1,031

(0 replies, posted in Andere Personen)

Michel Dotreppe werd geboren op 11 oktober 1943 in Elsene. Zijn naam duikt vanaf het begin van de jaren zeventig herhaaldelijk op in zware strafdossiers, vooral in het milieu van gewapende diefstallen en georganiseerde overvallen. Dotreppe was geen randfiguur: hij bouwde doorheen de jaren nauwe banden op met andere beruchte criminelen en bleef ook na lange gevangenisstraffen actief in het misdaadmilieu.

In 1972 werd Dotreppe door het assisenhof van Brabant veroordeeld tot twintig jaar dwangarbeid wegens talrijke gewelddadige diefstallen. Tijdens zijn detentie in de gevangenis van Leuven-Centraal leerde hij onder meer Michel Anthemus en Heinrich Toumaniantz kennen, contacten die later opnieuw van belang zouden blijken. Dotreppe kwam op 27 januari 1978 voorwaardelijk vrij.

Na zijn vrijlating presenteerde hij zich officieel als schroot- en brocantehandelaar in Schaarbeek. In werkelijkheid woonde hij bij zijn vriendin Marceline Mathyssens, die werkloos was en volgens het dossier betrokken zou zijn geweest bij de oprichting van kortstondige, illegale “casino’s”. Dotreppe leidde in deze periode een dubbel leven, waarbij hij zich naar buiten toe als kleine zelfstandige profileerde, maar intussen opnieuw contacten onderhield in het criminele milieu.

Een vast patroon in zijn werkwijze was het gebruik van valse identiteiten. Zo huurde hij woningen onder de schuilnaam Draye Paul, wat later aanleiding gaf tot vervolging wegens valsheid in geschrifte. Die alias zou in meerdere dossiers opduiken en wijst op een bewuste strategie om zijn bewegingen en verblijfplaatsen af te schermen.

Op 8 december 1979 observeerde de rijkswacht een oranje Fiat 127 (nummerplaat DGH 127) die vertrok van het domein van Gislena Steyaert in Winksele, een locatie gelinkt aan helingactiviteiten. Het voertuig leidde de speurders naar Dotreppe. Aanvankelijk ontkende hij elke betrokkenheid, maar hij gaf later toe die dag in Leuven te zijn geweest. Opvallend was zijn nadrukkelijke poging om zich te distantiëren van zowel de betrokken bende als van de heler in Winksele.

Tussen 17 augustus 1980 en 15 maart 1983 werd Dotreppe opnieuw actief binnen een gestructureerde criminele samenwerking, samen met Michel Anthemus en Francis Royen. Deze “nieuwe vereniging van misdadigers”, zoals ze in het dossier werd omschreven, werd in verband gebracht met meerdere feiten, waaronder de spectaculaire overval op een postwagen in Rotselaar op 14 september 1982. Bij die overval werd een bedrag van 23.198.084 Belgische frank buitgemaakt. De daders gebruikten een BMW 520 van Lease Plan. Anthemus en Royen waren op dat moment opnieuw in recidive, net als Dotreppe.

In het kader van het onderzoek werd bij Dotreppe ook een volgelaatsmasker aangetroffen. Een postchauffeur herkende het als het masker met de “apenkop” dat eerder bij een overval in Mechelen was gezien. Die vondst versterkte de verdenkingen tegen hem aanzienlijk.

Een routinematige politiecontrole bracht Dotreppe opnieuw in beeld bij de gerechtelijke diensten. Zijn strafrechtelijk verleden woog zwaar: hij was een bekende recidivist, voorwaardelijk vrij sinds 1978, met bewezen banden met andere zware criminelen. In een arrest van 30 oktober 1984 besliste de kamer van inbeschuldigingstelling om Michel Anthemus en Royen opnieuw naar het hof van assisen te verwijzen en voegde daar expliciet ook Michel Dotreppe aan toe.

Michel Dotreppe blijft zo het profiel belichamen van een hardnekkige recidivist: iemand die, ondanks zware veroordelingen en lange detentie, telkens opnieuw aansluiting vond bij gewelddadige criminele netwerken en daarbij gebruikmaakte van schuilnamen, dekmantels en oude gevangenisconnecties.

Zie ook het topic over de Bende Anthemus voor meer informatie.

