3,811

(201 replies, posted in Plaatsen)

kenza wrote:

En toevallig is de naam van Bultot niet verbrand

Waar in de tekst van dat papier staat de naam van Bultot? Want ik heb die notities nooit gezien dus ik weet niet welke tekst er op staat. Ik heb ook nog nooit ergens gelezen dat de naam van Bultot in die tekst staat.

kenza wrote:

en de personen die dat opgebrand vuurtje ontdekken doen de moeite om dat te melden en direct wordt de link gelegd.

Ik herhaal mezelf: de mensen die deze brandhaard hebben gevonden, hebben de politie verwittigd omdat er cheques van de Delhaize van Overijse tussen lagen. Vermits in Overijse een paar weken daarvoor 5 mensen werden vermoord, zou ik ook de politie bellen als ik dat zou vinden.

kenza wrote:

Als je iets wil verbranden dat niemand mag zien of weten dan doe je thuis in een vat of in je stoof.

Niet alles is rationeel te verklaren. Soms doen mensen anderen dingen dan dat je - rationeel - zou verwachten. Ja, ze hadden dit thuis in de stoof kunnen verbranden, ja ze hadden dit in een vuilbak kunnen gooien, ja, ze hadden … zoveel andere dingen kunnen doen. Maar nee, dat hebben ze niet gedaan. Ze hebben besloten om het te verbranden in het bos, waar ze vermoedelijk vaak kwamen, maar door omstandigheden heeft de brand niet alles vernietigd. Zo simpel kan het soms zijn.

kenza wrote:

Ze hebben bewust een dwaalspoor aangelegd.

Als het Bois de la Houssière een dwaalspoor is waar alles bewust werd neergelegd, dan is het geen dwaalspoor. Dan is het één van de meest belangrijke sporen in het dossier.

3,812

(201 replies, posted in Plaatsen)

kenza wrote:

Precies ze zitten daar onder een boom aan auto's te werken of te vergaderen.

Niemand heeft dat ooit gesuggereerd.

kenza wrote:

Dus iemand ontdekt dat klein vuurtje belt de hulpdiensten voor een klein opgebrand vuurtje en die leggen een link met de Bende van Nijvel.

De mensen hadden de politie verwittigd omdat er cheques van de Delhaize van Overijse bij lagen. Gezien de gebeurtenissen in Overijse is dat een logische reflex.

kenza wrote:

Toevallig brand alles op en juist toevallig branden de namen niet op.

Er zijn heel veel zaken teruggevonden. Het dus niet zo dat alleen de "namen toevallig niet opgebrand zijn".

kenza wrote:

Het zit daar vol stropers, wandelaars, boswachters, natuurbehoud enz. en niemand zag iets laat staan sporen van auto's in het bos.

Er zijn heel veel getuigen die verdachte zaken gezien hebben in en rond het bos.

kenza wrote:

Toevallig ziet er iemand dat vuurtje.

Je zegt zelf dat het daar vol stropers, wandelaars en boswachters zit. Dan is het toch niet vreemd dat mensen die bewijsstukken vinden?

kenza wrote:

Dus willen ze ons doen geloven dat de Bende van Nijvel daar in goed verstopte kampen woonden en ze waren dan ook nog zo dom om hun uitgebrande wagens daar achter te laten want dan moesten ze niet te ver naar hun kamp lopen.

Er heeft nog nooit iemand gezegd dat ze daar in een kamp in het bos zouden wonen.

Spectator Of Life wrote:

Heinrich Toumaniantz zijn auto wordt in Aalst geparkeerd

Het was niet de auto van Toumaniantz, het was een auto waarin documenten lagen waarop de naam van Toumaniantz stond » Forum

3,813

(77 replies, posted in Westland New Post)

Tijdens de pleidooien van het Pastorale-proces omschrijft Mr. Jaspar van het Openbaar Ministerie Barbier als iemand met "een trieste sociale achtergrond. Hij is ook dromerig en beïnvloedbaar." Jaspar vervolgt: "Op een gegeven moment heeft hij zich tot het protestantisme bekeerd en wilde zelfs pastoor worden! 'Als God bestaat hoop ik dat hij dit hoort en weet waaraan hij ontsnapt is'." Daarvoor was hij eerder een verwaand, egoïstisch en elitair kereltje.

