5,081

(8 replies, posted in Speurders)

Cour d'appel de Bruxelles - Le capitaine Rousseau réclame son acquittement

Condamné le 14 février dernier par le tribunal correctionnel de Nivelles à dix-huit mois de prison pour tentative d'extorsion de fonds, le 20 juillet 1987, au préjudice d'un habitué d'un salon de massage particulier de Wavre, le capitaine Rousseau, ex-commandant en second du district de gendarmerie de Wavre, a comparu devant la 14e chambre d'appel de Bruxelles présidée par M. Anne de Molina. Son avocat, Me Preumont, a plaidé la confirmation du jugement nivellois l'ayant acquitté de trois autres préventions ainsi que la réformation de ladite condamnation.

L'audience d'appel revêtait une importance évidente dans la mesure où Jacques Rousseau, qui a été détenu en préventive durant trois mois et n'a cessé de nier les faits, n'avait jamais eu la possibilité de faire entendre publiquement sa défense - le huis clos fut ordonné en première instance.

Heurté par le comportement bizarre d'un client du "Samouraï", exploité, à Wavre, par la Zaïroise Marie-Michèle Enuea Bateyi, le capitaine Rousseau inventa un scénario qu'il qualifie lui-même de stupide pour tenter de mettre hors d'état de nuire celui qu'il considérait comme un sadique dangereux.

Il fut victime d'un enchaînement de mauvaises décisions, favorisées sans doute par son caractère obstiné qui lui avait valu par ailleurs d'éclatantes réussites, comme la découverte des assassins du docteur Delescaille à Louvain-la-Neuve.

Ce scénario consista pour l'officier à se faire passer pour un détective privé ayant découvert les fantasmes de ce client. "Va te faire soigner sinon ça va te coûter cher", lança-t-il au téléphone avant qu'un jour - le 20 juillet 1987 - ne soit fixé par la victime elle-même pour une remise de rançon de 7,5 millions de francs.

Le capitaine Rousseau, qui n'a jamais démordu de sa thèse "humanitaire" - faire soigner un homme au comportement "dangereux" - comprend aujourd'hui combien son intervention inopportune a pu devenir franchement suspecte, surtout qu'elle coïncida avec le retour inopiné en Belgique de la Zaïroise évanouie dans la nature, mais soucieuse d'exercer son droit de visite pour sa petite fille.

Le 20 juillet donc, la victime respecta le scénario prévu pour la remise de la rançon. Il abandonna à Bierges, sur le parking de l'autoroute Bruxelles-Namur, sa voiture dans le coffre de laquelle se trouvait le magot. Il appela un taxi en vue d'une promenade d'une heure alors que l'officier l'observait de près, lui aussi sous haute surveillance.

Après retour à la caserne afin de donner un coup de téléphone au palais de Justice de Nivelles, le capitaine reprit son poste d'observation au parking de Bierges puis rentra chez lui après avoir vu le client reprendre son véhicule. Il fut arrêté peu après.

Il se trouva sous le coup de quatre préventions dont trois, nous l'avons dit, ne furent pas considérées comme établies à Nivelles. L'avocat général Pierre Morlet ne retint pas lui non plus la corruption. Il demanda de disqualifier en "faux intellectuel" le faux matériel de cette prévention qui - le fait n'est pas des plus usuels - n'avait pas été retenue par le juge d'instruction, mais bien par la chambre du conseil de Nivelles.

Me Preumont développa le contexte familial dans lequel son client avait été amené, en 1985, avec l'autorisation du magistrat instructeur nivellois, à rédiger une attestation destinée à une juridiction civile puisque Enua Bateyi et son mari se disputaient la garde de leur enfant. Ce document attestait qu'aucune activité délictueuse n'était plus commise au domicile rixensartois où la Zaïroise devait exercer son droit de visite.

Violation de secret professionnel? Une maladresse de langage lors d'un contact comme il s'en produit couramment entre enquêteurs soucieux de "pénétrer le milieu" et informateurs à qui il faut parfois laisser une impression de "donnant, donnant"? Le capitaine Rousseau se montra imprudent en lâchant à Enua Bateyi qu'elle serait bien inspirée de se mettre en règle de paiement avec son propriétaire qui paraissait au courant de ses activités et s'en inquiétait.

