The arrests in Belgium - Filling in the Terrorism Puzzle

Belgian police arrested four key members of the Communist Combatant Cells (CCC) terrorist group on 16 december 1985. Since then they have achieved several major breakthroughs in their investigations of indigenous terrorism, inlcuding the arrest of an important additional suspect and the discovery of three safehouses containing explosives, weapons and documents. These developments allow us to answer questions about the CCC and give us some insight into another group, the Revolutionary Front for Proletarian Action (FRAP).

Bron: CIA | Terrorisme Review | 10 februari 1986

Alle tekst daaronder heeft de censuurcommissie niet overleefd. Geen idee of er nog relevante informatie in staat over de CCC:

En vervolgens beschreef hij [Pierre Morlet] wat er met name in relatie tot WNP aan onderzoek was verricht en waar dit toe had geleid. Met het oog op de verwarring die hieromtrent in de literatuur bestaat, past het om deze samenvatting van dat onderzoek hier weer te geven:

"Ik kom toe aan een tweede reeks onderzoeksdaden die wellicht van concreter belang zijn. Het gaat om opdrachten in samenhang met een verklaring van Marcel Barbier. Ik herinner eraan dat die man door het Brabantse hof van assisen werd veroordeeld als dader van de dubbele moord in de Herdersliedstraat, de zaak die in feite de WNP-beweging ruime bekendheid zou geven. Als Marcel Barbier het heeft over zijn diverse, vooral paramilitaire activiteiten (dus op de scheidingslijn tussen paramilitaire activiteit en ontspoorde jeugdbeweging) die hij samen met Latinus ontplooit, verklaart hij dat hij de streek van Thuin en meer bepaald in het bos van Hourpes heeft uitgekamd."

"Als precieze plek voor een van die zoektochten, die tot doel hadden een plaats te vinden voor een soort geheime trainingsbasis, wijst hij een plek aan heel dicht bij de plaats waar de wagen (*) werd ontdekt die was gebruikt bij de feiten van Anderlues, met name de aanval op juwelier Szymusik van 1 december 1983. Dat is uiteraard een feit. Tot dusver heeft het onderzoek niet meer opgeleverd dan wijzen op dat verband."

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 5)

(*) De wagen is de in Ohain gestolen VW Golf.

De speurders, Ruth en Lachlan, die zich vanaf het begin - dus vanaf Nijvel - intensief met het spoor van extreem-rechts hebben beziggehouden, zetten voor de Commissie uiteen hoe zij waren begonnen met het onderzoek van dit spoor:

"Het is moeilijk om op zo'n rechtstreekse vraag te antwoorden: u vermoedt wel dat, zowel Alain als ikzelf, toen we met extreem-rechts begonnen, we ons op onbekend terrein waagden. We hebben eerst geprobeerd zoveel mogelijk inlichtingen te verzamelen; hiervoor hebben we, vanaf eind 1985 en begin 1986, kennis genomen van enorm veel documenten: wij hebben de dossiers gelezen van de Herdersliedstraat, van het Front de la Jeunesse en van de Rotonde. We hebben ons onmiddellijk gedocumenteerd."

"Vervolgens zijn we overgegaan tot de verhoren van alle WNP-leden, de lijst ervan in de samenvattende PV is niet exhaustief, in een poging een doorslaggevend element te vinden voor deze WNP-piste. U weet heel goed dat bepaalde leden doorstromen van het Front de la Jeunesse naar WNP, dat we het onderzoeksterrein hebben vergroot en dat we alle mogelijke, en volgens mij nodige, onderzoeksverrichtingen hebben uitgevoerd ten opzichte van de leden: de verhoren waren lang en gedetailleerd, daarna werden de verificaties uitgevoerd. We hebben heel veel huiszoekingen gedaan. Maar nooit vonden we een materieel element dat ons had toegelaten af te sluiten."

