951

(9 replies, posted in Organisaties)

Op 13 maart 1984 gijzelden drie leden van Action Directe, Nathalie Menignon, Jean-Marc Rouillan en Jacques Schleicher, een Brusselse politie-inspecteur.

Terroristen gijzelden politieman

Een Brussels politie-inspecteur, die samen met zijn collega's in hinderlaag lag om drie Franse terroristen te pakken, is bijna in zijn eigen ongeluk gelopen. Op zeker ogenblik hoorde hij in zijn radio dat er moest aangevallen worden. Zonder aarzelen stormde hij de garage binnen en zag toen dat hij moeder-ziel alleen oog in oog stond met de gangsters. Hij werd prompt gegijzeld.

De inspekteur werd meegenomen in de auto van de terroristen, maar na een kilometer al vrijgelaten. Een klopjacht in en om Brussel kon niet verhinderen dat de drie Fransen, twee mannen en een vrouw konden ontkomen. Men vermoedt dat ze konden onderduiken bij een sympathisant in het Brusselse.

Moord

Enkele leden van de gerechtelijke politie van Bruşsel hielden dinsdagmorgen de wacht in de omgeving van de Toyota-garage aan de Vleurgatsesteenweg te Brussel, een straat die op de Louizalaan uitgeeft.

Van hun Franse collega's had men een tip gekregen omtrent een mogelijke actie van drie gevaarlijke Fransen, die deel zouden uitmaken van “Action Directe”, de terreurgroep die vooral kritiek heeft op de Franse militaire interventies in het buitenland en op de verkoop van Franse wapens aan Afrika.

Bovendien zouden ze ook zijn betrokken bij de moord op twee politie-agenten en aan gewapende overvallen hebben deelgenomen.

De drie Fransen zouden een auto komen huren in de garage. En inderdaad rond 9 u. verschenen ze in de garage aan de Vleurgatsesteenweg. Op dat ogenblik moet er iets fout zijn gelopen met het radio-contact tussen de agenten van de gerechtelijke politie. Het gevolg was dat inspecteur Frank Arnould (27) te vroeg de garage binnenstapte en er plots moederziel alleen oog in oog stond met de misdadigers. Die hadden meteen door wat Arnould ondanks het burgerpak dat hij droeg een politieman was.

Ogenblikkelijk bedreigden ze de inspecteur met hun wapens en verplichtten hem plaats te nemen in de Toyota. Eens in de wagen namen ze de inspecteur zijn pistool en zijn politiekaart af en sloegen hem in zijn eigen handboeien.

De wagen, waarin de drie schurken en de gegijzelde politieman, reed er meteen vandoor, doch een kleine kilometer verder, nl. in de Afrikastraat te Elsene werd de inspecteur uit de auto geduwd.

Achteraf kon hij een nauwkeurige beschrijving geven van de Fransen. Mede daardoor kon de gerechtelijke politie enkele namen plakken op de daders.

Aanvankelijk werd ook de naam van Noëlla Besse genoemd, maar de zuster van de voortvluchtige Franse gangster François Besse, zou geen deel hebben uitgemaakt van het trio.

Het zou gaan om Jean-Marie Rouillan, Regis Chesler en de vrouw zou Nathalie Menigon heten. Naar verluidt heeft Regis Chesler de Toyota gehuurd, echter op naam van Jacques Quareux uit Thuin. Die laatste naam bleek vals te zijn.

De drie zijn bij het Franse gerecht bekend. Een onder hen werd jaren geleden reeds als verdachte geciteerd voor het laten ontploffen van bomauto's voor de kantoren van Iberia, de Spaanse luchtvaartmaatschappij te Brussel. Men heeft echter nooit bewijzen van zijn schuld kunnen vinden.

Omdat de beruchte gangsters Anthemus, Royen en Dotreppe gisteren voor de Raadkamer van Leuven moesten verschijnen wegens hun betrokkenheid bij de postoverval te Rotselaar waar 23 miljoen fr. werd buitgemaakt, dacht men aanvankelijk dat de kortstondige gijzeling te Brussel daar verband mee had. Te meer omdat in de buurt van de Leuvense raadkamer een auto met Franse nummerplaat werd opgemerkt waarin een vrouw met rode pull zat, net zoals de vrouw in de vluchtauto. De Leuvense speurders hielden de vrouw tegen maar zij had helemaal niets te maken met het gebeuren te Brussel. De Raadkamer van Leuven heeft overigens het aanhoudingsmandaat van Anthemus en konsoorten bevestigd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 14 Maart 1984

Geen spoor van terroristen die politieman gijzelden

De misdaadafdeling van de Brusselse gerechtelijke politie, onder de leiding van commissaris De Vroom, pluist alles uit om op het spoor te komen van de 27-jarige Nathalie Menignon, de 31-jarige Jean-Marc Rouillan en de 33-jarige Jacques Schleicher.

De voornoemde drie leden van de “Action Directe”, een links georiënteerde anarchistische groep, zijn buiten het bereik van de politie kunnen blijven, nadat ze dinsdag enkele minuten een 27-jarige inspecteur van de gerechtelijke politie hadden gegijzeld.

Speracties over heel het land gaven ook woensdag geen enkel resultaat. Evenmin werd de gehuurde auto, waarmede de misdadigers zijn weggevlucht, teruggevonden.

Uit dit alles leidt de politie af dat de vrouw en de twee mannen - niet ver van de Vleurgatsesteenweg te Brussel - wellicht een veilig onderkomen hebben gevonden. Al een tijdje is het bekend dat Franse terroristen sommige acties leiden vanuit België. Vandaar ook dat “Action Directe” een twintigtal sympathisanten in het Brusselse heeft.

Tot dusver zijn er geen getuigen die na de feiten de vluchtende Franse anarchisten hebben opgemerkt en men vraagt zich ook af wat de Fransen hebben gedaan met de gehuurde wagen, want toen ze hem woensdagmorgen opnieuw wilden binnen leveren hadden ze 1.644 kilometer gereden, in plaats van 600 km zoals vrijdag in het huurcontract was vermeld.

Ook de Franse politie zoekt uit of het gewapende drietal in hun land niet betrokken is geweest bij een recent misdrijf, maar gisterenavond had men te Brussel daaromtrent nog geen bevestiging.

