5,731

(119 replies, posted in Andere Personen)

Justice Requête rejetée pour les parents de Julie et Mélissa Deux acquittements dans le dossier Pirot

Pas plus qu'à la cour d'assises de Mons, en mai 1999, les parents de Julie et Mélissa n'ont pu, la semaine dernière, devant la cour d'assises de Charleville-Mézières cette fois, se constituer partie civile dans un dossier les concernant, estiment-ils.

Dans le chef-lieu des Ardennes françaises se tenait le procès des deux présumés tueurs de Michel Pirot, froidement abattu le 5 décembre 1996 sur un parking autoroutier près de Charleroi. En mai 1999, la veuve de Michel Pirot, Véronique Laurent, avait écopé de 15 ans de réclusion pour avoir commandité le meurtre de son mari dont elle ne supportait plus la violence et qui menaçait de vendre les fauves de son "Arche de Noé", à Nalinnes. Lors de l'enquête et du procès de Mons, Véronique Laurent, 36 ans, avait accusé Patrick Verdin, son beau-frère, et Thierry Sliman, deux repris de justice de Charleville, d'être les tueurs à gages.

Les parents de Julie et Mélissa espéraient à nouveau se constituer partie civile dans ce nouveau dossier. Car, en 1996, Michel Pirot, proxénète à ses heures, disait qu'il comptait faire des révélations fracassantes sur l'affaire Dutroux. On attendait ses déclarations à l'occasion d'un souper au bénéfice des mouvements blancs. L'assassinat est intervenu quelques semaines avant le repas. Les familles Russo et Lejeune estiment que cette exécution a privé l'enquête d'un témoin peut-être capital.

A Charleville donc, la Cour a repoussé la thèse du complot monté pour empêcher les révélations sur l'affaire Dutroux. En outre, faute de preuves et d'indices matériels, les deux Français ont été acquittés. Qui, alors, a tué Pirot?

Bron: Le Soir | Michel Petit | 18 april 2001

Meurtre mystérieux sur l'E 54 à Luttre: Un restaurateur tué de deux balles

Mercredi, vers 4 heures du matin, un restaurateur de Nalinnes a été abattu sur l'aire de Fromiée, située peu après la sortie de Luttre sur l'autoroute A 54 qui relie Charleroi à Bruxelles. Un meurtre particulièrement mystérieux qui laisse les enquêteurs de la PJ de Charleroi perplexes. Michel Piro, 50 ans, exploite un restaurant un peu particulier: "L'Arche de Noé", qui se trouve à proximité du carrefour du Bultia, à Nalinnes. C'est un véritable mini-zoo où l'on peut manger à quelques mètres des cages des lions et des tigres. Le restaurant jouit d'une certaine réputation dans la région.

Ce mercredi, Michel Piro et son épouse, Véronique Laurent, 36 ans, prennent très tôt, vers 3 h 30, la route de Bruxelles pour aller acheter des victuailles au marché matinal, en prévision d'un week-end chargé. Véronique prend le volant de la camionnette. Sur l'autoroute, elle est cependant prise d'un besoin pressant. Le couple décide de s'arrêter sur l'aire de Fromiée. Véronique descend, s'éloigne vers les buissons et perd la camionnette de vue.

C'est alors qu'elle entend deux détonations. Elle revient précipitamment et découvre son mari mort, gisant dans son sang, au travers des sièges de la camionnette. Averties par la jeune femme, les forces de l'ordre ne tardent pas à arriver. Le meurtrier de Michel Piro n'a laissé aucune chance à sa victime, constatent-elles. Un premier projectile tiré à travers la vitre a fracassé l'épaule, le second l'a atteint sous l'oreille. Véronique Laurent n'a rien vu; tout au plus a-t-elle aperçu une voiture de teinte sombre et de grosse cylindrée s'éloigner. Un camionneur qui dormait dans son engin ne pourra lui non plus donner aucun renseignement précis sur ce véhicule.

