4,901

(65 replies, posted in Politiek & Business)

De zaak is gesloten en de moordenaar is (vermoedelijk) gekend:

Onderzoek naar moord op Olof Palme afgesloten: ‘Vermoedelijke dader is overleden’

Het onderzoek naar de moord op de Zweedse premier Olof Palme in 1986 wordt afgesloten, zegt het Zweedse parket. Stig Engström, de vermoedelijke moordenaar, is al twintig jaar geleden overleden.

Stig Engström is de vermoedelijke dader van de veelbesproken moord op de Zweedse premier Olof Palme in 1986. Dat heeft het Zweedse parket woensdag meegedeeld tijdens een persconferentie. Omdat de hoofdverdachte 20 jaar geleden overleed, wordt het onderzoek afgesloten.

Engström, een werknemer van verzekeringsbedrijf Skandia, werd destijds beschouwd als een van de eerste getuigen ter plekke, maar niet als de moordenaar. Twee recente boeken suggereren het tegendeel. Hij zou goed contact hebben gehad met een wapenverzamelaar en nam deel aan politieke meetings tegen Olof Palme. In 2018, na de boeken, is zijn ex-vrouw meermaals ondervraagd door het team van aanklager Krister Petersson. Stig Engström maakte in 2000 een einde aan zijn leven.

Bron: De Morgen | 10 Juni 2020

4,902

(65 replies, posted in Politiek & Business)

Qui a tué Olof Palme ? La Suède s'apprête à clore 34 années d'enquête

Le meurtre du Premier ministre de Suède Olof Palme en 1986 a traumatisé le pays autant que l'enquête l'a passionné. Le procureur spécial annonce des révélations pour ce mercredi.

La Suède espère élucider dans les prochaines heures un mystère qui la hante depuis 34 ans.

Ce mystère, il porte un nom, il a un visage : ceux d'Olof Palme, Premier ministre social-démocrate de la Suède de 1982 à 1986... jusqu'à ce soir du 28 février 1986 où (c'est The Guardian qui nous rappelle les faits) il rentrait du cinéma avec sa femme, en pleine rue plein centre de Stockholm, sans gardes du corps comme le couple en avait pris l'habitude pour ne pas se couper de la vraie vie des vrais suédois, ils allaient prendre le métro, quand un homme, grand, s'est approché d'eux par derrière et a tué le Premier ministre, d'une balle de Magnum dans le dos, le laissant mort sur le trottoir, dans une mare de sang.

Le tireur, lui, n'a pas de visage, c'est bien le problème. Le soir du 28 février 1986, il a disparu comme par magie, s'est fondu dans le décor nocturne de Stockholm, et jamais l'arme du crime n'a été retrouvé jusque-là... mais n'allons pas trop vite. 

Trente-quatre ans donc que la police et tout ce que les médias suédois comptent d'enquêteurs s'échinent à résoudre le mystère Olof Palme. C'est même devenu une obsession nationale, telle que la décrit The Guardian : le meurtre a tellement ébranlé la société suédoise de l'époque, laquelle se croyait faussement protégée des dangers du monde, que l'on a donné un nom scientifique à la dépression générale qui s'est emparé du pays : la "Palmesjukdom". Parmi ses symptômes, on retient surtout cette frénésie à avouer à la police que l'on est soi-même l'assassin : pas moins de 180 aveux spontanés en 34 ans, et aucun n'était sérieux. 

Au total, reprend l'Expressen, de Stockholm, plus de 10 000 témoins ont été interrogés, de très nombreuses pistes ont été suivies, creusées, abandonnées, puis re-explorées ; elles ont mené à accuser successivement un commerçant voisin de la scène du crime, un toxicomane armé qui passait par là, des ennemis politiques suédois, mais aussi et plus improbables, la guérilla kurde du PKK, les service secrets sud-africains (on va y revenir), ou même des intermédiaires véreux à un contrat d'armement passé entre l'Inde et le marchand de canon suédois Bofors, contrat assorti de rétrocommissions qui auraient été découvertes par le Premier ministre... 

Tout cela ce ne sont à ce stade que des hypothèses plus ou moins conspirationnistes... mais est-ce que la Justice suédoise a assemblé quelques certitudes, tout de même, dans ce dossier ?

Très peu, à vrai dire, poursuit l'Expressen, sinon des fausses pistes et des impasses. Ceux qui ont été soupçonnés nommément, notamment un homme condamné à la prison à vie en 1987 puis libéré au bout de trois mois faute de preuves, sont tous morts aujourd'hui... 

