Onderzoek Bende Van Nijvel: Justitie en Cel Waals Brabant slaan keihard terug. Slachtoffers en nabestaanden kunnen de boom in! Echt wel.

Vijf. Meer mensen waren er niet nodig om heel even de indruk te wekken dat er misschien toch nog een sprankeltje hoop was voor het hopeloos vastgelopen en danig mismeesterde onderzoek naar de bende van Nijvel.

Drie magneetvissers, een praatgrage advocaat en een stervende, schietgrage rijkswachter met gezwollen lever en zwaar gemoed leken het deksel van de perpetuele doofpotoperatie te hebben hebben gerukt.

Zou het na al die jaren dan toch lukken om zicht te krijgen op de ware toedracht? Zou het kunnen? Zou het waar zijn?
Misschien wel. Ronkende verklaringen waren er in elk geval meer dan genoeg.

Enter, met een fikse tred justitie oneigen, de immer wollige en statige minister zelve, om extra speurders te beloven. En een luisterend oor op 6 december.

Reikhalzend wordt dan ook uitgekeken naar deze vergadering ten behoeve van de slachtoffers van deze doldrieste feiten. Vele nabestaanden en slachtoffers hebben de dag aangestipt in de agenda en een dagje verlof ingeboekt.

Deze week ontvingen ze de langverwachte uitnodiging: het overleg gaat nog steeds door, maar met een guitige twist: 6 december is ergens onderweg met de postkoets 11 décember geworden. Oeps.

Deze kleine pesterij mag natuurlijk de pret niet drukken. Zo is er die dag meteen tijd voor de Sint, de kids en tal van andere typische 6-december activiteiten, of gewoon ne keer zot doen, of wat uitgesteld rouwen dat mag natuurlijk ook.

Een bijzonder slordig inschrijvingsformulier vol schrijf- en taalfouten maakt weinig subtiel duidelijk dat de Cel Waals Brabant de touwtjes terug stevig in handen heeft: daders en verantwoordelijken kunnen op hun beide oren slapen na enkele bijzonder spannende weken, waarin de Cel Waals-Brabant de controle op deze –verder van de rest kundig georchestreerde– doofpotoperatie leek te verliezen.

NAAM, Voornaam en Adres moeten keurig ingevuld zijn door de gegadigden voor dit overleg, waarop de onderzoeksrechter de nabestaanden hoopt te mogen begroeten.

Vrouwelijke kandidaten dienen ook hun geboortedatum in te vullen. Tenminste als het dat is wat mag verstaan worden onder het eerder cryptische Geboren zij:

Ook wie niet wil deelnemen moet, weliswaar met dank van de firma, het formulier netjes invullen en terugzenden naar een 4ème verdieping ergens in Charleroi. Dit voor het geval iemand gaandeweg toch van gedacht zou veranderen. Zulks kan natuurlijk niet. Neen is neen is neen is neen is neen.

Er is nog een leuke uitsmijter voor de volhouders die het document niet moegetergd in de papiermand keilden: het formulier had al ergens in 2016 ingevuld moeten zijn. Sliep, sliep, sliep!

De boodschap uit Charleroi laat zich als volgt samenvatten: blijf alsjeblief toch maar thuis en verwacht ook nu niets van ons. Charleroi in back in control! Het mag onthullingen gaan regenen, met veel respect gaan we slachtoffers en nabestaanden heus niet bejegenen.

Slachtoffers en nabestaanden zijn het inmiddels wel gewend om zo voor de zot gehouden te worden, maar voor burgemeester Christoph D’Haese moet dit een pijnlijke kaakslag en ontnuchterende reality check zijn, nadat hij op de jaarlijkse herdenking stellig en vurig een minimum aan respect had staan orakelen. Hij had zich zijn moedige intrede op het troosteloze slagveld van de bende-arena vast triomfantelijker en daadkrachtiger voorgesteld. Vast wel.

Bron » discobarbizar.com

Op 11 december is er dus een bijeenkomst in Charleroi voor de slachtoffers van de Bende van Nijvel. Daar krijgen zij een stand van zaken van het onderzoek.