3,814

(39 replies, posted in 1980-1989)

Marcel Barbier is harteloze kille moordenaar

Nu de getuigenverhoren in de Brabantse assisenzaak tegen Marcel Barbier en Eric Lammers zijn afgelopen, begint het publiek - zo al dat niet eerder het geval was - zich duidelijker in twee kampen te splitsen.

Sommigen geloven dat de dubbele moord in de Herderliedstraat in Anderlecht zuiver en alleen gepleegd werd om het geld van de levensverzekering van het slachtoffer op te strijken.

Anderen menen dat het mystieke entourage van de WNP en de betrokkenheid van de Staatsveiligheid erin, de voornaamste oorzaken waren. Bepaalde kranten en tijdschriften hebben die laatste stelling de afgelopen weken stevig voedsel gegeven en de verdediging heeft daar, uiteraard, rijkelijk munt uit geslagen.

Het was gisteren voor het Openbaar Ministerie dan ook geen gemakkelijke klus om de jury er op te wijzen dat deze assisenzaak in eerste instantie gevoerd wordt ter beoordeling van een moord en niet van de werking van de nationale veiligheidsdiensten. Mr. Jaspar baseerde zich op het vooronderzoek om de moord stap voor stap te ontleden, “en het overtollige kreupelhout te verwijderen dat het licht op de feiten tegenhoudt”.

Jaspar tekent de slachtoffers, Francesca Arcoulin en Fons Vandermeulen, als een bescheiden, hardwerkend koppel dat tevreden leeft met elkaar. Zij hadden geen politieke bindingen, alleen sport interesseerde hen.

Arrogante moordenaar

In hun leven komt Marcel Barbier binnen, die gaat samenwonen met de vroegere vrouw van Fons. Barbier heeft een trieste sociale achtergrond, dat geeft Jaspar toe. Hij is ook dromerig en beïnvloedbaar. Op een gegeven moment heeft hij zich tot het protestantisme bekeerd en wilde zelfs pastoor worden! “Als God bestaat hoop ik dat hij dit hoort en weet waaraan hij ontsnapt is”, snijdt Jaspars ironisch commentaar door de zaal.

Want eerder was Barbier een verwaand, egoïstisch en elitair kereltje. En het zou er al heel gek aan toe moeten gaan als op het einde van dit proces niet als een paal boven water staat dat Barbier de moord in Anderlecht echt gepleegd heeft. Om verschillende redenen.

Fons Vandermeulen en Marcelle Gobert, zijn ex-vrouw, hadden nog regelmatig contact met elkaar. Gobert en Barbier zouden dus best hebben kunnen afweten van Fons’ levensverzekering ten bedrage van 5 miljoen; een som die een mooi motief vormt voor het in armoe levende koppel.

Ook wist Marcel Barbier zich opvallend veel details van de moord te herinneren bij zijn bekentenissen die hij zogenaamd had afgelegd op bevel van WNP-leider Latinus. Hij vertelt aan de Gerechtelijke Politie details die niet in de kranten hebben gestaan en alleen aan de moordenaar zelf bekend kunnen zijn.

Tenslotte, en hier raakt Jaspar de essentie, is het wel heel gek dat Barbier op de dag van de moord zelf een vals alibi in elkaar knutselt, terwijl hij pas maanden later van Latinus de opdracht zou krijgen om de moord op zich te nemen. Het zijn voor het Openbaar Ministerie allemaal feiten die moeten duidelijk maken dat Barbier een harteloze kille moordenaar is.

Bron: Gazet van Antwerpen | 20 Mei 1987

Inbraak in wapenhandel te Hamont

In de wapenhandel Spaas aan de Achtelpoort te Hamont werd een inbraak vastgesteld. De dieven gingen aan de haal met een aantal jachtgeweren en alarmpistolen en ontvreemdden daarnaast een hoeveelheid munitie. De totale schadepost zou ca. 90.000 fr. belopen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 Mei 1981

Wapendieven aangehouden te Hoei

De BOB heeft de 36-jarige G.M. en de 20-jarige M.G., beiden uit Seraing, ter beschikking gesteld van het parket van Hoei. Zij werden gearresteerd wegens diefstal en in het bezit gevonden van wapens die tijdens de nacht van 15 op 16 mei jl. uit de Luikse wapenhandel “Hanquet” werden ontvreemd. In het raam van hetzelfde onderzoek heeft de BOB ook de 22-jarige G.M. uit Seraing aangehouden die ook in het bezit was van een pistool, afkomstig van dezelfde wapendiefstal. Alle drie werden onder aanhoudingsbevel geplaatst en opgesloten in de gevangenis van Hoei.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Juni 1981

Noot: de namen van de drie verdachten heb ik zelf afgekort.

