971

(0 replies, posted in 1990-1999)

Samenvatting

  • Wat? Dancing Mirano wordt vanuit een wagen beschoten.

  • Wanneer? 4 April 1993

  • Waar? Leuvensesteenweg 38 in Sint-Joost-ten-Node » Google Maps

  • Wie? Onbekend

  • Status: Onopgelost

Vanuit een voorbereidende wagen, een gestolen Saab, werd door twee personen geschoten richting dancing Mirano. Daarbij raakten zes mensen gewond. De auto werd nadien uitgebrand teruggevonden aan de rand van het Zoniënwoud in Watermaal-Bosvoorde.

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/dancin10.jpg

Kogelregen op dancing

Schietgrage kerels hebben het voorbije weekeinde enkele merkwaardige aanslagen gepleegd. In de nacht van vrijdag op zaterdag werd de rijkswachtkazerne in Schilde onder vuur genomen, zondagochtend werd driftig geschoten naar een dancing in de Brusselse gemeente Sint-Joost-ten-Node.

De aanslag op de dancing Mirano, aan de Leuvensesteenweg 38, in Sint-Joost, kostte zes gewonden. Twee van hen zijn er erg aan toe, maar niet in levensgevaar. Het motief is nog niet geheel duidelijk, maar een wraakneming van enkele jongeren, die de dancing niet binnen mochten, is niet uitgesloten.
Dancing Mirano, in de buurt van het Madouplein, wordt vooral bezocht door rijkere jongeren.

Zondagochtend omstreeks 6.35 u. was het er nog erg druk, toen twee mannen vanuit een rode auto, mogelijk een gestolen Saab, het vuur openden. Twee patrouilles van de politie van Sint-Joost-ten-Node zetten dadelijk de achtervolging in, maar slaagden er niet in de schutters te pakken te krijgen.

Nog raadselachtiger is de aanslag omstreeks 1.40 u. zaterdagochtend op de rijkswachtkazerne van Schilde, in de Kerkelei. Een onbekende nam het gebouw onder vuur vanuit een traag rijdende auto. Vier zware kogels werden afgevuurd. Een projectiel vloog door de ruit van het kantoor en boorde zich in een papier-bak. Gelukkig was niemand in dat kantoortje En er werd nog geschoten. In Vorst werd een man in zijn woning door twee gemaskerde mannen doodgeschoten.

In Beauraing schoot een woedende man aan een tankstation een 26-jarige dood en verwondde een andere. De man was het beu dat een groep jongeren kwam tanken zonder betalen.

De rijkswacht zelf moest ook schieten tijdens een wegcontrole in Sint-Kwintens-Lennik. Toen een gendarm bijna werd aangereden door een auto die het bevel tot stoppen negeerde, loste zijn collega een schot. Niemand werd gewond.

Bron: Gazet van Antwerpen | 5 April 1993

Mochten schutters Brusselse dancing Mirano niet binnen?

Zes mensen werden zondagmorgen gewond bij een schietpartij aan dancing
Mirano in Brussel. Vanuit een voorbijrijdende auto vuurden enkele Noord-Afrikanen in de richting van de discotheek.

Twee van de zes slachtoffers liepen zware verwondingen op. De speurders zoeken uit of de schutters de toegang tot de dancing werd geweigerd en ze daarom wraak namen.

Dancing Mirano, vroeger een bioscoop, ligt in de Leuvensesteenweg 38 in Sint-Joost-ten-Node, dicht bij het Madouplein.

Hij wordt veelal bezocht door welgestelde jongeren. De discotheek zit meestal stampvol, vooral op zondag tussen 2 en 7 uur. Zondag omstreeks 6.35 uur waren dus nog vele jongeren in de dancing aanwezig toen de schietpartij begon. Vanuit een voorbijrijdende rode auto, volgens getuigen met drie Noord-Afrikanen aan boord, openden twee mannen het vuur.

Ze stoven daarop vliegensvlug weg met hun wagen, vermoedelijk een gestolen Saab, in de richting van Leuven. Twee patrouilles van de politie van Sint-Joost-ten-Node waren onmiddellijk ter plaatse. Ze zetten dadelijk de achtervolging in, maar de schutters slaagden erin te ontkomen. Op dit ogenblik ontbreekt trouwens nog elk spoor van de daders.

Vier mannen en twee vrouwen werden bij de schietpartij gewond. Het betreft twee portiers en vier dancingbezoekers. De meesten liepen snijwonden op door rondvliegend glas van de deuren die door de kogels werden verbrijzeld.

Vier gewonden mochten na verzorging het ziekenhuis verlaten. De twee anderen waren er erger aan toe. Het betreft een portier en een jonge vrouw. Deze laatste werd getroffen door een kogel en moest in het academisch ziekenhuis in Jette worden geopereerd. Geen van de twee zwaargewonden verkeert in levensgevaar.