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/michel13.png

1,032

(0 replies, posted in Bibliografie)

Info

  • Titel: Securitas Belgica : de rijkswacht is overbodig

  • Auteur: Hugo Coveliers

  • ISBN: 9789052400198

  • Bindwijze: Paperback

  • Aantal Pagina's: 139

  • Jaar: 1989

In dit boek worden door Hugo Coveliers vragen gesteld als: Wat is politie? Wat verwacht de gemeenschap van de gebruikers van het wettelijk geweld? Kan onze maatschappij een antwoord geven op het probleem van de georganiseerde misdaad? Is de corruptie binnen de politiediensten een louter persoonlijk verschijnsel of maakt het deel uit van een groter geheel?

Dit boek is een poging tot vraagstelling en een aanzet tot een antwoord.

“In België opereren misdaadsyndicaten”

"Al op de eerste bladzijde van het Oude Testament worden we geconfronteerd met criminaliteit", zegt Hugo Coveliers. "Eva pleegt een diefstal - zij jat een appel - en Adam maakt zich schuldig aan heling - hij bijt erin. Criminaliteit heeft altijd bestaan, en zal ook nooit verdwijnen…”

Hondervijfennegentig bladzijden aan een stuk neemt Coveliers - 42 jaar, VU-Kamerlid, lid van de Commissie Justitie en secretaris van de parlementaire onderzoekscommissie naar het banditisme - de criminaliteit en werking en organisatie van de politiediensten in België onder de loupe. De titel van het boek, dat op 1 september verschijnt: Securitas Belgica-De Rijkswacht is overbodig".

De politie moet beschouwd worden als een onderdeel van het gehele stelsel van formele, sociale controle. met als doel te waken over de rechtstaat, het cultuurpatrimonium, en de veiligheid in het algemeen, schrijft Coveliers. Door de fundamentele vrijheid van het individu zijn misdrijven mogelijk. Enerzijds vraagt de samenleving bescherming door de politiediensten tégen deze misdrijven, anderzijds moet de samenleving ook tegen deze diensten beschermd worden. Omdat de politiediensten het monopolie bezitten van legaal geweld, kan immers afbreuk worden gedaan aan bepaalde wettelijke en grondwettelijke vrijheden.

De ideale politie bestaat niet, en de ideale maatschappij evenmin. Daarom is er een compromis nodig tussen een aantal waarden.

Overlapping

Coveliers constateert, dat in België heel wat politiediensten bestaan. Praktisch kunnen ze niet gecoördineerd worden zoals het moet, met als gevolg dat ze allemaal op hetzelfde terrein bezig zijn. Ze kosten bovendien een bom geld. Coveliers stelt een "traumatische evolutie" vast: na iedere "schokkende gebeurtenis" heeft men in ons land een nieuwe politiedienst opgericht.

De bevoegdheden, die aan deze nieuwe korpsen werden opgedragen, heeft men echter nooit weggenomen bij de reeds bestaande... Dan volgt de opsomming van de politiediensten in ons land: de Rijkswacht, 589 zelfstandige korpsen van de Gemeentepolitie, 22 zelfstandige brigades van de Gerechtelijke Politie, de 23e Brigade van de Gerechtelijke Politie, 60 ministeriële diensten met politiebevoegdheid, 25 instellingen en commissies voor bestuur, coördinatie of studie, de Staatsveiligheid, de Militaire Veiligheid, plus nog een aantal politiediensten met beperkte bevoegdheid, zoals de Zeevaartpolitie, de Luchtvaartpolitie, de Spoorwegpolitie, het Hoog Comité van Toezicht ...

Misdaadsyndicaten

Coveliers bespreekt verder de georganiseerde misdaad: de misdaadsyndicaten in Amerika en Europa, en ook in België. Hij analyseert de misdrijven, die onder de noemer "groepscriminaliteit" (banditisme) kunnen worden geplaatst, en deze, die tot de georganiseerde misdaad behoren. De georganiseerde misdaad vertoont haar eigen, specifieke kenmerken, aldus Coveliers.

Misdaadsyndicaten zijn sterk hiërarchisch gestructureerd, en zij kopen onveranderd politici, magistraten en politiemensen om. Deze corruptie is nodig én om de misdaden zelf te kunnen uitvoeren, én om het misdaadgeld wit te wassen.

Dan komt Coveliers bij de Bende van Nijvel. Kunnen de misdaden van de Bende bij banditisme, of bij georganiseerde misdaad worden geklasseerd? Een nauwkeurige analyse van de moordaanslagen doet Coveliers finaal besluiten, dat het om georganiseerde misdaad gaat.

