Samenvatting

• Wat? Moord op Evelyne Larivière, een barhoudster uit Rebecq (Roosbeek in het Nederlands)

• Wanneer? 25 Januari 1980

• Waar? Bar Tivoli, Chaussée de Mons in Tubize (nr. onbekend) » Google Maps

• Wapen: mes

• Status: Onopgelost

Een zekere Laurent Jacobs verscheen in 1986 voor het Hof van Assisen van Henegouwen maar werd vrijgesproken. De zaak blijft dus onopgelost.

Baruitbaatster vermoord te Tubeke

Evelyne Larivière, een barhoudster uit Roosbeek, is vrijdagnamiddag vermoord. De dader is zeer waarschijnlijk de man die zich kort voordien aandiende als klant. Mw. Larivière kreeg een dozijn messteken en werd bovendien gewurgd.

Vrijdagnamiddag, omstreeks 14u trok Evelyne Larivière zich terug in de keuken van de Bar Tivoli, die zij samen met haar zus Liliane uitbaatte aan de Steenweg op Bergen te Tubeke. Zij was in het gezelschap van een klant. Ongeveer een kwartier later hoorde de 48-jarige Richard Van Halenen, die eveneens in de bar werkzaam was en die de klant alleen maar had horen binnenkomen, gekerm vanuit de keuken.

Toen de man de deur opende, lag Evelyne Larivière op de grond, badend in het bloed. Zij werd in allerijl naar het ziekenhuis van Bergen gebracht, waar zij kort na aankomst bezweek.

Het parket kwam ter plaatse. De onderzoekers zijn ervan overtuigd dat de moord het werk is van een bekende. Ook de verklaringen van Richard Van Haelen wijzen in die richting.

Bron: Gazet van Antwerpen | 28 Januari 1980

Laurent Jacobs blijft moord op prostitué ontkennen

Laurent Jacobs, een 29-jarige Brusselaar, bleef gisteren voor het Brabantse Assisenhof ontkennen op 25 januari 1980 te Roosbeek (Waals-Brabant) de 38-jarige prostituée Evelyne Larivière te hebben vermoord.

Tot voorzitter mw. Beaupain zei hij dat hij tijdens zijn vroegere bekentenissen zoveel details had kunnen geven omdat hij heel wat over de moord in de kranten had gelezen. De Franse prostituée werd op 29 januari 1980 dood aangetroffen in de keuken achter de bar “Le Tivoli”. Het lichaam vertoonde verwondingen, blijkbaar toegebracht met een snijdend voorwerp. Volgens de wetsgeneesheren kwam het slachtoffer echter hoofdzakelijk door wurging om het leven.

De keuken diende als salon voor Larivière. Volgens de uitbater van de bar had het slachtoffer op 25 januari omstreeks 14u het bezoek gekregen van een klant. De uitbater kreeg deze klant echter niet te zien. Het ging heel vermoedelijk om de man die de Française later vermoordde. Meer dan vijf jaar na de feiten, in de nacht van 21 op 22 februari 1985, kwam Laurent Jacobs vergezeld van zijn vader zich aanmelden bij de gerechtelijke politie te Brussel. Jacobs verklaarde de man te zijn die vijf jaar voordien Larivière had gedood. Hij zou daarbij in opdracht van het milieu hebben gehandeld.

Omdat de prostituée als verklikster bij de politie was opgetreden, had het milieu beslist dat ze moest sterven. Jacobs zou voor het uitvoeren van de moord 500.000 fr. van het milieu hebben gekregen. Het geld ging hij vrij vlug opmaken in bars en speelhuizen. Indien hij zich kwam gevangen melden was het uit wroeging en ook om zijn geweten te bevrijden.

Ruim een maand later, op 29 maart 1985, trok Jacobs al zijn bekentenissen in. Hij beweerde toen de vroegere bekentenissen te hebben afgelegd omdat hij zich uitgestoten voelde en omdat hij depressief was geworden als gevolg van echtelijke spanningen en ook omdat hij zich wilde valoriseren in de ogen van zijn vrouw die voor criminologe had gestudeerd.

Opdrachtgever

Tijdens de namiddagzitting werd onderzoeksrechter Christian Bayens uit Nijvel al eerste getuige ondervraagd. De onderzoeksrechter ging na de bekentenis van beklaagde op zoek naar de persoon die de opdracht kon hebben gegeven het slachtoffer te vermoorden. Deze speurtocht bleef echter zonder resultaat.

