4,401

(12 replies, posted in Wapenhandel)

Ben wrote:

Alexander Mertens was een wapenhandelaar uit Jette.

Voor de mensen die zich afvragen of hij Madani Bouhouche kende? Ja, hoor:

Vader van omgekomen exploitant kende Madani Bouhouche

Na de ramp in de schietstand “Club 109” te Jette was de verslagenheid groot. In Brusselse ziekenhuizen verblijven nog diverse gewonden.

Naar alle waarschijnlijkheid zullen de 12 slachtoffers individueel begraven worden. Het onderzoek naar de oorzaak van de ramp zal volgens ingewijden nog een hele tijd duren. Het vastleggen van de verantwoordelijkheid is immers lang niet gemakkelijk.

“Club 109” werd tien jaar lang uitgebaat door de Jettenaar Alexander Mertens. Hij liet de schietstand korte tijd geleden over aan zijn zoon Paul nadat hij moeilijkheden kreeg met het gerecht. Die zoon en zijn vrouw kwamen zondag om tijdens de explosie en hun zoontje liep zware verwondingen op.

Alexander Mertens werd verdacht van wapenverkoop aan de Baskische verzetsgroepering ETA en van een aanslag op een diplomaat uit Kongo-Brazzaville. Er werden in een geheime bergplaats in zijn wapenwinkel sporen van wapensmokkel gevonden, vooral naar schuilplaatsen van het ETA. Er werd daarbij gebruik gemaakt van valse documenten.

Tijdens het daarop volgend proces ontkende Alexander Mertens echter alle schuld. Ten slotte werd hij ook niet veroordeeld.

Tot de twee- tot driehonderd leden van de “Club 109” behoorde ook ex-rijkswachter Madani Bouhouche, die bijna drie jaar in voorhechtenis zat op beschuldiging van moord op FN-directeur Juan Mendez. In Jette baatte Bouhouche ook een wapenhandel uit. Alexander Mertens en Madani Bouhouche kenden mekaar.

Bron: Gazet van Antwerpen | 5 december 1989

4,402

(12 replies, posted in Wapenhandel)

Alexander Mertens was een wapenhandelaar uit Jette. Hij werd onder meer verdacht van een moordaanslag in 1980 op een diplomaat van de ambassade van Congo-Brazzaville, wapendiefstal en wapensmokkel, onder andere voor ETA, en bij hem thuis werd ooit een wapenarsenaal gevonden. Hij was ook de eigenaar van de schietclub "Club 109" in Jette (Edouard Faesstraat 109). In 1989 was er een ontploffing en een brand in die schietclub, daarbij kwamen 12 mensen om het leven. Het was de zoon van Alexander Mertens die op dat moment de uitbater van de schietclub was.

Hieronder een aantal artikels uit het leven van Alexander Mertens:

Zeven jaar oude moordpoging te Molenbeek opgehelderd

De BOB te Brussel heeft de moordpoging opgehelderd die op 29 januari 1980 werd gepleegd op Emmanuel Ayessa, lid van de ambassade van de republiek Congo-Brazzaville, gevestigd aan de Carl Réquettestraat te Sint-Jans-Molenbeek.

De moordpoging werd uitgevoerd door twee personen die optraden in het kader van een wapentrafiek o.m. voor de ETA. Het zijn de 56-jarige Daniel André, ingeschreven Bondgenotenstraat te Vorst, en de 54-jarige Alexander Mertens, ingeschreven Charlierlaan te Jette.

Op 29 januari 1980 kwam Emmanuel Ayessa omstreeks 8u15 met zijn kinderen aan in de Carl Réquettestraat, om hen naar de gemeentelijke lagere school te brengen. Plots werd er herhaaldelijk in zijn richting geschoten. Alhoewel gewond aan het hoofd, zette Ayessa samen met een straatveger de achtervolging op de daders in. Een van hen draaide zich om en vuurde opnieuw, zonder evenwel iemand te treffen. Toen riep de man met het wapen dat het om een politieke aanslag ging en dat Ayessa voor zijn vrouw en kinderen moest vrezen.

De BOB wist nu, ruim zeven jaar na de feiten, de dader en zijn medeplichtige in te rekenen. Daniël André die als tipgever optrad, had Alexander Mertens de opdracht voor de moord gegeven. André legde bekentenissen af, maar Mertens weigert wat dan ook toe te geven, al werd hij formeel door het slachtoffer herkend. Beide mannen werden door de Brusselse onderzoeksrechter te Brussel onder aanhoudingsmandaat geplaatst.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 juni 1987

Wapenarsenaal in woning te Jette

In de woonplaats van de 55-jarige wapenhandelaar Alexander Mertens, ingeschreven Firmin Lecharlierlaan 54 te Jette, heeft de BOB dinsdag en woensdag talrijke vuurwapens gevonden. De meeste daarvan waren afkomstig van diefstallen.

Mertens werd weken geleden samen met Daniel André aangehouden wegens moordpoging in januari 1980 op Emmanuel Ayessa, diplomaat van Congo-Brazzaville te Brussel.

Het gevonden arsenaal omvat in de eerste plaats 150 pistolen kaliber 9mm CZ van Tsjechoslowaakse makelij, telkens voorzien van een lader. In 1983 verdween een aanzienlijk aantal pistolen uit een opslagplaats van de douane.