De schrijver vindt het hoogst merkwaardig, dat niet alle magistraten aanvaarden dat de georganiseerde misdaad in België bestaat, en stelt zich, bijna als bijkomend "bewijs uit het ongerijmde" de vraag: waarom zou de georganiseerde misdaad niet in België bestaan, als ze opduikt in alle andere Europese landen?

Miljarden

Bij het bespreken van de verschillende politiediensten, concludeert Coveliers dat de Gerechtelijke Politie mits de nodige aanpassingen best als basis zou kunnen worden gebruikt voor een technische en tactische recherche. Over de Rijkswacht kan hij niet veel positiefs melden: een militaire structuur - een leger - is niet geschikt om een samenleving te beschermen, omdat deze samenleving zelf niet militair gestructureerd is, stelt hij, en voegt eraan toe dat dit korps beter zou worden omgevormd tot een "gewone" niet-militaire politiedienst.

Tot slot stelt hij vast dat België jaarlijks 50 miljard frank besteedt aan zijn politiediensten, maar dat de ophelderingsgraad voor misdaden in ons land zeer klein is. Voor zwaar banditisme is die zelfs zo goed als onbestaande, aldus Coveliers.

Bron: Gazet van Antwerpen | 22 Augustus 1989

1,033

(4 replies, posted in Wapenhandel)

Ben wrote:

Coesens en Mendez reden vaak samen naar de FN-fabriek in Herstal.

Mendez was in dat geval altijd de chauffeur. Coesens kon namelijk niet met de auto rijden.

(...) Advocaat Dumont heeft tijdens de voorbije dagen gemerkt - zo zegt hij - dat Bouhouche overigens niet kon weten dat Mendez op de bewuste dag alleen naar de FN-fabriek in Herstal zou rijden. “Mendez Blaya reed steeds met een collega mee naar Herstal. Op de vrijdag van de feiten zei die collega dat hij de komende dagen niet naar Herstal reed, omdat hij - in opdracht van het wapenbedrijf een reis naar Venezuela ging ondernemen. Bouhouche heeft tussen die vrijdag en de dag van de moord geen contact gehad met Mendez.”

(...) Erg interessant is ook het onderzoek dat door het parket van Brussel is ingesteld naar de handel en wandel van de collega-FN-directeur met wie Mendez Blaya steeds naar zijn werk reed. Die collega, Alain C, was op het ogenblik van de moord inderdaad in Venezuela. Hij werd door FN teruggeroepen toen het onderzoek naar de moord begon. Toen de man op Zaventem aankwam, wachtte de rijkswacht hem op. Men vond bij hem thuis wapens. Hij werd voorgeleid, maar na een eerste ondervraging in voorlopige vrijheid gesteld.

”Het dossier moet naar Nijvel komen om te controleren of we er geen sporen in terugvinden die naar de moord leiden", meent procureur Jean Deprêtre.

Bron: De Standaard | 31 Januari 1986

1,034

(1 replies, posted in Andere Personen)

Overvallers gesnapt

De drie gangsters die een paar weken geleden een gewapende overval pleegden op een benzinepompstation te Etterbeek werden aangehouden. Eric Cornelis (19) uit Sint-Gillis en de Tunesiër Jeilm Ouergli (24), ook uit Sint-Gillis en een minderjarige Fransman gingen tot volledige bekentenissen over. Hun spoor kon worden teruggevonden dank zij de vingerafdrukken die Cornelis in een gestolen BMW achterliet. Dit was het voertuig waarmee de overval werd gepleegd aan de Generaal Jacqueslaan.

Bron: De Standaard | 24 Mei 1980

1,035

(4 replies, posted in Andere Personen)

Vingt-sept mois de prison pour fraude d'alcool, armes et drogue

Le tribunal de Tongres s'est prononcé lundi, dans le proces de Noël Gilissen, 34 ans, militaire de carrière à Werl (Allemagne fédérale), originaire de Lanaken. Il était accusé d'avoir introduit en fraude, en Belgique, 50 bouteilles d'alcool, 206 pistolets de fabrication belge et tchécoslovaque et 1.650 kg haschisch. Alcool, pistolets et drogue; avaient été retrouvés dans la maison des parents de Gilissen, à Looz.