Twee wapens

Volgens de speurders hebben de daders twee verschillende wapens gebruikt. Ze leiden dat af uit de kogels die aan de dancing werden aangetroffen. Zo vonden de onderzoekers zowel 9 mm-hulzen als 7 mm-kogels.

De uitbater van de dancing zegt dat hij geen bedreigingen heeft gekregen. Volgens hem worden moeilijke klanten niet toegelaten tot de discotheek. Dat heeft tot gevolg dat sommigen ontevreden zijn omdat ze de dancing niet binnen mogen.

De speurders gaan nu na of de schutters ook misnoegd waren en uit wraak de dansgelegenheid onder vuur hebben genomen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 5 April 1993

Disco's met camera's en kogelvrij glas

"Een schietpartij aan een disco is voor mensen van het vak in feite geen nieuws meer, want in het Brusselse uitgaansleven worden geregeld wapens gebruikt. Toch bestaat er een groot verschil tussen iemand die boven zijn theewater een blaffer in de lucht leegschiet om te imponeren en iemand die een machinegeweer op mensen richt.

“Agressie wordt een Brussels probleem bij uitstek!" Zo denkt Emile Van Bellinghen, voorzitter van de Vlaamse Federatie van Discotheekuitbaters en baas van The Lord in Schepdaal erover na de schietpartij aan de Brusselse disco Mirano afgelopen zondagochtend. "De Mirano staat inderdaad bekend als een disco die zeer streng selecteert wie binnen mag en wie niet", zegt Van Bellinghen.

"Dat afgewezen kerels, al dan niet onder invloed, soms gekke dingen uithalen kan elke portier, elke uitbater je vertelIen. Het is ook bekend dat sommige portiers niet erg consequent zijn in hun selectie en wachten op een vette fooi om klanten die zij eerst weigeren dan toch binnen te laten, al weet ik niet of dit ook in de Mirano het geval was. Je zou erover verbaasd staan hoeveel uitbaters al dubbelglazen toegangsdeuren in hun etablissement hebben laten plaatsen, want's nachts is veel schorremorrie op toer!"

Camera's

"Nog nooit eerder werd het uitgaansleven zo door agressie gekenmerkt", beaamt Willy Waumans (56), uitbater van Willy's Moustache in Blaasveld en net als Van Bellingen al zijn hele leven actief in de uitgaanswereld. "Als je je zaak een zeker aanzien wil bezorgen en smetteloze ontspanning wil bieden, moet je selectief zijn. Mijn portiers hebben de allerstrikte opdracht iedereen te weigeren die niet netjes gekleed is of die zich als lastpost aanbiedt. Neen, ik laat geen sportschoenen toe, ook niet als ze 6.000 frank kosten, geen trainingspakken. Jeans mogen wel als ze niet vol gaten of vlekken zitten, en een das is geen vereiste. Binnen moet niemand een ander lastig vallen of hij gaat eruit. Ik stel de regels op in mijn zaak, en wie erin wil moet zich daar naar schikken."

De toegangsdeuren van zijn disco bestaan uit kogelvrij glas nadat een afgewezen heethoofd er enkele maanden geleden met beide voeten vooruit dwars doorheen sprong. En om zichzelf veilig te stellen bij discussies over schuld en onschuld bij rotzooi heeft Waumans een beroep gedaan op allerlei elektronische snufjes.

"Aan de ingang staan camera's en supergevoelige microfoons en alles wat tussen de portiers en de klanten gebeurt of gezegd wordt, wordt in beeld en klank vastgelegd, mét de exacte tijd van de opname erbij. Achter de discobar is de monitor opgesteld die ik constant in het oog hou, en met alle bewakingspersoneel binnen en buiten sta ik nog eens onafgebroken in radio-contact.”

“Je kan soms je eigen oren niet geloven als je hoort wat geweigerde klanten allemaal naar het hoofd van de portiers slingeren. De videoband wordt indien nodig aan politie en rijkswacht doorgespeeld, en met zulk bewijsmateriaal zijn alle discussies meestal vlug afgelopen."

Het elektronisch systeem betekent niet alleen een geruststelling voor de buitenwippers: het is ook een controle op hun eigen doen en laten. "Als je van je klanten een onbesproken gedrag eist, moet je dit ook eisen van je eigen personeel", aldus Waumans.

