You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Op RTBF is een achtdelige podcast te vinden over de Bende van Nijvel: "Les Tueurs du Brabant : un podcast documentaire inédit sur l’affaire qui a terrorisé la Belgique". In aflevering 2 vertelt Lionel Ruth een interessant en onbekend gegeven over de moord op José Vanden Eynde. Hij zegt dat er uit verschillende hoeken geschoten werd op Vanden Eynde, alsof de daders het wapen aan elkaar hebben doorgegeven.
Postoverval te Baasrode
Het oude, gammele postkantoor in de Scheepswerfstraat te Baasrode, deelgemeente van Dendermonde, kreeg maandag kort voor vier ongewenst bezoek. Even daarvoor was een donkerblauwe BMW aan de overkant van de straat gaan parkeren. De chauffeur bleef aan het stuur zitten en twee andere mannen, een bivakmuts over het hoofd getrokken, stormden het postkantoor binnen.
De enige klant, Louis Van Hoey, en ook de postbediende werden met een pistool in bedwang gehouden. De overvallers wipten over de balie en ledigden de brandkast. Langs dezelfde weg gingen ze er vliegensvlug van door en de BMW gierde weg in de richting van de baan Dendermonde-Mechelen. De buit bedroeg 1 miljoen frank. Een speractie van de rijkswacht bracht niets op.
Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Juni 1985
Bob gearresteerd in Thailand in zaak Bende van Nijvel - bron HLN
Hij is niet gearresteerd vanwege de Bende van Nijvel. Hij is gearresteerd omdat hij illegaal in Thailand verblijft. Dit heeft de politie ontdekt naar aanleiding van een huiszoeking door Belgische speurders in het kader van het onderzoek naar de Bende van Nijvel.
Parket onderzoekt Brussels bankroet
De handelsrechtbank te Brussel heeft ambtshalve de NV Crédit Commercial et Financier failliet verklaard. Het zou gaan om een tekort van 606 miljoen, waarvan 426 miljoen kredieten die toegestaan waren door een twintigtal bankiers. Het netto-tekort zou dus 264 miljoen fr. bedragen.
Onderzoeksrechter Collin is door het Brusselse parket belast met een onderzoek naar eventuele oplichterijen. Voorzitter van de failliete onderneming is baron Richard van Wijck, tevens de voornaamste aandeelhouder van de S.A. L’Eventail, uitgever van het gelijknamige weekblad, dat aan een herstructurering toe is.
Bron: Gazet van Antwerpen | 9 Februari 1983
Bankier Van Wijck weer vrij
Onderzoeksrechter Collin heeft CCF - beheerder Richard Van Wijck, die betrokken was bij het faillissement van de Credit Commercial et Financier in vrijheid gesteld.
De CCF-voorzitter was veertien dagen geleden aangehouden, maar naar verluidt is zijn aanhouding thans niet langer vereist voor het onderzoek.
De put na het faillissement van de groep Van Wijck zou tot één miljard frank opgelopen zijn. Een twintigtal banken behoort tot de slachtoffers. Voorts zouden vijftig klanten en enkele vertakkingen van de maatschappij geïdentificeerd zijn.
De gerechtelijke autoriteiten van Brussel achten echter nieuwe arrestaties in deze zaak mogelijk. Men kwam nu op het spoor van een Italiaanse graaf die goede contacten onderhield met Van Wijck. In de omgeving van onderzoeksrechter Collin wordt zelfs beweerd dat Richard Van Wijck wel eens het slachtoffer zou kunnen zijn van die Italiaanse graaf. Deze zou zich nu in één van de gewezen Italiaanse kolonies, misschien in Ethiopië, bevinden.
De onderzoeksrechter heeft persoonlijk vier huiszoekingen verricht bij de Brusselse advocaten. Zoals het noodzakelijk is in dergelijke gevallen, gebeurde dit onder toezicht van de balie van Brussel of van een substituut. Eén van die vier huiszoekingen gebeurde bij een advocate die een vriendin is van de Italiaanse graaf.
Bron: Gazet van Antwerpen | 4 Maart 1983
Italiaanse graaf aangehouden te Brussel
De 37-jarige Italiaanse graaf Giorgio Gherardi Dandolo, geboren te Rome en ingeschreven te Moncao, werd maandag door Zwitserland uitgeleverd aan België. De graaf werd door het Belgisch gerecht gezocht wegens bedrieglijk bankroet, oplichting, valsheid in geschrifte en gebruikmaking ervan en van verduistering voor een globaal bedrag van ongeveer 700 miljoen fr.
Deze misdrijven vonden plaats in het kader van het bankroet van de maatschappij, beheerd door Richard Van Wijck. Graaf Dandolo was een medebeheerder van deze maatschappij.
Reeds op 8 maart had onderzoeksrechter Collin te Brussel een opsporingsbevel uitgevaardigd tegen de graaf. Deze werd te Genève in Zwitserland op 23 maart aangehouden. En er opgesloten tot 21 april. De graaf kwam toen vrij na het storten van een borgsom.
