You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Rijkswachtmajoor op borgtocht vrijgelaten
Majoor Jean Keil, militair beheerder van de Hoofddirectie voor Financiën van de rijkswacht, die op 17 mei jl. werd aangehouden, werd onder borg in vrijheid gesteld door de Raadkamer waarvoor hij verscheen. Volgens het onderzoek zou deze hogere officier een aantal ontvreemdingen van fondsen op zijn actief hebben, die hij pleegde door middel van valse documenten en valse handtekeningen.
Bron: Gazet van Antwerpen | 20 Augustus 1982
Een vreemdelingenlegioen is een legereenheid behorend bij een bepaalde staat, die voornamelijk bestaat uit buitenlanders. Diverse landen hebben in het verleden een vreemdelingenlegioen gehad zoals bijvoorbeeld het Tsjecho-Slowaaks Legioen in Tsaristisch Rusland tijdens de Eerste Wereldoorlog. Ook het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger was in vele opzichten een vreemdelingenlegioen. De enige overgebleven legioenen zijn die van Frankrijk en Spanje.
In het Franse Vreemdelingenlegioen moet een legionair toetreden onder een nieuwe identiteit, omdat eenieder zo hetzelfde doormaakt. Dit was niet altijd zo en dit kan in de toekomst ook weer veranderen. Na een dienstjaar mag een legionair onder eigen naam gaan dienen. Het Legioen had in het verleden de reputatie allerlei criminelen aan te trekken. Tegenwoordig wordt de achtergrond van sollicitanten streng gecontroleerd bij Interpol en Europol. Drugdealers, zedendelinquenten, zware criminelen, internationaal gesignaleerde personen, oorlogsmisdadigers en gezochte terroristen worden geweerd en zelfs overgedragen aan justitie. De selectie is streng: in 2006 werd slechts één op de zes kandidaten in dienst genomen. Er wordt vooral gekeken naar de algemene gezondheid, fitheid, motivatie en betrouwbaarheid.
Een legionair tekent aanvankelijk voor vijf jaar. Na drie jaar dienst kan de militair de Franse nationaliteit verkrijgen, mits hij in die drie dienstjaren geen strafbare feiten heeft gepleegd. De Franse nationaliteit wordt alleen verkregen onder de oorspronkelijke geboortenaam en geboortedatum en alleen wanneer er geen (te groot) strafblad is. Na vijf dienstjaren krijgt een legionair die bijtekent de status Regulier, dat betekent dat hij dezelfde rechten krijgt als iedere andere Franse militair buiten het Legioen. Als enige Franse legeronderdeel is er geen minimum- en geen maximum lichaamslengte. Kennis van de Franse taal is voor toetreding niet vereist. Legionairs kunnen na vijf jaar bijtekenen voor contractverlenging, na vijftien dienstjaren volgt een klein pensioen dat internationaal mag worden genoten, hoe meer dienstjaren en hoe hoger de laatste rang, hoe hoger het pensioen.
Bron Wikipedia
In dit topic focussen we ons op het Franse Vreemdelingenlegioen. Als we kijken naar de namen die genoemd worden in dit dossier komen we tot een interessant lijstje (vul gerust namen en periodes aan):
Marc Vanden Eynde - zoon van José Vanden Eynde (door de Bende van Nijvel vermoord in Beersel) - heeft van 13 oktober 1971 tot 6 juli 19872 gediend bij het Vreemdelingenlegioen. Hij is op die 6e juli in Bonifacio gedeserteerd. In het legioen stond Marc ingeschreven als Vanders, maar zijn bijnaam was Mikkola.
Felix Deceulaerde: periode onbekend
In het verslag van Jan De Wachter is er sprake van een reus met de naam Daniel. De ex-politieman uit het verslag van De Wachter - waarschijnlijk Madani Bouhouche - heeft in januari 1986 geholpen om deze Daniel in het Vreemdelingenlegioen te krijgen. Zie » Forum
Michel Cocu heeft in augustus 1983 België willen ontvluchten, door te proberen dienst te nemen in het Vreemdelingenlegioen. Hij werd daarvoor afgekeurd en is teruggekomen, vlak voor de Bende van Nijvel-feiten van september 1983.
Van 1985 tot 1990 was de “jonge para” - Marc - uit het dossier-Van Hees bij het Vreemdelingenlegioen. Zie » Forum
Yves Trousson: periode onbekend
Philippe De Staerke is in de jaren ’70 een tijdje lid geweest van het vreemdelingenlegioen.
In het begin van de jaren ’80 was Ioannis Grompanopoulos als soldaat bij het vreemdelingenlegioen actief in Tsjaad en dat blijkt hem erg getekend te hebben. Zie de roofmoord in Eigenbrakel » Forum
Ook de onbekende militair uit dit topic heeft in 1983 (?) in het vreemdelingenlegioen gediend.
