321

(16 replies, posted in Hypotheses)

Willem van Occham wrote:

In de jaren 1960, begin de jaren ’70 behoort hij tot de Brabantse Bende Maillard, die verantwoordelijk is voor een lange sliert inbraken, overvallen enz.

Ik heb ondertussen al een hele hoop artikels verzameld over de bende Maillard. Ik zal deze straks publiceren.

Willem van Occham wrote:

Dat betekende in ons Belgenlandje dat hij, zoals een dader het tijdens het proces verklaarde: ‘In België valt het altijd wel mee,’ al snel terug op vrije voeten was en zich aansloot bij de Bende Hamon, deel van de Bende van Twaalf, kweekvijver van de Bende van Nijvel.

De Bende Hamon is een uitermate "interessante" bende, zeker gezien de feiten die ze gepleegd hebben.

322

(1,353 replies, posted in 1983)

S.v.P. wrote:

Ik ben geen ervaringsdeskundige maar +/- 15 minuten na de schoten op het koppel nog aanwezig zijn op de parking lijkt mij in de context van inbreken een eeuwigheid (vs. snel nog wat spullen mee te grissen).

Nadat ze de getuigen hadden vermoord, hadden ze net veel tijd om spullen uit het warenhuis te halen.

S.v.P. wrote:

Is het vermoorde koppel enkel getroffen door de .22LR kogels (met geluidsdemper)?

De gebruikte kalibers om Fourez en Dewit te vermoorden, vind je hier » Feiten

pyrénéen wrote:

Als ze het idee om de kluis te openen hadden laten varen (hadden ze die überhaupt wel?), hoefden ze alleen maar de sieraden van mevrouw Dewit en het geld uit haar tas mee te nemen en in de Mercedes te vertrekken.

De handtas hebben ze meegenomen. Die werd nadien teruggevonden in de Mercedes.

323

(857 replies, posted in 1985)

Je vertrekt vanuit één hypothese, de betrokkenheid van de rijkswacht, waarna je de feiten leest als bevestiging daarvan. Daardoor werk je te enkel à charge.

Je moet bij elk element ook de vraag stellen: welke andere verklaringen zijn er mogelijk? Bijvoorbeeld organisatorische problemen, gebrekkige communicatie tussen de verschillende politiediensten, onduidelijke bevelsstructuren, het risico op burgerslachtoffers of simpelweg de chaos op dat moment. Dat zijn misschien geen bevredigende verklaringen, maar ze moeten wel eerst worden afgewogen voordat je een veel zwaardere conclusie trekt. Dat doe je absoluut niet.

Er is ook geen enkele scheiding tussen feiten, interpretaties en hypothesen. Dat de bewakingsploeg kort voor de overval vertrok, is een feit. Maar we weten ook waarom ze op dat moment vertrokken zijn. Simpelweg omdat het zo was afgesproken.

Dat de daders opvallend vlot konden ontsnappen, is eveneens een feit. Maar dat daaruit volgt dat de rijkswacht bewust de vlucht faciliteerde, is een hypothese waarvoor veel sterker bewijs nodig is dan de anomalieën alleen.

Daarnaast moet ook rekening worden gehouden met de omstandigheden waarin de feiten plaatsvonden. De overval gebeurde op een zaterdagavond, buiten de normale werkuren. Dat betekent dat er op dat moment minder manschappen beschikbaar waren en dat bijkomende ploegen moesten worden gemobiliseerd. In 1985 gebeurde dat zonder de communicatiemiddelen waarover men vandaag beschikt. Een snelle en gecoördineerde reactie die achteraf logisch lijkt, was organisatorisch veel moeilijker te realiseren dan vandaag vaak wordt aangenomen.

Ik heb de indruk dat je conclusie al op voorhand vaststaat en dat de feiten vervolgens vooral worden geselecteerd of geïnterpreteerd in functie van die conclusie. Dat fenomeen heet “confirmation bias”. Hierover heb ik gisteren ook al in het topic over de Bende van Charleville-Mézières).

Tot vandaag is er geen enkel bewijs dat de rijkswacht bewust de vlucht faciliteerde of dat er sprake was van georganiseerde sabotage.

324

(0 replies, posted in 1980-1989)

Samenvatting

  • Wat? Een garagist slaat een boekhouder dood

  • Waneer? In de nacht van 24 op 25 november 1982

  • Waar? Chaussée de Maubeuge in Mesvin » Google Maps

  • Wie? Mato Gabric

  • Status: Opgelost

In de nacht van 24 op 25 november 1982 werd de boekhouder Raymond Castelain uit Eugies dood aangetroffen in de garage van autohandelaar en schroothandelaar Mato Gabric in Mesvin (Bergen). De twee mannen hadden samen alcohol gedronken nadat Castelain zich was komen beklagen over de lange herstelling van zijn wagen.

Aanvankelijk bleef de doodsoorzaak onduidelijk en werd ook melding gemaakt van een mogelijke derde aanwezige, maar het onderzoek en de autopsie wezen op dodelijk geweld. Omdat Gabric tijdens de verhoren tegenstrijdige verklaringen aflegde over een ruzie na het drinken, besloot de onderzoeksrechter hem aan te houden op verdenking van slagen en verwondingen met de dood tot gevolg, zonder het oogmerk te doden. Volgens de pers stond Gabric erom bekend agressief te worden na overmatig alcoholgebruik.

In 2001 is Gabric om het leven gekomen tijdens het zwemmen in het Lac de l'Eau d'Heure.

Mort mystérieuse chez un ferrailleur de Mesvin

M. Raymond Castelain, âgé de 50 ans est mystérieusement décédé dans la nuit de mercredi à jeudi au domicile d'un ferrailleur de Mesvin, Mato Gabric. A l'heure où nous vous livrons cette information, ce dernier était toujours entendu par le juge Van Spitaels.

L'autopsie du décédé a été ordonnée, mais le résultat des investigations médicales ne sera révélé que ce vendredi matin. Voici la reconstitution présumée de la soirée que Mato Gabric et Raymond Castelain ont passée mercredi.

M. Gabric exploite une petite entreprise de démolition de voitures usagées à la chaussée de Maubeuge à Mesvin. Il semble que le garagiste confiait sa comptabilité à Raymond Castelain qui demeure au 50 de la rue des Déportés à Eugies. Avant-hier soir, en plus de la vérification des comptes, les deux hommes auraient bu de sérieuses rasades de whisky: deux bouteilles vides ont été retrouvées sur les lieux.

En s'éveillant jeudi matin, Mato Gabric n'a pu que constater le décès de son compagnon de soirée. D'autre part, il semblerait également qu'un troisième compère se soit présenté pendant la dégustation, un client, peut-être de nationalité nord-africaine mais c'est là un point que l'enquête devra élucider.

Il faudra donc attendre les conclusions de l'autopsie ainsi que l'issue de l'interrogatoire pratiqué par le juge Van Spitaels.

Bron: Le Peuple | 26 November 1982

Garagist slaat boekhouder dood te Bergen

De dienst 900 werd woensdagavond opgeroepen naar de garage van Matto Gabric aan de Chaussée de Mabeuge te Bergen. Daar werd het levenloze lichaam aangetroffen van de h. Raymond Castelain, boekhouder uit Eugies.

Het parket kon er vrij vlug achter komen dat de twee mannen samen hadden gedronken, nadat Castelain zijn beklag was komen maken over het feit dat de herstelling van zijn wagen zo lang aansleepte.

Van wat later is gebeurd, verstrekte Gabric verschillende versies maar het ziet er wel naar uit dat de garagist, die na het drinken altijd zeer woest werd, zijn klant verscheidene dodelijke slagen heeft toegebracht.

Donderdagnacht heeft de onderzoeksrechter tegen Gabric een bevel tot aanhouding afgeleverd wegens slagen en verwondingen zonder het inzicht te doden.

Bron: Het Laatste Nieuws | 27 November 1982

Après le drame de Mesvin: une arrestation

Nous avons rendu compte d'une affaire aussi mystérieuse que tragique, survenue dans la soirée de mercredi, à Mesvin, dans un garage de la chaussée de Maubeuge, un expert-comptable, M. Raymond Castelain, 68 ans, domicilié à Eugies, rue des Déportés, 6, avait trouvé la mort à la suite de violences dont il avait été victime, sans qu'on sache avec précision la nature de ces violences.

L'instruction menée minutieusement par M. le juge Van Spitael à la suite de ce drame a abouti, tard dans la soirée de jeudi, à la mise sous mandat d'arrêt du garagiste Mato Gabric, sujet yougoslave, réfugié de l'ONU, propriétaire du garage en question.

Longuement interrogé par le magistrat instructeur, il s'est révélé que le garagiste fournissait des versions différentes des faits, et plus précisément, d'une querelle après boire qui l'avait opposé à M. Castelain.

Ses contradictions, si elles ne paraissent pas avoir permis au juger d'instruction de faire toute la lumière sur les circonstances de la mort de l'expert comptable, ont en tout cas abouti à la conclusion que des coups avaient été portés, et c'est effectivement sous l'inculpation de coups et blessures ayant entraîné la mort sans l'intention de la donner, que Mato Gabric a été écroué à la prison de Mons.

Bron: Le Peuple | 27 November 1982

Boekhouder doodgeslagen te Bergen

Woensdagavond van vorige week werd de dienst 900 opgeroepen naar de garage van Matto Gabric aan de chaussée de Maubeuge te Bergen. Daar werd het levenloze lichaam aangetroffen van Raymond Castelain, boekhouder uit Eugies.

Het parket kon er vrij vlug achter komen dat de twee mannen samen hadden gedronken nadat Castelain zijn beklag was komen maken over het feit dat de herstelling van zijn wagen zo lang aansleepte.

Van wat later is gebeurd verstrekte Gabric verschillende versies, maar het ziet er wel naar uit dat de garagist, die na het drinken altijd zeer woest wordt, zijn klant verscheidene slagen heeft toegebracht die dodelijk bleken.

Donderdagnacht heeft de onderzoeksrechter tegen Gabric een bevel tot aanhouding afgeleverd wegens slagen en verwondingen zonder inzicht te doden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 29 November 1982

In 1981 was hij al eens in het nieuws gekomen:

Menaces

Du chef d'avoir à Nouvelles, le 3 septembre 1980, adressé des menaces au garagiste Mato Gabric le prévenu Giovanni Prandi, bétonneur, 62 ans, demeurant 1, chaussée de Maubeuge, à Nouvelles, s'est entendu infliger un mois d'emprisonnement, conditionnellement pendant cinq ans, et quatre mille francs d'amende.

Bron: Le Peuple | 13 November 1981

325

(6 replies, posted in Overzicht Bendes)

Ben wrote:

Het toeval wil dat in de nacht van 14 op 15 augustus 2007 zes Italianen werden vermoord in een pizzeria in Duisburg (Duitland). Het was een afrekening van de Calabrische maffia, de ’Ndrangheta.

De moorden van 15 augustus 2007 staan bekend als de Duisburger Mafiamoorden (Duits: Mafia-Morde von Duisburg). Ze vormden de eerste grote openbare afrekening van de Calabrische maffia (’Ndrangheta) buiten Italië.

De slachtoffers behoorden tot de Pelle-Vottari (Pelle-Romeo)-clan uit San Luca en werden vermoord als onderdeel van de beruchte vendetta van San Luca tegen de rivaliserende Strangio-Nirta-clan. 

Modus operandi

De zes slachtoffers hadden net de 18e verjaardag van Tommaso Venturi gevierd in restaurant Da Bruno. Rond 2.30 uur verlieten zij het restaurant en stapten in twee voertuigen: een Volkswagen Golf en een Opel-bestelwagen.

De daders hadden de slachtoffers vermoedelijk opgewacht. Zodra de voertuigen stilstonden, openden de schutters het vuur. Er werden ongeveer 55 à 70 schoten gelost.

Alle slachtoffers werden meerdere malen geraakt in hoofd en bovenlichaam. Verschillende slachtoffers kregen een gericht schot door het hoofd, wat op een executie wijst. Uit het sporenonderzoek bleek dat minstens twee schutters vanuit dezelfde richting vuurden.

Geen enkel slachtoffer had kruitresten aan de handen. Zij hebben dus niet teruggeschoten. Alle kogels kwamen van buiten de voertuigen; vanuit de auto’s zelf werd niet geschoten. 

Gebruikte wapens

Over de wapens is relatief weinig officieel bekendgemaakt. Wel is bekend dat de daders gebruik maakten van semi-automatische pistolen en de wapens op snel tempo konden worden afgevuurd. De Duitse politie sprak aanvankelijk over “Schnellfeuerwaffen”.

In de vakliteratuur en Italiaanse media worden meestal genoemd:

  • 9×19 mm Parabellum-pistolen;

  • mogelijk Beretta 92FS en/of CZ 75-achtige pistolen.

De Duitse politie heeft echter nooit officieel het exacte merk of type bevestigd. Tijdens het onderzoek werd nog een lang vuurwapen gevonden, maar ballistisch onderzoek wees uit dat dit niet bij de aanslag was gebruikt. 