Het Belgisch gerecht had ondertussen zijn uitlevering gevraagd en de graaf werd op 6 juli opnieuw aangehouden. Op 11 juli werd hij aan België uitgeleverd.
Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Juli 1983
Brusselse scheen verdacht van geldverduistering
De Brusselse schepen van sport Mw. Viviane Baro (PSC), zal begin volgend jaar voor de correctionele rechtbank verschijnen, samen met haar gewezen echtgenoot Paul Timmermans. Beiden worden verdacht van geldverduistering, valsheid in geschrifte en gebruikmaking van valse stukken.
Op het parket in Brussel was dinsdag alleen de bevestiging te krijgen van het feit dat de schepen en haar gewezen echtgenoot, die een groot bouwbedrijf leidt, op 27 oktober door de raadkamer naar de correctionele rechtbank zijn verwezen. De zaak staat op de agenda voor 20 januari 1988.
Volgens niet bevestigde berichten worden de man en de vrouw verdacht van de verduistering van verscheidene miljoenen en houdt hun dagvaarding verband met de “crash Van Wijck”, daterend uit februari 1983.
Baron Richard Van Wijck, erfgenaam van een rijke Nederlandse familie, maar Belg genaturaliseerd, was voorzitter van een kredietmaatschappij die toen failliet ging en in haar spoor ook het bankroet veroorzaakte van een aantal andere ondernemingen die eigendom waren van de financiële groep van de baron. Richard Van Wijck werd destijds aangehouden, maar na enkele maanden weer in voorlopige vrijheid gesteld.
In dezelfde zaak werd daarna nog graaf Giorgio Gherardi Dandolo aangehouden in Zwitserland en aan ons land uitgeleverd. Over de crash Van Wijck werd toen op het parket in Brussel gezegd dat de hele zaak een moeilijk te ontwarren kluwen bleek te zijn met internationale verwikkelingen.
Bron: Gazet van Antwerpen | 25 November 1987
Drenkeling van Oostkerke geïdentificeerd
Zoals gemeld, werd te Oostkerke bij Damme een drenkeling opgehaald, die 50 kg loden buizen op de rug had. Een touw rond de hals vastgeknoopt, een tweede rond de romp. De drenkeling was helemaal gekleed en had zelfs handschoenen aan.
De Brusselse BOB slaagde erin de identiteit van de drenkeling te achterhalen. Het gaat om een zekere M. uit Brussel, een kerel die deel uitmaakte van een bende die valse checks uitgaf.
In deze zaak werden enkele weken geleden vijf personen aangehouden en M. stond op het lijstje van de verdachten. Hij werd dan ook door de BOB gezocht, maar wist te ontkomen. In speurderskringen acht men het mogelijk dat M. door het milieu werd geliquideerd.
Wist hij te veel of verdacht het milieu hem ervan de namen van de andere bendeleden aan de BOB te hebben onthuld? De drenkeling van Oostkerke lag reeds verscheidene dagen in het water toen hij door een bewaker van een pompstation werd gevonden. Later werd uit Brugge vernomen dat de naam van de drenkeling Maenhout is.
Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Maart 1976
Op zoek naar moordenaars van Donald Maenhout
Het gerecht speurt, na de vaststelling van de identiteit van de drenkeling te Oostkerke, het Brusselse milieu af, omdat men er meer en meer van overtuigd geraakt dat Maenhout door enkele gewetenloze kerels uit de weg werd geruimd.
Donald Maenhout logeerde tot einde 1975 te Sint-Gillis-Brussel. Rond de jaarwisseling verdween hij er zonder enig spoor na te laten. Vermoed wordt dat hij toen ging onderduiken uit schrik voor het milieu dat hem vermoedelijk als verklikker aanzag in een misdrijf dat vijf bendeleden achter de tralies bracht.
Het parket ging woensdag verder met dreggingswerken in het kanaal Brugge-Damme en in de beide afleidingsvaarten te Oostkerke. Men hoopt er een of ander voertuig op te vissen. Op de kanaaloever, niet ver van de ontdekking van het lijk, werd nog 10 kg. lood gevonden.
Uit de lijkschouwing zou gebleken zijn dat het lijk een hele tijd in het water moet hebben gelegen. Bij zijn verdrinking droeg het slachtoffer handschoenen. Zodoende waren de vingers goed bewaard en kon men aan de hand van de vingerafdrukken tot de identificatie overgaan.
Het parket zoekt personen die na nieuwjaar Donald Maenhout nog zouden gezien hebben. Men volgt o.m. het spoor van zijn moeder die thans te Oostende woonachtig zou zijn. Ook worden de te Brussel opgesloten bendeleden duchtig aan de tand gevoeld.
Bron: Gazet van Antwerpen | 11 Maart 1976
Donald Maenhout werd levend in het water geworpen
Naarmate het onderzoek in de zeer geheimzinnige moord op Donald Maenhout (32) vordert, passen steeds meer legstukken van de puzzel in elkaar. Het is zo goed als zeker dat Maenhout te Oostkerke (Brugge) levend in het water werd geworpen met op zijn rug minstens 35 kg loden buizen gebonden.
