5,221

(2 replies, posted in 1980-1989)

Twee moorden opgehelderd in het Brusselse

Twee moorden, gepleegd in maart en juni 1986, konden door de BOB te Brussel worden opgehelderd.

Het betreft de moord gepleegd op 6 juni jl. op Gerson De Groot, bijgenaamd Louis, in een slop aan de Bergensesteenweg te Sint-Pieters-Leeuw. Het slachtoffer werd met overgesneden keel aangetroffen en zijn portefeuille met 9.000 fr. was verdwenen. (*)

Wegens deze feiten werd de 32-jarige Gustave Becker, wonende Janssensstraat 5 te Anderlecht aangehouden.

Becker gaf de namen van zijn twee medeplichtigen. Het betreft de 33-jarige R.J., wonende rue des Gaudilles 5 te Eigenbrakel en de 48-jarige A.R., bijgenaamd Gina, wonende Hoogstraat 242 te Brussel. Het drietal deed de geroofde 9.000 fr. op tijdens een reisje naar Parijs.

De andere moord vond plaats in maart 1986 en werd gepleegd op Guy Valoni, een taxichauffeur van wie het lichaam met overgesneden keel werd teruggevonden op het grensgebied tussen Anderlecht en Dilbeek. Deze moord bleek door Gustave Becker alleen te zijn gepleegd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 1 Oktober 1986

(*) De moord op Gerson De Groot was op 6 juni 1984 » Forum

5,222

(2 replies, posted in 1980-1989)

Taxichauffeur vermoord te Anderlecht

Op het grondgebied van Anderlecht is zondagmorgen het lijk gevonden van taxichauffeur Guy Vanoni. De man bleek te zijn vermoord. De 30-jarige taxichauffeur woonde in Sint-Pieters-woluwe en reed in dienst van de firma Taxi Verts. Er is een onderzoek aan de gang. In verband daarmee werden nog geen nadere bijzonderheden over de moord bekendgemaakt.

Bron: Gazet van Antwerpen | 3 Maart 1986

Moordenaar van Brusselse taxichauffeur aangehouden

De man, die zondag de 30-jarige taxichauffeur Guy Aldo Vanoni uit Anderlecht vermoordde, kon worden aangehouden. Het betreft de 31-jarige Gustave Becker, ingeschreven François Janssensstraat 5 te Anderlecht (1), maar in feite wonende Praagstraat 59 te Sint-Gillis (2).

Taxichauffeur Vanoni die bij de "Groene taxi's" werkte, had zondagnacht omstreeks half twee, bij een café aan de Kandelarenstraat te Brussel (*) een man opgeladen. De klant takelde de taxichauffeur toe met een knipmes. De taxi werd zondagochtend verlaten teruggevonden op de Donderveldweg te Dworp (Beersel) (3). Het lichaam van Vanoni werd later aangetroffen op het erf van een hoeve Koevijverstraat (4) nabij het Westland Shoppingcenter op de grens van Dilbeek en Anderlecht. Het slachtoffer was nog tot daar gesukkeld.

Gustave Becker die de feiten bekende, kon niet verklaren waarom hij had gehandeld. Hij werd onder bevel tot aanhouding geplaatst.

Bron: Gazet van Antwerpen | 4 Maart 1986

Moordenaar van Brussels taxichauffeur had misdaad voorspeld

De 31-jarige Gustave Becker, die tijdens het voorbije weekend de 30-jarige taxichauffeur Guy Vavoni de keel oversneed te Anderlecht, had de moord - die hij zou plegen - reeds in december 1984 voorspeld.

Gustave Becker had in laatstvoornoemde maand een andere taxichauffeur, een zekere Antonio M., de keel willen oversnijden op de Brusselsesteenweg te Sint-Pieters-Leeuw (5). Het slachtoffer was toen aan de dader kunnen ontsnappen en had er tevens voor gezorgd dat de aanrander werd aangehouden. Bij zijn arrestatie verklaarde Becker aan de rijkswachter dat hij een andere taxichauffeur zou overvallen, zodra hij weer zou vrijkomen.

