Foto van Christian Smets. Hij had blijkbaar ook een pukkel naast zijn neus.

You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Foto van Christian Smets. Hij had blijkbaar ook een pukkel naast zijn neus.

Foto van Christian Elnikoff:

Iemand een foto of persoonsbeschrijving van J.P. Dauphin (behalve zijn kreupelheid)?
Foto van Jean-Paul Dauphin. Alle gelijkenissen met robotfoto 9 bis zijn niet toevallig:

Des auditions en commission de la Chambre sur les repentis
La commission de la Justice de la Chambre organisera, à la demande de l’opposition, des auditions sur la question des repentis qui fait l’objet d’un projet de loi présenté mardi par le ministre Koen Geens.
La commission décidera la semaine prochaine quels seront les experts entendus, sur la base des propositions formulées par les différents groupes politiques.
Le texte vise les personnes qui livrent des informations importantes sur les auteurs ou complices d’un crime en échange de l’adoucissement de leur peine, d’autres modalités d’exécution de leur peine ou d’un régime carcéral adapté.
Le recours à des repentis sera soumis à des conditions strictes. Les informations recueillies devront concerner des formes graves de criminalité ainsi que le terrorisme. Elles ne pourront pas émaner de sources anonymes. Le ministère public décidera s’il est nécessaire de faire appel à un repenti et l’avantage qu’en retirera celui-ci sera proportionnel aux infractions qu’il a commises. Des conditions seront imposées dans tous les cas et consignées dans un memorandum. Le repenti aura l’obligation de faire des déclarations qui correspondent à la vérité, de présenter des aveux complets sur sa propre implication et de prendre des mesures visant à indemniser les dommages causés.
L’adoucissement de la peine ou l’excuse de peine pourront être prononcées uniquement par le juge, qui vérifiera la proportionnalité de l’avantage accordé au repenti. Une peine subsidiaire sera prononcée, applicable si le repenti ne respecte pas les conditions fixées. En outre, le ministère public pourra octroyer une série d’avantages lors de la phase de l’exécution de la peine, mais uniquement s’il n’existe aucun danger pour l’ordre public.
En ce qui concerne les détenus à propos desquels il n’est pas souhaitable d’adoucir la peine ou d’appliquer une modalité dans l’exécution de la peine, une facilité restreinte relative à leurs conditions de détention pourra, dans certains cas, être offerte, par exemple un transfert vers une autre prison.
Les déclarations faites par le repenti ne pourront être prises en considération, à titre de preuve, que si elles sont largement corroborées par d’autres preuves, précise encore le ministre.
La nécessité d’offrir un cadre légal permettant de recourir aux repentis fait régulièrement débat depuis une vingtaine d’années, singulièrement en rapport avec l’affaire des tueries du Brabant restée non résolue, plus de 30 ans après les faits.
Bron: L'Avenir | 17 april 2018
Cold case-specialist wacht nog steeds op telefoontje van overheid
Peter van Koppen, de Nederlandse professor die gespecialiseerd is in het oplossen van cold cases, wacht nog altijd op een telefoontje van de Belgische justitie. Van Koppen wil zich graag buigen over het dossier rond de Bende van Nijvel. Enkele nabestaanden hadden hem dat gevraagd. Maar de officiële vraag vanuit de overheid blijft uit. Jammer, maar ik blijf paraat, zegt de criminoloog.
Bekijk hier de reportage » www.tvoost.be
De bewuste tekst uit het boek Beetgenomen van Hilde Geens:
Wel hebben enkele kroongetuigen van het bloedbad in Aalst Johnny geïdentificeerd op foto’s, op videobeelden of door een doorkijkspiegel. Maar herkenningen zijn broos en hier gaat het om daders die hun gezicht gedeeltelijk verborgen achter bivakmutsen, sjaals of lappen die op hun plaats zaten met elastiekjes, wat ze nog brozer maakt.