Slachtoffers

De slachtoffers waren tussen 16 en 39 jaar oud. Onder hen bevonden zich:

  • Marco Marmo

  • Sebastiano Strangio

  • Francesco Giorgi (16 jaar)

  • Tommaso Venturi (18 jaar)

  • Antonio Giorgi

  • Giovanni Luca Nirta

Vrijwel allen waren familieleden of nauw verbonden met de Pelle-clan. 

Mogelijke daders

Vrijwel onmiddellijk wezen de Italiaanse antimaffia-onderzoekers naar de Strangio-Nirta-clan. Volgens hen was de aanslag een vergelding voor de moord op Maria Strangio op kerstdag 2006.

De belangrijkste verdachten waren:

  • Giovanni Strangio

  • Francesco Romeo

  • Giuseppe Nirta

  • Sebastiano Nirta

Later bleek uit het onderzoek dat waarschijnlijk meer dan twee daders bij de uitvoering betrokken waren. WDR meldde op basis van onderzoeksinformatie dat men uiteindelijk uitging van minstens vijf betrokken uitvoerders of medeplichtigen. 

De hoofdverdachte Giovanni Strangio werd in maart 2009 gearresteerd in een appartement in Amsterdam. 

Proces

Het proces vond plaats in Italië. Giovanni Strangio kreeg levenslang. Drie medeverdachten kregen gevangenisstraffen van 9 tot 12 jaar. De rechtbank oordeelde dat Giovanni Strangio de aanslag had georganiseerd en mede had uitgevoerd. 

Bijzonder detail

Bij het lichaam van de 16-jarige Francesco Giorgi vond de politie een verbrand heiligenprentje (santino). Dat bleek een belangrijk spoor want tijdens de initiatie in de ’Ndrangheta wordt een heiligenprentje verbrand. De kandidaat zweert trouw zolang het prentje opbrandt. Hierdoor concludeerden Italiaanse antimaffia-experts vrijwel onmiddellijk dat het om een interne maffia-afrekening ging. 

Maffia executeert zes mannen
Na verjaardagsfeest in Italiaans restaurant in Duisburg

Zes Italiaanse mannen tussen de 16 en 39 zijn woensdagmorgen in maffiastijl vermoord in het Duitse Duisburg. De mannen werden na een verjaardagfeestje in een Italiaans restaurant met ontelbare kogelschoten geëxecuteerd.

De zes werden gevonden in twee auto’s nabij Duisburg Hauptbahnhof. Ze werden door het hoofd geschoten. Vijf slachtoffers waren meteen dood, het zesde stierf op weg naar het ziekenhuis.

De mannen, van wie de jongste amper 16, hadden net de 18de verjaardag van een van de slachtoffers gevierd in het Italiaanse restaurant Da Bruno. De zes hadden trouwens allemaal iets met dit restaurant te maken. Ofwel waren ze mede-eigenaar, ofwel werkten ze er.

De Duitse politie onderzoekt alle mogelijke pistes. Hoofdcommissaris Heinz Sprenger wilde niet bevestigen dat het om een afrekening in de maffiawereld gaat. Ook over de geruchten over witwaspraktijken in het Italiaanse restaurant kon of wilde hij niets zeggen.

Na de aanslag zagen ooggetuigen twee mannen weglopen. De videobanden van bewakingscamera’s van een kantoor in de buurt worden bekeken.

De Italiaanse politie is er in tegenstelling tot de Duitse collega’s wél zeker van: de moordpartij is een afrekening tussen rivaliserende maffiafamilies binnen de Ndrangheta in Calabrië.

De zes slachtoffers behoorden tot de familie Pelle-Romeo uit San Luca. De voortvluchtige moordenaars zouden lid zijn van de clan Strangio-Nirta.Beide families leven al geruime tijd in onmin.

De vete van San Luca begon tijdens het carnaval van 1991 met een banaliteit: het gooien van een paar eieren. De zaak liep uit de hand en er vielen twee doden. Er volgde een keten van geweld, waarbij vrouwen en kinderen niet ontzien werden.

Na een periode van relatieve kalmte vloog vorig jaar rond kerst de vlam opnieuw in de pan met de moord op de 33-jarige Maria Strangio. Sindsdien zijn zes personen omgebracht.

Wraakplegingen

De schietpartij in het Ruhrgebied is uitzonderlijk, zo zeggen Italiaanse politiebronnen nog. Zeker omdat de Ndrangheta zich tot nu toe gedeisd heeft gehouden in het buitenland, ook al is ze er aanwezig.

Maffiabestrijder Pietro Grasso vermoedt dat de slachtoffers naar Duisburg werden gestuurd om aan de gevolgen van de vendetta te ontsnappen.

De Italiaanse minister van Binnenlandse Zaken, Giuliano Amato, vreest dat de moorden zullen leiden tot nieuwe wraakplegingen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 Augustus 2007

Moorden Duisburg: robotfoto verspreid

In het onderzoek naar de zesvoudige moord in Duisburg heeft de Duitse politie donderdagavond een eerste robotfoto vrijgegeven. Bij de donkerharige man gaat het om de bestuurder van de wagen die kort na de moorden met grote snelheid weg reed van de plaats van de misdaad.

Zes Italiaanse mannen tussen 16 en 39 werden woensdagmorgen in ware maffiastijl geëxecuteerd in de Duitse stad.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 Augustus 2007

326

(0 replies, posted in Overzicht Bendes)

De "Bende Dhen" kan je ook omschrijven als het "Spaans milieu" dat in de jaren '70 en '80 actief was rond het Brusselse Zuidstation.

Feiten:

  • Bankovervallen

  • Gewapende hold ups

  • Ontvoering François Apers: werd op 13 januari 1978 ontvoerd. Ze wilden eigenlijk de werkgever van de man, een diamantair, ontvoeren. De auto die werd gebruikt voor de ontvoering werd nadien teruggevonden op Sicilië. De verdachten werd in 1980 buiten vervolging gesteld en vrijgelaten. Voor zover ik heb kunnen vinden, is het nooit tot een proces gekomen.

]Leden:

  • Guillaume Dhen uit Kortrijk, waar hij een bar uitbaat

  • Anna Mansueto, Italiaanse echtgenote van Guillaume Dhen

  • François Claeys uit Brussel

  • Angel Gonzales, een Spanjaard die in Brussel verblijft. Duikt later op in de bende Godfroid

  • Egberto Tallavera (Braziliaan?), in 1978 neergeschoten in Brussel

  • Michel Saradet, een Fransman die in Brussel verblijft

  • Daniëlle Kalmut, uit Brussel

  • Luigie Alonji, Spanjaard

  • Guiseppe Rizzo, Spanjaard

  • Alejandro Herreira Fernandez, een Spanjaard

Vrouw dood gevonden te Silly

In een herenhuis aan de Grote Markt te Silly, heeft de politie zondagmorgen het levenloze lichaam gevonden van de 52-jarige Diane Herbaux. Een buurvrouw was ongerust toen ze bemerkte dat er in de keuken van Herbauw licht brandde. Ze verwittigde de politie die Diane Herbaux op een grasveldje achter haar garage vond. Haar lichaam droeg sporen van kneuzingen. De deur van haar woning was open maar er lag niets overhoop. Er waren geen sporen van geweld. Een onderzoek is aan de gang.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Februari 1978

Verdacht overlijden te Opzullik

Voor haar woning te Opzullik (bij Mons) hebben voorbijgangers zondagochtend het lijk aangetroffen van weduwe Diane Herbaux (51), die er alleen leefde. De huisdeur stond op een kier maar er was niets ontvreemd. De vrouw droeg sporen van slagen in het aangezicht, maar de doodsoorzaak is nog niet bekend. De BOB van Zinnik hield twee Sicilianen aan van wie een doofstomme. Giuseppe Rizzo (28) uit Morlanwelz verklaarde dat hij weduwe Herbaux leerde kennen in een dancing te Marchienne en dat zij elkaar herhaaldelijk ontmoetten. Hij ontkende evenwel da hij de vrouw slagen toebracht en zei dat hij niets te maken had met de dood van zijn vriendin. Toch heeft de onderzoeksrechter tegen Rizzo een aanhoudingsbevel afgeleverd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 20 Februari 1978

Raadsels rond de dood van weduwe te Opzullik

De Siciliaan Giuseppe Rizzo, een 28-jarige doofstomme uit Morlanwelz, tegen wie de onderzoeksrechter van Zinnik zondag een aanhoudingsbevel afleverde na de ontdekking van het lijk van zijn vriendin, de 51-jarige Diane Herbaux, uit Opzullik (nabij Bergen), heeft een sluitend alibi. Hij verliet de weduwe Herbaux vrijdagavond om 9u.

Zoals we gisteren reeds schreven, werd het lijk van de alleenwonende vrouw zondagochtend door voorbijgangers opgemerkt, daar de huisdeur op een kier stond. Eigenaardig genoeg heeft de lijkschouwing uitgewezen dat de dood intrad in de nacht van vrijdag op zaterdag. toch houdt de Siciliaan staande dat hij niets met de dood van de vrouw te maken heeft: zij was nog springlevend toen hij haar verliet, zo bevestigt hij.

Bron: Gazet van Antwerpen | 21 Februari 1978

ZAAK APERS

Gekidnapte Apers stuurt nog postmandaten

Op het moment dat de gerechtsdienaars die het onderzoek naar de op 13 januari ontvoerde François Apers uitvoeren, er steeds meer rekening mee hielden dat het slachtoffer niet meer levend zou teruggevonden worden, is er
plots weer hoop.

Het verassende element dat die hoop op leven voedt is een postmandaat, waarop de handtekening van de Wilrijkse huisbewaarder voorkomt. Dit mandaat voor een bedrag van 4.000 frank, kwam toe bij de ex-echtgenote van François Apers, Mw. Thoelen uit Limburg.

Niet alleen werd het postmandaat op één februari afgestempeld te Hechtel, hetgeen al zeer bevreemdend was, maar men stond voor een volslagen verrassing toen men vaststelde dat het geschrift overeenkwam met dat van de vroegere postwissels die elke maand bij de ex-echtgenote van François Apers toekwamen.

De bedragen werden vermoedelijk als alimentatie uitgekeerd door de ex-echtgenoot. Eerste veronderstelling die daaruit voortvloeit is dat François Apers nog leeft. Want hoe zou hij anders nog mandaten kunnen versturen. Hoe dat echter te rijmen valt met de andere sombere gegevens in deze zaak, is echter nog een raadsel.

In alle geval: de vier personen die vorige week te Brussel werden aangehouden, blijven onder arrest. Dat besliste gisteren de Antwerpse raadkamer.

De arrestaties werden verricht in verband met een hold up. Hoewel gebleken is dat ze hiermee niets te maken hebben, blijven de vier toch aangehouden, omdat bepaalde elementen in het onderzoek het vermoeden deden rijzen dat zij wel eens de hand zouden kunnen gehad hebben in de ontvoering van de 42-jarige Wilrijkse huisbewaarder, die op 13 januari verdween.

De arrestanten zijn de Fransman Michel Saradet, een zekere Michel Rose, van wie de nationaliteit niet gekend is, Cerovik Maksim, een Joegoslaaf die te Brussel een restaurant uitbaat en Daniëlle Kalmut, het liefje van één van de drie.

Allen ontkennen in de zaak Apers betrokken te zijn. Huiszoekingen bij de arrestanten leverden intussen niets op.

Sommige berichten maken gewag van vingerafdrukken van Cerovik Maksim die zouden aangetroffen zijn op een dreigbrief die naar de werkgever van Apers, diamantair Leiser Glass zou zijn verstuurd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Februari 1978

Huiszoekingen en voorleidingen in zaak Apers

In het kader van het gerechtelijke onderzoek inzake de ontvoering van de huisbewaarder Apers werden dinsdag verschillende huiszoekingen verricht te Antwerpen, Gent en Brussel. Meerdere personen werden voorgeleid ter identificatie en verder onderzoek.

De ontvoerde Apers is niet op vrije voeten, alle politiediensten worden aangespoord hun opzoekingswerk onverminderd voort te zetten. Er deden herhaaldelijk geruchten de ronde als zou er een losgeld betaald zijn, dit is onmogelijk te ontkennen of te bevestigen. Personen die inlichtingen kunnen verstrekken omtrent de verblijfplaats van Apers, worden verzocht zich tot de politie of rijkswacht te wenden.

Op 6 februari werden vier personen aangehouden, van wie men het vermoeden had dat ze wel eens iets zouden kunnen te maken hebben met de ontvoering van de sinds 13 januari jl. vermiste Wilrijkse huisbewaarder. Het ging om twee Fransen, nl. Michel Saradet en Michel Rose en een Joegoslaaf, Maxim Serovic en de vriendin van een der mannen, Danielle Kalmut.

Twee onder hen, nl. Serovic en Kalmut tekenden beroep aan tegen hun aanhouding en verschenen dinsdag voor de kamer van inbeschuldigingstelling te Antwerpen.

