België is belangrijke ETA-bevoorradingsbasis

België dient o.m. door contacten met wapenhandelaars als voorname bevoorradingsbasis voor de terroristische acties van de Baskische afscheidingsbeweging ETA. De ETA heeft bovendien vorig jaar via haar buitenlandse verbindingspunten in Frankrijk, Italië, Ierland en de Bondsrepubliek geprobeerd de defensieminister van het Midden-Amerikaanse land El Salvador om het leven te brengen.

Een en ander staat in een voor de Spaanse regering bestemd rapport dat vrijdag gedeeltelijk door de invloedrijkste Spaanse krant, de progressief-liberale El Pais, werd afgedrukt.

In het rapport, dat werd opgemaakt in opdracht van het Spaanse ministerie van Binnenlandse Zaken in samenwerking met de politie en inlichtingendiensten van andere landen en met gewezen ETA-leden, wordt de klemtoon gelegd op de voorliefde van de ETA-terroristen voor België, waar zij van de Vlaamse socialistische organisatie “Werkgroep Arbeid” steun zouden krijgen.

Voor de financiering van de moord op de Salvadoriaanse defensieminister maakte de politiek-militaire vleugel van de ETA 250.000 dollar over aan het Salvadoriaanse ondergrondse Revolutionaire Volksleger. De som was het losgeld van een van de ontvoeringsslachtoffers van de ETA. Een bijzonder deel van het rapport handelt over het steeds vaker opduiken van ETA-leden in Latijns-Amerika. Het ETA-centrum voor de vervalsing van documenten en papieren zou met name in Nicaragua liggen.

Steeds volgens het rapport legde de ETA haar eerste buitenlandse contacten in 1964, met de reis van een kleine groep militanten naar het speciale opleidingskamp “Guines” bij Havana (Cuba). In het kamp worden enkel buitenlanders toegelaten die behoren tot organisaties die het volle vertrouwen van de Sovjet-Unie genieten.

Algerije opende eveneens in 1964 een opleidingskamp voor terroristen waar ook PLO’ers kwamen, Amerikaanse Zwarte Panters, leden van Italiaanse en Duitse marxistische organisaties, IRA-leden en ETA-militanten.

De eerste contacten tussen de ETA en de IRA werden in dat Algerijnse kamp gelegd, maar het officiële startpunt van de internationale connecties van de ETA valt samen met “de tri-continentale conferentie van Havana” (1966), tijdens welke de ETA een aanbod van economische steun bekwam van China.

Het belang van Frankrijk voor de ETA wordt in het rapport niet duidelijk.

Voor de Bondsrepubliek citeert het rapport als recentste inlichting de elektronica-cursussen die twee Baskische militanten in januari 1980 gaven aan terroristen van de Baader Meinhoff-bende. Toen was al lang bekend dat de ETA bindingen had met het Ierse Republikeins Leger en ondergrondse Italiaanse groeperingen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 14 Januari 1984

Ik heb geprobeerd om de vluchtroutes zoals ik ze hierboven heb genoteerd, te visualiseren op een kaart. Je kan deze kaart hier vinden » Google Maps

Ik heb ieder feit en de bijhorende (vlucht) route een unieke kleur gegeven. Ik heb me zoveel mogelijk gebaseerd op de beschikbare feiten en niet op speculatie.

Suggesties of verbeteringen zijn altijd welkom.

Hoofdcommissaris Demol ontkent verdachtmakingen

“Ik ben nooit lid geweest van het Front de la Jeunesse, laat staan activist.” Met deze uitspraak ontkende de Schaarbeekse hoofdcommissaris Johan Demol gisteren wat vorig weekend in de krant De Morgen verscheen. In dat artikel werd via een uitgelekt rapport van de rijkswacht geïnsinueerd dat Demol, als lid van de speciale anti-terreurgroep Diane, niet enkel een verdoken activist zou geweest zijn van het extreem-rechtse Front de le Jeunesse. Het artikel liet ook uitschijnen dat Johan Demol betrokken was bij de wapendiefstal uit de rijkswachtkazerne van Etterbeek in 1982.

