5,551

(12 replies, posted in 1980-1989)

Vermoorde gaf tip voor Antwerpen-roof

De 34-jarige in België wonende Italiaan Elio Allegretzza wiens met messteken overdekte lijk half februari werd gevonden in het Rijn-Schiekanaal bij Rijswijk, is betrokken geweest bij een roofoverval op Nieuwjaarsdag op een Antwerpse juwelier.

Volgens de justitie in Antwerpen was de Italiaan bevriend geweest met de juwelier en had de beruchte Franse gangster Alain Chick (35), getipt dat er iets bij zijn ex-vriend te halen was.

Chick maakte bij de overval, die hij samen met zijn zwager - de 22-jarige rijkswachter Guy Ergo uitvoerde - ruim ƒ600.000 aan juwelen buit. Bij het doorzoeken van Ergo's woning werd een deel van de sieraden terugronden. Chick had zijn aandeel al verkocht.

De Antwerpse justitie vermoedt dat de Italiaan niet door de twee overvallers is omgebracht. "Althans dat is tot nu toe onze indruk," aldus een justitie-woordvoerder.

De Italiaan, die zeven maal in borst en buik was gestoken en wiens schedel op twee plaatsen was ingeslagen, heeft volgens de Rijswijkse politie kort voor zijn dood nog hevig gevochten. Dat wordt afgeleid uit een aantal gebroken ribben en een gebroken arm. Zijn identiteit en zijn woonplaats, het Belgische Doevel, konden worden opgespoord aan de hand van zfjn broek en laarzen.

Vermomd

Volgens de Belgische justitie heeft de Italiaan ook meegedaan aan de overval op de juwelier. Hij heeft, vermoedelijk vermomd, buiten op de uitkijk gestaan. Al kort na de overval had de justitie het vermoeden dat de Italiaan betrokken was in de zaak. Hij was echter spoorloos totdat men vanuit Rijswijk het seintje kreeg dat Allegretzza dood in het Rijn-Schieknaal was gevonden.

Chick heeft op 12 februari nog terecht gestaan voor de Antwerpse rechtbank voor de diefstal van goud en geld bij een advocatenbureau; in Antwerpen, waarbij zijn vrouw als secretaresse had gewerkt. Hij werd veroordeeld tot twee jaar maar bleef op vrije voeten omdat zijn vonnis gelijk was aan de tijd dat hij in voorarrest had gezeten. De tweede overvaller, Chick's zwager Guy Ergo uit het plaatsje Houtvenne, had in zijn rijkswachteruniform aan de overval meegedaan. Hij had op die manier de recherche op een dwaalspoor willen brengen.

Bron: Het Vrije Volk | 26 Februari 1980

5,552

(185 replies, posted in Organisaties)

Roof, moord, heroinehandel en het laten onstnappen van gevangenen - Rijkswacht in paniek

Op 10 februari vond de Rijkswijkse politie in het Rijn-Schiekanaal het ernstig verminkte lijk van een 33-jarige Italiaan, die ruim een maand eerder betrokken was geweest bij een kraak ter waarde van tien miljoen franken bij een Antwerpse juwelier. Daders waren - zo moest de politie tot haar stomme verbazing concluderen - een Franse crimineel en een Belgische Rijkswachter: Ergo een collega.

Het smakelijk verhaal van de politiemanmoordenaar wordt al dagen lang in de Belgische pers tot in de fijnste vezels uitgesponnen. Wat was gebeurd? De Italiaan, die slechtere dagen had gekend, was een kennis geweest van de juwelier en had van deze eens een oude jas ten geschenke gekregen. Weinig dankbaar als hij was, had hij nadien de Franse gangster Chick en de Rijkswacht Ergo op de hoogte gesteld van de welvaart van de juwelier en samen met dit tweetal de overval gepleegd.

Ongetwijfeld zou het misdrijf, geschiedend onder dekking van de machtigste Belgische politieinstantie, nimmer zijn opgelost als de Italiaan niet de ongelooflijke domheid had begaan dit te plegen, gehuld in de voornoemde oude jas. De juwelier herkende het kledingstuk terstond en kon de Rijkswacht dus de verblijdende tip geven dat één van zijn overvallers niemand anders kon zijn dan een zekere Elio d'Allegrenza.

Grote paniek uiteraard bij de Rijkswacht, die begreep dat de domme Italiaan, eenmaal in de kraag gevat, ongetwijfeld zijn mond voorbij zou praten en de Rijkswacht erbij zou lappen. Dus kreeg d'Allegrenza de tip zijn domicilie voorlopig naar Nederland te verleggen, zoals de Belgische Rijkswacht helaas wel meer criminelen naar haar Noorderburen afschuift.

Het onderzoek vond echter voortgang en tot haar diepe droefenis moest de Belgische Rijkswacht via Interpol vernemen dat de Italiaan in de omgeving van Den Haag was gesignaleerd. Wel anders dan tot de arrestatie bij te dragen, vaardigde de Rijkswacht de heren Chick, Ergo en de eveneens bij de overval betrokken Rijkswachter Van Doninck naar de residentie af, ten einde de Italiaan te ontvoeren naar Turnhout, waar Van Doninck hem middels een Engelse sleutel definitief het zwijgen oplegde. Ten lange leste werd het lijk weer 160 kilometer naar het noorden gereden en gedropt in het Rijswijkse kanaal.

De Belgische Rijkswacht alias de Gendarme - bijna 20.000 man sterk - is al vele jaren een vrijwel niet te controleren Europese Politie-instantie, die zich bepaaldelijk niet kenmerkt door haar goede naam. Nog enkele maanden geleden beklaagde de Amsterdamse hoofdcommissaris Sanders zich er in zijn Nieuwjaarstoespraak over dat veel criminele ongerechtigheid ons land bereikt via België, dat zijn grenzen en vliegvelden slecht bewaakt.

Het politietoezicht wordt bij onze Zuiderburen voornamelijk uitgeoefend door de gemeentelijke politie en de Rijkswacht, maar aangezien de grote steden veelal zijn opgedeeld in minigemeentetjes (Brussel,telt er niet minder dan negentien) valt aan de almacht van de Rijkswacht niet te tornen.

Het om zijn sterke korpsgeest bekende apparaat resorteert niet alleen onder de burgerlijke departementen van Justitie en Binnenlandse Zaken, maar ook onder het ministerie van Defensie, aangezien de Gendarme geldt als het vierde wapen van de Belgische krijgsmacht naast leger, vloot en luchtmacht.

Sabels

De handhaving van de Openbare Orde vormt traditioneel dan ook niet de minst belangrijke taak van de Rijkswacht, die te paard en met sabels gewapend op de roerige flaminganten en franskiljons pleegt in te hakken als in de Siamese tweelingstaat de vlam weer in de pan slaat. De een hogere intelligentie vereisende recherche-arbeid vormt van oudsher niet de kracht van de strikt militair georganiseerde Rijkswacht, die nog onlangs door een moedeloze Belgische rechter werd gekarakteriseerd als 'een staat in de staat'.