Bron: Gazet van Antwerpen | 6 April 1993

Dancing "Mirano" in Sint-Joost-ten-Node weer open mits strengere controle

De Brusselse dancing "Miraпо", die zondag jl. in de vroege uurtjes werd beschoten, zal zaterdag normaal zijn deuren openen, zo liet de baas van de danstent weten. Ingevolge een gemeentereglement zal de Mirano echter vanaf 5 u. ’s ochtends geen klanten meer binnenlaten en bovendien gaan de deuren om 6 u. definitief dicht. Ook zal er boven de ingang een videocamera worden geplaatst. Dat heeft de burgemeester yan Sint-Joost-ten-Node Guy Cudell meegedeeld.

Door het plaatsen van een videocamera wil de uitbater van de Mirano zijn portiers beter beschermen. Vermits de glazen toegangsdeuren werden stukgeschoten, werd voor de ingang van de danstent een soort blokhut opgetrokken in bonte kleuren en met veel bloemen versierd, als dankbetuiging aan alle sympathisanten. Bovendien zal het personeel zaterdag symbolisch in het wit gekleed lopen, om duidelijk te benadrukken dat uitgaan een "feest" is, en niet een uiting van geweld.

Burgemeester Cudell liet voorts ook weten dat er meer politietoezicht komt. Uit de eerste elementen van het onderzoek is gebleken dat de twee daders van de schietpartij zich verplaatsen met een gestoIen Saab. Aan boord bevond zich nog een derde persoon.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 April 1993

Auto van Mirano-schutters gevonden

De gerechtelijke diensten hebben vrijdagnamiddag aan de rand van het Zoniënwoud in Watermaal-Bosvoorde het uitgebrande wrak aangetroffen van de Saab waarmee de daders van de aanslag op de Brusselse dancing Mirano zich verplaatsten.

Deze drukbeklante dancing werd vorige zondag omstreeks 6.30 u. door onbekenden onder vuur genomen. Daarbij vielen vier gewonden. Volgens ooggetuigen openden de inzitten van een voorbijrijdende auto met een machinegeweer het vuur op de ingang van de disco. Ondér het cliënteel ontstond gedurende korte tijd paniek.

Het wrak werd geïdentificeerd door een expert van het parket. Het gaat om een gestolen auto.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 April 1993

Vernieling Mirano-auto vakwerk

De wagen waaruit enkele dagen geleden werd geschoten naar dancing "Mirano" in Sint-Joost-ten-Node, en waarbij gewonden vielen, werd volledig uitgebrand teruggevonden. Volgens het parket gebeurde het vernielen van de auto zeer grondig, want zowel het buiten- als het binnenwerk werd overdadig overgoten met benzine.

De dancing "Mirano" heeft in het Brusselse een zeer kwalijke reputatie en werd vroeger al eens gesloten omwille van drugszaken. Dit etablissement wond overwegend bezocht door zogenaamde "jeunesse doréee”, kinderen van Eurocraten en NATO-personeel.

De gemeente Sint-Joost-ten-Node heeft jarenlang oogluikend toegezien hoe de zaken in en rond dit etablissement evolueerden. Men verweet burgemeester Cudell lang dat hij het maar liet betijen omdat het om "jeunesse doréee" ging.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 April 1993

972

(1 replies, posted in 1990-1999)

Vrouwenzaak of afrekening tussen bewakingsagenten

Het onderzoek naar de twee vermoorde bewakingsagenten van de firma Intergarde Monitor Security (IMS) op de campus Wetenschappen van de KU Leuven in Heverlee (Leuven) staat nergens. De verschillende politiediensten hebben nog geen enkel aanknopingspunt gevonden, dat tot de ontmaskering van de daders kan leiden. Een vrouwenzaak of een afrekening tussen (gewezen) personeelsleden van IMS kan een mogelijk motief zijn.

De BÓB van Leuven, de gerechtelijke politie bij het parket in Leuven en de opsporingsdienst van de politie van Leuven trekken onder de leiding van onderzoeksrechter Daniëlle Cailloux op dit ogenblik verschillende pistes na. Zo onderzoeken zij het privé-leven van de twee agenten Danny Huysmans en Rudy Timmermans. Ook gaan ze de vrienden- en kennissenkring van de slachtoffers na. Wanneer ze bij de firma IMS beginnen werken zijn, of ze altijd bewakingsopdrachten van gebouwen uitgevoerd hebben en of ze problemen met collega's gehad hebben, zoeken ze eveneens uit.

Problemen met (ex-)collega's zijn niet onbelangrijk omdat de onderzoekers een afrekening tussen bewakingsagenten niet uitsluiten. Aangezien de daders zeer goed op de hoogte van het reilen en zeilen van de bewakingsagenten waren, nemen de speurders aan dat de moordenaars (gewezen) werknemers kunnen zijn. Maar dat staat nog lang niet vast.