Een groot deel ervan werd blijkbaar geleverd aan de Baskische ETA terwijl het resterende deel in het bezit van Mertens bleef. Deze werd in 1983 in verband met het verdwijnen van wapens langdurig ondervraagd, maar bij gebrek aan bewijzen weer vrijgelaten.

Eveneens werden in de woning van Mertens vijf mitrailleurpistolen samen met 5.000 patronen kaliber 9mm, van het type Parabellum aangetroffen. In een bak en ondergedompeld in olie vonden de BOB’ers twee aanvalsgeweren M1 van het type dat de Amerikaanse soldaten tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikten.

Twee mitrailleur-pistolen MAT 49, waarvan telkens de nummers waren weg geslepen, en een raket met de nodige gebruiksinstructies behoren eveneens tot het arsenaal. Hetzelfde soort raket werd vroeger aangetroffen in een opslagplaats van de ETA op Frans grondgebied.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 augustus 1987

Beschuldigden wapensmokkel ontkennen betrokkenheid

Voor de Correctionele Rechtbank van Brussel werd donderdag het proces voortgezet over het wapentransport voor de militaire tak van de Baskische terreurbeweging ETA. In deze zaak staan 13 personen terecht.

De zitting was gewijd aan het verhoor van de beschuldigden en aan het eerste deel van het rekwisitoor van de openbare aanklager, mevrouw Pensis.

Ook nu verklaarden de beschuldigden niet op de hoogte te zijn geweest van de onregelmatigheden die werden gepleegd, anderzijds bestempelden ze hun aandeel telkens als onbelangrijk. Zo verklaarde een Brussels wapenhandelaar bij wie een deel van de wapens die officieel bestemd waren voor Malawi (Oman), maar die in feite in Biarritz terechtkwamen, niets van de handel te hebben geweten. De chef van een springstoffenbedrijf beweerde de werkelijke bestemming van de goederen die hij leverde niet te kennen. De vervoerders van hun kant zeggen niet te hebben geweten wat in de kisten zat die ze vervoerden.

De beschuldigingen hebben betrekking op de vervalsing van talrijke documenten, onder meer van de dedouaneringsdocumenten en bestemmingscertificaten. De beschuldigden geven toe dat onregelmatigheden werden begaan, maar niemand erkent eraan deelgenomen te hebben.

Openbare aanklager mevrouw Pensis kondigde aan dat vier beschuldigden, van wie er twee op de zitting aanwezig zijn, niet zullen vervolgd worden omdat de hen ten laste gelegde feiten verjaard zijn. Het betreft een Brit, een Duister (beiden lieten verstek gaan) en twee Belgen.

De openbare aanklager vroeg anderzijds dat de zaak tegen de 55-jarige wapenhandelaar Alexander Mertens zou beschouwd worden als losstaand van de zaak van de twee anderen, omdat tegen hem ook een procedure loopt in het kader van een ander dossier. Voor de 43-jarige Jacques Berton, die een deel van de goederen heeft geleverd, vraagt zij een gevangenisstraf en een boete. Voor de 45-jarige Josée Desmet die als “strovrouw” heeft opgetreden en passief aan de handel heeft deelgenomen voor een commissieloon, wordt een gevangenisstraf met uitstel gevraagd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 3 juni 1988

Openbare aanklager eist strenge straffen voor wapensmokkel

De Brusselse correctionele rechtbank, voorgezeten door mevrouw Berlémont, heeft woensdag de zaak van de wapenhandel afgerond. Dertien beklaagden staan er terecht. De uitspraak volgt op 29 juni. Sommige wapens waarover sprake tijdens dit proces waren theoretisch bestemd voor Malawi en Oman. Zij zijn uiteindelijk terechtgekomen bij de militaire afdeling van de Baskische terreurgroep ETA.

Op de zitting woensdag kwamen de laatste pleidooien van de verdediging aan de beurt, evenals het requisitoir tegen hoofdbeklaagde Nicolas Naegelin, een 47-jarige Luxemburger die verstek laat en tegen wie een strenge straf werd gevorderd.

De openbare aanklager herhaalde eveneens haar requisitoir tegen een beklaagde die voordien nooit op de zittingen was verschenen, maar die woensdagmorgen zijn zaak was komen toelichten. Het betreft een vrachtwagenchauffeur die in Antwerpen twee kisten met wapens heeft opgeladen en die, op vraag van zijn baas, deze kisten bij een wapenhandelaar in Jette, Alexander Mertens, heeft gedeponeerd. Mertens wordt in deze zaak eveneens vervolgd maar vermoedelijk zal zijn zaak van dit dossier losgemaakt worden omdat tegen hem ook nog een andere procedure loopt. Voor de rechtbank heeft de vrachtwagenchauffeur verklaard dat hij gehandeld heeft op last van zijn baas en dat het de eerste keer was dat hij wapens vervoerd had.

Bron: Gazet van Antwerpen | 9 Juni 1988

Huiszoekingen in het Brusselse

De wapens (waaronder riot guns) en munitie die door de gerechtelijke instanties uit de schietstand in Jette werden meegenomen, hebben het gerecht onmiddellijk doen ingrijpen. In opdracht van de Brusselse onderzoeksrechter Pignolet werden dinsdag in en omheen Brussel een viertal huiszoekingen verricht. Die werden uitgevoerd bij personen die uitstaans hebben met de schietstand “Club 109” in Jette waar zondagnamiddag 12 mensen om het leven kwamen.