Et pourtant c'est bien ce 10 juin que l'on devrait connaître le fin mot de l'affaire : mercredi, s'enthousiasme le grand quotidien suédois Aftonbladet, le procureur spécial en charge de l'enquête va rendre ses conclusions. Soit il classe l'affaire faute de nouveaux éléments ou parce que les suspects sont décédés, soit il lance des poursuites. Le dénouement est proche, d'autant, comme l'affirment ce matin tous les journaux en Suède, que "l'arme du crime aurait enfin été retrouvée". Elle pourrait permettre d'identifier une bonne fois pour toute celui ou celle qui a tué Olof Palme il y a 34 ans... sauf que, prévient l'Aftonbladet, vu le temps qui a passé depuis le meurtre, il y a de fortes chances que ce soit un mort qui soit désigné comme coupable, et donc que le moment du dévoilement tant attendu soit aussi celui de l'épilogue pour ce grand mystère national.

… Un mystère qui avait passionné, ce n'est pas étonnant, le grand auteur de romans policiers suédois Stieg Larsson.  C'est ce que nous raconte The Guardian, dans un article d'archives qui revient opportunément à la surface: l'auteur de la série Millemium a lui aussi été obsédé pendant toute sa vie par cette affaire Olof Palme, au point de s'en inspirer pour plusieurs de ses livres.

Larsson, comme le Guardian d'ailleurs, penchait pour la piste des services secrets sud-africains : un assassinat politique commandité par le régime de l'apartheid dont Olof Palme était l'un des plus éloquents dénonciateurs à l'époque sur la scène internationale. Au début du mois de mars les enquêteurs suédois se sont rendus en Afrique du Sud pour y recevoir de la part de la justice sud-africaine un mystérieux dossier portant le nom de Palme.

Est-ce ce dossier qui a permis de boucler l'affaire ? On le saura mercredi... alors en attendant, les journaux de Pretoria à Stockholm en passant par Londres et New Delhi se délectent une dernière fois de toutes les pistes possibles et imaginables. Comme s'il fallait jouir du mystère une dernière fois, avant que la terne vérité judiciaire ne viennent tout gâcher.

Bron: France Culture | 9 Juni 2020

4,903

(38 replies, posted in Bibliografie)

VRT en RTBF werken samen aan fictiereeks “1985” over de Bende van Nijvel

Voor de allereerste keer werken Eén (VRT) en La Une (RTBF) samen aan een fictieproject: “1985” wordt een reeks over de Bende van Nijvel. De voorbereidingen voor de reeks, met Franstalige en Nederlandstalige acteurs en crew, zijn volop bezig. “1985” zal ten vroegste in 2022 op Eén te zien zijn.

“1985” is gebaseerd op waargebeurde feiten en speelt zich af in de woelige jaren 80, toen de Bende van Nijvel terreur zaaide in ons land.

Lees hier het hele artikel » Nieuws

4,904

(45 replies, posted in Onderzoekspistes)

Maddie McCann verdween 13 jaar geleden in Portugal. Nu er een verdachte is, gaat het Portugees gerecht de getuigen van destijds opnieuw ondervraagd. Maar is hun getuigenis na al die jaren nog wel betrouwbaar?
Toen het moordonderzoek tegen Andras Pandy in november 1997 van start ging, stond hoofdcommissaris François ‘Susse’ Monsieur in dezelfde schoenen als de speurders in de verdwijningszaak van Maddie McCann: de Hongaarse dominee had zijn zes familieleden tien jaar voordien om het leven gebracht. Hij moest dus op zoek naar getuigen uit die tijd.

“De hoofdbekommernis van een speurder is, zeker zo lang na de feiten, nagaan of de getuige betrouwbaar is. Intussen kan er immers heel wat over de zaak bekendgeraakt zijn. Het gesprek begint dus met vragen waarvan je als onderzoeker het antwoord kent, maar dat daarom niet iedereen weet. Zijn die antwoorden correct, dan ben je ergens verplicht om ook de rest van het getuigenis te geloven. Belangrijk is dat de getuige vertelt wat hij zelf heeft meegemaakt: een contact met slachtoffer en/of dader kort voor of na de feiten dat hij of zij nog vrij goed kan omschrijven. Als je het geluk hebt dat een tweede getuigenis in dezelfde lijn zit, dan heb je in het onderzoek een stap vooruit gezet.”