Verder sluit men niet uit dat Nathalie Menignon, Jean-Marc Rouillan en Jacques Schleicher wellicht meer in het Brusselse verblijven dan in hun geboorteland, waar ze wegens allerhande terreuracties druk worden gezocht. In september 1980 werden de vrouw en Rouillan trouwens gearresteerd in Parijs, doch in mei 1981 kregen ze genade van de nieuwe president Mitterrand.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Maart 1984

Auto van gijzeling gevonden te Sint-Gillis

Woensdagavond werd de auto, die gebruikt werd voor de gijzeling van inspecteur Frank Arnould, verlaten aangetroffen aan de Bronstraat te Sint-Gillis. Dinsdagochtend werd het voertuig, een Toyota, door drie Franse terroristen gebruikt voor het vervoer van de gegijzelde politieman.

De inspecteur werd ongeveer een kilometer meegevoerd door de gangsters en dan vrijgelaten. Een klopjacht in het Brusselse, onmiddellijk na de gijzeling, kon niet beletten dat de terroristen het hazepad kozen. Tot op heden is nog geen spoor teruggevonden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 Maart 1984

952

(11 replies, posted in Politiek & Business)

Opschorting voor beeldenstormer Graindorge

De Brusselse advocaat Michel Graindorge (56) kreeg maandag dan toch
opschorting van de straf-uitspraak. Hij gooide op 10 februari 1994 in het Brusselse gerechtsgebouw een marmeren borstbeeld van Edmond Picard (1836-1924) tegen de grond na een conferentie van de Jonge Balie.

Daarin was aangetoond dat de bekende progressieve, socialistische advocaat Picard antisemiet was. Picard was oprichter van de Pandectes, stichter van de Journal des Tribunaux, beschermheer van de kunstenaarsgroep "Les XX" en erevoorzitter van het Vlaams Pleitgenootschap. Graindorge was verbolgen over Picard's antisemitisme. Het beeld stond al 69 jaar aan de ingang van het Hof van Cassatie. Resultaat van de beeldenstorm: de neus van het beeld was gebroken en de vloer beschadigd.

Op 22 maart jl. had de Brusselse advocaat 1 maand voorwaardelijk en 45.000 fr. boete gekregen. Het parket-generaal wilde een zwaardere straf, maar raadsheer De Ceuleneer volgde de visie van de verdediging. Die had gepleit dat Graindorge geen opschorting kreeg omdat hij zou gezegd hebben dat hij het borstbeeld opnieuw zou omvergooien als men het zou terugzetten.

Niets in het dossier bewijst dat, zo vond De Ceuleneer. Daarom verzet ook niets zich tegen een opschorting van de uitspraak. "Het motief was eerbaar, de middelen betreurbaar", zo luidde het nog.

Bron: Gazet van Antwerpen | 28 November 1995

Vier maanden gevangenis voor advocaat Michel Graindorge

De bekende progressieve advocaat Michel Graindorge (57) kreeg 4 maanden voorwaardelijk en 6.000 fr. boete voor schriftvervalsing en verzekeringsfraude.

Het is zijn tweede strafrechtelijke veroordeling op een jaar tijd. Op 31 juli 1989 brak zijn secretaresse haar vinger in haar vakantieverblijf aan de kust. Graindorge gaf dat aan als een arbeidsongeval. Daardoor moest niet hij, maar de verzekering de eerste maand arbeidsongeschiktheid betalen.

Volgens Graindorge viel zijn secretaresse bij hem op het werk van de trap. De verzekering ontdekte de ware toedracht en de secretaresse vertelde het gerecht dat ze door Graind-orge was gedwongen om de zaak zo te regelen. Beiden verschenen voor de correctionele rechter. Ze vroegen allebei de vrijspraak.

Graindorge pleitte zijn goede trouw: hij had echt geloofd dat zijn secretaresse van de trap viel. Zij zei dat ze was misbruikt. Rechter Martine Devos vindt dat ze allebei samenspanden om de verzekering te bedotten. Ze kregen allebei 4 maanden met uitstel en 6.000 fr. boete. Graindorge kreeg op 27 november 1995 al opschorting voor vandalisme.

Op 10 februari 1994 vernielde hij een bronzen borstbeeld van Edmond Picard vlak voor het Hof van Cassatie.

Bron: Gazet van Antwerpen | 21 November 1996

953

(95 replies, posted in Bewijsstukken)

Eén jaar na de moord op Juan Mendez verspreidde onderzoeksrechter Schlicker een opsporingsbericht in verband met een riot gun. In verband met welk onderzoek dit bericht werd verspreid, weet ik niet. Ik weet evenmin of de koper van dit wapen ooit werd gevonden.

Wie kocht dit geweer ?

Midden 1985, wellicht in juni, heeft iemand te goeder trouw in de wapenhandel Armabel, Maurice Lemonnierlaan te Brussel, dit tweedehandsgeweer aangekocht. Het is een FN-geweer, Browning, cal. 12, type Auto 5, 5 schoten.

Onderzoeksrechter Schlicker van Nijvel vraagt de persoon in kwestie contact te willen nemen met de gerechtelijke politie te Nijvel, tel. 067/21.89.51, binnenpost 19, of met de BOB te Waver, tel. 010/22.38.15, binnenpost 286, of met de BOB te Brussel, tel. 02/513.18.05, binnenpost 379, of met de dichtst bijgelegen politie- of rijkswachtpost.

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/riot_g10.jpg

Bron: Gazet van Antwerpen | 8 Januari 1987

954

(9 replies, posted in Westland New Post)

Klopjacht op Luxemburgse auto

Gisteren werd over gans België groot alarm geslagen. De recherche was er achter gekomen dat een auto, van het merk Simca-Horizon, met als nummerplaat AV 224 in België en naar alle waarschijnlijkheid te Brussel rondtoerde met in de koffer een niet gering aantal explosieven. Voorts had de politie achterhaald dat waarschijnlijk een aanslag werd voorbereid.

De wagen met springtuigen hoort toe aan Marcel Feiereisen, 29 jaar en woonachtig in Luxemburg-stad. Na het troepen-defilee te Brussel ontplooide de politie een grote machtsvertoning. De invalswegen werden extra in het oog gehouden.

