Whoknows wrote:Hoe noemde die derde groep?
Het is volgens mij niet zozeer een groep, eerder een fractie binnen WNP. Ik ga er dus vanuit dat zij geen naam hadden.
Hieronder interessant artikel over WNP:
Deze gespierde formatie [WNP] ontstond uit het Front de la Jeunesse en verenigde sinds 1981 het kruim van extreem-rechts. Als de latere WNP-leider Paul Latinus, naar eigen zeggen in opdracht van een Amerikaanse geheime dienst, in 1978 infiltreert in de belangrijkste extreem-rechtse groepering, het Front de la Jeunesse, krijgt hij van Frontleider Francis Dossogne, de opdracht de Brusselse sectie te reorganiseren.
Vanuit die kaderpositie bij het Front haalt Latinus al zeer vlug de meest harde militanten van deze organisatie naar zich toe. Hij trekt ook nieuwe leden aan, die beantwoorden aan de dubbele voorwaarde van zowel virulent anti-communisme als racisme. Eén van hen is Marcel Barbier, die Latinus onvoorwaardelijk trouw zal blijven tot zijn arrestatie in 1983. Die kern van oude en nieuwe militanten organiseert Latinus gedurende de jaren 78-8O in een aparte fractie die los van het Front vergadert. Deze groep van 'harden' ontsnapt op die manier ten dele aan de controle van de officiële leiding, maar zit des te steviger in de greep van Latinus.
Het is die fractie die de rechtbank aanwijst als 'de harde kern' in het proces tegen het Front de la Jeunesse wegens militievorming, dat in 1981 zijn beslag krijgt te Brussel. Het zijn immers de leden van die harde kern die in de hoofdstad tussen l978 en 1980 verschillende kleine aanslagen pleegden tegen lokalen van progressíeve organisatíes en van migrantenverenigingen.
Merkwaardig genoeg hebben de meeste leden van die groep destijds hun straf kunnen ontlopen. Ofwel werden ze gewoon niet vervolgd zoals Paul Latinus en Luk Vankeerberghen, de latere leider van 'Zwarte Orde-Ordre Noir' (ZOON); ofwel werden ze bij gebrek aan bewijs vrijgesproken zoals Alain Weykamp en Marcel Barbier. Nog anderen leefden toen al ondergedokén, zoals Jean-Marie Paul en Patricia Bosquet, die in december 1980 naar Paraguay gevlucht waren wegens hun betrokkenheid bij een moord op een migrant in Laken.
De grondige kennis van het Belgisch politie-apparaat en de vlotte samenwerking die Latinus en de zijnen met sommige politiefunctionarissen tot stand brachten, zal daar wel niet vreemd aan zijn.
Het ontstaan van WNP
Het is van bij het begin van de vervolgingen tegen het Front de la Jeunesse dat de leiding zich beetje bij beetje rekenschap gaf dat binnen het Front een aparte structuur functioneerde. Geleidelijk aan verwijderde de FJ-leiding dan ook alle militanten van de fractie Latinus uit de belangrijkste functies, voornamelijk de inlichtingensectie en de veiligheidsfuncties van de organisatie.
Deels daarom besluit Latinus met het Front te breken en een aparte organisatie op te zetten. Een eerste poging daartoe vindt plaats in 1979. Dan sticht Latinus Delta Noord en vertrouwt de leiding ervan toe aan Paul, Bosquet, Barbier en Jean-Paul Matagne. Dat mislukt omdat in december 1980 zowel Paul als Bosquet op de vlucht moeten voor de Belgische Justitie. Ook Latinus verdwijnt in januari 1981 voor een maand naar Chili met de hulp van het verbindingsbureau van de Chileense geheime politie op de ambassade van dit land te Brussel.
Nog in 1981 poogt de harde kern onder leiding van Marcel Barbier en de latere WNP-militant Jean-Pierre Nemry een putch te plegen in het Front de la Jeunesse, Francis Dossogne van de troon te stoten en hem te vervangen door Michel Libert. De machtsgreep mislukt. Daarop richt Latinus WNP op met Barbier en Libert als voornaamste kaders. In januari 1982 sluit het Front de la Jeunesse Barbier en Nemry definitief uit.