Gustave Becker werd op 26 februari uit de gevangenis ontslagen. Vijf dagen later sneed hij taxichauffeur Vanoni de keel over.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Maart 1986

Locaties:

(1) François Janssensstraat 5, Anderlecht » Google Maps
(2) Praagstraat 59, Sint-Pieters-Leeuw » Google Maps
(3) Donderveldweg, Dworp » Google Maps (niet ver van het kasteel van Beersel)
(4) Koeivijverstraat » Google Maps (de afstand naar het Westland Shoppingcenter is ongeveer 2.5km)
(5) Ik vermoed dat dit de Brusselbaan moet zijn » Google Maps

(*) Deze straat vind ik niet.

5,223

(67 replies, posted in Robotfoto's)

En hoe oud was Lebon op het moment dat die foto werd getrokken?

5,224

(67 replies, posted in 1980-1989)

Als Wilfried Martens het doelwit was, dan blokkeer je de wagen van Martens en plak je een bom tegen die wagen.

5,225

(67 replies, posted in 1980-1989)

De daders hadden maar één doel: de geldauto. Als Martens daar op dat moment passeerde, is dat niet meer dan toeval.

Dode bij overval op Belgische geldauto

Bij een spectaculaire overval op een geldtransport in de buurt van Brussel is gisteravond een dode gevallen. Dat heeft de rijkswacht meegedeeld. Een wagen van het geldtransportbedrijf GMIC werd in dichte mist klemgereden in Groot-Bijgaarden, op de autoweg van Brussel naar Oostende. De overvallers openden onmiddellijk het vuur, waarbij de chauffeur van de wagen het leven liet.

De gepantserde achterdeur van de transportauto werd vervolgens opgeblazen met een kneedbom. De overvallers zijn met hun buit, waarvan de omvang niet bekend is gemaakt, in de richting van Oostende verdwenen. Een uitgebreide zoekactie leverde niets op.

Naar aanleiding van de schietpartij deden zich op de autoweg enkele kettingbotsingen voor. Het is de derde spectaculaire overval op een geldtransport in België sinds het begin van dit jaar, maar de eerste met dodelijke afloop. De brutale werkwijze van de overvallers doet volgens de politie sterk denken aan de zogenaamde Hasseltse Securitas-bende, hoewel een aantal leden van deze bende vlak voor de jaarwisseling werd ingerekend.

Bron: Het vrije volk | 1 Februari 1989

5,226

(66 replies, posted in Andere Personen)

Het volledige artikel:

Tueries du Brabant: l’incroyable piste du suspect Nicolas Le Bon, “en fuite depuis 1986” et mort avec ses secrets

Cet homme a vécu 27 ans sous le radar: Nicolas Le Bon était-il le bon? La "piste Jean-Marie Tinck", la "piste Michel Libert", la "piste Dominique Salesse", la "piste Pilarski", la "piste Christiaan Bonkoffsky", la "piste manipulation": toutes coincent, malgré les méthodes particulières de recherches utilisées comme ce fut le cas au Cap d’Agde pendant des mois pour essayer de piéger Tinck avec un agent infiltré.

C’est le moment de revenir sur cette piste qui laisse un goût d’inachevé, depuis dix ans. Cette piste que les enquêteurs n’ont pu concrétiser, c’est celle d’un Belge qui a passé vingt-sept ans à fuir et est mort au Cambodge en emportant ses secrets: la piste Nicolas Le Bon.

Fin des années 2000, les enquêteurs, encouragés par les magistrats, obtiennent l’aide de la profileuse belge formée à Quantico, Danièle Zucker qu’on cherchera singulièrement plus tard à dénigrer. Ne retenir que les dernières tueries de 1985 à Braine-l’Alleud, Overijse et Alost, c’est oublier que les auteurs avaient commencé trois ans plus tôt, dès 1982 à Maubeuge, et continué avec de nombreux faits isolés dont le meurtre le 22 décembre suivant à Beersel du concierge de l’Auberge du Chevalier et celui le 12 janvier 1983 du chauffeur de taxi bruxellois Constantin Angelou.