Luciano Bender: periode onbekend.
Jacques Lafaille: parachutist bij het Vreemdelingenlegioen, heeft onder andere in Katanga gediend (!).
En dan heb je nog deze deserteur die in Aalst werd gearresteerd:
Deserteur uit vreemdelingenlegioen aangehouden te Aalst
Maandag werd op last van het parket van Dendermonde de 29-jarige Danny Van I. te Aalst aangehouden. Hij was soldaat in het vreemdelingenlegioen, maar deserteerde vanuit Libanon waar zijn detachement opereerde. In Aalst, zijn geboortestad, werd hij nu opgepakt, omdat hij er geen officiële woonplaats had en dus landloper was. Hij was in het bezit van een trommelrevolver en bovendien wordt hij beschuldigd van enkele diefstallen in het Aalsterse.
Bron: Gazet van Antwerpen | 30 Oktober 1984
Zie ook deze topics » Huurlingen | Militairen
Iets buiten de regio Beersel en iets na de periode van dit topic, maar toch interessant:
Reeks inbraken te Sint-Pieters-Leeuw en te Asse
De rijkswachtdistricten Halle en Asse hebben de jongste tijd af te rekenen met talrijke inbraken, diefstallen en vandalenstreken. In Sint-Pieters-Leeuw werd op vier plaatsen ingebroken. Zo werden in het gemeentelijk sportcomplex te Zuun, beschadigingen aangebracht, alsook voedingswaren en drank gestolen. In het postgebouw drongen onbekenden binnen, maar zij konden geen buit meenemen.
Bij het bloemenbedrijf Clauwers, in de Vagevuurstraat, bleet het bij een poging en in het tuincentrum aan de Postweg word uiteenlopend materiaal gestolen, waaronder twee boomzagen.
In de streek van Asse werden te Affligem een autoremorque en benzine gestolen. Bij Carlos Van der Straeten, wonende Nieuwbaan 13 te Ternat, werd de deur geforceerd maar zijn de daders op de vlucht gedreven. In het district Asse alleen werden tijdens het voorbije weekend een 10-tal inbraken en diefstallen vastgesteld. Bij een postoverval te Lombeek werd de dader zonder buit op de vlucht gedreven.
Het aantal inbraken en diefstallen neemt dus geweldig toe. Anderzijds is het een feit dat auto-eigenaars nogal onvoorzichtig zijn en bv. hun aktetas in de wagen achterlaten.
Bron: Gazet van Antwerpen | 17 November 1983
In 1980 werden er in het arrondissement Brussel 39 moorden en doodslagen gepleegd. Dertien van die moorden waren begin 1981 nog onopgehelderd. Dit sluit ook aan bij de artikels van begin jaren '80 over de werkdruk bij de gerechtelijke politie in Brussel en de stijgende criminaliteit » Forum
Nog 13 onopgehelderde moorden in het Brusselse
Er werden woensdag in gerechtelijke kringen nadere bijzonderheden verstrekt over de 13 onopgehelderde moorden of doodslagen, die in 1980 in het arrondissement Brussel werden gepleegd. 26 andere moorden en doodslagen konden vorig jaar wel worden opgelost.
De eerste onopgehelderde moord gebeurde op 24 januari en werd gepleegd op de genaamde Willy Jacobeus, wiens stoffelijk overschot werd teruggevonden op een braakliggend stuk grond aan de Koninginnelaan te Brussel.
De tweede onopgeloste moord had op 3 mei plaats en toen was de Joegoslaaf Milos Cerovic het slachtoffer. Deze werd in zijn voertuig in de Arenbergstraat te Brussel door een onbekende doodgeschoten.
De derde werd tijdens de nacht van 21 op 22 september gepleegd op de bejaarde Maria Cooremans uit Kappele-op-den-Bos. Na een bezoek aan familieleden werd de vrouw bij haar thuiskomst door een onbekende aangerand, verkracht en vervolgens om het leven gebracht.
Op 8 oktober werd juwelier Valère Valcke bij zijn thuiskomst te Sint-Genesius-Rode, door een onbekende doodgeschoten, waarna de dader(s) een aanzienlijke partij juwelen roofde. (1)
De vijfde onopgehelderde moord gebeurde in de nacht van 3 op 4 november en werd gepleegd op Sofia Verpeuten te Lennik. (2)
Op 12 november werd het lijk van Maria Kestens, uitbaatster van café Pieter Brueghel te Nieuwenrode, in een waterput achter de herberg ontdekt. De vrouw was vermoord.