Naar alle waarschijnlijkheid hielden de huiszoekingen verband met het verleden van Alexander Mertens, de Jettenaar die gedurende ruime tijd de schietstand in Jette uitbaatte en verdacht werd van wapensmokkel. De man werd echter nooit veroordeeld en liet de schietstand over aan zijn zoon.

Nu zou er een huiszoeking zijn verricht in de woning van P.M. (47) (*) die samen met zijn vrouw omkwam bij de explosie. Naar verluidt werden daarbij wapens en documenten in beslag genomen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 6 December 1989

(*) Naam zelf afgekort.

4,403

(31 replies, posted in 1980-1989)

Werd de overval in Leerbeek gepleegd door de bende Haemers of zat er een andere bende achter? We zullen het waarschijnlijk nooit weten.

Overvaller in Wezembeek-Oppem was er ook bij in Leerbeek

Het heeft er alle schijn van dat het gangstertrio, betrokken bij de overval op een Securitas-geldtransport woensdagavond in Wezembeek-Oppem, getipt was. De overval, die 10 miljoen aan buit opleverde, werd inderdaad gepleegd toen de beveiligde auto begon aan een geldbedelingsronde langs een reeks van kantoren van het Gemeentekrediet. De gangsters zullen dus wel geweten hebben dat de buit het grootst zou zijn wanneer zij in Wezembeek-Oppem zouden toeslaan.

Gisteren is ook bekend geraakt dat één van de overvallers in Wezembeek-Oppem, de chauffeur van de Mercedes waarin de 36 zakjes met geld geladen werden, door één van de Securitas-agenten zou herkend zijn. Dit betekent niet dat men een naam op de man kan plakken. Alleen zou hij opvallend sterk lijken op een robotfoto die aan de hand van getuigenissen is gemaakt na de overval op een andere Securitas-wagen te Leerbeek. Bij die overval, in juli van dit jaar, werd de 34-jarige Securitas-bediende Georges Vindevogel, uit Tubeke, doodgeschoten.

De robotfoto is nooit via de pers verspreid, maar is bezorgd aan de politie- en rijkswachtkorpsen. De gangster, die woensdagavond nog een chauffeur van een bus aanmaande door te rijden door een riot gun op hem te richten, zou een opvallend oogletsel hebben. Meer is er niet over hem bekend.

167 miljoen

Het sterke vermoeden dat de gangsters voor woensdagavond een tip kregen en enkele andere elementen, wijzen in de richting van een bende die zich gespecialiseerd heeft in het overvallen van geldtransporten van de firma Securitas. Bij die overvallen is door gangsters in totaal 167,5 miljoen buitgemaakt. De reeks begin in november 1985 te Niel. Daarna volgden overvallen te Wilsele, Fontaine l’Evèque, Charleroi, Drogenbos, Molenbeek, Evere, de enige overval met een dodelijk slachtoffer te Leerbeek, een overval in Luxemburg, nu gevolgd door Wezembeek-Oppem.

Of de speurders op het goede spoor zitten, lijkt niet zeker. Vorige week vrijdag werden te Sint-Lambrechts-Woluwe de 23-jarige Aldo Cardozza en de eveneens 23-jarige Goran Skender aangehouden i.v.m. overvallen op geldtransporten. Maandag werd in Ukkel door de gerechtelijke politie van Brussel de Albanees Arshi Xhidra klemgereden en in een vuurgevecht doodgeschoten. Ook hij werd geschaduwd i.v.m. de overvallen op Securitas-transporten. De overval van woensdagavond in Wezembeek-Oppem bewijst alleszins dat de Securitas-bende nog niet is ingerekend of dat er meer dan één bende zich in eenzelfde sector heeft gespecialiseerd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 20 September 1986

Patrick Haemers, sta op

“Ik ben honderd procent zeker. Het was mijn man niet. Toen Patrick mij vertelde dat hij werd beschuldigd van de dodelijke hold-up in Gooik-Leerbeek, heb ik mij afgevraagd waar hij die nacht van 17 op 18 juli 1986 was geweest. Zelf wist hij het niet meer. Ik ontdekte dat hij op een verjaardagsfeest was. Ik heb alle mogelijke cafés bezocht, op zoek naar mensen die hem die bewuste nacht hadden gezien. Uiteindelijk heb ik er drie gevonden. Maar de speurders geloofden het alibi niet, omdat één van hen een zogenaamde kennis zou zijn. De politie heeft Patrick dan onder druk gezet. Ze zegden dat, als hij de hold-up in Gooik zou bekennen, zij ervoor zouden zorgen dat hij enkel zou worden vervolgd als de bestuurder van de vluchtwagen.”

Weduwe Denise Tyack (38) verdedigt Patrick Haemers met hand en tand. Ze is ervan overtuigd dat hij de overval op een Securitas-voertuig voor het kantoor van het Gemeentekrediet op de Ninoofsesteenweg in Gooik-Leerbeek niet heeft gepleegd. Bovendien is Haemers dood en vervalt elke vordering tegen hem. Er is dus geen beschuldigde meer in deze zaak. Bij de hold-up kreeg één van de twee veiligheidsagenten, Georges Vindevogel, in koelen bloede een kogel in het hoofd.