Over de schrammen op zijn aangezicht durft de wetsgeneesheer zich nog niet uitspreken. De mogelijkheid bestaat evenwel dat deze werden toegebracht op een ogenblik dat Maenhout nog in leven was, hetgeen laat veronderstellen dat Maenhout zich verweerd heeft tegen zijn moordenaar(s).
De onderzoekers denken dat de daders vooral moeten gezocht in de bende waarvan Maenhout de leider was, een bende die zich had gespecialiseerd in het stelen en namaken van checks en identiteitskaarten waarvan de eerste werden verzilverd. Met het geld werden hoofdzakelijk antieke voorwerpen gekocht en vervolgens verhandeld. Werd Maenhout om het leven gebracht omdat hij in zijn eentje enkele zaken had afgehandeld of heeft hij de wet van het “broederlijk delen” in onvoldoende mate geëerbiedigd? Het zijn vragen waarvan het antwoord mogelijk kan leiden tot de ontmaskering van de moordenaar(s).
Kunstroof
In dit verband denkt men in gerechtelijke kringen aan de kunstroof op Kerstdag 1970 te Kortrijk gepleegd bij Karel De Poorter. De buit had een waarde van ongeveer 15 miljoen fr., maar van die buit is tot nog toe bitter weinig teruggevonden.
Maenhout werd voor zijn aandeel in de diefstal op 22 maart 1973 te Doornik tot vier jaar gevangenisstraf veroordeeld. Onderzocht wordt ook of er verband bestaat met het lijk van een man dat op 8 oktober 1974 uit de Leie te Kortrijk werd gehaald. Op de rug van de drenkeling was een gietijzeren blok van 50 kg. gebonden. Eerst was men van oordeel dat het om een zelfmoord ging, maar naderhand neigde men meer naar de thesis van moord. De drenkeling kon nooit geïdentificeerd worden.
Bron: Gazet van Antwerpen | 12 Maart 1976
In de nacht van 6 op 7 augustus 1988 braken vier gangsters in bij de 93-jarige Fernand Ruelle. De bejaarde man werd gekneveld en de mond dicht geplakt. Toen de zoon van het slachtoffer zijn vader omstreeks 2u45 aantrof, was de man stervende. Kort na zijn overbrenging naar het ziekenhuis overleed hij.
Voor deze roofmoord werden Istvan Farkas, Nicolas Anthonis - een "grote blonde man" -, Joseph Schneberger en Marcel Cambier veroordeeld.
Inbrekers doodden 93-jarige man
In de nacht van 6 op 7 augustus 1988 braken vier mannen bij de 93-jarige Fernand Ruelle te Chaumont-Gistoux in. De bejaarde man werd gekneveld en de mond dicht geplakt. Toen de zoon van het slachtoffer zijn vader omstreeks 2u45 aantrof, was de man stervende. Kort na zijn overbrenging naar het ziekenhuis overleed hij.
Drie man van de vier dader staan vanaf maandag terecht voor het Assisenhof van Brabant. Het zijn de 43-jarige Istvan Farkas, een UNO-vluchteling van Hongaarse afkomst, de 32-jarige Joseph Schneberger, ook van Hongaarse oorsprong maar in Straatsburg geboren, en de 26-jarige Marcel Cambier uit Anderlecht. De vierde dader, naar verluidt een grote blonde man, kon nog niet geïdentificeerd worden.
Diefstal was zeker drijfveer van het misdrijf, maar het is niet geweten om hoeveel geld het gaat. In het “milieu” wordt over een bedrag gaande van 90.000 tot 900.000 fr. gewag gemaakt. Het was algemeen gekend dat Fernand Ruelle gierig was en armoedig leefde. De volksmond geloofde nochtans dat hij miljonair was en dat hij een grote spaarpot had.
Auto
Istvan Farkas was voddenraper en aldus kreeg hij gemakkelijk toegang tot het huis van het toekomstige slachtoffer. Farkas zette het plan op om met zijn trawanten bij Fernand Ruelle binnen te dringen. Ze maakten echter al een eerste fout toen ze de auto van de moeder van beklaagde Schneberger gebruikten. De rijkswacht kwam kort na de feiten dat voertuig reeds op het spoor. De inbrekers werden achtervolgd, maar konden toch ontkomen.
Op 19 december 1988 kwam de Brusselse gerechtelijke politie te weten dat Schneberger en Cambier aan een inbraak hadden deelgenomen. Marcel Cambier werd in de woning van zijn moeder aangehouden. Het was zo dat de speurders de medeplichtigen konden klissen.
Van de drie beklaagden heeft Istvan Farkas het zwaarste strafblad. In ons land liep hij al 20 veroordelingen op en in Frankrijk 23. De twee andere beschuldigden hebben een dunner strafboek. Ze werden alle drie toerekeningsvatbaar verklaard.
Bron: Gazet van Antwerpen | 8 September 1990
Inbrekers beschuldigen “onbekende” van medeplichtigheid
Voor het assisenhof van Brabant is maandag het proces begonnen tegen drie mannen die er van beschuldigd worden tijdens een inbraak de dood te hebben veroorzaakt van een oude man. Aan de”actie” zou nog een vierde persoon hebben deelgenomen, maar die kon niet worden geïdentificeerd.