Volgens wetsgeneesheer Paul Chailly, die de lijkschouwing uitvoerde, waren de gebaren die Jacobs tijdens de reconstructie maakte, in overeenstemming met de vastgestelde letsels op het slachtoffer.

De psychiaters Paul Lievens en Paul Dossin beschreven Jacobs als een weinig standvastige persoon. Hij was in zekere mate verslaafd aan alcohol en aan medicijnen. Van zijn zestiende jaar af nam hij drugs. Herhaaldelijk volgde hij een ontwenningskuur in psychiatrische instellingen. Jacobs lijdt volgens de psychiaters aan een ernstig minderwaardigheidscomplex. Hij kan moeilijk mislukkingen verdragen. Hij is zeker niet krankzinnig of zwakzinnig. Toch vertoont hij kenmerken van psychopathische aard. Getuigen noemden hem een gevaar voor de maatschappij.

Bron: Gazet van Antwerpen | 14 Oktober 1986

Beschermer van Evelyne Larivière heeft niets gezien

Richard Van Haelen, de beschermer van Evelyne Larivière, heeft de prostituée horen schreeuwen op de dag dat ze, zoals later bleek, werd vermoord. Maar Van Haelen heeft niets of niemand gezien, zo getuigde hij gisteren op het proces tegen Laurent Jacobs, die wordt beschuldigd van de moord.

Richard Van Haelen stond in dienst van het slachtoffer en ontving daarvoor sommige gunsten. Hij trad ook op als haar beschermer, maar stond haar ook regelmatig zijn werkloosheidsuitkering af. Hij kocht zelfs een auto voor de vrouw. De man herinnerde zich gisteren niet veel meer over de feiten.

Hij beweerde niet te weten wie op 25 januari 1980 was komen aanbellen en enkele tijd later Larivière heeft vermoord. Nadat hij het slachtoffer had horen schreeuwen, hoorde hij ook nog een deur dichtslaan en een auto vertrekken. Gezien heeft Richard Van Haelen echter niets.

Voor hem waren rijkswachters, officieren van de gerechtelijke politie te Nijvel en Brussel en een commissaris van de stadspolitie van Brussel komen getuigen. De rijkswachters waren na het ontdekken van de moord naar de bar te Roosbeek gegaan. Ze hadden verscheidene bloedsporen gevonden, o.a. aan de handen van klusjesman Van Haelen. Die werd nooit beschuldigd van de moord.

Een officier van de gerechtelijke politie getuigde dat Jacobs aan hem had bekend de prostituée te hebben vermoord in opdracht van het milieu. Jacobs was vergezeld van een 'vennoot' die in de bar ging kijken of Larivière er was. Toen dit zo bleek te zijn, gaf hij een teken aan Jacobs. Later kreeg Jacobs het beloofde half miljoen overhandigd in de nabijheid van het Beursgebouw te Brussel. Wie deze 'vennoot' was, heeft beklaagde nooit gezegd.

Andere politieofficieren getuigden dat Evelyne Larivière een wraakactie vreesde van het milieu omdat ze ooit de uitbaters van een ontuchthuis nabij Bergen bij de politie had verklikt. Nog andere leden van de gerechtelijke politie wezen op enkele tegenstrijdigheden of onwaarheden in de oorspronkelijke bekentenissen van Jacobs. Zo had hij eerst gezegd dat hij de vrouw had doodgeschoten. Pas later sprak hij over messteken. Ook zei Jacobs dat Larivière eenrok droeg. Dat was onjuist, want ze droeg een lange pantalon.

De politiecommissaris getuigde dat beklaagde toen hij zich kwam aangeven nuchter was en klare taal sprak.

Schrik

Tijdens de namiddagzitting getuigden enkele vriendinnen en/of collega's van het slachtoffer. Allen verklaarden dat Evelyne Larivière schrik had voor de uitbaters van een ontuchthuis in de regio Bergen, nadat deze door haar toedoen waren veroordeeld.

Ook volgens Liliane Larivière, uitbaatster van de bar te Roosbeek, werd haar zus Evelyne door een bepaald person bedreigd na de veroordeling van de Bergense barexploitanten. Een van de getuigen, de Française Denise R. zei dat toen ze de moord op Evelyne vernam onmiddellijk dacht dat Richard Van Haelen iets met de zaak te maken had.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Oktober 1986

Barexploitanten handden niets tegen Evelyne

Op het proces van Laurent Jacobs, die beschuldigd wordt van moord op de prostituée Evelyne Larivière, getuigden gisteren de exploitanten van een bar nabij Bergen dat ze niets tegen het slachtoffer hadden ook al had ze tegen hen getuigd voor de rechtbank.