Nu bleek dat Serovic reeds vorige week vrijdag op vrije voeten was gesteld en zijn zaak werd dus geklasseerd. Het bevel tot aanhouding tegen Kamlut bleef behouden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 22 Februari 1978

Film van de ontvoering

13 Januari, 18u.30: voor de voor de woning van diamantair Leiser Glass aan de Kastanjelaan 11 stopt een wagen. Als François Apers buiten stapt om een bloempot, die hem verkeerdelijk was meegegeven door een bloemist, met de wagen terug wil gaan omruilen, wordt hij voor de villa overvallen.

14 Januari: de eerste pendelaars beginnen zich bij de met de politie en rijkswacht te melden. Allen geven de meest uiteenlopende inlichtingen.

15 Januari: in de Solhofdreef te Aartselaar wordt een gestolen personenwagen Mitsubishi aangetroffen. Op de achterbank vindt men een bloedvlek, die na onderzoek van dezelfde groep als die van Apers blijkt te
zijn. In het verdere onderzoek duikt de wagen (het enige aanknopingspunt) nog verscheidene malen op, maar zonder klaarblijkelijk resultaat.

25 Januari: er gaat even een schok door het Antwerpse diamantwereldje. Telefonisch wordt een diamantair wonende aan de Antwerpse Belgiëlei, bedreigd met ontvoering. De politie verscherpt nog eens extra de bewaking in de diamantbuurt en de Wilrijkse villawijk. Er gebeurt echter niets.

31 Januari: rijkswachtkolonel Bogaert looft een fikse beloning uit voor al degenen die inlichtingen over de ontvoerders kunnen verschaffen. Er komen massa's seintjes binnen, maar vermits geen enkele tip een tastbaar aanknopingspunt opleverde, mag het gerecht het geld in de zak houden.

31 Januari: Een anoniem persoon meldt telefonisch dat hij voor de vrijlating van François Apers miljoenen wil. Die zouden bij een Antwerpse kerk moeten worden gedeponeerd. De politie vat kort nadien een 15-jarige: hij had een grapje willen maken.

1 Februari: Te Brussel worden vijf personen gearresteerd. Zij zouden betrokken geweest zijn bij een overval. Nadien blijkt dat twee ervan rechtstreeks met de kidnapping te maken hebben. De Fransman Michel Saradet is er gloeiend bij. Zijn vingerafdrukken staan op een brief, die aan diamantair Leiser Glass was gestuurd. De tweede aangehoudene is Daniëlle Kalmut, het liefje van één der vijf arrestanten. Vier voorgeleiden worden onder aanhoudingsmandaat geplaatst, één wordt vrijgelaten.

6 Februari: weer een verrassing: de ex-echtgenote van François Apers krijgt een postmandaat, dat door de ontvoer de is geschreven. Er is weer hoop op leven.

7 Februari: Het blijkt dat François Apers de postwissel mogelijk voor zijn kidnapping heeft geschreven.

9 Februari: Twee van de aangehoudenen gaan in beroep tegen de beslissing van de Antwerpse Raadkamer om hen nog langer vast te houden. Van degenen die niet in beroep gaan, wordt er één korte tijd later in vrijheid gesteld. Vijf dagen vóór de zaak voor de Kamer van Inbeschuldigingstelling komt, wordt ook één van de andere op vrije voeten gesteld.

21 februari: het losgeld wordt betaald.

22 februari: Apers wordt vrijgelaten.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Februari 1978

Verband Apers-Empain uitgesloten

Te Brussel deed gisteren het gerucht de ronde dat heel wat meer dan 16 miljoen fr. zou zijn betaald om de Antwerpse conciërge François Apen los te krijgen. Bij de recherche bleef men echter hardnekkig vasthouden aan dit bedrag, dat zelfs nog geringer zou zijn.

Als dit zo is, dan kan men zich toch de vraag stellen waarom de ontvoerders zich met dergelijke som hebben tevreden gesteld, waar zij aanvankelijk toch een losprijs van om en bij de 100 miljoen fr. vroegen voor de vrijlating van François Apers.

Raadselachtig

Omdat duidelijk is gebleken dat de ontvoerders tot het zware milieu behoren, kom het zonderling voor dat ze zo hun eisen hebben laten afzwakken. De recherche weet ook maar al te goed dat de criminelen thans geen personen meer ontvoeren voor een 20-tal miljoen, te meer daar dit bedrag dan nog onder verscheidene bendeleden moet
worden verdeeld.

Schuilt er nog iets anders achter de ontvoering van François Apers? De beste specialisten van de Brusselse rijkswacht en gerechtelijke politie pluizen momenteel alles uit wat enig licht zou kunnen brengen in de raadselachtig gebleven ontvoeringsaffaire. Ook de verklaringen van Apers worden zo nauwgezet mogelijk nagegaan, want de ontvoerde zag er na 40 dagen opsluiting, waarbij hij soms werd geblinddoekt en vastgebonden, heel wat beter uit dan sommige rijkswachters die gedurende weken in de bres stonden, om het spoor van de huisbewaarder en zijn kidnappers te komen.

Er kwam, zoals geschreven, schot in de ontknoping toen de gerechtelijke politie van Brussel een Fransman arresteerde, die betrokken was bij een overval. Het gaat om Michel Saradet, die nog altijd is opgesloten, omdat hij ook - maar eerder onrechtstreeks - zou betrokken zijn bij de ontvoering van Apers. Het ganse politie-apparaat zoekt nog met man en macht naar een spitsbroeder en bondgenoot van Saradet.

De recherche kent de naam van deze man, die, samen met Saradet, op 29 december een gewapende overval heeft gepleegd op het postkantoor te Itterbeek. Er werd toen slechts 40.000 fr. gestolen, maar de hoofdverdachte van deze hold up is nog altijd spoorloos. Er zijn aanwijzigingen dat dit ook de gangster is die met de 16 miljoen briljanten van de zaak-Apers is ondergedoken of naar het buitenland gevlucht.

En hier rijzen opnieuw vragen. Het is immers vreemd dat een zware jongen uit het milieu, zoals die gezochte Fransman, risico's heeft willen lopen met een postkantoor te overvallen, daar waar toch zelden hoge bedragen te grabbelen vallen. Of heeft het te Itterbeek geroofde bedrag van 40.000 fr. moeten dienen om de kidnappers een en ander te laten voorbereiden?

In gerechtelijke kringen te Brussel is men formeel dat de ontvoerders van François Apers niet dezelfde zijn als die van de Belgische baron Empain. Daar zijn bewijzen van. Omtrent de vraag waar Apers gans de tijd werd opgesloten, wilde de Brusselse recherche niet veel kwijt. Veelbetekenend was wel het antwoord: "In hoe ver moeten we Apers geloven …” en waarom hebben kidnappers, nadat reeds bendeleden in de val liepen, en op het ogenblik dat zij zelf in het nauw werden gedreven, hun “gegijzelde” Apers geen haarbreed in de weg gelegd?

Waar het Belgisch politieapparaat erg terughoudend blijft deelde een woordvoerder van de Amsterdamse recherche donderdag mee, dat er niets is gebleken van een verband tussen de zaak-Apers en de ontvoering van Maup Caransa.

Apers nog ondervraagd

Journalisten, die donderdag te Antwerpen nog naar officieel nieuws speurden, kwamen van een kale reis terug. Nadat de gerechtsdiensten daags voordien met heel weinig echte gegevens getracht hadden een persconferentie te stofferen en daarbij vooral de kunst van het zwijgen beoefenden, bleven zij ook donderdag die tactiek volgen.

Zelfs de namen van de arrestanten werden nog niet vrijgegeven. Wel vernamen wij, dat leden van de Franse recherche naar Antwerpen zijn gekomen voor verder overleg in de zaak. Het kan niet anders of dit heeft te maken met de aangehoudenen uit Frankrijk. Vermits zelfs de aanwezigheid van de buitenlandse collega's als een staatsgeheim werd bewaard, kon ook daaromtrent niet meer worden
vernomen.

François Apers werd donderdag nog altijd ondervraagd. Toch een aanwijzing te meer dat men van de ontvoerde nog een en ander aan de weet hoopt te komen. De gekidnapte, waarvoor een hele gemeenschap een hoog losgeld in edelstenen bijeenbracht, blijft zelf een raadselachtige figuur.

Als gerecht en politie op hun beurt Apen laten gaan, zal de man op zijn minst de les gespeld zijn over wat hij vertellen mag. Tenzij het plots nog tor een spectaculaire tweede actie en totale opheldering van de zaak komt.

Ondertussen is ook vernomen dat François Apers zich op het moment dat hij werd vastgegrepen voor de woning van zijn werkgever, zich hevig heeft verzet. Hij werd daarbij gewond aan het hoofd en zijn broek werd gescheurd. Het parket heeft inmiddels ook de kledingstukken, die Apers droeg bij zijn ontvoering en tijdens zijn “gevangenschap” in beslag laten nemen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 24 Februari 1978

Vreemd relaas van ex-gijzelaar toch niet ongeloofwaardig

Van officiële zijde was er te Antwerpen vrijdag geen verder nieuws betreft de zaak-Apers. Procureur des Konings Van Hoeylandt verantwoordde het “no comment” met te zeggen dat iedere voorbarige informatie koren op de molen zou zijn van de tegenstrevers van wie er een aantal werden gesnapt maar van wie een niet nader gekend aantal nog op vrije voeten is.

Ook over de rol van ieder der aangehouden verdachten konden geen nadere bijzonderheden worden vernomen, mede omdat deze door de wol geverfde misdadigers bijzonder zwijgzaam zijn en iedere medewerking met het gerecht halsstarrig weigeren.

Niettemin was de Antwerpse procureur formeel toen hij zegde nu reeds over voldoende bezwarende gegevens te beschikken om de verdachten voor het Assisenhof te brengen, want op een gijzeling zoals deze van Apers staat levenslange dwangarbeid.

Volgens de procureur leverde vooral de huiszoekingen, die vorige dinsdag op diverse plaatsen in het land werden uitgevoerd, bijzonder veel bezwarend bewijsmateriaal op. Bij deze huiszoekingen uitgevoerd o.a. in Gent, Brussel en Sint-Martens-Latem, werden o.a. boeken en documenten aangetroffen over stadsguerrilla-technieken.

Wat de gewezen ontvoerde Apers zelf betreft, zijn vrijwel alle onderzoekers het er over eens dat het gedrag en vooral de uitstekende conditie van de gekidnapte, die ten slotte toch 40 dagen op een bed geketend lag, bevreemdend, voorkomt.

Een aantal van zijn verklaringen bevatten zelfs onwaarschijnlijkheden maar waarvoor Apers tot hiertoe steeds verklaringen geeft die willens nillens aanvaardbaar overkomen.

Vaststellingen

In de huidige stand van het onderzoek wordt het dus beslist voorbarig genoemd de huisbewaarder van de Antwerpse diamantair Glass ook maar in het minst te verdenken al was het maar van stille medeplichtigheid zoals reeds door een aantal nieuwsbronnen werd gesuggereerd.

Aangehouden

Gerechtelijke instanties te Antwerpen hebben vrijdag de namen vrijgegeven van vier van de zes personen die woensdag jl. werden gearresteerd. Verwacht wordt dat de twee overigen, van wie de namen niet werden meegedeeld, buiten de zaak zullen worden gesteld.

De arrestanten zijn: Guillaume Dhen, een 40-jarige Belg die een bar uitbaat aan de Kortrijkse Steenweg te Kortrijk samen met zijn 31-jarige echtgenote van Italiaanse afkomst Anna Mansueto, die eveneens werd aangehouden.

Ook aangehouden werd de 37-jarige François Claeys uit Brussel en de in Brussel verblijvende Spanjaard Angel Gonzales, 31 jaar.

De man die werd neergeschoten is de 31-jarige Argentijn Egberto Tallavera. Sinds 1 februari zitten ook de Fransman Sarradet en de Brusselse Daniëlle Kalmut achter de tralies. Zij werden samen met twee anderen te Brussel opgepikt. De vingerafdrukken van Saradet kwamen voor op een brief die aan diamantair Peiserglass gericht werd. De aanhoudingen gebeurden toen naar aanleiding van een bankoverval. Het is nog steeds niet duidelijk hoe die holdup in het kader van de ontvoering in het kader van de ontvoering past. Twee van de vier, die op 1 februari werden gearresteerd, zijn intussen op vrije voeten gesteld.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Februari 1978

Vermeende ontvoerders van Apers blijven aangehouden

De raadkamer van Antwerpen heeft maandag de aanhouding bevestigd van de 40-jarige Belg Guillaume Dhen, zijn 31-jarige echtgenote Anna Mansueto, beiden uit Kortrijk; de 37-jarige Belg François Claeys uit Brussel en de 31-jarige Spanjaard Angel Gonzalez, eveneens uit Brussel; allen aangehouden in verband met de ontvoering van de Wilrijkse huisbewaarder François Apers. Deze vier hebben vrijwel zeker deelgenomen aan de ontvoering.