Het gaat om de 43-jarige zigeuner Istvan Farkas, bijgenaamd “Pinta”, van Hongaarse afkomst en met het statuut van VN-vluchteling, de 32-jarige Joseph Schneberger, bijgenaamd “de zigeuner” en eveneens van Hongaarse afkomst, en de 26-jarige Marcel Cambier uit Anderlecht. Samen met nog een vierde “onbekende” zouden zij in de nacht van 6 op 7 augustus 1988 hebben ingebroken in de woning van de 93-jarige Fernand Ruelle te Chaumont-Gistoux.
De oude man werd daarbij vastgebonden en gekneveld. Toen zijn zoon hem dezelfde nacht nog in die toestand vond, was de bejaarde reeds stervende. Hij overleed enkele uren later in het ziekenhuis. Omtrent de juiste omvang van de buit is er geen zekerheid.
Het slachtoffer, dat een zeer armoedig bestaan leidde, had de reputatie zeer gierig te zijn. In de volksmond heette het dat hij miljonair was en thuis veel geld verborg.
Istvan Farkas werkte als brocanteur. Hij kwam Fernand Ruelle op het spoor “op zoek naar merchandiser”. Dit bracht hem op de idee daar een slag te slaan.
Uit de verklaringen van Cambier en Schneberger aan voorzitter mevrouw Beaupain blijkt dat de actie zou uitgevoerd worden door Cambier en Farkas, Schneberger zou op uitkijk staan. Uiteindelijk werd beslist dat hij chauffeur zou spelen. De “onbekende grote blonde man” zou per toeval bij de zaak betrokken zijn geraakt. Maar deze bekende van Farkas zou wel een belangrijke rol hebben gespeeld bij de “behandeling” van de oude man, aangezien hij, aldus nog steeds de verklaringen van de beklaagden, “niet van plan was onverrichterzake terug te keren”.
Wagen
Het gerecht is de beklaagden op het spoor gekomen door het feit dat de wagen die bij de overval werd gebruikt, toebehoorde aan de moeder van Schneberger. Beklaagden hebben nog getracht het voertuig, dat de dag na de misdaad zwaar beschadigd werd teruggevonden, onbruikbaar te maken om de indruk te wekken dat het “geplunderd” was door onbekenden. Op 19 september, nadat de politie een tip kreeg, werd Cambier aangehouden in de woning van zijn moeder. Enkele dagen nadien ondergingen Farkas en Schneberger, die naar de Bondsrepubliek was gevlucht, hetzelfde lot.
Farkas heeft het zwaarste gerechtelijk dossier. Hij riep reeds tientallen veroordelingen op, veelal omwille van kleine vergrijpen in België en Frankrijk. Hij staat in het milieu bekend als een “specialist” inzake het beroven van alleenstaande bejaarden. Hij wordt beschouwd als het brein achter de actie. Cambier wordt door de psychiaters beschreven als een rustig, niet al te snugger iemand, die zeker niet gevaarlijk is voor de maatschappij. Ook Schneberger is niet gevaarlijk. De drie worden wel volledig verantwoordelijk geacht voor hun daden.
Aan de voorzitter zei Cambier: “Ik had een ondergeschikte rol. Farkas en de “grote blonde” spraken met elkaar in een vreemde taal. Zij kenden elkaar zeer goed”. Schneberger, die de vriend is van Cambier en drie jaar samenwoonde met diens zuster, bevestigde volledig de versie van zijn maat. Hij voegde er nog aan toe dat Farkas hen vroeg “hem buiten de zaak te houden, omdat hij anders de doodstraf zou kunnen krijgen, gezien zijn gerechtelijk verleden”. Farkas zelf wou weinig kwijt.
Bron: Gazet van Antwerpen | 11 september 1990
Farkas heeft het langste strafblad van de drie “Gitans”
Cambier is zeer gemakkelijk beïnvloedbaar, Schneberger ontbreekt het aan zelfkritiek en Farkas, voor wie diefstal een middel is om te overleven, minacht de justitie. Dat zei gerechtspsychiater Dossuin dinsdag voor het assisenhof van Brabant, waar het trio terechtstaat voor de moord op de 93-jarige Fernand Ruelle in Chaumont-Gistoux. De feiten dateren van augustus 1988.
De drie beschuldigden zijn de 43-jarige Istvan Farkas, een UNO-vluchteling van Hongaarse oorsprong met de bijnaam “Pinta”, Joseph Schneberger (32), alias “Le Gitan” of “Peti”, eveneens van Hongaarse afkomst maar geboren in Straatsburg, en de 26-jarige Marcel Cambier (“Bébel”) uit Anderlecht.
Een grote blonde man die eveneens aan de rooftocht zou deelgenomen hebben, werd nog steeds niet geïdentificeerd. Het viertal staat bekend als “de bende der Gitans”.