3,816

(4 replies, posted in Organisaties)

Meer moorden en moordpogingen in het Brusselse

Er gaat bijna geen dag voorbij of in het Brusselse wordt een overval gepleegd. Slechts zelden worden de daders gevat. Het is immers zo dat de politie steeds minder opgewassen is om aan de golf van criminaliteit paal en perk te stellen. Er is een schromelijk tekort aan mankracht en vooral de gerechtelijke politie zit met de handen in het haar.

De moord op PLO-gezant Naïm Khader, de aanslag in de Joegoslavische ambassade, op de hoteluitbater Milan Boskovitch en op de boekhouder van de Joegoslavische ambassade zijn tot dusver onopgehelderd gebleven.

Maar er zijn nog veel andere moorden en moordpogingen in het Brusselse waarvan de daders nog altijd op vrije voeten lopen.

Opvallend is echter dat het aantal moorden en moordpogingen in stijgende lijn gaat. Zo werden in 1965 in het Brusselse, 6 tot 7 moorden en moordpogingen genoteerd. Nu gebeuren er 60 tot 70 moorden en moordpogingen, alleen in het hoofdstedelijk gebied. Flagrant daarbij is dat het effectief van de gerechtelijke politie in 1981 nog altijd hetzelfde is als dit van 1965. Het is dan ook helemaal niet vreemd dat steeds minder criminele feiten worden opgelost.

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 Augustus 1981

3,817

(7 replies, posted in Politiek & Business)

Garage FN-voorzitter verzegeld

Onderzoeksrechter Mandoux heeft de zegels laten leggen op de garage van dokter Daniel Feret, voorzitter van het Front National (FN) en tevens Europarlementslid.

“En dat alles doordat men allerlei dingen verzint bij het vinden van wapens bij een blinde man die als hobby wapens en Amerikaanse auto’s heeft”, zegt Hugue Wailliez, assistent bij het Europees Parlement en woordvoerder van Daniel Feret.

Daarbij doelt hij op de aanhouding van de Brusselse advocaat Michel Delacroix, vorige week. Bij de advocaat, die gekend staat als verdediger van het FN, werd een - volgens hem - privé-collectie in beslag genomen.

In zijn commentaar op de recente gebeurtenissen, haalt Hugue Wailliez zwaar uit naar de Franstalige pers. “Zij hebben het in hun hoofd gehaald dat de aanhouding van Delacroix in verband staat met een internationale wapenhandel. Nonsens. Net zoals het onzin is te beweren dat de garage door Daniel Feret werd uitgeleend aan Delacroix. De conciërge heeft trouwens tegenover de onderzoekers duidelijk gemaakt dat Daniel Feret deze garage al tien jaar huurt voor persoonlijk gebruik.”

Bron: Gazet van Antwerpen | 21 November 1994

Advocaat in zaak Front National vrij

De Brusselse raadkamer heeft woensdag beslist advocaat Michel Delacroix vrij te laten omdat zijn aanhouding niet langer nodig was voor het verdere onderzoek.

Delacroix, (een blinde) advocaat aan de Brusselse balie, werd op 18 november aangehouden wegens illegaal bezit van wapens. Hij werkte meermaals voor het Front National en is een vriend van partijvoorzitter Féret. In Delacroix’ woning in Elsene vond de gerechtelijke politie o.m. een wapencollectie, nazi-tractaten en -armbanden. Ook een restaurateur en een oud-militair werden aangehouden, maar zij kwamen enkele dagen later alweer vrij.