Dans son travail, Danièle Zucker met Nicolas Le Bon en évidence dans le fait de Beersel. Pourquoi l’Auberge du Chevalier qui n’avait jamais été cambriolée, le fut-elle deux fois de suite, en 1981 et 1982, chaque fois avant Noël, et pour des butins dérisoires, le grand classique des tueries du Brabant?

Dans sa logique, la profileuse rapproche ce type de butin (du vin, du champagne, du café) de ce qui a été volé à l’épicerie Piot à Maubeuge et plus tard au Colruyt de Nivelles, sans oublier qu’un autre restaurant, à Ohain, a aussi été attaqué comme à Beersel. Danièle Zucker y voit un fil rouge. S’intéressant au personnel de l’Auberge du Chevalier, la profileuse apprend que parmi les femmes d’ouvrage y travaillait la sœur d’un certain Le Bon qui travaille lui en cuisine dans un restaurant à Ixelles.

Nicolas Le Bon habite Lembeek. Lembeek où, le 10 mai 1982, soit sept mois avant les faits de Beersel, fut volée la VW Santana qui devait servir le 14 août 1982 (également une veille de jour férié) au hold-up Piot à Maubeuge ainsi qu’au vol d’armes le 30 septembre 1982 chez Daniel Dekaise. Lembeek est excentré. Pourquoi aller voler une voiture à Lembeek? Nicolas Le Bon a grandi et habitait Lembeek.

"Si Le Bon n'a rien à voir avec les faits, je ne suis pas policier"

Il travaille au "Châtelain", place du Châtelain à Ixelles. Ixelles est intéressant. La voiture, une Austin Allegro qui a servi le 10 mai 1982 à se rendre à Lembeek pour voler la Santana, avait été volée à Ixelles. Et le chauffeur de taxi tué début 1983, avait chargé ses clients à Ixelles. Fin janvier, une autre voiture qui sera utilisée au mois de mars, avait aussi été volée près d’Ixelles. Et l’enquête apprenait encore que Nicolas Le Bon, encore mineur d’âge, avait été suspecté pour l’agression déjà d’un chauffeur de taxi. C’est ensuite son comportement "de fuite" qui va interpeller.

On l’attendait au service militaire: il ne se présente pas. Le Bon disparaît de Lembeek. Il vit quelque temps 289, chaussée de Wavre, à … Ixelles. Puis tout devient complètement brumeux. En 1988, chaque fait lié aux tueries du Brabant fait l’objet d’une relecture avec mise en évidence d’éventuels devoirs à exécuter. Au vu de ses antécédents et de ses relations avec sa sœur travaillant à l’auberge de Beersel, Nicolas Le Bon apparaît au dossier comme "méritant d’être entendu comme témoin". On sait, en 1988, qu’il serait en Suisse. Il fait l’objet d’un signalement pour être entendu à son retour. Sauf que cela n’aura jamais lieu. Le Bon reste vingt ans sous le radar.

Jusqu’à ce que Danièle Zucker ressorte la piste en 2008. Le juge de l’époque, Jean-Pol Raynal, ordonne une commission rogatoire en Suisse. Lors de la première audition, Nicolas Le Bon plaide son innocence et accepte un prélèvement ADN. En septembre 2009, des éléments amènent la juge Mme Michel qui a succédé à Raynal, d’approfondir les recherches et de l’entendre non plus en qualité de témoin, mais comme suspect.

Cela se fera dans les locaux de la PJ de Deulémont, sous la direction du commissaire Sanner. Les enquêteurs belges, qui n’ont pas les moyens de confondre Le Bon, ont, en fin d’audition, l’impression que ce dernier cherche à les défier. "Commissaire, dira-t-il, vous ne jouez pas assez bien au poker." Le commissaire Michel Sanner ne cache pas son sentiment profond. "Si Le Bon n’a rien à voir avec les faits, je ne suis pas policier."

