Het nadere onderzoek naar de moord op Van Camp, of althans naar een mogelijk motief voor deze moord, startte in mei 1987. Toen verdiepte men zich niet alleen in zijn boekhouding uit de tijd dat hij nog werkzaam was als architect, maar stelde men ook een achtergrondonderzoek in naar zijn familie. Vervolgens werd een beperkt aantal mensen ondervraagd die hem in een lange reeks van jaren hadden gekend. Zij omschreven hem als een joviale man die, voorzover zij wisten, zelf geen problemen had en ook niet anderszins in moeilijkheden had verkeerd, bijvoorbeeld door zakelijke conflicten met derden. Een getuige verklaarde daarenboven dat hij nimmer had gehoord van een zakenrelatie tussen (...) en Van Camp; de bijbehorende vraag was kennelijk ingegeven door het gegeven dat de betrokkene zelf ook werd genoemd in de zaak "Pinon". Daarna viel het onderzoek wat stil.
In maart 1988 toonde men een voormalige werkneemster van het restaurant wel nog de foto's van een aantal verdachte personen. Maar zonder resultaat.
Het werd in de loop van 1989 weer opgepakt. Men ging na wie er vanaf 1975 hadden gewoond in de omgeving van de Aux Trois Canards. Voor zover als dat mogelijk was, werden de vroegere werknemers van dit restaurant gehoord. Ook ondervroeg men (weer) de mensen die op de avond van de overval in de Aux Trois Canards waren, of die veelvuldig in deze zaak kwamen eten. Naast deze meer algemene onderzoeken werden er ook enkele bijzondere onderzoeken ingesteld. Zo vroeg men diverse aanhangers van extreem-rechts of zij het genoemde restaurant respectievelijk Van Camp kenden. (*) Het antwoord was negatief. In hetzelfde verband werd zijn foto getoond aan de eigenaren en een deel van de werknemers van een ander restaurant waarvan werd gezegd dat er ook wel eens extreem-rechtse figuren kwamen eten. Opnieuw was het resultaat negatief. Eveneens werd in deze context uitgezocht of er mogelijk geen relatie had bestaan tussen Van Camp en een ander slachtoffer van de Bende van Nijvel. Die relatie bleek niet te kunnen worden gelegd. En ook kon niet (het gerucht) worden bevestigd dat Mendez de Aux Trois Canards frequenteerde.
In de loop van 1992-1993 werden nog enkele punten verder onderzocht. Zo ging men bijvoorbeeld na of bepaalde huurlingen contacten hadden onderhouden met Van Camp. Dit bleek niet het geval te zijn. Ook de band met bepaalde leveranciers van het restaurant werd bekeken. Dat leverde evenmin aanknopingspunten op. En opnieuw werd nagegaan of bepaalde aanhangers van extreem-rechts niet in verbinding te brengen waren met Van Camp. Wederom zonder resultaat.
Waar in 1992 - overigens in samenspraak met leden van de cel Mendez - nog het meeste werk van werd gemaakt, was het onderzoek naar het antwoord op de vraag of Bouhouche, al of niet samen met Beijer, bekend was met de Aux Troix Canards respectievelijk Van Camp. De administratie van het restaurant werd nageplozen, evenals de inbeslag genomen papieren van de familie Bouhouche. Vergeefs. Een bezoeker van de Aux Trois Canards die ook Bouhouche kende, werd gevraagd of hij hem hier wel eens had gesignaleerd. Dit bleek niet het geval te zijn. Een andere goede bekende van Bouhouche had nimmer gehoord dat hij in de Aux Trois Canards kwam. Zijn gewezen vrouw bevestigde dat zij nooit in dit restaurant was geweest. De dochter van Van Camp verklaarde overigens in januari 1993 al : "Mijn vader had geen contacten met huurlingen of andere personen van dat slag."
Na september 1993 werd ook op dit sub-spoor bijna geen onderzoek meer verricht. Enkel bij de ondervraging van een aantal personen in connectie met een internationale bende zwendelaars - de "axe Mulhouse" - werd gepolst naar Van Camp. Twee personen kenden Van Camp niet, een derde "zou gehoord hebben" dat Van Camp gedood werd naar aanleiding van de afhandeling van een zaak van aankoop of heling van kunstwerken.
Bron: Verslag Tweede Bendecommissie | Bijlage 3
(*) Zie in dit geval ook deze uitspraak van Michel Cocu over het restaurant » Forum