Dossuin beschreef Cambier ter zitting als een sterk beïnvloedbaar iemand zonder werkelijkheidszin. Hij bestuurde de auto voor de rooftocht in Chaumont-Gistoux. “In principe is hij geen gevaar voor de maatschappij als hij zich niet laat beïnvloeden door mensen van laag allooi”.
Zelfkritiek
“Schneberger ontbreekt het aan zelfkritiek. Hij neemt Cambier in bescherming. Hij beklaagt zich wel hem in dergelijk avontuur te hebben meegesleept. Schneberger heeft zich goed kunnen integreren in de maatschappij. Dat is niet het geval voor Farkas die is blijven denken en leven als een zigeuner”, aldus de psychiater.
Farkas heeft het langste strafblad van de drie beschuldigden. In ons land liep hij al 20 veroordelingen op, onder meer als lid van de bende De Staerke, en in Frankrijk 23. Hij heeft een heel aparte opvatting over de maatschappij en de justitie. Hij ziet diefstal als zijn bron van inkomsten en staat bijzonder vijandig tegenover het gerechtelijk apparaat. Hij heeft wel een sterkere persoonlijkheid dan de andere beklaagden.
Ook de zoon van Ruelle kwam even aan het woord. Hij bevestigde dat zijn vader, die bekend stond als gierig en arm, verscheidene omslagen met geld ha. Diefstal was immers zeker de drijfveer van de feiten, maar hoeveel verdween is niet bekend. In het milieu is sprake van 90.000 tot 900.000 frank.
Een belangrijke getuige tenslotte was Joseph Condello, die een tijdje met Farkas in de cel zat. Condello bevestigde in een brief aan de onderzoeksrechter de stelling van een complot, maar hij gaf dinsdag toe dat hij dat deed op vraag van Farkas.
Bron: Gazet van Antwerpen | 12 september 1990
“Beklaagden zijn braven en fijne kerels”
“Ze hadden het soms al eens moeilijk om het hoofd boven water te houden en beginnen daardoor misstappen. Maar in feite zijn het brave en fijne kerels”. Dat was woensdag de teneur van de getuigenissen ten ontlaste op het proces van Istvan Farkas, Jozef Schneberger en Marcel Cambier die beschuldigd worden van roofmoord op een bejaarde man.
De vriendenkring van Marcel Cambier, de enige Belg van het gezelschap, getuigde dat “Bebel” een doodbrave, ietwat naïeve en sterk beïnvloedbare kerel is. Volgens zijn makkers is de jongeman zeker niet in staat het voortouw te nemen bij een gewapende overval.
De Hongaar Istvan Farkas wordt door het openbaar ministerie als het brein achter de misdaad bestempeld en bovendien heeft de man een Frans en Belgisch strafblad dat zijn verdedigers weinig manoeuvreerruimte laat. Niettemin kwamen zijn nichtje Thérèse De Staerke en zijn dochter Marischka getuigen dat hun oom en vader een zeer zachtmoedige en lieve man is die ze niet tot zo’n ernstige feiten in staat achten.
De echtgenote van Farkas voegde daar aan toe dat het gezin indertijd een moeilijke periode heeft doorgemaakt en dat haar man diefstallen had gepleegd om het hoofd boven water te kunnen houden. Zij getuigde dat haar man een zachtaardig iemand is die zelfs geen kip kan slachten.
André Stevens kwam voor zijn vriend “Le Gitan” Schneberger een goed woordje zeggen. “Ondanks de vele tegenslagen die zijn leven hebben getekend is mijn makker altijd een hoogstaande, fijne kerel gebleven.”
De debatten worden vandaag voortgezet en zullen vermoedelijk tot eind volgende week aanslepen.
Bron: Gazet van Antwerpen | 13 september 1990
Verdediging pleit vrijspraak voor Farkas
Voor het Assisenhof van Brabant werd vrijdag gepleit voor twee vermoedelijke daders van een rooftocht op de 93-jarige Fernand Ruelle. De bejaarde man kwam daarbij om het leven.
Mr. Loquifer en mr. Bouchat, de advocaten van de 43-jarige Farkas, trachtten aan te tonen dat er geen enkel materieel bewijs tegen hun cliënt kan weerhouden worden. Farkas wordt in de akte van beschuldiging het brein van de rooftocht genoemd.
“Bij gebrek aan bewijzen moet voor onze cliënt het vermoeden van onschuld gelden. Hij moet dus vrijgesproken worden”, aldus Loquifer en Bouchat.
“Wij willen dat in deze zaak de waarheid de bovenhand haalt. Het is absurd te stellen dat Farkas die alles loochent vrijuit zou mogen gaan, terwijl Joseph Schneberger, zoals trouwens Cambier, tot bekentenissen overging en verklaarde wroeging te hebben. Schneberger droeg bij tot het zoeken naar de waarheid en toch zou hij, als men het vorig pleidooi volgt, gestraft moeten worden”, redeneerde mr. De Quevy, verdediger van Schneberger.