Antwerpenaar Peter De Greef, student aan de VUB, werd op 22 november in de Nieuwelaan te Etterbeek met een kogel in het hoofd omgebracht. (3)
Vier op een dag
De achtste, negende en tiende onopgehelderde moorden werden gepleegd op 23 november op een braakliggend stuk grond te Sint-Genesius-Rode. Daar werden de lichamen ontdekt van drie Franse inbrekers die blijkbaar het slachtoffer werden van een afrekening. (4)
De elfde onopgehelderde moord gebeurde eveneens op 23 november en werd gepleegd op Louisette Donnay, een prostituée, wonende Linnestraat te Schaarbeek.
Op 6 december werd in café "La Rotonde", Emiel Bockstaellaan te Laken, een Marokkaan doodgeschoten. De dader, een lid van het Front de la Jeunesse, is wel gekend maar steeds voortvluchtig. Het gaat om de Brusselse student Jean-Marie Paul. (5)
De dertiende onopgehelderde moord vond op 27 december plaats en werd gepleegd op Maria De Prost in haar woning, Waversesteenweg te Oudergem.
Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Februari 1981
(1) Meer info over de moord op Valère Valcke vind je hier » Forum
(2) Meer info over de moord op Sofia Verpeuten vind je hier Forum
(3) Meer info over de moord op Peter De Greef vind je hier » Forum
(4) Zie het topic over de moord op Valère Valcke voor meer info over deze drievoudige moord » Forum
(5) Zie dit topic » Forum
Samenvatting
Wat? Een bankoverval op een filiaal van de Bank Brussel Lambert (BBL). Tijdens die overval werden dertien personen meer dan 24 uur gegijzeld en werden 127 kluizen gekraakt.
Wanneer? In de nacht van 10 op 11 november 1987
Waar? Avenue de la Faculteit Agronomique 55 in Gembloers » Google Maps
Wie? Drie daders, onder wie Robert Van Oirbeek en Jean-Jacques Gourgues. De derde dader is onbekend.
Buit: 500 tot 700 miljoen fr.
Supergangster Van Oirbeek slaat weer toe
Een van de meest beruchte gangsters in ons land, Robert Van Oirbeek, heeft samen met een nog niet geïdentificeerde mededader een van de spectaculairste roofovervallen in de Belgische geschiedenis gepleegd. De roof op een filiaal van de Bank Brussel Lambert, aan de Avenue de la Faculteit Agronomique 55 in het Waalse Gembloers, leverde de twee overvallers zeker enkele tientallen miljoenen op.
De overval duurde in feite 25 uren. Dertien mensen werden dinsdagavond 18u en woensdagavond 19u gegijzeld gehouden. Zodoende kregen Van Oirbeek en zijn kornuit ruim de tijd om alle kluizen van de bank leeg te roven.
De gangsters maakten aldus handig gebruik van de feestdag van 11 november. Dinsdagavond, juist na sluitingsuur, vielen ze de bank binnen en gijzelden drie personeelsleden en hun gezinnen, samen dertien mensen. Onder bedreiging lieten ze de kofferzaal open maken. En dan begon het zware werk: 125 safes werden opengebroken. Hoe groot de buit is, is nog niet precies bekend, maar zeker is dat er vele tientallen miljoenen werden meegenomen, wellicht vooral juwelen en waardepapieren. Nadien werden de gijzelaars, die ongedeerd bleven, vrijgelaten.
De persdienst van Bank Brussel Lambert gaf het nieuws pas donderdagmiddag vrij en vertelde ook meer over het scenario van deze ophefmakende overval.
De roof en de gijzeling van 13 mensen in Gembloers doet terugdenken aan een bijna identieke roofoverval in het Nederlandse Valkenburg, op 29 april van dit jaar. Drie gangsters, onder wie Robert Van Oirbeek en zijn gezel Philippe Delaire overvielen toen een filiaal van de Nederlandse bank MNB in Valkenburg. Ook toen werden 11 mensen gegijzeld, de bankdirecteur, twee medewerkers en hun gezinnen. Uit de offerzaal verdween toen ruim 13 miljoen fr.
Van Oirbeek - bijgenaamd “Le Petit Robert” - ontsnapte op 8 februari uit de Luikse Lantin-gevangenis. De specialist in ontvluchtingen ging toen aan de haal samen met Philippe Delaire (25), Giacomo Marchisone (41) en Paulo Cyrelly (30). Tijdens hun vlucht gijzelden ze twee bewakers, die later in de omgeving van Tongeren werden vrijgelaten.
Onmiddellijk daarna kwamen ze terecht in Hakendover, nabij Tienen, waar ze 8 uur lang een gezin van vijf personen gijzelden. Dan vluchtten ze naar Nederland, waar weer drie mensen werden gegijzeld en met een auto meegenomen tot in de buurt van Kortrijk. Van Oirbeek wist toen blijkbaar samen met Delaire over de grens te komen.