Van Rudy Timmermans is inmiddels geweten dat hij sinds vijf maanden bij IMS werkte en dat hij eigenlijk invaller was in de vaste ploeg van de zes agenten die de campus bewaken. Van Danny Huysmans is niet bekend of hij altijd gebouwen bewaakt heeft of voordien geldtransporten begeleid heeft.

De speurders geraken er wel meer en meer van overtuigd dat de moordenaars het vooral op Danny Huysmans gemunt hadden. Dat wordt onder meer afgeleid uit het feit dat zijn lichaam meer kogelwonden vertoonde dan het lichaam van Rudy Timmermans. Zo is er sprake van elf kogelwonden. Het parket wil dat gegeven niet bevestigen.

Volgens de speurders staat het wel vast dat de twee slachtoffers nooit genoemd zijn in het dossier van de bende Haemers die van verschillende overvallen op Securitas-geldtransporten verdacht wordt. Meteen wordt daardoor het gerucht ontkend dat Axel Zeyen die onlangs onder voorwaarden vrijgelaten is en die de luitenant van Haemers was, bij de zaak betrokken zou zijn.

De moordenaars kenden hun slachtoffers Danny Huysmans en Rudy Timmermans. Bovendien waren ze van het verloop van de bewakingsopdracht op de campus zeer goed op de hoogte. De onderzoekers geraken er dan ook meer en meer van overtuigd dat de moordenaars (ex-)collega's van de slachtoffers zijn. Ofschoon het voor hen ook duidelijk wordt dat de daders vooral Danny Huysmans hebben willen treffen, vragen ze zich af waarom Rudy Timmermans ook is moeten sterven.

Voor hen blijft het een raadsel - als het hen alleen om Danny Huysmans te doen was - waarom de daders dan niet eerder toegeslagen hebben. Danny Huysmans verzorgde zaterdagavond vanaf 19 uur tot ongeveer 21.30 uur alleen de bewaking van de campus. Omstreeks 21.45 uur vervoegde Rudy Timmermans hem in het bewakingskantoor onder het auditorium van blok M. Om 22 uur zouden ze ieder apart een bewakingsonde op de uitgestrekte campus van meer dan 100 ha lopen.

Pas nadat de twee agenten binnen waren en Rudy Timmermans zich bij de dispatching van IMS gemeld had, sloegen de moordenaars toe. Enkel iemand die ook bewakingsagent (geweest) is of met het bewakingssysteem vertrouwd is, kan weten dat de agenten niet verplicht zijn om op geregelde tijdstippen met de dispatching contact op te nemen.

Onderzoeksrechter Cailloux en de onderzoekers weigeren echter te geloven dat de moordenaars pas om 22 uur toegeslagen hebben om te voorkomen dat de moord eerder ontdekt zou worden. Mocht dat waar zijn dan zijn ze in hun opzet gelaagd. De tweevoudige moord is pas zondagochtend omstreeks 7 uur ontdekt, toen een bewakingsagent zijn collega's wilde aflossen.

Inmiddels is de lijkschouwing uitgevoerd. De resultaten zijn niet bekendgemaakt om het verloop van het onderzoek niet te schaden. Het ballistische onderzoek moet uitmaken met welk wapen de agenten vermoord zijn. Het gaat om kogels van 6 mm, die afkomstig zijn uit een revolver of een trommelgeweer. Dat onderzoek achterhaalt ook of de moordenaars meer dan één wapen gehanteerd hebben.

Dirk Herbots uit Vilvoorde, eveneens een bewakingsagent van IMS die ook voor de KU Leuven werkte en die zaterdagmorgen zwaargewond aangetroffen werd in het centrum van Leuven, is intussen aan de beterhand. Hij is uit coma ontwaakt.

Over wat hem precies overkomen is, heeft men de agent nog niet kunnen ondervragen. Voorlopig sluit men een verband tussen de twee zaken uit.

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 Mei 1992

"Bewakingsfirma's hebben een louter preventieve taak"

Een beveiligingsfirma heeft een louter preventieve taak: het bewaken van goederen en af en toe het beschermen van personen. Een agent van zo'n firma heeft niet méér bevoegdheid dan om het even welke burger. Dat zeggen Ph. Alexandre en Q. Loontjes, respectievelijk gedelegeerd bestuurder en quality manager van Group 4-Securitas, waaronder Intergarde Monitor Security valt. Ze vermoeden dat de gruwelijke moord op twee van hun agenten, vorig weekend in Leuven, niets te maken heeft met de bewakingsopdracht aan de KU Leuven.

Beide heren leggen sterk de nadruk op het preventief karakter van de bedrijfsactiviteit. Het voorkomen van schade is het doel. "Daarvoor bespreken we met de klant zijn probleem, analyseren het risico en stellen veiligheidsmaatregelen voor. Dat kunnen zowel agenten zijn als het installeren van een alarminstallatie. Of een combinatie daarvan" , legt Loontjes uit.