“Het is spijtig dat de vierde betrokkene, de grote blonde waarover zoveel gesproken werd, niet in de beklaagdenbank zit. Farkas kent hem goed. De speurders deden niet al te veel moeite om hem op te sporen. Met de robotfoto die op basis van de beschrijving van Schneberger en Cambier kon samengesteld worden, was het mogelijk hem te vinden”, aldus mr. Leclercq, tweede verdediger van Schneberger, die betreurde dat de zoon van het slachtoffer zich geen burgerlijke partij had gesteld.
Maandag pleiten de verdedigers van Cambier en beraadt de jury zich over de schuldvraag.
Bron: Gazet van Antwerpen | 15 september 1990
Verdachten schuldig bevonden
Maandagavond heeft de jury van het Hof van Assisen van Brabant Istvan Farkas (43) na vier uur delibereren schuldig bevonden aan diefstal met geweld ten nadele van Fernand Ruelle.
De twee andere beschuldigden Marcel Cambier (26) en Joseph Schneberger (32), werden enkel schuldig geacht aan diefstal. De advocaten hadden vrijspraak gepleit. Deze morgen zal het vonnis worden geveld.
De twee advocaten van Farkas hadden aangevoerd dat er geen bewijs was tegen Farkas, die zogenaamd het brein zou zijn geweest van de roofmoord op de 93-jarige Ruelle in augustus 1988. De hele beschuldiging zou zijn gebaseerd op verklaringen van zijn zogenaamde medeplichtigen. Maar onderzoek van die verklaringen zou niets hebben opgeleverd, aldus een van Farkas’ advocaten, die nog verwees naar een mysterieuze vierde man, een “grote blonde”.
De vier advocaten van Cambier en Schneberger betoogden dat de betrokkenheid van hun cliënten bij de diefstal niet kon worden vastgesteld.
Bron: Gazet van Antwerpen | 18 september 1990
Twintig jaar voor Istvan Farkas
Twintig jaar dwangarbeid voor Istvan Farkas en voorwaardelijke celstraffen voor Joseph Schneberger en Marcel Cambier. Dat is het verdict van het Brabantse assisenhof dat dinsdag uitspraak deed in de zaak van de roofmoord op de 93-jarige Fernand Ruelle uit Bonlez-Chaumont-Gistoux.
Het drietal drong de woning binnen van de bejaarde man en beroofde hem van zijn geld. Daarbij werd Ruelle zodanig toegetakeld dat hij aan zijn verwondingen overleed.
Farkas, “de zigeuner”, werd beschouwd als het brein achter de overval en kreeg 20 jaar dwangarbeid wegens diefstal met geweld en de dood tot gevolg. Schneberger en Cambier werden enkel veroordeeld wegens diefstal. Zij kregen celstraffen van respectievelijk drie en twee jaar met uitstel voor wat de periode betreft die hun voorhechtenis (elf maanden voor Schneberger en zes maanden voor Cambier) overschrijdt.
Het hof ging dus niet in orde strenge eisen van advocaat-generaal de le Court die levenslang voor Farkas en respectievelijk vijf en drie jaar cel voor beide anderen had gevraagd.
Bron: Gazet van Antwerpen | 19 september 1990
Advocaat-generaal Willy Acke overleden
In Gent werd dinsdag het overlijden vernomen van Willy Acke (39), advocaat-generaal bij het parket-generaal in Gent.
Acke begon zijn loopbaan in de magistratuur als substituut bij het parket van Dendermonde, waar hij betrokken was bij het onderzoek naar de Bende van Nijvel. Vandaar promoveerde hij tot substituut procureur-generaal in Brugge, en onlangs tot advocaat-generaal in Gent.
Naar verluidt leed Acke reeds geruime tijd aan een ernstige ziekte.
Bron: Gazet van Antwerpen | 21 December 1994
Rogatoire commissie naar Nice
Dinsdagmorgen is uit Brussel een onderzoekscommissie van het hoofdstedelijk parket vertrokken naar Nice. In deze Zuid-Franse badplaats wil de gerechtelijke politie van Brussel een privé-detective ondervragen over een plan dat zou bestaan om Jean-Pierre Van Rossem voor eeuwig het zwijgen op te leggen, en waarover de Fransman meer zou afweten.
Van Rossem zou van kant worden gemaakt omdat hij een en ander kan onthullen over de Bende van Nijvel, die minstens 28 mensen heeft omgebracht. Vorige woensdag arresteerde de politie van Maastricht de Fransman Mariano Jovert. Jovert had enkele weken geleden voordien contact opgenomen met Van Rossem, met de melding dat er een moordplan zou bestaan. In ruil voor 200.000 fr. zou hij aan Van Rossem de nodige inlichtingen bezorgen over dat moordcomplot.
Mariano Jovert had ook contact met M.V., een privédetective uit Nice. Hij had hem verteld dat hij veel wist over Van Rossem. V. is de man die door een aantal slachtoffers van financiële transacties van Van Rossem in de arm werd genomen.
Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Maart 1992
Wapenhandelaar aangehouden
De gerechtelijke politie heeft woensdag de 30-jarige wapenhandelaar Jean Baugniet, Henri Wafelaertstraat 52 te Sint-Gillis, wegens onwettige wapenhandel ter beschikking gesteld van het parket te Luik.