De spanning verhoogde nog toen bomalarm werd gegeven in de Franse ambassade. Daar werd een verdacht pakje in de tuin aangetroffen. Onmiddellijk rukte een speciale ploeg uit, doch er deed zich geen ontploffing voor.

Tot laat in de avond waren rijkswacht en politie druk in de weer om een spoor te vinden van de geheimzinnige Luxemburgse auto. Sommigen menen dat er een verband bestaat met de aanslagen van de jongste dagen, die door Armeniërs werden gepleegd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 22 Juli 1983

955

(4 replies, posted in Andere Personen)

dhrlanden wrote:

December 1975: Gabriël Reich, 54-jarige handelsdirecteur uit Anderlecht veroordeeld samen met o.a. Michel Dewit voor heling van in Frankrijk gestolen beurseffecten.

Het artikel over het proces waar dhrlanden naar verwijst:

Strenge straffen geëist voor Michel en consorten

Het openbaar ministerie, bij monde van substituut Halloy, eiste voor de Correctionele Rechtbank van Brussel strenge straffen voor Michel Dewit uit Meise, René Lahaye en Robert Hoart, beiden uit Anderlecht, en Gabriël Reich uit Oudergem.

Samen met een tiental andere betichten, wordt deze zware jongen de heling van een miljoenenbuit aan beurseffecten, gestolen in de streek van Parijs, ten laste gelegd.

Omtrent Michel Dewit stelde het openbaar ministerie vast det hij een belangrijke partij beurseffecten, in december 1972 gestolen, bij twee Parijse wisselagenten verhandelde. Dewit heeft geen vlekkeloos verleden en is een goed bekende bij rijkswacht en politie.

René Lahaye, aldus de openbare aanklager, wordt voor dezelfde feiten als Dewit vervolgd, maar ook voor een oplichting van 105.000 fr. ten nadele van de Generale Bank-maatschappij.

Voor de derde betichte, Robert Hoart, die verstek liet, staat het eveneens vast dat hij net als Dewit en Lahaye was betrokken bij de heling van de in Frankrijk gestolen effecten. Hij pleegde echter ook oplichtingen door valsheid in geschrifte, gaf checks zonder dekking uit en heelde bovendien een partij diamanten.

Inzake de vierde betichte. Gabriël Reich, zegde het openbaar ministerie dat hij samen met Dewit deelnam aan het verhandelen van de in Frankrijk gestolen beurswaarden.

Volgens substituut Halloy maakten de overige betichten zich schuldig aan heling, niet alleen van gestolen documenten maar ook van radio- en tv-toestellen, diamanten, machinepistolen en zelfs van paarden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 4 December 1975

956

(29 replies, posted in Onderzoekspistes)

Voor een buit van 3.000 fr. hebben twee mannen in mei 1979 een taximan zwaar verwond en voor dood achtergelaten.

Moordpoging op taxichauffeur te Mechelen

Twee onbekende jongemannen hebben in de nacht van zondag op maandag omstreeks 23.30 uur een Mechels taximan overvallen, beroofd en voor dood laten liggen achter het stuur van zijn auto. Dat nieuwe werd pas in de loop van woensdag vrijgegeven omdat de onderzoekers het raadzaam achtten op het onderzoek niet vooruit te lopen.

Zondagnacht stapten twee jongemannen in een taxi aan de standplaats Grote Markt te Mechelen Ze bestelden een rit naar Nazareth. Gezien die bestemming ver buiten Mechelen ligt eiste de taxivoerder een voorschot ten belope van 3.000 fr. Beide onbekenden hadden op deze gang van zaken blijkbaar niet gerekend. Ze bekenden niet het nodige geld bij zich te hebben, lieten zich ter hoogte van de IJzerenleen te Mechelen afzetten en betaalden de korte rit.

Nieuw slachtoffer

Aan de IJzerenleen bevindt zich een standplaats van de maatschappij “Supertaxi”. De 22-jarige Paul Casteels uit
Boortmeerbeek, als taxibestuurder in dienst van Supertaxi, voerde even later beide jongemannen doorheen het Mechels stadscentrum. Een doel voor een reis werd niet opgegeven. Paul Casteels leidde zijn wagen langs de Stompartshoek in de Merodestraat, waar zijn passagiers hem verzochten halt te houden.

Toen grepen ze hem langs achteren vast. Door middel van een touw poogden beide belagers hun slachtoffer te wurgen. Alles lijkt erop dat de twee kerels dachten dat de taximan de geest had gegeven. Om de karwei af te werken gaven beiden hun bewegingsloze slachtoffer nog enkele harde stampen en klappen. Vastgesteld werd dat de onbekenden nog gepoogd hebben de contactsleutels van de taxi weg te nemen. Dat lukte niet omdat de sleutel in de contactdoos afbrak.

Uit de portefeuille van hun slachtoffer roofden de onbekenden een bedrag van circa 3.000 fr. De centrale van het taxibedrijf verwittigde even later de rijkswachtbrigade van Mechelen nadat men zich ongerust begon te maken over het uitblijven van enig contact met Casteels.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Mei 1979

957

(170 replies, posted in Wagens)

De tweede generatie van de Volkswagen Golf werd in 1983 gelanceerd. Deze lancering kreeg in de pers veel aandacht:

Nieuwe Golfslag bij Volkswagen

Wanneer men weet dat de succesvolle Golf 40 % van de totale productie bij Volkswagen uitmaakt, begrijpt men ten volle de kiesheid waarmee overgegaan werd op een nieuwe VW Golf die officieel in Frankfort aan het publiek voorgesteld wordt. Volkswagen riskeerde het niet om het vroegere functionele model drastisch te vernieuwen. Men vreesde een verkeerde beoordeling van het klanten potentieel.

En daarom “pompte” men de oude Golf op zodat hij als nieuwe Golf veel volumineuzer werd binnenin. En het is daarbij fout te denken dat het model in geen enkel aspect gewijzigd werd. De neus werd veel boller zodat de Cx-waarde van 0.42 tot 0,34 neergehaald werd.

Globaal komt het hierop neer dat de nieuwe Golf een echte nieuwe Golf is, efficiënter geconcipieerd dan de vorige.

Het was VW's bedoeling om niet te raken aan het standingloze imago van de auto. Waarmee men wil zeggen dat de VW Golf niet aan een bepaalde klasse toebehoort. Zowel een fabrieksarbeider als een dokter hebben in het verleden geopteerd voor een VW Golf. En VW hoopt dat dit zo blijft.