De klanten variëren van particulieren tot grote multinationals. Ook overheidsinstellingen doen een beroep op bewakingsfirma's. “Want politie en rijkswacht hebben een andere taak dan wij. Akkoord, zij werken ook preventief, maar vooral vanop de openbare weg. Wii bewegen ons op privé-domein." De taak van een privé-beveiligingsagent hangt sterk af van de plaats waar hij wordt ingezet, vertellen de beide heren.

"Een administratief gebouw is iets anders dan een werf. Het is ook afhankelijk van het risico en van de wensen van de klant. Het kan zijn: rondjes lopen, sleutelbeheer, het in de gaten houden van meters van bepaalde technische installaties, …”

Een agent krijgt een algemene opleiding van drie weken in de school van het bedrijf. Eén week theorie, twee weken praktijk. Behandeld worden de deontologie van het beroep, het juridisch kader waarin wordt gewerkt, zelfverdedigingstechnieken, EHBO, brandbestrijdingstechnieken. Hierna volgt een specifieke opleiding in het bedrijf van de klant.

Uiteraard is drie weken erg kort, maar de bedoeling is dat de agent in het eerste halfuur maatregelen kan treffen om de schade te beperken en dat hij leert hoe met agressie om te gaan met de grootste kans er zonder kleerscheuren uit te komen. "We zoeken geen helden. We werken met 4000 à 5000 agenten, wiens veiligheid ons ter harte gaat", aldus Alexandre.

De kandidaat-agenten meestal 25 à 45 jaar oud, hebben een diploma dat varieert van lager middelbaar tot hoger onderwijs. Vroeger was het verloop vrij groot. Dan ging het om mensen die dit soort werk aannamen in afwachting van iets anders. Dat is de jongste tijd verminderd, weet Alexandre, "omdat de mensen meer gemotiveerd zijn."

Wapens

De meeste agenten zijn niet gewapend. "Dat hangt af van de opdracht. We willen geen cowboys die oorlogje spelen. En bij beveiliging van administratieve gebouwen, zoals de universiteit Leuven, horen geen wapens”, aldus Loontjes.

"Soms vraagt de klant om bewapening, maar weigeren we dit omdat de aard van de opdracht dit niet vereist. Bovendien roept geweld meer geweld op: als je de bedoeling hebt een overval te plegen en je weet een gewapende bewaker tegenover je, ga je zelf agressiever uitpakken. Dat brengt het leven van onze mensen in méér gevaar."

"Bovendien: brand- en waterschade kan een bedrijf veel méér kosten dan een diefstal. Die dingen tijdig ontdekken is belangrijk en de hoofdopdracht van onze agenten."

Geen verband

Over de dubbele moord in Leuven zeggen de heren van Securitas dat niets een dergelijke agressie liet vermoeden, dat die opdracht al 15 jaar lang wordt uitgevoerd en dat er de jongste tijd geen enkele dreiging was ontvangen.

Dat het gevaarlijk is's nachts alleen te patrouilleren op zo'n uitgestrekt en verlaten terrein, relativeren ze allebei: "Zo'n opdrachten doen we elke dag bij honderden klanten. Die mensen zijn kwetsbaar, maar niet méér dan jij en ik als we's nachts alleen op straat lopen. Bovendien hebben ze een opleiding gehad en kunnen ze contact nemen met het dispatching centrum.”

”Weet je, het aantal doden in de bewakingssector is veel kleiner dan in de bouw of het transport. Neen, volgens ons is er geen verband tussen wat zich in Leuven heeft voorgedaan en de opdracht van beide agenten bij de KU Leuven.”

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 Mei 1992

973

(0 replies, posted in 1990-1999)

Samenvatting

  • Wat? Moord op een Poolse diamantair

  • Wanneer? 14 November 1990

  • Waar? Belgiëlei 151 te Antwerpen » Google Maps

  • Wie? Onbekend

  • Status: Onopgelost

In juni 1992 werd het onderzoek naar de moord afgesloten. De dader(s) werd nooit gevonden.

Poolse diamantair brutaal vermoord in Antwerpen

In Antwerpen werd een Poolse diamantair op zeer brutale wijze vermoord. Het Antwerpse parket heeft nog geen enkele aanwijzing van de dader. Men weet zelfs niet wanneer het slachtoffer precies werd vermoord en of hij beroofd werd. Zeker is wel dat zijn portefeuille verdwenen is.

Edwin Berkovic (59) werd dinsdag in de late namiddag door de Antwerpse politie gevonden in zijn appartement aan de Belgiëlei 151 in Antwerpen. De politie was verwittigd omdat Berkovic niet kwam opdagen op een afspraak waarbij een stuk onroerend goed zou worden verkocht.