L'accusé a reconnu seulement avoir passé en fraude, par petites quantités, les bouteilles d'alcool, et pour son usage personnel. En ce qui concerne les armes, Gilissen soutient qu'elles lui ont été livrées en Belgique et qu'il devait les transmettre à une personne inconnue de lui, à Tongres, pour la somme de 5.000 marks. Cette personne ne s'étant pas présentée, l'inculpé a entreposé la marchandises dans la maison de ses parents.

Gilissen a été condamné à un total de vingt-sept mois de prison et à 866.066 franes d'amendes et de droits éludés ou encore à cinq mois et demi de prison.

Bron: Le Soir | 11 Februari 1969

1,036

(188 replies, posted in Andere Personen)

Roger Beuckels werd in oktober 1967 door een Brusselse rechtbank veroordeeld tot twaalf maanden gevangenisstraf en een geldboete van 1.000 frank wegens fraude in de sector van verkoop op afbetaling. Volgens het vonnis had hij kredietcontracten vervalst om te doen geloven dat klanten de wettelijk verplichte voorschotten hadden betaald. Daarnaast stelde hij valse facturen op, plaatste hij vervalste handtekeningen op contracten en maakte hij zich schuldig aan oplichting en verduistering. Voorwerpen die bij hem waren aangetroffen en door een gerechtsdeurwaarder in beslag waren genomen, bleken eveneens verduisterd te zijn. De rechtbank bevestigde daarmee een eerdere veroordeling bij verstek.

Enkele weken later werd Beuckels opnieuw veroordeeld, ditmaal bij verstek, wegens een zwaar verkeersongeval dat hij op 26 februari van dat jaar veroorzaakte terwijl hij in verregaande staat van dronkenschap reed. Het ongeval maakte gewonden. De rechtbank legde hem in totaal zeven maanden gevangenisstraf en een geldboete van 4.000 frank op. Bovendien kreeg hij een rijverbod van twee jaar.

Un forban de la vente à crédit

La méme chambre a condamné Roger Beuckels, industriel, né Bruges, le 24 octobre 1942, domicilié à Alsemberg, à 12 mois de prison et 1.000 francs d'amende. Le prévenu, qui s'était présenté devant le tribunal après avoir été condamné par défaut à la méme peine, a entendu la confirmation de celle-ci.

Il avait, alors qu'il s'était fait une spécialité de la vente à crédit, falsifié une série de contrats, notamment pour faire croire qu'il avait respecte les prescriptions de la lo qui exige qu'un acompte important soit payé au moment de la sıgnature du contrat. Il avait également rédigé de fausses factures, avait apposé de fausses signatures sur les contrats, avait commis des escroqueries, des détournements et avait détourné des objets qui avaient éte trouvés en sa possession et saisis par ministère d'huissier.

Bron: Le Soir | 25 Oktober 1967

Ivresse au volant

La même chambre a condamné, par défaut, Roger Beuckels, agent de soclété, né à Bruges, le 24 octobre 1942, domicilié rue Gratry, à Schaerbeek. qui, le 26 février dernier, avait causé un accident de roulage avec blessés alors qu'il se trouvait au volant de sa voiture dans un état d'ivresse avancée.

Le tribunal l'a condamné à un total de sept mois de prison et à 4.000 francs d'amende et l'a interdit de droit de conduire un véhicule pendant ue durée de deux ans.

Bron: Le Soir | 5 November 1967

1,037

(18 replies, posted in Andere Personen)

Ben wrote:

Dieter Ludwig (1937-2006) was een extreemrechtse garagist.

Hij is geboren op 17 december 1937.

1,038

(0 replies, posted in Getuigen)

Tijdens de overval op het Delhaize-warenhuis in Overijse was Jean-Paul Macau op de parking. Hij zag de gangsters buiten komen en werd beschoten. Tegenover de pers heeft hij toen zijn verhaal verteld.

Buiten Omstreeks 20.45 u. hield Jean-Paul Macau (44) uit Brussel voor het warenhuis halt. De man had net een partijtje tennis achter de rug en ging nog vlug boodschappen doen. De man wilde uitstappen, maar zag toen de twee gewapende mannen met een donkere kap en hoed op naar buiten stormen.

"Ik dacht eerst dat het carnaval was of een ludieke actie van één of andere groep. Maar voor zich uit duwden ze een man die de handen in de lucht stak. Op een bepaald ogenblik kreeg één van de twee mij in het oog. Toen hij aanlegde begreep ik wat er aan de hand was. Ik wilde wegrijden. maar mijn auto werd onder vuur genomen, dook onder het dashboard. Daarna heb ik me uit mijn auto laten vallen en heb ik het op een lopen gezet. Ik ben de steenweg over gerend en ben door verschillende tuinen gelopen om mij in veiligheid te brengen. Toen ik dacht dat alles voorbij was ben ik weergekeerd."