Een bollere neus en een grotere achtersteven. De directe kenmerken om de nieuwe Golf van de oude te onderscheiden. De achterlichten zijn redelijk hoog geplaatst, de achterklep scharniert open zodat omvangrijke voorwerpen gemakkelijk op de lage laadvloer kunnen ingevoerd worden.

Functionaliteit zindert door heel de nieuwe Golf. Ten bewijze daarvan de geweldige laadvariaties die mogelijk zijn.

Bijgaande illustratie laat zien hoe via het al of niet geheel of gedeeltelijk neerklappen van de achterbank een laadvolume bekomen wordt vanaf 336 liter tot 1170 liter.

De gamma

De nieuwe VW Golf wordt geleverd in vijf versies die door zes motorvarianten tot leven gewekt worden. Het zijn de uitvoeringen C, CL, GL, GLX en GTI. De twee laatste versies hebben een vastgestelde uitrusting / afwerking waarvan niet afgeweken wordt. De andere drie kunnen naar believen gecombineerd worden met de verschillende uitrustingen en opties.

Men kan drie basismotoren ontdekken in de zes variaties. Een 1,3 liter met 40 kW (55 pk) die door ons te licht bevonden werd tijdens de eerste contactname, een 1,6 liter met 55 kW (75 pk) en ten slotte een 1,8 liter motor met 66 kW (90pk) dewelke het neusje van de zalm mag genoemd worden. Op de 1,8 liter motor bestaat natuurlijk nog de injectieversie en die wordt de GTI genoemd. Golfs snelste die met een vermogen van 82 kW (111,5 pk) een topsnelheid haalt van 191km/u, en vanuit stilstand tot 100 km/u, accelereert in 9,7 seconden. Dat wat de benzineversies aangaat.

Want zoals u ongetwijfeld vermoed had, goochelt VW ook met dieselmotoren. De Golf was zelfs één van de eerste kleine auto's met een eveneens kleine dieselmotor.

Hij luidde een nieuw dieseltijdperk in. En als we zien dat in de maand augustus de diesel in ons land met 24 % van het marktaandeel ging lopen, is het voor iedere constructeur van belang daarin goed vertegenwoordigd te zijn.

Volkswagen biedt in de nieuwe Golf een 1,6 liter diesel aan die in twee vermogens te bekomen is. De ene levert 40 kW (55 pk) en de andere 51 kW (69,3 pk). Ze zijn uitgerust met een vijfversnellingsbak waarvan de hoogste gang een overdrive-waarde heeft. Volkswagen noemt dat de 4 + E. Maar de “E” is niets anders dan een brandstof besparende verhouding in de versnellingsbak. Ze laat de motor minder toeren maken waardoor hij minder slokkerig is en minder lawaai maakt.

Op uitzondering van de 1,3 liter benzine zijn ook de andere motoren verkrijgbaar met een 4 + E - bak. De versies die in diesel te verkrijgen zijn typeren zich met “D” en “TD”. De voornaamste verdienste van de diesel in de Golf is zijn zuinigheid. Wanneer we het gemiddelde van de ECE-cyclus nemen (90, 120 km/u. en stadsverbruik) kan men met de diesels respectievelijk 982 km (D) en 1000 km (TD) afleggen. Dit met een tankinhoud van 55 liter.

Door die tankinhoud te citeren komen we bij een essentie in de Golf '84. Er is gepoogd op allerlei conventionele en experimentele wijzen gewicht te besparen. Zo is de brandstoftank naar het voorbeeld uit de racerij uit flexibele kunststof gemaakt. Ze is niet voor de achteras geplaatst maar achter zodat ze eigenlijk toch het mikpunt blijft van ernstige beschadigingen bij botsing achteraan.

“Geen gevaar”, zegt VW, “de tank, is tegen schokken bestand. Ze scheurt niet en bovendien zit het reservewiel horizontaal boven de tank gemonteerd zodat het eigenlijk een buffer vormt voor wie achteraan op een Golf knalt. De benzinetank moet wel veilig zijn want VW is er gerust in dat men op de moeilijke Amerikaanse markt geen problemen zal ondervinden in verband met de veiligheidstesten en voorschriften.”

Deze benzinetank is ontzettend grillig gevormd en geheel tussen de componenten van de achterwielophanging “gebreid”. De kunststof liet een dergelijk onregelmatige vorm toe.

Aan het stuur

De Golf '84 is minder pittig dan de vorige generatie. Op de GTI na natuurlijk. Dat komt omdat bewust langere overbrengingsverhoudingen gekozen zijn die het brandstofverbruik gunstig beïnvloeden. Dat kost iets aan vinnigheid. Dat is onvermijdelijk. Maar van gezwindheid mogen we toch nog spreken, behalve voor de 1,3 liter met vier versnellingen. Inhaalmaneuvers met die versie moeten goed gepland worden, want voorbijflitsen is er niet bij.

De langere veerweg (16 %) ten opzichte van de vroegere Golf dient het veercomfort. Het zitcomfort vult het veercomfort behoorlijk aan. Alleen vinden we dat de zetels te weinig zijdelingse steun geven. En dan niet zozeer in het ruggedeelte waar de zijranden van de zetel u omvatten, maar meer bepaald op het zitvlak van de zetel. De uitrusting is kompleet en men heeft op smaakvolle manier kunnen voorkomen dat de veel gebruikte kunststof bekleding goedkoop overkomt.

In het rijden is de Golf lichtsturend en neutraal, tot men iets sneller door de bocht wil. Dan komt het onderstuureffect boven waarbij de neus naar buiten wil.

Een eenvoudig loslaten van de gaspedaal neutraliseert dit verschijnsel. Tijdens het rijden ondervindt men ook veel minder bedrijfslawaai tegenover de oude Golf. Dat is met minstens 3 dB afgenomen. Dit door gebruik te maken van een betere isolatie tussen motor en passagierscompartiment maar ook omdat het koetswerk aerodynamischer is.

Deze Golf moet een nieuwe repliek leveren aan de Opel Kadett die Golf-klanten afgesnoept heeft omdat hij ruimer was dan de oude Golf waarvan 5 miljoen exemplaren in negen jaar tijd aan de man gebracht zijn. Een nieuwe Golfslag dus bij Volkswagen die grote kans op welslagen heeft.

