Zelfmoord van rijkswachter roept weer vragen op

François Raes is jarenlang een van de beste speurders bij de rijkswacht geweest. Hij hielp een hele reeks misdrijven oplossen en ging destijds de zaak François bij het parket aanklagen. Nadien verdween hij uit het korps.

Ex-BOB’er François Raes sprak nu met ons over de geheimzinnige zelfmoord op 13 maart 1981 van eerste chef bij de rijkswacht Luc Vandendaele uit Maldegem. Vandendaele werkte op het CBO (Centraal Bureau van Opsporingen) van de generale staf van de rijkswacht in Brussel. Hij voerde een intern onderzoek naar een grote drugzaak en naar nog andere duistere praktijken.

Op vrij ongewone manier werd het onderzoek naar bedoelde smokkel van drugs in bevroren vlees plots gesloten. Vandaar dat zoveel jaren later nog verscheidene collega’s van Luc Vandendaele menen dat hij er te veel van afwist en dat de zaak vermoedelijk prominenten in diskrediet kon brengen. Volgens de intussen gepensioneerde François Raes was die drugzwendel een sleutelaffaire.

Maanden nadien, in het najaar van 1981, kwam de drugsmokkel opnieuw ter sprake. Toen werd het parket van Brussel ervan op de hoogte gesteld door een burger, een hogere ambtenaar. BOB-adjudant Guy Goffinon en nadien ook de toenmalige majoor Herman Vernaillen, werden toen met het onderzoek belast.

“En dan gebeurden er vreemde dingen”, vertelt de voormalige rijkswachter, die het allemaal van in de slagorde meemaakte. Bij het parket van Brussel kwamen er verscheidene telefoons met bedreigingen tegen de burger die de zaak had aangebracht, tegen adjudant Goffinon en tegen nog anderen. Even later, namelijk op 10 oktober 1981, ontplofte een bom in de koffer van een Peugeot van de BOB van Brussel.

Het springtuig was vakkundig geplaatst en de daders waren er wellicht van op de hoogte dat de auto normaal moest worden gebruikt door adjudant Goffinon.

Zelfmoorden

Op 26 oktober 1981 had een gewapende aanslag plaats op majoor Vernaillen in zijn villa aan de Blakmeersen in Hekelgem.

De daders hadden zich goed voorbereid. Zij kenden het adres van de majoor en wisten precies wanneer hij thuiskwam, hoewel hij die dag belast was met de ordehandhaving in Brussel zodat moeilijk te voorzien was wanneer zijn dagtaak precies ten einde zou zijn.

Volgens ex-BOB’er François Raes vallen bij dit alles enkele merkwaardige feiten op. De aanslagen en de dreigementen begonnen onmiddellijk nadat de reeds genoemde ambtenaar het parket had ingelicht over de drugzwendel. De aanslagen hielden op, zodra het onderzoek zonder resultaat was stopgezet.

“Uit de omstandigheden blijkt dat de daders, of de opdrachtgevers, zeer goed de geplogenheden binnen de rijkswacht kenden”, aldus nog steeds François Raes. Hij meent dat die aanslagen eigenlijk als afschrikking waren bedoeld. Zo was de bom in de BOB-auto van Goffinon met zeep gevuld en ondanks de professionele aanpak van de aanslag op de toenmalige majoor Vernaillen, werd de officier niet echt vitaal geraakt.

“Voor een dienst als de BOB Brussel”, voert François Raes aan, “is het onwaardig dat het onderzoek gewoon doodliep. Gelet op dat feit”, zo oordeelt de man, “kan ik me niet van de indruk ontdoen dat machtige personen die bij de smokkel van drugs in bevroren vlees betrokken waren, moesten worden beschermd.”

François Raes beschuldigt anderzijds de rijkswacht, waar volgens hem de jongste jaren te veel “vermomde” zelfmoorden zijn gebeurd. De gebeurtenissen met Luc Vandendaele uit Maldegem zijn daar een voorbeeld van.

De ex-BOB’er Raes is bereid voor de Commissie Banditisme [Eerste Bendecommissie] te getuigen. Hij twijfelt er niet aan dat de zaak van het Nationaal Drugbureau van de rijkswacht, de zwendel met verdovende middelen in diepvriesvlees, de Bende van Nijvel en de geruchten over een poging tot staatsgreep met elkaar verband houden.

“Met drugzwendel werd veel geld verzameld om de Bende van Nijvel te kunnen financieren”, zo meent de gewezen onderofficier die bij de rijkswacht het deksel op de neus kreeg toen hij de corruptie van sommige collega’s aankleed.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 Mei 1989

Tijdens het Herderliedstraat-proces kwam ook Michel Libert getuigen. Het verslag van deze getuigenis is ontluisterend. Je vergeet bijna dat Libert daar als getuige, en niet als verdachte, stond:

Ex-kopstuk bevestigt: WNP bestaat vandaag nog steeds

De zaak van de dubbele moord in de Herdersliedstraat te Anderlecht op 18 februari 1982 begint stilaan bevreemdende vormen aan te nemen. Gisteren stonden twee kroongetuigen voor de jury: Michel Libert en Christian Smets. Als spilfiguren in de WNP-zaak werd er van hen opheldering verwacht in een dossier dat nog onnoemelijk veel duistere kanten kent.

Michel Libert stond in de neo-nazistische organisatie WNP op dezelfde hiërarchische hoogte als beschuldigde Marcel Barbier. Beiden stonden als kapitein rechtstreeks onder het bevel van “commandant” Latinus.