Aurait-on pu continuer sur cet axe? On ne le saura jamais. Au premier semestre 2010, les chefs d’enquête historiques étaient écartés et le procureur en charge décidait de mettre fin à l’exploitation du travail de Mme Zucker et des pistes en découlant. Aujourd’hui, Eddy Vos (toujours policier) et Lionel Ruth (en attente depuis deux ans d’une décision de justice favorable à son égard) ne peuvent s’exprimer.

"Fuir"... mais qui? Ou quoi?

Marié le 21 janvier 1989 à une Suissesse - Sonja - Nicolas Le Bon vivait tranquille, près de Bâle, avec de bien confortables allocations pour quelqu’un qui ne travaillait pas. On a le sentiment que les commissions rogatoires belges ont tout chamboulé. Il ne se sent plus en sécurité, entame une nouvelle errance.

D’abord en Turquie (avril 2013, à Istanbul); puis, toujours plus loin, Phnom Penh. Victime en septembre 2013 d’un grave accident de moto, il meurt au Cambodge le 8 novembre 2013, après deux mois de coma et 15.000 dollars de frais d’hôpital. Le Bon était né à Watermael le 25 novembre 1964. Il allait avoir 49 ans. Il meurt avec ses mystères: Le Bon était-il le bon?

On n’a jamais compris pourquoi il avait "fui". "Fuir" est bien le mot puisqu’il a laissé ces mots énigmatiques (écrits en avril 2013 sur son profil Facebook): "Il y a 27 ans, je quittais la Belgique avec comme tout bagage, un sac à dos et mon passeport, pour fuir et aller nulle part. […] Je le quittais sans souci en espérant (m) e faire disparaître dans l’oubli..."

"Fuir", dit-il! Pourquoi "fuir"? Fuir qui? Fuir quoi? Souvenez-vous, il avait accepté un prélèvement ADN lors de la première commission rogatoire en 2009? Quels furent les résultats? C’est la question: N’existe-t-il pas des éléments (ADN, empreintes digitales) qui rendent Nicolas Le Bon encore plus suspect que son attitude et ses réponses énigmatiques?

Le parquet, à ce jour, n’a jamais voulu s’exprimer. Il serait important d’avoir la réponse. Y avait-il un élément supplémentaire concernant Nicolas Le Bon?

Merci aux contributeurs du Blog des tueries du Brabant, de s’intéresser à cette "piste suisse", comme le montrent des apports récents.

Bron: La Dernière Heure | Gilbert Dupont | 19 Maart 2019

5,227

(66 replies, posted in Andere Personen)

Tueries du Brabant: l’incroyable piste du suspect Nicolas Le Bon, “en fuite depuis 1986” et mort avec ses secrets

Cet homme a vécu 27 ans sous le radar: Nicolas Le Bon était-il le bon? La "piste Jean-Marie Tinck", la "piste Michel Libert", la "piste Dominique Salesse", la "piste Pilarski", la "piste Christiaan Bonkoffsky", la "piste manipulation": toutes coincent, malgré les méthodes particulières de recherches utilisées comme ce fut le cas au Cap d’Agde pendant des mois pour essayer de piéger Tinck avec un agent infiltré.

C’est le moment de revenir sur cette piste qui laisse un goût d’inachevé, depuis dix ans.

Cette piste que les enquêteurs n’ont pu concrétiser, c’est celle d’un Belge qui a passé vingt-sept ans à fuir et est mort au Cambodge en emportant ses secrets: la piste Nicolas Le Bon.

Fin des années 2000, les enquêteurs, encouragés par les magistrats, obtiennent l’aide de la profileuse belge formée à Quantico, Danièle Zucker qu’on cherchera singulièrement plus tard à dénigrer.