Het woord van Tyack staat tegen dat van openbare aanklager Pierre Morlet, die in deze zaak over opvallend weinig bewijzen beschikt. Behalve enkele anonieme getuigen, die drie maanden na de feiten zeggen Patrick Haemers te hebben herkend in een gestolen Peugeot die de bewuste nacht in Leerbeek is achtergelaten, is er weinig of geen bewijsmateriaal.

Eén meter negentig

Tyack heeft dit blijkbaar goed begrepen. “Ooggetuigen van de hold-up spreken over een dader van 1m70. Mijn man was 1m90 groot”, zegt ze vastberaden. Bij de overval in Gooik werden twee daders gezien. Omdat ze bivakmutsen aan hadden, konden ze slechts vaag worden beschreven. De buit bedroeg 4,4 miljoen frank in baar geld, naast 1 miljoen frank aan kasbons en reischeques en vreemde munten.

Dat de overval in Gooik op de dertiende dag van het proces tegen de bende Haemers zo uitvoerig aan bod komt, is op zijn minst eigenaardig. Patrick Haemers, die enkele maanden geleden zelfmoord pleegde in de gevangenis is immers de enige beschuldigde in deze zaak. Dat Haemers de hold-up steeds heeft ontkend, en dat samen met documenten van Denise Tyack een nummerplaat werd teruggevonden die in Gooik was gestolen, is nog van weinig belang.

Het Brabantse assisenhof zit nu over de helft, althans wat het aantal hold-ups betreft.

Pikant detail: Alphonse Brousmiche, de Securitas-agent die Gooik overleefde, werd vier maanden eerder al door de ‘bende’ overvallen. Dat gebeurde bij hold-up nummer zeven voor het Gemeentekrediet in Evere op 28 maart 1986. Hoewel ook hier schoten vielen, werd niemand gewond. Een wapendeskundige heeft achterhaald dat in Evere dezelfde wapens zijn gebruikt als bij de bloedige overval in Verviers.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 September 1993

Misschien zijn een aantal feiten uit mijn lijst hierboven wel toe te schrijven aan deze agent:

Politieman wegens diefstallen aangehouden te Ukkel

Een 44-jarige politieagent van Ukkel, werd onder aanhoudingsmandaat geplaatst nadag hij had bekend, verscheidene diefstallen in villa's te Ukkel en te Sint-Genesius-Rode te hebben gepleegd.

De zaak kwam aan het licht nadat de echtgenote klacht tegen haar man had ingediend. De vrouw, die met haar echtgenoot in onmin leefde, vertelde aan de politie dat haar man een kogel in haar wagen had afgevuurd en de jongste tijd aan diefstallen had deelgenomen.

De agent ontkende naar de wagen van zijn vrouw te hebben geschoten. Hij wordt er ook niet voor vervolgd. Hij gaf wel toe de diefstallen te hebben gepleegd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 24 september 1982

4,405

(169 replies, posted in 1980-1989)

Drie verdachte koffertjes opgehaald uit vijvers te Woluwe

Omstreeks 10u30 kwam er gisteren bij de rijkswacht van Brussel een anonieme telefoons met de melding dat er drie reiskoffertjes lagen in de Mellaerts-vijvers te Sint-Lambrechts-Woluwe. Ter plaatse zagen de rijkswachters dat er een handschoen op het water dreef. Ten slotte werden drie reistassen opgehaald. De recherche weigert iets te zeggen over de inhoud ervan.

Naar verluidt werd ook gedacht dat die reistassen enig verband zouden kunnen houden met de mysterieuze verdwijning van de Sabena-agent Francis Zwarts, die sinds eind oktober 1982 geen teken van leven meer gaf. Inderdaad zaterdag er bij de lading, die hij op de dag van zijn verdwijning vervoerde, ook diplomatenkoffers, die naar Brussel waren gestuurd door de Belgische ambassade in Moskou.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Maart 1984

4,406

(24 replies, posted in Overzicht Bendes)

Houdy-gang tot 261 jaar veroordeeld

Voor de correctionele rechtbank te Nijvel viel vrijdag een omvangrijke straffenpot te verdelen. Dit in de “zaak Houdy”, naar de naam van de bijzonderste betichten.

Aan deze zaak werden enkele lange zittingen gewijd, niet alleen omdat er twintig mensen op het bankje zaten, ook en vooral omdat sommigen onder hen gevaar liepen met een zware straf te worden bedacht. Zij hadden immers in de loop van het jaar 1982 enkele tientallen overvallen gepleegd, hoofdzakelijk in de streek van Eigenbrakel en Waterloo. In verscheidene gevallen was er vertoon van wapens en geweld.

Rond het Nijvelse gerechtshof stond een niet alledaagse ordedienst opgesteld. Vader Houdy en zijn schoonzoon waren immers enkele dagen voor de aanvang van het proces uit de gevangenis van Nijvel ontsnapt na gijzeling van een cipier. Zij zijn nog steeds voortvluchtig en gevreesd werd dat zij ter zitting zouden opduiken om hun achtergebleven bloedverwanten te bevrijden.

