Waarschijnlijk is hij door de daders vergeten op de plaats waar ze het restaurant hebben geobserveerd (aan de achterkant, waar een groot raam is).
You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Waarschijnlijk is hij door de daders vergeten op de plaats waar ze het restaurant hebben geobserveerd (aan de achterkant, waar een groot raam is).
Op 10 oktober 1993 ontsnapte hij uit de gevangenis van Antwerpen. Hij werd nooit gevonden.
Ik moet mezelf verbeteren. In 2005 werd hij in Grenoble gearresteerd.
Condamné à 9 ans de prison, Jean-François Farvacque vient d'être extradé
Voici l'histoire incroyable de Jean-François Farvacque, le braqueur multirécidiviste devenu cuisinier à Grenoble. Durant les années 90, ce Français de 44 ans a fait régner la terreur dans nos régions. En 92 déjà, il était condamné à 7 ans de prison à Anvers pour l'attaque d'un fourgon de cigarettes à Kontich. Mais Farvacque est parvenu à s'évader avec un complice, connu pour avoir volé 964 Opel Kadett.
Professionnel du crime, l'individu s'allie alors avec les frères Hilger et les frères Silverans. Ensemble, ils entament en 1994 une série infernale de braquages de fourgons. À Huldenberg (Louvain), les policiers interviennent trop tôt et se font canarder. Frédéric Hilger est capturé. À Audregnies (Mons), ils manquent aussi leur coup et tirent 257 fois en direction du blindé. Au rayon des ratages, il y a aussi les attaques de fourgons Securitas à Strépy et Court- Saint-Etienne. À Lodelinsart, ils parviennent toutefois à voler une mallette contenant les millions du Makro. À Arquennes enfin sans Claude Hilger arrêté, ils échouent de peu, après avoir tenté de disquer un fourgon contenant 300 millions de francs belges.
Les têtes tombent peu à peu et, en 1999, les frères Hilger sont condamnés à 8 et 10 ans de prison par le tribunal correctionnel de Charleroi. Farvacque, lui, écope de 9 ans fermes. Mais à l'époque, la police ne l'a pas retrouvé.
Et pour cause : le truand coulait des jours paisibles à Grenoble où il s'était reconverti en cuisinier. Il est même devenu un temps l'adjoint du maire ! Mais il y a quelques mois, la police française a dû l'interroger dans le cadre d'un conflit avec sa compagne. Les pandores se sont enfin aperçus qu'il faisait l'objet d'un mandat d'arrêt européen et l'ont extradé vers la Belgique pour purger ses 9 ans. Farvacque a immédiatement fait opposition. Il a donc comparu hier devant le tribunal correctionnel de Charleroi mais le dossier a été remis au 31 janvier.
Bron: La Derniere Heure | 11 Januari 2005
Arrestatie van Bende van Nijvel is een giller!
“Een giller van formaat, op niets gesteund en dus een voorbeeld van sensatiejournalistick”, zo heeft het parket van Dendermonde het bericht ontkend dat gisteren in een Gentse en in een Waalse krant was verschenen, als zouden er in de gevangenis van Dendermonde vier verdachten opgesloten zitten die leden zouden zijn van de bende van Nijvel.
Wij hebben wel de daders van drie recent gepleegde postovervallen ontmaskerd, aldus procureur des konings De Saegher. Het gaat om een kwartet dat al enkele weken in de nor zit en afkomstig is uit het Brusselse.
De vier zijn de daders van de postovervallen te Baasrode op 24 juni en 24 september vorig jaar. In het postkantoor aan de Scheepswerfstraat aldaar werd toen respectievelijk één miljoen en 200.000 fr. buitgemaakt. De overvallen werden gepleegd door telkens drie gewapende overvallers die later vluchtten in een zware Duitse wagen.
De opgesloten bendeleden hebben ook de overval begin dit jaar op het wisselkantoor Stevens te Ranst gepleegd, zo is inmiddels gebleken. Ook daar werd voor enkele honderdduizenden frank buitgemaakt en ook daar vluchtten de daders met een gestolen wagen.
Reus
Dat zijn de feiten, doch het parket van Dendermonde ontkent krachtig elke link naar de bende van Nijvel en de arrestatie van de mogelijke “reus”, volgens beide kranten een 1,87 meter grote jonge man die er bovendien van verdacht wordt in Oostende een overval te hebben gepleegd op beleggingsadviseur Swartebroeckx uit Wetteren.
Bij het parket van Dendermonde is over de zogenaamde reus, door de kranten beschreven als ene Peter A., gewoonweg niets bekend. De man zit zeker niet in de gevangenis. “Meer nog, voor ons is hij niets meer dan een legende!” aldus procureur des konings De Saegher, daarin bijgetreden door de substituten Acke en Souffriau en door de onderzoeksrechters Tas en Troch.
De aanhouding van het kwartet dateert overigens niet van gisteren. D.S, L.G., D.S. en S. zitten al enkele weken in de nor. De raadkamer heeft hun aanhouding inmiddels al enkele keren bevestigd.
Ook de link die door de kranten gelegd wordt naar de bloedige overval op het Walibi-pretpark te Waver wordt door het Dendermondse gerecht formeel ontkend.
De vier gearresteerden zouden met de aldaar gepleegde overval en de moord op een bankloper helemaal niets vandoen hebben. De verklaring als zou een van de vier, andermaal de zogeheten reus, door een getuige van de overval inmiddels herkend zijn, wordt door het Dendermondse parket al even beslist tegengesproken. De procureur wijst erop dat het Walibi-onderzoek in handen is van het parket van Nijvel en dat Dendermonde daarmee helemaal niets te maken heeft.
Nog meer geruchten als zou er op last van het parket van Dendermonde in de Zenne te Buizingen naar wapens gedregd zijn, werden door het parket al even krachtig gelogenstraft.
Procureur des konings De Saegher blijft bij alle trammelant rond een mogelijke arrestatie van de Bende van Nijvel opvallend rustig. ”Bij de arrestatie van elke bende behoort het tot de taak van de politie of rijkswacht om na te gaan of er connecties zijn met mogelijke andere bendes, met mogelijke andere overvallen. Daaruit besluiten dat elke flink uit de kluiten gewassen kerel ‘de reus’ is en dat elke bende ‘van Nijvel’ is, kan je gewoon als stompzinnig klasseren!” Aldus de Dendermondse procureur.
Bron: Gazet van Antwerpen | 21 Maart 1986
Arrestatie maar nog geen spoor naar Bende van Nijvel
Het onderzoeksteam dat zich met de zogeheten “Bende van Nijvel” bezighoudt drukt erop dat het uiterst voorbarig is te stellen dat de gearresteerden, die in de Dendermondse gevangenis vertoeven, de moorddadige bendeleden zijn.
Meer nog: geen enkel spoor tot nog toe in die richting, sommige speurders voegen daar zelfs aan toe dat de gearresteerden, Philippe D.S. [De Staerke], zijn broer en twee andere verdachten, allen aangehouden voor een reeks overvallen in het Dendermondse, nog niet eens werden verhoord over hun eventuele medeplichtigheid aan de hold-ups te Eigenbrakel, Overijse en Aalst, en evenmin over de overval bij Walibi te Waver. Gisteren raakte bekend dat nog een vijfde verdachte werd gearresteerd. Vandaag wordt een zesde aanhouding verwacht.
Donderdag zochten duikers van het leger in de Zenne te Buizingen ijverig naar wapens. Dit gebeurde na een verklaring van Philippe D.S., die had bekend daar de schiettuigen die werden gebruikt bij de hold-ups te Baasrode en te Ranst te hebben weggeworpen. De speurders hadden vurig gehoopt uit het Zenne-water ten minste één riotgun boven te halen, een wapen dat ook iedere keer door de Bende van Nijvel was gebruikt. Het werd echter een ontgoocheling. De duikers ontdekten wel een tweeloop met afgezaagde loop en kolf, een éénloop-jacht-geweer, patronen kaliber 12 en
twee hoofdkappen. Maar géén riot-gun.
De Bende van Nijvel heeft men bovendien nooit met tweeloop of eenvoudig jachtgeweer weten optreden. Hun arsenaal maakten zij in september 1982 buit bij een overval op wapenhandelaar Dekaise te Waver. Dat arsenaal bestond uit een pistool P38, een FN-pistool 7,65, een Colt Government kal. 45, een .22 Long Rifle, en een riot-gun. De speurders geloofden lang dat het hier om een riot-gun Spas 12 ging, maar uiteindelijk stapten zij van deze veronderstelling af, omdat bij Dekaise nooit zulk type riot-gun werd geroofd.
En door een ongelooflijk toeval konden alle Spas 12's, die in 1982 en 1983 in België waren verkocht (en dat waren er uiteindelijk bitter weinig), terug worden opgespoord.
Reus
Bij de gearresteerden te Dendermonde bevindt zich ook een persoon die meer dan 1m90 meet. Dit gaf aanleiding tot allerlei wilde speculaties dat het de “reus” van de Bende van Nijvel betrof. Een andere gearresteerde, Philippe D.S., een 27-jarige Brusselaar met een zwaar strafregister, vertoefde ooit nog een tijd in het Franse Vreemdelingenlegioen, en had net als zijn broer de roemruchte reputatie om voor niets of niemand uit de weg te gaan.
Deze aanwijzing was voor sommige kranten al genoeg om daarmee het “militaire” optreden van de Bende van Nijvel te verklaren. Dat de “reus” van Dendermonde mankt, en die van de Bende niet, verklaarden deze kranten door een “valse” reus ten tonele te voeren. Allemaal mooi bedacht, maar vooralsnog van alle vaste grond verstoken.
Bron: Gazet van Antwerpen | 22 Maart 1986
Bende van Nijvel-Baasrode volgende week ontmaskerd
De strop rond de nek van de leden van de zogenaamde lende van Baasrode of Nijvel wordt toegehaald. Meer nog, begin volgende week worden de bendeleden ontmaskerd. Dan zal blijken dat het in feite om een en dezelfde bende gaat, zo werd vrijdagnamiddag door een woordvoerder van het Parket te Dendermonde bevestigd.
