Over deze brief van Edwig Steppé stelde Sarah Smeyers (NVA) in januari van dit jaar een parlementaire vraag. Hieronder deze vraag en het antwoord van minister Geens:

Parlementaire vraag van Sarah Smeyers aangaande het gerechtelijk onderzoek naar de bende van Nijvel van 21 januari 2019 (vraag 2975)

In een brief gericht aan de federaal procureur heeft een voormalig magistraat bedenkingen geuit bij de manier waarop het gerechtelijk onderzoek naar de bende van Nijvel gevoerd werd en wordt. De gewezen magistraat spreekt letterlijk over sabotage. Volgens hem zijn er in een aantal andere gerechtelijke onderzoeken destijds "de gekste toestanden" gebeurd, om te vermijden dat er een verband kon gelegd worden met het onderzoek naar de bende van Nijvel. Hij spoort het federaal parket aan om nu eindelijk alle merkwaardige elementen samen te leggen om zo de link met de bende van Nijvel aan te tonen. Het is een goede zaak dat steeds meer mensen het aandurven om verklaringen af te leggen omtrent de bende van Nijvel. Maar het is dan wel cruciaal dat er ook iets met die informatie wordt gedaan. Welk gevolg zal er worden gegeven aan de brief van de voormalig magistraat?

Het antwoord van de minister van justitie Koen Geens:

De informatie die kan gegeven worden, is afkomstig van het Federaal Parket. Gelet op het geheim van het onderzoek dient het antwoord daartoe beperkt te worden. De brief die door de voormalige magistraat Steppé aan het Federaal Parket werd bezorgd, wordt door de Cel Brabant Wallon geëvalueerd en indien nuttig of noodzakelijk verder onderzocht. Dit gebeurt met elke informatie die de Cel krijgt.

M.b.t. de vraag of er pistes zijn aangegeven die niet zouden zijn onderzocht, meldt het Federaal Parket het volgende: "In de brief van dhr. Steppé wordt verkeerdelijk afgeleid uit de uitzending van Faroek dat het huidig onderzoek zich enkel zou richten tot die feiten die effectief tot de saisine van de onderzoeksrechter behoren, zonder zich bewust te zijn van de vele dossiers die zich rond dezelfde periode afspeelden. Zoals reeds eerder meegedeeld, zijn naast de speurders, analisten, ook experten aan de cel toegevoegd. Deze experten betreffen personen die de misdrijven welke in de periode van de feiten van de bende van Nijvel hebben plaatsgevonden, kennen, in sommige gevallen zelfs onderzocht hebben. Ook de materiële elementen, onderzoeksdaden, feitelijkheden uit deze dossiers worden meegenomen in het onderzoek. Echter, zoals reeds eerder uiteengezet (in antwoord op eerdere vragen) wordt het onderzoek in de cel gevoerd op basis van feiten, expertises, vaststellingen en niet op basis van allerhande mogelijke pistes en hypotheses."

M.b.t. de vraag of er een huiszoekingsmandaat had moeten volgen op de Pro Justitia, wordt opnieuw het Federaal Parket geciteerd: "Los van de beslissing die in deze of gene dossiers werden genomen, is het uiteraard niet zo dat op grond van een proces-verbaal, een onderzoeksrechter verplicht is om een huiszoekingsmandaat af te leveren. Het Federaal Parket heeft geen enkele bevoegdheid om het al dan niet terecht of onterecht afleveren van het huiszoekingsmandaat in deze casus te vervolgen/te onderzoeken. Uiteraard wordt de stelling van dhr. Steppé - met name dat er een huiszoekingsmandaat had moeten afgeleverd worden - meegenomen als informatie in het onderzoek."