Deux thèses voisines

Enfin, l'avocat général Morlet estima invraisemblable la thèse du recours au psychiatre soutenue par le capitaine Rousseau, d'abord pour inviter le client à se faire soigner et, vu son refus, à le "punir" de ses fantasmes. Selon l'avocat, la tentative d'extorsion est établie et, si le capitaine ne s'est pas approché de l'argent, c'est qu'il se sentait surveillé.

Le prévenu expliqua que, si tel avait réellement été le cas, il ne serait pas revenu sur ce parking qu'il avait dû quitter. Et son défenseur a souligné que même si on estimait établie l'intention délictueuse, il n'y avait pas d'infraction, son client s'étant désisté volontairement.

Les deux thèses ne sont pas très éloignées l'une de l'autre et la cour dira dans un mois laquelle elle privilégie. La victime, elle, a déjà choisi. Après un entretien en tête-à-tête avec le capitaine Rousseau, non seulement elle s'est dessaisie de sa plainte, mais elle a aussi retiré sa constitution de partie civile.

Bron: Le Soir | Jean Vandendries | 28 Oktober 1989

5,082

(11 replies, posted in 1980-1989)

Op 5 november 1983 wordt de jonge dokter Michel Delescaille weggelokt uit zijn praktijk en ontvoerd naar Louvain-la-Neuve, waar hij eerst gefolterd wordt en daarna met 2 hamers doodgeslagen. Zijn lichaam wordt gevonden aan een pad nabij de Rue de Rodeuhaie in Louvain-la-Neuve [» Google Maps].

Alain Lecomte, een mecanicien uit Ottignies die in februari 1984 een incident heeft gehad met Paul Latinus, beweerde dat hij de daders kende van de moord op de dokter van Louvain-La-Neuve.

In 1988 werd het koppel Rouaux-Jacquet tot twintig jaar dwangarbeid veroordeeld voor deze moord.

5,083

(69 replies, posted in Andere Personen)

Een foto van Ali Aarrass, datum van de foto is onbekend:

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/ali_aa10.png

5,084

(69 replies, posted in Andere Personen)

imazibraine wrote:

Die uitspraak is er gekomen nadat er die dag telefonisch contact geweest is met Belliraj over het persbericht. Die 1.75 m komt dus niet uit de lucht vallen.

Voor zover ik weet, weet er niemand wat er gezegd is geweest tijdens dat telefonisch contact. Het is dus een veronderstelling om te verklaren dat er gepraat is geweest over de lengte van Aarrass. Er kunnen andere - onschuldige - redenen zijn waarom de advocaat dit zegt. Zeker als je liegt / foute verklaringen aflegt over zaken die je op 3 seconden kan nakijken op het internet.

5,085

(69 replies, posted in Andere Personen)

imazibraine wrote:

Volgens zijn achterban zou hij dus 1.75 m zijn ...

Het woordgebruik "zijn achterban" is misleidend. Ik heb één artikel gevonden waar die lengte wordt genoemd. Het is zijn advocaat Abderrahim Lahlali die dat heeft verklaard:

(...) "En in die van Ali Aarras, die trouwens ongeveer 1 meter 75 is. Het is per definitie uitgesloten dat hij de reus is.”

Bron » Nieuws

Ik weet niet waarom zijn advocaat dit verklaart. Misschien heeft hij gewoon een vergissing gemaakt en valt er verder niets achter te zoeken. Op de website www.freeali.eu staat zijn lengte wel correct:

En 1986, il se maria avec Houria El Ouazguari. Il avait alors 24 ans, et en 1989 il acquit la nationalité belge. Il débuta son service militaire quatre ans plus tard, à Spa dans la province de Liège, service qu’il poursuivit à l’OTAN durant douze mois. À cette époque, Ali était déjà un homme grand, à la stature athlétique (1m89 pour 90 kg) car il était très sportif.

Bron » www.freeali.eu

5,086

(95 replies, posted in Bewijsstukken)

Een tekening van één van de riot guns die in Aalst is gebruikt:

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/riot_g11.png

5,087

(358 replies, posted in Andere Personen)

LEO wrote:

Werkte Joel Lhost, de routeverkenner, ook niet in Forges de Clabecq? Ik vind het nergens terug om te bevestigen!