Fichiers
Even ervoor was Barbier er nochtans in geslaagd een fichier over duizenden linkse militanten van bij het Front weg te slepen. Onder meer de informatie daaruit zal in de volgende jaren de pasmunt worden voor zoveel goodwill die WNP van ambtenaren uit verschillende politiekorpsen weet af te kopen. Samen met leden van de BOB te Brussel én met functionarissen van de staatsveiligheid heeft WNP zeker tot in april 1984 inderdaad inlichtingen verzameld over extreem-links.
In oktober 1983 maakte Latinus deze fichier niet zonder enige fierheid over aan het gerecht. Normaal moet hij nu ter griffie liggen en had hij tijdens het proces ter beschikking moeten staan van de jury. De BOB haalde hem echter om onbekende redenen in maart 1986 weg en bracht hem sindsdien nooit meer terug naar het Brusselse justitiepaleis.
Vertakkingen
Als WNP in 1981 wordt opgericht, is de organisatie dus uitsluitend bemand met dissidenten van het Front de la Jeunesse, die het beleid van het Front veel te lauw vinden. Maar dat zal niet lang duren. Al in 1981 boort WNP contacten aan met gelijkgezinden in andere extreem-rechtse groepen, zoals EPE (Parti Européen) in Brussel, oud-oostfronters gegroepeerd in het Sint-Maartensfonds en militanten van Vlaamse organisaties zoals de VMO, Were DI en Voorpost. Voor deze laatste groep verzorgen WNP-leden overigens al in juni 1981 de beveiliging van de Voorpost-tent bij de Yzerbedevaart in Diksmuide.
Volgens steeds hetzelfde recept worden in al die organisaties enkele met zorg uitgeselecteerde 'harden' aangetrokken. Zo beschikt Latinus in 1982 over een weliswaar beperkte, maar uitgelezen ploeg die het kruim is van wát de extreem-rechtse scène op dat ogenblik in België te bieden heeft. De organisatie heeft leden in Brussel, Waals-Brabant, de streek van Hoei, Gent en Antwerpen.
Latinus heeft WNP opgedeeld in grosso modo twee delen: enerzijds een inlichtingendienst, waarvan Michel Libert de leiding heeft en anderzijds een beveiligingsploeg, die geleid wordt door Marcel Barbier. Deze dienst moet de fysieke krachtpatsers aantrekken om commando-acties uit te voeren. De militanten ervan zijn dikwijls ook professioneel terzake onderlegd. Eric Lammers bijvoorbeeld, de tweede beklaagoe in het WNP-moordproces, is vanuit het Front de la Jeunesse mee geëvolueerd naar WNP. Hij staat er onder leiding van Barbier en loopt in 1981 en 1982 cursus in de koninklijke militaire school als kandidaat Rijkswachtofficier.
Barbier zelf kreeg bij het Front al een opleiding in gevechts- en killerstechnieken. Zo verklaart hij aan de justitie dat hij van para-commandant Tony Dossogne, een halfbroer van FJ-leider Francis Dossogne, heeft geleerd hoe men iemand in enkele seconden met een nylondraad kan doden.
In 1981 komt Barbier, na zijn legerdienst bij het paracommandoregiment, na tussenkomst van Latinus, in dienst bij de Amerikaanse bewakingsfirma Wackenhut. Samen met andere WNP-militanten leert hij er 'de stiel', onder leiding van een onderaannemer van Wackenhut, Jean-François Calmette. De zelfstandige veiligheidsadviseur Calmette is van grote betekenis voor WNP. In zijn privé-zaal BIKBA traint hij ook WNP-leden in allerhande vergaande gevechtsdisciplines: full-contact-karate, close-combat en self-defence.
Aanslag synagoge [Meer informatie over deze aanslag vind je hier » Forum]
Daarnaast beschikt Calmette, zeker vanaf 1980 over een eigen ploeg, weeral met WNP’ers, die opdrachten uitvoeren voor derden: voor Wackenhut bijvoorbeeld verzorgen ze de bewaking van het Brusselse winkelcentrum CITY 2 in 1981 en van de Joodse Synagoge aan de Regentschapstraat. Als in 1982 tegen dat gebouw een aanslag wordt gepleegd, die de aanleiding zal zijn voór de oprichting van het anti-terreurcollege door justitieminister Gol, is het uitgerekend de anti-semitische militant Marcel Barbier die er de wacht optrekt. Bij hem thuis worden trouwens in augustus 1983 speciale toegangskaarten en een plan van de synagóge in beslag genomen.