Twee andere personen, die eveneens in Antwerpen en in verband met deze zaak zaten opgesloten, werden door de raadkamer in vrijheid gesteld. Het kon niet bewezen worden dat ze iets met de ontvoering te maken hadden.

Naast vier hoger genoemden zitten in Antwerpen ook nog opgesloten Michel Sarradet en Daniëlle Kalmut. Het onderzoek wordt inmiddels met onverminderde intensiteit voortgezet.

Bron: Gazet van Antwerpen | 28 Februari 1978

Drie vrijlatingen in de zaak-Apers

Enkele dagen geleden werden, wegens gebrek aan bewijzen, drie personen vrijgelaten, die aangehouden waren sedert de ontknoping van de zaak Apers. Het gaat om de 37-jarige Belg François Claeys uit Brussel en om de buitenlanders Anna Mansueto en Danielle Kalmut.

De raadkamer te Antwerpen heeft woensdag de aanhoudingsmandaten voor vijf andere betrokkenen bevestigd. De 31-jarige Egberto Tallavere, de Braziliaan die destijds bij de grote actie in het Brusselse zuidkwartier werd neergeschoten is in zoverre hersteld dat hij uit de kliniek naar de gevangenis van Sint-Gillis werd gevoerd. De man kan evenwel nog niet grondig ondervraagd worden.

Uit het verhoor van de verdachten is de politie nog altijd niet aan de weet gekomen, waar huisbewaarder Apers meer dan een maand werd gevangen gehouden. Dat wijst nog steeds op weinig medewerking van de bende die nu achter tralies zit.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Maart 1978

Aanhoudingen in zaak-Apers bevestigd

De Raadkamer van Antwerpen heeft vrijdag de aanhouding van vijf personen in de ontvoeringszaak François Apers met een maand verlengd. Het gaat om de 30-jarige Spanjaard Alejandro Herreira Fernandez, die als onderhandelaar optrad, en ondertussen ook volledige bekentenissen heeft afgelegd, niet alleen in de zaak Apers, maar ook, zoals donderdag gemeld, in verband met een reeks roofovervallen, om de 31-jarige Braziliaan Egberto Talavera, de man die in Brussel werd neergeschoten en nu naar de Antwerpse gevangenis is overgebracht, de 33-jarige Fransman Michel Sarradet, de 40-jarige Guillaume Dhen (Kortrijk) en de 31-jarige Spanjaard Angel Gonzalez.

Bron: Gazet van Antwerpen | 20 Mei 1978

Gevangenis van Apers gevonden

De briljantjes die als losgeld betaald werden (waarde: 15 miljoen frank), en de man achter de schermen zijn nog spoorloos, maar voor de rest is de ontvoeringszaak van de 42-jarige Wilrijkse conciërge François Apers, nu opgelost. Enkele dagen geleden kon de rijkswacht één der laatste vraagtekens achter deze kidnapping uitgommen: in de Garibaldistraat te Sint-Gillis vond men het huis waar Apers 39 dagen geketend en geblinddoekt gegijzeld werd gehouden.

François Apers herkende het kamertje dankzij details die tijdens zijn gedwongen verblijf in het geheugen waren gegrift. Het bevindt zich op de tussenverdieping van een oud herenhuis aan het nummer 59 van de Garibaldistraat, in een verarmde buurt van Sint-Gillis.

Toen leden van de BOB hem enkele dagen geleden ter plaatse brachten, stapte hij eerst de afstand af tussen de plaats waar hij op een bed was vastgemaakt en het toilet en de straatdeur. Dan pas gaf hij de bevestiging: “Hier was het”.

De gangsters die hem op 13 januari ontvoerden te Wilrijk, hadden alle sporen grondig uitgewist. Ook het bed is verdwenen. De man die het huis tijdens de ontvoering huurde wordt nu internationaal gezocht.

Volledige bekentenis

Het pak gerechtsdossiers van de zaak-Apers is tachtig centimeter hoog en weegt ruim 15 kilogram. In alle stilte hebben de speurders van de rijkswacht, het parket en de politie de ingewikkelde affaire ontrafeld en minutieus te boek gesteld. “We weten nu alles van de zaak, van het moment van de ontvoering tot de vrijlating”, werd meegedeeld. “Alleen de top van de berg is nog niet bereikt.”.

In totaal werden er, sinds de vrijlating van François Apers op 21 februari, 13 aanhoudingen verricht. Acht personen werden voorlopig in vrijheid gesteld, vijf zitten nog achter de tralies.

Ze hebben nu alleen eindelijk volledige bekentenissen afgelegd. De bende bestaat uit bikkelharde jongens die het klappen van de zweep kennen. Van de arrestanten tekende de Fransman Michel Sarradet (33) het ontvoeringsplan te Antwerpen uit. Later vond men ook zijn vingerafdrukken op dreigbrieven. Ze waren vergezeld van allesbehalve opwekkende foto’s van François Apers in gevangenschap.

De Spanjaard Fernandez Ellegandro Herreire bekende dat hij de onderhandelaar was die per telefoon in contact bleef met de persoon die voor de familie Apers optrad. Het is deze kerel die het eerst toegaf dat men niet Apers, maar zijn werkgever, de diamantair Leiser Glass, wilde ontvoeren. Alles bleek een vergissing te zijn.

Verder zijn er nog de uitvoerders en handlangers van de kidnapping: Guillaume Dhen (40) uit Kortrijk, de Spanjaard Angel Elmandez Gonzalez (31) en de Braziliaan Egberto Talavera (31). Deze Zuid-Amerikaan werd in het Spaanse milieu nabij het Zuidstation te Brussel neergeschoten toen men volop bezig was de bende op te rollen.

François Apers werd op 13 januari ontvoerd. Drie man sleurden hem in een auto toen hij in de avondschemering uit de villa van zijn werkgever stapte aan de Kastanjelaan 11 te Wilrijk. Vermoedelijk speelde het donker de gangsters parten. François Apers wilde een verkeerd bestelde bloemenpot terug naar de bloemist brengen.

De ontvoerde werd ondergebracht in de Garibaldistraat te Sint-Gillis. Toen hij bijkwam uit zijn verdoving werd hij begroet met een “Goeiemorgen meneer Glass”. François Apers heeft alle moeite van de wereld gehad om de gangsters te overtuigen dat ze de verkeerde man te pakken hadden: hij had immers zijn identiteitspapieren niet bij. Niettegenstaande werd in een tweetalige dreigbrief aan diamantair Glass een losgeld van 100 miljoen aan diamanten geëist. Na zeven maal marchanderen kon dit bedrag tot 15 miljoen fr. worden teruggebracht.

De edelsteentjes werden samengebracht door toedoen van de Antwerpse Joodse gemeenschap. Intussen kwam het gerecht te weten wie de ontvoerders waren.

Op 1 februari werden tijdens een grootscheepse actie vijf bendeleden aangehouden, waaronder kopstuk Michel Sarradet. Toch gingen nadien nog de onderhandelingen door de rest van de gang. Pas op 20 februari werd het losgeld betaald. De briljanten met de specificatie VVS (very, very light), blanc pur en van 1 tot 1,25 karaat werden in een fles gedeponeerd die in een zak aan een lange koord over een der bruggen aan het verkeersknooppunt E5-E10 te Brussel bengelde. De gerechtsdienaars stelden de visu vast hoe de fles werd opgepikt. Er volgden echter bewogen uren toen François Apers maar niet vrijkwam.

Uiteindelijk ging het gerecht zelf tot actie over en vatte nog eens enkele gangsters. Pas ’s anderendaags werd de 42-jarige gijzelaar uit een bestelwagen geworpen in het Brusselse Ter Kamerenbos. Hij kreeg zijn opzeg van zijn werkgever en leeft nu in Limburg. De gijzeling duurde 39 dagen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 27 Juli 1978

Ontvoeringsauto van Apers teruggevonden op Sicilië

Tijdens het weekend kwamen te Antwerpen enkele rechercheurs van de Antwerpse BOB terug uit Sicilië waar zij een onderzoek hebben verricht naar de nog voortvluchtige leden van de bende, die de Wilrijkse conciërge François Apers (42) ontvoerde.

De BOB zocht op het eiland in de Middellandse Zee naar sporen van de Spaanse Maria Gonzalez-Larreda (29), haar landgenoten Sinforatio Gonzales-Gomez (29) en de Argentijn Roberto Fargi (32). Deze vier konden eind februari met de 15 miljoen frank losgeld die voor François Apers werden betaald ontsnappen, terwijl de rest van de bende achter de tralies werd gedraaid. Op dit ogenblik zitten negen kidnappers en handlagers in de gevangenis.

In drie stukken

De voortvluchtigen konden vooralsnog niet ingerekend worden, maar toch werd een opmerkelijk, zelfs verbazend resultaat geboekt. In het stadje Agrigento, aan de Siciliaanse zuidkust, vonden de speurders de lichte vrachtwagen waarmee de Wilrijkse huisbewaarder op 13 januari van dit jaar werd vervoerd. De wagen was … in drie stukken gedemonteerd om alle sporen uit te wissen.

Desondanks kon de facto worden vastgesteld dat het om de wagen gaat die op 13 januari in Aartselaar stond opgesteld, en waarin Apers na zijn ontvoering werd overgeladen voor de tocht naar de Garibaldistraat in Brussel. De Mitsubishi, war het slachtoffer voor zijn woning was in gesleurd, werd toen ter plaatse achtergelaten.

Hoe de auto na de ontvoering tot op Sicilië raakte en waarom, dat is voorlopig nog niet bekend.

Het is waarschijnlijk niet toevallig dat de BOB’ers de wagen konden vinden nadat ze in Duitsland Guiseppe Rizzo hadden laten aanhouden door de Kriminalpolizei. Rizzo werd geïdentificeerd als het bendelid dat de bestelwagen van Aartselaar naar Brussel stuurde. Het voertuig is eigendom van zijn broer, maar die zat niet in het Apers-complot.

Het is niet onmogelijk dat Giuseppe Rizzo de wagen van zijn broer liet stelen door de specialist-autodief van de Spaanse-Brusselse bende, namelijk Luis Castro-Pena. Deze stal in het Brusselse vijf wagens, waarvan er vier langs de vluchtroute werden geparkeerd om op alle eventualiteit voorbereid te zijn.

De reis van de BOB naar Sicilië demonstreert opnieuw de hardnekkigheid waarmee het onderzoek naar de kidnappingsaffaire van Wilrijk wordt gevoerd.

De inspanningen hebben het gerecht nog geen windeieren gelegd. Van de bende die lange tijd de eerste viool speelde in het Spaanse milieu te Brussel, en de kroon op het werk wilde zetten met een eerste-klas ontvoering, zitten nu negen spitsbroeders te wachten op berechting.

Iedereen legde volledige bekentenissen af. Michel Sarradet tekende het ontvoeringsplan uit en schreef de dreigbrieven. De Spanjaard Fernandez-Herrera was de contactpersoon die per telefoon met de familie onderhandelde. Handlagers waren verder Guillaume Dhen uit Kortrijk, Angel Gonzales-Fernandez (31), de Braziliaan Egberto Talavera, autodief Luis Castro-Pena, Philippe Erculisse (die de schuiladressen uitzocht), Luigi Alonji en chauffeur Guiseppe Rizzo.

Enkele personen die een geringe rol bij de ontvoering speelden, werden inmiddels vrijgelaten.

Bron: Gazet van Antwerpen | 24 Oktober 1978

François Apers liet zich weer “ontvoeren”

Rijkswachters met UZI-machinegeweren, BOB’ers met klaarzettende pistolen in de vestzak en patrouilles met honden: dit legertje heeft gisterenavond een hermetische ring gemaakt rond de imposante villa van diamantair Leiser Glass te Wilrijk, waar om 18u30 de reconstructie werd aangevat van de kidnapping van de 43-jarige huisbewaarder François Apers. De conciërge werd op 13 januari per vergissing ontvoerd. De gangsters hadden het eigenlijk op zijn werkgever gemunt.

Bij het parket leefde merkbaar de vrees dat de nog voortvluchtige kopstukken van de bende iets gingen ondernemen om de Braziliaan Egberto Talavera te ontzetten. Dit kleine tengere ventje met zijn felle ogen is namelijk de enige van de vier eigenlijke ontvoerders die kon gevat worden. Op de reconstructie in de Kastanjelaan te Wilrijk zat hij geprangd tussen twee breedgeschouderde BOB’ers, terwijl een uit de kluiten gewassen schepershond geen meter van zijn broekspijpen week.

Bij afwezigheid van zijn spitsbroeders speelden rijkswachters figurant.

De man waar alles destijds om draaide was er echter wel: François Apers, in een glad zittend pak en een korte regenjas. Bijzonder ontspannen speelde hij opnieuw de rol van het slachtoffer, dat uiteindelijk heelhuids uit dit barre avontuur ontsnapte. Veertig dagen lang werd hij gevangen gehouden tot een losgeld van 15 miljoen frank was betaald.