Natuurlijk krijgt ieder land de politie die het verdient, of die althans beantwoordt aan zijn bijzondere eisen. Mogelijke misstanden bij de Rijkswacht zouden de Nederlanders, dan ook langs de koude kleren afglijden, ware het niet dat de zware criminaliteit de laatste jaren een steeds meer internationaal karakter draagt en dus internationaal moet worden bestreden, waarbij de Beneluxpartner België voor Nederland uiteraard van groot belang is.

Niet alleen het hiervoor vertelde verhaal van de rovende en moordende gendarmen, maar ook vele andere signalen geven Belgische en Nederlandse waarnemers de laatste tijd steeds meer het gevoel dat corruptie en criminaliteit zich in het Belgische korps hebben ingevreten. Leermeesteres van de Rijkswacht was daarbij, naar men mag aannemen de beruchte Amerikaanse Drugs Enforcement Administration, in Brussel met drie man vertegenwoordigd, die met haar systemen van uitlokking en 'substantiële drugsaankopeh' bij de van oudsher autoritaire Rijkswacht een willig oor vond.

De meest onthutsende confrontatie tussen de Nederlandse justitiële instanties en de Rijkswacht vond naar alle waarschijnlijkheid plaats op 30 december toen de beruchte, alhier tot vijf jaar veroordeelde Franse gangster Albert - alias Bruno - Farcy samen met twee van zijn kornuiten wist te ontsnappen uit de strafgevangenis te Scheveningen.

Farcy gold als de peetvader van de Brusselse drugshandel, maar was tevens - zo wilden de geruchten - een goede vriend en tipgever van de chef van het Nationale Drugsbureau der Belgische Rijkswacht, de kapiteinkommandant Leon François.

De ontsnapping was perfect uitgevoerd: met name omdat het drietal beschikte over een spuitbus met traangas, touwen, planken en niet minder dan drie op diverse plaatsen in Nederland geposteerde vluchtauto's.

De klemmende vraag was uiteraard wie Farcy het zo proffessionele wapen van het traangas had toegespeeld en deze vraag werd des te klemmender toen de directie van de gevangenis zich realiseerde dat hij kort voordien in zijn cel was gehoord door zes leden van de Belgische Rijkswacht, die mogelijk reden had om Farcy's spraakzaamheid te vrezen.

Toen enkele weken later te Brussel de chef van het drugsbureau François werd gearresteerd samen met vier leden van de Rijkswacht en het Bureau Information Criminelle - een gebeuren dat bij alle Europese narcoticabureaus als een bom insloeg - werd dit door waarnemers te Brussel uiteraard in verband gebracht met de Scheveningse ontsnapping. Het Bureau voor criminele informatie, het beruchte BIC, is een typisch Belgisch geheim ambtelijk apparaat van staatsprovocateurs en -infiltranten, waar weinigen in België ook maar voor één frankje vertrouwen in stellen.

Een klein café in de Brusselse volkswijk de Marollen in de schaduw van het hoog boven de stad uittorende Palais de Justice. Een ingewijde in de duistere wereld van het Belgische politiewezen spreekt.

Leon François, 42 jaar oud, was al enkele maanden voor zijn arrestatie verdacht van het onderhouden van dubieuze contacten met de Brusselse drugsonderwereld. Dit geschiedde op basis van een rapport van een wachtmeester Raes van de Rijkswacht, die tegen zijn zin was overgeplaatst en uit dépit een boekje open deed. Uiteraard werden ettelijke pogingen ondernomen om het rapport onder tafel te werken, maar tenslotte belandde het op het parket.

Hoewel de inhoud van het rapport geheim is, menen wij die in grote lijnen wel te kennen. François, een fanatiek, zo niet maniakaal politieman, is in het begin van de jaren zeventig in Washington opgeleid als drugsspeurder, onder auspiciën van het Bureau of Narcotics, de latere, DEA. Terug in Brussel richtte hij het Belgische Nationale Drugsbureau op als onderdeel van de Rijkswacht en slaagde hij erin de regering te bewegen enkele miljoenen francs ter beschikking te stellen voor het doen van provocatieve 'substatial buys' van drugs in de stijl van de DEA.

Echec

Dit liep uit op een falikante mislukking toen een Rijkswachter en diens tipgever de benen namen met een bedrag van drie miljoen en François niet de moed kon vinden dit échec aan zijn superieuren te melden. Om het ontstane gat aan te zuiveren is François toen begonnen zelf in drugs te handelen. Dit is uiteraard zeer eenvoudig. Zo is ons het geval bekend van een vangst van zeventien kilo hasjiesj op het vliegveld van Brussel, waarvan slechts elf kilo in het procesverbaal werd opgenomen. De overgebleven zes kilo werden door de politie achterover gedrukt en verkocht.

Zeker is dat Frahcois bij zijn activiteiten nauwe contacten onderhield met de DEA in Amerika en op instigatie van de DEA opgerichte Criminele Recherche Informatiedienst (CRI) te Den Haag. Een belangrijk winstobject van de Rijkswacht was de smokkel van hasjiesj uit Zaire (het voormalige Belgisch Kongo), gepaard gaand aan de smokkel van diamanten uit hetzelfde land. De ontsnapte gangsterleider Bruno Farcy zou dan ook in datzelfde Zaïre zijn gesignaleerd, maar verhalen willen dat hij ook in Brussel is gezien.

Farcy, afkomstig uit het zuiden van Frankrijk, stond met enkele familieleden in Brussel aan het hoofd van de restanten van de 'French Connection', die hij in de gehele Benelux vertegenwoordigde. Vandaar zijn arrestatie in Nederland. Zijn rechterhand was een zekere Joseph Vienne, in Karachi gearresteerd in het bezit van een enorme partij heroïne. Hij verklaarde bij die gelegenheid te hebben gehandeld in opdracht van het Belgische Nationale Drugsbureau en wij hebben reden om aan te nemen dat deze verklaring althans ten dele op waarheid berustte. Aldus kan de lijn worden gelegd tussen Francois en de ontsnapte Farcy.

Aangenomen mag worden dat bij het schandaal-Francóis zeker ook de DEA betrokken is. De drie destijds te Brussel zetelende DEA-officieren zijn dan ook kort geleden door de Belgische politie in Amerika gehoord. Het schandaal heeft waarschijnlijk zulke grote internationale proporties aangenomen, dat het nimmer kan worden geopenbaard. Hieraan dient te worden toegevoegd dat het onderzoek naar zaak wordt verricht door de Rijkswacht zelf, wat ook al weinig vertrouwen geeft in de afloop.

Hoe dan ook, François is ruim twee weken geleden op vrije voeten gesteld, hoewel - zoals dat in België heet - de 'betichting' blijft. Voorlopig is hij overgeplaatst naar de Dienst Logistieke Problemen van de Rijkswacht, zodat de zaak- François in België wel zeer sterk begint te lijken op de zaak-Toorenaar in Nederland en mogelijk eveneens met een sisser afloopt.

Onzalige strijd

Het ernstigste gevolg van de zaak-Francois is dat de Belgische Rijkswacht totaal is gedemoraliseerd en het Belgische Nationale Drugsbureau in alle eenvoud is opgeheven. Nauwelijks geruststellend mag in dit verband de 'Mededeling van de Generale Staf van de Rijkswacht' heten, die enkele dagen geleden via de Belgische telex werd verspreid en waarvan de inhoud als volgt luidde:

Ingevolge bepaalde geruchten waarvan de pers gewag maakt, wijst het algemeen commando van de Rijkswacht erop dat op het stuk van de drugsbestrijding de Rijkswacht haar bedrijvigheid verder zet. Evenwel is een reorganisatie van de diensten gespecialiseerd in dit domein nakend.