Michel Piro ne se connaissait pas d'ennemis, c'est du moins ce qu'affirment son entourage et son épouse. La victime avait, avant de se reconvertir dans la restauration, géré un "bar à filles", sur la N5, à Loverval, à quelques kilomètres à peine de l'Arche de Noé. Faudra-t-il aller chercher dans ce passé un peu trouble du quinquagénaire des inimitiés coriaces qui auraient pu pousser quelqu'un au crime? Les enquêteurs ne semblent pas privilégier, à ce stade de l'enquête, l'une ou l'autre piste. On a juste entendu l'épouse de la victime, témoin privilégié du drame.

Bron: Le Soir | Franco Megetto | 6 december 1996

Le meurtre de Michel Pirot, qui intéressait Neufchâteau, élucidé à Charleroi

Le patron de l'Arche de Noé assassiné par son épouse

Le 5 décembre 1996, Michel Pirot, 50 ans, était abattu de deux balles tirées à hauteur de la tête sur l'aire de Fromiée, parking autoroutier situé le long de l'A 54 Charleroi - Bruxelles, à Luttre [Google Maps]. Une exécution dans les règles, opérée dans des circonstances rocambolesques et que vient enfin d'élucider la police judiciaire de Charleroi.

Michel Pirot était le patron d'un restaurant, l'Arche de Noé, à Malines, qui a la particularité d'héberger une véritable ménagerie exotique - le détail a son importance. Son épouse, Véronique Laurent, 36 ans, exploitait le restaurant avec lui. Le jour du drame, le couple avait pris la route de Bruxelles pour aller au marché matinal, faire le plein de victuailles.

Sur la route, Véronique Laurent avait prétexté un besoin urgent pour s'arrêter à Fromiée. Elle s'était éloignée du véhicule, avait-elle expliqué, et avait entendu deux détonations.

A son retour, son mari était mort; une voiture de grosse cylindrée s'en allait. Pour les enquêteurs, dirigés par le commissaire Jean Laitem, l'histoire était cousue de fil blanc. Et la veuve joyeuse, qui n'avait même pas attendu l'enterrement pour ouvrir le restaurant, était le suspect numéro un. Restait à la faire craquer. L'enquête a duré. Ce qui a valu au commissaire Laitem des interpellations de la part du parquet de Neufchâteau, qui voyait dans cette affaire la patte de Dutroux: Pirot, disait la rumeur, avait des révélations à faire sur Julie et Mélissa.

Rien de tout cela en fait: l'intuition des enquêteurs était la bonne. Les révélations plus ou moins officieuses proches de la veuve semblaient accréditer la thèse du complot familial, mais il semble que l'impulsion décisive soit venue de France où résidaient les deux tueurs recrutés de Michel Pirot. Quoi qu'il en soit, Véronique Laurent a été convoquée lundi après-midi à la P.J. de Charleroi où elle s'est présentée librement. Confrontée aux indices qui l'accablaient, elle est passée aux aveux et a donné tous les détails de l'assassinat.

Depuis quelque temps déjà, la jeune femme supportait de plus en plus mal les violences conjugales qui la laissaient rarement indemne. De plus, Michel Pirot savait l'attachement qu'avait Véronique pour ses fauves. Il ne manquait pas de menacer de les abattre. La veuve a avoué qu'elle avait senti, peu avant l'assassinat, qu'il allait passer aux actes. Elle ne l'a pas supporté et s'est ouverte à un lointain parent, vivant en France, d'expédients divers.

L'homme a marqué son accord et a engagé un complice. Ils devaient normalement obtenir une rémunération, mais Véronique Laurent n'a jamais su les payer. Le coup a été minutieusement préparé, et tout s'est passé dans les règles. La veuve avait omis un seul détail, elle était pratiquement la seule à profiter un tant soit peu de ce crime aux allures de règlement de comptes.

Elle a été inculpée par le juge d'instruction Victoria Lohet d'assassinat. Les deux hommes de main, dont l'identité n'a pas été communiquée et qui sont actuellement détenus pour d'autres causes à Reims, pourraient faire l'objet, s'ils sont de nationalité belge, d'une extradition dans les plus brefs délais.