Het lichaam van Berkovic lag in de living van de flat op de zevende verdieping. Zijn hoofd was verbrijzeld. Men vermoedt dat hij geslagen werd met een stomp voorwerp dat echter niet teruggevonden werd. In de mond van het slachtoffer was een handdoek gestoken.

Berkovic is van Poolse origine en actief in de diamantsector. Hij was sinds 1967 lid van de Antwerpse Diamantclub en is een erg gekend figuur in Antwerpse diamantkringen. Hij is gescheiden en woonde alleen. Wanneer hij precies vermoord is, kon men niet achterhalen. Berkovic was zaterdag zijn moeder nog gaan bezoeken in een home. Hij zou zondag nog gebeld hebben naar Duitsland.

In de flat werden geen sporen van braak aangetroffen. Men vermoedt dus dat Berkovic zijn moordenaar(s) binnengelaten heeft. Buren hebben alvast niets gemerkt. Vast staat dat de portefeuille van het slachtoffer verdwenen is. Of er diamanten in de flat aanwezig waren, weet men niet. Het is dan ook moeilijk vast te stellen of er iets gestolen werd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 November 1990

Oud onderzoek naar moord op Poolse diamantair afgerond

De raadkamer van Antwerpen heeft enkele dagen geleden een eindpunt gezet achter het moorddossier van de Poolse diamantair Edwin Berkovic. De 59-jarige diamantair werd op dinsdag 14 november 1990 dood aangetroffen in zijn appartement aan de Belgiëlei 151 te Antwerpen.

De alleenwonende man werd kennelijk vermoord, en zijn portefeuille bleek verdwenen. Vermits in de flat geen sporen van inbraak werden aangetroffen, is het gerecht er steeds van uit gegaan dat Berkovic zijn moordenaar(s) kende of minstens te goeder trouw binnenliet. Of er diamanten in de flat aanwezig waren die eventueel gestolen werden, heeft men nooit met zekerheid kunnen achterhalen.

Na iets méér dan anderhalf jaar heeft het gerecht de zaak "lastens onbekende dader" afgesloten. Niet zo lang na de feiten werd een spoor gevolgd in de richting van de Poolse poetsvrouw die ten tijde van de moord het appartement van de diamantair onderhield. Maar de vrouw werd later dan toch niet langer verontrust omdat men in feite geen enkel hard bewijs tegen haar kon aanvoeren. Geen enkel ander ernstig spoor werd ooit gevonden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 Juni 1992

974

(23 replies, posted in Bende Haemers)

Broer van Patrick Hamers verongelukt in Rosières

Eric Haemers, de broer van de beruchte misdadiger Patrick, is in de nacht van zondag op maandag omstreeks 0.40 u. om bet leven gekomen bij een verkeersongeval ter hoogte van Rosières nabij Waver op de autosnelweg E411.

Haemers reed met zijn wagen op het middenvak van de autoweg in de richting Brussel toen hij om een nog onbekende reden naar links uitweek, de middenberm raakte en vervolgens te pletter sloeg tegen de vangrails. Hij werd uit zijn voertuig geslingerd en wis op slag dood. Eric Hamers was 37 jaar en woonde in Sint-Lambrechts-Woluwe.

Bron: Gazet van Antwerpen |24 November 1992

975

(29 replies, posted in Bende Haemers)

Inbraak bij Denise Tyack in Vorst

Een appartement in de Molièrelaan in Vorst, dat wordt bewoond door Denise Tyack, de vrouw van Patrick Hamers en tevens medebeklaagde in het nu al beruchte proces, heeft inbrekers op bezoek gekregen. De bewoonster zelf waarschuwde de politie. Volgens haar is er niets gestolen. Er wordt onderzocht wat de reden van de inbraak kan zijn geweest.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 April 1993

976

(41 replies, posted in Overzicht Bendes)

Aanhoudingen Bende van Baasrode bevestigd

Gisteren verschenen opnieuw vier van de momenteel tien opgesloten verdachten in het dossier "Bende van Baasrode" voor de raadkamer van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Dendermonde.

Leopold Van Esbroeck (36) uit Anderlecht, werd na de inbraak in het grootwarenhuis Delhaize te Lokeren in de nacht van 3 op 4 december 1985 als eerste verdachte opgepakt. Hij wordt ook verdacht van de diefstallen in de Delhaize te Sint-Gillis-Dendermonde en Koksijde.

Dominique Salesse (30) uit Brussel wordt eveneens verdacht van deelname aan deze grootwarenhuisdiefstallen. Philippe [De Staerke] (28) en Leon De Staerke (49) uit Sint-Pieters-Leeuw zouden beiden de postovervallen te Baasrode en de hold-up op het wisselKantoor te Ranst hebben gepleegd.