De sinds enkele maanden bestaande wanhopige situatie bij de Belgische drugsbestrijding opende uiteraard wijdse perspectieven voor de internationale drugshandelaars, die de Nederlandse markt dan ook sinds de aanvang van dit jaar met hun produkten overstromen en het aantal heroinedoden alhier ongekende hoogten hebben opgevoerd. De heroïne immers, eenmaal in België geimporteerd, kan vrijelijkj over de niet bewaakte Beneluxgrens naar de te Amsterdam samendrommende clientèle worden gevoerd, hetgeen met name voor het komende toeristenseizoen het ernstigste doet vrezen.

Geruchten willen dat het met name de Turkse en Libanese drugshandelaars zijn die van deze mogelijkheid profiteren. Zij maken daarbij veelal gebruik van het Brusselse vliegveld Zaventem, waar de Belgische douane en de Rijkswacht een onzalige strijd voeren over de vraag wie nu eigenlijk gemachtigd is de drugsbestrijding uit te voeren.

Dat de drugshandel via België de laatste tijd gepaard gaat met de handel in 'zwart'goud en diamanten was reeds in Nederland opgemerkt, hoewel het een verrassing was te I begrijpen dat de Belgische Rijkswacht ook daarbij betrokken lijkt te zijn.

"De zachte onderbuik van de Benelux", zo noemde een vooraanstaand Nederlands politieman België onlangs. "Zolang de Belgische misstanden blijven bestaan, blijft de drugsbestrijding in Nederland een dweilen met de kraan open."

Bron: Het Vrije Volk | Nico Polak | 29 Maart 1980

5,553

(11 replies, posted in Bibliografie)

Twee sites uit Nederland met een zeer uitgebreid online archief van kranten en tijdschriften:

  • Miljoen artikelen uit honderden jaargangen christelijke uitgaven » www.digibron.nl

  • Ruim 60 miljoen pagina's uit Nederlandse kranten, boeken en tijdschriften » www.delpher.nl

5,554

(1 replies, posted in Bende Farcy)

Jean-Pierre van Grunderbeeck was een agent van het BIC. Hij verhandelde drugs voor Albert Farcy. Hij werd hiervoor veroordeeld tot drie jaar voorwaardelijke gevangenisstraf.

BIC-agent leverde 27 kilo heroïne af in Amsterdam

Jean-Pierre van Grunderbeeck, één van de beklaagde BIC-agenten in het geruchtmakende Belgische corruptie-proces "de zaak-François", heeft in de jaren '70 tenminste 27 kilo heroïne (waarde ruim 2.5 miljoen gulden) aan de Chinese triadebendes in Amsterdam geleverd.

De BIC-agent deed dat in opdracht van Bruno Farcy, de grootste drugshandelaar van België, die vanuit zijn Candy Club in Brussel voor de triades de heroïnelijn Bangkok-Brussel-Amsterdam controleerde.

"Drugspeurder" Van Grunderbeeck was destijds, zo bleek tijdens het proces, door Farcy onder druk gezet om heroïne langs de Belgische douane te smokkelen, iets wat de "undercover"-agent met veel verve deed. In ruil daarvoor speelde Farcy de BIC-agent af en toe bewijsmateriaal tegen kleine drugshandelaren toe, zodat Van Grunderbeeck toch "resultaten kon boeken".

Verdiende de BIC-agent aan deze samenwerking met de gevreesde heroïnekoning al grote sommen geld, ook Farcy werd er beter van. Zo keerde het Bureau d'Information Criminelle (BIC), dat rechtstreeks onder minister van Justitie viel, Farcy in 1977 maar liefst 465.000 francs (32.500 gulden) aan tipgeld uit. Geld van de Belgische belastingsbetalers, dat Farcy in zijn Candy Club bulderend van de lach in ontvangst nam.

Van Grunderbeeck, tevens verdacht van verzekeringszwendel ten bedrage van een kwart miljoen francs, had de Nederlandse politie nimmer over Farcy's handel met triades getipt. "Terwijl ge toch genoeg heroïne naar Amsterdam bracht om heel Nederland te vergiftigen," aldus mr. Cornelis, de openbaar aanklager in het proces tegen de verloederde BIC en NDB-agenten.

"Ik was bang," verklaart Van Grunderbeeck nu, "ik hoopte wel dat Farcy zou worden gepakt, maar ik durfde niet te waarschuwen, Farcy was gevaarlijk."

Pas in 1977 ontdekte de Amsterdamse narcoticabrigade dat het BIC betrokken was bij de heroïne-transacties met de Chinezen. Bij het bestuderen van foto's, die tijdens één van de die transacties waren gemaakt, identificeerden de Amsterdammers tot hun stomme verbazing Van Grunderbeeck. Het BIC - "een bende zonder regels en leiding", aldus de advocaten in het proces - ontsloeg de agent voor de vorm, maar nam hem later weer in dienst. (...)

Bron: Het vrije volk : democratisch-socialistisch dagblad | 1 Maart 1982

5,555

(7 replies, posted in Bende Haemers)

Monsterproces tegen 'grootste gangster België'

België begint vandaag aan een monsterproces. Voor de rechter staan Patrick Haemers en acht leden van zijn bende. De aanklacht vermeldt ondermeer vijftien gewapende overvallen waarbij in totaal vier doden vielen en de ontvoering van ex-premier Paul Vanden Boeynants.

Haemers, 'de blonde reus', wordt Belgiës grootste gangster genoemd. Tussen 1983 en 1989 zou hij, met verschillende medeplichtigen, een reeks gewelddadige overallen hebben gepleegd, vooral op geldtransporten. De bende ging weinig zachtzinnig te werk; de wagens werden soms al rijdend onder vuur genomen, tot stilstand gebracht en zo nodig met bemanning opgeblazen.

In het proces dat enige maanden zal duren lijkt de schuldvraag geen rol te spelen. Niemand twijfelt aan de schuld van Haemers. Sterker: de aanklacht is niet meer dan een mager uitreksel van zijn arsenaal wetsovertredingen. "Het gerecht zal mij moeten helpen, want ik herinner niet eens meer hoeveel overvallen ik heb gepleegd", zei Haemers toen hij vier geleden in Brazilië werd gearresteerd.

Afpingelen

Haemers bekende toen ook het brein te zijn geweest achter de ontvoering van Paul Vanden Boeynants. Vanden Boeynants, ooit Belgiës eerste Minister, werd begin 1989 een maand in gijzeling gehouden en uiteindelijk vrijgelaten na betaling van 3,5 miljoen gulden. Haemers vertelde bij zijn arrestatie enkele maanden later dat hij op 22 miljoen gulden had gehoopt. Vanden Boeynants wist echter af te pingelen.

