1

(236 replies, posted in Westland New Post)

Ne rien avouer...

2

(114 replies, posted in 1983)

In de “entourage” van Patrick Haemers was er ook iemand met die uitstraling...

3

(77 replies, posted in Bibliografie)

Indien elke politieke partij in België, zowel de Nederlandstalige als Franstalige kant, samen met de verantwoordelijken van het Koningshuis, kan verklaren en bevestigen dat er NIEMAND van hen uitmaakte bij de voorbereidingen, financiering, daden van "de Bende" is er misschien een kans om (n)iets te weten komen...

4

(77 replies, posted in Bibliografie)

Ben wrote:

Met diefstal op uw strafblad zou je niet aangeworven zijn geweest bij de rijkswacht.

Quod erat demonstrandum. Bouhouche is hier wel in geslaagd ...

5

(45 replies, posted in Onderzoekspistes)

De documentaire gisteren i.v.m. de (uiteindelijke) erkenning van Delphine Boël door gewezen koning Albert, was de bevestiging van we al wisten over de van Saksen-Coburgs. Albert en zijn voorvaders hebben allemaal, links en rechts, kinderen rondlopen. Bovendien kunnen we door het interview van de moeder van Delphine, minnares van Albert, nog een aantal dingen beter kunnen plaatsen.

Vooreerst de houding rond de mogelijke scheiding van Albert en Paola. Boudewijn bleek geen tegenstander geweest te zijn, doch indien deze scheiding toch doorgegaan zou zijn, zouden er zich in de toekomst problemen kunnen voordoen waarmee de toenmalige vorst geen rekening heeft gehouden. Op het moment van de vraag tot scheiding was het huwelijk van Boudewijn nog steeds kinderloos en de zoon van Albert, Filip, nog niet in staat om als troonopvolger te kunnen fungeren.

Tel daarbij de toenmalige politiek waarbij vooral Vlaanderen naar autonomie wou streven, dan zijn de verhalen over een mogelijke "staatsgreep" niet volledig verzonnen. Bovendien bleek (uit het interview), dat Albert na de weigering van Delphine's moeder om samen door het leven te gaan (na de scheiding door beide partijen van hun partner), er nadien nog een aantal "vrouwen" het hof heeft gemaakt... En als de moeder zegt dat ze haar herinneringen heeft begraven om ze pas na 100 jaar vrij te maken voor kennisgeving, dat zou ik aan de cel te Charleroi opdracht geven om deze dame eens te spreken.

6

(79 replies, posted in Onderzoekspistes)

Toubib is niet of wordt niet algemeen gebruikt, maar als het uitgesproken wordt, eerder in het zuiden dan elders in Frankrijk. In Marseille zul je dit wel gemakkelijker horen.

7

(45 replies, posted in Onderzoekspistes)

En niet vergeten dat Boudewijn in zijn beginjaren als koning omringd werd door getrouwen van zijn vader (Leopold III)...

8

(328 replies, posted in Andere)

Ook bij deze man duikt Marbella als verblijfplaats op, net zoals vele anderen in dit dossier (Faez al Ajjaz, Degrelle, Cams, Deferm, ...) en vele forumleden hebben dit al eerder aangehaald. Zijn criminele feiten dateren beginjaren 80 en lijken eerder banale feiten te zijn. De interesse van Staatsveiligheid voor hem blijkt pas na 1985.

9

(29 replies, posted in Andere)

Ik meen dat de vraag die men vandaag moet stellen is dat de gebeurtenissen rond Belliraj en zijn "entourage" allemaal draaien rond de samen- en tegenwerking tussen de diensten in België en Marokko, die instaan voor de "Staatsveiligheid". Blijkbaar mochten er "dingen" gebeuren die door beide "diensten" oogluikend werden gedoogd.

10

(71 replies, posted in Andere)

Ali Aarrass v Belgium
Ali Aarrass is a dual Belgian/Moroccan national who has been detained since 2008, first in Spain and then later in Morocco, where he is serving a 12-year sentence based on his confessions obtained under torture.
ALI’S STORY
Ali Aarrass is a dual Belgian/Moroccan national born in the Spanish territory of Melilla, at which time Morocco was the only nationality he could claim.
He later joined the rest of his family in Belgium where he lived for a significant time period and gained Belgian nationality.
He was arrested in Spain in 2008 on an international arrest warrant from Morocco for allegedly being a member of a terrorist organisation. He fought extradition and appealed to the UN Human Rights Committee, who issued an interim measure to halt the extradition given the serious risk of torture.
Despite this, and the dropping of the charges against him, he was extradited to Morocco in 2010.
He was held incommunicado and alleges that he was repeatedly tortured for 4-5 days, after which he signed a confession in Arabic (which he doesn’t speak).
His family only became aware that he had been extradited to Morocco from a news article they read.
In the immediate weeks that followed, Ali was unable to talk about the treatment he endured or make a complaint, out of fear of being tortured again. He ultimately made several complaints of ill-treatment before the Moroccan courts and the National Human Rights Council.
Numerous requests from Ali for a medical examination were refused. When an examination was finally undertaken, it found evidence of torture.
He is currently serving a 12-year sentence based on his confessions obtained under torture.
He alleges that he continues to be subject to torture and harassment while imprisoned in Morocco, and has repeatedly asked for consular visits from Belgium, who initially refused to intervene claiming the general principle of non-intervention for dual nationals and absence of proof of torture.

ACTION FOR JUSTICE
The UN Working Group on Arbitrary Detention published in October 2013 an opinion requesting his immediate release and compensation.
The UN Human Rights Committee decided in 2014 that there had been torture.
The UN Committee against Torture also decided in 2014 that Morocco violated the Convention against Torture by convicting him using evidence obtained under torture and by failing to provide a medical examination in compliance with the Istanbul Protocol.
Ali’s Belgian lawyers launched a case in Belgium to try to force the State to intervene to assist him, but in September 2017 the Court of Cassation finally found in favour of the Belgian Government. The Court stated that it was to be left to the Government’s discretion whether and what assistance to provide to Mr Aarrass, and that the Belgian Government had no obligation to assist him.
In March 2018, Ali’s Belgian lawyers launched a case in the European Court of Human Rights to challenge the decision of the domestic court in Belgium, based on Article 1 (right to life) and Article 3 (prohibition on torture) of the European Convention on Human Rights.
The above steps were all undertaken before REDRESS became involved in the case.
As a result of a request from Fair Trials, in September 2018 REDRESS made a third-party intervention before the European Court of Human Rights case, dealing with the question as to whether, in a situation where there is a risk of serious injury to physical and moral integrity, a State has a positive obligation to provide consular protection to try and put a stop to the inhuman and degrading treatment being received by one of its nationals in another country.
THE OUTCOMES
UN Committee against Torture decision, 19 May 2014. Finding of torture.
Third-party intervention, 24 September 2018. Case pending.
QUICK FACTS
Case name: Ali Aarrass v Belgium
Court/Body: European Court of Human Rights
Date filed: 24 September 2018 (third-party intervention)
Current status: Case pending
Legal representation: REDRESS (intervener)