De vrijdag uitgesproken straffen zijn al even zwaar als de gepleegde feiten. De rechtbank was eveneens van mening dat het niet om een enig misdrijf ging zodat, mits samenvoeging van de voor elk misdrijf uitgesproken straf, de 10 jaar gevangenis, die theoretisch de maximumstraf voor een boetstraffelijke rechtbank is, ruimschoots kan overschreden worden. Wel is het zo dat alle straffen boven 20 jaar automatisch tot 20 jaar worden herleid.

Alain Gailly werd veroordeeld tot 26 jaar en 15 dagen gevangenisstraf wegens 14 feiten. Paul tot 90 jaar en 10 maanden plus 100 fr. boete wegens 28 feiten, Clayton tot 4 jaar en drie maanden gevangenisstraf, Dominique Houdy tot 51 jaar en 8 maanden gevangenisstraf plus 100 fr. boete wegens 23 feiten, Jean Houdy tot 77 jaar en een maand gevangenisstraf wegens 39 feiten, Leclerq tot 6 jaar gevangenisstraf en Dequenne tot 17 jaar gevangenis wegens vijf feiten. De andere betichten kwamen er met lichte straffen vanaf.

Bron: Gazet van Antwerpen | 2 Juni 1984

Twee ontsnapten sloten alle cipiers in een cel op - Slecht zeven bewakers voor overbevolkte gevangenis van Nijvel

Jean-Marie Schlicker, de nieuwe onderzoeksrechter van Nijvel, kan niet loochenen dat hem een heel zware taak wacht. Al op zijn eerste officiële werkdag in die functie ontsnapten twee gevaarlijke gangsters uit de gevangenis van Nijvel en werd de gerant van een Nijvels grootwarenhuis thuis overvallen.

Schlickers voorganger Guy Wezel, die onder meer het onderzoek rond de Bende van Nijvel leidde, werd bevorderd tot raadsheer bij het Hof van Beroep te Brussel. Het staatsblad van vorige zaterdag publiceerde deze benoeming.

Diezelfde dag, omstreeks 20u. ’s avonds, werd de gerant van het warenhuis Delhaize te Nijvel in zijn privé-woning door twee gewapende mannen van ca. 45.000 fr. beroofd. De gangsters hadden het gemunt op de ontvangsten van het warenhuis, maar dropen af met een kleine buit toen bleek dat de gerant niet over de sleutel van de brandkoffer beschikte.

Kort voordien waren twee gedetineerden op spectaculaire wijze ontsnapt uit de gevangenis van Nijvel. Gewapend met een revolver van het kaliber 7.65 slaagden zij er in alle bewakers in één van de cellen op te sluiten, waarna ze de vlucht namen met de auto van een cipier.

Politie en rijkswacht kwamen onmiddellijk in actie: er werden wegversperringen opgeworpen, grensposten en luchthavens werden gealarmeerd, de familie van de twee ontsnapten werd ondervraagd. Maar 48 uur later heeft men van het tweetal nog geen spoor.

Wel werd in de Leopoldstraat te Laken hun vluchtauto, een Lada, teruggevonden. Een klopjacht van het Brusselse politiekorps in de buurt leverde echter niets op.

De twee ontsnapten, de 44-jarige Jean Houdy uit Elsene en de 27-jarige Jean-Louis Paul uit Waterloo, worden als zeer gevaarlijke individuen beschouwd. Zij waren de kopstukken van de Bende van Houdy, een losvaste griepvan zo’n 20 mannen en vrouwen die zich in 1981 en 1982 schuldig maakte aan een lange reeks gewapende overvallen, inbraken, autodiefstallen en chequevervalsing, vooral in Waals-Brabant. Ook de zoon van Jean Houdy, Dominique zit voor dezelfde feiten in de Nijvelse gevangenis opgesloten. Allicht was het aanvankelijk de bedoeling dat hij mee de vlucht zou nemen.

Op 16 februari jl. verscheen de bende, waarvan slechts de vier leidende figuren in voorhechtenis zaten, voor de rechtbank te Nijvel. De volgende zitting was gepland op 15 maart a.s.

Revolver

Het staat zo goed als vast dat de overval op de Nijvelse warenhuisgerant niet gepleegd werd door de twee ontsnapte gangsters. Maar waar de onderzoekers zich wel het hoofd over breken, is hoe de twee aan een wapen kwamen.

Waarschijnlijk heeft Jean-Lous Paul gebruik gemaakt van het feit dat het raam van zijn cel uitgaf op een braakliggend terrein, waar de provincie Brabant momenteel sporthal bouwt. Nauwelijks merkbare sporen op de gevangenismuur wijzen er inderdaad op, dat er een metalen voorwerp aan een koord naar boven werd getrokken.

De ontsnapping bewijst bovendien dat de klachten waarmee de bewakers van de Nijvelse gevangenis nauwelijks een week geleden naar buiten kwamen, zeer gegrond zijn. In verhouding tot de werkelijke capaciteit bv. ligt het aantal gedetineerden te Nijvel minstens een derde te hoog.

In februari werden de 90 cellen gedeeld door 130 gevangenen, onder wie 60 personen in voorhechtenis die onderworpen horen te zijn aan een streng regime van afzondering. Tot die 60 behoren bovendien een aantal leden van de beruchte Bende van Nijvel, wat voor een gespannen sfeer onder het personeel zorgt.