Bron: Le Soir | Franco Megetto | 26 November 1997

5,732

(48 replies, posted in 1980-1989)

Vandaag staat er een artikel in De Standaard over camping La Hêtraie. De dubbele moord wordt ook vermeld.

‘Ik blijf hier tot ik sterf’

Een Belgische vlaggetje dat koppig tussen de beukenbomen wappert, een ijzeren stoel en twee gigantische geluidsboxen. Verder blijft er weinig over van de chalet op kampeerplek C2 in La Hêtraie (het beukenbos) die zondag in de vlammen opging.

Volgens de brandweer werd er sinds 2000 al minstens vijftig keer brand gesticht op het kampeerterrein, maar een dader werd nooit gevonden. Het Leuvense parket liet weten dat de brand van zondag werd aangestoken, maar kon of wilde verder geen informatie geven. Volgens burgemeester Alexander Binon (N-VA) zijn het de eigenaars zelf die hun chalet in brand steken, zodat ze geen afbraakkosten moeten betalen.

In de jaren 60 werden gezinnen uit Wallonië en Brussel naar het kampeerterrein in Oud-Heverlee gelokt met reclame die een mooi stuk grond beloofde tussen de Dijle en het Meerdaalwoud. Volgens Roland Timmerman, de advocaat van een aantal bewoners, was de zone toen recreatiegebied. ‘Er werden minstens 33 bouwvergunningen uitgereikt, en de bewoners kregen ook de toelating om zich er te domiciliëren’, zegt Timmerman.

Maar volgens het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) ligt het domein van 6 hectare wel degelijk in natuurgebied. De discussie sleept al heel lang aan, maar sinds enkele jaren probeert de gemeente de bewoners actief te verdrijven met dwangmaatregelen. Er wordt ook geen huisvuil meer opgehaald en in 2013 werden elektriciteit en water er afgesloten.

Mysterieuze moord

Voor het gemeentebestuur is de camping al jaren een doorn in het oog, want hij trok ook heel wat schorremorrie aan op zoek naar een goedkope woonst. In 1985 werd La Hêtraie pas echt berucht toen er een mysterieuze moord werd gepleegd: een koppel werd in onduidelijke omstandigheden neergeschoten in zijn caravan.

Vandaag hebben al 60 mensen hun grond overgemaakt aan het ANB. Voor vijf mensen is er op korte termijn een oplossing in de maak. Het Agenschap beloofde hen de afbraakkosten op zich te nemen, in ruil voor de grond, waarvan ze weer bos willen maken.

Blijven over: nog een honderdtal terreinen, 3,5 hectare groot. Enkele van de kampeerplaatsen zijn er leeg, andere zijn verlaten. Wat ooit een levendige camping was, lijkt vandaag bijna oorlogsgebied. Tientallen uitgebrande chalets zijn overwoekerd door onkruid. Autowrakken, stukgeslagen caravans en afval maken van La Hêtraie een spookachtige plaats.

Toch zijn er vandaag nog zeker vijf chalets bewoond. ‘Ik heb 800.000 Belgische frank betaald voor mijn stuk grond’, vertelt Danielle (65), een gepensioneerde Brusselse die vanwege het delicate karakter van het dossier niet met haar achternaam in de krant wil. Ze woont sinds 1986 op de camping. ‘Ik denk er niet aan te vertrekken’, zegt de vrouw, een gepensioneerde ambtenaar. ‘Waarom zou ik mijn huis waar ik al dertig jaar woon zomaar opgeven? Ik kan nergens anders aarden. Ik ben verslaafd aan de rust hier.’

Die rust is wel relatief. In haar tuintje zoemt een grote generator de stilte weg. Danielle kocht die samen met haar buurvrouw om hen van elektriciteit te voorzien. ‘Hoe kunnen we ons anders verwarmen’, zegt de buurvrouw van B36, die al 25 jaar in haar houten huisje woont.

Ook zij is niet van plan te verhuizen. ‘Naar waar zou ik gaan?’, zegt de poetsvrouw op rust. ‘Ik heb geen geld voor een ander huis, zeker niet als ik het mijne gratis moet weggeven. Nee hoor, u mag er zeker van zijn. Ik blijf hier tot ik sterf.’