Voor dit populaire autoconcept wordt immers weinig méér betaald dan voor de vroegere Golf. In een prijzenwaaier van 218.900 tot 283.900 fr. bekomt men alle mogelijke variaties in de 1,3 en 1,6 benzine, terwijl de dieseluitvoeringen van 254.900 tot 304.500 frank gaan, zonder BTW, afhankelijk van de gekozen afwerking, drie-of vijfdeurs en uitrustingsniveau.

De Golf GTI en GLX werden nog niet in prijs bekend gemaakt. Dat zal pas tegen het Salon van Brussel zijn. Globaal genomen is de prijs van de nieuwe Golf slechts met 3% verhoogd. Ook dat is een kunst in autobouw.

Bron: Gazet van Antwerpen | 22 September 1983

Varianten van de kofferruimte van de VW Golf. Het volume varieert van 336 liter tot 1170 liter. Bemerk ook hoe hoog de achterklep open gaat.

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/vw_gol15.jpg

Reclame voor de nieuwe VW Golf uit oktober 1983:

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/vwgolf10.jpg

958

(145 replies, posted in Wagens)

Weet je zoals ik niet wat "turbo" in de naam "Saab 900 turbo" betekent, dan kan je onderstaand artikel lezen. Let vooral op de datum. De Saab werd in Braine-l'Alleud gestolen op 8 juni, dit artikel verschijnt op 29 juni.

Turbo de kostelijke duw in de rug

Turbo is mode. In taal en techniek. Swingend en onstuimig. Fantasten plakken de letters t.u.r.b.o. op hun vierwielig slaafje, of het ding nu al dan niet uitgerust is met zo'n wondertuig. Met het begrip turbo wordt gedweept en de constructeurs die dergelijke producten op de markt brengen, maken handig gebruik van de onwetendheid die rond turbo en zijn werking heerst. Voor de technische piekeraars is turbo een vette kluif tot discussie. Of de turbo al dan niet zuiniger is, of hij al dan niet een “must” is. Voor de doodgewone automobilist die argeloos het gaspedaal van zijn zopas verworven, nieuwe turbo-auto intrapt is het een duw in de rug. Een sensatie waarover hij nog lang snoeft.

Een turbo geeft meer vermogen, is zuiniger en geeft in sommige gevallen betere emissiewaarden. Dat is althans de positieve noot die bij het verschijnen van de eerste turbo's meegegeven werd aan hen die dergelijke auto's moesten verkopen. De realiteit ligt iets anders. Turbo's verbruiken meer. En op de repliek dat men turbo niet altijd hoèft te gebruiken, dat men het ook zonder die turbine kan stellen en zonder “oplading” rijden door het gaspedaal fluweelzacht te bedienen, antwoorden wij dan radicaal dat je dan geen turbo-auto hoeft te kopen.

Als je een dergelijke auto koopt moet je ook zijn mogelijkheden kunnen/mogen benutten. Anders is een dure aanschaf voor een turbo zinloos.

Voor we de drie voornaamste systemen die in de automobielbouw toegepast worden bespreken zij gezegd dat turbo op twee manieren kan aangewend worden om het vermogen te verhogen en om het koppel op lage toerentallen te verhogen. In het eerste geval verbruikt turbo altijd meer benzine, in het tweede geval zorgt hij voor zuinigheid en een grotere soepelheid van de motor.

De drie turbo's die op auto's toegepast worden zijn de gewone “turbocompressor” die het meest voorkomt, vervolgens de volumetrische compressor die Fiat onlangs op de Lancia Trevi bouwde en de “Comprex-turbo” die door Ferrari in de Formule 1 werd en soms nog wordt toegepast.

Turbocompressor

De turbocompressor is de meest voorkomende. Hij wendt de kinetische energie van de uitlaatgassen aan om een compressor aan te drijven die verse buitenlucht naar de cilinders voert. Het gezegde dat “een turbo de uitlaatgassen recupereert” is totaal fout. De uitlaatgassen gaan naar buiten door de uitlaat. Dit gebeurt met een snelheid van ongeveer 600 km/u. De energie die in de bewegende uitlaatgassen zit, drijft de turbine aan.

Een turbocompressor bestaat dan ook uit twee schoepenwielen die elk in een huis draaien. Het ene schoepenwiel noemen we de turbine en die is dus in de uitlaatstroom geplaatst. De uitlaatgassen drijven dit schoepenwiel aan tot toerentallen van 180.000 omwentelingen per minuut bereikt worden.

Op dezelfde as als de “turbine” zit nu nog een ander schoepenwiel. Dat noemen we de “compressor”. Vermits het op dezelfde as zit draait het ook even snel als de turbine. Het draait dus soms ook tegen 3.000 toeren per seconde!

Deze compressor stuwt nu onder druk buitenlucht naar de cilinders. De overdruk waarmee dat gebeurt verschilt van merk tot merk. Algemeen gesproken ligt de laadruk tussen 0,7 en 0,8 bar. En daar is het om te doen. Door die overdruk heeft men een betere cilindervulling en een daaruit voortvloeiend groter vermogen. Wanneer de maximum laaddruk bereikt is opent zich een overdrukventiel en wordt de hogere druk gewoon naar buiten afgevoerd.

Het samendrukken van buitenlucht gaat gepaard met stijgen van de temperatuur van de lucht die naar de cilinders gestuwd wordt. Door deze verhoging van de temperatuur van het mengsel ontstaat gevaat voor zelfontbranding van het benzine-luchtmengsel (detonatie) en daarom kan men niet bijster hoog gaan met de compressieverhouding. De meeste constructeurs hebben dan ook waarden als 7,5:1 en sommigen wagen zich met interkoeling en klopsensors aan 8,5:1 zoals Audi met de Quattro en Saab met de 900 Turbo met het APC-systeem.

Een te hoge laaddruk maakt stukken. Vooral omwille van de ontzettende hitte, probleem nummer éen bij turbo's. Het turbohuis heeft constant temperaturen van om en rond 1.000 graden Celsius te verwerken. De metallurgie heeft er dus nog een vette kluif aan.