Later werden in Zwitserland Marchisone en Cyrelly aangehouden. Delaire werd in Frankrijk gevat, ontsnapte en werd later weer ingerekend. Van Oirbeek zelf bleef op vrije voeten.
Bron: Gazet van Antwerpen | 13 November 1987
Drie aanhoudingen na de bankkraak van Gembloers
De gerechtelijke politie van Namen lijkt goed op weg om de geruchtmakende kraak die op 10 november en 11 november is gepleegd in het BBL-kantoor te Gembloers op te helderen. In samenwerking met hun Brusselse collega’s zijn de Naamse onderzoekers er in geslaagd de hand te leggen op een deel van de buitgemaakte miljoenen. Dit gebeurde bij de aanhouding in Brussel van drie verdachten, vermoedelijk helers die eventueel naar het spoor van de bankkrakers kunnen leiden.
Bij de kraak in Gembloers werden gedurende meer dan 24 uur een dozijn personen in het bankkantoor gegijzeld. De rovers waren al die tijd druk bezig met het ledigen van 125 bankkluizen, wat hen een buit van naar schatting enkele honderden miljoenen opleverde.
De gerechtelijke politie schaduwde in het kader van het onderzoek een 50-jarige zigeuner en zijn zoon. Maandagochtend vroeg werd het duo naar Brussel gevolgd, maar er diende nog uren gewacht vooraleer men kon ingrijpen. Dat gebeurde pas in de vooravond toen op het Bockstaelplein te Laken een derde persoon op de afspraak verscheen, een Brusselaar, eveneens 50 jaar oud.
De drie mannen werden door de Brusselse gerechtelijke politie opgepakt. Het bleek toen dat de twee zigeuners aan de Brusselaar een pak waardepapieren moesten overhandigen die te Gembloers uit de kluizen waren geroofd. Het ging om documenten voor een totale waarden van 20 tot 30 miljoen fr.
Men veronderstelt dat de twee zigeuners door de daders van de bankroof als tussenpersonen waren ingeschakeld in een poging om de papieren te gelde te maken. Het drietal is dan naar Namen gebracht om daar aan de tand gevoeld te worden over de herkomst van de gestolen stukken. De vraag is nu of de drie gaan praten en of uit hun verklaring zal blijken dat de ophefmakende kraak inderdaad gepleegd werd door Robert Van Oirbeek en zijn bende, zoals van bij het begin is verondersteld.
Bron: Gazet van Antwerpen | 26 November 1987
Eén bankovervaller van Gembloers geklist
De Parijse politie heeft zondag te Parijs een boef verhoord die door de Belgische politie wegens zijn deelneming aan de overval op een filiaal van de BBL in Gembloers werd opgespoord. Bij de overval werd 500 tot 700 miljoen Bfr. buitgemaakt.
Jean-Jacques Gourgues was bij zijn aanhouding in het bezig van valse documenten. Een huiszoeking in zijn woning, in Boulogne, leverde de politie naast drie stelletjes valse papieren ook een automatisch pistool 7.65 op, een kogelvrij vest, Euro-reischeques en twee goudstaven.
Tegen Gourgues was een internationaal opsporingsbevel uitgevaardigd door onderzoeksrechter Comelieu te Namen, naast de kerel was geïdentificeerd als een der drie daders van de overval te Gembloers, op 10 en 11 november jl.
Bij die hold-up gijzelden drie mannen, onder leiding van “specialist” Robert Van Oirbeek, dertien werknemers van de bank bij hen thuis en werden 127 kluizen gekraakt. Gourgues gaf zijn deelneming aan de overval in gezelschap van Van Oirbeek toe maar weigerde de naam van de derde rover te onthullen.
Afgezien van aanklachten uit hoofde van schriftvervalsing en misbruik ervan, verboden wapenbezit van munitie, diefstal en heling werd Gourgues in beschuldiging gesteld wegens gewapende overval. De man is in verzekerde bewaring gesteld.
Bron: Gazet van Antwerpen | 2 December 1987
Bankkraker van Gembloers
Jean-Jacques Gourgues is een van de drie gangsters die op 10 en 11 november 127 kluizen kraakten in een filiaal van de BBL te Gembloers, 500 tot 700 miljoen fr. buitmaakten en die twee dagen 13 personen gijzelden, werknemers bij de bank en hun familieleden. Gourgues die door de Parijse politie werd gevat in samenwerking met de gerechtelijke politie van Namen, heeft bekend dat Robert Van Oirbeek de leider was van het trio, maar wou niet zeggen wie de derde overvaller was.
Bron: Gazet van Antwerpen | 3 December 1987
Van Oirbeek geconfronteerd met gijzelaars
Vrijdagochtend is Robert Van Oirbeek verschenen voor de raadkamer van Namen. Die heeft het aanhoudingsbevel tegen Van Oirbeek bevestigd op basis van zes beschuldigingen naar aanleiding van de inbraak op een BBL-kantoor in Gembloers op 11 november van vorig jaar en de overval van de Banque de Salzinnes in Namen.