Bron: De Kamer | MV 27713

Parlementaire vraag van Barbara Pas aangaande de beschuldigingen van een voormalig magistraat bij het Brussels parket inzake het onderzoek naar de bende van Nijvel van 21 januari 2019 (vraag 2974)

In de media van 16 november 2018 gaf een voormalig magistraat lucht aan zijn verontwaardiging dat aan pistes die hij indertijd had aangegeven in het kader van het onderzoek naar de bende van Nijvel geen gevolg zou zijn gegeven. Betrokkene stuurde in dat verband ook een brief naar de federaal procureur, de minister van Justitie en de politieke partijen waarin hij dit aanklaagt. Betrokkene zou destijds onder meer een pro justitia hebben opgesteld waaruit logischerwijze een huiszoekingsmandaat had moeten volgen bij onder meer de Militaire Veiligheid, wat evenwel niet zou zijn gebeurd. 1. Heeft u deze brief gekregen en welke gevolgen heeft u daaraan gegeven? 2. Kan worden bevestigd dat betrokkene pistes heeft aangegeven die effectief niet onderzocht zouden zijn? In dit laatste geval: waarom? 3. Klopt het dat er en pro justitia werd opgesteld dat logischerwijze tot een huiszoekingsmandaat had moeten leiden bij onder meer de Militaire Veiligheid, maar dat dit niet is gebeurd? 4. Welk gevolg geeft de federaal procureur hieraan?

Het antwoord van de minister van justitie Koen Geens:

Er wordt nuttig verwezen naar het antwoord op vraag nr. 2975 van mevrouw Sarah Smeyers betreffende hetzelfde onderwerp.

Bron: De Kamer | MV 27725

Het gebruikte wapen was een pistool van het merk Vzor. Het was een gestolen van een politieagent uit Châtelet, nabij Charleroi. Een onderdeel van het moordwapen werd via een informant in het Kanaal van Beverlo in Leopoldsburg teruggevonden.

Blijkbaar wou Lammers de moord in de schoenen van Philippe Lacroix schuiven:

Lammers dit avoir donné les serre-câbles et le fil des assassinats d'Anvers à Philippe Lacroix. Mais personne n'a vu Lacroix à Eindhoven. (...) Il finit par admettre que Sabine avait bien acheté la corde, le fil électrique et les serre-câbles (servant de menottes) retrouvés près des victimes. Elle dit qu'Éric en a vérifié la résistance avant le coup d'Anvers, et qu'il s'était exercé dans l'appartement à se dissimuler le visage de la main, pour ne pas être reconnu par la caméra qui surveillait l'immeuble.

C'était pour Philippe Lacroix (de la bande de Patrick Haemers) qui me les avait demandés, dit-il. Je supposais que c'était pour un hold-up. J'ai bien chipoté avec tout cela, mais sans jamais parler d'un coup à faire à Anvers. Mais ni Sabine ni les autres accusés ne se souviennent d'une quelconque visite de Lacroix chez Lammers à Eindhoven. Seul Lammers dit y avoir reçu Lacroix à trois reprises. On lui objecte que Philippe Lacroix n'a pas pu commettre le double assassinat d'Anvers, parce qu'il avait été arrêté le matin même à Bruxelles. Éric Lammers répond du tac au tac:

"Quand plus tard j'ai appris son arrestation, j'ai compris le piège. Il s'est peut-être laissé arrêter ce matin-là pour avoir un alibi, sachant ce qui allait se passer l'après-midi à Anvers!" Ni Éric Lammers ni Francis Verzar n'ont, eux, d'alibi pour ce 13 avril 1988... Il existe aussi un nombre troublant de similitudes, ajoute l'officier de gendarmerie Luc Janssens, entre le double meurtre de la rue Pastorale et cette affaire: la présence d'un couteau de cuisine, l'arme est de même calibre, les fils électriques qui ont servi de liens et la bestialité de ces assassinats respectifs.

Haemers bekent deelname aan ontvoering VdB

Patrick Haemers heeft toegegeven bij verscheidene overvallen en bij de ontvoering van oud-premier Vanden Boeynants betrokken te zijn geweest. Haemers, zijn echtgenote Denise Tyack en Axel Zeyen werden zaterdag in Rio de Janeiro gearresteerd. Gehoopt wordt dat de betrokkenen tegen het einde van de maand juni zullen worden uitgeleverd.