De blonde reus heeft alle bekentenissen, destijds in Brazilië gedaan, later ingetrokken. Aan de vooravond van zijn proces werden zij echter opnieuw bevestigd door Patricks vader, Achille Haemers. Vader Haemers, die inmiddels in Zuid-Frankrijk woont, stond de BRT en het weekblad Humo een interview toe. Hij doet ondermeer uit de doeken hoe Patrick tot zijn bekentenissen in Brazilië kwam.

De blonde reus verkeerde in de veronderstelling dat hij onmiddellijk weer op vrije voeten zou zijn. Hij had de Braziliaanse politie in ruil daarvoor enkele miljoenen guldens gegeven. Na overhandiging van het geld deelden de Brazilianen Haemers echter mee dat er een probleem was. Belgische agenten hadden zijn arrestatie gefotografeerd. De Brazilianen konden Haemers onmogelijk door de achterdeur laten vertrekken. Een jaar later leverde Brazilië Haemers aan België uit, op voorwaarde dat hij niet de doodstraf zou krijgen. Dat beloofde de Belgische regering.

Hoewel het aan bewijsmateriaal voor de reeks gewapende overvallen niet ontbreekt, belooft het proces tegen de negen Belgische gangsters niet eenvoudig te worden. Enkele onopgehelderde feiten zijn zelfs geheel buiten de aanklacht gehouden. Zo werd in 1986 het bendelid Thierry Smars dood aangetroffen. Terechtgesteld, naar wordt aangenomen, omdat hij een forse hap van de buit van een van de gewapende overvallen had gedoneerd voor de oprichting van een extreem-rechtse terreurorganisatie in Frankrijk. Tijdens een volslagen mislukte overval in 1988 werd bendelid Marc Vandam, die eveneens terecht staat, in de onderarm geraakt door een mededader. Het bendelid dat daarvoor verantwoordelijk was kwam niet veel later om het leven. (*)

Hoeveel

Probleem voor aanklager en jury wordt de vraag wie hóeveel schuld had aan de misdaden. België heeft de afgelopen dagen verbaasd vader Haemers aangehoord, die zijn zoon een sentimentele jongen noemt, zeker geen gangster. Vader Haemers ontkent Patricks betrokkenheid bij een reeks van misdaden niet. Maar, zegt hij, Patrick speelde een beperkte rol. Hij wordt eruit gepikt omdat de mooie, blonde reus een opvallende verschijning is, aldus vader Haemers.

België vraagt zich nog altijd af hoe het gerecht aan delen van het bewijsmateriaal kwam. De laatste gewelddadige overval ondernam de bende van Haemers eind januari 1989. Midden op een snelweg ten westen van Brussel werd een geldwagen opgeblazen. Bij de overval werd de bestuurder van de wagen gedood en raakte diens collega gewond.

Een week later vond justitie in een garage in Brussel een schat aan bewijsmateriaal, dat overduidelijk naar de bende van Haemers verwees. Heeft iemand die schat daar uitgestald om Haemers erbij te lappen?, vraagt België zich af. Het meest curieuze feit in de aanklacht is echter de ontvoering van Vanden Boeynants. Het gerucht dat Vanden Boeynants zelf de opdracht gaf tot zijn ontvoering, is nog altijd niet dood.

De ontvoering zou, volgens dat gerucht, moeten dienen om de Belgische premier uit een opstekende storm te halen. Vanden Boeynants werd verdacht van corruptie bij de aankoop van legermaterieel. Een diepgaand onderzoek naar die verdenking is er, na zijn ontvoering, niet meer gekomen.

Bron: Trouw | 19 April 1993

(*) Dit bende-lid was Jean-Pierre Halla.

Gevangenen uitgebroken Belgische stad Namen

In de Belgische stad Namen zijn gisteren tien gedetineerden ontsnapt uit de gevangenis. Onder hen zijn volgens een politiewoordvoerder "gevaarlijke misdadigers". Een dag of veertien geleden is een staking onder de Belgische gevangenbewaarders uitgebroken. Looneisen liggen eraan ten grondslag. De rijkswacht heeft zo goed en zo kwaad als het gaat de bewaking overgenomen. Reeds eerder waren elders gevangenen, o.a. in Luik, uitgebroken.

Bron: Leeuwarder courant | 25 Juni 1979

5,557

(7 replies, posted in 1970-1979)

Landmijn van afstand tot ontploffing gebracht NAVO-commandant Haig aan bomaanslag ontsnapt

Vijf dagen voor het einde van zijn ambtsperiode als opperbevelhebber van de NAVO-strijdkrachten is de Amerikaanse generaal Alexander Haig ternauwernood ontkomen aan een aanslag op zijn leven. Haigs zwarte Mercedes-600 werd tegen half negen vanmorgen bij het dorp Obourg tussen Bergen en Casteau in het zuiden van België door een waarschijnlijk van op afstand bediende landmijn beschadigd. De generaal en zijn chauffeur bleven ongedeerd.

De ontploffing trof met volle kracht de auto met veiligheidsagenten die Haigs wagen volgde. De twee inzittenden, een Belg en een Amerikaan, werden licht gewond. De aanslag is volgens hoge NAVO-kringen uitgevoerd door "terroristen van onbekende herkomst". Het door de landmijn geslagen gat in de weg had volgens ooggetuigen een middellijn van drie meter en was een meter diep. De aanslag had plaats toen Haig van huis op weg was naar zijn bureau in het NAVO-hoofdkwartier bij Casteau.

De 54-jarige Haig was in december 1974 NAVO-opperbevelhebber geworden. In januari van dit jaar had hij bekendgemaakt dat hij op 30 juni zijn commando zou neerleggen en als ambteloos burger zou terugkeren naar de Verenigde Staten. Daar heeft hij aspiraties om zich voor de Republikeinse partij beschikbaar te stellen voor het presidentschap. De Belgische politie heeft in de buurt van Ath ten noordwesten van Bergen in België een motorrijder aangehouden. Zij verdenkt hem ervan dat hij betrokken is geweest bij de mislukte aanslag. Kort na de aanslag waren in de buurt van de plek twee motorrijders gesignaleerd. Een van de twee werd door de politie die meteen haar opsporingsactiviteit had vergroot, opgepikt.

Bron: Leeuwarder courant | 25 Juni 1979

Haig ontsnapt aan aanslag

De NAVO-opperbevelhebber Alexander Haig is vanmorgen ongedeerd ontsnapt aan een aanslag. Twee van zijn wachten werden licht gewond bij een explosie in de auto, waarmee Haig normaal van zijn woning in Obourg naar zijn kantoor in Casteau in België rijdt. Deze keer reed hij echter zelf in een wagen vóór de dienstauto.

Volgens een woordvoerder van Haig, die vrijdag zijn functie overdraagt aan generaal Bernard W. Rogers, leek de ontploffing te zijn veroorzaakt door een landmijn, die met afstandbediening in werking was gesteld. De auto, waarin de wachten zaten werd volledig vernield.

Belgische functionarissen en het militaire hoofdkwartier van de NAVO stelden onmiddellijk een onderzoek in. De Belgische politie meldde dat bij de plaats van de explosie twee mannen op motorfietsen waren gesignaleerd. Onmiddellijk werden patrouillewagens ingezet.

Mr. Luns, secretaris-generaal van de NAVO, zei dat hij erg blij was, dat Haig aan de aanslag, die hij betitelde als lafhartig, was ontkomen. Een NAVO-woordvoerder zei, dat Luns Haig na het incident had opgebeld.