In een kist

De wedersamenstelling van het uiteindelijk nog goed afgelopen drama, werd gehouden in dezelfde schemerige omstandigheden als 13 januari. Stipt 18u30 haalde François Apers toen enkele bloemstukken uit de sportwagen van zijn baas. De auto stond geparkeerd op de oprit voor de garage. Apers werd overvallen door drie kerels, van wie twee een pistool tegen zijn hoofd drukten: de nu voortvluchtige “Tatin” Sinforatio Gonzalez-Gomez (29) en de Argentijn Roberto Fargi (32). Egberto Talavera was er op 13 januari ook bij. De gangsters dachten allemaal dat ze de diamantair te pakken hadden.

Apers werd neergeslagen en kwam terug bij kennis in een Mitsubishi-personenauto die in de straat stond geparkeerd. Hier werd hij met kettingen vastgebonden. De rit ging vervolgens naar de Solhofdreef in Aartselaar en nadien naar de Doornstraat in Edegem waar het slachtoffer in een kist werd gelegd en “overgeladen” op een vrachtwagen. Korte tijd nadien sopte de vrachtwagen de Garibaldistraat in Brussel. Hier werd Apers 39 dagen vastgebonden gehouden op een bed terwijl de onderhandelingen om het losgeld begonnen.

Na zeven keer marchanderen werd dat levensgeld bepaald op 15 miljoen in briljanten. Op 1 februari werd tijdens een grootscheepse actie een aantal bendeleden aangehouden. Men onderhandelde verder tot het losgeld uiteindelijk op 20 februari werd ingepikt en Apers vrijgelaten.

De Braziliaan Talavera werd aangehouden na een razzia in het Brusselse Zuidkwartier, waar de bende het Spaanse milieu vormde. Talavera kreeg een kogel in het lijf toen hij vluchtte, maar op de reconstructie gisteren zag hij er beslist blakend gezond uit.

Aartselaar

De wedersamenstelling van het gebeuren rond de villa van de diamantair nam verscheidene uren in beslag. Nadien werden de acties te Aartselaar en Edegem overgedaan, zodat alles pas tegen de late avond was afgelopen.

De wedersamenstelling werd bijgewoond door de procureur des konings, de h. Velleman van het parket-generaal, onderzoeksrechter Mw. Bosmans, en kolonel Bogaert van de rijkswacht. De Wilrijkse politie verleende tevens bijstand.

De volgende dagen wordt de wedersamenstelling verplaatst naar Brussel. Dan zullen ook de andere bendeleden die konden gevat worden, hun rolletje opnieuw moeten spelen.

Op het ogenblik zitten er negen gangsters en handlagers achter de tralies. Eerst en vooral de Braziliaan Egberto Talavera en het brein achter de ontvoering: de Fransman Michel Sarradet.

Verder de Kortrijkzaan Guillaume Dhen, de Spanjaarden Angel Gonzalez-Fernandez, Luigie Alonji en Guiseppe Rizzo. Deze laatste werd onlangs in Duitsland gevat. Hij zal eerlang worden uitgeleverd. Rizzo reed de vrachtwagen met Apers achterin, van Aartselaar en Edegem naar Brussel. Enkele kerels die een geringe rol speelden, werden intussen al vrijgelaten.

De volgende dagen zal ook de sterke bewaking rond de wedersamenstelling voortduren, want de bende stond als bijzonder gevaarlijk bekend te Brussel. Het parket wil blijkbaar op alles voorbereid zijn: “Tatin” staat immers bekend als een maffia-lid met “relaties”.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 November 1978

Apers-ontvoerder werd opgepakt op Sicilië

Opnieuw is, zoals gemeld, een lid van de Spaans-Zuidamerikaanse bende die op 13 januari 1978 de Wilrijkse huisbewaarder François Apers kidnapte, gearresteerd. Het is de 39-jarige Argentijn Michel Carlos Cinti.

Cinti werd met twee andere Argentijnen door de carabinieri opgepakt in het noord-Siliaanse stadje Messina, waar hij nog één en ander op zijn kerfstok had.

Toen men de internationale opsporingslijsten nakeek, bleek Cinti één van de laatste drie bendeleden die nog voortvluchtig zijn in de Antwerpse zaak-pers.

Bewaker

De Italiaanse politie stelde de rijkswacht op de hoogte, waar men uiteraard dik tevreden was met de quasi toevallige vangst. Carlos Cinti was oorspronkelijk belast met de ontvoering van Apers voor de villa van zijn werkgever in Wilrijk, maar op het laatste moment zag men van zijn diensten af. Hij knapte dan allerlei klusjes op toen de huisbewaarder gegijzeld werd gehouden.

Cinti was onder meer één van de drie personen die François Apers in de Brusselse Garibaldistraat bewaakte terwijl de onderhandelingen om het losgeld 39 dagen lang aansleepten. Zijn medeplichtigen zijn ook gekend: “Bertha” Maria Gonzales-Larreda (29), die begin deze maand in Spanje werd gearresteerd, maar niet uitgeleverd wordt en Pedro Cerro-Escadero (25), die in Spanje bij een verkeersongeval om het leven kwam.

Al bij al blijven er na de aanhouding van de 39-jarige Cinti nog slechts twee kidnappers op vrije voeten. Maar dat zijn dan ook de werkelijke kopstukken die Apers te Wilrijk neersloegen en wegsleepten en hoogstwaarschijnlijk met het grootste part van de 16 miljoen losgeld de benen namen: de Spanjaard “Tatin” Sinforatio Gonzalez-Gomez (30) en de Argentijn Roberto Fargi (33).

De Belgische gerechtsdiensten hopen in stilte dat met de arrestatie van Carlos Cinti en zijn landgenoten meteen de hele zaak opgelost is. Het zou immers best kunnen dat de twee tot nu toe onbekende vrienden van Cinti in werkelijkheid “Tatin” en Fargi zijn.

Omdat men bij kerels van dergelijk kaliber moeilijk op een identiteitskaart kan voortgaan, heeft de rijkswacht intussen naar de foto’s en de vingerafdrukken van de mede-arrestanten gevraagd.

Als blijkt dat de twee “onbekenden” in werkelijkheid Fargi en Tatin zijn, dan zijn meteen de laatste stukjes van de ingewikkelde ontvoeringspuzzel gelegd en kan de zaak in versneld tempo naar het assisenhof verwezen worden.

In ieder geval wordt alvast de uitlevering van de 39-jarige Argentijn aangevraagd. Op beschuldig van medeplichtigheid in de zaak-Apers, werden sinds februari van vorig jaar een negental gangsters uit het Spaans-Zuidamerikaanse milieu van Brussel bij de kraag gevat.

Zes werden voorlopig in vrijheid gesteld. De drie die nog achter de tralies zitten zijn de Braziliaan Egberto Talavera (zijn werkelijke naam is Rodriguez), de Belg Guillaume Dhen en Michel Sarradet, die de dreigbrieven tijdens de gijzeling schreef.

Bron: Gazet van Antwerpen | 29 Mei 1979

Zaak Apers volledig rond

Achttien maanden na de ontvoering van de 43-jarige Wilrijkse huisbewaarder François Apers op 13 januari 1978, kon thans in samenwerking van de Antwerpse rijkswacht met de Spaanse overheid te Valencia de laatste man van de bende worden aangehouden.

Het gaat hier om “Tatin”, wiens ware naam Sinforiano Gonzales-Gomez is. Hij had zich in Spanje schuldig gemaakt aan een gewapende overval, waarbij voor 70 miljoen peseta’s juwelen werden buitgemaakt. Een van de volgende dagen zal een afvaardiging van de Antwerpse BOB naar Spanje afreizen om “Tatin” te ondervragen over zijn aandeel in de ontvoering.

Het uitgebreide onderzoek dat dadelijk na de vrijlating van Apers op gang kwam en dat hoofdzakelijk in handen was van de Antwerpse rijkswacht, die waar nodig contacten opnam met buitenlandse politiediensten in die landen waar ze vermoedde dat er bendeleden waren ondergedoken, werd ten zeerste bemoeilijkt door de valse identiteiten en paspoorten die alle leden van deze bende bezaten.

Tot de bende behoorden Belgen, Italianen, Fransen, Argentijnen en Spanjaarden. Vrijwel onmiddellijk na de vrijlating van de huisbewaarder van de diamantair Leiser Glass werden reeds vijf personen gevat, nl. Michel Sarradet, Michel Kalmus, Daniëlle Talavera-Echague, Guillaume Dhen en Angel Gonzales Fernandes.

Een week later werd in Nederland de Spanjaard Fernandez Herrera aangehouden en uitgeleverd aan België. Dankzij de goede samenwerking met de Spaanse politiediensten werd dan te Sevilla Pedro Cerro-Escudero aangehouden, de man die te Sint-GIllis bij Brussel zijn appartement ter beschikking had gesteld voor het verbergen van de gegijzelde. Deze man is ondertussen overleden na een verkeersongeval dat hij had, toen hij in voorlopige vrijheid was gesteld.

De volgende man werd gevat te Saarbrücken, nadat aan de Duitse politie de nodige inlichtingen waren verstrekt. Hier ging het om de Italiaan Rizzo Guiseppe, de kerel die Apers met een vrachtwagen vervoerde kort na diens gijzeling.

Het vrouwelijk bendelid Maria Bertha Gonzales-Larriba, die deelnam aan de bewaking en verzorging van Apers tijdens diens gevangenschap, werd in Spanje aangehouden en even later volgde op Sicilië de aanhouding van Miguel Cinti, die benevens zijn aandeel in de ontvoering van Apers ook nog gezocht werd in verband met een hele reeks overvallen in België en Nederland. Het kopstuk van de bende Roberto Fargi werd voor enkele weken eveneens in Italië aangehouden. Zijn uitlevering wordt nu met ongeduld afgewacht.

De meeste bendeleden zitten momenteel in de gevangenis in voorlopige hechtenis. Enkele werden in afwachting van het proces dat niet vlugger dan in 1981 moet verwacht worden, in voorlopige vrijheid gesteld. Het losgeld dat betaald werd voor de vrijlating van Apers, nl. diamanten ter waarde van ongeveer 15 miljoen fr., is nog steeds niet teruggevonden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 22 Augustus 1979

Alle Apers-ontvoerders zijn vrij

Alle in België aangehouden medeplichtigen in de ontvoering van François Apers zijn vrij. Volgens Het Laatste Nieuws werd in de loop van de voorbije week de laatste nog te Antwerpen opgesloten ontvoerder, de 31-jarige Algerijn Egberto Talavara, ook op vrije voeten gesteld. Reeds eerder gebeurde dit met de 41-jarige Guillaume Dhen uit Kortrijk, en de 34-jarige Fransman Michel Saradet.

De beslissing tot voorlopige invrijheidstelling zou door het Antwerps gerecht genomen zijn omdat tot nog toe tevergeefs werd gewacht op de uitlevering door Spanje en Italië van respectievelijk de 30-jarige Argentijn Gonzales-Comez Sinforiano en de 30-jarige Roberto Fargi, de kopstukken van de bende, zonder dewelke het onmogelijk blijkt het dossier rond te maken.

Oorspronkelijk was gezegd dat de bende in Antwerpen voor het Hof van Assisen zou moeten terechtstaan. Dit wordt nu wel zeer twijfelachtig daar mag aangenomen worden dat de in voorlopige vrijheid gestelde kerels niet op het proces zullen wachten om te verdwijnen.

François Apers werd op 13 januari 1978 ontvoerd. Hij was huisbewaarder bij de diamantair Leiser Glass op wie de ontvoerders het eigenlijk hadden gemunt. Voor de vrijlating van Apers werd een losgeld betaald van 15 miljoen fr.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 December 1980

327

(0 replies, posted in Wapenhandel)

In januari 1982 werd een container met 541 splinternieuwe FN-revolvers en andere vuurwapens, onderweg van Bayonne naar Herstal, leeggeroofd terwijl hij enkele dagen in de loodsen van transportbedrijf Depaire in Kortrijk stond. Drie maanden later onderschepten de rijkswacht en de BOB in Kruibeke een transport met 419 van de gestolen wapens, waarna bijkomende huiszoekingen nog tientallen andere vuurwapens opleverden.

Aanvankelijk werd vermoed dat de lading bestemd was voor de IRA of de ETA, omdat een dergelijke hoeveelheid wapens moeilijk op de zwarte markt kon worden afgezet. Het onderzoek wees echter uit dat de daders geen politieke motieven hadden, maar uit waren op financieel gewin en bereid waren de wapens aan om het even welke koper te verkopen.