De auto van de h. Macau werd op verschillende plaatsen door inslagen van zware hagel uit hulzen van een riotgun doorzeefd, ook hij kreeg een projectiel in de arm, dat zelfs tot onder zijn rechterschouder doordrong.

Bron: Gazet van Antwerpen | 30 September 1985

Ook in La Lanterne stond zijn getuigenis (let op, er ontbreekt een stuk tekst):

(...) Une personne qui n'est pas préte d'oublier ces instants tragiques, c'est Jean-Paul Macau (44), un avocat bruxellois qui arrivait au moment ou les tueurs prenaient la fuite Il nous raconte comment il a eu la vie sauve:

"Je suis arrivé vers 8 h 45 et j'al garé ma voiture dans un emplacement proche de la porte d'entrée. A ce moment, deux malfaiteurs sont sortis avec un troisième homme en otage. J'ai aussitôt remis le contact, que je venais de couper, et j'ai enclenché la marche arrière sans même réfléchir."

"En entendant le bruit, l'un des bandits s'est retourné et a pointé son arme dans ma direction. Je me suis jeté à terre en ouvrant la portière et j'ai aussitôt rampé pour me mettre à l'abri. Sans me" (...) dont la voiture a reçu 27 balles de 9 mm dans la carrosserie s'en est tiré avec une balle dans l'épaule, "Et elle y restera sans doute pour toujours...", remarque l'avocat qui, dès le lende-main, était sur pied.

Bron: La Lanterne | 30 September 1985

Toeval, Jean Paul Macau was de advocaat van Fernand Urbain tijdens het proces van de brandstichting bij Pour.

1,039

(16 replies, posted in Bende De Staerke)

De Staerke en bende voor Hof van Cassatie

Dertien veroordeelden van de zogenaamde “Bende van Baasrode” verschijnen dinsdag 27 oktober voor het Hof van Cassatie te Brussel. Voorzitter is H. Screens en het openbaar ministerie wordt waargenomen door advocaat-generaal H. du Jardin.

De meesten van de veroordeelden tekenden beroep aan tegen het arrest van het Hof van Beroep te Gent. Op dinsdag 30 juni veroordeelde dit Hof van Beroep, Philippe De Starke, Dominique Salesse, Apostolos Papadopoulos en Leopold Van Esbroeck tot de maximumstraf van twintig jaar dwangarbeid. Alain Moussa moet acht jaar brommen, Leon De Starke vier jaar en Nicolas Karafillis drie jaar. De overige bendeleden kwamen er goedkoop vanaf.

Wellicht omdat de zwaarst gestraften weinig kans bezitten op
vervroegde vrijlating, gingen ze in verbreking tegen het arrest van het Gentse Hof van Beroep. De “Bende van Baasrode” ook nog de “Bende De Staerke” genoemd, bestond uit 23 leden en ze werd beschuldigd van 157 feiten, waaronder een twintigtal gewapende overvallen.

Bij de verweerders voor het Hof van Cassatie zijn GB-Inno-BM, Royal Belge, Securitas, Famibank, Gebr. Delhaize-Deleeuw, de regie der posterijen.

Philippe De Staerke (30), de vermoedelijke bendeleider, wordt voor het Hof van Cassatie verdedigd door mr. Eric Wirix van de Brusselse balie en mr. Henri D'Haenens van de balie van Gent.

Vreemdelingenlegioen

De meeste veroordeelden zijn tussen 30 en 40 jaar en velen van hen brachten ruim de helft van hun leven tussen de gevangenismuren door. Dominique Salesse, een 30-jarige bediende uit Grimbergen, was op 12 februari 1986 de eerste die werd aangehouden en ook de eerste die bekende. Twee maanden later zat de ganse bende in de tang.

Bendehoofd Philippe De Starke is een gewezen lid van het vreemdelingenlegioen. Van hem werd ondermeer ook gezegd dat hij connecties had met de “Bende van Nijvel”. Voor de moord op restauranthouder Van Camp te Ohain (2 oktober 1983) werd hij zelfs aangehouden, doch vlug in vrijheid gesteld.