Het betreft de medeplichtige van de 44-jarige Armand Donnay, wapenhandelaar uit de Rue des Oblats te Grivegnée, die in augustus jl. eveneens wegens wapenhandel werd aangehouden. Een vijftigtal machinegeweren die in het bezit waren van twee in 1975 te Parijs aangehouden Franse gangsters waren te Luik getest en met die gegevens kwamen de speurders te weten dat ze aan Donnay waren geleverd.
Baugniet ontkende zijn aandeel in deze zaak.
Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Oktober 1979
Wapenzwendel via valse fakturen
Om de goede gang van bet onderzoek niet te schaden, werd pas maandag bekendgemaakt dat een week geleden te Luik een man is aangehouden in verband met een wapenzwendel. De aangehoudene is Hubert Rademacher (31), wonende avenue Dolez te Ukkel.
Hij zou zijn naam hebben laten gebruiken door een zwendelaar in wapens, zekere Baugniet, die op 25 oktober van verleden jaar te Sint-Gillis werd aangehouden. Baugniet stelde valse facturen op ter rechtvaardiging van de verkoop en de uitvoer van wapens. Zo zouden 600 pistolen naar het milieu zijn afgevloeid, zowel in België als in de vreemde. Rademacher heelt bekentenissen afgelegd.
Bron: Gazet van Antwerpen | 29 Januari 1980
Wapentrafikanten veroordeeld
De correctionele rechtbank te Brussel, velde donderdag een vonnis tegen vier personen die bij een wapentrafiek waren betrokken. Aan het hoofd stond de 31-jarige wapenhandelaar Jean Baugniet uit Sint-Gillis, die 650.000 fr. in de wacht sleepte door het opmaken van valse facturen bij de verkoop van 300 vuurwapens.
Deze waren aangekocht voor 2700 fr. per exemplaar en volgens de facturen verder door verkocht tegen 3000 fr. per stuk. In feite vroeg hij 7000 fr. per exemplaar voor aan een niet geïdentificeerde Amerikaan.
Baugniet kon steunen op de hulp van drie handlangers, die op hun beurt werden veroordeeld. Terwijl Baugniet zelf een jaar cel kreeg met uitstel voor het gedeelte dat hij nog niet uitzat, en 32.000 fr. boete, kwamen zijn drie medeplichtigen ervan af met straffen tussen vier en tien maanden cel, eveneens met uitstel, en een boete tussen 20.000 en 4.000 fr.
Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Februari 1981
Wapensmokkelaars veroordeeld te Luik
Bonnay, de wapenhandelaar uit Chaudfontaine-Embourg, die de firma FN zogezegd aan Khaddafi wilde verkopen en op 1 oktober vorig jaar reeds door de Correctionele Rechtbank van Luik werd veroordeeld tot twee jaar voorwaardelijke gevangenisstraf voor drie vierden van die celstraf, wegens een aantal financiële misdrijven, is te Luik opnieuw veroordeeld.
Zijn proces was al sedert december aan de gang. Drie samengevoegde dossiers sloegen dit keer op vervalsing van documenten over verkopen van wapens aan Irak, Congo, Somalië, Libië en Mauritanië, enz.
Bonnay ging nagenoeg altijd op dezelfde manier te werk. Hij prospecteerde bij de ambassades en leverde hen de waar (machinegeweren, patronen, enz.), vervalste vervolgens de facturen door de echte cijfers aan te dikken. Het overschot werd discreet aan clandestiene organisaties van de hand gedaan.
De rechtbank veroordeelde hem tot drie jaar gevangenisstraf, met uitstel voor de twee derden, en 8.000 fr. boete.
De 37-jarige Max Mandrillon uit Eupen, kreeg drie jaar en 8.000 fr. boete. De 41-jarige Jean Lasnaud, zonder vaste en bekende verblijfplaats, kreeg twee jaar en dezelfde geldboete.
Een vierde medeplichtige, de 34-jarige Jean Baugniet uit Sint-Gillis, kreeg een jaar en 4.000 fr. boete.
Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Mei 1983
Vijf wapensmokkelaars gestraft
Vijf personen, betrokken bij het bezit of de illegale verkoop van enkele honderden vuurwapens, soms met behulp van valse documenten, liepen donderdag effectieve celstraffen en zware boetes op voor de correctionele rechtbank te Brussel.
Het betreft de 44-jarige wapenhandelaar Ronald Van Lennep uit Schaarbeek, die tot 2 jaar cel effectief en 90.000 fr. boete werd veroordeeld; de 53-jarige Ernest Dezeutter uit Ronse die tot dezelfde celstraf en boete werd veroordeeld; de 35-jarige Jean Baugniet uit Sint-Gillis bij Brussel die een jaar cel effectief en 180.000 fr. boete kreeg; de 53-jarige Roger Schoep uit Elzele die een jaar cel effectief opliep samen met 150.000 fr. boete; de 40-jarige Charles Rigoli uit Etterbeek die eveneens tot een jaar cel effectief werd veroordeeld maar met een boete van 30.000 frank.