Volgens de speurders was vervoersondernemer Ignace Hoornaert de tipgever die de informatie over het transport doorspeelde aan Eric Detaeye, waarna deze samen met zijn broer Jean-Marie Detaeye, Roland Verstraete en de voortvluchtige Fransman Danny Baptiste de diefstal in Kortrijk uitvoerde. Jean-Marie Detaeye, Roland Verstraete en diens echtgenote werden in Kruibeke betrapt tijdens het vervoer van de wapens, terwijl ook een garagist uit Bissegem werd aangehouden omdat hij de gebruikte wagen zou hebben geleverd. Parallel aan het Belgische onderzoek werden in juni 1982 in Spanje nog vijf vermeende leden van een internationale wapensmokkelorganisatie opgepakt, onder wie de Belgen Guy Huysmann en Freddy Verleyen.

Verdachten:

  • Jean-Marie Detaeye, Harelbeke

  • Eric Detaeye, uitbater van de French Club in Zulte

  • Roland Verstraete, Izegem

  • Viviane Viaene, echtgenote van Roland Verstraete

  • Ignace Hoornaert, transportondernemer, vermoedelijke tipgever

  • Danny Baptiste, Fransman, voortvluchtige mededader

  • Bissegemse garagist (naam niet vermeld), verdacht van levering van de gebruikte wagen

  • Guy Huysmann, aangehouden in Spanje in een afzonderlijk wapensmokkelonderzoek

  • Freddy Verleyen, aangehouden in Spanje

  • Manfred Stanchus (Duitsland), aangehouden in Spanje

  • Frank Strolemberg (Nederland), aangehouden in Spanje

  • Antonio Vilches Gil (Spanje), aangehouden in Spanje

Wapens van Kruibeke waren voor IRA

De bijna vijfhonderd zware vuurwapens die, zoals wij hebben gemeld, vrijdagnamiddag door de rijkswacht in het Wase Kruibeke werden onderschept, waren bestemd voor het verboden Ierse Republikeinse Leger (IRA). Via tussenpersonen uit het Nederlandse milieu zou de splinternieuwe wapenschat op een schip gezet worden dat vanuit een Nederlandse haven koers zou zetten naar Ierland.

Het plan dat Kortrijkse en bovenmoerdijkse gangsters, samen met contactpersonen van de IRA hadden opgezet, stond helemaal op poten, maar faalde in de voorlaatste fase. Intussen zijn al vijf personen gearresteerd en werden bij huiszoekingen nog andere revolvers en machinepistolen van de treinroof in januari aangetroffen.

Nieuw wapen

Het IRA was niet de opdrachtgever van de treinroof, maar werd slechts bij de zaak betrokken omdat deze terreurbeweging de enige klant was die blijf wist met zo’n arsenaal en er tegelijk miljoenen voor wilde neertellen. De gangsters zelf hielden slechts enkele revolvers voor zich.

Wie de treindiefstal pleegde is inmiddels nog steeds niet duidelijk. De raadselachtige roof geschiedde in januari. De wapens waren officieel besteld bij een bedrijf in Baskische Guernica en werden onder licentie van FN geassembleerd in het Zuid-Franse Bayonne. Van daaruit vertrokken ze op 7 januari per trein via Reisel en Kortrijk naar Herstal, waar ze door FN zouden geregistreerd worden. Toen de container daar op 18 januari arriveerde, werd vastgesteld dat de zegels waren vervalst: heel de container was onderweg leeggeroofd.

De lading bestond uit 540 revolvers van het type “Barracuda Magnum 357”. Dit wapen was voor het eerst in serie geproduceerd en is nog niet in de handel te verkrijgen. De Barracuda is de zwaarste revolver in zijn soort. Met zijn zes 13mm kogels heeft hij zo’n vernietigende kracht, dat officiële politiediensten aarzelend om het ooit in hun arsenaal op te nemen.

“Je kunt er bij wijze van spreken een koe de kop mee afschieten”, aldus een wapenkenner die het ding ooit in de hand had. Naast de 540 Barracuda’s zaten er verder nog 9mm Parabellum-revolvers in de kisten, UZI-mitrailleurs en prototypes van het nieuwe Browning .22-pistool.

Huiszoekingen

In de Citroën-stationwagen die vrijdag nabij “De Serren” in Kruibeke door rijkswachters werd onderschept, zat het grootste deel van de buit. Vermoedelijk waren de gangsters die het transport uitvoerden, onderweg naar één van de laatste tussenpersonen vooraleer de wapens in het wachtende schip zouden worden verborgen.

In de wagen zat de 29-jarige Jean-Marie D. uit Harelbeke. In een andere auto die het transport begeleidde, hadden Roland V. (37) uit Izegem en zijn echtgenote Viviane K. (32) plaatsgenomen. Nog een derde wagen was bij de zaak betrokken, maar hierover is weinig bekend. Alvast de drie personen werden aangehouden. Later is nog een garagist uit Kortrijk voorgeleid omdat men hem ervan verdenkt de Citroën te hebben geleverd. Bij huiszoekingen in het Kortrijkse werden tijdens het weekend nog een 30-tal Baracuda’s gevonden, enkele UZI-mitrailleurs en Parabellums, alle afkomstig van dezelfde diefstal.

Dit alles doet het parket vermoeden dat de roof in Kortrijk zelf werd gepleegd en dat het plaatselijke milieu vervolgens op zoek ging naar grotere jongens om van de enorme buit af te raken. Een andere tussenpersoon werd tijdens het weekend in Nederland gearresteerd en ook bij hem thuis trof men gestolen vuurwapens aan. Juist deze man zou voor het contact met de IRA hebben gezorgd. Nederland is overigens één van de uitverkoren doorvoerlanden, dat de IRA voor haar wapentransporten gebruikt. In Amsterdam werden in het verleden al verscheidene geheime zendingen ontdekt.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 April 1982

Belgen wegens wapensmokkel aangehouden in Spanje

Vijf personen, twee Belgen, een Duitser, een Nederlander en een Spanjaard, die ervan verdacht worden deel uit te maken van een internationale bende van wapensmokkelaars, zijn gearresteerd te Benalmadena, in de Spaanse provincie Malaga. De politie nam twee revolvers, twee geweren, munitie en valse identiteitskaarten in beslag. De aangehouden personen zijn ter beschikking gesteld van het gerecht. Het betreft onze landgenoten Guy Huysmann en Freddy Verleyen, de Duitser Manfred Stanchus, de Nederlander Frank Strolemberg en de Spanjaard Antonio Vilches Gil.

Bron: Gazet van Antwerpen | 24 Juni 1982

Enorme wapensmokkel opgedoekt te Kruibeke

Bijna de volledige buit van de raadselachtige roof die in januari werd geleegd in een trein tussen het Franse Bayonne en Herstal, is gisteren in Kruibeke opgedoken. Zowat 500 van de 540 gestolen zware 9mm revolvers “Baracuda 357 Magnum" werden in een Citroën met twee inzittenden teruggevonden.

Naar de revolvers waren zowat alle Europese politiediensten ijverig op zoek, omdat men vermoedde dat de vuurwapens bestemd waren voor een terroristische beweging. Vooral de ETA en de IRA werden ervan verdacht de opdrachtgevers te zijn. Interpol achtte het uitgesloten dat een gangsterbende het risico zou willen lopen dergelijke hoeveelheid op de zwarte markt te verspreiden. Wel achtte men het mogelijk dat gangsters in opdracht van een terreurgroep opereerden, zoals wel meer gebeurt.

Twee aanhoudingen

De ontdekking van de splinternieuwe revolvers geschiedde tijdens een controle van de rijkswacht nabij ”De Serren” in het Kruibeekse tuinbouwgebied, een tamelijk afgelegen deel van de gemeente. De rijkswacht hield er een Citroën Break aan, waarvan de inzittenden - een man en een vrouw - bijzonder nerveus deden. Ze trachtten overigens te ontsnappen toen men de inhoud van de wagen wilde controleren. Niet toevallig, want achterin zouden de rijkswachters een echte schat aan wapens opgestapeld vinden.

Toen de gloednieuwe en goed geoliede zware vuurwapens uit hun verpakking werden gehaald dacht men onmiddellijk aan de wapenroof in Frankrijk. Het vermoeden bleek te kloppen: nagenoeg de volledige buit zat in de Citroën, vermoedelijk onderweg naar een opkoper.

De man en de vrouw werden gearresteerd, maar het is nog niet bekend wie ze zijn of in wiens opdracht ze de hete lading vervoerden.

ETA of IRA?

De honderden revolvers behoren tot het grootste kaliber dat op de wapenmarkt te koop is en zijn overigens van een nieuw type. De waarde loopt in de miljoenen. Een “357" kost bij de wapenhandelaar tussen 26.000 en de 30.000 frank, maar haalt op de zwarte markt gemakkelijk een prijs die schommelt tussen de 60.000 en de 75.000 frank, omdat ze zo trefzeker, vernietigend en moeilijk te verkrijgen zijn. De Magnums die nu werden teruggevonden waren officieel besteld bij een bedrijf in Baskische Guernica en werden onder licentie van FN in Herstal (Luik) geassembleerd in een wapenfabriek in de Zuid-Franse stad Bayonne.

De kisten met de schietklare wapens vertrokken op 7 januari per container naar Herstal, waar de nummers moesten geregistreerd worden. Van 9 tot 14 januari bleven ze echter geblokkeerd in Rijsel. Toen de lading uiteindelijk op 18 januari in Luik arriveerde, werd vastgesteld dat de zegels waren vervalst en de container was leeggeroofd. Niemand had onderweg iets gemerkt.

Aanvankelijk dacht men dat de wapens al in Bayonne door Baskische terroristen van de ETA waren gestolen, maar tegelijk kon men moeilijk geloven dat de Basken zo'n politieke flater zouden begaan omdat Frankrijk onlangs zeer liberaliserende maatregelen tegenover Baskische "vrijheidsstrijders” heeft genomen.

Blijft nog de stelling over dat de onderwereld de professionele klus opknapte om de hele lading nadien in één klap verder te verkopen. Omdat doordeweekse gangsterbendes niet in staat worden geacht om in één keer een paar miljoen op tafel te leggen voor honderden wapens die ze zelf niet zonder gevaar kunnen gebruiken of verder verkopen, neemt men aan dat de onderschepte buit van Kruibeke onderweg moet geweest zijn naar een “gevestigde" organisatie. Welke, zal uit het verder onderzoek moeten blijken.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 April 1982

Wapens van Kruibeke vertrokken uit Kuurne

Zoals in ons blad van dinsdag gemeld werd door de rijkswacht te Kruibeke een heel arsenaal wapens onderschept, dat bestemd was voor het verboden Iers Republikeinse leger (IRA). Deze wapens waren afkomstig van een treinroof in januari jl. De gerechtelijke politie van Kortrijk en de rijkswacht, die samen met onderzoeksrechter Van Elst en substituut Nuyts het onderzoek in handen hebben, zijn in hun opzoekingen nog niet ver geraakt. Tot nu toe blijft de vraag waar de wapens werden gestolen en door wie nog onbeantwoord.

De vier personen, Jean-Marie D.T. uit Harelbeke, het echtpaar Roland V. en Viaene K. uit Izegem en een Bissegemse garagist, waarvan de eerst drie in Kruibeke in bezit van de wapens en de vierde bij hem thuis werden aangehouden, zouden volgens het onderzoek slechts tussenpersonen kunnen zijn. Niettemin werd hun aanhouding dinsdagvoormiddag door de raadkamer te Kortrijk bekrachtigd.

De ondervragingen van de aangehouden leverden momenteel volgend beeld op. Door de FN-fabrieken in Herstal werden 541 wapen besteld te Bayonne, waar deze worden geassembleerd. De container bestond uit 500 barracuda's, 40 revolvers met verwisselbare trommel en een browning long rifle revolver, allemaal schietensklare wapens. Op 6 januari jl. vertrok de container met de spoorweg vanuit Bayonne. Op 14 januari kreeg het transportbedrijf Depaire te Kortrijk een telex van het CNC uit Rijsel dat de container kon afgehaald worden in deze stad.

Dit werd onmiddellijk gedaan en langs de douane tet Rekkem, waar een controle werd gedaan, belandden de wapens te Kortrijk. De container werd de 15e januari neergezet op de handelskaai te Kortrijk, om dezelfde avond nog overgebracht te worden naar de Loodsen van de firma Depaire aan de Meersstraat te Kortrijk.

Daar verbleef de container (negen kisten van telkens 60 wapens plus een browning) tot en met 17 januari. Op18 januari werd de container op de trein geplaatst, die om 6 u. naar Herstal vertrok. Om 9u. werd in Herstal vastgesteld dat de container leeg was.

In de auto van Jean-Marie T. te Kruibeke werden 419 wapens teruggevonden. De auto zou vertrokken zijn uit een vlasschuur te Kuurne waar de container werd ondergebracht. Van daaruit ging de tocht naar Antwerpen waar de wapen aan een benzinestation aldaar zouden overgeladen worden in een andere auto.

Het vervoer werd echter onderbroken door de rijkswacht en BOB te Kruibeke. De drie auto's waren gesignaleerd en vanuit Kortrijk door de autowegpolitie gevolgd. In Kruibeke werd de zaak overgenomen door de plaatselijk rijkswacht die dan een controle uitvoerde. Wel was de grens met Nederland reeds afgezet voor het geval de auto’s daar zouden geraakt zijn.