Het is verre van evident om er vandaag nog te wonen. Zeker in de winter is het er modderig en moeilijk bereikbaar. Maar een aantal bewoners verzet zich resoluut tegen een uitzetting. ‘Tien jaar geleden heeft onze buurman zelfmoord gepleegd nadat hij het bericht had gekregen dat hij zijn caravan moest verlaten’, vertelt Danielle. ‘Emile was al langer depressief, maar hij kon het niet verkroppen dat hij weg moest. Ze hebben zijn lichaam gevonden in een meer wat verderop.’

Wegpesten

Hoe moet het verder met de camping aan het Meerdaalwoud? Het ANB zegt dat het de laatste bewoners niet onder druk wil zetten. ‘Maar het is uiteraard wel onze bedoeling om het natuurgebied in ere te herstellen’, zegt Bart Meuleman, die voor het ANB het dossier beheert. In eerste instantie wil Natuur en Bos erop toezien dat de chalets niet gekraakt worden. ‘Voor de zomer willen we ook beginnen met het opruimen van onze terreinen, maar dat zal een werk van lange adem zijn.’

Burgemeester Alexander Binon is strijdvaardiger. ‘Het is totaal onaanvaardbaar dat de eigenaars brandstichten’, zegt hij. ‘Eigenlijk is het heel simpel. De chalets zijn illegaal en ze moeten zo snel mogelijk weg.’

Voor een bewoner, die in het enige bakstenen huis woont op het terrein, is die uitspraak het bewijs dat er meer achter zit. ‘Ik geloof niet dat de burgemeester al die onteigeningen wil, enkel en alleen om een stukje gazon te creëren. Er zijn al jaren geruchten dat de gemeente hier graag sociale woningen wil neerpoten.’

De 38-jarige man noemt de insinuaties over brandstichtingen en criminele bewoners ook ‘totaal van de pot gerukt’. ‘Wie zegt dat de eigenaars brand hebben gesticht? Ik heb zondag de brandweer gebeld toen ik de vlammen zag, maar ik heb niemand gezien. De enige crimineel in dit dossier is de overheid die rechtmatige eigenaars zomaar uit hun huis zet. Mijn vrouw is vertrokken omdat ze het niet meer aankon. ik zit met een lekkend dak waarvan ik niet weet of ik het mag herstellen. Weet u in wat voor stress ik leef? Maar ik laat me hier niet wegpesten.’

Bron: De Standaard | 14 maart 2018

5,733

(91 replies, posted in Robotfoto's)

P-51 wrote:

In het dossier Pinon wordt ergens ook gewag gemaakt van een "verdachte" die ook in Doel keet geschopt zou hebben.

Het gaat waarschijnlijk over Harry Moelants:

Dans cette salle [BIKBA] s'entrainait également un flamand d'1,90m, blond-roux, quasi-chauve, yeux bleu-verts ainsi pesé 90 kg et pesant actuellement 120 kg. Il aurait manifesté à Doel (Anvers) dans une manifestation pacifiste.

Bron: Verhoor Gaston Laffineur | 9 oktober 1985

5,734

(1 replies, posted in Bibliografie)

Indien er iemand geïnteresseerd is in een PDF-bestand van dit boek mag je mij een mailtje sturen.

5,735

(168 replies, posted in Gladio - Staatsveiligheid)

Familie van lid Staatsveiligheid bevestigt: “Gewaarschuwd voor overval van Bende van Nijvel”

Een hooggeplaatst lid van de Staatsveiligheid heeft zijn familieleden gewaarschuwd voor de overval van de Bende van Nijvel op de Delhaize in Aalst. Dat zegt de familie in een gesprek met VTM NIEUWS-journalist Faroek Özgünes. “We zijn op voorhand gewaarschuwd voor de overval op de Delhaize in Aalst”, zegt een van de familieleden.

Zowel de zus als het petekind van de intussen overleden man van de Staatsveiligheid bevestigen het verhaal. “Ik herinner me nog dat hij zei ‘Gaan jullie regelmatig naar de Delhaize? Blijf daar tijdelijk weg’”, vertelt de zus van het lid van Staatsveiligheid. “We wisten wat er in Overijse was gebeurd, dus we hebben naar mijn broer geluisterd.”