Bron: Nieuwsblad van het Noorden | 25 Juni 1979

Aanslag op Navo-chef in België mislukt

Op de geallieerde opperbevelhebber van de Navo, generaal Alexander Haig, is vanmorgen om halfnegen in de buurt van het Navo-hoofdkwartier bij het Belgische Bergen een aanslag gepleegd. Nog onbekende daders hadden een landmijn op de weg geplaatst die zij vermoedelijk via afstandsbediening tot exploderen hebben gebracht. Op dat tijdstip was de wagen van Haig al voorbij, zodat de Amerikaanse vier-sterren-generaal ongedeerd bleef.

Vermoed wordt, dat de aanslag goed is voorbereid, aangezien Haig regelmatig een andere weg naar het SHAPE-hoofdkwartier (Supreme Headquarters Allied Powers Europe) neemt. Vanmorgen had hij de verharde provinciale weg vlak langs de grote cementfabriek Obourg gekozen, die bij het dorpje Casteau staat. Bij de aanslag werd de wagen van Haig licht beschadigd en kon gewoon verder rijden. Daarentegen werd een volgwagen met veiligheidsambtenaren zwaar beschadigd. Deze wagen is vermoedelijk door de explosie van de weg geraakt. Hierbij zijn twee veiligheidsambtenaren licht gewond geraakt. Na in het ziekenhuis te zijn behandeld werden zij naar huis gestuurd.

Volgens een woordvoerder van de Belgische Rijkswacht werden kort daarop in de buurt twee motorrijders gesignaleerd, die haastig zouden zijn weggereden. Na een achtervolging kon één van hen worden aangehouden. De woordvoerder van de Rijkswacht deelde evenwel mee, dat het hierbij om een controlemaatregel ging en niet om een arrestatie. De aanslag op Haig vindt vijf dagen voor diens bevelsoverdracht aan de Amerikaanse generaal Bemard Rogers plaats.

Haig heeft vooral in de nadagen van het Nixon-bewind grote bekendheid verworven, toen hij midden in het Watergate-schandaal het Witte Huis nog draaiende kon houden. Aan deze episode heeft hij ook zijn reputatie als politiek generaal te danken. Zijn verdiensten tijdens het Watergate-schandaal hebben voor president Ford de doorslag gegeven om hem tot Navo-opperbevelhebber te benoemen. Al geruime tijd doet het hardnekkige gerucht de ronde, dat Haig eind 1980 voor de Republikeinen tegen Carter wil kandideren als president van de VS.

Bron: NRC Handelsblad | 25-06-1979

Genaraal Haig over aanslag: "Ik zag stukken van de weg als regen naar beneden komen"

De Amerikaanse generaal Alexander Haig, opperbevelhebber van de NAVO-strijdkrachten in Europa, is gisterochtend - zoals we gisteren al in een deel van onze edities meldden - ongedeerd gebleven, toen een op afstand bediende landmijn vrijwel onder zijn auto ontplofte. De bom kwam tot ontploffing toen de auto van Haig over een ondergrondse buis reed, waarbij een Amerikaanse en twee Belgische veiligheidsagenten in een andere auto licht gewond raakten. De 54-jarige generaal Haig zei tijdens een persconferentie dat zijn auto, een Mercedes 600, door de luchtdruk werd opgetild en werd beschadigd. "Toen ik omkeek, zag ik enorme stukken van de weg die als regen naar beneden kwamen".

De generaal, die wordt genoemd als mogelijk kandidaat voor de Republikeinse partij bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen van volgend jaar, was op weg naar zijn kantoor, toen de landmijn ontplofte tussen zijn auto, die ongeveer 40 km per uur reed, en de veiligheidsauto daarachter. Die werd vernield. De drie veiligheidsagenten werden slechts licht gewond en konden later na onderzoek uit het ziekenhuis worden ontslagen.

Generaal Haig dacht dat 45 tot 135 kilo explosieven verborgen lagen in de buis, waarin een transportband loopt, die kalk naar een cementfabriek vervoert. De ontploffing veroorzaakte een gat van drie meter breed en een meter diep in de weg bij de plaats Obourg. halverwege het huis van Haig in Hyon en zijn kantoor op het NAVO-hoofdkwartier, Shape, in Casteau. Obourg ligt slechts veertien km van de grens met Frankrijk.

Vlak na de aanslag hoorde men een motorfiets wegrijden. Haig achtte het waarschijnlijk dat twee personen op motorfietsen zijn auto vanaf een viaduct in de buurt zagen naderen. De politie deelde mee dat zij draden had gevonden die van de ondergrondse buis liepen naar een andere weg op 150 meter afstand. Zij veronderstelt dat de bom van daar tot ontploffing is gebracht. Een motorrijder, die na de aanslag werd gearresteerd, bleek niet bij de aanslag betrokken te zijn en werd gisteren nog vrijgelaten.

De chauffeur van de generaal neemt vrijwel iedere dag dezelfde weg van Hyon naar Casteau. Haig zei dat hij geen aanwijzing heeft over de motieven van de daders. "U weet net zo goed als ik dat er verscheidene groeperingen actief zijn, zowel in Europa als daarbuiten" voegde hij eraan toe.

Generaal Haig, die eind deze week het opperbevel over de NAVO-strijdkrachten in Europa overgeeft aan zijn landgenoot Bernard Rogers, zei dat er de afgelopen jaren bedreigingen waren geuit tegen zijn persoon. De laatste tijd zijn de veiligheidsmaatregelen versterkt, aangezien het aantal dreigementen toenam, zo zei hij. Na de aanslag vervolgde Haig zijn weg en hij bevond zich op de gewone tijd achter zijn bureau.

Op de vraag of hij dacht dat de aanslag verband hield met zijn plannen voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen, antwoordde Haig: "Ik geloof niet dat ik op het ogenblik voldoende steun heb in de Verenigde Staten om een dergelijke drastische actie te rechtvaardigen." Hij sloot eveneens ieder verband uit met de aanslag op de Engelse ambassadeur bij de NAVO, begin van het jaar, waarvan een Belgische bankier het slachtoffer werd. Deze aanslag is toegeschreven aan de IRA.

Secretaris-generaal Luns van de NAVO heeft zijn blijdschap uitgesproken over het feit dat Haig bij de aanslag ongedeerd is gebleven. Van Nederlandse zijde heeft de minister van Defensie, Scholten, mede namens zijn ambtgenoot van Buitenlandse Zaken. Van der Klaauw, generaal Haig telegrafisch laten weten diep geschokt te zijn door de aanslag op zijn leven. De ministers wensen hem geluk met de ontsnapping aan wat zij noemen "deze zinloze terroristische daad".

Bron: Leeuwarder courant | 26 Juni 1979

NAVO-opperbevelhebber ontsnapt aan aanslag 'Brokken weg regenden op ons neer'

In de buurt van Obourg barstte plotseling het wegdek open. Net op dat moment reed daar de Mercedes-600 van. de Amerikaanse generaal Haig, opperbevelhebber van de NAVO-strijdkrachten in Europa. De auto werd door de luchtdruk even opgetild en licht beschadigd. "Toen ik omkeek zag ik enorme brokken wegdek die als een stenen-regen naar beneden kwamen," aldus de generaal die ongedeerd bleef.