Daar komt bij dat Houdy en Paul erin slaagden zonder moeite het voltallige personeel te gijzelen. Tijdens de weekends worden alle bewakingsopdrachten immer waargenomen door slechts zeven man: een “centrumchef”, een portier en vijf cipiers. ’s Nachts wordt dit aantal zelfs tot … vier man beperkt.

In die omstandigheden is het blijkbaar alleen maar gelukkig toeval dat de vorige ontsnapping uit de Nijvelse gevangenis van december 1976 dateert.

Bron: Gazet van Antwerpen | 6 Maart 1984

Ontsnapte Belg in Spanje aangehouden

Een Belg en een Duitser die beiden het voorwerp uitmaken van een verzoek tot uitlevering van hun geboorteland, zijn in Spanje gearresteerd. De Belg is Jean-Paul Louis, 29 jaar oud en afkomstig uit Nieuwpoort. Hij was betrokken bij een reeks overvallen in België. De andere gearresteerde is de 39-jarige R.E.P. uit Hamburg.

Jean-Louis Paul ontsnapte op 3 maart van vorig jaar uit de gevangenis van Nijvel, samen met de 44-jarige Jean Houdy. De twee hadden onder bedreiging van en pistool een bewaker in gijzeling genomen, het gevangenispersoneel opgesloten in een cel en de gevangenispoort laten openen. Daarna verdwenen ze met een auto waarvan ze de sleutels opgeëist hadden.

Houdy en Paul waren met achttien andere medeplichtigen betrokken bij niet minder dan 32 roofovervallen. De behandeling van hun zaak door de rechtbank van Nijvel had moeten beginnen veertien dagen na hun ontsnapping.

Op het ogenblik van zijn arrestatie, in Malaga, had Jean-Louis Paul krantenknipsels bij over zijn “heldendaden”. Hij werd overgebracht naar Madrid, waar beslist zal worden over zijn eventuele uitlevering.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 September 1985

4,407

(2 replies, posted in 1980-1989)

Ouders snel in paniek

De ouders van Theo Salomon die op 28 maart 1985 te Sint-Lambrechts Woluwe vermoord werd, waren al snel na zijn verdwijning in paniek. Vooral de moeder maakte zich ongerust toen hij maar niet huiswaarts keerde, nadat hij met een bedrag van 1.560.000 frank was vertrokken voor de aankoop van een Mercedes.

Volgens één van de verdedigers zou het slachtoffer echter niet met een Porsche naar de plaats van de roofmoord zijn gekomen, maar wel met een Volkswagen Golf. De getuige waren gisteren niet bij machte om op deze opmerking te antwoorden.

Eén van de getuigen beweerde niet één van de vier beschuldigden te kennen. Een ander advocaat liet toen opmerken dat getuige zijn eigen voertuig precies een jaar voor de feiten had laten herstellen bij beschuldigde Dumoulin. Getuige verklaarde zich niet te herinneren dat het om Demoulin ging.

De vijf getuigen verklaarden dat de roofmoord op Salomon reeds de dag voor de feiten door het viertal gepland werd. Eén van de beschuldigden, Dominique Poilvache, verheugde er zich over dat hij heel vermoedelijk elders aan het werken zou zijn, zodat hij niet rechtstreeks aan de feiten zou moeten deelnemen.

Volgende getuige was Josef Salomon, vader van het slachtoffer. Hij zegde ongerust te zijn geworden over het wegblijven van zijn zoon nadat deze met een bedrag van 1.560.000 frank was weggegaan om een Mercedes-wagen aan te kopen. Vooral de moeder van het slachtoffer geraakte in paniek.

Vader Salomon reed twee dagen na de verdwijning met een vriend naar de garage met Fina-pompstation te Sint-Lambrechts-Woluwe, waar zijn zoon normaal had moeten naartoe gaan. Hij kreeg er Dominique Poilvache te spreken, die beweerde de zoon van Salomon nergens gezien te hebben. Hij voegde eraan toe dat hij zou opbellen zodra hij de zoon zou zien.

Getuige zei nog dat zijn zoon schuchter was, goedhartig en naïef. Wanneer hij in het buitenland vertoefde, belde hij elke dag zijn ouders op. Elk weekeinde ging hij een bezoek brengen aan zijn 87-jarige grootmoeder.

Vervolgens werd Margot Herbst, moeder van het slachtoffer, als getuige ondervraagd. Ze maakte de verdwijning van haar zoon de dag na de feiten bekend bij de politie. De dag van de feiten was haar zoon omstreeks 14u weggegaan met een aanzienlijke som geld. Zoon Theo was zeer tevreden dat hij een Mercedes zou kunnen aankopen voor een klant. Later reed de vrouw met haar man naar de garage te Sint-Lambrechts-Woluwe. Ze ontmoette er de gebroeders Poilvache. Deze verklaarden begrip te hebben voor haar ongerustheid en drukten haar de hand. De moeder kreeg er ook Demoulin te zien, die volgens haar een bijzonder kwade blik had.

Een andere getuige was Michel Kruch, een vriend van het slachtoffer die eveneens op zoek was gegaan. Hij trof in het bureau van zijn verdwenen vriend een kaartje aan waarop de naam "Stephane Van Isterdael" voorkwam. Kruch vernam later dat Van Isterdael een zeer slechte reputatie had en mogelijk tot alles in staat was ...