De raadkamer bevestigde het aanhoudingsmandaat van de beklaagden in een dossier dat, naar we konden vernemen, zo goed als rond is, wat inhoudt dat de beklaagden binnen relatief korte tijd voor de rechtbank zullen verschijnen. Of het proces in zijn totaliteit te Dendermonde zal worden behandeld is evenwel niet zeker, gezien de beklaagden zowat allen Franssprekenden zijn, die waarschijnlijk om een behandeling voor een Franstalige kamer zullen vragen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Januari 1987

"Bende van Baasrode" ondervraagd

In opdracht van het parket van Dendermonde werden dinsdag te Brussel enkele personen ondervraagd door de "Delta-groep" naar aanleiding van een reeks diefstallen, gepleegd begin 1985 in het Waalse landsgedeelte.

Die ondervragingen bevestigden het vermoeden dat de “Bende van Baasrode” of enkele leden daarvan, bij die diefstallen waren betrokken. Eerstdaags wordt het dossier van de Bende van Baasrode definitief afgesloten. De bende beschikte over twee afdelingen. Een groep die zich met diefstallen inliet en dan een groep die de
overvallen pleegde.

Er zijn een tiental personen gearresteerd, meestal Brusselaars alsmede enkele Grieken. Ruime tijd werd ook gedacht dat de “Bende van Baasrode” ook iets had te maken met de “Bende van Nijvel”. Dat is echter nooit bewezen kunnen worden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Februari 1987

977

(1,009 replies, posted in Bende De Staerke)

Bewijzen tegen De Staerke stapelen zich op

De overtuiging wordt alsmaar sterker dat Philippe De Staerke (29) de bloedpartij heeft geleid waarbij op 9 november '85 acht mensen het leven verloren tijdens de Delhaize-overval te Aalst.

Tijdens de wedersamenstelling, die twee zondagen geleden in het grootste geheim plaatsvond te Aalst, zou De Staerke zelfs bekentenissen hebben afgelegd.

De strop schijnt alsmaar strakker aangespannen te geraken voor deze mandenmaker uit Sint-Pieters-Leeuw die eind juni voor het Hof van Beroep te Gent tot twintig jaar gevangenis werd veroordeeld voor zijn leiderschap van de Bende van Baasrode. Daags na het vonnis werd De Staerke door onderzoeksrechter Troch van het Parket van Dendermonde aan de tand gevoeld voor zijn verwantschap met de Bende van Nijvel.

Iets wat hij in een brief aan twee Franstalige kranten vorige maand nog in alle toonaarden trachtte te ontkennen. Dat De Staerke opnieuw werd ondervraagd sterkte het vermoeden dat de speurders inzake de Aalsterse Delhaize-raid verder gevorderd waren dan officieel werd toegegeven. “Er zijn ontegensprekelijke bewijzen dat De Staerke het commando te Aalst heeft geleid”, liet een politieagent zich dit weekeind ontvallen. De wedersamenstelling in het warenhuis bevestigde het vermoeden.

In aanwezigheid van de Brusselse adjunct-directeur (die oog in oog had gestaan met het moordcommando) werd De Staerke om 8 uur's ochtends in het grootste geheim in het warenhuis geleid. Niemand van het Delhaize-personeel was daarvan op de hoogte. Vreemd was dat zelfs onderzoeksrechter Troch twee dagen voordien aan de pers had gemeld met vakantie te gaan. Een afleidingsmanoeuvre? In elk geval werd het grootste geheim bewaard om alle publiek uit de buurt te houden. Men vreest terecht voor een massale volkswoede.

Daags nadien werd het kaderpersoneel vertrouwelijk ingelicht over de wedersamenstelling. Philippe De Staerke had getoond hoe en waar hij enkele weken vóor de overval op terreinverkenning was geweest. Meer nog zou hij hebben toegegeven de bewuste schutter geweest te zijn. Dat is wat het personeel achteraf is te weten gekomen.

Het bezoek van De Staerke - niet de dag van de overval, maar enkele weken voordien - zou perfect overeenstemmen met het verhaal van het joggende echtpaar uit H. dat wellicht getuige is geweest van de verkenningstocht van de Bende in de bossen achter het warenhuis. Enkele dagen na hun getuigenis vond de politie van Aalst aan de voet van de Dokusberg - op zo'n honderd meter van het warenhuis - een riot-gun en twee revolvers geladen met ambachtelijk vervaardigde munitie.