Het onderzoek wordt nu volop doorgedreven, want heel wat zaken dienen nog opgelost. Waar gebeurde de diefstal? Wie pleegde deze en wanneer? In opdracht van wie? Waren de vervoerders van de wapens slechts tussenpersonen, enz. Een onderzoek waarbij vast nog andere personen zullen voorgeleid worden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 14 April 1982

Wapens van Kruibeke werden gestolen te Kortrijk

In de zaak omtrent de wapendiefstal, waarbij drie personen in het bezit van 419 revolvers te Kruibeke werden aangehouden, komen de gerechtelijke diensten beetje bij beetje dichter bij een oplossing.

Tijdens de ondervragingen die door de gerechtelijke politie en de rijkswacht van Kortrijk worden verricht, is men te weten gekomen dat de diefstal van de wapens uit de container gebeurde te Kortrijk. Zoals in ons blad van gisteren reeds gemeld, werd de container, die 419 wapens bevatte, ondergebracht op 15 januari in de loodsen van het transportbedrijf Depaire aan de Meerstraat te Kortrijk.

Nu hebben Jean-Marie D.T. uit Harelbeke en Roland V. uit Izegem, twee van de vier aangehoudenen bekend dat zij samen met een Fransman de wapens uit die loodsen hebben ontvreemd op 16 januari. Men reed ermee naar Kuurne, waar de wapens in een verlaten vlasschuur werden ondergebracht. Van daaruit dan werden ze naar Antwerpen vervoerd, maar onderschept te Kruibeke door een rijkswachtpatrouille.

Tot nu toe is van de nog ontbrekende 120 wapens geen spoor. Tevens meent men nu eerder dat de wapens werden gestolen om ze te verkopen en niet, zoals eerder gedacht, om ze aan de IRA te bezorgen. Toch wordt deze laatste mogelijkheid nog niet helemaal uitgesloten, daar het een groot raadsel blijft waar die andere 120 wapens zijn.

Er wordt nu ijverig verder gezocht naar de nog ontbrekende derde dader, de Fransman. Wellicht kan deze meer klaarheid brengen. intussen blijven Jean-Marie D.T., Roland V. en zijn echtgenote, naast een garagist uit Bissegem, die de wagen leverde waarin de wapens werden ontdekt, aangehouden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 April 1982

Twee nieuwe aanhoudingen in wapensmokkel

In verband met de wapendiefstal die te Kortrijk werd gepleegd en die ontdekt werd te Kruibeke werden twee nieuwe arrestaties verricht. De aanhoudingen werden in Kortrijk verricht maar om het onderzoek niet te hinderen werden geen namen vrijgegeven. Zoals reeds medegedeeld werden de wapens gestolen in Kortrijk bij de firma Depaire die belast was met het transport.

Uit het onderzoek is nu gebleken dat bepaalde personen lucht zouden hebben gekregen in verband met de inhoud van de containers. Precies in die kringen is men nu op zoek gegaan en werden tal van arrestaties en ondervragingen uitgevoerd.

Administratief werden twee nieuwe aanhoudingen verricht terwijl men via Interpol op zoek is naar de Franse medeplichtige Danny Baptiste, een man die reeds in Halluin een man neerschoot en door Interpol wordt gezocht. Vermoedelijk weet deze gangster wat er met de resterende wapen is gebeurd. Vast staat dat de reeds aangehouden personen de wapensmokkel niet uit politieke doeleinden hebben bedreven, maar gewoon om aan geld te geraken.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 April 1982

Wapendiefstal te Kortrijk volledig opgelost

De gerechtelijke diensten beschouwen de diefstal van 541 revolvers, die de voorbije dagen te Kortrijk werd gepleegd en te Kruibeke aan het licht wam, als “volledig opgelost”.

Gisteren heeft de Raadkamer te Kortrijk de aanhouding van Eric Detaye, uitbater van de French Club te Zulte, en van Ignace Hoornaert bekrachtigd. Eerder was reeds het aanhoudingsmandaat verlengd tegen Jean-Marie Detaeye uit Harelbeke, broer van Eric, en tegen Roland Verstraete uit Izegem.

Hoornaert wordt ervan verdacht de tipgever te zijn geweest. Als zelfstandig vervoerondernemer voerde hij geregeld opdrachten uit voor de firma Depaire, waaronder ook wapentransporten. Alle gegevens over de zending van de Magnum-revolvers werden door hem doorgespeeld aan Eric Detaeye. Samen met een broer kiende deze laatste een plan uit om in het bezit van de wapens te komen.

De diefstal zelf werd uitgevoerd door de gebroeders Detaeye, Roland Verstraete en de Fransman Danny Baptiste. Slechts deze laatste is nog voortvluchtig.

Het staat nu we absoluut vast dat de dieven helemaal geen politieke oogmerken hadden. Het was hun slechts om het geld te doen, en verder maakten ze er zich duidelijk geen zorgen over in wiens handen de wapens uiteindelijk zouden terechtkomen, als ze er maar flink wat aan verdienden. In samenwerking met de Franse gerechtelijke diensten, wordt nu alles in het werk gesteld om de voortvluchtig Baptiste op te sporen. Het is niet uitgesloten dat hij het brein achter de hele affaire is geweest, aangezien de wapens uit Frankrijk afkomstig waren.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 April 1982

Negen uit Luikse Lantin-gevangenis vluchtten in vier wachtende auto's

Zondag rond 19.30 u. wisten liefst tien gevangenen uit de Luikse Lantin-gevangenis te ontsnappen en dan nog wel uit een extra bewaakte afdeling.

Eén geraakte niet ver want bij zijn vlucht kwam hij ten val en werd zo weer ingepikt. Negen anderen, waaronder gevaarlijke zware jongens als Maurizio Turato, Michel Anthemus en Robert Van Oirbeek, konden wel weg geraken. Naast deze drie, die wat ontsnappingen betreft niet aan hun proefstuk zijn, zijn het minder bekenden die de benen namen: José Cokaiko, Gerdon, Helman, Gillon, Royen, Waltheny en Kohnen. Het was deze laatste die viel en meteen weer ingerekend kon worden.

Per auto

De ontsnapping ging snel in het werk. Even voor genoemd uur zondagavond gooiden de gevangenen, ondergebracht Kohnen, de extra-bewaakte vierde verdieping, de ramen aan diggelen, waarop een bewaker en een surveillant kwamen toegelopen, maar in de loop van revolvers keken. Onder bedreiging werd de bewaker in een cel opgesloten, de surveillant werd de sleutelbos ontnomen en met deze man als gijzelaar daalden de gevangenen naar het gelijkvloers.

Twee gevangenen beklommen toen de steigers die daar al enkele dagen stonden i.v.m herstellingswerken. Vandaar sprongen ze aan de andere kant van de gevangenismuur naar beneden en het was daar dat Kohnen ernstig gekwetst werd. De andere gevangene die de sleutelbos had kon zo langs buiten de poort openmaken.

Die andere en de acht die aan de binnenkant stonden renden daarop de velden in waar, niet ver vandaar, vier auto's stonden te wachten. De vluchters stapten in en de wagens reden in dolle vaart weg in de richting Tongeren.

Onmiddellijk werd groot alarm geslagen en een grote speractie ingezet door politie en rijkswacht in heel België. Maandagochtend vond in het ministerie van Justitie een vergadering plaats over deze kwestie waaraan werd deelgenomen door de kabinetsmedewerkers en door verantwoordelijke personen van het bestuur voor gevangeniswezen. De h. De Graef, adviseur voor het gevangeniswezen op het ministerie van Justitie, vertrok maandagochtend naar Luik om een onderzoek in te stellen. Hij zal nadien verslag uitbrengen bij minister van Justitie Vanderpoorten.

In de Lantin-gevangenis heerste de grootste consternatie. De grote vraag was daar hoe de gevangenen er aan wapens geraakt waren.

Vluchtspecialisten

Van de tien gevangenen zijn er zeven die er al eerder in slaagden uit een of andere instelling te breken. Zo de 23-jarige Maurice Helman die eerder in de nacht van 13 op 14 augustus samen met de 26-jarige Robert Gillon en nog twee andere gevangenen ontsnapte uit het sociaal centrum van Paifve. In feite is dit centrum enkel bestemd voor de opname van personen die ontoerekenbaar worden geacht maar enkele gevangenen van de Saint-Leonard-gevangenis werden er opgesloten nadat amok was gemaakt aldaar en sommige cellen onbruikbaar waren.

De ontsnapping uit het centrum van Paifve gebeurde onder de leiding van Maurice Helman die hulp had gekregen van familieleden. Gillon werd op 11 september 1979 opnieuw aangehouden in Namen en ook Maurice Helman kwam terug in de gevangenis. Hij zou echter op 16 september alweer ontsnappen, ditmaal uit de Saint-Leonard-gevangenis. Helman die samen met een andere gedetineerde had gepoogd te ontsnappen werd enkele uren nadien al terug gevat.

Ook Francis Royen is niet aan zijn proefstuk. Hij ontsnapte eerder uit de gevangenis van Hoei (op 2 december 1979) samen met Patrice Kohnen. De twee gevangenen werden na hun ontsnapping uit Hoei op 20 december te Marseille gevat.

De grootste vluchtspecialisten zijn echter het beruchte trio Anthemus-Turato-Van Oirbeek. De 35-jarige Michel Anthemus kreeg vijf jaar gevangenisstraf in 1970 voor een overval en in 1977 nog eens negen jaar. Een eerste maal ontsnapte hij uit de gevangenis van Namen samen met de nog steeds voortvluchtige Alfred Vandeputte en met Van Oirbeek. Zij werden door de politie weer opgepakt en ontsnapten samen met Turato in augustus 1979 uit de Saint-Leonard-gevangenis van Luik.

Zij ontsnapten ook aan een reeks schietpartijen (Evere, Woluwe, Heverlee en Ganshoren). Anthemus werd ten slotte op 1 januari 1980 door de politie gevat. De 25-jarige Robert Van Oirbeek werd in 1977 tot zes jaar gevangenisstraf veroordeeld voor een overval. Na zijn ontsnapping, samen met Anthemus uit de gevangenis van Namen, werd hij in Angleur nabij Luik door de politie gevat. Later ontsnapte hij samen met Anthemus uit de Saint-Leonard-gevangenis van Luik. Hij werd door de politie gevat te Cannes, op 25 december, enkele dagen vóór Anthemus.

De 27-jarige Maurizio Turato was lid van de bende die in 1977 een juwelierszaak overviel en de zoon van de eigenaar doodde. Nog voor zijn proces plaatshad ontsnapte hij samen met Anthemus en Van Oirbeek uit de Saint-Leonard gevangenis. Bij een schietpartij in Woluwe, in augustus 1979, werd hij door de politie gevat en door het Assisenhof van Luik tot 25 jaar dwangarbeid veroordeeld.

De naam Van Oirbeek werd ook geciteerd op het proces-Graindorge omdat hij samen met Vandeputte ooit een onderkomen vond bij een der beschuldigen op het proces-Graindorge, Michel Cheval.

Signaleren we nog dat Van Oirbeek ervan verdacht wordt samen met Yvan Somville een vroegere gedetineerde, Heinrich Toumaniantz, een vriend van de advocaat Michel Graindorge, te hebben gedood en begraven te hebben in de streek van Leuven.

Bron: Gazet van Antwerpen | 19 Augustus 1980

Meer informatie over:

329

(0 replies, posted in 2000-2030)

Samenvatting

  • Wat? Moord op een uitbater van een Louis Delhaize-winkel

  • Wanneer? 30 Maart 2006 om 18u10

  • Waar? Rue de la Croix in Lodelinsart » Google Maps

  • Wie? Onbekend

  • Status: Onopgelost

Op 30 maart 2006 werd de 37-jarige Jean-Marc Collard, uitbater van een Louis Delhaize aan de Rue de la Croix in Lodelinsart, tijdens een gewapende overval doodgeschoten. De gemaskerde dader, volledig in het zwart gekleed, vroeg onmiddellijk naar de gerant in plaats van de kassa leeg te maken. Collard kwam uit zijn bureau met zijn hond en een houten steel of knuppel om zich te verdedigen, maar werd van dichtbij met meerdere schoten gedood.

Zijn moeder Jeanne Goossens, die achter de kassa stond en een revolver voor noodgevallen had, schoot op de overvaller maar miste; de dader schoot terug en verwondde haar zwaar aan de lever en beide handen. Zonder buit te maken vluchtte hij in een gestolen witte Volvo 480, die korte tijd later in Jumet werd teruggevonden.

Camerabeelden legden de feiten vast en het parket onderzocht naast een mislukte roof ook de mogelijkheid van een gerichte afrekening, aangezien de dader uitsluitend op Collard leek uit te zijn, hij een jaar eerder al overvallers had verjaagd door op hun wagen te schieten en hij volgens de speurders enkele weken voor de feiten bedreigingen had ontvangen. Ondanks een publieke oproep tot getuigen bleef de moord onopgelost.