Het feit dat de leden van de twee benden mogelijke bewijsstukken in hetzelfde kanaal Brussel-Charleroi dropten, amper enkele kilometer van elkaar verwijderd, heeft hen uiteindelijk de das omgedaan. Zo werden eind vorige week al de safe van de Aalsterse Delhaize en de kogelwerende vesten, afkomstig van een diefstal te Temse, aangetroffen in het kanaal. Beide feiten werden toegeschreven aan de zogenaamde bende van Nijvel.
Donderdagavond werd in Ittre, amper twee kilometer verder, een BMVV bovengehaald, een van de vele BMW's die de voorbije maanden in datzelfde kanaal werden gedumpt. Procureur des Konings De Saeger van het Parket te Dendermonde heeft vrijdag aan onze redactie toegegeven dat de wagen niet lukraak werd opgevist. De vondst was wel degelijk het resultaat van het onderzoek naar de zogenaamde bende van Baasrode, zo genoemd na een achttiental overvallen, waarvan twee te Baasrode.
Die bende van Baasrode had in feite twee afdelingen: een sectie overvallen en een groep die zich vooral met diefstallen inliet. Beide groepen maakten echter vrijwel uitsluitend gebruik van de snelle BMW’s. De dievenbende gapte er zowat dertig overal in Vlaanderen. Van soortgelijke wagens werd elders de nummerplaat verwijderd, wat herkenning moest voorkomen. Enkele wagens werden later gewoonweg in brand gestoken, o.a. te Kobbegem, Knokke en Rijmenam. Andere voertuigen werden gedumpt, vrijwel zeker in het kanaal nabij Ronquières.
Drie verdachten werden aangehouden: Leopold Van Esbroeck (35) uit Anderlecht, Dominique Salesse (30) uit Brussel en Christian Solomé (27) uit Sint-Agatha-Berchem. Van Esbroeck en Salesse bleken ook tot de overvallersploeg van de Bende te behoren.
Bij huiszoekingen werden o.a. echter ook jachtgeweren, revolvers en machinegeweren aangetroffen, eigendom van Philippe De Staerke die algemeen als het brein van de bende wordt beschouwd. Vraag blijft naar de rol van Aposotoles Papadopoulos, een Griek die deel uitmaakte van de bende overvallers. Hij werd vroeger al getipt als de mogelijke “reus” van de bende van Nijvel. Begin volgende week wordt ook over de juiste rolverdeling binnen de bende(n) opheldering verwacht.
Bron: Gazet van Antwerpen | 15 November 1986
Bende van Baasrode Grieks onderonsje
Gisteren, vrijdag, verscheen de Griek Satirios Papadopoulos (31) uit Anderlecht voor de Raadkamer van de Correctionele Rechtbank ten Dendermonde Papadopoulos wordt beschuldigd van bendevorming, meer bepaald lidmaatschap van de bende van Baasrode. Maanden geleden al was zijn jongere broer, Apostoles, voor gelijkaardige feiten aangehouden.
Onder het motto “spreken is zilver, zwijgen is goud” heeft Procureur de Saeger van het Parket van Dendermonde vrijdag zwaar uitgehaald naar de vele gissingen (in de media) over vermeend lidmaatschap van zware jongens bij de zogenaamde benden van Baasrode of Nijvel. Volgens het Parket ontbreken momenteel nog alle bewijzen om vermoedens hard te maken.
Het parket wijst er op dat er tot nog toe slechts één link bewezen werd, namelijk het niet te ontkennen verband - na de recente vondsten in het kanaal Brussel-Charleroi - tussen de overval op de Delhaize te Aalst en de bloedige schietpartij in het bedrijf Wittock te Temse (waarbij de conciërge het leven liet en zijn vrouw zwaargewond raakte).
Alle andere connecties beschouwt de procureur als verzinsels. Zo ontkent de procureur elke mogelijke link tussen het onderzoek naar de zogenaamde Bende van Baasrode en Jean Bultot, voormalig directeur van de rijksgevangenis te Sint-Gillis-Brussel.
Verdere commentaar wil De Saeger niet kwijt. Het Parket van Dendermonde is overigens ook in het verleden steeds bijzonder spaarzaam geweest met toelichtingen. Volgens de Procueur gebeurt dat louter en alleen in het belang van het onderzoek. “Elk woord is een troefkaart in de handen van mogelijke beklaagden. Criminelen genieten op die manier van een riante voorsprong!” zo concludeert de Procureur.
Ondertussen werd wel bekend dat vorige woensdag de Griek Satirios Papadopoulos (31) opgepakt werd te Anderlecht. De man werd nog dezelfde avond te Dendermonde ondervraagd door onderzoeksrechter Freddy Troch, nadien op secreet gezet en vrijdag voor de Raadkamer geleid. De Raadkamer heeft de aanhouding dan ook bekrachtigd. Bendevorming, zo luidt de officiële beschuldiging.
Satirios Papadopoulos zou net als zijn neef, Apostoles Papadopoulos, alias “Serge Le Grec”, deel uitgemaakt hebben van de bende van Baasrode. Die bende pleegde zowat achttien overvallen in dit land, waarvan twee te Baasrode (vandaar de naam).
Apostoles Papadopoulos werd eerder ook aangewezen als de gezochte “reus” van de bende van Nijvel. Bij de overval op de Delhaize te Aalst kon hij evenwel niet betrokken zijn. Serge Le Grec zat immers achter de tralies in Leuven-centraal. Papadopoulos is wel een zware jongen. Zo wordt hij o.a. beticht van een moord op een Franse prostituee.
Omdat het echter vast staat dat de samenstelling van de bende af en toe wisselde, wordt nu vermoed dat Papadopoulos zich af en toe door zijn broer liet vervangen, ook al verschillen beiden duidelijk inzake gestalte (Satirios is veel magerder). Zo lang het gerecht blijft weigeren om duidelijke taal te spreken blijft het echter bij gissingen.
Gisteren werden uit het Kanaal Brussel-Charleroi te Ruisbroek (Brussel) weer autowrakken bovengehaald. Enkele dagen geleden had een schip een stuk uit z’n schroef geslagen op een “onder water verborgen voorwerp”. In aanwezigheid van politie en rijkswacht werden gisteren door een privé-duiker - de kikvorsmannen van het 11e Genie uit Burcht zijn immers voor 2 weken op manoeuvre vertrokken naar het Nederlandse Den Helder - 4 autowrakken op de kanaalbodem ontdekt: 2 VW’s Golf, 1 Audi en 1 Ford Taunus. Alle wrakken zullen door het parket worden onderzocht. Het Parket van Dendermonde was deze week ook nog aan het speuren in het vlakbij Ruisbroek gelegen Sint-Pieters- Leeuw. De De Staerkes waren immers daar woonachtig.
Bron: Gazet van Antwerpen | 22 November 1986
Samenvatting
Wat? Moordpoging op een man
Waar? In de gemeenteschool van Forchies-la-Marche » Google Maps
Wanneer? 28 Februari 1981
Wie? André Loterman
Wapen: .22 Long rifle
Status: Opgelost
Tijdens een kaartspel kwam het tot een conflict. Daarop ging André Loterman naar huis om zijn .22-karabijn te gaan halen. Wanneer hij terug kwam, schoot hij vanuit de deuropening twee kogels in de borst van één man en drie kogels in de borst van een andere man. Hij ging daarna naar huis en wachtte daar op de rijkswacht. In februari 1982 werd hij hiervoor tot twee jaar cel veroordeeld voor het Assisenhof van Henegouwen.
Kaartspelers neergeschoten te Forchies-la-Marche
Zondagmorgen omstreeks 7u30 brak in een lokaal van de gemeenteschool van Forchies-la-Marche (Fontaine-l’Eveque) ruzie uit tussen enkele mannen die daar kennelijk de nacht al kaartspelend hadden doorgebracht. De 26-jarige André Loterman begon met een long rille-karabijn te schieten op zijn medespelers Alain Defort (24) en Joseph Joussin (23), beiden uit Forchies-la-Marche. Zij werden met vrij ernstige verwondingen in het ziekenhuis opgenomen. Loterman werd in de gevangenis van Jamioulx opgesloten.
Bron: Gazet van Antwerpen | 2 Maart 1981
Alcohol en kaartspel
Het hof van assisen van Henegouwen, onder voorzitterschap van de h. Dupont, krijgt maandag een drama te behandelen dat het gevolg was van dronkenschap en van de ondeugd van sommigen om anderen de duivel aan te doen. De beschuldigde is de timmerman André Loterman, 27 jaar oud, uit Forchies-la-Marche. Hij heeft geen slechte reputatie en staat bekend als een regelmatig en gewetensvol arbeider. Wel bezocht hij herbergen en daar ontmoette hij overigens Joseph Jouffin en Alain Defoor, die zijn slachtoffers zouden worden.
Op 28 februari 1981 dronk Loterman vele glazen bier en keerde huiswaarts om zijn wagen weg te zetten omstreeks 1u30. Daarna ging hij te voet naar de gemeenteschool van Forchies, waar een vogeltentoonstelling en een kaartwedstrijd werden gehouden. Omstreeks 3u15 's morgens begon hij een partijtje belote met Defoor en twee andere klanten. Een van deze laatste ging na enige tijd naar huis en Jouffin verving hem. Toen het partijtje gedaan was, ontstond een discussie tussen Jouffin en Loterman. Op zeker ogenblik wierp Jouffin de tafel met de glazen omver. Defoor kalmeerde hen en Loterman ging alleen aan een tafeltje zitten. Omstreeks 6 uur 's morgens kwam Jouffin de beklaagde uitdagen door het klapjes in de nek te geven en hem uit te nodigen tot een vechtpartij buiten.