Insiders zijn benieuwd hoe het Hof van Cassatie zal reageren op de eis tot verbreking van het arrest van Gent. Sommigen sluiten zelfs niet uit dat het tot een tweede proces zal komen, maar dan in het Frans, de taal die de meeste veroordeelden spreken.

Bron: Gazet van Antwerpen | 20 Oktober 1987

Op 3 november uitspraak “Bende van Baasrode”

Het Hof van Cassatie zal zich op 3 november uitspreken over het lot van de 13 leden van de "Bende van Baasrode". De bendeleden werden op 30 juni door het Hof van Beroep te Gent veroordeeld tot straffen gaande tot 20 jaar gevangenis.

Het gaat om Apostolos Papadopoulos, Georges Leclerc, Philippe, Leon en Robert De Staerke, Nicolas Karafilis, Leopold Van Esbroeck, Robert Eckhardt, Alain Moussa, Edward Ophalffens, Christian Solême, Jean Cornelis en Dominique Salesse. Alleen Nicolas Karafilis was ter zitting aanwezig.

In totaal werden een twintigtal cassatiemiddelen aan het Hof voorgelegd.
Deze verwijzen naar de beschikking van de Raadkamer van Dendermonde op 27 februari, ofwel naar arresten van het Hof van Beroep te Gent, geveld op 13 mei en op 15, 18 en 30 juli.

Ze houden verband met het feit dat ze rechtstreeks door het Hof van Beroep werden veroordeeld, zodat ze geen beroep meer konden aantekenen tegen de eerste uitspraak. Ook tegen het feit dat de zaak niet in het Frans werd behandeld en dat een bepaalde getuige tijdens de debatten niet werd ondervraagd.

Ten slotte dat tot de aanhouding van sommigen werd overgegaan onmiddellijk na de uitspraak te Gent. Advocaat-generaal du Jardin vroeg in zijn advies om de verwerping van al deze middelen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 28 Oktober 1987

Cassatieverzoek verworpen voor Bende van Baasrode

Het Hof van Cassatie, voorgezeten door raadsheer Screens, verwierp dinsdag de voorziening in verbreking uitgaande van 13 leden van de zogenoemde Bende van Baasrode.

Op 30 juni werden deze 13 personen door het Hof van Beroep te Gent veroordeeld tot straffen gaande tot 20 jaren cel.

Het gaat om Apostoles Papadopoulos, Georges Leclerc, Philippe, Léon en Robert De Staerke, Nicolas Karafilis, Leopold Van Esbroeck, Robert Eckhardt, Alain Moussa, Edward Ophalffens, Christian Soleme, Jean Cornelis en Dominique Salesse.

In totaal hadden ze het Hof van Cassatie een twintigtal verweermiddelen voorgelegd. Deze verwezen naar de beschikking van de raadkamer van Dendermonde op 27 februari, ofwel naar arresten van het Hof van Beroep te Gent geveld op 13 mei en op 15, 18 en 30 juni.

De middelen hielden verband met het feit dat ze rechtstreeks door het Hof van Beroep werden veroordeeld zodat ze geen beroep meer konden aantekenen tegen de eerste uitspraak.

Ook tegen het feit dat de' zaak niet in het Frans werd behandeld en dat een bepaalde getuige, nl. een geneesheer-psychiater niet kon worden ondervraagd tijdens de debatten. Ook dat tot de aanhouding van sommigen werd overgegaan onmiddellijk nadat het arrest te Gent was uitgesproken.

Het Hof van Cassatie stelde eveneens vast dat de voorziening in verbreking van vijf veroordeelden laattijdig werd ingediend zodat ze alleszins diende verworpen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 4 November 1987

1,040

(37 replies, posted in Filière Boraine)

Bouaroudj vrij

Het Hof van Assisen van de provincie Henegouwen heeft dinsdag beslist om nog een verdachte van de zogenaamde Borinage-bende vrij te laten. Het gaat om Kasi Bouaroudj. De overige vier beschuldigden, nl. Michel Cocu, Michel Baudet, Adriano Vittorio en Jean-Claude Estiévenart blijven echter in de gevangenis om redenen van openbare veiligheid.

Maandag was al een zesde verdachte, Josiane Debruyn, in vrijheid gesteld. Vorige week werd het assisenproces tegen de Borinage-bende sine die opgeschort na nieuwe onthullingen in het Nijvelse onderzoek in de zaak Mendez. De verdediging vroeg daarop de vrijlating van alle beschuldigden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 27 Januari 1988