Deze conclusie dat er geen materiële aanwijzingen waren voor de betrokkenheid van (leden van) het Front de la Jeunesse en/of WNP bij de misdaden van de Bende van Nijvel, werd in 1994 ook doorgesproken met de toen verantwoordelijke magistraten - Hennuy en Labar. En hun aller conclusie was op dat moment dat men niet zag wat er nog kon of moest worden gedaan:

"Dit is een houding die we reeds hadden ingenomen in andere onderzoeken met de heer Lachlan: uitgaande van een bepaalde limiet, moet men de eindspurt inzetten en zeggen dat men, in het raam van WNP, niet meer inzag wat men nog kon doen en wat echt nog een element had kunnen aanbrengen. (...) We zagen echt niet goed in wat we nog konden doen na het PV van Alain. We lassen een pauze in het onderzoek naar WNP omdat we niet goed inzien waar we nog kunnen gaan graven. Dit is zowat de ingesteldheid die ik aan de heer Labar heb meegegeven."

Voor degenen die ooit nog weer dit spoor zouden willen of moeten oppakken, zetten zij overigens uiteen hoe zij dit deelonderzoek hadden uitgevoerd:

"Daarom heb ik van bij de aanvang gevraagd om te praten over de werkmethodes die de heer Lachlan en ikzelf steeds hebben aangehouden, namelijk de wil om steeds met beide voeten op de grond te blijven, om niet te gaan zweven. Eén element, zegt u, roept vragen op, namelijk de aanwezigheid van mensen in het bos van La Houssière. Maar wanneer zijn ze gaan schieten, en hoe vaak? We hebben kunnen vaststellen dat dit in 1980 gebeurde, tijdens die fameuze controle van de brigade van Ecaussines. Ze hebben eenmaal geschoten. Jean-Louis Nemry, die de aanstoker was en die de omgeving kende, werd lang verhoord. U heeft het over het bos van La Houssière en het klopt dat het gaat om een soortnaam. Men moet de zaken zien in het licht van de ontdekkingen."

"Er waren niet enkel schutters in het bos van La Houssière. Men mag daar niet ophouden omdat men een piste naar extreem-rechts wil en zeggen dat dit de enige reden is waarom de daders naar daar zijn gegaan. Men moet het actieterrein vergroten. Er werden eveneens voormalige paracommando's opgemerkt en er waren heel wat mensen die in het bos wandelden. Ze gingen niet schieten daar waar de Golf in brand was gestoken. Ik veronderstel dat men u de verschillende plaatsen in het bos geografisch heeft gesitueerd. Het bos van La Houssière is geen drie vierkante meter groot, het heeft een grote omvang. Men verwijst dus met een generische term naar het bos van La Houssière, maar het is niet echt de plaats ..."

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 5)

Hennuy verklaarde tijdens zijn hoorzitting luid en duidelijk dat hij ook in relatie tot de aanslagen van 1985 niet de indruk had dat die waren geïnspireerd door extreem-rechtse ideeën:

"Eerlijk gezegd, nee. Ik ben zonder apriori begonnen. Men heeft me over die hypothese gesproken maar ik kan u eerlijk zeggen dat het de piste was die het minste steek hield. We leven in een land dat reeds lang democratisch wordt bestuurd. Men kan zeggen dat België reeds voor 1830 bestond. We konden ons steeds verzetten tegen al degenen die ons land hebben bezet. Ons land heeft nooit dictators gekend, hetzelfde geldt voor extreem-rechtse ideeën, behalve dan in 1936, maar die hebben niet lang stand gehouden. Supermarkten overvallen in een poging het land te destabi- liseren en een sterk regime te inetalleren, lijkt me eerder onwaarschijnlijk."

"Andere hypotheses waren veel verleidelijker, meer bepaald die van de afpersing die we hebben onderzocht. Waarom drie overvallen in twee dagen en dan niks meer? Alles stopt. De CCC heeft ik weet niet hoeveel overvallen gepleegd, maar de enige reden waarom ze die hebben gestaakt, is omdat ze zelf zijn aangehouden. In ons geval is er op 9 november 1985 een final stop. Waarom? Om de Staat te destabiliseren zijn er andere doelwitten dan supermarkten. Ik heb eerlijk gezegd nooit geloof kunnen hechten aan deze hypothese."

"Zoals ik daarnet zei, het is goed mogelijk dat er onder de uitvoerders mensen waren die deze ideeën genegen uiaren, net zoals het mogelijk is dat er rijkswachters, heethoofden of gekken bij waren zoals in andere dossiers al is voorgevallen."

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 5)