Loterman reageerde eerst niet, maar een half uur later ging hij zijn karabijn 22 Ion rifle halen en ging terug naar de school. Vanuit de deuropening trof hij Jouffin met twee kogels in de borst en aan de linkerzij en Defoor die tussen beide wilde komen met drie kogels in de borst. Loterman ging daarna naar huis en wachtte wenend op de rijkswachters. Hij bleek 2.45 pro mille alcohol in het bloed te hebben. Hij had die avond en nacht een dertigtal glazen bier gedronken. Daar Loterman verantwoordelijk voor zijn daden werd geacht door de deskundige psychiater, moet hij maandag terechtstaan wegens vrijwillige poging tot doodslag met voorbedachtheid, dus moordpoging op Jouffin en Defoor, alsook illegale wapendracht.
Bron: Gazet van Antwerpen | 30 Januari 1982
Kaartspel eindigde met schoten
Maandag begon voor het Assisenhof van Henegouwen het proces van schrijnwerkersknecht André Loterman (27). De man wordt ervan beschuldigd op 1 maart 1981 te Forchies een moordpoging te hebben gepleegd op de 21-jarige Josef Jouffin en de 25-jarige Alain Defoor. Hij vuurde toen vijf kogels op het tweetal af.
Loterman was aangesteld als bewaker op de vogeltentoonstelling die in de school voor zijn huis werd ingericht. Toen hij omstreeks 2 uur in de ochtend met zijn hond in de school aankwam waar de tentoonstelling werd gehouden, had hij reeds een dertigtal pinten gedronken. Hij zette zich neer nabij een groepje kaarters. Het was Alain Defoor die hem voorstelde “de vierde man” te zijn.
Na zijn hond naar huis te hebben gebracht, aanvaardde Loterman het voorstel. Er werden ettelijke spelletjes gespeeld waarbij heel wat gedronken werd. Na het spel brak om bespottelijke redenen ruzie uit. Jozef Jouffin werd woedend en gooide een tafel met glazen erop omver. Defoor kon de rust doen weerkeren en Loterman ging alleen aan een tafel op de rede in de klas zitten.
Omstreeks zes uur in de ochtend keerde Jouffin terug en sloeg André Loterman en daagde hem uit om buiten de zaak te regelen. Weer trachtte Defoor de anderen te kalmeren. Even later ging Loterman naar huis om zijn geweer te halen.
“Ik wilde enkel afschrikken, ik had gedronken. Toen ik Jouffin zag, schoot ik zonder het zelf te beseffen”, aldus Loterman. Even later kreeg Defoor drie schoten in de borst al was deze achter een tafel gedoken.
Tijdens de schietpartij werden de twee slachtoffers zwaar gewond en beiden zullen gedeeltelijk verlamd blijven.
Bron: Gazet van Antwerpen | 2 Februari 1982
Slagen en verwondingen of moordpoging
Voor het assisenhof van Hegouwen is gisteren het proces hervat tegen André Loterman die beschuldigd wordt van moordpoging op Joseph Jouffin en Alain Defoor. De getuigen beschreven de beklaagde doorgaan als een vriendelijke en hulpvaardige man die niet voor een kleinigheid op de vuist zou gaan, wat niet van de beide slachtoffers zou kunnen gezegd worden. Ook de moeder van de beklaagde werd gehoord. Deze getuigde onder meer dat haar zoon een forse drinker was en eerder zwijgzaam.
In de namiddag kwam onder meer de pastoor van Forchies-la-Marche getuigen hoe Defoor hem met Kerstmis vorig jaar aanviel.
Namens de burgerlijke partij Alain Defoor pleitte meester Declercq. Die stelde ondermeer dat Defoor nooit conflicten heeft gehad met Loterman. De verwondingen van zijn cliënt waren volgens mr. Declercq zo zwaar dat gevreesd werd voor zijn leven. Volgens hem staat ook de voorbedachtheid vast, omdat Loterman lang voor de schoten alleen aan een tafel zat te piekeren en pas daarna zijn karabijn ging halen. Het ging volgen deze advocaat dus wel degelijk om een moordpoging. Indien echter slagen en verwondingen moeten worden aangehouden dan moet aldus Mr. Declercq zeker worden vastgesteld dat zij voor Defoor een blijvende handicap meebrachten.
Het proces wordt vandaag voortgezet.
Bron: Gazet van Antwerpen | 3 Februari 1982
Twee jaar cel voor Loterman
De Jury van Assisenhof van Henegouwen achtte gisteren beklaagde Loterman niet schuldig aan moordpogingen en verboden wapendracht. Hij werd dus alleen veroordeeld voor slagen en verwondingen met een niet-blijvende werkonbekwaamheid tot gevolg op Defoor. Loterman werd veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf en 8.000 frank boete.
Voor het Assisenhof van Henegouwen was het gisteren de laatste dag in het proces ten laste van André Loterman. De advocaat-generaal legde de nadruk op de toenemende geweldpleging in de maatschappij en het feit dat het publiek zich bedreigd voelt.
Met betrekking tot Loterman betoogde hij dat dat deze aan de drank was verslaafd, terwijl de slachtoffer beschouwd worden als brave jongens. wanneer ze niet onder invloed waren. Het Openbaar Ministerie trachtte vervolgens het incident met de omgekantelde tafel en wat Jouffin aan Loterman heeft gezegd te minimaliseren. Volgens advocaat-generaal Briquet was er weI degelijk voorbedachtheid en de wil te doden Voor Defoor gaf hij echter toe dat er slechts sprake kan zijn van slagen en verwondingen.
Meester Mayence, de verdediger van Loterman, pleitte voor vrijspraak voor de beschuldiging van moordpoging op Jouffin. Hij verzocht de jury slechts de beschuldiging van vrijwillige slagen en verwondingen te weerhouden in beide gevallen. Tot besluit betwistte meester Mayence dat de arbeidsongeschiktheid van Jouffin en Defoor van blijvende aar zou zijn.
Bron: Gazet van Antwerpen | 4 Februari 1982
Top van Westland New Post blijft verborgen
De zaak Westland New Post en de relaties met de staatsveiligheid, of toch ten minste twee leden ervan, blijft de aandacht van de gerechtelijke politie gaande houden. Alsmaar stoot de ploeg van commissaris Marnette op nieuwe feiten en op valse verklaringen van betichten en verdachten, in zover dat wellicht nieuwe personen in betichting zullen worden gesteld.
Als dit gebeurt zou dat voor sommige hooggeplaatsten ernstige complicaties kunnen betekenen. Maandag zag het er in elk geval naar uit dat de gerechtelijke politie van Brussel nieuwe bewijzen had verzameld.
Sommige verdachten schroeven zo een filosofietje in mekaar dat de speurders argwaan zijn gaan koesteren. Zo zou een commissaris van de staatsveiligheid staande houden dat hij helemaal niets afwist van de dubbele moord te Anderlecht, waar een koppel met een nekschot werd afgemaakt. Een detail daarbij is dat vanop zijn terras de commissaris de woning te Anderlecht kan zien waar in februari van vorig jaar Alfons Vandermeulen en zijn vriendin om het leven werden gebracht.
Leden van de staatsveiligheid infiltreerden de Westland New Post en er werden allerlei straatoefeningen en bewakingsopdrachten door de WNP uitgevoerd. Daarom dat de gerechtelijke politie van Brussel nu probeert te achterhalen wie dit alles betaalde. De staatsveiligheid of de in opspraak gebrachte commissaris en een van zijn medewerkers, of de verborgen top van de WNP-militie?
Koerier
Voor de diefstal van vertrouwelijke NATO-documenten en aanverwante zaken, zoals de dubbele moord te Anderlecht, zijn vijf personen aangehouden, te weten Michel Libert (24), Marcel Barbier (25). Eric Lammers (22) en het militaire echtpaar Jean Peche en Francine Vandeborre. Bovendien zijn nog enkele andere personen in beschuldiging gesteld, doch ze werden niet aangehouden. Daar is een beroepsmilitair bij die een der dieven zou zijn van de geheime documenen bij het militaire hoofdkwartier in Evere, Frédéric Sausser, (*) een gewezen kwartiermeester van de zeemacht, is in vrijheid gelaten. Naar werd vernomen fungeerde hij als koerier van de Westland New Post.
Vandaar ook het laatste gedeelte van de benaming van deze rechtse organisatie, die na ontbinding van het Front de la Jeunesse werd opgericht door ondermeer Paul Latinus, die de hele affaire (waarom?) aan het daglicht bracht.
Lijfwacht
Westland was indertijd in sommige Westerse landen een soort inlichtingendienst maar ging ter ziele. Paul Latinus nam die naam over en voegde daar nog “New” aan toe. Van in het begin had de commissaris van de staatsveiligheid in kwestie een lidkaart van de WNP, ofschoon hij dit steeds heeft gelogenstraft. Die commissaris wordt evenwel de hand boven het hoofd gehouden door justitieminister Gol, bij wie hij meermaals als persoonlijke lijfwacht optrad, en ook door de administrateur-generaal en de adjunct van de staatsveiligheid.
Overigens had men een grenzeloos vertrouwen in de commissaris die de voorbije jaren zich als een der beste inlichtingsagenten had ontpopt. Werd zijn infiltratie in de Westland New Post ook niet ingegeven door zuivere beroepsbezigheden? Sommigen bevestigen dit, anderen hebben hun twijfels. Hoe dan ook: de gerechtelijke politie van Brussel bevindt zich in een wespennest doch is niet van plan zich terug te trekken vooraleer alles is gezuiverd.
Bron: Gazet van Antwerpen | 22 November 1983
(*) Dit moet Frédéric Saucez zijn.
Een politieke zaak volgens de aanklager - Verhuist proces Westland New Post naar assisen?
Een grote verrassing maandag voor de Brusselse correctionele rechtbank. In de zaak tegen acht leden van de uiterst rechtse organisatie Westland New Post vroeg de openbare aanklager, substituut Ullman, de verwijzing van de zaak naar het Hof van Assisen van de provincie Brabant.