“De verklaringen van Evelyne waren niet zwaarder dan die van de andere diensters”, aldus het echtpaar dat indertijd veroordeeld werd wegens het uitbaten van een ontuchthuis. Dinsdag hadden verscheidene vriendinnen van Evelyne beweerd dat deze schrik had voor een wraakactie van het echtpaar.

De barexploitanten zegden gisteren ook dat hun zoon onmogelijk de opdrachtgever tot de moord kon zijn en daarvoor een half miljoen aan Jacobs zou hebben betaald. “Onze zoon beschikte niet over zoveel geld”, aldus de getuigen.

De zuster van het slachtoffer had dinsdag beweerd dat een bepaald lid van de BOB van Bergen de moordenaar van Evelyne kent, maar de naam niet durft te noemen uit vrees zijn plaats te verliezen. De BOB’er kwam gisteren deze verklaring weerleggen. Voorzitter mw. Beaupain besloot daarop getuige later te confronteren met Evelynes zuster.

Laatste getuigen tijden de voormiddagzitting waren de ouders van Laurent Jacobs. Ze zijn er van overtuigd dat hij de moord niet heeft gepleegd; maar de waarheid niet zegt uit vrees voor represailles.

Tijden de namiddagzitting kwam het tot de confrontatie tussen de BOB'er en de zuster van Evelyne. Dat leverde niets op want beide getuigen bleven op hun standpunt.

Een vrouw die tegenover de bar in Roosbeek woont, zag op de dag van de feiten een rode jeep met wit dak voor de bar staan. Omstreek 14u zag getuige een man die een wintermantel met hoofdkap droeg uitstappen en de bar binnengaan. Toen de vrouw aan het telefoneren was hoorde ze de wagen vertrekken, maar heeft niet gezien of de man uit de bar was teruggekeerd.

Nog een andere getuige heeft de jeep aan de bar zien staan. Achter het stuur zat een man met licht getaande huid kleur en grijzende haren.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 Oktober 1986

Verdediging: Jacobs was geen huurdoder

De verdediging van de 29-jarige Laurent Jacobs, die voor het hof van Assisen van Brabant terecht staat op beschuldiging van moord op prostituée Evelyne Larivière, vroeg gisteren de vrijspraak voor haar cliënt op grond van twijfel. Ook weerlegden de advocaten de thesis dat Jacobs als huurdoder voor het milieu optrad.

Openbare aanklager Fischer stelde vast dat reeds bij de aanvang van het onderzoek, einde januari 1980, werd gedacht aan een afrekening. Het slachtoffer werd immers niet bestolen, haar tas met 41.000 fr. bleef onaangeroerd, en ze werd niet misbruikt. Bovendien wisten de onderzoekers via een vriendin van het slachtoffer dat zij reeds een tijdlang bang was voor een weerwraak. Het slachtoffer was namelijk als getuige opgetreden in een rechtszaak tegen haar gewezen werkgevers uit Bergen. Zij werden in oktober 1979 veroordeeld wegen de uitbating van ontuchthuizen.

De zoon van deze uitbaters pleegde twee jaar na de moord op Larivière zelfmoord. Hij had voordien een brief geschreven aan de gerechtelijke politie waarin hij te kennen gaf een einde te willen maken aan een verrotte generatie. Mogelijk wist deze zoon meer af over de moord op de prostituée, stelde de aanklager.

De moord op Evelyne Larivière werd gepleegd in een periode dat Jacobs genoot van een penitentiair verlof en dat hij samen met een vriend twee gewapende overvallen ging plegen, waarvan één in de streek van Nijvel. Jacobs bevond zich toen, zegde het openbaar ministerie, in een periode van zwaar banditisme.

De openbare aanklager vroeg de jury Jacobs schuldig te verklaren, niet alleen aan een vrijwillige doodslag gepleegd met het inzicht te doden, maar tevens aan voorbedachten rade.

s’ Namiddags kwam de eerst advocaat van de beschuldigde, Patrick Houyoux, aan het woord over diens tegenstrijdige verklaringen. Jacob beweerde aanvankelijk het slachtoffer te hebben neergeschoten met een P38-pistool. Later maakte hij gewag van een hamer. Pas in een verder stadium vertelde hij een mes te hebben gebruikt. Ten slotte zegde hij dat twee klanten aanwezig waren in de bar. Ook dat was onjuist. Het kan zeker niet worden bewezen dat Jacobs als huurdoder optrad, besloot de advocaat.