In dezelfde zaak liepen ten slotte twee personen die slechts een ondergeschikte rol speelden zeven en drie maanden cel met uitstel op, samen met boetes van 60.000 en 12.000 frank.
De wapensmokkel kwam aan het licht nadat de Franse gendarmerie op 14 oktober 1981 in het Noord-Franse Senlis een hoeveelheid vuurwapens en munitie ontdekte in de bagagekoffer van een wagen. De eigenaar van het voertuig verklaarde dat de wapens en munitie en Ronse en Frasnes-lez-Avaing, kwamen waarbij honderden vuurwapens overwegend Smith en Wesson-pistolen werden teruggevonden. Het ging om wapens waarvan telkens de registratienummers waren verwijderd, maar die nog volkomen bruikbaar waren.
Net zoals de openbare aanklager in zijn rekwisitoor hield de rechtbank er rekening mee dat de wapens in kwestie door hun illegale verkoop in handen konden komen van misdadigers.
Bron: Gazet van Antwerpen | 23 November 1984
Afperser bedreigt firma met gif in Brussel
Een grote onderneming in het Brusselse ontving eind februari een pakket met daarin producten van de firma die bewerkt waren met cyanide. Het parket wou niet meedelen om welke firma het ging, maar alles laat vermoeden dat het om een voedingsbedrijf gaat.
De afzenders lieten weten dat ze producten van dat bedrijf op grote schaal zouden vergiftigen en het zo enorme schade zouden toebrengen. Ze wilden hun plannen laten varen tegen betaling van 100 miljoen fr.
Een grootscheeps onderzoek leidde onder meer tot de herkenning van de stem van een afperser, namelijk de 42-jarige Jean B. uit Ukkel die niet aan zijn proefstuk bleek te zijn. De man werd vorige week opgepakt en aan de tand gevoeld. Na onder meer een huiszoeking werd hij onder aanhoudingsmandaat geplaatst wegens poging tot afpersing.
Bron: Gazet van Antwerpen | 24 Maart 1992
Afperser van bedrijf herkend aan stem
De man uit Ukkel, die 100 miljoen eiste onder dreiging vergiftigde eetwaren op de markt te brengen, is geen onbekende van het gerecht. De 42-jarige Jean Baugniez (sic), die op 19 maart werd aangehouden, werd op 12 februari 1982 tot twaalf maanden met uitstel veroordeeld door de correctionele rechtbank van Brussel omdat hij in april 1978 werd onderschept met 300 wapens. Omdat hij samen met een wapenhandelaar uit Chaudfontaine wapens had gesmokkeld naar Libië, Iran, Congo, enz., werd hij in 1983 door de rechtbank van Luik nog eens tot 1 jaar celstraf veroordeeld.
Nu heeft hij een firma voor een bedrag van 100 miljoen willen afpersen met de dreiging cyaanzout te mengen in het dierenvoedsel dat de firma verkoopt.
De afperser telefoneerde ook naar de firma in kwestie, waar de gesprekken op band werden opgenomen. Omdat hij al ruime tijd een bekende is van de politie werd in die kringen zijn stem herkend en liep Jean Baugniez (sic) in de val. Hij werd door onderzoeksrechter Bruno Bulthé aangehouden op beschuldiging van poging tot afpersing.
Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Maart 1992
Nog twee afpersers aangehouden
De Brusselse onderzoeksrechter Bruno Bulthé heeft nog twee kerels aangehouden die betrokken zijn in een afpersingszaak met giftig snoep. Het gaat om de 34-jarige Michel L. uit Estinnes (Thuin) en de 38-jarige Mario T. uit Trivières, de buurt van La Louvière.
In maart werd reeds Jean B. uit Ukkel aangehouden omdat hij de verantwoordelijke was voor de poging tot chantage. Die man zit steeds in voorhechtenis. Een voedingsbedrijf in het Brusselse had een bericht ontvangen dat er voedsel met cyaanzout in omloop zou worden gebracht indien geen honderd miljoen zou worden betaald.
Op bevel van Bulthé werd niet in de streek van La Louvière een reeks huiszoekingen verricht. Twee mannen werden opgepakt, maar terwijl Michel L. de materiële feiten toegeeft, loochent zijn medestander Mario T. alle schuld. Nochtans was deze laatste al in 1985 betrokken bij een gelijkaardige afpersingszaak.
Michel L. en Mario T. werden aangehouden wegens poging tot afpersing.
Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Mei 1992
Overvaller supermarkt te Evere aangehouden
Eén van de daders van de overval, gepleegd op 18 maart op het Colruyt-filiaal aan de Haachtsesteenweg te Evere, waar verscheidenen gangsters onder bedreiging van vuurwapens 50.000 fr. buitmaakten, kon worden aangehouden.
Het gaat om de 32-jarige Italiaan Domenico Constanzo, die ook in Italië wordt opgespoord wegens bendevorming, gewapende overvallen en poging tot doodslag. Tot nog toe loochent de Italiaan de hem ten laste gelegde feiten, alhoewel hij door verscheidene getuigen werd herkend.
Bron: Gazet van Antwerpen | 6 April 1983
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.