De acht beschuldigden, onder wie de 38-jarige Marcel Barbier uit Ukkel, worden o.m. beschuldigd van lidmaatschap van de privé-militie WNP en van diefstal van documenten, die omwille van hun geheim karakter in hoge mate de staatsveiligheid aanbelangen. In concreto ging het om diefstal van NAVO-documenten.
Volgens het openbaar ministerie hebben dc feiten echter een duidelijk politiek karakter, zodat de correctionele rechtbank niet langer bevoegd is om de zaak af te handelen. Politieke misdrijven dienen door de assisenjury te worden beoordeeld.
De diefstallen van militaire documenten, o.m. ten nadele van het transmissiecentrum van de NAVO in Evere, worden ten laste gelegd tegen 7 van dc 8 beschuldigden.
Marcel Barbier, die in mei 1987 door het Hof van Assisen van Brabant werd veroordeeld tot levenslange dwangarbeid wegens de moord op een koppel in ie Herdersliedstraat in Anderlecht, wordt alleen verdacht van deelneming aan een privé-militie. Hij weigerde de gevangenis van Luik te verlaten om voor de Brusselse rechtbank te verschijnen. Zijn zaak wordt dan ook bij verstek behandeld.
De zitting van maandag beperkte zich tot de ondervraging van de 7 resterende beschuldigden, die allen vrij voor de rechtbank verschenen.
Eén van hen, de 34-jarige Frederick Saucez uit Brussel, verklaarde aan voorzitter mevr. Berlemont dat hij bepaalde militaire documenten, zoals telexen van de NAVO te Evere, wegnam op verzoek van de Staatsveiligheid.
De rechtbank zal verscheidene zittingen nodig hebben om deze vrij ingewikkelde zaak te behandelen, tenzij gevolg gegeven wordt aan het verzoek van het openbaar ministerie. In dat laatste geval moet de rechtbank zich onbevoegd verklaren en komt het proces later voor het Hof van Assisen van Brabant.
Bende van Nijvel
Naast Saucez, zei ook Michel Libert dat WNP voor de Staatsveiligheid werkt. Libert voegde er trouwens aan toe ook voor Frankrijk, Zwitserland, Luxemburg, Groot-Brittannië, West-Duitsland, Nederland en de Verenigde Staten te hebben gewerkt. Volgens Michel Libert was elke WNP-cel gefinancierd door hogere overheden die hij evenwel niet kent.
Frederic Sausen, de tweede verdachte, werkte vroeger in het transmissiecentrum van het opperbevel van de NAVO-strijdkrachten te Evere. Ter zitting zei hij dat “niet het klein grut moet hangen, terwijl de grote vissen ontkomen”.
Sommigen zijn van mening dat de WNP-zaak ook overeenkomsten vertoont met de zogenaamde Bende van Nijvel. Madani Bouhouche en Robert Beijer, die verdacht worden betrokken te zijn in de moord op FN-topman Juan Mendez, zouden ook contacten hebben gehad met WNP.
En aangezien de zaak Bouhouche na de onthullingen van de Nijvelse onderzoeksrechter Schlicker ook verbonden wordt met de aanslagen van de Bende van Nijvel zou er meteen ook een verband zijn tussen WNP en de bende. Daarbij gaat men er van uit dat de moordpartijen van de bende, vooral in 1985, politieke motieven zouden hebben gehad.
Deze mogelijke verbanden zijn nu echter nog steeds louter speculatief.
Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Januari 1988
Proces Westland New Post verdaagd
Het proces tegen een achttal leden van Westland New Post, de uiterst rechtse privé-militie wordt verdaagd tot dinsdag 23 februari. Op die datum zal de rechtbank door een vonnis bekendmaken of ze al dan niet onbevoegd is de zaak verder te behandelen, rekening houdend met het politiek karakter van de zaak. Indien het antwoord negatief zou zijn, dan wordt de zaak naar het Hof van Assisen verwezen.
Tijdens de zitting van maandag had openbare aanklager, substituut Ullmann, gevraagd de zaak naar assisen te verwijzen. Vooral de beschuldiging, die verband houdt met een soort spionage komt hiervoor in aanmerking.
Deze beschuldiging zegt dat zeven van de acht beklaagden opzettelijk bij de NAVO gestolen militaire documenten, die de veiligheid van de Belgische staat in het gedrang konden brengen, doorspeelden aan derden.
De advocaten van de verdediging verklaarden dinsdag het eens te zijn met de zienswijze van het openbaar ministerie. Zelfs indien er maar een beschuldiging een werkelijk politiek karakter heeft, krijgen de andere beschuldigingen ook dit karakter gezien ze onderling samenhangen.
Voor de 34-jarige beklaagde Frédérique Saucez uit Brussel vroeg zijn advocaat Mr. Christian Georges dat alle vervolgingen tegen hem zouden worden gestaakt. Het is volgens hem strijdig met de elementaire rechten van de mens dat een beklaagde die twee en een half jaar geleden naar de correctionele rechtbank werd verwezen, eerst nu moet terechtstaan.
Bovendien heeft Saucez volgens de advocaat ondertussen alle banden met Westland New Post definitief verbroken.
Bron: Gazet van Antwerpen | 27 Januari 1988
Rijkswacht heeft zich niets te verwijten in Aalst
In de reeks interpellaties die woensdag in de Kamercommissies voor Binnenlandse Zaken werd gehouden, heeft Van den Bossche (SP) de problemen i.v.m. de bestrijding van terrorisme en banditisme nog eens in de actualiteit gebracht.
In een eerste interpellatie hekelde hij de zg. tekortkomingen, op 9 november, van de politiebewaking bij Delhaize te Aalst. Minister Nothomb heeft evenwel geantwoord, dat reeds op 9 oktober een akkoord was afgesloten tussen de rijkswachtbrigade te Aalst en de politiekorpsen van Aalst, Wetteren en Ninove. In uitvoering van dit akkoord was de rijkswacht die zaterdag belast met de mobiele bewaking van het grootwarenhuis te Aalst.
Eén keuronderofficier en twee onderofficieren moesten met tussentijdse haltes de vestigingen Delhaize, Colruyt en Aldi bewaken. Het is vrij normaal dat op een bepaald ogenblik de rijkswacht - met een zodanig “mobiel” bewakingssysteem - niet aan de ingang stond waar de overval plaatshad. De minister heeft uitdrukkelijk bevestigd dat in de gegeven omstandigheden de bewakingsdiensten niets ten laste kon worden gelegd.
Een tweede interpellatie van Van den Bossche gold de juridische fundering van de regeringsbeslissing, in verband met het inzetten van legereenheden. Met de wetteksten in de hand betoogde de interpellant, dat de rijkswacht alleen beroep kan doen op het leger om de orde te “herstellen”, wat betekent dat zodanig beroep niet kan worden gedaan om preventieve opdrachten te vervullen.
Minister Nothomb is niet alleen erg algemeen maar ook uiterst vaag gebleven in zijn antwoord. Hij tilde blijkbaar niet te zwaar aan het al dan niet preventief karakter van de inzet van de strijdkrachten. Voor hem is het “herstel van de orde” het herstel van het veiligheidsgevoelen van de burgers... (…)
Bron: Gazet van Antwerpen | 9 Januari 1986
Kroongetuigen kennen geen nieuwe elementen - Drukte rond Bende van Nijvel opent oude wonden
Aalst, vier maanden na het drama. De wonden zullen nooit helen. Families dragen in stilte de pijn van een bloedige Sint-Maartensdag. Bijna was men aan de talrijke lokale cafétogen vergeten nog oeverloos over overval en bende te zwetsen, tot een nieuwe Bende voor nieuw praatvoer zorgde.
“Ge moet zoveel met een korrel zout nemen”, merkt de h. Albert Van den Abiel op bij zoveel nieuwe drukte. Hij is niet de enige die persoonlijk nauw betrokken was bij het Delhaize-drama en die zo spreekt. De h. Van den Abiel verloor op 9 november zijn dochter, zijn schoonzoon en zijn kleindochter. Hij is voor de tweede keer in zijn leven vader geworden: hij ontfermt zich over kleinzoon David. De jongen is zopas tien jaar geworden. Hij werd afschuwelijk gewond en leert nu in het O.-L.-Vr.-ziekenhuis weer lopen.
“Het moreel is goed”, vertelt ons zijn grootvader, “dat is omdat onze familie nauw aan elkaar hangt!“ Grootvader waakt er overigens angstvallig over dat de knaap met rust wordt gelaten. Voor Eliane Nijs-Wauters uit Aalst is de hel nog niet voorbij. Als jonge vrouw in de bloei van het leven verloor ze haar man Dirk (28) en haar dochtertje Elsie (9). Geen dag betrok ze nog de echtelijke woning aan de L.P. Boonstraat. Ze durft ’s avonds nauwelijks alleen over straat. Een ontredderd leven. Zo zijn er nog velen.
Het zal een magere troost zijn, maar intussen heeft de hoofddirectie van Delhaize alle kosten (verpleging, begrafenis ...) zonder problemen terugbetaald aan de betrokken families. Een benefietvoetbalmatch met Eendracht Aalst leverde zowat 100.000 fr. op. Een steunrekening op het Gemeentekrediet was heel wat minder succesvol. Tussen november en begin maart werd amper zesduizend frank gestort, sommetje dat onlangs door de Nationale Bank werd aangedikt met een schenking van 25.000 fr.
Met de publicitaire steun van de stad en de media hoopt men de solidariteit thans op te drijven. Kleine bedragen - voor families die het geld hard nodig hebben. Maar geld, daar koop je geen leven mee, zo fluistert men in Aalst.
En dan is er het fameuze Rampenfonds van augustus '85. Slachtoffers van opzettelijke gewelddaden zouden uit die kas geholpen worden. Volksvertegenwoordiger Caudron stelde de vraag aan minister Gol. Het Rampenfonds? Een mooi initiatief, maar op papier. Want het werkt nog altijd niet.
