Tot 15 jaar voor overvallen

De correctionele rechtbank van Bergen heeft Jean-Claude Vits en Eric Saquet wegens zes gewapende overvallen op IPPA-filialen, gepleegd in september 1994, veroordeeld tot respectievelijk 15 en 12 jaar effectieve celstraf. Eind '89 liepen beiden voor gelijkaardige feiten elk 15 jaar celstaf op, ie ze voor twee derden uitzaten. Deze erg lange straf bleek absoluut geen remedie, want onmiddellijk begonnen ze opnieuw.

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 December 1995

Drie maanden tot vijftien jaar

Het Assisenhof van Luik heeft vrijdag in de late avond Eric Saquet en Jean-Claude Vits veroordeeld tot 15 jaar dwangarbeid. Pietro Messina werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar met uitstel. Hij mocht als een vrij man de gerechtszaal verlaten.

Alain Peeters kreeg drie maanden cel en een boete van 1500 fr. maar keerde wel terug naar de gevangenis waar hij nog een vroegere veroordeling moet uitzitten.

Saquet en Vits werden schuldig bevonden aan poging tot doodslag op twee rijkswachters en aan verscheidene diefstallen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 December 1989

Twee autodieven aangehouden te Groot-Bijgaarden

Nadat ze op de Ninoofse steenweg te Anderlecht een BMW hadden gestolen, konden twee dieven dankzij een getuige, achterna worden gezeten door een politiepatrouille van de gemeente. De twee mannen in de BMW konden echter aan hun achtervolgers ontsnappen. De BMW werd later zwaar beschadigd op de ring rond Brussel te Groot Bijgaarden aangetroffen. De twee autodieven waren reeds een eind ver toen ze, dit keer door een politiepatrouille van Brussel, konden worden gegrepen. Het gaat om de 20 jarige Bruno V.D. uit Haren, een kerel die een 10-tal dagen geleden uit de gevangenis van Vorst was ontsnapt. De tweede is de 18-jarige Hongaar Istvan.

Bron: Gazet van Antwerpen | 9 Februari 1983

Belgie favoriete uitvalsbasis voor terroristen van ETA

Na Frankrijk speelt ons land de belangrijkste rol bij de opvang en bevoorrading van Baskische ETA-terroristen. Dat is één van de conclusies van een geheim rapport dat eind vorig jaar werd opgesteld op verzoek van het Spaanse ministerie van Binnenlandse Zaken.

Niet alleen de Europese inlichtingendiensten verstrekten gegevens. Ook overgelopen ETA-leden verschaften een schat aan informatie, o.m. betreffende de rol van ons land in het Baskisch terrorisme.

België wordt in het rapport uitermate belangrijk genoemd in het terreurnetwerk, omdat het over een actieve zwarte wapenhandel beschikt en Basken er op steun kunnen rekenen van Vlaamse verenigingen die zich met het Baskische volk verbonden voelen.

De bewijzen hebben zich de laatste jaren zodanig opgestapeld dat de Spaanse regering in oktober 1983 aankondigde dat op België en Frankrijk meer diplomatieke druk zou worden uitgeoefend om de terreur actiever te bestrijden.

Ons land werd nog eens vernoemd als ETA-steunpunt tijdens de winterzitting van de Raad van Europa. Opnieuw werden toen Frankrijk en België aangemaand strenge maatregelen te nemen. De uitlevering van twee ETA-terroristen die in november in Antwerpen werden gepakt met 2.020 kogels, is het bewijs dat de regering blijkbaar op het Spaanse verzoek is ingegaan.

Vandaar ook de woede van de ETA: de Basken vrezen duidelijk dat hun favoriete bevoorradingsland verloren dreigt te gaan. De bom kan in die zin aanzien worden als een “ernstige waarschuwing” die tegelijk ook voor de Franse regering is bedoeld.

Wapenhandel

Volgens terrorisme-deskundige Claire Sterling betekende de oprichting in 1974 van het hoofdkwartier van het “Wereldfront voor de Bevrijding der Onderdrukte Volkeren” in Brussel, een belangrijk punt in de rol van België als ETA-basis. Via de centrale in Brussel werd de ETA aan wapens en valse documenten geholpen.

In 1979 werd in Luik de wapenhandelaar Higny gevonnist. Hij bekende publiekelijk dat hij de afgelopen jaren wapens had geleverd aan de Baskische ETA en de Uruguaanse Tupamaros.