Volgens FN-voorzitter Féret was Delacroix geen lid van de partij, maar leverde hij wel bijdragen voor het FN-tijdschrift. In dezelfde periode werd ook een huiszoeking uitgevoerd in twee garages van Féret die volgens het gerecht door Delacroix werden gebruikt. De FN-voorzitter sprak nadien van en complot met medeweten van enkele politici.

Bron: Gazet van Antwerpen | 22 December 1994

3,818

(6 replies, posted in Organisaties)

Het NBD (Nationaal Drugsbureau) werd in 1974 binnen de Belgische Rijkswacht opgericht om de handel en het gebruik van drugs aan te pakken. Het stond onder leiding van Leon François en het had de Amerikaanse DEA als voorbeeld. Leon François kwam in 1980 in opspraak door corruptie en drugssmokkel naar aanleiding van een deal met Farcy. De affaire betekende ook het einde van het NBD.

3,819

(0 replies, posted in 1980-1989)

Samenvatting

  • Wat? Een bomaanslag op het ACOD-gebouw in Antwerpen.

  • Waar? Ommeganckstraat in Antwerpen » Google Maps

  • Wie? Onbekend. De bomaanslag is nooit opgehelderd en werd nooit opgeëist.

Grote materiële schade maar geen gekwetsten

Donderdagnacht plaatsen onbekenden een springtuig voor de deur van het ACOD-gebouw in de Antwerpse Ommeganckstraat. Omstreeks 2u35 ontplofte de bom en richtte aanzienlijke materiële schade aan. In tegenstelling tot wat normaal het geval is kreeg de politie geen enkel telefoontje van de omwonenden. Verscheidene buurtbewoners beweerden immers helemaal niets gehoord te hebben.

Het springtuig was geplaatst links voor de ingang van het gebouw. Die bestaat uit een brede, meer dan 20 meter lange hall met op twee plaatsen glazen deuren. Rechts van de ingang is er een cafetaria dat verscheidene grote ramen telt. De ontploffing sloeg nagenoeg alle ramen op het gelijkvloers, eerste en tweede verdieping aan diggelen. Ook de inkomhal werd zwaar beschadigd.

Volgens de ontmijningsdienst van het leger zou er sprake kunnen zijn van 100 gram springlading, wat vrij weinig is. Nochtans zijn enkele honderden meters verder stukken van de bom teruggevonden, onder meer in de Antwerpse dierentuin.

Donderdag waren er in het bondsgebouw geen activiteiten bezig die enige aanleiding zouden kunnen vormen voor de actie. Het bondsgebouw was volgens de vakbondssecretarissen omstreeks 18u gesloten. Ook de cafetaria was dicht. De uitbaters zijn immers met vakantie. Indien de drankgelegenheid open was geweest had men misschien de bom niet geplaatst, zo klonk het in de Ommeganckstraat. Tijdens de vakantie is het vakbondscafé immers open tot in de vroege uurtjes.

De Antwerpse burgemeester Bob Cools en schepen Mangelschots zijn vrijdagmorgen op de plaats van het gebeuren geweest. Zij bezochten de getroffen gebouwen waar de ACOD-Antwerpen en de PMB (Provinciale Metaalbewerkersbond) gevestigd zijn. Van de daders is er geen spoor. De verantwoordelijkheid voor de aanslag werd nog niet opgeëist. (…)

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Augustus 1986

Conciërge Louis Oliviers: “Dat is iets serieus, maar het kan hier niet zijn”

De conciërge van het ACOD-gebouw Louis Oliviers werd door de explosie ook uit zijn slaap gewekt. Hij woont achteraan in het bondsgebouw op de vierde verdieping.

Rond 2u30 werd hij gewekt door een harde slag. “Ik zei nog tegen mijn echtgenote: dat is iets serieus maar het kan hier niet zijn.” De geschrokken conciërge hoorde immers het alarm niet.

De eerste en derde verdieping van de ACOD-zetel is uitgerust met een alarminstallatie. Dat alarm is blijkbaar niet in werking getreden. De benedenverdieping is niet voorzien van een beveiligingsinstallatie.

Niets vermoedend legde Louis Oliviers zich terug te ruste. Hij was nog maar net terug in zijn bed toen er beneden aangebeld werd. Het bleek de politie te zijn. Toen de conciërge beneden kwam, stelde hij vast dat de explosie zich wel degelijk in de vakbondsgebouwen voorgedaan had.