Als men de temperatuur van het mengsel kan neerhalen, verhoogt men de densiteit van het mengsel en kan men ook riskeren van de compressieverhouding op te trekken. Dat “neerhalen” van de temperatuur gebeurt met een laad-luchtkoeler. Audi past dit toe op de Quattro en won ineens 30 pk. Deze koeler is geplaatst tussen het compressorgedeelte en het inlaatspruitstuk.

In de competitie heeft Alfa Romeo een turbomotor ontwikkeld - die inmiddels achterhaald is - waarop geen injectie maar wel gewone carburators voor de voeding dienen. De bedoeling daarvan is dat de door de compressor in de carburator geduwde lucht door de verstuiving van de benzine gekoeld wordt. Vernuftige eenvoud.

Anderzijds is ook al geëxperimenteerd om water in te spuiten. Ferrari past dat nu met succes toe in de Formule 1, Saab probeerde het een tijd te commercialiseren maar op de valreep zag men er vanaf.

Is een turbocompressor zuiniger?

Als hij aangewend wordt om het vermogen te verhogen: neen! Als hij gebruikt wordt om de trekkracht, het koppel op lage toerentallen te verbeteren: ja! Bij deze laatste toepassing kan inderdaad ongeveer 10% brandstof bespaard worden. Momenteel zijn het alleen Saab (900 turbo), Ford (Mustang) en Renault (18 turbo) die de turbolader daarvoor hebben gebruikt. Toen de Renault 18 Turbo uitkwam scoorde men een koppel van 181 Nm (18mkg) bij slechts 2.250 t/m! Zuinigheid en soepelheid zijn er mee gediend.

Turbo is niet nieuw in de automobieltechniek. Nadat Louis Renault in 1902 al een brevet nam op “het verhogen van de gasdruk in de cilinders” was het de Zwitser Bouché die het idee kracht gaf om de uitlaatgassen een turbine te laten aandrijven en tegelijkertijd een compressor die buitenlucht comprimeerde. In dezelfde periode realiseerde Marius Berliet proeven met drukvulling. Later werd de turbocompressor veel in competitie gebruikt en ook op vrachtwagens waar de dieselmotor er dankbaar gebruik van maakten. Ook nu nog is turbo actueel in het vrachtvervoer en die opladingstechniek is er zinvoller dan in personenwagens.

Volmetrisch

Fiat, onder wie Lancia ressorteert, rustte onlangs de Trevi uit met een “volumetrische compressor”. In wezen is het een mechanische verdichter die gebaseerd is op de Rootes-compressor. Twee rotors draaien in tegengestelde richting in elkaar, net vlindervleugels, en verdichten de lucht. De aandrijving gebeurt door een tandriem vanaf de krukasflens.

Het voordeel van de volumetrische compressor is dat zijn oplading reeds vanaf een laag toerental geschiedt (1500 t/m) en dat maakt dat het vermogen eigenlijk steeds en direct ter beschikking is. De turbocompressor begint in de vermogen-verhogende uitvoering pas vanaf 3 à 3500 t/m “power” te leveren en dan nog steeds met een “antwoordtijd”. D.w.z. wanneer men gas geeft duurt het ongeveer een seconde eer de turbine op toeren komt en via de compressor antwoordt met laaddruk. Bij de “Volumex” zoals Fiat en Lancia het systeem noemen is die “antwoordtijd” onbestaand.

Natuurlijk gaat ook de volumetrische compressor met een deel van het motorvermogen aan de haal. Men heeft nooit iets voor niets. Dat is ook het geval met de turbocompressor. Menigeen denkt dat die aandrijving “niets kost”. Dat is een vergissing, want de turbine in de uitlaatgasstroom geeft een tegendruk en die moet overwonnen worden. Dat kost hoe dan ook een stukje vermogen dat moet teruggegeven worden.

Omwille van het onbevredigd koppel op lage toeren en de lange antwoordtijd van de “turbocompressor” zochten de technici naar meer renderende opladingssystemen. De volumetrische compressor en de Comprex-turbo zijn daar alternatieven voor.

Comprex Turbo

De Brown Bovery Company uit Baden in Zwitserland ontwikkelde de “Comprex-Turbo”, een totaal ander systeem van oplading waarbij de voornoemde nadelen vervallen. Ferrari pastte hem al toe in de Formule 1 met als grootste nadelen ongunstige inbouwmaten en een hoog gewicht.

De Comprex is een drukgolf-compressor. De rotor wordt door de krukas aangedreven tegen een snelheid die driemaal zo groot is als het motor-toerental. De rotor heeft enkel een regelende functie en vraagt daarvoor slechts 2% van het motorvermogen. De buitenrand van deze rotor is voorzien van vele langwerpige kanalen die enkel aan beide zijden open zijn.

De rotor loopt op kogellagers in een huis dat rechts, via openingen in de wand, verbonden is met de uitlaat van de motor en links, op dezelfde manier, met de inlaatzijde van de motor.

Zodra de rotor begint te draaien en één van de kanalen voorbij de opening in het rechterhuis komt, begint een uitlaatdrukgolf, met de snelheid van het geluid, vanuit -d» het openstaande kanaal binnen• te dringen. De in het kanaal-aanwezige frisse lucht wordt door deze druk naar de linkerkant gedrukt. De linkerkant van het signaal is ondertussen door het verder draaien van de rotor ook vrijgekomen en de gecomprimeerde frisse lucht kan aldus via de leiding leiding “e” naar de motor stromen.

Vooraleer de ook nog in het kanaal bevindende uitlaatgassen de kans krijgen om zich met de aanzuiglucht te mengen, is het linkerkanaal door het verder draaien van de rotor alweer gesloten en botsen de uitlaatgassen op een gesloten wand.

Ook de rechterkant werd inmiddels door het verder draaien van de rotor gesloten zodat de uitlaatgassen onder druk in het kanaal blijven opgesloten. Dan komt de rechterkant van het kanaal vrij, immer door het verdraaien van de rotor, tegenover een nieuwe opening die in verbinding staat met de lagedrukzijde van het uitlaatsysteem, de uitlaatpijp dus. Zodoende kunnen de uitlaatgassen vrij wegstromen.