Onderzoeksrechter Comeliau maakte van de gelegenheid gebruik om “Le Petit Robert” opnieuw te ondervragen en hem met getuigen te confronteren. Wat Gembloers betreft hebben acht van de tien gijzelaars, die vrijdag met Van Oirbeek werden geconfronteerd, hem formeel herkend als één van de drie dieven. Van Oirbeek blijft nochtans ontkennen, zeggende dat hij overal wordt herkend “omdat hij een bekende figuur is”.
De vijf bedienden van de Banque de Salzinnes daarentegen hebben Van Oirbeek niet herkend. De onderzoekers hopen in de komende weken erachter te komen hoe groot de buit van de twee diefstallen precies is.
Bron: Gazet van Antwerpen | 14 Mei 1988
Een robotfoto van één van de daders, de man had een opvallend litteken op zijn voorhoofd:
Jean-Jacques Gourgues, één van de drie daders:
Van Oirbeek door Frankrijk uitgeleverd
Robert Van Oirbeek, ofwel “Petit Robert”, is maandag door Frankrijk uitgeleverd aan het parket van Luik. Op 8 februari 1987 ontsnapte Van Oirbeek uit de Lantin-gevangenis samen met twee andere gevaarlijke gangsters Delaire (*) en Cirelli.
Zij gijzelden enkele gevangenisbewakers en samen uiteindelijk de vlucht met een auto van de gewezen advocaat Leidgens. De daaropvolgende nacht doken de kerels op in de omgeving van Tienen. Zij gijzelden er een gans gezin, verwisselden van kleren en aten er. Nog diezelfde nacht trokken zij naar Laar, waar een andere familie werd gegijzeld. Ten slotte vluchtten zij naar Nederland met een auto die zij in Laar gestolen hadden.
Dan hoorde men van de gangsters niets meer tot op 29 april 1987. Die dag drong Van Oirbeek en zijn gezellen binnen in de privéwoning van een bankdirecteur. De ganse familie werd gegijzeld tot de gangsters er na 24 uren in slaagden de brandkast open te krijgen en ongeveer 14 miljoen buit te maken. Het gezelschap kwam dan terug naar België met de wagen van de Nederlandse bankdirecteur die achtergelaten werd te Aubel. In ons land pleegden zij nog verscheidene overvallen.
Na zijn uitlevering werd Van Oirbeek opnieuw in de Lantin-gevangenis opgesloten. Vandaag zal hij overgedragen worden aan het parket van Namen, waar ook een gerechtelijk dossier tegen hem bestaat. Daar wordt Van Oirbeek namelijk beschuldigd van de gijzeling op 10 november 1987 van de filiaalhouder van een BBL-kantoor en zijn gezin te Gembloers. Ook deze gijzeling duurde ruim 24 uur en eindigde niet vooraleer Van Oirbeek de inhoud van ongeveer 125 bankkluizen, zijnde een half miljard fr. in zijn bezit had.
Op 5 januari jl. werd Van Oirbeek aangehouden in Parijs. In zijn verblijfplaats vonden de speurders wapens, 1 miljoen fr. en een partij goudstaven.
Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Mei 1988
(*) Ter info; deze Delaire was in 1989 betrokken bij een dramatisch misdaadverhaal. Tussen 16 en 22 september 1989 gijzelde de Franse topcrimineel Philippe Delaire en twee handlangers een Luikse bankdirecteur, zijn vrouw en hun twee kinderen. De gijzeling van acht dagen in het Luikse Tilff was een homejacking avant la lettre. Ze kwam in de geschiedenisboeken terecht als de langste gijzeling ooit in België. Bij de vlucht na de gijzeling pleegde Delaire zelfmoord in een appartementsgebouw in Luik.
Samenvatting
In 1977 was hij wegens een overval op een postkantoor in Sint-Lambrechts-Woluwe tot zes jaar gevangenisstraf veroordeeld en opgesloten in de gevangenis te Namen.
Twee jaar later, op 12 februari 1979, kon hij uit die gevangenis ontsnappen in gezelschap van Michel Anthemus en Alfred Van de Putte. Iets meer dan een maand later, in april 1979, werd hij echter gevat, toen hij een weekend doorbracht op een appartement in Angleur.
Hij wordt opnieuw naar zijn cel in Namen overgebracht, maar kon reeds op 20 augustus samen met Anthemus en de beroemde gangster Somville opnieuw ontsnappen. Uiteindelijk werd Van Oirbeek aangehouden, in Nice, en uitgeleverd aan ons land en opgesloten in Lantin. Zie onder andere de schietpartij in Heverlee » Forum
Op 17 augustus 1980 verdween “Petit Robert” dan samen met negen medegevangenen uit de Lantin-gevangenis te Luik, maar reeds op 21 oktober werd hij door de politie opgepakt in Watermaal-Bosvoorde.