Oorzaak van de explosie was een zware ondergrondse bom, die vrijwel onder zijn limousine tot ontploffing werd gebracht. De auto erachter met een Amerikaanse en twee Belgische lijfwachten aan boord, kreeg de volle laag. De drie mannen werden licht gewond. De 54-jarige ; generaal, die wordt genoemd als mogelijke presidentskandidaat voor de Republikeinse Partij, was op weg naar zijn kantoor in het SHAPE-hoofdkwartier in Casteau, België. Op de plek van de aanslag loopt onder de weg door een transportband, die kalk naar een cementfabriek vervoert. Er moet zon 135 kilo aan explosieven in de buis verborgen hebben gelegen.

Meteen na de aanslag hoorde men een motorfiets wegrijden. Waarschijnlijk hielden twee motorrijders vanaf een viaduct in de buurt de plaats van de aanslag in de gaten. De politie vond draden die van de buis liepen naar een andere.weg, zo'n 150 meter verderop. De generaal rijdt iedere dag dezelfde route van zijn villa in Hyon naar het hoofdkwartier. Haig heeft geen idee over de motieven of de identiteit van de daders: "U weet net zo goed als ik dat er nogal wat groeperingen actief zijn, zowel in Europa als daarbuiten."

De opperbevelhebber, die per 1 juli al zijn functies neerlegt en zijn NAVO-taken overdraagt aan zijn landgenoot Bernie Rogers, onthulde dat er de afgelopen jaren meermalen bedreigingen waren geuit, tegen zijn persoon. De laatste tijd zijn de veiligheidsmaatregelen versterkt, aangezien de dreigingen toenamen. Na de aanslag vervolgde Haig schijnbaar onverstoord zijn weg en zat op tijd achter zijn bureau. Hij zag geen direct verband tussen eerdere aanslagen in België en Nederland dit jaar, en meende dat in ieder geval de Amerikaanse politiek geen enkele rol kon spelen bij deze bomaanval.

Secretaris-generaal Luns van de NAVO heeft zijn blijdschap uitgesproken over het ongedeerd blijven van generaal Haig. De Belgische politie speurt naar "terroristen van onbekende herkomst". Gistermiddag werd dichtbij de Franse grens een motorrijder aangehouden. Tegen middernacht mocht hij weer verder rijden, gebleken was dat de man totaal niets met de aanslag te maken had.

Bron: Het vrije volk : democratisch-socialistisch dagblad | 26 Juni 1979

Daders van aanslag op Haig spoorloos - Landmijn mist chef Nato op een haar

Het is nog steeds een raadsel wie gistermorgen hebben geprobeerd de opperbevelhebber van de NATO-strijdkrachten in Europa, de Amerikaanse generaal Alexander Haig, op weg naar zijn hoofdkwartier in het Belgische Casteau met een zware landmijn de lucht in te jagen. Generaal Haig dankt volgens mensen van de NATO-veiligheidsdienst en van de Belgische rijkswacht zo goed als zeker zijn leven aan het feit dat zijn uit drie wagens bestaande autocolonne veel harder dan normaal reed, toen de mijn om 8.40 uur op een bruggetje te Obourg, een kilometer van het SHAPE-hoofdkwartier, tot ontploffing werd gebracht.

De exploderende landmijn bedoeld om generaal Haig de lucht in te blazen, heeft gisterochtend een gat van niet minder dan één meter diep en drie meter in diameter geslagen in het asfaltdek op de landweg die naar het NATO-hoofdkwartier voert.

Snelheid

Normaal rijdt de colonne op het landweggetje met een snelheid van circa 80 km per uur. Dit keer gaf de in een Opel zittende colonneleider tempo 120 aan. Door deze ongebruikelijk hoge snelheid moet de terrorist, die verantwoordelijk is geweest voor het bevel de mijn op afstand elektrisch te ontsteken, zich hebben verrekend. De mijn ging daardoor pas de lucht in toen en de Opel en generaal Haigs Mercedes 600 er al overheen waren gereden. De derde wagen met twee veiligheidsmensen van de Belgische rijkswacht en een Amerikaan erin, kreeg echter de volle lading van het voor de neus van de wagen als een fontein de lucht inspattend brugdek. De wagen, ook een Mercedes, werd getroffen door brokken asfalt van 100 kilo en zwaarder. De wagen werd totaal vernield, doch de inzittenden liepen slechts lichte verwondingen op.

Gat

In het bruggetje liet de landmijn een gat van bijna één meter diep en een diameter van drie meter achter. De mensen achter de aanslag moeten volgens de rijkswacht professionals zijn geweest. Het springtuig moet keurig gecamoufleerd in het wegdek verstopt zijn geweest. Van de mijn liep een ontstekingskabel naar een parallel aan de landweg lopende bredere industrieweg, 150 meter verderop. Op deze weg is de mijn tot ontploffing gebracht. De in groten getale opgetrommelde rijkswachters en veiligheidsagenten van het NATO-hoofdkwartier vonden hier het elektrisch ontstekingsmechanisme en een walkie-talkie. Aangenomen wordt dat een andere terrorist op een 500 meter verderop gelegen brug via een andere walkie-talkie het bevel tot ontsteken heeft gegeven. Van die andere grotere brug (over het kanaal Bergen-La Louvière en de eerder genoemde industrieweg, die daar een bocht naar rechts maakt) heeft men een uitstekend uitzicht op de plaats waar de mijn de lucht in ging.

Mannen

Later verluidde dat kort na dc aanslag in de buurt van deze brug twee mannen waren gesignaleerd die er op een motorfiets vandoor waren gegaan. De politie wilde dit noch ontkennen, noch bevestigen. De aanslag moet reeds geruime tijd van tevoren zijn beraamd. Generaal Haig nam bijvoorbeeld nooit achter elkaar dezelfde route naar zijn hoofdkwartier vanuit zijn residentie, het kasteel Gendebien aan de Steenweg op Binche aan de rand van de industriestad Bergen. De terroristen moeten van tevoren alle gebruikte routes hebben bestudeerd en een wisselritme hebben ontdekt. Ook moeten zij de gemiddelde snelheid hebben geregistreerd waarmee de generaal op bepaalde weggedeelten naar SHAPE werd vervoerd. Het bruggetje moet volgens de beramers van de aanslag de zwakste plek zijn geweest in het rijschema van Haig. Kort nadat het eerste alarm was geslagen werd de hele omgeving uitgekamd. Ook een vlakbij het landweggetje liggende steengroeve werd doorzocht, doch zonder resultaat.

Draad

Tegen de middag werd vanuit een helikopter van SHAPE nog een ontstekingsdraad ontdekt. Een mijnopruimingsploeg van het Belgische leger moest de draad geheel uitgraven, omdat werd vermoed dat deze zou leiden naar een andere landmijn op de industrieweg. De graverij leverde echter niets op. Gisteravond zei generaal Haig dat hij al sinds het begin van zijn NATO-commando het doelwit was geweest van terroristische bedreigingen. "Sinds verleden jaar waren er duidelijke aanwijzingen dat een bepaalde terreurorganisatie het op mij had gemunt", aldus Haig. Hij zei niet welke terreurbende hij bedoelde.