Het trof wel dat twee getuigen die Johnny herkenden, zeiden dat ‘hun schutter’ dikker was: De Staerke was op het moment van de confrontatie vermagerd door zijn hongerstaking. Een van de getuigen was speciaal. Begin 1989 kwam boven water dat iemand tijdens de raid in Aalst woorden in het Manoesj zou hebben opgevangen. ‘Te dab termune boie’ – iets in die aard. De speurders waren geïntrigeerd. Als die zin werd uitgesproken, dan hadden een of twee mensen elkaar tijdens die schietpartij herkend: een Manoesj die kwam winkelen, en een Manoesj die schoot.
Een Delta-team ging naar het zigeunerkamp van Hofstade op zoek naar een vertaling. Hofstade ligt bij Aalst en de schoonfamilie van Julien De Staerke woonde er. Constant, een familielid met de bijnaam Het Manneke, een kermisexploitant die meestal in Nederlandse nomadenkampen verbleef, had begin jaren 80 België doorkruist samen met Johnny om oude autobanden te vulkaniseren. Het Manneke had gewoond in Aalst en was er officieel ingeschreven. Hij vertaalde het fonetische zinnetje. ‘Letterlijk komt het op het volgende neer: “Gij neukt de doden.” Dat is de ergste belediging die men aan een zigeuner kan toesturen.’
Maar wie was de zigeuner die dat zinnetje tijdens de schietpartij zou hebben opgevangen? Marie-Jeanne Callebaut, weduwe van bendeslachtoffer Jan Palsterman, vond een getuige van zigeunerafkomst die in de Delhaize was toen de bende daar toesloeg. Ze wilde weten wie hij herkend had en waarom zijn getuigenis uiteindelijk niet de moeite waard bleek. Marie-Jeanne Callebaut vertelde: ‘Eerst vond ik zijn vader, die begon te hyperventileren toen ik over de raid in Aalst begon. Het was bangelijk. Hij vertelde dat zijn zoon gewond werd in de Delhaize en De Staerke herkend had als de schutter. “De politie weet ervan”, zei hij. Ik was er een week niet goed van.’
Via de vader vond ze de zoon. Op een mooie middag in de zomer van 2005 gingen we met zijn drieën op stap, Marie-Jeanne, een vriend van haar en ik. De getuige was thuis. Vijf wild blaffende honden staken hun kop door de afsluiting. De bewoners, een man en een vrouw, stonden op het punt om te vertrekken. Ze waren vriendelijk maar terughoudend.
De getuige had de schutter die hem raakte, herkend: Philippe De Staerke. De gangster droeg een bivakmuts, hoe kon hij dan zo zeker zijn? ‘Ik herkende zijn postuur en zijn gang. Hij had een heel speciale stap, stijl “hier ben ik, dekking zoeken”. Ik kende hem uit het uitgaansleven. We hebben gemeenschappelijke vrienden. Hij was als jonge gast wild en nergens bang van. Als het moest, pakte hij tien Turken aan in zijn eentje. De politie weet dat ik hem herkend heb, maar ze doen er niks aan. Ik heb hem pas later herkend. Mijn frank is gevallen toen ik foto’s van hem zag in de krant. Sinds hij vrij is, heb ik hem teruggezien met een vrouw op een rommelmarkt.’
In de dossiers las ik dat vader en zoon inderdaad in februari 1989 aangifte gedaan hadden bij Delta. Bovendien had de zoon tijdens zijn verhoor de week na de feiten beschreven dat de schutter een gespikkelde jas droeg. Maar de gespikkelde jas die Johnny volgens een medeplichtige ter hoogte van Avis (*) in het Kanaal Charleroi-Brussel zou hebben gegooid, werd niet gevonden.
Bron: Beetgenomen | Hilde Geens
(*) Geen idee waar 'Avis' juist ligt.
Ben wrote:Ik twijfel, dus ik zou graag een kopie ontvangen. Je kent het e-mailadres.
Ik vraag me al lang waarom u denkt dat u schrijven een effect heeft gehad op verplichte vertrek van De Valkeneer. Zie bv. dit bericht dat je op 9 april:
Herinner u mijn schrijven i.v.m. PG Christian De Valkeneer en het gevolg daarop.