Conciërge Louis Oliviers sloot het bondsgebouw donderdagavond rond 18u af. Mogelijk waren er later op de avond, tot ongeveer 22u30 nog enkele vakbondsmensen in de kantoren aanwezig.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Augustus 1986

Terreur: wie betaalt de brokken?

Aanslagen zoals die op het ACOD-gebouw in Antwerpen of die van de CCC en de Bende van Nijvel. Ze maken vaak persoonlijke slachtoffers en in elk geval scherven of brokken. Wie gaat dat betalen? De verzekering? Of worden mensen twee keer slachtoffer?

Voor wat zaakschade betreft kan in elk geval een beroep worden gedaan op de brandweerverzekering. In vrijwel alle actuele polissen wordt glasbreuk gedekt, ook als die het gevolg is van terreurdaden. Voor alle andere schade staat de tussenkomst niet helemaal vast. Toch is er een groeiend aantal maatschappijen dat in de brandpolis de waarborgen heeft uitgebreid tot aanslagen, onder andere in verband met stakingen, maar ook met terreur.

Voor wat persoonlijke ongevallen betreft, liggen de zaken erg eenvoudig, ten minste wanneer het slachtoffer een levensverwerking heeft afgesloten. De levensverzekering dekt immers overlijden ingevolge een terroristische aanslag. Zo is er tussenkomst geweest voor de brandweerman die in mei vorig jaar omkwam, toen door de CCC een aanslag werd gepleegd op het VBO-gebouw in Brussel. De verzekeringsmaatschappij toonde zich hier wel bijzonder loyaal, vermits zij uitbetaalde, hoewel er in feite alleen nog maar een voorstel was en nog geen contract.

De ongevallenverzekering betaalt eveneens zonder tegensputteren. Zo kregen de nabestaanden van het echtpaar, dat brutaal werd vermoord tijdens de aanval van de Bende van Nijvel op de Delhaize te Aalst, die in het contract voorziene waarborgen uitbetaald.

Ten slotte is daar nog de omniumverzekering voor personenauto’s. Als het echt om terrorisme gaat (zoals bij de CCC) is er géén uitkering, maar er wordt wel tussengekomen ingeval het gaat om individuele terreurdaden, zoals die, die door de Bende van Nijvel werden gepleegd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Augustus 1986

3,820

(0 replies, posted in 1980-1989)

Samenvatting

  • Wat? Inbraak in een videozaak, gevolgd door een schietpartij

  • Waar? Burchtdam 72 in Ninove » Google Maps

  • Buit: één videotoestel

  • Daders: onbekend

Dieven schieten naar buur te Ninove

Ninove stond in rep en roer donderdagochtend. Twee dieven trachtten niet alleen in te breken in een videozaak aan de Burchtdam, maar bij het verlaten van de zaak schoten zij ook in de richting van een gealarmeerde buurman.

Paul Van Meylen (32) stelde donderdagmorgen vast dat twee kerels de deur hadden geforceerd van videozaak Flash Back aan de Burchtdamstraat 72, eigendom van Andy Van Kerckhoven. Van Meylen alarmeerde buurman Roger De Kock (32), die eveneens voor het raam verscheen en aangemaand werd om met een karabijn te schieten in de richting van het duo, wat De Kock ook deed. Het bekwam hem slecht, want prompt keerde een van de dieven zich om en schoot met het wapen van groot kaliber in zijn richting. De kogel mistte evenwel zijn doel.

Het schot belandde in het raamkozijn in de onmiddellijke buurt van Vera Goelens, echtgenote van De Kock. Een andere kogel ging door de lichtreclame.

Inmiddels verdwenen de dieven in de richting van de Ringlaan rond Ninove. Rijkswacht en politie zouden nog getracht hebben de bende te achtervolgen, maar dat mislukte.

De politiediensten stelden later wel vast dat de dieven flink wat voorbereidend werk moesten leveren vooraleer de buit (één enkel videotoestel) te kunnen gappen. De poging om de voordeur te openen mislukte, ook al kwam er een koevoet aan te pas. De voorruit werd met een steen uit het voetpad verbrijzeld en zelfs het traliewerk in de deur diende er aan te geloven.

Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Oktober 1985