Volgens de tweede verdediger Marc Preumont houdt de thesis van de huurmoord geen steek. Jacobs verklaarde dat hij een huurdoder was omdat hij voor het hof van assisen wilde verschijnen, zegde de advocaat. In de gevangenissen wordt een gedetineerde die naar het hof van assisen wordt verwezen als een soort van caïd beschouwd en dat was, volgens de pleiter, precies wat Jacobs wilde.

Indien Jacobs later bekentenissen aflegde, was dat omdat hij erg gecomplexeerd was. Tegenover zijn vrouw, een criminologe, legde hij zijn eerste bekentenissen af met de enige bedoeling zich te kunnen valoriseren. Ook latere bekentenissen werden afgelegd op ogenblikken dat hij in een erg benaderde toestand verkeerde. Maar de bekentenissen van Jacobs berusten volgens verdediger Preumont telkens op gefantaseerde verhalen. De advocaat vroeg de vrijspraak op grond van twijfel.

De uitspraak wordt vrijdagavond verwacht.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 Oktober 1986

Laurent Jacobs vrijgesproken

Het Assisenhof van Brabant heeft gisteren de 29-jarige Laurent Jacobs vrijgesproken van moord in 1980 op de Franse prostituée Evelyne Larivière in een bar te Roosbeek. Het hof volgde bij de schuldvraag de minderheid van de juryleden.

Na een beraadslaging die ongeveer zes uren duurde achtten zeven juryleden Jacobs schuldig aan opzettelijke doodslag, maar vijf juryleden antwoordden ontkennend op de betreffende vraag. Gezien de verdeeldheid diende het hof zich ofwel bij de meerderheid ofwel bij de minderheid aan te sluiten. Na een kwartier te hebben beraadslaagd, sloot het hof zich aan bij de vijf juryleden en werd Jacob derhalve vrijgesproken.

Tijden de replieken had advocaat-generaal Fischer nog gesteld dat Laurent Jacobs schuldig was. Beklaagde had o.a. precieze details verstrekt die hij zeker niet via de kranten kon hebben vernomen.

De verdedigers zegden daarentegen dat de details die Jacobs gaf in tegenstrijd waren met de realiteit. Bovendien riepen advocaten de twijfel in.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Oktober 1986

Samenvatting

• Wat? Moord op miljonair Paul Cams

• Wanneer? 17 November 1983, rond 22u10

• Waar? Jacques Sermonlaan 25 in Ganshoren » Google Maps

• Wie? Onbekend

• Wapen: P38, kaliber 9mm

• Status: Onopgelost

Paul Cams, samen met zijn vriendin Odile:

In het topic over Paul Cams staat ook nog wat informatie over de moord en het onderzoek. De moord is ondertussen verjaard.

Ere-consul doodgeschoten te Ganshoren

De 44-jarige Paul Cams, geboren in Hasselt, en ere-consul van Senegal, die een riante woning betrok aan de Jacques Sermonlaan 25 te Ganshoren, werd donderdagavond omstreeks 22u10 in zijn huis, met verscheidene 9mm-kogels doodgeschoten. De vriendin van het slachtoffer, de 43-jarige Odile Pannecoecke, die op dat ogenblik elders in de woning vertoefde, verwittigde meteen de politie en haar huisarts.

Volgens de verklaring die Odile Pannecoecke achteraf aflegde, was ze donderdag omstreeks 21u45 naar haar slaapkamer op de eerste verdieping gegaan, om er een televisie-uitzending te bekijken die haar vriend niet beviel. Steeds volgens Pannecoecke, werd ze omstreeks 22u10 opgeschrikt door verscheidene vuurschoten, afgevuurd op de benedenverdieping. Toen Pannecoecke ging kijken trof ze haar gezel dood aan. Zoals achteraf bleek werd het slachtoffer van op korte afstand door drie of vier 9 mm-kogels getroffen, afgevuurd door een vuurwapen p.38. Het wapen van de misdaad was verdwenen.

Het parket begaf zich ter plaatse onder leiding van onderzoeksrechter mevrouw Van Bellaingh, verzegeld door substituut mevrouw Pensis, wetsgeneesheer dokter Rillaert en wapendeskundige Dery. Over de aanleiding tot de misdaad is voorlopig niets bekend. Het blijkt dat de woning van het slachtoffer extra was beveiligd met moderne apparatuur, die echter donderdagavond buiten werking was.