Ik zou niet aarzelen u een kopie te bezorgen indien uw tussenkomsten zouden gericht zijn volgens de forumregels. De verschillende terechte opmerkingen uitgaande andere forumgebruikers ontgaan of negeert u blijkbaar. Om uw twijfel te ontnemen ben ik graag bereid u uit te nodigen tot een visueel gesprek. Zodat u van meerdere stukken inzage kan nemen.
Dit is mooi. U doet hier grote uitspraken dat door middel van uw schrijven Procureur De Valkeneer aan de kant werd geschoven. Als ik dan vraag voor een bewijs van deze uitspraak, krabbelt u terug. Ik moet er dus vanuit gaan dat dit grootspraak is.
Coconut, LEO, Cobra en gans mijn team zijn ervan op de hoogte dat ik een schrijven ontving uitgaande een onderzoeksrechter nav mijn schrijven en tussenkomst ivm PG De Valkeneer. Bedreiging? Toeval? Opdracht? Waarschuwing?
Ik ben eventueel bereid u een kopie hiervan te bezorgen indien u twijfelt, FreCR. Bleek een vergissing te zijn met de nodige telefonische verontschuldigingen na een verdere interventie van mijnentwege.
Ik twijfel, dus ik zou graag een kopie ontvangen. Je kent het e-mailadres.
Ik vraag me al lang waarom u denkt dat u schrijven een effect heeft gehad op verplichte vertrek van De Valkeneer. Zie bv. dit bericht dat je op 9 april:
Herinner u mijn schrijven i.v.m. PG Christian De Valkeneer en het gevolg daarop.
(...) Ook bijvoorbeeld C.C. van den Heuvel, de voormalige chef opleidingen van de BVD, onderhield er nuttige contacten mee. Dat kwam hem te stade bij de dagelijkse leiding van Interdoc. Een in oktober 1961 door de samenwerkende westerse inlichtingendiensten in het leven geroepen bureau, dat sympathiserende persagentschappen zoals het Portugese Aginter Press voorzag van materiaal over operaties van de KGB en informatie over linkse partijen en actiegroepen.
In 1963 meldde zich bij Van den Heuvel een Amerikaans volontair die hem graag wilde assisteren bij zijn werk: graaf Carl Armfelt. Een telg uit een Zweeds/Fins geslacht, die onder andere beweerde in 1956 wapens te hebben binnengebracht in Hongarije ten behoeve van het verzet. Van den Heuvel checkte naar eigen zeggen Armfelt's "credentials" bij Töttösy [van Comité Hongrie] en Stetsko. Die bleken erg enthousiast en graaf Armfelt ging voor Interdoc aan de slag. Hij werd in de loop der jaren dikke mik met Van den Heuvel. De oud-verzetsman en voormalig BVD-coryfee zorgde er zelfs voor dat Armfelt een woning kon betrekken in Eede op de grens van Zeeuws-Vlaanderen en België. Later veegde hij de administratieve stoep schoon voor het huwelijk van de graaf met een Poolse schone, dat in Noordeloos door burgemeester Maarten Schakel werd voltrokken. Geen toevallige keuze. De als keurig bekend staande christen-democratische ex-parlementariër was een fanatieke WACL-aanhanger.
Ook in België verkeerde Armfelt volgens Van den Heuvel in hoge christen-democratische kringen. Niet alleen de beide WACL prominenten Paul Vankerkhoven en Robert Close mocht de graaf tot zijn kennissenkring rekenen, maar ook beruchte lieden als Paul vanden Boeynants en Benoit de Bonvoisin. Bekende namen in de Belliardstraat, die ook her en der voorkwamen in de omvangrijke dossiers inzake couppogingen en aanverwante schandalen als die rond Westland New Post en de Bende van Nijvel.
Voor het aanhalen van dergelijke politieke banden had Armfelt een gegronde reden: hij werkte voor de CIA. En gezien de hierboven genoemde contacten kan hij in die hoedanigheid eveneens te maken hebben gehad met de Italiaans aandoende perikelen in het België van de jaren zeventig en tachtig. Dat vermoeden wordt nog versterkt door zijn tot nu toe nergens geopenbaarde samenwerking met de in die jaren zich in Brussel ophoudende Saoedische "journalist" en wapenhandelaar Faez al Ajjaz. Ook diens naam werd talloze malen in verband gebracht met Westland New Post en de Bende.