De volgende ontsnapping had plaats op 1 mei 1984, samen met een Luxemburgse medegevangene uit de Lantin-gevangenis. Die ontsnapping liep niet van een leien dakje. Van Oirbeek werd letterlijk op de hielen gezeten door de rijkswacht. Hij dekte zijn vlucht door een Nederlands echtpaar te gijzelen. Op 26 augustus liep hij tegen de lamp in Oostende en werd nog maar eens naar de Lantin-gevangenis overgebracht.
Op 8 februari 1987, even na 19u, nam hij samen met twee Italiaanse en een Franse medegevangene “afscheid” van Lantin. Tijdens de ontsnappingsoperatie nam hij twee bewakers in gijzeling. Toen het viertal buiten schot van de rijkswacht was gekomen, werden de gijzelaars meteen vrijgelaten. In de periode onmiddellijk na deze ontsnapping liet Petit Robert zich niet bepaald onbetuigd. Zo werden drie personen in Nederland enige tijd gegijzeld en een versperring van de rijkswacht in Wervik werd geforceerd. Ook nadien dook de naam van “Petit Robert” nog enkele malen op naar aanleiding van overvallen die zijn signatuur droegen.
Op 11 november 1987 een overval met gijzeling gepleegd op een filiaal van Bank Brussel Lambert. Daarbij werden 150 koffers leeggeroofd en werden ettelijke honderden miljoenen buit gemaakt.
In januari 1988 werd hij gearresteerd in Parijs.
“Petit Robert” gevat in Parijs
De 32-jarige “Petit” Robert Van Oirbeek, de Belgische “ontsnappingskoning”, is dinsdagavond in een Parijs restaurant bij de lurven gevat. Manschappen van de Franse centrale misdaadbrigade OCRB konden hem dinsdagavond aanhouden in een Italiaans restaurant aan de Rue du Faubourg Saint-Honoré, dat al een tijdlang door de politie in het oog werd gehouden.
Hij was in gezelschap van een zekere Jean Bernard Duistert, van wie niet bekend is of hij de Franse dan wel de Belgische nationaliteit heeft. In gerechtelijke kringen houdt men rekening met de mogelijkheid dat Duistert de derde man was bij de bankkraak in Gembloers op 11 november van vorig jaar. Daar was een man bij betrokken die gedurende de hele operatie een masker droeg en dat zou wel eens Duistert kunnen geweest zijn.
Van Oirbeek, die al vijf keer uit Belgische gevangenissen kon ontvluchten, liet voor het laatst van zich horen op 11 november vorig jaar. Hij gijzelde toen met een aantal gezellen 13 personen, personeelsleden van een filiaal van de Banque Lambert te Gembloers (Namen), waar hij 127 kluizen kraakte. Hun buit bedroeg naar raming 500 miljoen fr.
Een van zijn medeplichtigen, Jean-Jacques Gourgues, werd korte tijd later, op 27 november 1987, op Frans grondgebied aangehouden. Het parket van Namen, meer bepaald onderzoeksrechter Comeliau, heeft een eerste stap gezet voor het op gang brengen van de uitleveringsprocedure door een voorlopig aanhoudingsbevel via diplomatieke weg te versturen. Die procedure kan zes weken in beslag nemen. De leden van de Naamse gerechtelijke politie die het dossier Van Oirbeek in handen hebben, zijn intussen reeds in Parijs.
Het is niet bekend of Robert Van Oirbeek na zijn uitlevering onder de bevoegdheid zal vallen van de rechtbank van Namen. Ook elders wordt hij “opgeëist”. Het is in ieder geval uitgesloten dat hij aan de Nederlandse justitie wordt uitgeleverd. Daar wil men hem doen terechtstaan wegens een overval in Valkenburg op 30 april van vorig jaar. Daar werd een filiaal van de NMB-bank overvallen door Van Oirbeek en twee mededaders onder wie Philippe Delaire. Elf menen werden gegijzeld en er werd 13 miljoen fr. gestolen.
De 32-jarige misdadiger Robert Van Oirbeek, die ook wel “Petit Robert” werd genoemd, heeft zijn faam als meester-ontsnappen opgebouwd sedert 1979, toen hij er de eerste keer vandoor ging.
In 1977 was hij wegens een overval op een postkantoor in Sint-Lambrechts-Woluwe tot zes jaar gevangenisstraf veroordeeld en opgesloten in de gevangenis te Namen. Twee jaar later, op 12 februari 1979, kon hij uit die gevangenis ontsnappen in gezelschap van Michel Anthemus en Alfred Van de Putte. Iets meer dan een maand later, in april 1979, werd hij echter gevat, toen hij een weekend doorbracht op een appartement in Angleur.