Paul Cams had als wetenschappelijk vorser veel vrienden, tot in de hoogste kringen. Bovendien zat hij er warmpjes in.

Bron: Gazet van Antwerpen | 19 November 1983

Moord op Brusselse miljonair blijft onopgelost

Er is niet het minste spoor in de moordzaak op Paul Cams, een 44-jarige miljonair, geboortig van Hasselt, die donderdag 17 november in zijn riante villa te Ganshoren werd doodgeschoten. De gerechtelijke politie van Brussel, die met het onderzoek is belast, heeft geen enkel aanknopingspunt, geen enkel vermoeden en weet niets omtrent het motief van deze misdaad.

Paul Cams was een echte self-made miljonair die zijn fortuin maakte met haarlak en geneeskundige laboratoria. In het Brusselse was hij een zeer bekende Vlaamse figuur. Hij kreeg zelfs de titel van ere-consul van Senegal. Aan de Jacques Sermonlaan te Ganshoren, waar hij werd doodgeschoten, woonde hij als gescheiden man, samen met de één jaar jongere Odile P.

Naar verluidt waren beiden op donderdagavond 17 november in de woonkamer, toen Odile, omstreeks kwart voor tien, besloot om boven, in de slaapkamer, naar een ander televisieprogramma te gaan kijken. Een klein halfuur later hoorde de vrouw beneden plots enkele vuurschoten. Ze spoedde zich naar beneden en zag op de sofa het stoffelijk overschot van haar vriend liggen. Men stelde achteraf vast dat Paul Cams door ten minste drie schoten uit een .38 werd gedood.

De gerechtelijke politie stelde onmiddellijk een uitgebreid onderzoek in.

Niets gestolen

Tientallen personen uit de grote kennissenkring van het slachtoffer werden aan de tand gevoeld en ook de bij hem wonende vriendin moest vertellen wat ze allemaal wist. Tot dusver zette dit allemaal weinig zoden aan de dijk en zit het onderzoek op een dood spoor. Volgens de politie werd niets gestolen, hoewel hieromtrent vragen kunnen gesteld worden.

Voorts is bekendgemaakt dat Paul Cams niet alleen veel vrienden maar ooit een niet gering aantal vijanden had. Vandaar dat de gerechtelijke politie zich afvraagt of de onlangs omgebrachte ere-consul van Senegal niet door een daarvan werd vermoord.

Inmiddels blijkt nochtans dat er al dagen weinig of niets meer wordt gedaan in het onderzoek, dat werd toevertrouwd aan onderzoeksrechter MichèlIe Vanbellaiengh. De jongste weken is de gerechtelijke politie immers overstelpt met misdrijven allerhande. Daarom valt het te betreuren dat de moordenaar van Paul Cams niet eens wordt verontrust omdat men bij de gerechtelijke politie van Brussel handen te kort heeft.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 December 1983

Wending in moord op Brusselse miljonair

Bijna twee maanden na de zonderlinge moord op de 44-jarige Brusselse miljonair Paul Cams, blijken er nieuwe elementen te zijn opgedoken die de politie verse hoop geven. Wat juist de plotse wending in het onderzoek veroorzaakte, geraakte gisterenavond niet bekend.

De moord op de in Hasselt geboren Paul Cams zou verband kunnen hebben met een belangrijke fraudezaak. Wegens dergelijk bedrog zijn er al twee personen onder aanhoudingsmandaat geplaatst. Nu komt het er voor de gerechtelijke politie op aan uit te maken of die gearresteerden ook uitstaans hebben met de fiscale fraude die in het “imperium Cams” aan het licht kwam en of ze eventueel meer weten over de moord op de zakenman.

Paul Cams, die ook ere-consul van Senegal was, werd donderdag 17 november in zijn sjieke villa te Ganshoren doodgeschoten. Als gescheiden man woonde hij aan de Jacques Sermonlaan samen met de één jaar jongere Odile P. Beiden waren in de woonkamer, toen Odile, omstreeks kwart voor tien ’s avonds, besloot om boven in de slaapkamer naar een ander televisieprogramma te kijken. De vrouw hoorde beneden plot enkele vuurschoten. Op de sofa lag Paul Cams, die tenminste door drie schoten uit een .38 pistool werd omgebracht. Er werd niets gestolen.