Tenslotte werd Jürgen Zeyen, uitbater van het café "Le Cérisier" te Sint-Lambrechts-Woluwe, als getuige ondervraagd. De avond na de feiten kreeg hij het bezoek van Van Isterdael, Demoulin en Luc Poilvache. Het drietal zag er heel ontspannen uit.

Even na middernacht kwam Luc Poilvache een pak aan getuige afgeven. Getuige vermoedde dat het pak een hoeveelheid bankbriefjes bevatte, echter heel wat meer dan wat de normale opbrengst van het pompstation kon uitmaken. Wat later werd het pak door Dominique Poilvache weggehaald. Getuige vernam eerst veel later dat het pak een deel van het buit gemaakte geld bevatte.

Bron: Gazet van Antwerpen | 22 Januari 1987

4,408

(31 replies, posted in 1980-1989)

Oproep na moorddadige overval te Leerbeek

Op 17 juli omstreeks 23u40 werd te Leerbeek-Gooik een voertuig van de bewakingsfirma Securitas overvallen, op het ogenblik dat twee personeelsleden van Securitas een agentschap van het Gemeentekrediet verlieten met de dagopbrengsten. Bij de overval werd één lid van Securitas doodgeschoten.

Volgens een ooggetuige waren er minstens twee daders die Frans spraken en respectievelijk 1m75 en 1m85 groot zijn. Het voertuig dat de daders gebruikten, werd 's anderendaags omstreeks 17u aangetroffen op de parking van de feestzaal Kellenhof, langs de Edingsesteenweg te Ninove.

Het betreft een donkerblauwe Peugeot 505 GR met nummerplaat 02Z68, die de nacht van 16 op 17 juli gestolen werd in de garage Peugeot, Chaussée de Nivelles 47 te Eigenbrakel. Sinds de diefstal werd met het voertuig 322 km afgelegd. (...)

Bron: Gazet van Antwerpen | 24 Juli 1986

Het feit dat de auto in een garage in Eigenbrakel werd gestolen, zorgde voor volgend artikel in Gazet van Antwerpen:

Overvallers van Leerbeek schoten in paniek

De bandieten die vorige week te Leerbeek bij een overval een agent van de bewakingsfirma Securitas doodschoten, hebben in paniek gehandeld.

Dat vermoedt men tenminste in Brusselse gerechtelijke kringen. Vandaar dat men aanneemt dat het geen beroepsmisdadigers zijn. Omwille van andere punten van gelijkenis onderzoekt het parket toch of er enig verband kan bestaan met de nog steeds niet ontmaskerde Bende van Nijvel.

Het komt nogal vreemd voor dat de vluchtauto, waarmee de boven naar Leerbeek reden, in Eigenbrakel werd gestolen. De zogenaamde Bende van Nijvel ontvreemdde vroeger ook al eens een auto in Eigenbrakel (*) en in diezelfde gemeente vielen er op 27 september 1985 drie doden toen de Bende van Nijvel het warenhuis Delhaize overviel.

Niettemin is het voorbarig om daaruit te besluiten dat de Securitas-overvallers van Leerbeek iets te maken hebben met de Bende van Nijvel. De feiten van Leerbeek lijken geenszins op de moordlust van laatstgenoemde bende.

Men neemt wel aan dat de hold-up met moord te Leerbeek werd gepleegd door Franstaligen, die toch goed de streek van Ninove-Gooik-Halle kenden.

In Brussel wil men in elk geval de moorddadige overval van Leerbeek zo vlug mogelijk oplossen. Dat kan, want de daders zouden wel enkele steekjes hebben laten vallen.

Voorts sluit men niet uit dat de overval werd getipt door iemand van de bewakingsfirma van binnen zeer goed kent. Bij eerdere overvallen op Securitas-geldtransporten waren er vermoedens dat werknemers van het bedrijf konden betrokken zijn bij de hold-up. Totnogtoe kon echter niemand worden ontmaskerd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Juli 1986

(*) De diefstal van een Saab in 1983 » Forum

Merovinger wrote:

Misschien was het inderdaad een gecamoufleerde moord. Maar wat ik vooral wou aanhalen was dat de stelling van Tyack dat Haemers geen mensen wou vermoorden niet klopt.

Er is voor de overval en moord nooit iemand veroordeeld. Tijdens het proces-Haemers was Patrick Haemers de enige die beschuldigd werd voor deze bloedige overval. Vermits Haemers aan het begin van het proces zelfmoord heeft gepleegd, werd deze misdaad uit de akte van beschuldiging gehaald.

4,409

(2 replies, posted in Bende Haemers)

Man uit Elsene leverde explosieven voor Haemers

Terwijl de Belgische instanties hemel en aarde bewegen om de in Rio de Janeiro aangehouden Patrick Haemers uitgeleverd te krijgen wordt in ons land het onderzoek met alle beschikbare middelen voortgezet. Soms met succes, want de Brusselse onderzoeksrechter Collin slaagde erin een man uit Elsene aan te houden, die ervan wordt verdacht de explosieven aan Patrick Haemers te hebben geleverd die op 31 januari werden gebruikt in Groot-Bijgaarden. Tijdens een overval op een geldtransport van de firma GMCI viel daar een dode en werd nagenoeg 3 miljoen gestolen.