Lees hier het hele artikel » Nieuws

Eén van de taken van de Staatsveiligheid is om terroristische dreiging te analyseren. Er waren voor de overval in Aalst een aantal aanwijzingen dat het Delhaize-warenhuis van Aalst een doelwit zou kunnen zijn: de ontmoeting tussen de joggers en onbekenden in het Osbroekpark, de gevonden wapens, het feit dat na de overvallen in Eigenbrakel en Overijse de gebruikte wagen niet achtergelaten/teruggevonden werd, ... Het zou dus kunnen dat op basis van analyses en rapporten van de Staatsveiligheid de man zijn familie gewaarschuwd heeft, zonder dat er sprake is van daderkennis.

5,736

(168 replies, posted in Gladio - Staatsveiligheid)

Oproep van Walter De Smedt en Jean-Claude Delepière naar aanleiding van de nieuwe tip over de Staatsveiligheid:

(...) De nu aangebrachte tip kan bevestigen wat het comité reeds reveleerde: het bestaan binnen de dienst van een “gecloisonneerde ploeg” onder leiding van de bewuste commissaris Smets, die met medeweten van de grote baas Raes niet alleen onderzoek op extreemrecht deed maar er zelfs in infiltreerde.

Belangrijk is ook de vaststelling van het comité dat er met de door deze dienst opgestelde nota’s “geknoeid” werd zodat de invloed van de Bonvoisin en het succes van zijn politieke CEPIC, de rechtervleugel van de PSC, er sterk door achteruit ging: een voorbeeld van de acties van een politieke politie.

Het nu gereveleerde spoor is niets meer dan een mogelijke aanvulling van het destijds door het Vast Comité I grondig voorbereid en daadwerkelijk gevoerd onderzoek naar de werking van één bijzondere en geheime afdeling binnen de Staatsveiligheid waarvan de dossiers aanvankelijk in het bureel van de administrateur-directeur-generaal werden bijgehouden en waarvan er na de overbrenging van de kast naar een andere locatie vele dossiers verdwenen en nooit werden teruggevonden.

Het zou erg nuttig kunnen zijn indien het comité zijn onderzoek zou hernemen en zou nagaan of de nu gereveleerde piste naar waarheid is: wat wist de Staatsveiligheid en wat gebeurde er mee?

Lees hier het hele artikel » Nieuws

5,737

(63 replies, posted in Gladio - Staatsveiligheid)

Jacques De Vlieghere was ten tijde van de WNP de adjunct-administrateur van de Veiligheid van de Staat. Kwam uit de PS. Hij verliet kort na de affaire WNP de dienst en werd directeur-generaal van het gevangeniswezen.

Uit het verslag van de Tweede Bendecommissie:

Zijn adjunct-directeur De Vlieghere voegde hieraan toe: "Wat betreft een mogelijk verband tussen de misdaden van de Bende van Nijvel en uiterst-rechts, heeft de Staatsveiligheid tien jaar lang met veel aandacht gezocht naar mogelijke banden, maar ze heeft er geen gevonden. Te gepasten tijde werden ook de gerechtelijke autoriteiten ondervraagd om te zien of in hun onderzoeken misschien een spoor te vinden was, evenwel zonder resultaat.

Ook het College ter bestrijding van het terrorisme (GIA) waarvan getuige alle vergaderingen bijtooonde, heeft nooit de Bende van Nijvel beschouwd als een uiting van criminaliteit met politiek karakter. Getuige merkt echter op dat daaruit niet het besluit moet worden getrokken dat het hier ging om louter banditisme; dit weet hij niet.

Om bewijzen te kunnen geven van het bestaan van een eventuele band zou men zich moeten kunnen baseren op verslagen die dat aanduiden en die verslagen bestaan niet. Iets helemaal anders is te beweren dat bepaalde personen wier naam in die zaken genoemd wordt, eventueel uiterst-rechtse sympathieën hebben, onder meer een aantal gewezen rijkswachters van het bijzondere interventie-esca dron, die de rijkswacht trouwens reeds lang verlaten hebben. Het spoor dat naar uiterst-rechts leidt, is dus niet uit te sluiten."