Bekijk het opsporingsbericht van de politie » www.politie.be/opsporingen

Dode bij overval in Lodelinsart

De uitbater van een Delhaize-winkel in Lodelinsart is om het leven gekomen bij een overval. Omdat hij niet snel genoeg geld kreeg, schoot een overvaller de gerant dood en verwondde diens moeder.

Bron: De Standaard | 31 Maart 2006

Dode bij overval in Lodelinsart

Bij een overval op een Louis Delhaize kruidenierszaak in Lodelinsart is gisteren rond 18 uur de 38-jarige uitbater om het leven gekomen. Het slachtoffer werd neergeschoten door één dader. De overvaller verwondde ook de moeder van de uitbater. Het lijkt erop dat de handelaar zich heeft willen verdedigen door naar een stuk in hout te grijpen. De dader zou zonder buit gevlucht zijn.

Bron: Het Belang van Limburg | 31 Maart 2006

Overvaller schiet jarige uitbater Delhaize dood

In Lodelinsart bij Charleroi heeft een overvaller gistermiddag de uitbater van een Delhaize-winkel doodgeschoten. De man liep de zaak binnen en eiste geld van gerant Jean-Marc Collard. Blijkbaar gebeurde dat niet snel genoeg, want de overvaller opende het vuur. Collard, die uitgerekend gisteren 38 jaar was geworden, werd dodelijk getroffen. Zijn moeder kreeg kogels in de buik en de pols. De dader is spoorloos. Het is niet bekend hoeveel geld hij heeft buitgemaakt.

Bron: Het Nieuwsblad | 31 Maart 2006

Grootmoeder vuurt op overvaller die zoon doodschoot

Een 67-jarige vrouw heeft donderdag op de overvaller geschoten die haar zoon doodschoot.

De kogel van Jeanne Goossens miste doel en ze zegt onomwonden dat ze dat jammer vindt. Ze vreest dat de dader, als hij al wordt gevonden, niet zwaar genoeg zal worden gestraft. Jean Marc Collard stierf op de vloer van zijn kruidenierswinkel in Lodelinsart (DS 31maart). De ex-kok baatte de winkel pas drie jaar uit.

Zijn moeder Jeanne stond er achter de kassa, toen een gemaskerde man donderdag kort na 18 uur binnenstormde. Jean Marc zat in zijn bureau achteraan de winkel. “Ik heb die man zien binnenkomen”, zegt Jeanne Goossens zachtjes. “Hij was helemaal in het zwart gekleed en droeg een bivakmuts. Jean Marc moet snel hebben doorgehad wat er aan de hand was. Hij vloog meteen op die man af met de dikke houten steel van een schop.”

Volgens moeder Jeanne schoot de dader haar zoon daarop een kogel in de borst. Dat deed haar zelf naar een wapen grijpen. “Mijn revolver lag achter de kassa voor noodgevallen. Ik heb zonder aarzelen in de richting van die gangster geschoten. Ja, ik heb zelfs op hem gemikt. Helaas heb ik gemist.” De overvaller schoot minstens drie keer terug. “Een kogel vloog in mijn lever en ook mijn beide handen werden geraakt. Op mijn rechterarm gaat het om een schampschot. Maar om mijn linkerarm te redden, zijn volgens de artsen nog drie operaties nodig. Mijn pols is doorboord.”

De dader vluchtte zonder buit. Getuigen zagen hem wegrijden in een auto die hij met draaiende motor voor de winkel had geparkeerd. De wagen werd inmiddels teruggevonden in Lodelinsart, maar van de schietende overvaller ontbreekt elk spoor. Moeder Jeanne vreest dat de dader nooit zwaar genoeg gestraft zal worden. “Als ze hem al vinden”, zucht ze.

“Jean Marc werkte voor een mooi leven. Zijn werk heeft hem zijn leven gekost. En weet je wat extra pijn doet? Dat Jean Marc nooit het proces zal bijwonen van zijn zoontje Nicolas. Het jongetje overleed enkele jaren geleden in het ziekenhuis door een doktersfout. Jean Marc zal nu nooit weten waaraan zijn zoontje precies is doodgegaan.” Jean Marc Collard laat een echtgenote en een dochtertje achter.

Bron: De Standaard | 1 April 2006

Moord op Waalse kruidenier wellicht afrekening

De moord op een kruidenier in het Waalse Lodelinsart zou een afrekening kunnen zijn. Dat heeft het parket van Charleroi gisteren gezegd. De dader stapte donderdagavond binnen in de Delhaize-supermarkt van de 37-jarige Jean-Marc Collard. De uitbater wachtte de overvaller achteraan in de winkel op, met een knuppel in de hand en zijn hond aan zijn zijde. De dader vuurde zonder aarzelen een salvo af dat Collard dodelijk trof. Nadien maakte hij rechtsomkeer, zonder enige interesse voor de kassa te tonen.

Bij het buitengaan botste hij op Jeanne Goossens, de moeder van de uitbater die de kassa deed. Zij had ook een wapen en loste een schot. De onbekende dader vuurde terug en trof de vrouw in de lever en de beide handen. Ze werd overgebracht naar het ziekenhuis en is buiten levensgevaar.

Bron: Het Laatste Nieuws | 1 April 2006

“Ik heb hem helaas gemist” - Oma (67) vuurt op overvaller die zoon doodschoot

Een 67-jarige vrouw heeft donderdagavond op de overvaller geschoten die haar zoon in zijn winkel in Lodelinsart (bij Charleroi) doodschoot. De kogel van Jeanne Goossens miste doel en ze zegt onomwonden dat ze dat jammer vindt. Ze vreest dat de dader, als hij al wordt gevonden, niet zwaar genoeg zal worden gestraft.

Jean Marc Collard stierf op de vloer van zijn kruidenierswinkel in Lodelinsart. De ex-kok baatte de Louis Delhaize pas 3 jaar uit. Zijn moeder Jeanne stond er achter de kassa toen een gemaskerde man donderdag kort na 18 uur binnenstormde. Jean Marc zat in zijn bureau achteraan de winkel.

“Ik heb die man zien binnenkomen”, vertelt Jeanne Goossens zachtjes. “Hij was helemaal in het zwart gekleed en droeg een bivakmuts. Jean Marc moet ook zeer snel hebben doorgehad wat er aan de hand was. Hij vloog meteen op die man af met de dikke houten steel van een schop.” Volgens moeder Jeanne schoot de dader haar zoon daarop een kogel in de borst wat haar zelf naar een wapen deed grijpen. “Mijn revolver lag achter de kassa voor noodgevallen. Ik heb zonder aarzelen in de richting van die gangster geschoten. Ja, ik heb zelfs op hem gemikt. Maar helaas heb ik hem gemist.”

Pols doorboord

De overvaller schoot minstens drie keer terug. “Een kogel vloog in mijn lever en ook mijn beide handen werden geraakt. Op mijn rechterarm gaat het maar om een schampschot. Maar om mijn linkerarm te redden, zijn volgens de dokters nog zeker drie operaties nodig. Mijn pols is doorboord. De dader vluchtte zonder buit. Getuigen zagen hem wegrijden in een auto die hij met draaiende motor voor de winkel had geparkeerd. De wagen werd intussen teruggevonden in Lodelinsart, maar van de schietende overvaller ontbreekt elk spoor.

Moeder Jeanne vreest dat de dader nooit zwaar genoeg gestraft zal worden. “Als ze hem al gaan vinden”, zucht ze. “Jean Marc werkte voor een mooi leven. Zijn werk heeft hem zijn leven gekost. En weet je wat extra pijn doet? Dat Jean Marc nooit het proces zal bijwonen van zijn zoontje Nicolas. Het jongetje overleed enkele jaren geleden in het ziekenhuis door een doktersfout. Jean Marc zal nu nooit weten waaraan zijn zoontje nu precies is doodgegaan.”

Jean Marc Collard laat een echtgenote en een dochtertje achter.

Bron: Het Nieuwsblad | 1 April 2006

Le tueur de Jean-Marc Collard filmé

Comme pour Joe, les caméras de surveillance permettront peut-être de résoudre le crime de Lodelinsart

Après plus d'un mois d'enquête, l'assassinat de Jean-Marc Collard, le gérant de la supérette Louis Delhaize de Lodelinsart, est toujours inexpliqué. Les enquêteurs de la section homicide du SJA de Charleroi travaillent d'arrache-pied. Mais l'enquête piétine quelque peu, faute d'éléments. Voilà pourquoi le procureur du Roi carolo et la juge d'instruction Martine Michel, en charge du dossier, lancent un appel à témoins.

Le jeudi 30 mars dernier, vers 18h 10, un homme encagoulé et armé a fait irruption dans ce sympathique magasin de la rue de la Croix. Bizarrement, l'auteur n'a pas exigé la caisse, mais a réclamé immédiatement le gérant, Jean-Marc Collard. Ce dernier a alors déboulé du fond du magasin, accompagné de son chien et muni d'un manche de pioche.

Comme on peut le voir sur les photos prises par les caméras de surveillance, le tueur n'a pas eu l'air d'hésiter une seule seconde. Il a foncé sur Jean-Marc Collard et l'a abattu de trois balles, quasi à bout touchant. Jeanne Goossens, la mère de la victime, a alors sorti une arme du comptoir et a fait feu en direction du tueur. Ce dernier a riposté, la blessant au bras et au thorax. Sans même se préoccuper de la caisse, il a ensuite pris la fuite à bord d'une Volvo 480 de couleur blanche, volée à Charleroi, et retrouvée à 18 h 30, dans une cour de la rue des Hamendes à Jumet.

Le bilan de cette attaque sanglante fait froid dans le dos. Jean-Marc Collard, marié et papa d'une petite fille de 4 ans, est mort dans son magasin. Originaire de Jamagne, il fêtait ce jour-là son 37e anniversaire. Sa maman, Jeanne Goossens, a été grièvement blessée et transportée en milieu hospitalier. C'est là qu'on lui a appris le décès de son fils.

Pour l'heure, le mobile de cet homicide reste flou. Un an plus tôt, Jean-Marc avait mis des braqueurs en fuite en tirant sur leur voiture. Est-ce pour autant une vengeance tardive? Il semble également que le gérant avait reçu des menaces quelques semaines auparavant.

Toute personne ayant assisté à ce braquage sanglant ou ayant des informations sur celui-ci et sur la Volvo utilisée par l'auteur peut prendre contact avec les enquêteurs au numéro de téléphone gratuit 0800/91.119 ou avec le poste de police le plus proche.

Bron: La Dernière Heure | 4 Mei 2006

330

(4 replies, posted in Politiek & Business)

Inbraak bij advocaat om kopieën te kunnen maken

Inbrekers drongen tijdens de nacht van woensdag op donderdag langs een kelderraam het advocatenkantoor binnen van Pierre Chomé, Cappouilletstraat 34, te Sint-Gillis. Alle burelen werden helemaal doorzocht, maar de dieven namen slechts 700 fr. en enkele waardeloze juwelen. Dat geld wordt normaal gebruikt om postzegels te kopen.

Opmerkelijk is wel dat de inbrekers een 100-tal fotokopieën hebben gemaakt. Dat aantal kon nagegaan worden omdat pas een nieuw kopieertoestel in gebruik werd genomen. Die eerste dag werden door de verschillende advocaten in totaal een 130-tal kopieën gemaakt. De teller stond na de inbraak op 234. Wat de inbrekers kopieerden is niet geweten.

Reeds in 1988

Het is niet de eerste keer dat in het advocatenkantoor van Pierre Chomé wordt ingebroken. Een eerste maal gebeurde dit in de maand maart 1988, enkele weken nadat Robert Beijer werd aangehouden. De advocaat had toen pas het dossier van de ex-rijkswachter in handen genomen. Momenteel is hij nog steeds de advocaat van Beijer.

Net als deze keer drongen de dieven ook toen langs een kelderraam het advocatenkantoor binnen. Alles werd toen eveneens zeer grondig doorzocht, maar de inbrekers hadden toen vooral oog voor de dossier A tot D (waaronder de B van Beijer). Omdat de dieven de dossier zorgvuldig afsloten, kwam men toen te weten dat er in de bewuste dossiers gesnuffeld was. Het fotokopieerlokaaltje werd toen opengebroken wat laat vermoeden dat ook toen bepaalde documenten zouden gekopieerd zijn.

Pierre Chomé houdt zich onder andere bezig met de zaken Beijer (samen met Bouhouche verdacht van de moord op de Libanese goud- en ivoorhandelaar te Antwerpen en ook in verband gebracht met de zaak Mendez en de Bende van Nijvel), Biorim (zwendel in klinische laboratoria) en Javeau (die in opspraak kwam omdat hij langs illegale kanalen politieke partijen zou gefinancierd hebben).

Na dit tweede ongewenst bezoek hebben de advocaten besloten om ijzeren staven voor het kelderraam te laten aanbrengen.

Bron: Het Laatste Nieuws | 30 December 1989