Generaal Haig (54) is sedert december 1974 opperbevelhebber van de Europese NATO-strijdkrachten en de ongeveer 210.000 man sterke Amerikaanse troepenmacht in Centraal-Europa. Begin januari bood hij aan president Carter en NATO-secretaris-generaal Luns (die zich gisteravond zeer verheugd toonde over de goede afloop voor Haig) zijn ontslag aan en komende vrijdag treedt hij af om te worden opgevolgd door de voormalige commandant van de Amerikaanse landstrijdkrachten, generaal Bernard W. Rogers.

Touwtjes

Voordat hij naar Casteau kwam, was generaal Haig - een voormalig medewerker van oud-minister van Buitenlandse Zaken Kissinger in de Nationale Veiligheidsraad van de Verenigde Staten - stafchef van ex-president Nixon, in het Witte Huis. Het was Haig die de laatste dagen voordat Nixon definitief opstapte in het Witte Huis de touwtjes in handen heeft genomen. Generaal Haig heeft het afgelopen half jaar niet onder stoelen of banken gestoken, dat hij fel is gekant tegen het zo juist door de Russische partijleider Breznjev en de Amerikaanse president Carter in Wenen getekende SALT 11-akkoord dat de kernwapenwedloop tussen de twee grootmachten moet afremmen. Een groep republikeinse politici dringt er reeds geruime tijd bij Haig op aan in de politiek te gaan en op zijn minst te proberen een zetel in de Senaat te veroveren. Of liever nog zich kandidaat te stellen bij de presidentsverkiezingen volgend jaar.

Bron: De Telegraaf | André Herter | 26 Juni 1979

In 1993 werd een RAF-terrorist veroordeeld voor de aanslag op generaal Haig:

RAF-terrorist krijgt levenslang

Een terrorist van de Rote Armee Fraktion, de RAF, Rolf Klemens Wagner, is vandaag door een gerechtshof in Frankfurt veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf, wegens deelneming aan een bomaanslag in 1979 op de toenmalige NAVO-opperbevelhebber, generaal Alexander Haig.

De 49-jarige Wagner was aangeklaagd wegens drievoudige poging tot moord. Alexander Haig, die later Amerikaans minister van Buitenlandse Zaken werd, bleef ongedeerd bij de in Obourg in België gepleegde aanslag door de RAF. Maar zijn twee lijfwachten liepen lichte verwondingen op. Wagner zit reeds levenslang uit voor zijn betrokkenheid bij de ontvoering in oktober 1977 van de Duitse werkgeversvoorzitter Hans-Martin Schleyer, die korte tijd later in Frankrijk dood werd aangetroffen. Het gerechtshof in Frankfurt volgde geheel de eis van het Openbaar Ministerie.

Bron: Amigoe | 24 November 1993

5,558

(7 replies, posted in 1970-1979)

Op 25 juni, omstreeks 8u30, is de Amerikaanse generaal Haig op weg van zijn residentie in Château Gendebien te Bergen naar zijn kantoor bij de SHAPE in Casteau. Tegenover de cementfabriek van Obourg explodeert een bom vlakbij zijn auto. Ze wordt met afstandsbediening tot ontploffing gebracht. De auto van de generaal wordt slechts licht beschadigd en hij zelf is ongedeerd. Wel raken twee agenten licht gewond in de erg gehavende wagen van de veiligheidsdienst. Op 5 juli 1979 eist het RAF-commando 'Andreas Baader' op zijn beurt de verantwoordelijkheid voor de aanslag op.

http://bendevannijvel.com/wp-content/uploads/2014/05/Haig-auto.jpg

Haig: al eerder bedreigd

Generaal Alexander Haig, opperbevelhebber van de NAVO-strijdkrachten in Europa, heeft maandagmiddag naar aanleiding van de mislukte aanslag op z'n leven, maandagochtend, gezegd dat hij de laatste tijd was bedreigd door terroristische groeperingen. Haig zei dit tijdens een persconferentie op het hoofdkwartier van de NAVO, Shape, in de Belgische plaats Casteau.

De generaal verklaarde: "Ik heb bedreigingen ontvangen waarvan ik de bron liever niet noem. Een jaar geleden was ik het doelwit van een terroristische organisatie waarvan ik de naam niet zal noemen". Haig, die op 30 juni zijn functie bij de NAVO neerlegt, beschouwt de aanslag op zijn persoon als "een ongelukkige uiting van onze onrustige tijden waarin rechtse en linkse krachten op onwettige wijze veranderingen trachten te bewerkstelligen".

IRA niet

Generaal Haig achtte het uitgesloten dat deze aanslag ook maar iets te maken zou hebben met ambities voor het Amerikaanse presidentschap, die hij volgens sommigen zou hebben. "Ik heb niet voldoende steun van hen ondervonden om te rechtvaardigen dat ik die ambities zou hebben", zo zei hij. Hij sloot eveneens ieder verband uit met de aanslag op de Engelse ambassadeur bij de NAVO begin van het jaar, waarvan een Belgische bankier het slachtoffer werd. Deze aanslag is toegeschreven aan de IRA.

Luchtdruk

De 54-jarige generaal Haig zei dat zijn auto door de luchtdruk werd opgetild en werd beschadigd: ,"Toen ik omkeek, zag ik enorme
stukken van de weg die als regen naar beneden kwamen", aldus Haig. De generaal, die wordt genoemd als mogelijk kandidaat voor de republikeinse partij bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen volgend jaar, was op weg naar zijn kantoor, toen de landmijn ontplofte tussen zijn auto, die ongeveer 40 km per uur reed, en de veiligheidsauto daarachter, die werd vernield. De drie veiligheidsagenten werden slechts licht gewond en werden later na onderzoek uit het ziekenhuis ontslagen.

"Diep geschokt"

De Nederlandse minister van defensie. Scholten, heeft mede namens zijn ambtgenoot van buitenlandse zaken. Van der Klaauw, generaal Haig telegrafisch laten weten diep geschokt te zijn door de aanslag op zijn leven. Dit heeft een woordvoerder van het ministerie van defensie maandag bekendgemaakt. De ministers Scholten en Van der Klaauw wensen hem geluk met de ontsnapping aan wat zij noemen "deze zinloze terroristische daad".

Bron: Reformatorisch Dagblad | 26 Juni 1979

Groep noemt zich verantwoordelijk voor aanslag Haig

In een anoniem telefoontje aan het dagblad La Province in Bergen in België heeft een Franssprekende vrouw dinsdagmiddag de verantwoordelijkheid voor de mislukte aanslag op NAVO-opperbevelhebber generaal Alexander Haig opgeëist.

De krant heeft onmiddellijk politie en rijkswacht op de hoogte gesteld. De vrouw zei dat de aanslag werd uitgevoerd door een groepering die "Vengeance et Liberté" (Wraak en Vrijheid) heette, een tot dusver onbekende organisatie. Daarna brak zij het telefoongesprek af.

Op het hoofdkwartier van de Shape (Supreme Headquarters Allied Powers Europe) in Bergen blijft de overtuiging bestaan dat de aanslag het werk is van beroepsterroristen na lange tijd van voorbereiding. Minstens 100 kg springstof werd reeds weken geleden op de plaats van de aanslag aangebracht.