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 1 en 2)

(...) In de literatuur over het Front de la Jeunesse en de WNP is, zoals hiervoor ook reeds werd aangegeven, voortdurend sprake van connecties met de rijkswacht, althans van individuele (ex-rijkswachters met extreem-rechtse sympathieën. De gedachte dat een aantal van hen mogelijk rechtstreeks of onrechtstreeks betrokken is geweest bij de misdaden van de bende van Nijvel, werd zelfs niet uitgesloten door de vroegere adjunct-administrateur De Vlieghere van de veiligheid van de staat, blijkens zijn al eerder aangehaalde verklaring tegenover de vorige parlementaire onderzoekscommissie. Maar het verwijt dat dit spoor desalniettemin toch niet voldoende is uitgezocht, klinkt vrij algemeen.

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 1 en 2)

Uit een verhoor van Jean Bougerol:

Le PIO était une sorte d'entonnoir de renseignements via les officiers de réserve. Si de cet entonnoir sortait une "goutte" qui n'intéressait pas mon service, elle était remise au service intéressé, sûreté, gendarmerie, etc. A la sûreté de l'Etat, il y avait un ancien militaire de carrière, Jacques De Vlieghere, ancien lieutenant-colonel de la force aérienne qui après un passage au cabinet du ministre Seghers (*) est entré à la Sûreté. J'ai eu donc des contacts étroits avec la Sûreté.

Bron: Verhoor Jean Bougerol | 9 oktober 1985

(*) Ik vermoed dat het gaat over Paul-Willem Segers (CVP). Hij was minister van Landsverdediging van 17 juni 1968 tot 8 november 1971 in de regering-Eyskens-Merlot/Cools.

5,738

(118 replies, posted in Onderzoeksdaden)

En volgende week maandag voor de Franstaligen in Charleroi:

Tueries du Brabant – Des sessions d’informations pour les victimes seront organisées les 2 et 5 mars prochains

Dans le cadre de l’enquête sur les Tueries du Brabant, la cellule victimes du parquet fédéral souhaite, en concertation avec la juge d’instruction, organiser une session d’information complémentaire pour les victimes et leurs proches. Elle se tiendra le 2 mars prochain à Termonde et le 5 mars à Charleroi.

Lees hier het hele artikel » Nieuws

5,739

(5 replies, posted in Organisaties)

Ben wrote:

De hoofdfiguur van EROE, die volgens het weekblad Pourquoi Pas van april ’83 tot doel heeft 'met discretie te infiltreren in de verschillende lagen van de samenleving door zich naargelang de omstandigheden aan te passen' heet Robert Steuckers.

Deze Robert Steuckers heeft banden met Johan Demol die teruggaan tot het Front de la Jeunesse:

(...) Verdacht is niet schuldig, maar het CBO-rapport bevat wel een passage die de wenkbrauwen doet fronsen, zeker wanneer je Demol vandaag hoort verkondigen dat hij zich bij het FJ enkel bezighield met het lonken naar Marie-Christine Falla: "Betrokkene was geen onbekende voor onze diensten. Hij had nog oosterse gevechtssportles gegeven aan de leden van het FJ." Natuurlijk is het allemaal lang geleden. "Een jeugdzonde", vergoelijkte VB-kamerlid Filip De Man onlangs op een meeting in Londerzeel. Het klonk als: met die lui van het FJ hebben wij nooit wat te maken gehad. Werpen we nog even een blik op de aanwezigheidslijsten.

31 december 1979. Ook op oudejaarsavond is Demol in de bunker. Wie nog? Robert Steuckers. Ook hij is dan lid van het FJ. Steuckers wordt later onder meer actief bij de Parti des Forces Nouvelles, de politieke vleugel van het FJ, duikt op bij extreem-rechtse partijen als Front National en Agir, en geldt vandaag als een van de roergangers van de heidense beweging binnen Nieuw Rechts. Daardoor onderhoudt hij goede contacten met sommige Vlaams Blokkers (DM 24/5/99). Dat maakt hem natuurlijk nog geen lid van de partij. Of toch?