Terug naar Namen
Hij wordt opnieuw naar zijn cel in Namen overgebracht, maar kon reeds op 20 augustus samen met Anthemus en de beroemde gangster Somville opnieuw ontsnappen. Het trio was dan betrokken bij een hele reeks dramatische gebeurtenissen. Mislukte pogingen om hen aan te houden hebben ondermeer geleid tot schietpartijen en harde confrontaties met de politie van Evere en de rijkswacht van Heverlee. Uiteindelijk werd Van Oirbeek aangehouden, in Nice, en uitgeleverd aan ons land en opgesloten in Lantin.
Op 17 augustus 1980 verdween “Petit Robert” dan samen met negen medegevangenen uit de Lantin-gevangenis te Luik, maar reeds op 21 oktober werd hij door de politie opgepakt in Watermaal-Bosvoorde.
De volgende ontsnapping had plaats op 1 mei 1984, samen met een Luxemburgse medegevangene uit de Lantin-gevangenis. Die ontsnapping liep niet van een leien dakje. Van Oirbeek werd letterlijk op de hielen gezeten door de rijkswacht. Hij dekte zijn vlucht door een Nederlands echtpaar te gijzelen. Op 26 augustus liep hij tegen de lamp in Oostende en werd nog maar eens naar de Lantin-gevangenis overgebracht. “Bij de eerste gelegenheid die zich voordoet, ben ik hier weg”, zei hij toen.
Op 8 februari 1987 was het al zo ver. Even na 19u die dag nam hij samen met twee Italiaanse en een Franse medegevangene “afscheid” van Lantin. Tijdens de ontsnappingsoperatie nam hij twee bewakers in gijzeling. Toen het viertal buiten schot van de rijkswacht was gekomen, werden de gijzelaars meteen vrijgelaten. In de periode onmiddellijk na deze ontsnapping liet Petit Robert zich niet bepaald onbetuigd. Zo werden drie personen in Nederland enige tijd gegijzeld en een versperring van de rijkswacht in Wervik werd geforceerd. Ook nadien dook de naam van “Petit Robert” nog enkele malen op naar aanleiding van overvallen die zijn signatuur droegen.
Op 30 april 1987 (verjaardag van koningin Juliana) was hij betrokken bij de reeds vermelde overval op een filiaal van de Nederlandse bank NMB in Valkenburg.
Op 11 november jl. (Wapenstilstand) werd Van Oirbeek genoemd als brein achter de stoutmoedige kraak in Gembloers waar 150 koffers van de Bank Brussel Lambert werden leeggeroofd. De buit zou in de honderden miljoenen lopen.
Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Januari 1988
Robert Van Oirbeek:
Juwelier koelbloedig vermoord te Jumet
Overvallers hebben zaterdagmorgen koelbloedig een juwelier doodgeschoten te Jumet, bij Charleroi, en zijn daarna gevlucht met een aantal sieraden waarvan de waarde niet aanzienlijk is.
Na de moord werd een band gelegd met de beruchte Bende van Nijvel, vooral omwille van het feit dat de juwelier onmiddellijk werd doodgeschoten nog voor iets van hem geëist was. Ook het aantal overvallers, drie, deed denken aan de moorddadige bende van Overijse en Eigenbrakel. Het is echter lang niet zeker dat te Jumet dezelfde doders aan het werk waren.
Even voor 9u zaterdagmorgen drongen twee gangsters de juwelierszaak van André De Raedt, aan de Rue de Damprémy, binnen. Een derde bleef achter het stuur van een blauwe Audi zitten, die dichtbij het pand geparkeerd stond.
De twee overvallers verrasten juwelier De Raedt (64) in een kleine werkplaats achter de winkel. Zonder aarzeling schoot een van hen de man met een karabijn drie kogels in het hoofd. André De Raedt was op slag dood.
De echtgenote van het slachtoffer, die op dat ogenblik in de kelder was, snelde bij het horen van de schoten naar boven. Daar werd ze in bedwang gehouden door een van de gangsters die haar bedreigde met een karabijn. De tweede dader haalde ondertussen het uitstalraam leeg, waarna ze alle twee naar buiten liepen, in de wagen stapten en wegreden. Die auto werd even later teruggevonden op een braakliggend terrein, nauwelijks een kilometer verwijderd van de juwelierszaak. Het voertuig was kort voor de overval gestolen.
Ondanks grootscheepse zoek- en speracties konden de moordenaars niet gevonden worden.
Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Oktober 1985
Libanese connectie
Naam: Hage Maroun (61 jaar)
Doodsoorzaak: de televisie stond nog aan. De man lag in zijn slip op bed, zijn jongere vriendin op de grond. De stank had de politie op 28 december 1994 op hun spoor gebracht. Hage Maroun was door het oor, zijn 21-jarige vriendin door het achterhoofd geschoten.