Het slachtoffer was een echte selfmade miljonair die zijn fortuin had gemaakt met haarlak en geneeskundige laboratoria. In het Brusselse was hij een zeer gekende figuur, doch de gerechtelijke politie kwam ook aan de weet dat hij heel wat vijanden had, tot zelfs in zijn werkkring. Gisterenavond heerste er bij de speurders in elk geval optimisme om de moord nu te kunnen oplossen. Te meer dat op fiscaal gebied er een en ander werd gefoefeld bij Cams en compagnie.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Januari 1984

Moord op ere-consul te Ganshoren blijft raadsel

De moord, tijdens de late avond van 17 november gepleegd op de 44-jarige Paul Cams, ere-consul van Senegal, in diens luxueuze woning Jacques Sermonlaan 25 te Ganshoren, is nog altijd niet opgehelderd.

Zelfs de wedersamenstelling, in aanwezigheid van de vriendin van Cams, de 43-jarige Odile Pannecoeck, die sinds 1978 met het slachtoffer samenwoonde en dagenlang door de onderzoeksrechter werd ondervraagd, bracht weinig of geen nieuwe elementen aan het licht.

De feiten deden zich voor omstreeks 22u10, op een ogenblik dat Cams nog in de woonkamer op de benedenverdieping verbleef en zijn vriendin Odile in haar slaapkamer op de eerste verdieping naar een televisie-programma zat te kijken. De vrouw hoorde vier vuurschoten en toen ze beneden ging kijken trof ze Cams, die door vier kogels was geraakt, levenloos aan.

Ze verwittigde toen de politie en de huisdokter. Hulp kon niet meer baten. Een wapendeskundige stelde vast dat de vier afgevuurde projectielen bij een pistool p.38 horen. Het wapen zelf werd nog niet teruggevonden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 29 December 1983

Vermoorde ere-consul te Ganshoren had vele vijanden

De arrestatie door de gerechtelijke politie van twee Brusselse artsen wegens fiscale fraude, zal waarschijnlijk nog andere kwalijke zaken aan het licht brengen. Volgens bepaalde personen heeft men immers nog enkel een topje van een ijsberg gezien.

De fiscale fraude wordt intussen steeds omvangrijker. De mannelijke dokter die werd aangehouden. zou daarbij nog het minst bedrog hebben gepleegd. Men maakt gewag van enkele miljoenen, doch zijn oudere, vrouwelijke collega zou voor vele tientallen miljoenen hebben opgelicht. Sommigen zeggen zelfs om en bij 100 miljoen.

Beide geneesheren werkten in een laboratorium van farmaceutica waarvan de touwtjes in handen waren van Paul Cams, de 44-jarige multimiljonair uit Hasselt, die in de avond van 17 november door onbekenden werd doodgeschoten in zijn villa aan de Jacques Sermonlaan te Ganshoren. Daar woonde deze ere-consul van Senegal als gescheiden man samen met de ongehuwde en een jaar jongere Odile P.

Het imperium van Paul Cams was op fiscale fraude gebouwd. In de zakenwereld, en ook bij zijn eigen medewerkers had Cams heel wat vijanden gemaakt. Daarom zouden er vele personen kunnen zijn die een reden hadden om de ere-consul het leven zuur te maken en zelfs uit te schakelen.

In al zijn bedrijven werden huiszoekingen verricht en werd de boekhouding in beslag genomen. Bij hem zelf vond de gerechtelijke politie verscheidene wapens, waaronder een gevaarlijke “riot gun”.

Cams was vrij sportief en een liefhebber van karate. In de zakenwereld was hij alom gekend. En dit niet alleen te Brussel, maar ook in Parijs en New York.

De gewijzigde wet op de medische laboratoria verplicht dat een dokter aan het hoofd van een laboratorium moet staan. Vandaar dat Paul Cams diverse overeenkomsten met artsen had gesloten. De twee aangehouden geneesheren leidden daarna het laboratorium, dat door Cams te Ganshoren werd opgericht.

Verder blijkt dat er de afgelopen maanden vele wrijvingen en meningsverschillen waren tussen beide dokters en Cams, die hen financieel het mes op de keel zou hebben gezet. Maar de twee gearresteerden waren niet de enigen die het aan de stok hadden met de Limburgse Brusselaar.

In financiële kringen had Paul Cams zich immers veel vijanden gemaakt, tot zelfs in de Verenigde Staten toe. Personen uit zijn omgeving beweren zelfs dat men daar de moordenaars van de Brusselse zakenman moet zoeken.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Januari 1984