Demol vermoedt dat alle verdachtmakingen te maken hebben met het feit dat hij ooit één jaar geabonneerd was op het tijdschrift Nouvelle Europe Magazine. “In het rapport waarvan nu sprake is wordt ik in één adem genoemd met een zekere Van Hove. Die zou samen met mij de Groep Diane verlaten hebben. Ondanks alle naspeuringen is die man mij en mijn rijkswachtbronnen onbekend. Het rapport dateert bovendien van vier jaar na mijn ontslag uit de rijkswacht en zelfs in dat rapport is er enkel sprake van geruchten en veronderstellingen.”

Commissaris Demol ziet in het uitlekken van het rapport een zet van de rijkswachtoverheid tegenover de politie. “Niemand anders dan de rijkswacht heeft toegang tot de vertrouwelijke dossiers”, weet Demol. “De rijkswacht is al niet tevreden omdat ze er niet in slaagt het werk van de gemeentelijke politie van Schaarbeek in handen te krijgen, en zeker niet als aan het hoofd van die politie een ex-rijkswachter staat.”

Het is niet de eerste tegenwind die commissaris Demol krijgt. Zijn omstreden optreden tegen de drugstrafikanten en -gebruikers en zijn harde aanpak van de prostituees zorgden al eerder voor kritiek. De filosofie van “wie de wet overtreedt, moet daar de gevolgen van dragen”, heeft het vorige jaar voor een verhoogd aantal aanhoudingen geleid en een daling van de criminaliteit van Schaarbeek. Al leidde dat weer tot wrevel van de buurgemeenten die commissaris Demol verwijten dat alle criminelen en prostituees Schaarbeek de rug toekeren en hun terrein verlegd hebben.

Maar ook de veelbesproken Telefacts-reportage heeft tot zware discussies geleid. Sinds die reportage houdt Demol zich meer op de achtergrond. Commissaris Demol overweegt nu klacht in te dienen tegen de auteurs van het artikel en via een brief het Comité P op de hoogte te stellen van de feiten.

Minister van Binnenlandse Zaken Vande Lanotte liet ondertussen weten dat hij de zaak laat uitzoeken. Tot het resultaat van dat onderzoek er is, ziet hij geen enkele reden om in te grijpen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Januari 1996

Over het huidige DNA-onderzoek:

Dans ce cadre, plus de 30 personnes en lien avec le dossier ont été exhumées depuis deux ans, comme nous l’explique le porte-parole du parquet fédéral, Éric Van Duyse : « Ce sont des personnes dont le nom est apparu à un moment donné dans le dossier. Cela pouvait être des suspects potentiels ou des victimes. Nous voulions comparer leur ADN et le confronter avec des traces retrouvées sur des pièces à conviction. Comme pour ce fameux gilet pare-balles taché de sang visiblement utilisé par un des auteurs. On a eu un faux espoir car on a trouvé un ADN qui matchait avec une personne ! Mais nous avons vite compris qu’il y avait un problème car cela correspondait à une personne qui vivait en Allemagne et qui n’avait que 22 ans... Il s’agissait en fait d’une contamination provenant d’une laborantine dans la société qui avait fourni les kits ADN. »

La juge d’instruction en charge du dossier, Martine Michel, affiche toujours la même volonté pour faire avancer cette enquête « Je travaille pour la vérité judiciaire, nous explique-t-elle, ce qui nécessite d’avoir des éléments matériels pour pouvoir inculper quelqu’un, mais à ce stade, il n’y en a pas. Je fais en tout cas tout pour et je travaille pour découvrir cette vérité. La motivation de notre dossier est la maxime reprise sur le site que nous avons réalisé (killersbrabant.be) : Le seul combat perdu d’avance est celui que l’on ne mène pas ! »