In het warenhuis zelf gaat de handel weer de gewone gang. De klanten, die een tijdje wegbleven, zijn terug en nu het ’s avonds langer klaar blijft wordt ook later nog druk gewinkeld. De kassiersters glimlachen weer. Soms maar moeizaam als de avond valt en men koortsachtig aan het poetsen gaat en schichtig naar de late bezoekers kijkt.
Geen enkel personeelslid dat op de bewuste avond kroongetuige was van de overval van de Bende van Nijvel is de laatste weken nog aangesproken door de speurders. Of iemand dan in de Dendermondse gevangenis verscholen achter glas is moeten gaan kijken om de vermeende reus en het ander gespuis te herkennen? Iedereen heft de schouders. Niemand is dat gaan doen of kent een collega die werd aangesproken.
Een Delhaize-personeelslid dat liever anoniem blijft: “Ik heb ook de kranten gelezen. Ik vraag me af waar ze het halen?” Voor sommigen is de drukte graag meegenomen. Krantenverkoopster Nicole Van Schuylenbergh in Aalst: “De gazetten vliegen buiten. Met die bende zeker?”
Bron: Gazet van Antwerpen | 27 Maart 1986
Aalst '85 Terreur!
Zaterdag 9 november 1985, even voor achten en dus bijna sluitingstijd in een warenhuis te Aalst. Klanten en personeel maken zich klaar om een lang weekeinde wapenstilstand te vieren. Uitgerekend op dat ogenblik stormen drie gewapende gemaskerden de Delhaize binnen. Acht klanten worden blindelings en meedogenloos afgemaakt. Vlaanderen beleeft een nachtmerrie.
Het verkeersdrukke kruispunt ”Den Haring” te Aalst was op die regenachtige, mistige zaterdagavond in november het macabere toneel van loeiende sirenes van politie- en rijkswachtwagens. Blauwe flikkerlichten van ziekenwagens maakten duidelijk dat er wat gebeurd was: acht doden, drie zwaar en zeven lichtgewonden.
Bijna even snel als de hulpdiensten waren ook de journalisten ter plekke. De toenmalige GVA-medewerker in Aalst - nu redacteur - was getuige van de slachtpartij. Als late klant in het warenhuis diende René De Witte beschutting te zoeken voor dwalende kogels tijdens de schietpartij tussen politie en gangsters.
Het begin van het journalistieke zoeken naar de waar gebeurde feiten. Een reconstructie van halve en hele waarheden, amper te onderscheiden, omwille van zovele emoties.
Gezien de ernst van de situatie kreeg de redactie Oost-Vlaanderen prompt logistieke steun aangeboden van de collega’s. Het reportageteam van onze krant en de Brusselse redactie werden mee ingeschakeld. Dagenlang zou Delhaize Aalst nazinderen, ook in de krant. Psychiaters en criminologen trachtten een verklaring te vinden voor zoveel bloedvergieten. Rijkswacht en politie ondernamen een (nog vruchteloze) poging om de daders te snappen.
Toch bleven de machteloze reacties van familieleden en van de directie van het betrokken warenhuis. Die machteloosheid werd gedeeld met de onmacht van politiediensten tegen zoveel geweld.
“Stop dat terrorisme”, zo blokletterde Gazet van Antwerpen de dag na de ramp. Die eis blijft actueel. Er is overigens nog maar weinig veranderd sinds die rampzalige dag nu bijna een jaar geleden. De angst voor terreur blijft. De daders lopen nog op vrije voeten. Delhaize-Aalst blijft een zwarte vlek in de geschiedenis van deze provincie, ook omdat er amper lessen werden getrokken eens de eerste emoties vergeten.
Bron: Gazet van Antwerpen | 3 November 1986
Jean-François Farvacque is een gangster van Franse nationaliteit, geboren in 1960, die bekend staat als gewelddadig en gevaarlijk. In maart 1984 werd hij gearresteerd door de BOB van Halle vanwege een moordpoging op een 23-jarige vrouw.
Op 30 mei 1986 was hij betrokken bij een overval op een juwelier in Leval-Trahegnies. Bij die overval werd Stéphane D’Hayer doodgeschoten door de juwelier.
In november 1993 werd hij bij verstek veroordeeld tot zeven jaar cel voor een reeks overvallen, met als uitschieter een overval op een sigarettentransport.
Op 2 maart 1993 werd in Kontich een chauffeur van Tabacofina-Vanderelst door een Mercedes-bestelwagen klemgereden en uit zijn cabine gesleurd. De dieven legden hem vastgebonden op zijn buik op de bodem van de laadruimte in de Mercedes, met een revolver in de rug.
In Beersel dwongen ze hem over te stappen in een personenwagen, en lieten hem op een parkeerplaats vrij. Hij zag nog net de bestelwagen van zijn overvallers samen met de personenwagen wegrijden, maar zijn eigen truck, met daarin tienduizenden sigaretten werd later leeg teruggevonden in 's Gravenbrakel.
Op 10 oktober 1993 ontsnapte hij uit de gevangenis van Antwerpen. Hij werd nooit gevonden.
Verdachten in moordpoging te Edingen aangehouden
Woensdag in de vroege ochtend werden door de BOB van Halle de twee verdachten van de moordpoging op de 23-jarige Véronique De Wattine uit Edingen, aangehouden. Het gaat om de 32-jarige André Vanderstraeten, geboren te Ukkel en zonder vaste verblijfplaats, en zijn vriend Jean-François Farvacques van Italiaanse nationaliteit. Beide kerels werden gegrepen door de BOB van Halle, toen zij een woning binnenstapten. Het duo bood geen weerstand en na onderzoek bleek dat beiden gewapend waren met een groot mes.
Bron: Gazet van Antwerpen | 29 Maart 1984
Gangsters sluiten cipier en medegevangene op in koelkast
De vier ontsnapte gangsters - een Marokkaan, een Fransman en twee Belgen - waren allen werkzaam in de keukenafdeling van de Antwerpse gevangenis in de Begijnenstraat. Het is ook vanuit de keuken dat de vluchtpoging werd ondernomen. De cipier die daar zondagmiddag de levensgrote koelkast kwam inspecteren, belandde er ironisch genoeg zelf in en werd later in shocktoestand opgenomen in het ziekenhuis. De vier gedetineerden, allerminst onbekenden voor het gerecht, blijven op te sporen.
De dienstdoende cipier liep zondag om 13 uur de keuken van de gevangenis binnen om er een frigo te controleren. Hij vroeg een gevangene om de koelkast te openen, maar werd onmiddellijk langs achter benaderd door de Fransman Jean-François Farvacque (33) die zowel de cipier als de medegevangene in de koelkast stopte. Farvacque werd hierbij geholpen door de Belg Alain Gavrot (20) die al met een aardappelmesje in de aanslag stond.
Geen van de aanwezige gedetineerden durfde in te grijpen, al was het mar omdat Farvacque bekendstaat als een gewelddadig iemand. De cipier moest zijn sleutels afgeven en samen met de Marokkaan Ahmed Bouhajra (25) en de Belg Danny Hendrickx (22) vervolgden de gangsters hun tocht door de gevangenis en beroofden een tweede cipier van zijn sleutelbos, onder bedreiging met het mesje.
Via een deur die uitgeeft op de Sint-Rochusstraat konden de vier ontsnappen. Dat de vluchtpoging georchestreerd was, blijkt uit het feit dat het viertal zich onmiddellijk kon omkleden in een donkerkleurige BMW, oud model type 318 met rechthoekige koplampen, die geparkeerd stond in de buurt van de gevangenis. De bestuurder van deze wagen, de Marokkaan Kadour S. (39), werd maandag de hele dag verhoord en blijft opgesloten ook al ontkent hij alle betrokkenheid.
Zeer ongebruikelijk
De laatste ontsnapping uit de Antwerpse gevangenis dateert van 1990: toen nam één gedetineerde de benen. In 1985 werd daar de voorlaatste ontsnapping opgetekend. Inspecteur-generaal Van Oers beroept zich op deze statistieken om te beklemtonen “dat het zeer ongebruikelijk is dat in een gesloten inrichting zoals in de Begijnenstraat iemand kan ontsnappen”. Of de succesvolle vluchtpoging had kunnen worden voorkomen?
“Alles kan worden voorkomen en tegelijkertijd kan je niets voor honderd procent voorkomen. Allicht, en ik ben nu zeer voorzichtig, heeft men zicht vergist in de betrouwbaarheid van een aantal gedetineerden in de keuken en het aanpalende groentenkuislokaal. Hoewel het logisch is dat je in een dergelijke keuken aan mesjes kan geraken, mogen we niet vergeten dat een paar gevluchte gedetineerden daar al drie maanden werkte zonder dat er zich problemen hebben voorgedaan. Je kan niet vermijden dat gedetineerden in een gevangeniskeuken werken”, aldus Van Oers.
Van Oers heeft geenszins de indruk dat de ontsnapping verband houdt met de overbevolking in de Antwerpse gevangenis die voor 220 procent (343 mannen en 31 vrouwen) bezit is.
Bron: Gazet van Antwerpen | 12 Oktober 1993
Ontsnapte gangster gevat in Drogenbos
De Belg Alain Gavrot (20), één van de vier gangsters die vorige week uit de Antwerpse gevangenis in de Begijnenstraat ontsnapten, werd zaterdagavond in Drogenbos nabij Brussel gevat. Hij werd er opgewacht door een patrouille van de rijkswacht van Zaventem op het moment dat hij een telefooncel verliet. Zijn arrestatie gebeurde zonder veel problemen. Gavrot werd intussen terug naar de Antwerpse gevangenis overgebracht.
De aangehouden gangster ontsnapte zondagmiddag 10 oktober met drie kompanen. Samen met de Fransman Jean-François Farvacque bedreigde hij een cipier die in een koelkast werd opgesloten. Daarna konden ze de gevangenis samen met de Marokkaan Ahmed Bouhajra (25) en de Belg Danny Hendrickx (22) ontkomen via een deurtje dat uitgeeft op de Sint-Rochusstraat. Een aardappelmesje uit de gevangeniskeuken, waar de vier werkzaam waren, was voldoende om de vlucht tot een goed einde te brengen.