Zaak in handen van: Het parket van Brussel.
Verloop onderzoek: Hage Maroun was ooit een bijzonder machtig man. De Libanees stond in nauw contact met Youssef Chebib, die zich in België bezig hield met wapentrafiek. In 1981 was hij betrokken bij een uraniumtrafiek. In de jaren ’80 controleerde Maroun de kaaien in Antwerpen. Maroun kende ook Daniël Dekaise. Dekaise, een wapenhandelaar uit Waver, valt als één van de eerste slachtoffers van de Bende van Nijvel. (1) Dekaise onderhandelde met de Libanese connectie voor de levering van wapens. Er wordt een onderzoek uitgevoerd naar Maroun. De BOB’er die hem moest schaduwen wordt betrapt terwijl hij aperitiefjes nipt bij Maroun thuis. Meer nog. De speurder begint een relatie met de dochter van Hage Maroun. De naam van die speurder? Madani Bouhouche. (2)
Bron: Gazet van Antwerpen | 5 Februari 1997
(1) Door het zo te formuleren, impliceert de journalist dat Dekaise vermoord is. Wat natuurlijk niet het geval is. Meer info over de overval vind je hier » Forum
(2) Niet Bouhouche maar Beijer.
Het volgende feit toegevoegd aan de tijdlijn:
30 Juli - Antwerpen: Drie brandstichtingen in Antwerpen, tweemaal in een moskee en een derde maal in het gebouw van de SP-federatie aan de Lamorinièrestraat te Antwerpen.
Drie brandstichtingen binnen enkele uren
In de nacht van vrijdag op zaterdag zijn politie en brandweer te Antwerpen en Hoboken tot driemaal toe opgeroepen wegens pogingen tot brandstichting, tweemaal in een moskee en een derde maal in het gebouw van de SP-federatie aan de Lamorinièrestraat te Antwerpen.
In de drie gevallen bleef de schade evenwel zeer beperkt en overigens slechts in één enkel geval dienden de pompiers even een lans boven te halen. Zondag zocht de politie nog steeds naar de daders.
De eerste poging tot brandstichting had zaterdagmorgen om 3u45 plaats in de Turkse moskee, A. Sterckxstraat te Berchem, die overigens bewoond is. Het was een buur die het vuur bemerkte en alarm sloeg. Het vuur was snel geblust en richtte weinig schade aan.
De tweede poging tot brandstichting werd een half uur later gesignaleerd in de Marokkaanse moskee. Elststraat 36 te Hoboken. Hier werd brand bemerkt door voorbijrijdende automobilisten die vanuit een café onmiddellijk alarm sloegen. Daar had men benzine in de brievenbus gegoten en vervolgens in brand gestoken. De brandweer kwam ter plaatse en kon de schade beperkt houden tot de deur.
Om 5u40 tenslotte werd alarm geslagen van uit het gebouw van de SP-federatie aan de Lamorinièrestraat 232 te Antwerpen, waar men benzine in de kolenkelder had gegoten en vervolgens in brand gestoken. Door de kans die de ontsteking voor gevolg had, werd de huisbewaarder gewekt die het vuur onmiddellijk doofde. Hier is vrijwel geen schade.
Er bestaat weinig twijfel over dat deze brandstichtingen met elkaar verband houden en wellicht werden ze zelfs door dezelfde daders gepleegd. Men vraagt zich nu af of een poging tot brandstichting enkele dagen geleden en eveneens tijdens de nacht in het vrouwenhuis Tamara aan de Ambtmanstraat 7 te Antwerpen, niet eveneens op de rekening mag worden geschoven van dezelfde brandstichters. Daar werd een hoopje krantenpapier in een kelder in brand gestoken, maar eveneens zonder gevolgen.
Het was niet meer de eerste keer dat men in dit vrouwenhuis brand probeerde te stichten.
Enkele weken geleden werd ook nog het alternatief cultuurcentrum King Kong aan de Keizerstraat te Antwerpen in brand gestoken. En hier was de schade wel groot.
Bron: Gazet van Antwerpen | 2 Augustus 1982
Brandstichting in 1982
Vier jaar geleden waren de SP-gebouwen ook het mikpunt van een gewelddadige actie. Toen werd er brand gesticht in het gebouw van de SP-federatie, gelegen in de Lamorinièrestraat 232 te Antwerpen. Er was toen vrijwel geen schade.
In SP-kringen gebruikte men toen nogal gespierde taal om de daders als extreem-rechtse individuen te doodverven. Later bleek echter dat de brand aangestoken werd door enkele buitenlandse jongeren.
Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Augustus 1986
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.