De tijd die voorbij tikt, was ook voor Eddy Vos een constant probleem in het onderzoek naar de Bende van Nijvel. “Direct na de feiten komen er altijd getuigenissen binnen. Maar hoe langer de zaak duurt, hoe minder er dat zijn. Het onderzoek ‘levend’ houden door geregeld perscampagnes te organiseren, helpt om nieuwe getuigen aan te porren om toch nog te spreken. En die kunnen even waardevol zijn als de eersten. Maar als iemand zich na een lange stilte spontaan plots meldt, moet de speurder eerst achterhalen waarom hij of zij dat doet.”

Bron: Het Nieuwsblad | 5 Juni 2020

4,905

(8 replies, posted in Organisaties)

De eerste belangrijke operatie van Aginter Press was operatie Kérilis. Een operatie in samenwerking met de Generale Maatschappij om Tshombe terug aan de macht te brengen in Congo. De operatie is echter niet doorgegaan omdat Tshombe ontvoerd werd en nadien werd vermoord in Algerije.

(...) ou d'un autre Katangais à leur solde ces vastes régions qu'ils ont nettoyées des maquisards "Simba" et de défier leur ancien maître Mobutu. Les autres chefs d'Etats africains inquiets le pressent de se débarrasser de ces soldats de fortune qui font la honte de l'Afrique indépendante. Bob Denard, le Français et ses hommes tiennent Kisangani et contrôlent le nord-est du pays; tandis que l'ancien colon belge Jean-Pierre Schramme occupe le Maniema. A Kinshasa, on chuchote l'existence du complot "Kérilis" sensé remettre Tshombe au pouvoir.

Ce plan, mis au point avec le concours de l'agence Aginter Press (une organisation anti-communiste), était orchestré par la Société Général de Belgique (SGB) sous l'instigation de René Clemens, professeur à l'Université de Liège, auteur de la "Constitution katangaise", de l'avocat Mario Spandre et du colonel F.A. Vandewalle (1), ancien chef de la Sûreté du Congo belge et conseiller militaire de Tshombe au Katanga, visait à éliminer Mobutu. Après avoir rejeté les instructions de Mobutu concernant l'Union Minière du Haut Katanga, la SGB avait sommé son personnel européen de quitter le Congo le 23 décembre 1966. C'est en réponse à cette situation que Mobutu décida la création d'une nouvelle société en lieu et place de l'Union Minière, dans laquelle l'Etat congolais détenait 55% des parts.

C'est dans la première phase d'exécution du plan Kérilis, que les mercenaires tenaient en vain de s'emparer de Kisangani et de Bukavu où ils ont sous-estimé la force défensive de l'Armée Nationale Congolaise. Peut-être n'étaient-ils pas au courant de la formation rapide des parachutistes zaïroisà N'djili par les Israéliens avec l'appui logistique américain?

Alors que Bob Denard, blessé est évacué d'urgence de Kisangani vers sa base de repli en Rhodésie, Jean-Pierre Schramme s'enlisera à Bukavu du 7 août au 5 novembre 1967 avant de s'enfuir au Rwanda à la tête de 129 mercenaires dont 55 Belges, 29 Français, 16 Italiens et 2.526 Katangais dont 1.500 femmes et enfants.

Bron: République Démocratique du Congo.: Les générations condamnées | Jean I.N. Kanyarwunga

(1) Deze man speelde ook een sleutelrol in de moord op Patrice Lumumba, de eerste democratisch verkozen premier van de Republiek Congo

4,906

(5 replies, posted in Politiek & Business)

Mario Spandre over huurlingen, Rhodésie en Tshombe:

(...) C'est là que j'ai commencé mon activité: c'était en '65 en exil avec Tshombe. Je me suis occupé notamment de monter toute une opération qui aurait dû ramener Tshombe au Katanga; on était en accord avec les Portugais (et en accord avec le chef de la sûreté portugaise qui s'appelait Silva Pais (1), qui étaient à fait d'accord avec nous - parce qu'à l'époque l'Angola était encore une colonie portugaise. Et on était en accord avec Sir R. qui était de Zambie, enfin Rhodésie et la Rhodésie du sus, avec Ian Smith. (2)

Alors on avait décidé de prendre des avions, il y avait un super constellation, il y avait je ne sais quels autres avions; avec des pilotes ... sud-rhodésiens à l'epoque, avec l'accord de Ian Smith, et le chef de tous ces pilotes c'était un certain J.M. Ou avait arrangé et on a fait venir deux groupes de mercenaires; un groupe de mercenaires belges qui sont arrivés les premiers, qui étaient à Lisbonne. C'est à l'époque où j'ai dit qui j'étais mercenaire, enfin je m'occupais de ces bazars ...