Medeplichtigheid

De gearresteerde is een zekere Michel Gauthier, die nauw samenwerkte met de Anderlechtse wapenhandelaar Robert Darville, ook iemand die onlangs bij de lurven werd gevat. Michel Gauthier werd in de boeien geklonken na een reeks huiszoekingen. Bij Gauthier vond het speurdersteam voldoende elementen om hem naar de gevangenis te sturen. De man uit Elsene wordt beticht van medeplichtigheid aan de moordende hold-up.

Op de dag dat de bende van Haemers toesloeg in Groot-Bijgaarden zat Paul Vanden Boeynants, die op zaterdag 14 januari werd ontvoerd in Brussel, opgesloten in een villa in het Franse Le Touquet. Dat zou betekenen dat Haemers of leden van zijn bende uit Frankrijk overkwamen om in Groot-Bijgaarden de bloedige overval te plegen.

Samen met zijn vrouw Denise Tyack en Axel Zeyen werd Patrick Haemers einde mei in Rio de Janeiro opgepakt. Het vele telefoneren naar België was hem fataal geworden. Patrick Haemers wordt van een hele reeks misdrijven verdacht, o.m. diverse overvallen op geldtransporten. Ook vermoedt de politie dat hij het brein is achter de ontvoering van Paul Vanden Boeynants.

Garagebox

Patrick Haemers kwam herhaaldelijk in het nieuws en heel België sprak over hem toen hij op 13 augustus 1987 uit een celwagen ontsnapte in Heverlee. Haemers vluchtte naar Brazilië, maar de politie gaat ervan uit dat hij geregeld naar België terugkwam.

In februari van dit jaar werden in een garagebox wapens gevonden en ook een BMW, die werd gebruikt voor de overval op GMCI op 31 januari in Groot-Bijgaarden. Op 13 februari, de dag dat de gekidnapte Paul Vanden Boeynants werd vrijgelaten, liep in Metz de Joegoslaaf Basri Bajrami tegen de lamp en op 23 maart werd de Brusselse Michel Vander Elst opgepakt.

Die advocaat heeft zijn kantoor bij zijn vader en die woont in hetzelfde appartement waar ook VDB woont. Mr. Vander Elst, die de financiële belangen van Patrick Haemers behartigde, wordt beschuldig van afpersing, valsheid in geschrifte, bendevorming en als dader of mededader te zijn opgetreden in de ontvoering van de gewezen eerste minister Paul Vanden Boeynants.

Met de recente aanhouding van springstofspecialist Michel Gauthier wordt het net rond Patrick Haemers nog meer gesloten. In Rio de Janeiro, waar Patrick Haemers o.m. onder de schuilnaam Alain Goffin verbleef, slagden twee spitsbroeders van de Brusselaar erin te ontsnappen. Eén van hen is de Philippe Lacroix, die ervan wordt verdacht Patrick Haemers te hebben bevrijd in Heverlee.

Bron: Gazet van Antwerpen | 4 Oktober 1989

4,410

(90 replies, posted in 1980-1989)

Mogelijk spoor in Walibi-moord

De kans bestaat dat men eindelijk een spoor ontdekt heeft dat zou kunnen leiden naar de daders van de moorddadige overval die op Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartdag, 15 augustus 1985, in het pretpark van Walibi te Waver werd gepleegd.

Daar werd een 36-jarige veiligheidsagent uit Baisy-Thy, die de ontvangsten bij Walibi kwam ophalen, op klaarlichte dag koelbloedig doodgeschoten en van 1,3 miljoen fr. beroofd.

De overvallers waren niet gemaskerd. Ze zouden gevlucht zijn aan boord van een Honda Quintet. Het bleek dat ze zeer goed getipt waren. Getuigen vertelden dat ze verdachten hadden opgemerkt die rustig hun boterham opaten, even voor de overval. Achteraf kwam aan het licht dat de bandieten een Heckler Koch-snelvuurmachinepistool hadden gebruikt. Enkele van die allerrmodernste wapens werden een viertal jaar geleden gestolen bij de anti-terreurgroep "Diane" van de rijkswacht. Onlangs werden vier personen aangehouden, onder wie een paar Brusselaars, die zeer goed bij de politie en de rijkswacht zijn bekend.

Men vermoedt nu dat P.D. (28) uit Brussel, nog andere misdrijven zou gepleegd hebben. Men denkt in dat verband ondermeer aan Walibi.

Baasrode

Die verdachte heeft reeds een ellenlange waslijst misdrijven op zijn kerfstok. Overigens werd hij samen met R.D., eveneens uit Brussel, gearresteerd voor postovervallen in het Vlaamse land. Op 24 juni 1985 zou P.D. betrokken zijn geweest bij een gewapende overval op het postkantoor van Baasrode. Toen werd één miljoen gestolen en vluchtten de boeven weg aan boord van een BMW. Veertien dagen later kwam P.D. opnieuw naar het postkantoor van Baasrode voor een overval. En ook een hold-up te Ranst wordt hem in de schoenen geschoven.

Uit de discretie van die het gerecht aan de dag legt, kan worden afgeleid dat P.D. voor niets terugdeinst. Hij verscheen vorige week voor de raadkamer. In dezelfde zaak is ook sprake van een Brussels garagist die nu in de gevangenis zit. Bij P.D. werden overigens valse nummerplaten teruggevonden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 20 Maart 1986