Joel Lhost werkte tot eind 1982 als bediende in de staalfabriek Laminoirs de Jemappes en was er twee jaar vakbondsafgevaardigde voor de socialistische vakbond.

5,088

(392 replies, posted in Mededelingen)

ddd wrote:

Dat de man wordt geweerd, daar kan ik mij nog enkele dingen bij voorstellen.Maar zijn de beweringen in zijn twee posts dan ook van die aard om meteen te worden geschrapt? Heeft iemand zijn beweringen nagekeken en incorrect bevonden? Weet iemand überhaupt nog wat ie beweerde? Of was het politiek incorrect?...

Je vragen en bemerkingen zijn terecht dus laat me er kort op antwoorden: de beslissing waarom hij niet meer welkom is op het forum, is reeds uitgebreid aan bod gekomen, dat ga ik dus niet meer herhalen. Nadat ik hem had "verbannen", heeft hij beslist een eigen forum op te richten, wat natuurlijk zijn volste recht is. De zaken die hij daar post vallen onder zijn verantwoordelijkheid en als hij beslist om daar constant leugens te plaatsen over mijn website, mijn persoon en mijn motivatie dan verliest hij ieder recht om hier nog één woord te posten. Ik lees zelfs niet wat hij schrijft, ik verwijder onmiddellijk zijn nep-account en daar stopt het voor mij. Misschien is dat verkeerd, ik weet het niet, maar ik heb momenteel ook geen goesting om er meer energie in te steken.

5,089

(45 replies, posted in Onderzoekspistes)

Interessant artikel over de feilbaarheid van het menselijk geheugen:

Mysterie van de dag: waarom herinneren veel mensen zich 9/11 verkeerd?

Volgens een studie in het Journal of Experimental Psychology uit 2015 hebben veel Amerikanen een verkeerd beeld van wat zich op 9/11 afspeelde. Enkele dagen na de aanslagen ondervroegen onderzoekers van meer dan een dozijn universiteiten 2.100 Amerikanen over het hele land over hun persoonlijke 9/11-ervaringen (waar ze waren, met wie ze waren en hoe ze reageerden). Toen de onderzoekers na 1, 3 en 10 jaar hen echter opnieuw dezelfde vragen stelden, veranderden 40 procent van de respondenten hun verhaal en gaven ze fundamenteel andere antwoorden. Een verklaring is dat mensen zich wel aparte elementen over hun 9/11-ervaring herinneren, maar vergeten hoe ze de stukken precies in elkaar moeten passen. Zo herinnerde een man zich dat hij op straat stond toen hij het nieuws hoorde, maar eigenlijk bevond hij zich in zijn kantoor. De man is op die dag wellicht op beide plaatsen geweest, maar zijn herinneringen zijn doorheen de tijd vervaagd.

In tegenstelling tot de persoonlijke herinneringen, waren de feitelijke herinneringen van de gebeurtenissen (hoeveel vliegtuigen, welke gebouwen,...) bij de Amerikanen voor gemiddeld 80 procent wel accuraat op alle tijdsmomenten. Verkeerde informatie werd zelfs doorheen de tijd gecorrigeerd. De grote aandacht van de media elk jaar voor de tragedie is daar wellicht niet vreemd aan.

Geheugen extreem feilbaar

'Het menselijke geheugen is geen computer', zegt de auteur van de studie en psychologieprofessor William Hirst. 'Het menselijke geheugen is extreem feilbaar.' Bovendien hebben mensen de neiging om zich aan hun valse herinnering vast te houden. Velen veranderden de feiten een jaar na 9/11 en vertelden jaren later nog steeds het verkeerde verhaal. Dat komt omdat herinneringen zich niet makkelijk laten wijzigen, eens ze verankerd zijn in het geheugen.