Alors après on a voulu faire venir un groupe français, commandé par le capitaine Souètre, qui étaient des mercenaires, des français qui venaient d'Algérie, mais on ne voulait pas les mettre en contact avec les belges; parce que ces gens ne s'entendaient pas entre eux: au combat oui, mais dans les bars ... Parce que les mercenaires, ils ne font rien: ils sont dans les bars, ils vont chercher les femmes, ils sont comme ça, hein. Donc c'est très dangereux de laisser: s'ils ont envie d'avoir une femme, ils se tirent dedans comme rien.

Donc là, on a mis tous les belges d'un côté et on a mis les français là-bas. Puis on a organisé: il y avait Tshombe, moi, quelques congolais et l'autre belge qui devait quitter Lisbonne. Ma femme devait venir avec moi, et on devait donc partir vers Rwanda en super constellation: puisqu'on avait besoin d'avions peut-être lents, mais qui pouvaient avoir un rayon d'action extrêmement long: se ravitailler à Loanda ... de l'autre côté: des gens qui arrivaient de Rhodésie du Sud avec un ou l'autre mercenaire Sud-africaine.

Puis il y avait un deuxième avion qui devait quitter Lisbonne aussi, parce que une super constellation c'est quand même grande. Il y avait donc cent et deux personnes dans notre avion - si je puis dire - puis l'autre avion aussi, c'était le bataillon belge. Et tout ce monde devait arriver à Loanda, avec ceux qui venaient de là-bas, et allaient atterrir à Elisabethville. (3)

Bron: Belges et Italiens du Congo-Kinshasa | Rosario Giordano

(1) Fernando Eduardo de Silva Pais was in die periode de directeur van PIDE, de geheime dienst tijdens het autoritaire bewind van de Portugese premier António de Oliveira Salazar.
(2) Ian Smith riep in 1965 de onafhankelijkheid van Rhodesië uit en was op dat moment de eerste minister.
(3) Het huidige Lubumbashi.

4,907

(1,233 replies, posted in Onderzoeksdaden)

Je hebt natuurlijk een punt: heel die vondst en de historie van Ronquières is uitermate verdacht. Zowel in 1985 als in 1986. Wat ik vooral duidelijk wil maken, is het feit dat we alsnog voorzichtig moeten zijn met speculaties. We weten niet wat er in die zak zat. Waren het wapens? De kans is vrij groot. Maar dat wil niet zeggen dat we de mogelijkheid van een andere inhoud mogen uitsluiten.

4,908

(1,233 replies, posted in Onderzoeksdaden)

LEO wrote:

Volgens de duiker voelde de inhoud van de zak aan als 'buizen'. Dit kan volgens mij alleen maar wijzen op shotguns!

Als de duiker zegt dat de inhoud als buizen voelt, dan voelt de inhoud als buizen. Punt. Kunnen het shotguns zijn? Ja dat kan. Maar het kunnen even goed buizen zijn van een stelling of eender wat. Daarbij merk ik op dat shotguns, ondanks velen het zich zo wel zullen voorstellen en verbeelden, niet écht buis-achtig aanvoelen. Als je een shotgun (volledig of in 2 gezaagd) in een jutte-zak steekt, dan hoef je geen kenner te zijn om te voelen dat er een “geweer-achtig wapen” in zit. Overigens maken meerdere shotguns in 1 zak geen “klingel klangel” geluid van buizen die tegen elkaar tikken (ook de lopen niet ... ik weet niet of Goossens daarover iets verklaarde (ik denk het niet)).

LEO wrote:

Tenslotte zijn deze drie personen ribbedebie met een zak vol bewijsmateriaal en vermoedelijk in een nep BOB wagentje!

BOB-wagentje? Van die wagen zijn er miljoenen van verkocht (8.135.424 om correct te zijn). Op de website van de politie staat:

Deze R4 droeg geen uiterlijke kentekens van de Rijkswacht.

We kunnen dus niet weten dat het hier om een BOB-voertuig gaat.

Insp. Witse wrote:

Rond deze periode gaf Bouhouche opdracht aan zijn vrouw & Beijer om zich te ontdoen van hun ‘stock’

Beijer zal er niet bij geweest zijn, die zat toen (kortstondig) in het gevang.

kenza wrote:

Zou de duiker de jute zak herkennen, in Delhaize Aalst zou het een jute zak van de post geweest zijn.

De duiker is reeds overleden.

kenza wrote:

Het kanaal is stilstaand water. De Sonnette, de Sam en de Zenne zorgen voor toevoer en afvoer van het water.