De bewegingen van generaal Haig werden intens gevolgd. De generaal gebruikte overigens zeven verschillende wegen om zich van zijn residentie naar het hoofdkwartier van SHAPE te begeven.

De Belgische politie zoekt een blauwe Mercedes met een Westduits nummerbord, waarvan de inzittenden betrokken kunnen zijn bij de mislukte aanslag. Dit is dinsdag van de politie in de Belgische stad Bergen vernomen.

Bron: Reformatorisch Dagblad | 27 Juni 1979

Een Antwerpse winkelierster zou aan de hand van en aantal aan haar voorgelegde foto's de man herkend hebben die op 14 mei van dit jaar bij haar zend- en ontvangstapparatuur kocht die gebruikt werd bij de aanslag op generaal Haig, enkele weken geleden. Haig was de voormalig opperbevelhebber van de NAVO-strijdkrachten in Europa. Op 25 juni, toen hij zich per auto naar zijn hoofdkwartier in Casteau in België begaf, werd er een bomaanslag op hem gepleegd. Na die aanslag werd in de buurt zend- en ontvangstapparatuur teruggevonden,die vrijwel zeker bij het plegen van de aanslag werd gebruikt.

Het Belgische blad La Libre Belgique schreef dinsdag dat de man die deze apparaten aanschafte, door de Antwerpse winkelierster herkend is. Volgens die krant gaat het om een Duitser die bij de veiligheidsdiensten in Bonn bekend staat als een sympathisant van de Duitse links-extremistische organisatie, de Rote Armee Fraktion. In brieven aan Belgische kranten heeft de organisatie eerder al de verantwoordelijkheid voor de aanslag op Haig op zich genomen maar in Duitsland werd later weer verklaard dat men daaraan twijfelde.

Bron: Reformatorisch Dagblad | 18 Juli 1979

Twee voormalige leden van de Duitse terroristische organisatie Rote, Armee Fraktion zijn gisteren aangeklaagd wegens de mislukte aanslag met een autobom op de vroegere Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Alexander Haig. Het bureau van de openbaar aanklager maakte bekend dat een van de verdachten, Sigrid Sternebeck Friedrich, ook aangeklaagd is in verband met de moord op HannsMartin Schleyer, in 1977. Haar echtgenoot, Ralf Friedrich, is alleen in staat van beschuldiging gesteld wegens zijn betrokkenheid bij de aanslag op Haig en diens escorte, op 25 juni 1979 in België.

Bron: Reformatorisch Dagblad | 10 Augustus 1991

5,559

(131 replies, posted in Organisaties)

Belgische rijkswacht vindt sporen CCC - Ontstekingsmechanismen ontdekt

De Belgische rijkswacht heeft in een verlaten opslagplaats in Haren (een deelgemeente van Brussel) een honderdtal gebruiksklare ontstekingsmechanismen gevonden. Dat hebben Belgische kranten eergisteren gemeld.

Op de muren in de opslagplaats zijn in rode verf de letters CCC gespoten (*), afkorting van "Strijdende Communistische Cellen", de terreurorganisatie die sinds begin oktober 1984 al 24 aanslagen in België heeft gepleegd.  Verder zei de Belgische Justitie over bewijzen te beschikken, dat bij een aanslag van de CCC op 4 november op een kantoor van de Generale Bankmaatschappij in Charleroi, de in Charleroi geboren Pierre Carette aanwezig was. Dat zou blijken uit foto- en filmmateriaal. Het Brusselse parket bewaart hierover het grootste stilzwijgen.

Pierre Carette was het laatst in Brussel werkzaam als drukker. Hij is vorig jaar oktober, vlak voor de CCC met haar bomaanslagen begon, spoorloos verdwenen. Zijn naam werd al genoemd in verband met de in 1979 in België gepleegde aanslag op de toenmalige opperbevelhebber van de NAVO, generaal Haig.

Sympathisant

Van de 33-jarige Carette is in elk geval bekend dat hij een sympathisant is van de Franse terreurorganisatie Action Directe. In mei 1982 kreeg hij op de autoweg tussen Brussel en Parijs, nabij Compiègne een auto-ongeval. Hij was toen in het gezelschap van Nathalie Menignon, van wie men meent te weten dat zij lid is van de Action Directe. In de verongelukte auto werden vijftienduizend vlugschriften gevonden van Action Directe. De man is voor het laatst begin oktober 1984 gezien in de trein van Brussel naar Parijs.

De ontstekingsmechanismen zouden vorige week maandag al ontdekt zijn in een opslagplaats op het industrieterrein in Haren. Naar men aanneemt heeft de politie een tip gekregen. De politie zette de omgeving af.

Bron: Reformatorisch Dagblad | 18 November 1985

(*) Dat maakt het wel heel gemakkelijk voor de speurders. smile

5,560

(9 replies, posted in Terrorisme)

(...) Buisseret was ooit lid van de inmiddels verboden Vlamse Militanten Orde en redactiesecretaris van het blad Haro, waarin verhalen verschijnen over de 'Auschwitz Lüge', de ontkenning van de Holocaust. Tegen hem loopt nog een aanklacht wegens het in elkaar slaan van een Marokkaanse jongen, begin dit jaar. Buisseret ontkent deze mishandeling te hebben gepleegd.

Bron: Trouw | 11 Augustus 1990

(...) Eén van de kandidaten voor een zetel in het parlement, Xavier Buisseret, is twee dagen voor de verkiezingen tot twee jaar gevangenis veroordeeld, wegens 'diefstal met geweld' op een jonge migrant. (*)

Bron: De Telegraaf | 26 November 1991

(*) Het was toenmalig Vlaams Blok-voorzitter Karel Dillen die Buisseret een vals alibi verschafte. Iets waar de rechter toen niet intrapte.

(...) Een speciale kamercommissie heeft besloten dat een gerechtelijke procedure tegen het kamerlid Xavier Buisseret van het Vlaams Blok voortgezet kan worden. Voordat hij kamerlid werd was hij veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf omdat hij een overval had gepleegd op twee jongen Marokkanen.

Bron: Nieuwsblad van het Noorden | 1 Januari 1992

(...) Het is verleidelijk om al te veel en al te gedetailleerd de palmares te schetsen van Vlaams Blok kopstukken. Wat te denken van Xavier Buisseret, propagandaleider van het Vlaams Blok, parlementeslid en (ex?) straatvechter. Buisseret was eind jaren zeventig verantwoordelijk voor de uitgave van het tijdschrift HARO, 'maandblad voor de conservatieve revolutie'. HARO heeft in de twee jaar van zijn bestaan de bedenkelijke reputatie opgebouwd één van de meest racistische en antisemitische Nederlandstalige schotschriften van na de Tweede Wereldoorlog te zijn. Berucht is het revisionistische speciale nummer van HARO geworden met de titel 'Holocaust ... Hoe lang nog?'. De toenmalige uitgever van dat blad, waaraan ook Karel Dillen en Roeland Raes (Vlaams Blok senator) meewerkten, zit nu gewoon in het parlement.

Bron: Nieuw Israelitisch Weekblad | 18 November 1994