De rest van het artikel zit achter een betaalmuur » www.dhnet.be

5,228

(8 replies, posted in Speurders)

Robert Beijer heeft in zijn "De Laatste Leugen" over de zaak-Rousseau:

(...) Ik word voortdurend onder druk gezet wegens mijn veronderstelde bevoorrechte band met de hoofdverdachte. Kapitein Rousseau, de baas van het Rijkswachtdistrict van Waver, neemt persoonlijk de leiding van het onderzoek. Dit in weerwil van de gewoonte dat de onderzoekschef een onderofficier moet zijn. Hij is ervan overtuigd dat ik veel meer weet dan ik heb willen zeggen over Bouhouche en over de zaak-Mendez. Hij heeft waarschijnlijk gelijk.

Ik krijg niet minder dan zeven huiszoekingen te verduren in zeer korte tijd. Ook mijn vrouw wordt ondervraagd. De huiszoekingen leveren weinig op dat van belang is voor het onderzoek, maar geven de politiediensten wel de gelegenheid om in de kantoren van ARI afluisterapparatuur, elektrische knuppels en andere zaken in beslag te nemen, waarvan het bezit en/of gebruik verboden zijn. Bij gebrek aan doorslaggevende vondsten zwaait kapitein Rousseau met het dreigement om me te vervolgen voor het bezit van die voorwerpen. Ik reageer met een glimlach.

De sfeer is dus zeer gespannen, temeer omdat ook adjudant Goffinon voortdurend in mijn nek zit. Hij is adjunct van de BOB-sectie van Brussel, die samen met de cel van Waver het dossier- Mendez heeft geërfd. In overleg met Bouhouche, met wie ik communiceer via zijn vrouw, begin ik daarom een (gevaarlijk) spelletje. Mijn doel is dat de speurders me beschouwen als een informant. Ik wil doen alsof ik meewerk aan het onderzoek. Ik doe dit om mijn eigen hachje te redden en om de verdenkingen die op me wegen van me af te wentelen, maar ook om het onderzoek in bredere zin te ’dwarsbomen’. Tegelijkertijd blijf ik goed geïnformeerd over het verloop ervan.

(...) Maar tijdens het verhoor ontstaat er een incident met kapitein Rousseau, een incident dat gevolgen zal hebben voor het verdere verloop van het onderzoek. Inderdaad, als onderzoeksrechter Schlicker me onder druk zet en laat verstaan dat er heel wat over mij gefluisterd wordt, geef ik hem lik op stuk:

"Maar over hem ook (ik wijs naar de gang). Denkt u dat er niets gezegd wordt, terwijl hij de verantwoordelijkheid over het onderzoek- Mendez op zijn schouders torst?"

"Bedoelt u de kapitein?"
"Ja, natuurlijk!"

"En wat wordt er dan gezegd?"

Ik doe alsof ik het spelletje niet wil meespelen: "Zoals u daarnet over mij hebt gezegd, het is niets anders dan gefluister. En ik pas er wel voor op om roddels door te vertellen alsof het om vastgestelde waarheden gaat. Dat is alleszins wat u met mij probeert te doen."

"Ah nee! Nu hebt u al te veel gezegd. Ik wil het weten!"
"Het spijt me, ik zal het hem enkel zeggen onder vier ogen. Ik vertel geen dingen achter de rug van de betrokkenen."

Zo gezegd, zo gedaan. De rechter laat de kapitein in zijn kantoor komen, legt hem de situatie uit en laat ons vervolgens alleen. Oog in oog met Rousseau ga ik zonder omhaal in de aanval:

"Denk je dat ik niet op de hoogte ben van je zwarte hoer? Hij wordt eerst rood, dan purper."
"Wat bedoelt u, Beijer? En wie heeft u dat gezegd?"

Ik geef hem geen respijt en geef hem een tweede slag:

"En daarbij, je denkt zeker dat ik geen bewijzen heb van het feit dat je in het zwart een 6,35 mm pistool hebt gekocht?" (Ik bluf.)

Hij hapt naar adem en zegt met veel moeite iets dat lijkt op:

"Wat vertelt u daar allemaal?"