Haemers legde de bekentenissen af tijdens een ontmoeting met de plaatselijke pers. Haemers zei VDB niet om een politiek motief te hebben ontvoerd. 'Ik heb met geen enkele groepering banden, noch met extreem-links, noch met extreem-rechts of met het centrum.' Haemers besloot iemand te ontvoeren omdat overvallen op banken en geldtransporten te gevaarlijk werden. Vanden Boeynants werd als slachtoffer gekozen omdat verscheidene kranten geschreven hadden dat hij rijk was. De familie van Vanden Boeynants heeft een losgeld van 63 miljoen fr. betaald, aldus Haemers.

Verder erkende Haemers te hebben deelgenomen aan de overval op een postwagen in Verviers op 4 november 1985. De overvallers deden de wagen met dynamiet springen. Twee postbeambten kwamen hierbij om. Hij gaf ook toe betrokken te zijn geweest bij de overval op een geldtransport van de maatschappij GMIC op de autosnelweg E40 op 31 januari jl. De chauffeur van de auto werd gedood. Volgens Haemers werd de begeleider per ongeluk gedood. Dit was te wijten aan het slecht funktioneren van de bom die in de auto was geplaatst.

Axel Zeyen (35 jaar) is een jeugdvriend van Haemers en hij zou door sommige getuigen gezien zijn in Le Touquet waar de ontvoerde Vanden Boeynants werd vastgehouden. Zeyen werd samen met Maurice Lammers veroordeeld in een zaak van trafiek in checks.

De aanhouding van de Belgische gangsters is een gevolg van de goede samenwerking tussen de Belgische en de Braziliaanse politie. Op een perskonferentie in Brussel zei substituut Van Lijsebeth dat een onderzoekskommissie, die was samengesteld uit rijkswachtmajoor Van Thielen en De Jonghe van de Leuvense BOB, reeds op 20 mei naar Brazilië was vertrokken. De Belgische autoriteiten hadden nl. vernomen dat "Haemers en zijn metgezellen er vermoedelijk waren". Ter plaatse werd het opsporen in handen gegeven van de Braziliaanse federale politie, aangezien de Belgische rijkswacht geen bevoegdheid heeft om op Braziliaans grondgebied op te treden. Vooraleer de onderzoekskommissie naar Brazilië te sturen had het Belgisch gerecht wel een aanhoudingsbevel tegen de gezochte personen naar Brazilië opgestuurd.

Haemers, Tyack en Zeyen waren blijkbaar al minstens een tweetal jaar in Brazilië woonachtig. Wel reisden zij veel op en neer naar België. Het drietal zit nu opgesloten in de cellen van het hoofdkwartier van de federale politie in het centrum van Rio. De Belgische autoriteiten hebben een verzoek tot uitlevering ingediend. Tussen België en Brazilië bestaat er reeds sedert 1953 een uitleveringsakkoord. Het Braziliaanse hooggerechtshof moet volgens het verdrag binnen zestig dagen beslissen of het drietal aan België wordt uitgeleverd of niet. Verwacht wordt dat de uitlevering geen grote moeilijkheden zal opleveren gezien het feit dat Haemers vrijelijk een hele reeks misdaden heeft toegegeven.

De hoop van de Belgishe politie om in Brazilië ook nog twee andere vrienden van Haemers te kunnen inrekenen, nl. Philippe Lacroix en Marc Van Damme, kon niet verwezenlijkt worden ondermeer door het feit dat de aanhouding van Haemers vlug bekend raakte. Philippe Lacroix wordt ervan verdacht samen met Patrick Haemers verscheidene overvallen te hebben gepleegd op gepantserde postwagens. Marc Van Damme is een piloot en hij zou gepoogd hebben een toestel van een helikopterbedrijf in Sint-Pieters-Leeuw te stelen. Dit gebeurde de dag nadat Haemers ontsnapte uit een celwagen in 1987. Bovendien zou hij ook hebben deelgenomen aan de overval op het geldtransport op 23 november vorig jaar in Strombeek-Bever.