Overigens is het Libert geweest die op het einde van de WNP Latinus naar de koon stak en een scheuring binnen de organisatie heeft veroorzaakt. Libert is in zijn antwoorden tegenover voorzitter uitdagend en agressief. Hij leeft duidelijk voor zijn paramilitair wereldje. Voortdurend doorspekt hij zijn antwoorden met gewichtig-aandoende afkortingen, spreekt telkens over zijn opdrachten van mysterieuze personen en kleedt zich zelfs op bijna militaire wijze in strakke zwarte commandobroek en de das diep in het hemd weggestoken. Een kind dat in zijn - gevaarlijk - fantasiewereldje leeft. Zijn onthullingen zijn even spectaculair als onbetrouwbaar, wellicht.

Als enige van de getuigen houdt hij voor het Hof vol dat de WNP wel 300 effectieve leden telde. De organisatie bestaat trouwens vandaag nog, zo zegt Libert fier, hoewel hijzelf er geen lid meer van is.

Libert bevestigt dat hij de nacht van de moord Barbier heeft gedekt met een vals alibi. Barbier had hem gevraagd te vertellen dat hij de hele avond in café Bacchus was gebleven. “Dat was voor mij geen punt. In het kader van een opdracht was het normaal dat wij elkaar dekten”, pocht hij. Hij dacht echter dat het om een vrouwen-affaire ging. Hij heeft Lammers en Barbier trouwens nooit verdacht van de moord in Anderlecht “omdat zij niet goed genoeg waren om zo’n grote en discrete taak tot een goed einde te kunnen brengen.”

Staatsveiligheid getuigt

In de namiddag is commissaris Smets van de Staatsveiligheid aan het woord. Binnen de Staatsveiligheid was Smets belast met het infiltreren van extremistische groeperingen, en in die functie heeft hij verschillende vergaderingen van WNP bijgewoond. Smets’ rol binnen de WNP is op zijn minst wel dubieus te noemen. Hij stuurde, zo blijkt uit zijn antwoorden, nauwelijks rapporten door naar zijn oversten en gaf zelfs aan de WNP-leden cursussen in achtervolgingstechnieken. Twee cursussen werden in totaal gegeven, die telkens gevolgd werden door een praktische oefening op straat. Rond januari ’82 moest het huis van Vandermeulen in de Herderliedstraat in het oog gehouden worden. In maart van datzelfde jaar beveelt de zogenaamde “Operatie Esperanza” dat een bepaalde vrouw in Etterbeek gevolgd wordt.

Tot driemaal toe ontkent Smets dat hij ooit opdracht heeft gegeven tot de observatie van het appartement van Vandermeulen, waar enkele dagen later de moord zou gepleegd worden. Wel heeft hij de operatie Esperanza gesuggereerd. “Ik heb de vrouw van een vriend als doelwit naar voor gebracht waarvan ik wist dat ze geen enkele politieke binding had. Als ik geen doelwit aanbracht, hadden de WNP-leerlingen wel iemand anders gevolgd”, zo verdedigde Smets zich.

Via gerichte vragen suggereert Mr. Dumont, de verdediger van Lammers, dat in de operatie Esperanza mevrouw Pinon werd geschaduwd. Zij is de vrouw van een psychiater [André Pinon] die er destijds prat op ging ophefmakende onthullingen te kunnen doen over verschillende hooggeplaatste personen. Dat verhaal was trouwens al eerder in de media verschenen. Daarin werd de WNP-affaire verbonden met een heleboel duistere zaken die zich in rechtse kringen afspeelden.

Wellicht brengt de uitspraak in dit proces, die pas binnen een tiental dagen verwacht wordt, meer duidelijkheid in dit intrigerende scenario.

Bron: Gazet van Antwerpen | 9 Mei 1987

Blijkbaar was het in de buurt van het CERIA-gebouw een populaire plaats om auto's in het kanaal te dumpen. Het is dan ook interessant om in het achterhoofd te houden dat er op die plaats een getuige gezien heeft hoe - hoogstwaarschijnlijk - Constantin Angelou de nacht van zijn verdwijning en moord werd aangevallen » Forum

Gestolen auto en brandkast in kanaal te Anderlecht

Woensdagnamiddag werd door de Brussels brandweer uit het kanaal Brussel-Charleroi een auto uit het kanaal gehaald. Het betreft een Golf GTI. Toen de wagen uit het water werd getild, stuitte men eveneens op een geldkoffer. Volgens het eerste onderzoek door de politie van Anderlecht, werd de auto gestolen. De herkomst van de brandkoffer, kon niet worden achterhaald. De vondst werd gedaan, toen kikvorsmannen van de Brusselse brandweer ter hoogte van de COOVI-school duikoefeningen uitvoerden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 20 April 1989

Tien gestolen auto’s in kanaal te Sint-Pieters-Leeuw

Donderdag werden uit het kanaal Brussel-Charleroi, op de grensscheiding van Sint-Pieters-Leeuw en Anderlecht, een tiental auto’s uit het water gehaald. Het gaat om auto’s, die in een periode van enkele maanden in het Brusselse zijn gestolen. Sommige wagens, waarvan enkele dure BMW’s zijn zwaar beschadigd, andere zitten vol modder.

De identiteit van de eigenaars werd door de rijkswacht van Halle achterhaald. Het zijn mensen uit Brussel, Ukkel, Sint-Lambrechts-Woluwe en Anderlecht. Bij een onderzoek ingesteld door de rijkswacht werd vastgesteld dat de dieven op een vaste plaats achter het CERIA-gebouw ’s nachts op een gemakkelijke manier de auto’s in het water deponeren.

Vorig jaar werden op dezelfde plaats reeds een twintig gestolen auto’s uit het kanaal gehaald.

Bron: Gazet van Antwerpen | 19 Augustus 1983