Een donkerkleurige BMW stond het viertal op te wachten en het is met de vermoedelijke hulp van een medeplichtige, die intussen werd aangehouden, dat ze van kledij konden verwisselen alvorens hun vlucht verder te zetten. Opnieuw met hetzelfde aardappelmesje bedreigden de vier gangsters vervolgens een bestuurder van een rode Renault 5 en reden in dit voertuig weg.
Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Oktober 1993
Ontsnapte gevangene voor Antwerpse rechter
Alain Gavrot en Jean-François Farvacque, die twee weken geleden uit de Antwerpse gevangenis ontsnapten, moesten gisteren voor de Antwerpse rechtbank verschijnen. Gavrot is intussen weer opgepakt en kwam dus inderdaad naar het Antwerpse justitiepaleis. Daar waren zware veiligheidsmaatregelen genomen. Men wou blijkbaar ten alle prijze voorkomen dat Gavrot nog eens de benen zou nemen …
De vier gevangenen die op 10 oktober uit de Antwerpse gevangenis ontsnapten, moesten allemaal de jongste weken voor de rechtbank verschijnen. Vorige week stond de zaak tegen Danny Hendrickx op de rol, maar die zaak werd uitgesteld omdat Hendrickx nog steeds niet gevat is. Gavrot zit wel al opnieuw achter de tralies maar ook zijn zaak werd gisteren uitgesteld. Omwille van een misverstand.
Gavrot is, net als de vier andere personen die met hem moeten verschijnen, Franstalig. Een van de advocaten had gehoord dat er iemand om een verzending naar een Franstalige rechtbank zou verzoeken. Geen enkele advocaat vroeg daar echter om en de advocaat, die zich had gebaseerd op de geruchten, had zijn dossier niet bestudeerd. De zaak werd dan maar uitgesteld tot 8 november.
Gavrot en zijn vier kompanen worden overigens als uiterst gevaarlijke gangsters beschouwd. Alain Gavrot had reeds als minderjarige 794 autodiefstallen gepleegd. Nu staat hij in Antwerpen terecht voor twee gewapende overvallen op transporten van sigaretten en een overval op een postbode. Een van de overvallen op een vrachtwagen met sigaretten vond plaats in Kontich en dat is de reden waarom de vijf in Antwerpen moeten terecht staan. Meestal pleegden ze hun misdaden in het Brusselse.
Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Oktober 1993
Familielid van voortvluchtige geklist
In de zaak rond de vier gevangenen die uit de Antwerpse strafinstelling in de Begijnenstraat ontsnapten, werd dinsdag een derde medeplichtige aangehouden. Het betreft een familielid van één van de vier ontsnapten. Tot nog toe liep slechts één van de vier voortvluchtigen weer in de armen van de politie.
De Antwerpse BOB kliste dinsdag de 23-jarige Moktar B., familie van de voortvluchtige gangster Ahmed Bouhajra (25). Die ontsnapte vorige zondag 10 oktober tezamen met drie medegevangenen uit de Antwerpse gevangenis in de Begijnenstraat. Goed een week later werd één van de voortvluchtigen, de Belg Alain Gavrot (20), gesnapt toen hij een Brusselse telefooncel verliet.
Geen enkele van de drie anderen werd tot nog toe betrapt. Wel werden al twee medeplichtigen aan de ontsnappingspoging door het Antwerpse parket aangehouden. Vrijwel onmiddellijk werd de 39-jarige Kadouar S. opgepakt. Hij wordt ervan verdacht één van de twee vluchtwagens te hebben geleverd en tevens gezorgd te hebben voor gewone burgerkleren van het viertal.
Een week later viel de eigenaar van een twee vluchtwegen, de Marokkaan Widat L. (22), door de man. Hij had de rijkswacht al die tijd verteld dat zijn auto door het viertal was gekaapt.
Ondanks het succes van dinsdag blijven drie ontsnapten, de Fransman Jean-François Farvacque (33), de Belg Danny Hendrickx (22) en de Marokkaan Ahmed Bouhajra (25) voortvluchtig.
Bron: Gazet van Antwerpen | 27 Oktober 1993
Zware straffen voor zware bendeleden
In het proces tegen een bende brutale overvallers, met als uitschieter twee berovingen van een sigarettentransport, vielen gisteren loodzware straffen. In een extra-beveiligde zaal hoorden Alain Gavrot (20), Jean-François Farvacque 32, (bij verstek) en Abdelkader Allali (27) zeven jaar tegen zich uitspreken, en Didier Nicaise (33) “slechts” vijf jaar, terwijl de zieke Hassan K. (24) naar een Franstalige rechtbank werd verwezen. Eén van de veroordeelden is nog steeds voortvluchtig na zijn spectaculaire ontsnapping uit de Antwerpse gevangenis. Van zijn drie kompanen die wel gesnapt werden, kreeg er gisteren één ook zeven jaar.
De extra-veiligheidsmaatregelen hadden alles te maken met de reputatie van twee der verdachten: Gavrot en Farvacque hebben allebei een indrukwekkend strafblad, en op 10 oktober wisten ze samen met twee medegevangenen te ontsnappen uit de gevangeniskeuken te Antwerpen. Gavrot en de twee anderen werden een tiental dagen later weer bij de lurven gevat.
Op 2 maart werd in Kontich een chauffeur van Tabacofina-Vanderelst door een Mercedes-bestelwagen klemgereden en uit zijn cabine gesleurd. De dieven legden hem vastgebonden op zijn buik op de bodem van de laadruimte in de Mercedes, met een revolver in de rug.
In Beersel dwongen ze hem over te stappen in een personenwagen, en lieten hem op een parkeerplaats vrij. Hij zag nog net de bestelwagen van zijn overvallers samen met de personenwagen wegrijden, maar zijn eigen truck, met daarin tienduizenden sigaretten werd later leeg teruggevonden in 's Gravenbrakel.
Op 20 mei kreeg de BOB van La Louvière de overval opgelost. Getuigen hadden gezien hoe nog dezelfde dag de inhoud van de vrachtwagen aan een hoeve in de omgeving van La Louvière werd overgeladen in een huurtruck. De politie werd verwittigd, en volgde op discrete manier het huurvoertuig. Zo kwamen ze in Trivière uit bij Farvacque en Gavrot, die allebei in de streek wonen. De Mercedes hadden ze gestolen bij een tehuis voor gehandicapten. Hij werd overschilderd en geblindeerd, en de overvallers spoten de brandblusser erin leeg om alle sporen uit te wissen.
De dagen daarop werden de mededaders Hassan K. uit Schaarbeek, en Abdelkader Allali bij de lurven gevat. De vijfde verdachte was Didier Nicaise, die na de overval in een politiecel te Nice belandde, en aan ons land werd uitgeleverd. Ze bekenden allen, en één van hen wist zelfs te vertellen dat ze kort daarvoor in Schaarbeek een gelijkaardige overval, maar dan zonder gijzeling, hadden gepleegd. Het OM verdenkt drie van hen zelfs van een overval op de post in La Louvière op 1 maart, een dag voor Kontich dus, maar echt hard maken kon substituut Hegmans dit niet.
Hoewel de roof eigenlijk in La Louvière begon en eindigde, werd de zaak in handen gegeven van de meid voor alle werk, het parket van Antwerpen. De vier verdachten werden dan ook naar de Antwerpse gevangenis overgebracht. Een vijfde werd enkele weken later door Frankrijk uitgeleverd. De verdediging stond voor een vrijwel hopeloze taak. Uiteraard had geen van de vijf ook maar iets te maken met de postoverval.
Bron: Het Belang van Limburg | 9 November 1993
Zeven jaar cel voor ontsnapte gevangenen
Twee van de vier gevangenen, die in oktober uit de Antwerpse gevangenis ontsnapten, kregen gisteren zeven jaar cel. Een derde beklaagde kwam er met vijf jaar vanaf. Samen hadden ze drie gewapende overvallen gepleegd. Hoogtepunt was de gijzeling van een chauffeur die voor 5 miljoen frank aan sigaretten in zijn vrachtwagen had.
Op 10 oktober ontsnapten uit de gevangenis aan de Antwerpse Begijnenstraat vier gevangenen. Onder hen Alain Gavrot (20) en Jean-François Farvacque (31), die vastzaten voor een gewapende overval op een vrachtwagenchauffeur in Kontich. Op 17 oktober al werd Alain Gavrot terug opgepakt in Drogenbos. Hij verscheen gisteren onder zware veiligheidsmaatregelen voor de Antwerpse rechtbank. Farvacque, die nog steeds op vrije voeten loopt, liet vanzelfsprekend verstek gaan. Wel aanwezig waren de Fransman Didier Nicaise (30) en Abdelkader Allali (27).
Een vijfde beklaagde, Hassan Khloufi, liet door de gevangenisdirectie van Sint-Gillis een fax sturen naar het Antwerpse gerechtsgebouw. Hij was te ziek en kon zijn proces niet volgen. En als hij beter zou worden, zou hij liefst voor een Franstalige rechtbank verschijnen. Het verzoek werd ingewilligd.
De openbare aanklager was bijzonder scherp en bondig in zijn requisitoir. Volgens hem gaat het om gevaarlijke gangsters, die al herhaaldelijk veroordeeld waren.
Opnieuw moesten ze zich voor drie zaken verantwoorden: een gewapende overval op een vrachtwagen met sigaretten in Schaarbeek op 18 februari ’92, een gewapende overval op een postbode in La Louvière op 1 maart en de overval en gijzeling op een vrachtwagenchauffeur in Kontich op 2 maart. “Deze mannen deinzen voor niets terug. En bovendien hebben ze nog op stoutmoedige wijze geprobeerd te ontsnappen uit de gevangenis. Ik eis tegen iedereen 7 jaar cel”, aldus openbaar aanklager Hegmans.