Dan geef ik hem het genadeschot:

"Zoals je ziet, als je wil spelen, dan moet je met de grote jongens spelen!"

Uitgeteld en groggy zoekt hij naar zijn woorden.

"Maar Beijer, u bent een man van het terrein, u weet best dat je soms je handen moet vuil maken om resultaat te bereiken."
"Maar ik verwijt u niets, kapitein. Ik merk enkel op dat er ook over u bepaalde geruchten circuleren."

Na dit korte maar intense gevecht staat Rousseau op en laat Schlicker binnen. Ik word verzocht om tussen twee rijkswachters het lokaal te verlaten. Na een paar minuten laat men me opnieuw binnen. Kapitein Rousseau is nog steeds van streek en rood als een pioen. Ik noteer meteen dat de toon van rechter Schlicker beduidend verzoenender is geworden. Hij doet zijn best om het incident te sluiten:

"Inderdaad, mijnheer Beijer, men moet niet alles geloven wat er wordt verteld."

Ik weet nog altijd niet of deze episode geholpen heeft om sneller weg te geraken, maar ze bevestigde wel mijn overtuiging dat je altijd sterker staat als je informatie hebt over je vijand.

Later zal trouwens blijken dat mijn beweringen juist waren. Ze komen aan het licht als Rousseau wordt aangehouden en op heterdaad betrapt wordt wegens afpersing van een industrieel uit de streek van Waver. De industrieel in kwestie was het slachtoffer van chantage door een zwarte prostituee (de vriendin van Rousseau), met wie hij nogal speciale stoeipartijtjes deed. Door een gelukkige inval had de industrieel zijn zorgen toevertrouwd aan Bob Louvigny, de eerder genoemde privédetective en baas van het BDRI in Brussel. Louvigny gaf hem de raad om te beginnen met officieel klacht neer te leggen, terwijl hij van zijn kant een schaduwoperatie opzette om de afperser te identificeren en te laten arresteren.

De detective en de politie zullen wel erg verbaasd hebben opgekeken toen ze een officiële auto van de Rijkswacht van Waver zagen arriveren op de afspraak om het gevraagde losgeld te overhandigen! Eenmaal geïdentificeerd en aangehouden, legde Rousseau meteen bekentenissen af en werd hij in de cel gegooid. Natuurlijk beweren bepaalde mensen achteraf dat de machiavellistische Beijer de val van Rousseau heeft bekokstoofd, omdat hij te gevaarlijk was geworden in het onderzoek-Mendez. Daar klopt vanzelfsprekend niets van. Het was een simpele samenloop van omstandigheden, zoals dat zo dikwijls gebeurt in juridische affaires. Nadat Rousseau is verdwenen, wordt hij als leider van het onderzoek-Mendez vervangen door adjudant Goffinon van de Brusselse BOB.

Bron: De Laatste Leugen | Robert Beijer

5,229

(2 replies, posted in 1980-1989)

In juni 1980 waren de toenmalige BOB'ers Bouhouche en Amory betrokken bij een schietincident tijdens de achtervolging van de crimineel Giannakis, die neergeschoten werd. Bouhouche had hierbij niet-gereglementeerde munitie gebruikt: hollow point-kogels. Hetzelfde type hollow point-kogels werd gebruikt om Juan Mendez te vermoorden.

Robert Beijer beschrijft in zijn boek "De Laatste Leugen" de feiten:

(...) Bouhouche, Amory en Besbrugge (de man van de afluisterzaak, een oudgediende van de NDB) zijn op een dag in burger op patrouille in een anonieme Renault 4 L, als ze worden voorbijgestoken door een individu wiens gedrag... of doodgewoon wiens gelaatsuitdrukking, hen niet bevalt. Ze besluiten hem te achtervolgen en hem tegen te houden. Ze gaan naast hem rijden en een van de drie toont zijn dienstkaart en doet de chauffeur teken dat hij moet stoppen. Maar de man negeert hen en rijdt verder. De rijkswachters zetten de achtervolging in, halen hem in (wat met een Renault 4 L geen geringe prestatie is) en versperren hem de weg. De man stopt en stapt uit zijn auto. De drie rijkswachters stappen eveneens uit en gaan in zijn richting. Bouhouche en Besbrugge gaan achter de auto staan, terwijl Amory zich voor de auto zet. De man springt plots terug in zijn voertuig en vertrekt met gierende banden. Met een acrobatisch manoeuvre ontwijkt hij de 4 L die dwars over de weg staat. Hij rijdt Amory bijna omver, die nog net kan wegspringen.