Bron: De Tijd | 30 mei 1989

Patrick Haemers (1952-1993); Mythische gangster

Patrick Haemers, de gangster die afgelopen nacht zelfmoord pleegde in zijn cel, is in België tot een mythe gemaakt. Een gewetenloze misdadiger die het grote publiek afkeer en angst inboezemde door zijn bloedige optreden, maar ook een charmante man die door datzelfde publiek heimelijk werd bewonderd om zijn koelbloedigheid en zijn avontuurlijke ingesteldheid. “Leef gevaarlijk en sterf jong”, die mythe koesterde Haemers en daar is er uiteindelijk aan onderdoor gegaan.

Patrick Haemers vestigde zijn naam met een reeks gewelddadige overvallen op postkantoren en geldwagens tussen 1983 en 1989. Maar ook daarvoor was hij al verschillende keren met de justitie in aanraking geweest, onder andere wegens een verkrachting en wegens een bankoverval.

Bij de beroving van een geldtransport in de buurt van Verviers vielen in november 1985 twee doden doordat de gangsters de postauto eenvoudigweg opbliezen. Later zou Haemers verklaren dat het niet zijn schuld was dat er slachtoffers vielen. “Ik had twee springtuigen laten klaarmaken. De kracht was berekend op hetgeen gepubliceerd was over het soort bepantsering van die moderne postwagens. Kon ik weten dat de overheid opgelicht was en de bepantsering absoluut niet zo sterk was als eerst was meegedeeld?”.

Haemers werd al in 1986 opgepakt, maar een jaar later kon hij ontsnappen toen enkele companen de auto klemreden waarmee hij van de gevangenis van Leuven naar Vorst werd overgebracht, en een begeleidende politieman neerschoten. Haemers woonde vervolgens een tijdje in Zuid-Amerika, maar in 1988 keerde hij alweer terug in België. Een aantal overvallen in dat jaar worden ook aan hem toegeschreven.

Begin 1989 haalde de bende van Haemers opnieuw alle voorpagina's van de kranten. Op 14 januari werd de politicus Paul Vanden Boeynants ontvoerd, en een maand later vrijgelaten na betaling van een losgeld van 63 miljoen frank. In de tussentijd zagen Haemers en zijn kornuiten nog kans om een overval te plegen op een geldwagen op een snelweg in de buurt van Brussel [in Groot-Bijgaarden]. Ook daarbij viel een dode. Oud-premier Wilfried Martens, die toevallig de plek des onheils passeerde, was er vanuit zijn kogelvrije Mercedes getuige van hoe de geldauto werd opgeblazen. “We hebben ons onmiddellijk via de pechstrook uit de voeten gemaakt. In een glimp zag ik nog de verschrikkelijke ravage.”

Na de ontvoeringszaak Vanden Boeynants nam Haemers opnieuw de wijk naar Zuid-Amerika. Eind mei 1989 werd hij, samen met onder andere zijn vrouw Denise Tyack, gearresteerd in Rio de Janeiro. In 1990 volgde de uitwijzing naar België en sinds die tijd wachtte Haemers op zijn proces.

De afgelopen jaren is veel gespeculeerd over zijn motieven. Patrick Haemers is de zoon van een succesrijke textielhandelaar, die in de jaren vijftig in Brussel een reeks winkels onder de naam Montex opende. Montex staat voor Monter par le textile. Volgens sommige jeugdvrienden van Haemers werden Patrick en zijn jongere broer aan hun lot overgelaten omdat hun ouders het veel te druk hadden met hun zaak. Daardoor raakte "de blonde reus van Woluwe' langzaam maar zeker op het verkeerde pad.

Psychiaters die Haemers de voorbije jaren hebben onderzocht, noemen hem een man met te veel eigenliefde, die op een kinderachtige wijze denkt dat hij tot alles in staat is, zonder enige morele barrière. Zijn vader wijst op de nefaste invloed van verkeerde vrouwen in het leven van zijn zoon. “Mijn zoon is een jongen die geen vlieg kwaad kan doen. Hij zit boordevol sentiment. Hij is geen bandiet. En nu maakt men van hem een supergangster, de publieke vijand nummer één. Dat kan ik niet begrijpen”, aldus vader Haemers vorige maand op de televisie.

Bron: NRC | Wim Brummelman | 14 mei 1993