De advocate van Alain Gavrot vond dat haar cliënt helemaal geen gevaarlijk man is. “Hij heeft alleen enkele verkeerde beslissingen genomen in zijn leven maar ik kan u verzekeren dat hij de negen dagen die hij doorbracht in het cachot na zijn ontsnapping heel goed heeft nagedacht.”
De advocaat van Didier Nicaise bleef erbij dat haar cliënt nooit de bedoeling had geweld te gebruiken. “Ze waren zelfs al op 1 maart naar Kontich gekomen om de overval te plegen maar hadden toen wel alles afgeblazen omdat mijn cliënt niet wou doorzetten.”
Volgens de advocate van Abdelkader Allali was het nooit de bedoeling geweest de chauffeur in Kontich te gijzelen. “Farvacque heeft de man plots uit de vrachtwagen gesleurd en toen moesten de overigen wel meedoen.”
Ze vertelde dat Allali ook in de keuken van de gevangenis was, toen zijn twee kompanen ontsnapten maar dat hij bewust niet was meegegaan. “Hij heeft berouw en wil boeten.”
Bron: Gazet van Antwerpen | 9 November 1993
Tweede ontsnapte Antwerpse gevangene gevat
In Antwerpen is de tweede van de vier gevangenen gevat die op 10 oktober uit de Antwerpse gevangenis ontsnapten. Het betreft Danny Hendrickx (25) die in augustus weer vrij was gekomen maar opnieuw was gearresteerd bij een inbraak in het OCMW van Wommelgem.
Hendrickx wordt nu opgepakt met twee kompanen. Dat ze weinig goeds in de zin hadden blijkt uit de inhoud van hun wagen: inbrekersmateriaal, bivakmutsen en flink wat wapens.
Drie mannen in een wagen gedroegen zich zo zenuwachtig dat de Antwerpse rijkswacht besloot hen te controleren. Eén van de inzittenden was Danny Hendrickx (25), die samen met drie anderen op 10 oktober uit de Antwerpse gevangenis ontsnapt was. Bij hem in de wagen zaten nog twee kerels die geen onbekenden waren voor het gerecht. Wat ze precies van plan waren vrijdagnacht is onduidelijk. In hun wagen lag alleszins genoeg materiaal om een inbraak of overval te plegen.
Danny Hendrickx is precies een maand geleden uit de Antwerpse gevangenis verdwenen, samen met Alain Gavrot, Jean-François Farvacque en Ahmed Bouhajra. Waar Hendrickx die maand precies verbleven heeft, wil hij niet kwijt. Overal zo’n beetje, is zijn verklaring.
Drie mannen in een wagen gedroegen zich zo zenuwachtig dat de Antwerpse rijkswacht besloot hen te controleren. Eén van de inzittenden was Danny Hendrickx (25), die samen met drie anderen op 10 oktober uit de Antwerpse gevangenis ontsnapt was. Bij hem in de wagen zaten nog twee kerels die geen onbekenden waren voor het gerecht. Wat ze precies van plan waren vrijdagnacht is nog onduidelijk. In hun wagen lag alleszins genoeg materiaal om een inbraak of overval te plegen.
Danny Hendrickx is precies een maand geleden uit de Antwerpse gevangenis verdwenen, samen met Alain Gavrot, Jean-François Farvacque en Ahmed Bouhahjra. Waar Hendrickx die maand precies verbleven heeft, wil hij niet kwijt. Overal zo’n beetje, is zijn verklaring.
Feit is dat hij vrijdagnacht in Antwerpen zelf werd ingerekend. De rijkswacht merkte in de buurt van de Van de Wervestraat en de Ellermanstraat, een voertuig op met drie mannen. Het voertuig stond niet geseind, maar de mannen gedroegen zich verdacht. Op het ogenblik dat ze de rijkswachters opmerkten, stopten ze en deden heel zenuwachtig.
Danny Hendrickx en zijn kompanen willen niet vertellen wat ze op dat ogenblik op die plaats deden. Maar het feit dat er in hun wagen wapens, bivakmutsen, inbrekersmateriaal en een scanner om de politiefrequenties af te luisteren, lagen, doet vermoeden dat ze weinig goeds in de zin hadden.
Danny Hendrickx werd terug opgesloten in de gevangenis waar hij opnieuw zijn proces mag afwachten. Dat kwam al eens voor op 20 oktober maar werd toen uitgesteld omdat hij op de vlucht was.
Ook zijn twee kompanen, die niets met de ontsnapping op 10 oktober te maken hadden, werden aangehouden. Zij worden beticht van verboden wapendracht.
Bron: Gazet van Antwerpen | 15 November 1993
Ontsnapte gevangene gevat op dak ouderlijke woning
Eén van de vier gevangenen die in oktober ’93 uit de Antwerpse gevangenis ontsnapten, werd door de Antwerpse BOB ingerekend. De man zat in de woning van zijn ouders in Hoboken waar de rijkswacht een oogje in het zeil hield. Toen ze hem donderdag zagen binnenstappen, verrasten ze hem.
Ahmed Bouhajra (25) was op 10 oktober samen met Jean-François Farvacque, Alain Gavrot en Danny Hendrickx uit de gevangenis in de Begijnenstraat ontsnapt. Amper een week later liep Gavrot al in de armen van de rijkswacht. Hij werd ondertussen door de Antwerpse rechtbank tot zeven jaar cel veroordeeld wegens drie gewapende overvallen.
Half november werd Danny Hendrickx opgepakt in het centrum van Antwerpen. Hij zat samen met twee kompanen in een wagen die vol lag met wapens en overvalmateriaal. Hij verschijnt binnenkort voor de rechtbank voor inbraken.
Ahmed Bouhajra werd donderdagnamiddag ingerekend. Hij was binnengestapt in het huis van zijn ouders aan de Lage Weg in Hoboken. De BOB tapte de deur van het huis in maar Bouhajra zat in een mum van tijd op het dak van de woning. Even werd nog een achtervolging gehouden op enkele daken maar toen kon Bouhajra overmeesterd worden. Hij bood weinig weerstand.
Bouhajra wordt nu grondig verhoord, omdat men wil achterhalen hoe de vier gevangenen zijn kunnen ontsnappen. In de weken na hun ontsnapping werden enkele mensen aangehouden die geholpen hadden. Bouhajra zelf werd gezocht voor een overval op een juwelier waarbij een dode viel.
Momenteel is alleen de Fransman Farvacque nog voortvluchtig.
Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Januari 1994
Sigarettendief krijgt acht jaar in beroep
Het Hof van Beroep van Antwerpen ging gisteren niet in op de loodzware eis van het openbaar ministerie tegen een “onverbeterlijke recidivist”. Abdelkader Allali (27) was in eerste aanleg tot 7 jaar veroordeeld, maar in beroep werd 15 jaar tegen hem geëist. Gisteren kreeg hij 8 jaar.
Allali maakte samen met Alain Gavrot deel uit van een bende sigarettendieven. Die bende overviel op 18 februari ’92 een vrachtwagen met sigaretten in Schaarbeek, op 1 maart een postbode in La Louvière en op 2 maart een vrachtwagen met sigaretten in Kontich. De bende werd enkele maanden later ingerekend.
Alain Gavrot ontsnapte vlak voor zijn proces uit de gevangenis van de Begijnenstraat, maar werd een week later weer ingerekend. Een ander bendelid, Jean-Jacques Farvacque, is nog steeds voortvluchtig.
Allali had ook kunnen ontsnappen maar verkoos op zijn proces te wachten. Dat was volgens zijn advocaat een teken dat hij duidelijk zijn leven wilde beteren. De openbare aanklager was het daarmee niet eens. Allali had al acht veroordelingen opgelopen, de laatste zelfs kort voor de feiten waarvoor hij nu terecht stond. Allali kreeg 8 jaar en Gavrot 6 jaar, een jaar minder dan in eerste aanleg.
Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Februari 1994
Ontsnappen mag, stelen, slaan of bedriegen niet
Een ontsnapping uit de Antwerpse gevangenis eindigde gisteren met een proces tegen elf personen. Slechts zes mensen kwamen naar de rechtbank. De anderen konden of wilden niet komen en één ontsnapte is nog steeds spoorloos.
Omdat een ontsnapping niet strafbaar is, moet de openbare aanklager zijn toevlucht nemen tot beschuldigingen als “diefstal van sleutels en een auto” en “het bedreigen van medegevangenen en cipiers”. De verdediging maakt handig gebruik van deze versnippering van beschuldigingen
Op 10 oktober ’93 verdwenen uit de gevangenis aan de Begijnenstraat vier gangsters. Ze slaagden erin de sleutels van de sasdeur en de poort te bemachtigen. Een cipier werd bedreigd met een aardappelmesje en opgesloten in een koelkast. Buiten stond een BMW te wachten op het viertal en later stapten ze over in een Renault 5. Elk ging vervolgens zijn eigen weg en drie van de vier werden in de daaropvolgende weken terug opgepakt.
De ontsnapping was blijkbaar goed voorbereid, met hulp van buitenaf, maar eenmaal buiten de gevangenismuren kwamen de vier kompanen niet meer zo goed overeen. Met alle gevolgen van dien.
Alain Gavrot, die ondertussen tot zeven jaar werd veroordeeld, kon amper één week van zijn vrijheid profiteren. Hij dook op in Drogenbos waar familie van hem woont. Een vriend van de familie verscheen gisteren trouwens voor de rechtbank omdat hij Gavrot 5.000 fr. had gegeven.
Danny Hendrickx liep een maand na zijn ontsnapping tegen de lamp in Antwerpen. Hij zat met twee vrienden in een wagen waarin ook messen lagen. Hij verzette zich nogal bij zijn arrestatie en dat wordt hem nu ook ten laste gelegd.