De groep Calmette stelde zich ook ter beschikking van bepaalde politici. Barbier vermeldde na zijn aanhouding in 1983 in dit verband dienstverlening aan de Luikse afdeling van de PS en aan die van de PSC in Brussel. Tenslotte is Calmette ook een wapenspecialist, bekwaamd in de Practical Shooting-discipline en een van de weinigen in de hoofdstad die beslagen is in het aanmaken van munitie. Ook ten behoeve van WNP heeft Calmette kogels geassembleerd.
Ook de man die Latinus in 19ZB als informateur bij de Staatsveiligheid heeft geïntroduceerd, Robert Thomas, is een bekend scherpschutter die vast verbonden is aan de veiligheidsdiensten van de Europese ministerraad in Brussel. Thomas stond voor 1980 ook al in voor de opleiding in anti-terreurtechnieken van de harde kern van het Front.
Politieke terreurgroep
Latinus beschikte in het begin jaren van de tachtig tevens over militanten die beroepsmatig een opleiding kregen van politionele of para-militaire aard. Hij kon daarbij rekenen op specialisten uit de officiële diensten. Het hele opzet bestond er al die jaren in een goed getrainde en politiek geïndoctrineerde stoottroep te vormen die in staat was terreuracties en inlichtingenwerk te verrichten.
Het is met deze gedegen groep militanten dat de WNP-leider vanaf 1981 een reeks operaties opzet. Kenmerkend is dat ze allen de zogenaamde zwakte van de Belgische politie en geheime diensten moeten demonstreren en dus tegelijk aansturen op een versterking ervan. Sommige operaties mikken op het compromitteren van niet-Amerikaans gezinde ambtenaren bij de BOB en de Staatsveiligheid om deze zo uit hun machtspositie te elimineren.
Een paar van die acties zijn inmiddels bekend omdat WNP zelf de óntdekking ervan provoceerde. De meest illustratieve is de diefstal van honderden vertrouwelijke en geheime NAVO-telexen op het transmissiecentrum van de generale staf van het Belgisch leger in Evere onder de ogen van de militaire inlichtingendienst SDRA. [Voor meer info, zie Evere: Diefstal NAVO-telexen]
Vooral in de kijker liep de geslaagde poging om in de periode 1978-1983 een ganse reeks ambtenaren van de Staatsveiligheid zodanig in de WNP-werking in te schakelen dat deze dienst er tot op vandaag danig wordt door gedestabiliseerd. Eén van die ambtenaren, Christian Smets, alias 'De Eend', verscheen trouwens op het proces van de dubbele moord als getuige. WNP beschuldigde hem zelfs van medeplichtigheid aan de moord om de veiligheid nog verder in moeilijkheden te brengen. Diverse collega’s van De Eend, waaronder Joseph Kausse, werden inmiddels door hun overstemd al overgeplaatst en kregen verbod om zich nog in te laten met extreemrechtse subversie omdat ze er blijkbaar zelf al die jaren deel van uitmaakten.
Andere gelijkaardige acties van WNP zijn totaal onbekend gebleven of bleven steken in de fase van planning zoals in het opzet in 1983 om een wapendiefstal te plegen bij het mobiel legioen van de rijkswacht, analoog met de wapenroof die er eind 1981 plaatsvond in de kwartieren van de Dyane-groep. [Voor meer info, zie Operatie Wapendiefstal.]
Eric Lammers en Marcel Barbier die beiden terecht stonden voor het assisenhof zijn dus allesbehalve gewone burgers. Het zijn militanten van WNP, een extreem-rechtse organisatie die deelnam aan de voorbereiding van de moorden, het laten verdwijnen van de bewijsstukken en het creëren van alibi’s. Tenslotte was het WNP-leider Latinus zelf die op 23 september 1983 beide militanten aan de gerechtelijke politie uitleverde.
Bron: Extreem rechts, de politiediensten en de staatsveiligheid | Jan Cappelle