Bouhouche trekt onmiddellijk zijn persoonlijk wapen en schiet in de richting van de vluchtende auto. Besbrugge, die getraind is voor dergelijke acties, vuurt op zijn beurt met zijn 7,65 mm dienstwapen. Hoe onwaarschijnlijk het ook lijkt, de man slaagt erin zijn dolle rit verder te zetten... tot in een commissariaat, waar hij aangifte wil doen omdat hij werd aangevallen door gangsters die zich voordeden als rijkswachters! Daar vatten Bouhouche en zijn acolieten de man, ene Giannakis, uiteindelijk bij de kraag. Uit de gebruikelijke vaststellingen blijkt, zoals te voorspellen valt, dat zijn auto werd getroffen door twee verschillende soorten kogels. Twee kogels van Bouhouche hebben de achterruit aan diggelen geslagen en zijn in de zetel van de chauffeur gedrongen, terwijl de kogels van Besbrugge gewoon kleine vervormingen op de nummerplaat hebben veroorzaakt.

Bouhouche komt me enkele dagen na het incident met Giannakis opzoeken. Hij zit duidelijk met een probleem:

"Luister, kunnen we geen diner organiseren bij je Chinese vrienden (zoals eerder uitgelegd, was ik goed geïntroduceerd in het Chinese milieu in Brussel) met die vent, die expert [Claude Dery]? Ik weet dat je hem kent, je hebt me verteld dat jullie samen gingen schieten in de AVIA..."

Ik vind het voorstel een beetje vervelend. Ik ben er trouwens niet helemaal zeker van dat ik Dery zal kunnen overhalen, want we zijn zeker geen intieme vrienden, hoogstens gewoon kennissen. Niettemin contacteer ik hem en organiseer een etentje. Tijdens het diner vertelt Bouhouche hem over zijn zorgen:

"Ik weet dat u belast bent met de expertise in de zaak-Giannakis. In alle eerlijkheid, ik zit een beetje in een lastig parket. Zou het niet mogelijk zijn om te verzwijgen dat de kogels die in de voorzetels van de auto werden gevonden, munitie was van het type Remington Peters 9 mm Para Hollow Point 115 hagel?"

Dery toont zich nogal inschikkelijk en is waarschijnlijk blij om iemand te ontmoeten die even gepassioneerd is door wapens als hij. Hij laat zich vrij gemakkelijk overhalen en aanvaardt om er in zijn rapport niets over te schrijven, zonder verdere details. Een leugen uit vergeetachtigheid... Hij demonstreert bij die gelegenheid hoe relatief zijn plichtsbewustzijn is en hoe rekbaar de grenzen van zijn integriteit als expert zijn. Maar goed, Bouhouche krijgt zijn zin.

Bron: De Laatste Leugen | Robert Beijer

5,230

(22 replies, posted in Bewijsstukken)

Ben wrote:

Juan Mendez werd vermoord door zes kogels. De munitie was Remington Peters, 9mm Para, Hollow Point. Dit werd vastgesteld door wapenexpert Claude Dery.

Nog iets meer details over de gebruikte munitie:

(...) Het gaat inderdaad om munitie van het type Remington Peters 9 mm Para Hollow Point 115 hagel, die verboden is door de Conventie van Genève. Het zijn speciale kogels met ingedrukte kop, die een betere expansie mogelijk maken op het moment van de inslag. Ze veroorzaken zeer zware schade.

Bron: De Laatste Leugen | Robert Beijer