Plannen
Ahmed Bouhajra werd in januari ’94 thuis opgepikt. Met de hulp van zijn broer had hij wilde plannen gemaakt om via Nederland en Frankrijk naar Spanje te ontsnappen, maar het was bij plannen gebleven. De broer, die ook werd gedagvaard, ontkent trouwens dat hij met de ontsnapping heeft geholpen. “Ik heb mijn broer vaak bezocht in de gevangenis en wist dat hij zou vluchten, maar ik heb niet geholpen.”
Jean-François Farvacque loopt nog steeds op vrije voeten rond. Tegen de vier ontsnapten eiste de openbare aanklager gisteren drie jaar cel en een geldboete van 20.000 frank. De advocaten van Hendrickx en Bouhajra waren het daar echter niet mee eens. Tot de kleinste details overliepen ze wie nu de sleutels ontvreemd had of de cipiers bedreigd.
De advocaat van Bouhajra gaf ruiterlijk toe dat zijn cliënt van plan was te ontsnappen maar uiteindelijk niets verkeerd had gedaan bij de ontsnapping zelf. “En het richt om te ontsnappen is nu eenmaal algemeen aanvaard”, was zijn conclusie.
Bleven nog enkele mensen over die geholpen hadden bij de ontsnapping, maar wat de openbare aanklager betreft kunnen die ervan afkomen met enkele maanden cel. Enkele beklaagden riskeren twee jaar cel omdat ze andere feiten pleegden.
Eén cipier stelde zich burgerlijke partij. Hij was die dag bedreigd en opgesloten in de koelkast en is sedertdien werkonbekwaam. Hij kreeg alle sympathie van de openbare aanklager.
“Ik kan best begrijpen dat iemand die lang in de gevangenis moet zitten tot een wanhoopsdaad komt en probeert te ontsnappen. Maar het personeel staat ook onder stress en voor hen kan zo’n ontsnappingspoging dramatisch aflopen.”
Uitspraak op woensdag 6 juli.
Bron: Gazet van Antwerpen | 2 Juli 1994
Jaren cel voor ontsnapte gevangenen
Vier gevangenen die al jaren in de gevangenis moesten zitten, kregen daar nu nog een straf bovenop omdat ze probeerden te ontsnappen. De twee die verstek lieten gaan op het proces werden tot drie jaar cel veroordeeld. Hun twee kompanen die wel naar het proces kwamen, kregen dertig maanden. Drie ‘vrienden’ die hielpen bij de ontsnapping kregen 1 jaar.
De vier ontsnapten op 10 oktober ’93 uit de gevangenis aan de Begijnenstraat. Alain Gavrot, Danny Hendrickx en Ahmed Bouhajra werden in de loop van de volgende weken terug opgepakt. Jean Farvacque is nog steeds voortvluchtig en was niet op het proces. Gavrot weigerde overgebracht te worden uit de gevangenis van Sint-Gillis.
De vier konden ontsnappen door een cipier te bedreigen met een aardappelmesje en hem op te sluiten in een frigo. Buiten stond een auto te wachten en even later konden ze overstappen in een andere wagen. Zeven mensen hadden op één of andere manier geholpen bij die ontsnapping en verschenen nu ook voor de rechtbank. Drie kregen 1 jaar, twee 9 maanden en een man die Alain Gavrot, de neef van zijn vriendin, 5.000 fr. gaf, kwam er met één maan vanaf.
De cipier die opgesloten werd en sedertdien werkonbekwaam is, kreeg nu al een provisionele vergoeding en zal verder onderzocht worden door een deskundige.
Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Juli 1994
Het is eens een andere stad en een ander land maar het toont nogmaals aan dat taxichauffeurs een gemakkelijk doelwit waren, zowel voor criminelen als voor psychopaten. Het gebruikte wapen was een .22 long rifle.
Le meurtrier d'un chauffeur de taxi est jugé aux assises de Paris Fantasmes mortels
La cour d'assises de Paris, présidée par M. Paul Gaillardot, a condamné, le mardi 10 juin, à treize ans de réclusion criminelle, pour meurtre et tentative de meurtre, Thierry Chevalier, âgé de vingt et un ans. L'avocat général, M. Jacques Gagnieur, avait requis de dix à quinze ans de cette peine, en tenant compte du "passé psychiatrique" de l'accusé et de la possibilité de réinsertion à laquelle il pourrait prétendre à sa sortie de prison.
Son goût très vif pour la littérature policière et le roman d'espionnage - un penchant si affirmé qu'il a tenté lui-même d'écrire de telles aventures n'a pas suffi à faire admettre aux jurés des assises, la version rocambolesque des faits que Thierry Chevalier, vingt et un ans, s'est attaché, avec une grande conviction, à leur présenter.
Car, lorsqu'il tue de deux coups de revolver 22 long rifle dans la nuque, le 3 juillet 1978, vers 2 h. 30, dans une rue déserte du quinzième arrondissement, le chauffeur du taxi qui l'y a amené, le jeune homme, dont les soucis d'argent ne sont un secret pour personne, a tué pour s'emparer de la recette de l'artisan, un Algérien, père de deux enfants.
Une passion pour les héros de la "Série noire"
Cela, il l'a avoué aux policiers de la deuxième brigade territoriale auxquels il est venu spontanément se livrer en septembre de la même année, après avoir récidivé, le 19 juillet dans des circonstances identiques. Cette nuit-là, il tire de nouveau, à bout portant, sur un autre chauffeur de taxi, M. Yves Gratien, qui - miraculeusement, la balle entrée par son oreille droite ayant été se loger dans la base de son cou - n'a été que gravement blessé. Et, une fois encore, Thierry Chevalier s'enfuit avec la recette, quelques centaines de francs.
Mais aujourd'hui, ce jeune homme bien élevé, qui s'exprime aussi calmement que parfaitement, entend faire croire au tribunal que sa passion pour les héros de la "Série noire" est à l'origine de sa conduite. Il va dire, sur un ton très assuré, qu'il s'est pris longtemps, à l'époque, à son propre piège de lecteur et de pseudo-auteur, au point qu'il s'était alors insensiblement identifié "à un agent de la CIA chargé d'enquêter en France sur les agissements de la branche européenne de la Maffia..." Un peu plus tard, il expliquera "qu'une jeune femme et son enfant avaient été assassinés par ces truands" et qu'il avait pour mission "de les venger tous les deux". Nous voilà bien loin du meurtre du "taxi"? Non: tandis que le véhicule roule dans la nuit, Thierry Chevalier "devine, peu à peu, que l'homme qui tient le volant n'est autre que l'assassin de la malheureuse Françoise (...)
Bron: Le Monde | Publié le 12 juin 1980
Het volledige artikel staat hier » www.lemonde.fr
Nadelen van een premie of een most wanted-lijst
Zo'n premiesysteem heeft zeker ook nadelen: als er geld wordt uitgeloofd, gaan sommige mensen misschien extra ijverig beginnen te zoeken. In het geval van potentieel erg gevaarlijke personen of terroristen, zouden zij daarmee hun eigen veiligheid in gevaar kunnen brengen. (...)
Bron: VRT Nieuws | 23 november 2015
George Küpper is hier een goed voorbeeld van:
George Küpper uit Malmedy: "Ik ben geen premiejager"
Een jonge man die in Dùitsland werd geboren, in Hasselt heeft gewoond, een huurlingenopleiding volgde en nu in de Oostkantons verblijft, beweert dat hij weet wie de “Bende van Nijvel” vormt.
George Küpper, (24) uit Malmedy, is momenteel werkloos en vertelt dat hij zich vooral aan de weerzinwekkende moorden van de “Bende van Nijvel” is gaan interesseren nadat vrijdagavond 27 september een onschuldig jongetje laffelijk en koelbloedig door nietsontziende gangsters werd doodgeschoten. Naar zijn zeggen bezit hij voldoende inlichtingen om de “Bende van Nijvel” aan de galg te praten.
Of hij zelf geen schrik heeft? “Neen, klinkt het vastberaden. Ik heb veel zelfvertrouwen”. Duidelijk geeft George Küpper te verstaan, dat men moet zoeken in de kringen van degenen die reeds na de eerste reeks overvallen van de bende in kwestie, werden aangehouden. Onze gesprekspartner twijfelt er niet in het minst aan, dat een gewezen rijkswachter, die oneervol werd ontslagen, deel uitmaakt van de “Bende van Nijvel”. “Maar het kan ook een BOB’er zijn, want alles is zo goed georganiseerd, nooit zijn er paniekreacties en men kan zo goed met wapens omgaan”, voegt hij daar aan toe. Voorts legt hij ook de vluchtroute uit van de gangsters nadat ze te Eigenbrakel en Overijse negen (sic) mensen hadden vermoord. Een vluchtweg die zo was uitgestippeld dat ze niet regelrecht in de armen van rijkswacht en politie konden lopen.
Besse
Ook gaat hij ervan uit dat de zo berucht geworden “Bende van Nijvel” zich in het Brusselse schuilhoudt, in een miljoenenstad, eerder dan in een kleine provinciestad als Nijvel. De “Bende van Nijvel” bestaat volgens hem uit meer dan vier personen en er zijn eveneens buitenlanders bij.
Maar hij vindt het potsierlijk dat de politie hem afschildert als een premiejager die probeert, met zijn inlichtingen over de bende, aan de 10 miljoen die zijn uitgeloofd, te geraken. “Ik ben geen premiejager”, werpt hij op, “maar politie en rijkswacht zouden zich moeten schamen dat ze na meer dan twee jaar zoeken, nog niet veel hebben ontdekt om de "Bende van Nijvel” te ontmaskeren, laat staan te arresteren”.
Hij gelooft niet dat François Besse, de Franse topgangster, iets met de Bende van Nijvel te maken heeft. Die is trouwens nog altijd niet ontdekt. “Zo een kerel”, aldus de jonge man uit Malmedy, “zou wel vooraf hebben uitgezocht waar veel poen te rapen is. Dus niet zoals bij Delhaize.”
Bron: Gazet van Antwerpen | 30 Oktober 1985
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.