijst met betrokken rijkswachters en mensen uit hun entourage. Zonder enig bewijs. Absoluut ongehoord, maar in het klimaat van verdachtmakingen dat toen heerste kwam hij ermee weg. Hij bestreed tenslotte "het systeem". Hij verloor wel een groot deel van zijn geloofwaardigheid bij de mensen aan de top van het "rechtssysteem".

Lees het hele stuk hier » www.deredactie.be

Uit een nota van de Liga voor de Verdediging van de Rechten van de Mens uit november 1983:

De pers maakt gewag van de provocerende rol die de Staatsveiligheid zou hebben gespeeld in de zaak Graindorge (de advocaat Michel Graindorge werd aangehouden maar uiteindelijk weer vrijgesproken in eerste aanleg en daarna voor het hof van Beroep). Tijdens het proces ging het gerucht dat de Staatsveiligheid elementen zou hebben verzameld die niet aan het officiële dossier waren toegevoegd, maar die circuleerden als parallel dossier. 

Bron: Operatie Staatsveiligheid | René Haquin

Paul Ponsaers over Michel Graindorge:

Humo: Je zei dat je je als journalist hebt vergist in bepaalde figuren. Aan wie denk je dan?

Ponsaers: “Michel Graindorge, bijvoorbeeld, een bekende mensenrechtenadvocaat en een echt boegbeeld. Hij kwam op voor de rechten van gedetineerden, zoals militanten van Action Directe en de RAF, die slecht werden behandeld in de Franse en Duitse gevangenissen. Ik volgde hem als journalist en had veel respect voor zijn werk.”

“Pas tijdens de research voor dit boek heb ik ontdekt dat hij véél dichter bij de CCC stond dan iemand kon vermoeden. Ik heb een boek teruggevonden van een jonge vrouw die destijds in de commune van Carette zat, en in een sleutelroman beschrijft ze hoe Graindorge er kind aan huis was. Het beeld dat je van hem krijgt, is niet dat van de democratische advocaat, maar van een heel dogmatische figuur die mee aan de knoppen zat. Dat boek is aan ieders aandacht ontsnapt. Godverdomme, dacht ik. Ik voelde me bij de neus genomen. Ik was nog voor die man gaan betogen!”

Humo: Betogen?

Ponsaers: “In 1979 kreeg Graindorge problemen met het gerecht en werd hij vier maanden vastgehouden. Hij werd ervan verdacht dat hij geholpen had bij de ontsnapping van verschillende gangsters uit de gevangenis, maar hij werd uiteindelijk vrijgesproken. (*) Destijds waren we ervan overtuigd dat de politie hem zocht omdat hij in hun ogen een lastpak was. Maar nu denk ik dat ze weleens gelijk konden hebben. Vooral omdat er bij de CCC werd gepleit om criminelen te helpen ontsnappen en ze daarna te gebruiken in hun politieke strijd. Zo brokkelden mijn ideeën die ik had over de CCC tijdens mijn research langzaam af.”

Bron: Humo | 15 April 2025

(*) Zie onder andere de schietpartij in Heverlee.

Opschorting voor beeldenstormer Graindorge

De Brusselse advocaat Michel Graindorge (56) kreeg maandag dan toch
opschorting van de straf-uitspraak. Hij gooide op 10 februari 1994 in het Brusselse gerechtsgebouw een marmeren borstbeeld van Edmond Picard (1836-1924) tegen de grond na een conferentie van de Jonge Balie.

Daarin was aangetoond dat de bekende progressieve, socialistische advocaat Picard antisemiet was. Picard was oprichter van de Pandectes, stichter van de Journal des Tribunaux, beschermheer van de kunstenaarsgroep "Les XX" en erevoorzitter van het Vlaams Pleitgenootschap. Graindorge was verbolgen over Picard's antisemitisme. Het beeld stond al 69 jaar aan de ingang van het Hof van Cassatie. Resultaat van de beeldenstorm: de neus van het beeld was gebroken en de vloer beschadigd.

Op 22 maart jl. had de Brusselse advocaat 1 maand voorwaardelijk en 45.000 fr. boete gekregen. Het parket-generaal wilde een zwaardere straf, maar raadsheer De Ceuleneer volgde de visie van de verdediging. Die had gepleit dat Graindorge geen opschorting kreeg omdat hij zou gezegd hebben dat hij het borstbeeld opnieuw zou omvergooien als men het zou terugzetten.

Niets in het dossier bewijst dat, zo vond De Ceuleneer. Daarom verzet ook niets zich tegen een opschorting van de uitspraak. "Het motief was eerbaar, de middelen betreurbaar", zo luidde het nog.

Bron: Gazet van Antwerpen | 28 November 1995

Vier maanden gevangenis voor advocaat Michel Graindorge

De bekende progressieve advocaat Michel Graindorge (57) kreeg 4 maanden voorwaardelijk en 6.000 fr. boete voor schriftvervalsing en verzekeringsfraude.

Het is zijn tweede strafrechtelijke veroordeling op een jaar tijd. Op 31 juli 1989 brak zijn secretaresse haar vinger in haar vakantieverblijf aan de kust. Graindorge gaf dat aan als een arbeidsongeval. Daardoor moest niet hij, maar de verzekering de eerste maand arbeidsongeschiktheid betalen.

Volgens Graindorge viel zijn secretaresse bij hem op het werk van de trap. De verzekering ontdekte de ware toedracht en de secretaresse vertelde het gerecht dat ze door Graind-orge was gedwongen om de zaak zo te regelen. Beiden verschenen voor de correctionele rechter. Ze vroegen allebei de vrijspraak.

Graindorge pleitte zijn goede trouw: hij had echt geloofd dat zijn secretaresse van de trap viel. Zij zei dat ze was misbruikt. Rechter Martine Devos vindt dat ze allebei samenspanden om de verzekering te bedotten. Ze kregen allebei 4 maanden met uitstel en 6.000 fr. boete. Graindorge kreeg op 27 november 1995 al opschorting voor vandalisme.

Op 10 februari 1994 vernielde hij een bronzen borstbeeld van Edmond Picard vlak voor het Hof van Cassatie.

Bron: Gazet van Antwerpen | 21 November 1996