In april 1994 is Steuckers een van de oprichters van Bruxelles Identité Sécurité (BIS). Dat is het Franstalige propagandabureau van het VB. Het BIS bereikte in februari 1998 zijn doel: er werd een electoraal kanon binnengehaald waarmee in Brussel de Franstalige kiezer kon worden aangesproken: Johan Demol. Steuckers en Demol, samen in de bunker in 1979: het lijkt wel een complot. Robert Steuckers is een belezen man. Hij is inmiddels al wat ouder en heeft het niet zo begrepen op verbaal en ander geweld. Dat is de reden waarom men hem bij het BIS de laatste maanden niet vaak meer zag. De banden tussen hem en het VB zijn wel aanwijsbaar. In 1995 bood de Brusselse sectie van het Blok hem een functie als vertegenwoordiger in een Vlaamse culturele adviesraad aan. Het geval-Steuckers is niet alleenstaand.

Lees hier het hele artikel » Nieuws

5,740

(5 replies, posted in Organisaties)

EROE staat voor Etudes, Recherches et Orientations Européennes.

De wildgroei van rechtse en extreem-rechtse organisaties in onze samenleving heeft o.a. te maken met de ontwikkeling van bepaalde 'ideologische stromingen'. In Frankrijk heeft men bijvoorbeeld de stroming Alain de Benoist.

In België bestaat een vergelijkbare extreem-rechtse ideologische strekking onder de naam EROE (Etudes, Recherches et Orientations Européennes). Deze club, gesticht in 1981, fungeert als spil op twee terreinen, enerzijds is ze uitgeefster van de tijdschriften 'Orientation' en 'Voilour'. Anderzijds bestaat haar activiteit uit het organiseren van voordrachten rond thema’s zoals 'De nieuwe Europese gedachte', 'De toekomst van Europa', 'Het terrorisme', … Door zich uitdrukkelijk als nieuw rechts te profileren wil EROE de kloof tussen rechts en links overbruggen en daarmee de Derde Weg vormen.

Maar het publiek dat bij de voordrachten van deze 'intellectuele club' aanwezig was, maakt komaf met deze dubbelzinnigheid. Onder de deelnemers bevonden zich Paul Latinus en Michel Libert van WNP, de anciens van het Oostfront zoals Karel Delombaerde, Luc Michel van de PCN (Parti Communautaire National Européen) en leden van UDRT.

De hoofdfiguur van EROE, die volgens het weekblad Pourquoi Pas van april ’83 tot doel heeft 'met discretie te infiltreren in de verschillende lagen van de samenleving door zich naargelang de omstandigheden aan te passen' heet Robert Steuckers.

Deze laatste, een dertigjarige vertaler, is sinds een tiental jaar actief in extreem-rechtse kringen. Hij maakte deel uit van 'Renaissance Européenne', de Belgische antenne van GRECE (Groupement de Recherche et d’Etudes pour la Civilisation Européenne). In 1981 verbleef hij in Parijs waar hij redactiesecretaris was van het tijdschrift Nouvelle Ecole, uitgegeven door GRECE. De voorzitter van EROE, Jean-Eugène van der Taelen was, naar eigen zeggen, lid van de directie van UDRT.

Het bejaardentehuis dat hij beheerde aan de Generaal Jacqueslaan diende als dekmantel voor de bijeenkomsten van de EROE. In dit tehuis vergaderde eveneens de Bond van de Belastingsplichtigen, waarvan de spilfiguur niemand minder is dan Van der Taelen zelf, onder bescherming van de liberale senator (ex-UDRT) Jean-Pierre de Clippele. In de herfst van 1987 werd de EROE omgedoopt tot GRESPE (Groupe de Recherches et d’Etudes Sociales, Politique et Economique).

Bron: De barbaren: migranten en racisme in de Belgische politiek | Hugo Gijsels, Hoessein Boukhriss, Veerle Hobin