Het recente ETA-rapport van het Spaanse ministerie van Binnenlandse Zaken vermeldt dat de Belgische wapenhandelaar Luc Edgard Groven in 1980 één van de belangrijkste contactpersonen met de ETA was.

In 1980 voerde de ETA verscheidene pogingen tot bomaanslagen (of dreigementen daartoe) uit in Luik, Antwerpen en Brussel. Men had het toen gemunt op kantoren van de Spaanse luchtvaartmaatschappij Iberia.

Op 5 mei 1981 werd nabij Verviers de wapenhandelaar Jules B. aangehouden. In zijn auto vervoerde hij 40 kg. springstof, dynamietstaven en ontstekers, bestemd voor de ETA.

In maart 1983 informeerde het ETA-lid Jon Ormazza bij een Antwerps wapenhandelaar naar de leveringsprijs voor een partij van 10.000 kogels van het type 7.62.

In mei 1983 arresteerde de politie in Antwerpen de Brusselse wapenhandelaar Willy Pourtois terwijl hij een poging ondernam om een container wapens te verschepen. De wapens waren bestemd voor Baskenland. In zijn notaboekje trof men verscheidene contactadressen en telefoonnummers aan van gekende ETA-leden en sympathisanten. In dezelfde zaak was toen de Bulgaarse diplomaat Tsondu Tsjtilianov betrokken. Hij werd enkele maanden geleden uitgewezen wegens contacten met de Belgische zwarthandel in wapens.

In november 1983 werd in Spanje de 58-jarige Gabriël B. uit Vilvoorde aangehouden met 1,9 miljoen frank in peseta’s. Dat geld was afkomstig van een losprijs voor een industrieel die door ETA was ontvoerd. Volgens de Spaanse politie was het geld voor wapenaankopen bedoeld.

In november 1983 werden de drie ETA-leden Joseba Arteche, Jon Ormazza en Charles Lopez op de E10 in Kontich gepakt met 2.020 kogels van het type 9 mm, bestemd voor de terreur in Baskenland.

Dezelfde dag hadden de ETA-leden bij een Antwerps handelaar inlichtingen genomen voor de aankoop van krachtige radiozenders.

Tijdens de huiszoeking op hun onderduikadres in Kessel-Lo vond de politie niet alleen documenten over de ETA en wapenhandleidingen, maar ook een lijst Vlaamse contactadressen. Daaronder: de Jong Socialisten, de vereniging België-Vietnam en België-China, het communistische Masereelfonds enz. … Het Spaanse rapport van eind vorig jaar vernoemt ook de socialistische “Werkgroep Arbeid” als steunpunt voor de ETA in Vlaanderen. Uit die werkgroep groeide ook de Vlaams-Baskische vereniging “Anai Artea” die door de veiligheidsdiensten van nauwe contacten met de ETA wordt verdacht.

Op 13 juli werd in Diest een wapentrafiek opgedoekt. Volgens de Leuvense gerechtelijke politie waren de wapens (machinepistolen en kogels) hoogstwaarschijnlijk eveneens voor de ETA bestemd.

Uiteraard is dit slechts de top van een ijsberg: het betreft enkel de gevallen die min of meer publiek raakten.

Code-telefoon

Wat de bomaanslag in Antwerpen betreft: de veiligheidsdiensten zijn er wel van overtuigd dat de aanslag het werk is van de ETA, vermits er de jongste weken herhaaldelijk met bommen tegen de Antwerpse gevangenis, het Beroepshof en het Gerechtsgebouw was gedreigd. Die instellingen stonden tot twee weken geleden onder controle van rijkswachtpatrouilles die met UZI’s in de aanslag door de gangen liepen.

Ook verscheidene ministers, onder wie Gol, kregen extra bescherming na dreigementen van de ETA.

De aanslag op het gerechtsgebouw is volgens de veiligheidsdiensten waarschijnlijk door een commando uitgevoerd dat intussen wellicht al in één van de vele onderduikadressen in Frans Baskenland vertoeft.

Zekerheid over de betrokkenheid van de ETA heeft men pas als de aanslag wordt opgeëist. Dat gebeurt gewoonlijk via een telefoontje aan welbepaalde Baskische journalisten van plaatselijke bladen of persagentschappen. Een opeising wordt pas ernstig genomen als ze bovendien van de gebruikelijke code-woorden wordt voorafgegaan. Telefoontjes die in ons land binnenlopen worden bij voorbaat als ongeloofwaardig bestempeld.

Bron: Gazet van Antwerpen | 6 Augustus 1984