Wordt De Staerke niet vernoemd als een verwoed wapendeskundige? Ook de rol van een “geheimzinnige” vrouw binnen de Bende schijnt op te klaren. De gewezen vriendin van De Staerke zou hem aan de galg hebben gepraat en de winkelbezoeken vooraf hebben verraden. Kassiersters zouden de vrouw formeel hebben herkend uit voorgelegde foto's van de clan De Staerke.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Augustus 1987

Philippe De Staerke weigert medewerking aan Delhaize-onderzoek

Volgens het parket van Dendermonde zijn er geen echt nieuwe elementen aan het licht gekomen, sedert Philippe De Starke op 30 juni onder aanhoudingsmandaat werd geplaatst omwille van zijn betrokkenheid bij de dodelijke raid op Delhaize Aalst, zaterdagavond 9 november 1985.

"De wedersamenstelling die eind juli in en rond dit warenhuis werd gehouden, was niet alleen bedoeld om bepaalde getuigenissen op hun waarde te toetsen, maar ook om over noodzakelijk fotografisch materiaal te beschikken", zo werd dinsdag nog gezegd.

Intussen blijft Philippe De Staerke elke vorm van medewerking weigeren. Zo verscheen hij dinsdagvoormiddag niet voor de Raadkamer te Dendermonde, waar zijn aanhoudingsmandaat werd bevestigd. "Zijn veroordeling tot 20 jaar als leider van de Bende van Baasrode heeft hem zeker niet spraakzamer gemaak"» zo merken bepaalde onderzoekers op.

Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Augustus 1987

978

(1 replies, posted in 1980-1989)

In oktober 1987 werd een reconstructie gehouden. De krant maakte toen een fout in het artikel. Het was niet de Bende van Baasrode maar de Bende van het Waasland.

Bende van Baasrode doet overval te Borsbeek over

Het gerechtelijk onderzoek dat uiteindelijk de rekening zal opmaken voor de Bende van Baasrode draait op volle toeren. Dinsdag werd een wedersamenstelling gehouden te Borsbeek, waar nu iets meer dan een jaar geleden (2 oktober '86) een stoutmoedige overval op het postkantoor werd gepleegd. De Borsbeekse agent Paul Hellemans nam aan de wedersamenstelling deel - mogelijk een ietwat vreemde belevenis - want de man werd toen door de vluchtende gangsters gewond.

Het was zowat 9.30 u. die donderdag een jaar geleden toen met veel glasgerinkel letterlijk een inval in het postkantoor van de Louis Janssensstraat werd gepleegd. Een van de gangsters wierp zich door een raam, dat achter de loketten uitgaf. Onder bedreiging van een riotgun werd heel wat geld buitgemaakt. De post telde achteraf 1,7 miljoen verlies samen. Bij de overhaaste vlucht hadden de gangsters niet eens alles kunnen meenemen.

Een politiepatrouille was niet ver uit de buurt en terwijl zijn collega naar de wagen liep, haastte Paul Hellemans zich al lopend naar de plaats van het gebeuren. Hij werd uitgeschakeld door een schot in de knie.

Zijn collega slaagde er nog in de achterruit van de vluchtende Lada te verbrijzelen. Een grootscheepse actie leverde geen resultaat op, maar de omgeving van Borsbeek werd urenlang het toneel van een grootscheepse klopjacht. Die zorgde tot aan de middag voor spanning.

Een jaar later herhaalden de gangsters ten behoeve van het onderzoek de gedurfde raid over. Onbewogen - wat men van zo'n taaie gangsters kon verwachten.

Een gangster wierp zich door het raam, dat achter de loketten uitgaf en kwam ook via dezelfde weg terug. Buiten hield een kornuit de wacht. Een derde zat klaar in de wagen, die in een maisveld aan de Gebr. Van der Auwerabaan werd achtergelaten.

Bron: Gazet Van Antwerpen | 7 Oktober 1987

979

(116 replies, posted in Bende Farcy)

Tijdens het proces van de Bende van Baasrode ging het ook over de toerekeningsvatbaarheid van Alain Moussa:

(...) Uitgebreid ging de motivering van het Hof in op het probleem van de toerekeningsvatbaarheid van Alain Moussa, de Tunesiër die destijds schrikwekkende hoeveelheden pepmiddelen slikte om aan de acties van de bende te durven deelnemen. Op het proces zat hij er vaak bij als een wezenloze schim. Voorzitter De Maesschalck zei aan te nemen wat dr. Deberdt ter zitting had verklaard: Moussa is toerekeningsvatbaar.

Bron: Gazet van Antwerpen | 1 Juli 1987

980

(24 replies, posted in Filière Boraine)

Ik vraag niet naar je identiteit, ik vraag naar meer informatie over die vondst. wink Moest ik er zelf meer informatie over hebben, dan zou ik het niet vragen. smile

Ik zie dat je hier ook al geschreven hebt over die vondst » Forum Dus misschien zijn er nog details die je kunt of wilt delen