CIA-agent Armfelt beschikte over twee zakelijke covers. Hij was vertegenwoordiger van een firma voor vliegveldequipment in Washington en hij dreef in Knokke een kleine winkel in artistieke kitsch uit Zuidoost-Azië. Maar achter die nette façade gingen minder fraaie activiteiten schuil. Volgens betrouwbare informatie uit zijn vroegere omgeving liep hij in Engeland tegen de lamp na een grootscheepse whiskey-zwendel, nam hij deel aan het op de markt brengen van valse dollars, wist hij het filiaal van Slavenburg's Bank in Terneuzen langs illegale weg ettelijke miljoenen te ontfutselen en leverde hij samen met onder andere Al Ajjaz wapens en militaire snufjes als nachtzichtkijkers en verbindingsapparatuur aan zowel Israël als Libië en Irak.
Daarnaast voorzag hij eveneens de IRA, de ETA, de PLO en niet met name genoemde rechtse groeperingen in België en Zweden van militaire snuisterijen, die vaak afkomstig waren uit NAVO-depots. Verder bouwde hij in Nederland en België een eigen stay-behind netwerk op, dat hij uiteraard voorzag van de modernste middelen. Dat sluit direct aan op eerdere publikaties over Gladio etcetera die melding maakten over een door de CIA aangelegd, nog geheimer tweede netwerk. Het is misschien rijkelijk speculatief om verband te leggen tussen dit netwerk en Westland New Post (waarvan leider Paul Latinus in contact stond met Al Ajjaz) en/of de Bende (die bij één van hun aanslagen een auto van Al Ajjaz gebruikte). Maar tegen de hierboven geschilderde achtergronden is het niet onmogelijk.
Bron: Kleintje Muurkrant | nr. 328 | 8 januari 1999
(...) Deze in Hongarije geboren en getogen advocaat [Ernest (Ernö) Töttösy] werd bij die gelegenheid geafficheerd als afgevaardigde van het in 1977 in België gestichte Comité Hongrie '56. Het comité was gevestigd in een pand aan de Beliardstraat 39 te Brussel. Evenals een kleine batterij van organisaties die gelieerd waren met de extreemrechtse vleugel van de christen-democratische partij, waarvan men in de jaren tachtig en negentig nog zou horen. In diezelfde jaren werd Töttösy's Comité Hongrie ontmaskerd als een "CIA-antenne".
De tot de Hongaarse adel behorende Töttösy was in 1952 in zijn geboorteland achter de tralies beland na een door de CIA gesteunde coup-poging. Ten tijde van de opstand in 1956 wist hij te ontsnappen en sloot zich aan bij het christen-democratische verzet. Nadat de Russen met zwaar geschut het wankele regime in Boedapest weer in het zadel hadden geholpen, vluchtte Töttösy en zijn gezin via Joegoslavië naar België. In 1964 werd hij genaturaliseerd en lid van de Brusselse balie.
Gesteund door spekpater Werenfried van Straaten (zie bijvoorbeeld Kleintje nummer 192 en 326) sloot hij zich aan bij de NTS (Narodnyi Trudovoy Soyuz). Een door Russische emigre's in het leven geroepen anti-communistische organisatie, waar hij in de loop der tijd een leidinggevende rol veroverde. In 1970 was de Hongaars/Belgische advocaat medeoprichter van het Amitalia Fund. Op het oog een zakenimperium. Maar in werkelijkheid de belangrijkste sluis van door de CIA met wapen- en drugsdeals verdiende kapitalen, die bijvoorbeeld door Fini's (*) schaduwen als Rauti en De Borghese en door P2 leider Licio Gelli in Italië werden aangewend voor hun destructieve werkzaamheden.
Bron: Kleintje Muurkrant | nr 328 | 8 januari 1999
(*) Gianfranco Fini, gewezen voorzitter van de Italiaanse partij Alleanza Nazionale (AN). AN is de opvolger van het neo-fascistische Movimento Sociale Italiano (MSI).
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.