1982-1985, les Tueurs du Brabant

L’affaire dite des Tueurs du Brabant, qui bouleverse la Belgique dans les années 1982-1985, les « années de plomb », creuse le fossé entre la version officielle des faits, qui a longtemps imputés les 28 morts à des « prédateurs », et l’insatisfaction grandissante du public. Nous retracerons les événements et proposerons une explication plausible à cette affaire, qui n’a cessé de  revenir sous les feux de l’actualité.

Datum: Le 13 mars 2019 à 19:00
Plaats: Centre Culturel de Jette

Meer info en reservatie » www.ccjette.be

Procureur Raymond Charles was een goede vriend van Vanden Boeynants. Tijdens zijn voorzitterschap van het Hoog Comité van Toezicht (dat corruptie moest bestrijden) verdween “op mysterieuze wijze” een dossier van die administratie over een “frauduleuze combine” waarbij een aantal CEPIC figuren fondsen verzamelden voor de verkiezingscampagne van Vanden Boeynants “door leger-leveranciers onder druk te zetten”. Hij was en bleef ook goed bevriend met commandant François van de NBD.

Noot: Ik vind de bron van deze tekst niet meer terug.

Andere beschuldigen tegen Smets worden jaren later geuit ten overstaan van leden van het Hoog Comité van Toezicht door commissaris Jozef Kausse, toenmalig chef van de sectie B2C van de VSSE, belast met het in kaart brengen van zowel het linkse als rechtse extremisme in Brabant. Op 13 april 1988 verklaart Kausse:

“Wat de rol van de VSSE betreft in de zaak van de brandstichting van Pour is het van belang te weten dat Smets en De Roock sympathisanten van extreemrechts waren (…). Waarmee ik niet wil zeggen dat zij het bevel gaven om de brand te stichten. Maar Latinus zei me dat Smets en hijzelf aanwezig waren in de omgeving tijdens de brandstichting."

"Latinus was erg rancuneus op Pour omdat dat tijdschrift zijn aanwezigheid op het kabinet van Goor publiek had gemaakt. (…) Latinus had een dossier samengesteld tegen Pour met de hulp van twee rijkswachters van de BOB van Brussel. Ik weet dat de informant van Smets bij Pour tegen Garot had gezegd dat hij de belangrijkste dossiers op een veilige plaats moest wegbergen en dat het precies op deze plaats was dat de brand bij Pour begon. Volgens mij heeft de informant van Smets de deur geopend van de redactie om het werk van de brandstichters te vergemakkelijken.”

Voorwaar wel erge krasse uitspraken van een commissaris van de VSSE over een collega.

Volgens Kausse nam Luc Vankeerberghen wel degelijk deel aan de aanslag als hoofd van een bende motorrijders. Kausse geeft hierbij een aantal preciese details die het alibi van Vankeerberghen onderuit halen. Francis Dossogne (…) zal evenwel verklaren dat “Kausse eigenaardige voorstellen deed aan Vankeerberghen vooraleer hem te verklikken”. Wat er ook van zij, de waarheid verdwijnt in een waas van wederzijdse verdachtmakingen en verdeelt de VSSE in bittere interne strijd.

Bron: Loden Jaren | Paul Ponsaers

(...) De nadere toelichting van Lekeu heeft na de terugkeer van de onderzoeksrechters uit Atlanta geleid tot een reeks onderzoeksdaden, te weten de identificering en het verhoor van de personen die Lekeu had genoemd. Dat was met name het geval voor:

(...) de poging om aanknopingspunten te vinden tussen Gaston Dossogne (uit het paracommando-milieu) en Lekeu; die poging heeft niets opgeleverd (stukken 288 en 330);

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 1 en 2)