Bij het verder draaien van de rotor komt nu ook de linkerzijde van het kanaal weer vrij maar ditmaal met de lagedruk-zijde van het inlaatsysteem. De nog steeds naar rechts wegstromende uitlaatgassen trekken verse lucht achter zich aan en zo wordt het kanaal eerst gespoeld, dan gekoeld en weer met frisse lucht gevuld. De hele cyclus kan dan opnieuw beginnen.

Besluit

Turbo is vernuft. Maar gezien de zware straffen op snelheidsovertredingen en de steeds stijgende prijs van de brandstof rijst de vraag of turbo echt moét. Want in de meeste testen die we met turbo-auto's deden, bleken ze veel te verbruiken. Snelheidsbeperking, hoge brandstofprijs, hoge aankoopprijs van het turbovoertuig. waar blijft het voordeel van een turbo dan? Een positief antwoord vonden we in weerwil van onze affectie voor die techniek niet.

Bron: Gazet van Antwerpen | 29 Juni 1983

959

(0 replies, posted in Organisaties)

Het Bundeskriminalamt (BKA) is het federale Duitse opsporings- en criminaliteitsbureau. Het is de belangrijkste nationale politie-instantie voor ernstige en georganiseerde misdaad en staat onder het Duits ministerie van Binnenlandse Zaken.

Eén van de afdelingen binnen het BKA is het ballistisch laboratorium in Wiesbaden. Dit is een hoog-gespecialiseerde forensische faciliteit die technische en wetenschappelijke methoden inzet om schietincidenten te analyseren, te reconstrueren en technisch bewijs te leveren aan opsporingsinstanties en rechtbanken.

Het is dit laboratorium dat de befaamde Rüger van Cocu heeft onderzocht en tot de conclusie kwam dat het wapen niet werd gebruikt bij de feiten van de Bende van Nijvel. Het rapport van het BKA bleef nadien maanden in een schuif van onderzoeksrechter Schlicker liggen.

In de periode tussen deel 1 en deel 2 van het Borinage-proces verscheen in Gazet van Antwerpen een uitgebreide reportage over de werking van het ballistisch laboratorium van het BKA:

Kogels van schuld en onschuld

Wanneer op 6 april e.k. Cocu en Co weer voor het Assisenhof te Bergen verschijnen, zullen de talrijke en elkaar volstrekt tegensprekende rapporten van ballistische experten en dito commissies ongetwijfeld weer voor de grootste verwarring zorgen. Werd Cocu's beruchte Rüger .38 al dan niet gebruikt bij verschillende roofmoorden die aan de zogeheten Borinage-bende worden toegeschreven? De desbetreffende verslagen gaan van “zeker” over “misschien” en “onwaarschijnlijk” tot “onmogelijk” …

Bovendien werd het Assisenproces tegen Cocu en Co op 21 januari 1988, amper 4 dagen nadat het was begonnen, abrupt afgebroken. Dit gebeurde op grond van - alweer - ballistische expertises. In het kader van het onderzoek naar de moord op FN-directeur Mendez was door de Brusselse BOB een wapen in diepgevroren tomatensaus ontdekt, en dit schiettuig zou volgens onze experten “hoogstwaarschijnlijk” ook gebruikt zijn bij verschillende, aan de bende toegeschreven roofmoorden. Enkele dagen later echter slikten deze experten hun woorden terug in. En iedereen vroeg zich luidop af: hoeveel zijn ballistische onderzoeken eigenlijk waard?

Ballistische onderzoeken zijn bij rechtszaken van het allergrootste belang, want zij kunnen beslissen over schuld of onschuld van een verdachte. In Europa en zelfs daarbuiten worden de conclusies van het ballistisch laboratorium van het Duitse Bundeskriminalamt te Wiesbaden - dat eveneens de Rüger van Cocu had onderzocht en tot de bevinding kwam dat hij niet bij de bewuste overvallen was gebruikt - zeer hoog aangeslagen.

Hoe werkt dit wereldbefaamde ballistisch onderzoekscentrum?

Onopgeloste misdaden

Bij de afdeling “Vuurwapens” van het Bundeskriminalinstitut te Wiesbaden - afdeling die in 1952 werd opgericht en beter bekend staat onder haar niet-officiële naam “ballistisch labo” - werken 20 experten 8 uur per dag en 5 dagen per week. De hele tijd houden ze zich met wapens en munitie bezig (voor een buitenstaander: munitie bestaat uit de huls, ook patroon genoemd. die na het vuren in het wapen achterblijft of wordt uitgeworpen, en de kogel, ook projectiel genoemd, die door de loop wordt gejaagd.)

“Naast de eerder klassieke drie domeinen van de ballistiek, waarbij de gedragingen van huls en projectiel in het wapen zelf, de gedragingen van het projectiel tussen het verlaten van de loop en de inslag, en de uitwerking van het projectiel op het moment van de inslag worden bestudeerd, houden wij ons vooral met identificatie van munitie en schiettuigen bezig”, verklaart afdelingschef Ruprecht Nennstiel, 36. “Die zijn zeker of vermoedelijk gebruikt bij een of andere misdaad. Het kan hierbij zowel gaan om een moord, als om het ongewild aan diggelen schieten van een vensterruit.”

“Projectielen en hulzen van alle onopgeloste misdaden van over heel Duitsland worden naar Wiesbaden gestuurd”, gaat Nennstiel verder. “Zij komen terecht in wat wij onze “centrale verzameling” noemen. Daar worden zij gerangschikt volgens het kaliber en het wapentype waarmee ze zijn afgevuurd - indien wij dat tenminste hebben kunnen bepalen. Dank zij deze verzameling kunnen we bij voorbeeld vaststellen dat munitie van een onopgeloste moord te Hamburg dezelfde sporen vertoont als die van een onopgeloste schietpartij te München, een jaar later, en dat dus in beide gevallen hetzelfde wapen werd gebruikt.”

“Wordt anderzijds bij iemand een wapen in beslag genomen, dan vuren we daarmee een rits munitie af. “Vergelijkingsmunitie” noemen wij die. Vinden we op deze vergelijkingsmunitie dezelfde sporen als op munitie uit onze verzameling “onopgeloste misdaden”, dan weten we meteen dat dit in beslag genomen wapen bij een welbepaalde misdaad is gebruikt. Vooral met betrekking tot allerlei terreuracties waarmee Duitsland geplaagd werd, bewees onze “centrale verzameling” onschatbare diensten. De munitie van de onopgeloste misdaden blijft zolang in onze verzameling, tot de feiten strafrechtelijk verjaard zijn.”