'Na verloop van tijd begint zich een coherent verhaal te vormen', aldus Hirst. 'En eens je dat gestructureerd en coherent verhaal hebt, blijft het bij je.' Bovendien gaat het hier om een collectief drama waardoor mensen hun verhalen voortdurend met elkaar delen zodat ze stabiel blijven doorheen de jaren, ook al bevatten ze fouten. Ook het feit dat anderen een meer 'sensationele' herinnering van dezelfde feiten hebben, maakt dat we onze eigen verhalen onbewust opkloppen. Ook de manier waarop andere mensen naar je herinneringen vragen, beïnvloedt ons geheugen.

In de Loftus and Palmer-studie uit 1974 werden mensen gevraagd om naar films van auto-ongevallen te kijken en vervolgens de snelheid van de wagens te beoordelen. Als de deelnemers gevraagd werd hoe snel de auto's reden toen ze op elkaar 'crashten' of 'smakten', gaven ze aan dat de wagens sneller reden dan wanneer de vraagsteller de woorden 'botsen' of 'met elkaar in contact kwamen' gebruikte.

Bron: Knack | 10 Juni 2019

De studie kan je hier lezen » psycnet.apa.org

5,090

(29 replies, posted in Andere Personen)

CleverTrevor wrote:

Als iemand sinds november 1985 spoorloos is verdwenen, lijkt het me wel erg vroeg om hem al begin 1986, dus enkele maanden later, ambtshalve uit het rijksregister te schrappen.

Ik maakte mij dezelfde bedenking, daarom heb ik het even opgezocht (let op: dit zijn de regels zoals ze op dit moment worden toegepast. Ik heb nog niet gevonden hoe de regels in de jaren '80 waren):

Een persoon wordt van ambtswege geschrapt uit de bevolkingsregisters wanneer is vastgesteld dat hij de hoofdverblijfplaats heeft verlaten en meer dan zes maanden ononderbroken afwezig is, zonder dat hij hiervan aangifte heeft gedaan, en wanneer het onmogelijk blijkt te zijn de nieuwe hoofdverblijfplaats op te sporen. Dat gebeurt via een buurtonderzoek.

Voor de duidelijkheid moet er een onderscheid gemaakt worden tussen de ambtshalve schrapping, een beslissing van het gemeentecollege, en de schrapping-verlies van het recht op verblijf, een beslissing van de DVZ in het kader van de vreemdelingenwet. De ambtshalve schrapping is de beslissing van de gemeente dat de persoon niet meer op het opgegeven adres verblijft en dat er geen andere hoofdverblijfplaats in België kon worden vastgesteld. Het is geen beslissing met betrekking tot het verblijfsrecht. (...)

De ambtshalve schrapping gebeurt steeds door een collegebeslissing op basis van een verslag van het onderzoek van de ambtenaar van de Burgerlijke Stand in samenwerking met de wijkpolitie. De datum van de schrapping is de datum van de collegebeslissing. De ambtshalve schrapping houdt een vermoeden in dat de persoon België verlaten heeft. Dat is een wettelijk vermoeden dat weerlegd kan worden.

De ambtshalve schrapping moet een uitzonderingsmaatregel blijven. De minister van Binnenlandse Zaken vraagt de gemeenten om al het nodige te doen om de ambtshalve schrappingen te beperken en geeft de gemeenten regelmatig richtlijnen. In zijn omzendbrief van 2013 gebeurde dit aan de hand van een aantal best practices.

Personen die tijdelijk naar het buitenland vertrekken kunnen het beste hun tijdelijke afwezigheid of hun vertrek naar het buitenland aangeven bij hun gemeente of bij een consulaire post in het buitenland. Zij blijven dan ingeschreven op hun adres. Een tijdelijke afwezigheid van meer dan zes maanden kan namelijk leiden tot een ambtshalve schrapping.

Bron: www.myria.be

Als iemand de exacte regels uit de jaren '80 kent dan mogen deze zeker gedeeld worden.

imazibraine wrote:

Dan heeft je familie er alle belang bij om zo snel mogelijk je vertrek te gaan aangeven bij de gemeente, met een verhaaltje van: "Hij kwam thuis met een vrouw die zijn ouders niet zagen zitten. Er kwam ruzie van en hij is vertrokken; geen idee waar naartoe ....".

Indien het een volwassen persoon is, heeft hij het recht om te vertrekken zonder zijn ouders te verwittigen. Dat is nog geen reden om iemand onmiddellijk te schrappen uit het Rijksregister.