Ik moet dit punt corrigeren. Blijkbaar woonde hij in Frankrijk met de goedkeuring van zijn probatie-assistente:

Het hof van assisen Brussel-Hoofdstad, dat vrijdag in het assisenproces van Jean-François Buslik, Madani Bouhouche en Robert Beijer zou verhoren, was ontstemd over de afwezigheid van Bouhouche. Die zou om professionele redenen naar Frankrijk zijn vertrokken “met de goedkeuring van zijn probatie-assistente”. Het hof werd hiervan op de hoogte gebracht in een brief van zijn raadsman. De probatie-assistente zal in de loop van de namiddag worden gecontacteerd.

Lees hier het desbetreffende nieuwsartikel uit 2001 » Nieuws

Hij [Georges Marnette] bekende in de ‘Eerste Bendecommissie’ dat hij de zaak WNP en dan vooral de rol van de Veiligheid van de Staat lekte naar de pers. Daarmee deed hij eigenlijk wat Latinus beoogde: de WNP uit de catacomben halen. Het zou kunnen dat daardoor de jacht op commissaris Smets geopend werd, en dat zo de top van Veiligheid werd gecompromitteerd. Het is toch erg opvallend dat Marnette in de jaren ’90 opnieuw in opspraak kwam met de zaak Dutroux wegens de dubieuze rol die hij had gespeeld toen Elio Di Rupo onterecht beschuldigd werd van pedofilie. Ook daar lekte hij de zaak naar De Standaard en Het Nieuwsblad. Een echte heksenjacht ontspon zich. Deze elementen op een rij, duwen ons meer in de richting dat Marnette hyper ambitieus was en elke gelegenheid gebruikte om hogerop te geraken. Een beetje manipulator kon daar makkelijk gebruik van maken.

Bron: De Westland New Post: Pop-up van een veranderende samenleving? (thesis) | Lander Van de Sompel | 2017

Hugo Coveliers over de Rijkswacht-connectie:

Ook in de jaren daarna [na de Eerste Bendecommissie] zou het Bendedossier nog geregeld opduiken, niet zelden met Coveliers in een hoofdrol. “Toen ik hier vorige week een van de kasten aan het leegmaken was, stootte ik op een artikel uit De Morgen van 1995, met als titel: Hugo Coveliers: ‘De Reus van de Bende is een rijkswachter’.”

Waarom was u daar altijd al van overtuigd?

“Vanwege de manier waarop de Bende opereerde. En ze kenden zeer goed de procedures van de politiediensten. In andere landen had men bij dat soort georganiseerde misdaden ook gezien dat er dan mensen uit de politiediensten mee gemoeid waren.”

“Ikzelf had in 1988, op uitnodiging van de Amerikaanse overheid, de kans gekregen om hun politie- en inlichtingendiensten te gaan bezoeken. Daar had ik geleerd dat de moderne misdaad een vorm van corruptie inhield, met als onmisbaar ingrediënt zogenaamde degenerated agents, ontspoorde agenten die niet meer te vertrouwen waren. Een andere reden om richting de rijkswacht te kijken, was natuurlijk het ontbreken van een motief bij al dat zwaar geweld.”

Waaruit u concludeert dat er maar één reden geweest kan zijn: angst zaaien?

(knikt) “Het doel was een gevoel van onveiligheid creëren, waardoor de macht van de rijkswacht zou vergroten.”

(...)

Een van de conclusies van de tweede onderzoekscommissie was dat de link met de rijkswacht moest worden onderzocht. Is het parlement dan niet belachelijk gemaakt?

“Ja, natuurlijk. (lacht) Enfin, je voelt de beperkte mogelijkheden van het parlement. Het doel van de onderzoekscommissie is uiteraard niet om het gerechtelijk dossier op te lossen. Wel wat moet veranderen in de toekomst. Maar ik geef toe dat ook ik ooit gehoopt heb dat we in de commissie het misdrijf zouden oplossen. IJdele hoop, besef ik nu.”

Lees hier het hele interview » Nieuws