Revolvers en pistolen

“Riot-guns, shotguns en jachtgeweren worden, in tegenstelling met België en Frankrijk, in Duitsland bijna nooit bij misdaden gebruikt”, onderstreept Nennstiel. “Die tuigen zijn voor gangsters te log, te groot, en te moeilijk weg te stoppen. Duitse gangsters tonen een uitgesproken voorliefde voor pistolen en revolvers. Deze werkwijze heeft ook voor ons haar voordelen. Want projectielen uit wapens met een gladde loop - waartoe de riot-en shotguns en de jachtgeweren behoren - kun je na inslag omzeggens niet meer identificeren. Alleen op de patronen zelf - de cartouche, zoals ze in België zeggen - kun je nog bruikbare sporen ontdekken. Maar dikwijls valt zelfs van deze sporen niet veel heil te verwachten.”

“Pistolen en revolvers daarentegen laten op projectielen en hulzen duidelijke afdrukken na. Gaat het om wapens, die door de gangsters zelf werden omgebouwd. dan kan ons geluk niet op. Want dergelijke tuigen veroorzaken zulke onmiskenbare afdrukken. dat je ze als het ware met je ogen toe kunt identificeren. Momenteel telt onze verzameling zowat 5.000 projectielen en 8.000 hulzen, allemaal afkomstig van onopgeloste misdaden. We beschikken bovendien over een eigen wapenverzameling, waarin je een exemplaar vindt van om het even welk schiettuig dat in Europa op de markt is. Die verzameling is nu 2.800 vuurwapens groot.”

Bron: Gazet van Antwerpen | 28 Maart 1988

Unieke microscoop

Een bepaald wapen laat steeds typische sporen na op de munitie die ermee werd afgevuurd. Die zou je de “vingerafdrukken” van het betrokken schiettuig kunnen noemen. Maar projectielen worden bij inslag steeds vervormd, soms zelfs zodanig dat alle sporen worden uitgewist. “Grosso modo kun je stellen, dat wij zelfs met de meest gesofisticeerde elektronische apparatuur nog achter een “gemerkt” stukje projectiel zoeken”, legt Nennstiel uit. “Dat kan gebeuren met de gewone lichtmicroscoop, of met de raster-elektronenmicroscoop, waarmee we een vergrotingsmaatstaf van 5 tot 100,000 kunnen bereiken. Ons labo is trouwens het enige ballistisch labo in heel Europa dat met dergelijke microscoop is uitgerust. Kostprijs. zonder de speciale snufjes 500,000 DM, 10 miljoen frank.”

“Krijgen we een “misdaadprojectiel” en een “misdaadwapen” te onderzoeken, dan vuren we met dit wapen een hoop (vergelijkings-) munitie af in een buis, die met watten is opgevuld, zodat we de projectielen ongeschonden kunnen recupereren. Onder de gewone lichtmicroscoop zetten we links het misdaad-, en rechts het vergelijkingsprojectiel. In de kijker zien we de twee beelden naast mekaar. We kunnen beide projectielen zodanig draaien en keren. tot we - in het beste geval uiteraard - links en rechts duidelijk identieke merktekens bespeuren. En we besluiten dat het welbepaald misdaadprojectiel met het welbepaald misdaadwapen werd afgevuurd.”

“Worden wij met de lichtmicroscoop niet wijzer, dan gaan misdaad- en vergelijkingsprojectiel onder de raster-elektronenmicroscoop. Hier werken we zonder kijker, maar zien we de twee beelden afzonderlijk op een monitorscherm. De onderscheiden projectielen worden weer zodanig gekeerd en gedraaid, minuscule fragmentjes worden zodanig vergroot, tot we uiteindelijk links en rechts gelijkaardige sporen ontdekken. Dan brengen we het linkse en rechtse beeld op één monitorscherm naast mekaar, en we kiezen links en rechts een “uitsnit” waarop de sporen van het projectiel links nauwgezet over het projectiel rechts doorlopen. Van deze bewijsvoering maken we uiteraard terzelfder tijd een videoband en foto’s.”

Bron: Gazet van Antwerpen | 28 Maart 1988

Eén miljoen beelden per seconde

Het ballistisch labo gebruikt eveneens technieken, waarbij tot één miljoen beelden per seconde worden opgenomen. Daarmee worden op film en foto's beelden vastgelegd, die anders nooit door mensenogen zouden worden opgemerkt. Deze technieken worden gebruikt om uit te vissen hoe munitie uit de lader in de kamer terechtkomt, hoe de huls wordt uitgeworpen, hoe de kogelbaan verloopt, en welke de impact bij inslag is. Aan de hand van deze beelden kan o.m. verklaard worden hoe bepaalde krassen op een huls terechtkomen, hoe de gassen het wapen verlaten, vanop welke afstand gevuurd werd.

“Maar zelfs de meest gesofisticeerde apparaten zijn waardeloos zonder ervaren experten”, voegt Nennstiel eraan toe. “Een makkelijk geval lossen wij binnen het kwartier op, een moeilijk in één week. Eén ding staat vast: weten we het niet, dan zeggen we het ook klaar en duidelijk. Twijfelen wij, dan delen we mee dat we twijfelen. Zijn we zeker, dan zeggen we het onomwonden. Wanneer we dus bij voorbeeld stellen, dat de sporen op bepaalde misdaadmunitie niet overeenstemmen met een bepaalde misdaadrevolver, dan staat daar de kennis en de ervaring van de 20 ballistische experten van het BKA achter, dat de resultaten van elektronische apparaten, uniek in Europa, nauwkeurig heeft onderzocht. En volgens onze eigen bescheiden mening, kan geen enkel privé-expert ter wereld daar tegenop!”

Bron: Gazet van Antwerpen | 28 Maart 1988

960

(467 replies, posted in Algemeen)

David Van de Steen, overlever van de Bende van Nijvel

Op donderdag 26 maart 2026 om 19u30 in het OC Vlamertinge: "David Van de Steen, overlever van de Bende van Nijvel".

Kaarten kosten 10 euro (enkel in voorverkoop) en zijn te koop via Francis Rambour op het nummer 0477/220316 (enkel tussen 9 & 20 uur).