De stelling dat het kanaal stilstaand water is, klopt niet. Op het Kanaal Brussel-Charleroi zit een hoogteverschil van 127 meter, dat zorgt sowieso voor stroming. Daarnaast heb je boten die voor beweging zorgen en rivieren die water toevoegen aan het kanaal. Al die elementen zorgen ook voor stroming. Als je in 1490 iets in het kanaal gooit, zal het in 1590 niet meer op dezelfde plaats liggen.

‘Zwarte baron’ Benoît de Bonvoisin sleept Universiteit Gent voor rechter

Benoît de Bonvoisin (81), aan wie al veertig jaar de bijnaam ‘de zwarte baron’ plakt, sleept de UGent voor de rechter. Hij eist een schadevergoeding van 10.000 euro voor vermeende fouten in de masterproef van een student. Ook de (intussen oud-)student moet voorkomen.

Twee jaar al strijdt De Bonvoisin tegen de masterproef ‘De Westland New Post: pop-up van een veranderende samenleving’. Volgens De Bonvoisin bestempelt die hem onterecht als medestander van de Westland New Post, een extreemrechtse privémilitie uit de jaren 80 die communistische inmenging in de staatsinstellingen wilde blootleggen. De UGent deelt dit oordeel niet en weigert de masterproef, die terug te vinden is via Google, in te trekken.

Dit najaar buigt de Gentse rechtbank van eerste aanleg zich over de zaak. De Bonvoisin eist een schadevergoeding van 10.000 euro van de UGent en de auteur. Hij vraagt dat er een disclaimer wordt toegevoegd aan de masterproef, zodat duidelijk is dat die foute informatie bevat.

“Ik vind het schandalig dat justitie deze zaak laat voorkomen”, reageert Kenneth Lasoen, historicus en een van de lectoren van de masterproef. “Feit is dat Benoît de Bonvoisin steeds blijft opduiken in historisch onderzoek naar extreemrechts in België. Dus is het logisch dat zijn naam ook valt in een masterproef gebaseerd op dat onderzoek. De Bonvoisin wil misschien graag zijn naam uit al die boeken laten schrappen, maar dat is net de academische vrijheid.”

Lees hier het hele artikel » Nieuws

4,910

(0 replies, posted in Politiek & Business)

In een artikel over kolonel Guy Weber vond ik informatie over een mogelijke poging tot staatsgreep in 1968:

(...) Aan [Guy] Weber werd nadien meer dan eens zijn betrokkenheid bij plannen voor een nooit uitgevoerde militaire staatsgreep in België toegeschreven. (1) In die geruchten was het motief altijd 'het bewaren van de eenheid van het land'. Op dat punt had hij steevast twee onwrikbare bondgenoten die zeker zo onbuigzaam waren als hijzelf: koning Leopold III en de rechtse PSC-politicus Paul Vanden Boeynants.

Kort na mei '68 was er in de Wetstraat plots sprake van Weber. Frans Van der Elst, stichter van de Volksunie en later minister van staat, verklaarde daarover later in De Standaard: "Eén keer in in mijn politieke carrière ben ik geconfronteerd geweest met geruchten over de mogelijkheid van een staatsgreep. Toen werden de namen genoemd van Vanden Boeynants en Omer Vanaudenhove. (2) Kolonel Weber had zijn mond voorbij gepraat. Er was sprake van legereenheden uit Duitsland terug te roepen. Men poogde ook Spaak te betrekken bij een mogelijke actie die gericht zou zijn tegen de staatshervorming gepland door de regering Eyskens/Merlot. (3) Het unitarisme zou worden prijsgegeven en dat mocht niet. Leidende politici uit andere partijen, zoals Jos Van Eynde, kwamen mij verwittigen en gaven uiting aan hun ongerustheid."

Bron: De Morgen | Walter De Bock | 28 april 2001

(1) Zijn naam wordt ook genoemd in 1973.

(2) Omer Vanaudenhove was van 1961 tot 1968 voorzitter van de PVV. Bij de verkiezingen van 1968 ging de PVV naar de verkiezingen met een zeer unitaire campagne. In het politieke klimaat van Leuven-Vlaams verloor de PVV met dit programma de verkiezingen, terwijl communautair gerichte partijen zoals de Volksunie en het Rassemblement Wallon winst boekten. De verkiezingsnederlaag zorgde voor verdeeldheid binnen de PVV en op 13 september 1968 nam Vanaudenhove ontslag als partijvoorzitter.

(3) De regering Eyskens/Merlot liep van 17 juni 1968 tot 20 januari 1972.